Ταφή ή Καύση των νεκρών κατά
την Καινή Διαθήκη
Κωνσταντίνος Ι. Αντωνόπουλος, θεολόγος M.Th.
Το θέμα της καύσης αντί της ταφής των
νεκρών εμφανίζεται συχνά στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια. Τα βαθύτερα αίτια
είναι πολλά· εδώ, όμως, θα εξετάσουμε
μόνο την περίπτωση της άγνοιας των Γραφών.
Στην Καινή Διαθήκη εφαρμόζεται μόνο η παράδοση
της ταφής των νεκρών σωμάτων. Ο βυζαντινολόγος Φαίδων Κουκουλές αναφερόμενος
στο ζήτημα της καύσης των νεκρών σε σχέση με την Καινή Διαθήκη, σημειώνει:
«ουδαμού της Καινής Διαθήκης απαγορεύεται η καύση των νεκρών, ουδαμού όμως και
επιτρέπεται».
Πολλοί μάλιστα αναφέρουν ότι η ταφή ή καύση των νεκρών δεν είναι δογματικό θέμα. Δογματικό (από τή λέξη "δόγμα") θέμα δεν είναι μόνον ό,τι έχει αποφασίσει κάποια Οικουμενική Σύνοδος,
αλλά και ό,τι έχει διαχρονικά επαναλάβει η οικουμενική Εκκλησία επί 20 αιώνες
με την καθημερινή πράξη της. Ανήκει, στην "άγραφο" ιερά παράδοση της πίστεως, όπως το σημείο του
σταυρού, η στροφή των ναών κατ΄ ανατολάς, η τριπλή κατάδυση και ανάδυση στο
Βάπτισμα κ.α. Όπως δηλαδή στα μυστήρια του Βαπτίσματος, του Γάμου και της θείας
Ευχαριστίας εφαρμόζουμε την παράδοση
του Κυρίου, το ίδιο και στο θέμα της ταφής
θα ακολουθήσουμε ό,τι παρέδωσε ο Ιησούς
Χριστός.
