Τά πάθη εἶναι ἡ παρά φύσιν λειτουργία τῶν διαφόρων ψυχικῶν μας δυνάμεων. Σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό ἡ ψυχή μας εἶναι τριμερής (ἔχει τρεῖς βασικές δυνάμεις):
Ἔχει α)τό λογιστικό (νοῦς, διάνοια, δόξα, φαντασία, αἴσθηση) γιά νά προσευχόμεθα καί νά λογιζώμεθα τόν Θεό καί τά τοῦ Θεοῦ· ἐπίσης ἔχει β)τό θυμικό(θυμός) γιά νά θυμώνουμε μέ τούς δαίμονες καί τούς κακούς λογισμούς καί γ)ἔχει τό ἐπιθυμητικό(ἐπιθυμία) γιά νά ἀγαπᾶμε τόν Θεό.
Ἀρχικά ὁ νοῦς· στή συνέχεια ὁ θυμός καί ἡ ἐπιθυμία, μέ τήν δική μας θέληση (δηλ. αὐτεξουσίως) κινοῦνται παρά φύσιν καί μᾶς ὁδηγοῦν στόν χωρισμό ἀπό τόν Θεό (=ἁμαρτία). Ἀντί νά τά κινήσουμε πρός τόν Θεόν, τά κινοῦμε πρός τά κτίσματα καί πρός τόν ἴδιο τό ἑαυτό μας, δημιουργώντας μία ἄρρωστη προσκόλληση, μία ἄλογη ἀγάπη πρός τό σῶμα μας.
