Sportime. gr:''«Μετρητά = Κοινωνικὴ ἐλευθερία»: Ἡ Ἑλβετία θωράκισε μὲ δημοψήφισμα τὴ χρήση μετρητῶν ἐκθέτοντας τὴ συντεχνία τῆς ψηφιακῆς σκλαβιᾶς''

Sportime. gr:

''«Μετρητά = Κοινωνική ελευθερία»: Η Ελβετία θωράκισε με δημοψήφισμα τη χρήση μετρητών εκθέτοντας τη συντεχνία της ψηφιακής σκλαβιάς''

Το 73% των Ελβετών ζήτησαν συνταγματική κατοχύρωση των μετρητών για λόγους ασφάλειας και ελευθερίας - Η Ελλάδα ακούει; Η ΕΕ ακούει;

(Ολόκληρο το άρθρο στα σχόλια)

...Απέναντι στον ψηφιακό κλοιό που σφίγγει τις οικονομίες της Ευρώπης, τα παραδομένα κράτη θέτουν τις βάσεις για τη σκλαβιά τους και τα σοβαρά κράτη θωρακίζουν τις ελευθερίες τους. Η Ελβετία, ως χώρα που διοικείται με σύστημα άμεσης δημοκρατίας, είναι ίσως η μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη όπου η φωνή του λαού δεν καταπνίγεται από τόνους εξουσιαστικής φίμωσης και προπαγάνδας. Εκεί που η φωνή του λαού ακούστηκε ακέραιη και ανόθευτη, οι πολίτες απαίτησαν τη διατήρηση των μετρητών και την κατοχύρωση της αδιάκοπης χρήσης τους από το Ελβετικό σύνταγμα.

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἄνοιξη 2026: Οἱ ρωγμὲς στὸ ψηφιακὸ τεῖχος πληθαίνουν – Ὁ ἀγῶνας ἀποδίδει καρπούς!

Σε μια εποχή που η ψηφιακή επιτήρηση και ο απόλυτος έλεγχος των δεδομένων μας παρουσιάζονται ως «ιστορική αναγκαιότητα», οι εξελίξεις του πρώτου τριμήνου του 2026 έρχονται να ανατρέψουν το αφήγημα της μοιρολατρίας. Από τους δρόμους της Ελβετίας μέχρι τα κοινοβούλια της Κεντρικής Ευρώπης, μια σειρά από νίκες αποδεικνύει ότι η «Έξοδος» από τον ψηφιακό εγκλεισμό είναι εφικτή, αρκεί να υπάρχει οργάνωση, ενημέρωση και επιμονή.

Το Φυσικό Χρήμα ως Οχυρό Ελευθερίας: Η Ευρώπη Αντιστέκεται

Η πιο ηχηρή νίκη του πρόσφατου διαστήματος ήρθε από την καρδιά της Ευρώπης. Σε ένα ιστορικό δημοψήφισμα (Μάρτιος 2026), οι Ελβετοί πολίτες ψήφισαν υπέρ της συνταγματικής κατοχύρωσης του φυσικού νομίσματος. Η κίνηση αυτή δεν ήταν απλώς οικονομική, αλλά βαθιά πολιτική: το φυσικό χρήμα είναι το τελευταίο οχυρό της ανωνυμίας και της ιδιωτικότητας.

Η Ελβετία δεν είναι μόνη σε αυτόν τον δρόμο. Ακολουθεί το παράδειγμα της Σλοβακίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβενίας, οι οποίες έχουν ήδη κατοχυρώσει συνταγματικά το δικαίωμα στις συναλλαγές με μετρητά, ενώ αντίστοιχο ισχυρό κίνημα διεκδίκησης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και στην Αυστρία. Σε έναν κόσμο όπου κάθε ψηφιακή συναλλαγή καταγράφεται και μπορεί δυνητικά να «παγώσει» από μια κεντρική αρχή, οι λαοί αυτοί στέλνουν το μήνυμα ότι αρνούνται να γίνουν «ψηφιακοί υπήκοοι».

Η Ελβετία Πρωτοπορεί: Το Δικαίωμα στην "Off-line" Ζωή

Τὸ ἤρεμο πραξικόπημα τοῦ 21ου αἰῶνα εἶναι ἡ Ψηφιακὴ Ταυτότητα.

Κάτι μεγάλο συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον κόσμο, και ελάχιστοι το συνειδητοποιούν. Μια αλλαγή που δεν προβάλλεται στις οθόνες, δεν συζητείται σε κοινοβούλια, δεν προκαλεί διαδηλώσεις ούτε πολιτικά πάθη. Μια αλλαγή που, ωστόσο, θα επηρεάσει τη ζωή κάθε ανθρώπου στον πλανήτη. Ονομάζεται ψηφιακή ταυτότητα. Digital ID. Και πίσω από αυτόν τον τεχνικό, φαινομενικά αθώο όρο, κρύβεται μια κοσμογονική μεταβολή: η μετατροπή της ανθρώπινης ύπαρξης σε ψηφιακή εγγραφή που μπορεί να ελεγχθεί, να ανασταλεί, να τροποποιηθεί ή να διαγραφεί με το πάτημα ενός κουμπιού.

Η Μεγάλη Βρετανία ανακοίνωσε ήδη ότι έως το τέλος της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, η νέα ψηφιακή ταυτότητα θα καταστεί υποχρεωτική για όσους θέλουν να εργαστούν. Το μέτρο παρουσιάζεται ως εργαλείο καταπολέμησης της παράνομης απασχόλησης και της φοροδιαφυγής. Η φράση, όμως, «δε θα μπορείς να εργαστείς χωρίς ψηφιακή ταυτότητα» σηματοδοτεί κάτι βαθύτερο: τη σύνδεση του δικαιώματος στην εργασία με την ψηφιακή υπακοή. Από τούδε και στο εξής, η ύπαρξη, η εργασία και η συναλλαγή σου θα εξαρτώνται από την κατοχή ενός ψηφιακού δελτίου αναγνώρισης που ελέγχεται από το κράτος και, κατ’ επέκταση, από τις τράπεζες και τις εταιρείες.

Ἡ θυσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κυπριανοῦ καὶ ἡ Φιλοκαλικὴ θεώρηση τῆς ἐλευθερίας († Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός)

Ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανὸς (1756-1821) περικλεὴς μορφὴ τοῦ γένους, ὑπῆρξε καλλίνικος μάρτυρας τῆς ρωμηοσύνης, ποὺ μὲ τὴ θυσία του, στὴν ἀρχὴ τοῦ ἀγῶνος τῆς ἀνεξαρτησίας (1821), ἐνεψύχωσε τὸν ἐπαναστατημένο ἑλληνισμό, ἐπιβεβαιώνοντας συνάμα τὴ ρωμαίικη οἰκουμενικότητα τῆς ἐπαναστάσεώς του. Ἰδιαίτερη ὅμως σημασία ἔχει τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Κυπριανός, κατὰ κοινὴ μαρτυρία, συγκέντρωνε τὰ γνωρίσματα τῶν γνησίων ἐκπροσώπων τῆς πατερικῆς παραδόσεως: πίστη-πιστότητα στὴν Ὀρθοδοξία, ἦθος ἁγιοπνευματικὸ καὶ ποιμαντικὴ πληρότητα. Τὸ μαρτύριό του ἀκολούθησε τὴν ἄρνησή του, κατὰ τὴ μαρτυρία μάλιστα ξένου, νὰ ἐξωμόσει, νὰ προδώσει δηλαδὴ τὴν πίστη τῶν πατέρων του, στὴν ὁποία ἀγωνιζόταν νὰ διακρατήσει καὶ τὰ πνευματικά του τέκνα, ὅπως ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὴν γνωστὴ ἐγκύκλιό του «κατὰ Φαρμασώνων», ἤδη τὸ 1815. Μὲ αὐτὴν ὑποστασιώθηκε ἡ ποιμαντική του ἀγωνία, νὰ προφυλάξει τὸ ποίμνιο, ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Χριστός, ἀπὸ τὴν κορυφαία συνέπεια τῆς μεταφυσικῆς διαλεκτικῆς τῆς ἀποχριστιανοποιημένης Δύσεως, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἐκφράγκευση τοῦ γένους καὶ τὴν ριζικὴ ἀλλοτρίωσή του. Τὸ ἐνδιαφέρον του δὲ γιὰ τὴν συνέχεια τῆς παιδείας τοῦ γένους, ἐπιβεβαιώνει τὴν πατερικὴ συνείδησή του καὶ τὸν τοποθετεῖ στὴν χορεία τῶν ἀξίων ἱεραρχῶν μας, ποὺ θεωροῦν τὴν κατὰ Χριστὸν παίδευση ὡς περιχαράκωση τῆς πίστεως.

Ἔχοντας «ἐγκεκραμένο» μέσα του τὸ ποίμνιό του, ὅπως ὅλοι οἱ αὐθεντικοὶ τῆς παράδοσής μας ποιμένες, ἔφθασε, στὴν κρίσιμη στιγμή, ποὺ ἐκαλεῖτο νὰ ὁμολογήσει καὶ μαρτυρήσει τὴν σχέση του μὲ τὸν Χριστό, ὄχι ἁπλῶς στὴν θυσία, ἀλλὰ στὴν αὐτοθυσία. Καὶ αὐτὸ ὄχι ἀπὸ κάποια στιγμιαία πατριωτικὴ ἔξαρση. Ἡ θυσία του φέρει στὸν νοῦ τὸ παράδειγμα τοῦ ἁγίου Πολυκάρπου Σμύρνης. Ἔτσι κατανοοῦμε τὶς δύο παραινέσεις τοῦ Κυπριανοῦ πρὸς τοὺς χριστιανούς του (Ἀπρίλιος-Μάιος 1821) νὰ παραδώσουν τὰ ὅπλα γιὰ τὴν ἀποφυγὴ ἀκαίρων προκλήσεων στὸν ἐχθρό. Ὁ ἴδιος ὁ Κυπριανὸς ὅμως ἦταν πάντα ἕτοιμος γιὰ τὸ μαρτύριο, διότι γνώριζε, ὅτι ἡ ὥρα αὐτὴ δὲν θὰ βραδύνει, ὅπως ἐκμυστηρεύτηκε στὸν John Carne: «Ὁ θάνατός μου, τοῦ εἶπε, δὲν θὰ βραδύνῃ. Γνωρίζω πὼς περιμένουν τὴν εὐκαιρία γιά ν’ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ μένα».

Ποιός ἄνθρωπος εἶναι πραγματικά ἐλεύθερος καί εὐτυχισμένος; Τί σημαίνει πραγματική ἐλευθερία καί πῶς ἀποκτᾶται; (Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Δογματικῆς, Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ)

Πραγματικά ἐλεύθερος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ἀπελευθερωθεῖ ἀπό τόν φόβο τοῦ θανάτου, ἀπό τήν ἐπιρροή τοῦ πονηροῦ καί ἀπό τά πάθη του. Τότε μόνο μπορεῖ νά ζεῖ σύμφωνα μέ τίς προδιαγραφές τῆς δημιουργίας του καί μόνο τότε μπορεῖ νά πραγματοποιεῖ τόν σκοπό, γιά τόν ὁποῖο τόν δημιούργησε ὁ Θεός, ἐπειδή μόνο τότε μπορεῖ νά ἀξιοποιεῖ ὅλες τίς δυνατότητες, πού ἔλαβε μέ τή δημιουργία του «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν» Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί μόνο τότε μπορεῖ νά εἶναι πραγματικά καί ἐξολοκλήρου εὐτυχισμένος.

Ἡ πραγματική ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ὅμως, παρέχεται μυστηριακά, ὡς δωρεά, μόνο μέσα στό πλαίσιο τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου βιώνεται ἐμπειρικά καί ὐπαρξιακά «ἐν πάσῃ αἰσθήσει». Καί τοῦτο, ἐπειδή μόνο μέσα στήν Ἐκκλησία ὑπερβαίνεται ὁ θάνατος, ὡς χωρισμός τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν πηγή τῆς ζωῆς, τόν Θεό, καί καταλύεται ὀ φόβος τοῦ θανάτου, ὁ ὁποῖος προσδιορίζει ἀποφασιστικά ὅλες τίς ἐνέργειες τοῦ ἀνθρώπου, στόν ὁποῖο κυριαρχεῖ.

Ἡ σύγχρονη παρακμή, ὡς ἔλλειψη ἐσωτερικῆς ἐλευθερίας (Ἡρακλῆς Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικῆς-Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς Α.Π.Θ.)

Ελευθερία δεν είναι απλώς η δυνατότητα να επιλέγεις αυτό που θέλεις ή αυτό που σε ευχαριστεί, αλλά η δυνατότητα να επιλέγεις το καλό και το αληθινό. Κατά τον Ε. From, δεν μπορεί να είναι κανείς ελεύθερος, αν είναι δούλος των παθών του.

Ελευθερία, επομένως, δεν είναι η ασύδοτη ελευθεριότητα, ως δυνατότητα φανέρωσης της κακότητας έναντι των συνανθρώπων και της κτίσεως, αλλά η απαλλαγή από τα πάθη και τις καταστάσεις, που κρατούν τον άνθρωπο δέσμιο και εγκλωβισμένο σε μια παρακμιακή κατάσταση.

Στην εποχή μας υπάρχει έντονο το ερώτημα, αν ο άνθρωπος είναι όντως ελεύθερος, με τόσες εξωτερικές επιδράσεις που δέχεται καθημερινά, που τον μετατρέπουν σε ένα άγριο θηρίο, έτοιμο να κατασπαράξει τον «άλλο», προκειμένου να διακριθεί ή να εξυπηρετήσει το οποιοδήποτε ατομικό ή κακόβουλο συμφέρον του.

Ιδιαίτερος προβληματισμός υπάρχει, σήμερα ως προς την κυριαρχία της κοινωνίας της πληροφορίας και του διαδικτύου, που, πολύ συχνά, με τη δική τους επιρροή, κατασκευάζεται, επιλεκτικά, μια πλασματική αλήθεια, καθώς δημιουργούνται νέα νοήματα, πεποιθήσεις, αντιλήψεις, ανάγκες κ.ά., που προσανατολίζουν τους δέκτες των μηνυμάτων τους -και ιδιαίτερα τους νέους- μακράν της αληθινής ελευθερίας σε συγκεκριμένες δουλικές κατευθύνσεις και σκοπιμότητες.

Παρατηρείται, έτσι, μια σταδιακή απώλεια της αλήθειας και του νοήματος της ζωής, που συνεπάγεται ταυτόχρονα και μια απώλεια ή διαστρέβλωση της αληθινής ελευθερίας, που δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να σκέπτεται, να οραματίζεται και να αποφασίζει σωστά.

Ἡ προσευχή μας ἐφοδιάζει μέ μιά πεῖρα πνευματικῆς ἐλευθερίας πού ἀγνοοῦν πολλοί ἄνθρωποι...

Η προσευχή μας εφοδιάζει με μια πείρα πνευματικής ελευθερίας που αγνοούν πολλοί άνθρωποι. Το πρώτο σημείο απελευθερώσεως είναι μια αποτροπή στο να θέσει κανείς τη βούληση του στη διάθεση των άλλων. Το δεύτερο, μια εσωτερική απελευθέρωση από τα δεσμά των άλλων στον εαυτό του. Η κυριότητα πάνω στην επιθυμία μας να εξουσιάζουμε τους άλλους είναι ένα πολύ ενδιαφέρον στάδιο, που αμέσως ακολουθείται από την τάση να λυπόμαστε όταν μειώνουμε τον αδελφό μας. Ο άνθρωπος είναι δημιουργημένος κατά την εικόνα του Θεού, ο οποίος είναι ταπεινός αλλά συγχρόνως και ελεύθερος. Επομένως είναι κανονικό και φυσικό ότι θα γίνει «καθ’ ομοίωσιν» του Δημιουργού του και θα παραιτηθεί από την άσκηση ελέγχου πάνω στους άλλους, ενώ ο ίδιος είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος με τη δύναμη της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος μέσα του. Εκείνοι που κατέχονται από δυνατή επιθυμία για να αποκτήσουν δύναμη, αμαυρώνουν την εικόνα του Θεού μέσα τους. Το φως της αληθινής ζωής τους εγκαταλείπει αφήνοντας ένα τρομερό κενό, μια απελπιστική ανία. Η ζωή χάνει κάθε νόημα. Όταν το Άγιο Πνεύμα με την ευγενική παρουσία του στις ψυχές μας μάς κάνει ικανούς να κυριαρχήσουμε στα πάθη μας, σκεφτόμαστε ότι το να περιφρονούμε τους άλλους είναι αντίθετο με το πνεύμα της αγάπης. Και αν δεν είμαι σπλαχνικός, οτιδήποτε άλλο, ακόμα και χαρίσματα προφητείας, κατανοήσεως όλων των μυστηρίων ή θαυματουργίας, τίποτα δεν με ωφελεί (Α’ Κορ. 13,1-3).

«Ἡ ἐλευθερία δέν κερδίζεται, ἄν δέν ἐλευθερώσουμε τό ἐσωτερικό μας ἀπ’ τά μπερδέματα καί τά πάθη»

(Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου)

https://proskynitis.blogspot.com/2022/07/blog-post_81.html

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: "Ἡ ἐλευθερία τοῦ Σταυροῦ"

Πατὴρ Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος

…Θά προσεγγίσουμε στοιχειωδῶς τό κείμενο τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Καί τό προσεγγίζουμε προσωπικῶς, εἰδικά γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο, γιατί ἐκφράζει τή βαθιά πορεία τοῦ κάθε πιστοῦ, μπροστά στόν κάθε σταυρό πού σηκώνει [κάθε μέρα] μπροστά του. Εἶναι μιά πορεία βαθιά ἐσωτερική, θά λέγαμε πού ἀναλύει τόν ἑαυτό του καί ταυτόχρονα ἐκφράζει τόν κάθε ἄνθρωπο πού μέ κάποιο τρόπο ἔτσι ἤ ἀλλιῶς σηκώνει μεγάλους ἤ μικρούς σταυρούς στή ζωή του. Ν᾽ ἀκούσουμε τήν πορεία αὐτοῦ τοῦ κειμένου πραγματικά, γιά νά ὠφεληθοῦμε...βαθύτατα γι᾽ αὐτή τήν προσωπική σταυρική μας πορεία, πού τή ζοῦμε μέσα στό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας.

Τό πρῶτο σημεῖο πού τονίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέει ὅτι ἐγώ ἔχω μονάχα ἕνα καύχημα. Τό καύχημα τοῦ σταυροῦ! Προσέξτε το, ἐδῶ εἶναι ἕνα πολύ βαθύ ξεκαθάρισμα. Ζοῦμε μέσα σέ δεκάδες προκλήσεις γιά νά καυχόμαστε, γιά ὁποιεσδήποτε ἐπιτυχίες μας, γιά ὁποιαδήποτε ἀξιώματα πού ἀποκτήσαμε καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐπιλέγει ἕναν ἄλλο τρόπο, μυστικό τρόπο, ἀλλά τόν τρόπο! Τόν τρόπο πού πραγματικά θεραπεύει. Διαλέγει ἕνα καύχημα. Τά καυχήματα μέ τά ὁποῖα εἴμαστε φορτωμένοι εἶναι δεκάδες τέτοια, μᾶς τά φόρτωσε ὁ κόσμος. Καί ἐμεῖς πολλές φορές παραληροῦμε μέσα ἐκεῖ ἤ πολλές φορές ἀγανακτοῦμε ἤ πολλές φορές ζητᾶμε δικαιώσεις. Καί ξεχάσαμε τό πρωτογενές μέγεθος, πού θά μᾶς κάνει πραγματικά ἐλεύθερους, αὐτό τό καύχημα τοῦ σταυροῦ! Θά λέγατε δέν τό θέλουμε. Χάσατε τήν εὐκαιρία νά ἀποκτήσετε τά πρῶτα βήματα καί τούς πιό οὐσιαστικούς βηματισμούς, γιά τή βαθιά σας προσωπική ἐλευθερία, πού ἄν ἐσεῖς ἐλευθερωθεῖτε, θά ἐλευθερώσετε καί τόν κόσμο πού εἶναι πλάι σας. Εἶναι λοιπόν, ὁ ἀπόστολος Παῦλος πού τό θεωρεῖ καύχημα, ἕνα καύχημα ἔχει μόνο.

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ: «Ἐλευθερία ἤ Ὑποχρεωτικότητα, ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας»

Στίς 15/1/2022 πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή ἡμερίδα τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν μέ τή συνδιοργάνωση τῆς Ἑνωμένης Ρωμιοσύνης καί τοῦ κινήματος «Μαμά, Μπαμπάς καί Παιδιά» μέ θέμα «Ἐλευθερία ἤ Ὑποχρεωτικότητα, ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας». Ἡ ἡμερίδα μεταδόθηκε ζωντανά ἀπό τό διαδικτυακό κανάλι τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν στό youtube.

Στήν ἡμερίδα παρουσιάστηκαν τεκμηριωμένες εἰσηγήσεις ἀπό τούς κυρίους Κωνσταντῖνο Βαθιώτη, τέως καθηγητή τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ ΔΠΘ, Ἀργύρη Νταλιάνη, καρδιολόγο, Εὐγένιο Μπαϊραμίδη, χειρουργό, καί Ἀναστάσιο Πολυχρονιάδη, θεολόγο.

Τά πορίσαματα τῆς ἡμερίδας συνοψίζονται στά ἑξῆς:

Ἡ ὑποχρεωτικότητα στήν ἰατρική πράξη εἶναι πλήρως ἀντίθετη μέ τήν ἰατρική δεοντολογία, διότι θίγει τήν ἐλευθερία τῆς βούλησης τοῦ ἀνθρώπου στόν πυρήνα της, χωρίς μάλιστα νά λαμβάνεται ἡ ἰδιαιτερότητα τῆς ὑγείας κάθε ἀνθρώπου, οὔτε ἡ συνταγματική ἀρχή τῆς ἀναλογικότητας.

Στήν περίπτωση τοῦ ἐμβολιασμοῦ κατά τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅπου ὁ ἐμβολιασμός δέν παρέχει ἀποστειρωτική ἀνοσία, δηλαδή δέν καλύπτει ἀπό τή νόσηση καί τή μετάδοση καί ὡς ἐκ τούτου δέν παράγει τεῖχος ἀνοσίας, πολλῶ δέ μᾶλλον στήν περίπτωση τῆς μετάλλαξης «ὄμικρον» ὅπου στήν πραγματικότητα πρόκειται γιά νέο ἰό, ἡ ἐμμονή γιά τήν ἐπιβολή τῶν ἐμβολιασμῶν δέν βρίσκει πειστική ἐξήγηση. Καί ἐνῶ γίνεται σκληρή προσπάθεια ἀπό τήν κυβέρνηση γιά αὔξηση τῶν ἐμβολιασμῶν μέ τά ὑπάρχοντα ἐμβόλια μέσα ἀπό διάφορες μορφές ὑποχρεωτικότητας, οἱ μεγάλες φαρμακευτικές ἑταιρεῖες προαναγγέλλουν νέα ἐμβόλια πού θά καλύπτουν τή μετάλλαξη «ὄμικρον», ὁμολογώντας ἐμμέσως ὅτι τά σημερινά ἐμβόλια δέν τήν καλύπτουν.

Γέροντας Λουκᾶς Φιλοθεΐτης: "«Ἐάν οὖν ὁ υἱός ὑμᾶς ἐλευθερώση ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε"

Στίς 10 Ἰανουαρίου ἐκοιμήθη ὁ μοναχός Λουκᾶς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φιλοθέου. Ὁ γέροντας Λουκᾶς ὑπῆρξε προϊστάμενος καί ἐπίτροπος τῆς Μονῆς, καθώς καί Ἀντιπρόσωπος καί Ἐπιστάτης τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος. Ἦταν μέλος διάφορων Ἐπιτροπῶν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος πού ἐπιλαμβάνονταν θεμάτων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Εἶχε συμμετάσχει ὡς κεντρικός ὁμιλητής σέ πολλές ἐκδηλώσεις, κάνοντας γνωστή τήν ἁγιορείτικη παράδοση. Ἀπό τίς μαγνητοφωνημένες ὁμιλίες του ἔχουμε ἐπιλέξει τρία ἀποσπάσματα μέ διαφορετικό θεματικό περιεχόμενο. Ἡ ἀπομαγνητοφώνηση καί ἡ ἐπιμέλεια πού κάναμε ἔχει σεβαστεῖ σέ μεγάλο βαθμό τό αὐθεντικό πατερικό ὕφος τοῦ προφορικοῦ λόγου τοῦ γέροντα Λουκᾶ. Τά δημοσιεύουμε ὡς ἐλάχιστο φόρο τιμῆς, ἀγάπης καί σεβασμοῦ στή μνήμη του.

Γιά τό χρόνο καί τό χρῆμα

Μοναχός Λουκᾶς Φιλοθεΐτης

- Νά μᾶς πεῖτε κάτι γιά το χρόνο καί τό χρῆμα; Τί σημαίνουν αὐτά;

- Πόσο χρόνο ξοδεύουμε γιά τό Θεό; Δέν τόν δικαιοῦται ὅλον; Ἀφοῦ Αὐτός μας τόν ἔδωσε. Μέσα στό χρόνο Του ὑπάρχουμε. Καί θά... τόν ζητήσει...

- Νομίζουμε, καί ὁ κόσμος ἔξω πιό πολύ, ὅτι ὁ Θεός εἶναι περιεχόμενο. Ἐνῶ ὁ Θεός εἶναι περιέχων.

- Ναί, πολύ ὡραῖο. Αὐτό ἔχει πολλές διαστάσεις. Ὅταν νιώθει κανείς ὅτι εἶναι περιεχόμενος ἀπό τόν περιέχοντα Θεό, ἔρχεται στήν πραγματικότητα. Ὅταν, ὅμως, μέ τόν ἐγωισμό, μέ τήν ὑπερηφάνεια, ἐκτοπίζει καί θέλει αὐτός νά εἶναι, καταλαβαίνετε, φτιάχνει θεό μικρό, στά μέτρα του. Πολύ ὡραῖο πού τό εἴπατε. Αὐτή εἶναι ἡ μετάνοια. Ξαναβρίσκει κανείς τόν ἑαυτό του στή σχέση τήν ἀληθινή μέ τόν Θεό. Ὁ Θεός μας περιέχει. Ὁ Προῶν.

Ἐλεύθερους νόμιζε ὄχι ὅσους ἔτυχε νά εἶναι ἐλεύθεροι, ἀλλά ἐκείνοι πού ἔχουν τήν ζωή καί τούς τρόπους ἐλεύθερους

Ελεύθερους νόμιζε όχι όσους έτυχε να είναι ελεύθεροι, αλλά εκείνοι που έχουν την ζωή και τους τρόπους ελεύθερους.

Δεν πρέπει να ονομάζουμε ελεύθερους αυτούς που είναι πονηροί και ακόλαστοι, γιατί είναι δούλοι των παθών και της ύλης.

Ελευθερία και ευτυχία της ψυχής είναι η πραγματική καθαρότητα της ψυχής και η καταφρόνηση των προσκαίρων.

Μήπως ἡ ἐπιβολή τοῦ ἐμβολιασμοῦ ὑπονομεύει τήν ἐλευθερία τοῦ προσώπου;

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

Μήπως η επιβολή του εμβολιασμού υπονομεύει την ελευθερία του προσώπου;

Δεν είμαστε κατά του εμβολιασμού των πολιτών, αλλά δεν συμφωνούμε με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό που τους επιβάλλεται, καθώς θεωρούμε ότι η οποιαδήποτε, υπό πίεση και χωρίς τη δική τους απόφαση, επέμβαση τόσο στην ψυχή όσο και στο σώμα τους αποτελεί περιφρόνηση και καταπάτηση της ελευθερίας τους.

Γι’ αυτό, ίσως, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Ελλαδικής Εκκλησίας, με απόφασή της, δεν συμφώνησε με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Όντως είναι δύσκολο να συμφωνήσει κάποιος να υποτιμούνται ή να στοχοποιούνται πολίτες, που, για τους δικούς τους λόγους, επιλέγουν να μην θέλουν να εμβολιαστούν.

Η πολιτεία οφείλει να προσφέρει, αφενός, υγειονομική περίθαλψη υψηλού επιπέδου, αφετέρου, αντικειμενική και επιστημονική ενημέρωση, σχετικά με τους ενδεικνυόμενους προληπτικούς και προστατευτικούς τρόπους, προκειμένου να αποφεύγεται να νοσήσουν ή να μεταδώσουν τον ιό οι υπεύθυνοι πολίτες. Όλα τα άλλα, που ακούει και βλέπει κανείς, ολημερίς και καταλήγουν στην ίδια επιτακτική και απειλητική οδηγία , δίνουν την εντύπωση ότι δεν γίνονται από αγάπη και για την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, αλλά για άλλους λόγους.

Το πιο λυπηρό είναι ότι η πολιτεία δεν δείχνει κατανόηση και σεβασμό στους ξεχωριστούς λόγους των πολιτών και ιδιαίτερα τους θρησκευτικούς, που συνιστούν αυτό που λέμε διαφορετικότητα και που είναι απολύτως σεβαστοί στις δημοκρατικές χώρες.

Θὰ λέμε πάντοτε ΟΧΙ στην αμαρτία καὶ ὁ Θεὸς θὰ εἶναι μαζί μας! , 28-10-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Απόσπασμα - Σήμερα ποὺ εἶναι ἡ ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας, ὀφείλουμε νὰ εὐχαριστήσουμε τὴν Παναγία μας, ἡ ὁποία ὀφθαλμοφανῶς μᾶς προστάτεψε. Καὶ πάρα πολλοὶ ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶτες στὸ μέτωπο τοῦ ’40, Τὴν εἶδαν νὰ σκεπάζει καὶ νὰ πολεμᾶ μαζί μας ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἦλθαν, ἐντελῶς ἄδικα, νὰ καταλάβουν τὴν πατρίδα μας. Καὶ εἶναι, ὅπως λέει ἕνας σύγχρονος Ἁγιορείτης, ἁμαρτία νὰ μὴν ὑπερασπίζεται κανεὶς τὴν ἐλευθερία του· γιατὶ ἡ ἐλευθερία εἶναι ἕνα δῶρο θεόσδοτο, εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ.

Καὶ σήμερα, ποὺ πάλι οἱ τυραννίσκοι καὶ οἱ διάδοχοι ἐκείνων τῶν φασιστῶν, πάλι παίρνουν τὴν ἐλευθερία μας, πάλι πρέπει νὰ ἀντισταθοῦμε καὶ νὰ πολεμήσουμε γιὰ τὴν ἐλευθερία μας, ὅπως πολεμᾶνε καὶ μᾶς δίνουν τὸ παράδειγμα οἱ Εὐρωπαῖοι, οἱ ὁποῖοι παρόλο ποὺ δὲν ἔχουν τὴν Ὀρθοδοξία, δὲν εἶναι στὴν Ἀλήθεια, ὅμως διασώζουν τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ βασικὰ τοῦ κατ’ εἰκόνα, καὶ περιφρουροῦν τὸ θεόσδοτο αὐτὸ δῶρο, καὶ ἀγωνίζονται νὰ τὸ διαφυλάξουν· τὸ θεόσδοτο δῶρο ποὺ λέγεται ἐλευθερία. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι οἱ ἄρχοντες τοῦ κόσμου τούτου σᾶς καταδυναστεύουν. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει πάντοτε, ἁπλῶς ἀλλάζουμε ἄρχοντες. Ἀλλάζουμε τυραννίσκους. Καὶ οἱ μέν, καὶ οἱ δέ, καὶ οἱ ἀπὸ δεξιὰ καὶ οἱ ἀπὸ ἀριστερά, καὶ οἱ πάντες, τελικά, τί εἶναι; Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ καταδυναστεύουν τὸν λαό. Ἀλλὰ καὶ ὁ λαός, βεβαίως, ὑπόκειται σὲ μεγάλα ἁμαρτήματα. Καὶ γι’ αὐτὸ παραχωρεῖ ὁ Θεὸς νὰ παιδαγωγεῖται ἀπὸ ἀνάξιους ἄρχοντες. Καὶ αὐτοὶ οἱ ἀνάξιοι ἄρχοντες δὲν πολεμοῦν μόνο τὸν λαό τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους λαούς. Γι’ αὐτὸ γίνονται καὶ οἱ πόλεμοι. Καὶ ἐπειδὴ ὅλοι αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι στὸ χρῆμα καὶ στὴν φιλαργυρία, γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὑποκινοῦν πολέμους, μὲ σκοπὸ τὸ ἴδιον ὄφελος. Ἐμεῖς ὅμως, ποὺ ἔχουμε τὴν Ἀλήθεια, καὶ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Σκέπη τῆς Παναγίας μας, δὲν θὰ πάψουμε νὰ ἀγωνιζόμαστε, νὰ καθαριζόμαστε, νὰ μετανοοῦμε, καὶ ἔτσι θὰ νικοῦμε κάθε ἐχθρό. Καὶ αὐτοὺς τοὺς αἰσθητοὺς ἐχθρούς, τοὺς ὑποδουλωμένους εἰς τὴν φιλαργυρία ποὺ λυσσαλέα ἐπιτίθενται ἐναντίον μας κάθε στιγμή, εἴτε κρυφὰ εἴτε φανερά, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν νοητῶν ἐχθρῶν, τῶν δαιμόνων. Θά ἤθελα νὰ δώσω ἕνα μήνυμα αἰσιοδοξίας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας ποὺ ταλαιπωροῦνται, καὶ ἔχασαν τὴν ἐργασία τους. Ποὺ ζοῦν τώρα στὴν ἔνδεια, καὶ ἔχουν καὶ οἰκογένειες πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς. Οἱ ὑγειονομικοί, οἱ γιατροί, οἱ νοσοκόμοι, ποὺ εἶναι κατὰ πάντα ἀξιέπαινοι καὶ ἐγκαταλελειμμένοι σχεδὸν ἀπὸ ὅλους, δυστυχῶς σήμερα, τώρα, καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐπηγγέλλοντο ὅτι εἶναι προστάτες τῶν ἐργατῶν, ἐργατοπατέρες, καὶ τάχατες ἀγωνίζονται γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων τοῦ λαοῦ, κτλ. Ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν ἐξαφανιστεῖ, καὶ κανένας δὲν μιλάει γιὰ νὰ τοὺς προστατέψει, νὰ μιλήσει γιὰ τὸ δίκαιο αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀκριβῶς, ὑφίστανται ὅλη αὐτὴν τὴν ταλαιπωρία καὶ τὴν ἐξουδένωση. Γιατὶ μὲ γενναιότητα μάχονται νὰ φυλάξουν αὐτὸ τὸ ἀναφαίρετο δικαίωμα καὶ δῶρο ποὺ μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεὸς, ποὺ λέγεται ἐλευθερία, ποὺ λέγεται αὐτεξούσιο. Καὶ ἀντιτίθενται στὴν καταδυναστεία κάποιων ἀνθρώπων, ποὺ φασιστικὰ θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν αὐτὸ τὸ διαβόλιο, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει ἄλλο σκοπὸ παρὰ νὰ κάνει τοὺς ἀνθρώπους εἵλωτες, νὰ τοὺς κάνει τελείως, πλέον, χωρὶς ἐλευθερία, χωρὶς βούληση. Νὰ ὑπόκεινται στὶς ἐντολὲς τῆς ἐλὶτ ὡς ρομπότ, καὶ νὰ ἐκτελοῦν αὐτὲς τὶς ἐντολές. Τοὺς συμπαριστάμεθα καὶ τοὺς βοηθᾶμε, καὶ θὰ τοὺς βοηθήσουμε μὲ ὅποιον τρόπο μποροῦμε, γιατὶ πράγματι εἶναι ἀξιέπαινοι! Καὶ μπροστὰ στὸν Θεὸ θὰ ἔχουν πολὺ μεγάλο μισθό, καὶ δείχνουν ἀκριβῶς τὸν δρόμο καὶ σὲ ὅλους τοὺς ὑπόλοιπους, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ ὑποκύψουν στὶς πιέσεις τῶν ἀθέων, τῶν παγκοσμιοποιητῶν- σιωνιστῶν, ὅλων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι κινοῦνται πάντοτε ἐναντίον τῆς Δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, ὑποκινούμενοι ἀπὸ τὸν ἀρχηγό τους, τὸν ἑωσφόρο. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ ἑωσφόρου, νὰ καταργήσει τὴν Δημιουργία τοῦ Θεοῦ. Νὰ πληγώσει τὸν Θεό, πληγώνοντας τὰ δημιουργήματά του, καταστρέφοντας τὰ δημιουργήματά του, ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους. Ἐμεῖς θὰ παραμείνουμε κάτω ἀπὸ τὴν Σκέπη τοῦ Θεοῦ μας καὶ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ νά ‘μαστε βέβαιοι ὅτι τελικὰ θὰ νικήσουμε. Νὰ μὴ διστάσουμε νὰ λέμε πάντοτε ΟΧΙ! Ὅπως εἶπαν οἱ πρόγονοί μας στοὺς φασίστες, ἔτσι θὰ ποῦμε καὶ ἐμεῖς στοὺς ὁποιουσδήποτε σύγχρονους φασίστες, ποὺ κάτω ἀπὸ τὸ κάλυμμα τῆς ὑγείας ἤ δὲν ξέρω ποιὸ ἄλλο κάλυμμα, ἐπιτίθενται γιὰ νὰ μᾶς ἀφαιρέσουν τὴν ἐλευθερία μας· τὸ θεόσδοτο αὐτὸ δῶρο. Θὰ λέμε πάντοτε ΟΧΙ, καὶ ὁ Θεὸς θὰ εἶναι μαζί μας, καὶ ἡ νίκη θὰ εἶναι μαζί μας! Χρόνια πολλὰ καὶ εὐλογημένα! Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Ἐλευθερία ἤ Θάνατος

Γράφει ο π. Στέφανος Στεφόπουλος

Δεν βλέπουμε τελευταία να χρησιμοποιείται τόσο πολύ η κακοποιημένη εννοιολογικά, από πολιτικούς ή επιστήμονες, λέξη Ελευθερία, της ομώνυμης “Επιχείρηση Ελευθερία” που παραπέμπει στο εμβόλιο και την συνακόλουθη απατηλή υπόσχεση επιστροφής στην “κανονικότητα”(sic).

Η προσπάθεια της Πολιτείας αυτή, δεν οδηγεί στην “κανονικότητα” και την “ελευθερία”, αλλά στην δουλεία και υποταγή σώματος και νου των πολιτών!

Η επαγγελθείσα και εντέχνως δια των μιντιο-ειδικών διαφημισθείσα επιστροφή στην παλιά καθημερινότητα, ποτέ δεν ήρθε ούτε καν για τους εμβολιασμένους συμπολίτες μας εκτός κι αν με τον όρο “κανονικότητα” εννοούμε τις ταβέρνες, τις καφετέριες και τα κέντρα διασκέδασης.

Ούτε ελευθερία είδαμε γιατί κανένας άνθρωπος επί της γης δεν μπορεί να την εγγυηθεί αλλά και καμμία απολύτως κανονικότητα. Μάλιστα, πολλά απ’ αυτά που στερούνται οι μεν στερούνται και οι δε.

Ούτε καν για την Εκκλησία μας δεν υπάρχει σχετική ελευθερία και συνεπώς ούτε και μεταξύ των πιστών-συνειδητά μελών της Εκκλησίας. Ούτε και κανονικότητα. Γιατί, ακόμα, εδώ και πολλούς μήνες οι περιορισμοί στο πόσοι μπορούν να μπουν στους Ναούς, έχουν αποτέλεσμα να μένουν εκτός εκκλησιασμού εκατοντάδες πιστοί ανά ενορία. Και η Εκκλησία μας συμπεριφέρεται ως ποίμνιό της να είναι οι εμβολιασμένοι και όχι όλοι οι χριστιανοί.

Αφού λοιπόν κατέρρευσε το αφήγημα της Πολιτείας πανηγυρικά, τότε προς τι τόσο πάθος και πίεση για τα εμβόλια;

Κάθε μέρα διαβάζουμε στο διαδίκτυο δηλώσεις και προειδοποιήσεις στελεχών της Κυβέρνησης και των τηλε-λοιμωξιολόγων και λοιπών ειδικοτήτων απειλές, εκφοβισμούς, ενίοτε “πειραγμένα” στοιχεία, ανώνυμες μελέτες (θα είναι πολύ ταπεινοί αυτοί οι επιστήμονες!), ψευδή δεδομένα, νομιμοφανείς δωροδοκίες πολιτών, και πολύ συχνά μια βαρβαρική σκληρή γλώσσα προς το 40% του γενικού πληθυσμού. Προς τι όλη αυτή η προσπάθεια;

Ἐλεύθερος εἶναι ὁ ἄνθρωπος μέχρι τοῦ σημείου νά ἐκλέξει, ἤ τόν διάβολο ἤ τόν Χριστό...

Κάποτε, πήγε κάποιος στην αγορά μιας πόλης για να αγοράσει δούλους. Ανάμεσα σε αυτούς που αγόρασε, ήταν και ένας γεροδεμένος. Αυτόν τον δούλο τον αγόρασε σε μια αστρονομική τιμή, χωρίς να κάνει καθόλου παζάρια.

Το αφεντικό είπε στους δούλους του να ετοιμαστούν και σε λίγο θα πηγαίνανε στην φάρμα για να πιάσουν δουλειά.

Όταν έφτασε η στιγμή να αναχωρήσουν, είδε τους δούλους του να αστειεύονται μεταξύ τους, εκτός από τον γεροδεμένο δούλο. Αυτός καθόταν σιωπηλός και κατηφής σε μια γωνία.

- Τί έχεις και είσαι έτσι; τον ρώτησε το αφεντικό. Σε απασχολεί κάτι;

Και ο δούλος του απάντησε:

- Άκουσα το αστρονομικό ποσό που έδωσες, για να με αγοράσεις και μάλιστα χωρίς παζάρια. Φαντάζομαι τί δουλειά με περιμένει, για να κάνεις απόσβεση του ποσού αυτού! Λοιπόν τί κέφι να έχω;

Και του λέει το αφεντικό:

Κυριακή τοὺ Ἀσώτου:Ἐλευθερία καί ὕπαρξις, π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ TΟΥ ΑΣΩΤΟΥ[:Α΄Κορ.6,12-20] 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου 

με θέμα: 

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΙΣ» 

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-02-1984] 

«Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. 

Οι λόγοι αυτοί, αγαπητοί μου, του Αποστόλου Παύλου στους Κορινθίους, είναι βαρυσήμαντοι. Η Εκκλησία μας καταλλήλως τοποθέτησε την σημερινήν αποστολικήν περικοπήν παράλληλα με την παραβολή του ασώτου υιού. Για να δείξει, με διδασκαλία μεν λόγων, ότι όλα τα πράγματα επιτρέπονται, αλλά δεν συμφέρουν. Ο ευαγγελιστής Λουκάς μάς παρουσιάζει το ίδιο πράγμα, το ίδιο θέμα με μία εικόνα. Με την εικόνα του ασώτου υιού. Ο άσωτος υιός μπορούσε να μένει, μπορούσε και να φύγει. Αλλά δεν συνέφερε να φύγει. Αυτό ακριβώς θέλει να πει ο απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, εδώ σήμερα. 

«Πάντα μοι ἔξεστιν», όλα μου επιτρέπονται, «ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει» · δεν συμφέρουν όλα. Όλα μου επιτρέπονται, αλλά εγώ δεν θα εξουσιαστώ από τίποτε. Εδώ βλέπει κανείς να καθορίζει την ελευθερία ο απόστολος Παύλος, σε σχέση με την ύπαρξη· διότι όταν η ύπαρξίς μου πρέπει να κινείται κατά τρόπον ασφαλή, μία ελευθερία στην ύπαρξή μου, θα μπορούσε να είναι μοιραία, εάν είναι αδιάκριτη. Μου επιτρέπεται να πάρω και δηλητήριο. Αλλά δεν με συμφέρει, γιατί αυτό θα καταστρέψει την ύπαρξή μου. Αυτό λοιπόν θέλει πρώτα πρώρα να τονίσει εδώ, το μεγάλο αυτό θέμα της ελευθερίας και της υπάρξεως, ο Απόστολος Παύλος. Ας το σημειώσουμε αυτό. 

Εάν δούμε το πράγμα εντελώς μονομερώς, δηλαδή δούμε την ελευθερία μόνο σαν κάτι το οποίο θα μπορούσε να υπάρχει αυθύπαρκτον, αγνοώντας την ύπαρξη, τότε πραγματικά η ελευθερία μας οδηγεί στην καταστροφή. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Είναι πολύ κοινό παράδειγμα, πολύ συνηθισμένο, σύγχρονο. Έχω δικαίωμα να πάρω ναρκωτικά; Έχω δικαίωμα. Μπορώ να πάρω ναρκωτικά. Μπορεί κανείς να με εμποδίσει αν εγώ θέλω; Όχι. Είμαι ελεύθερος να το κάνω; Ναι. Αυτό που θα χρησιμοποιήσω όμως, θα ωφελήσει ή θα βλάψει την ύπαρξή μου; Μήπως ακριβώς αυτή η ελευθερία οδηγήσει την ύπαρξή μου στην καταστροφή; Αναμφισβήτητα, ναι. Έτσι στην εποχή μας βλέπουμε να θεάται η ελευθερία ερήμην της υπάρξεως. Σου λέγει… «Εγώ θέλω να απολαύσω αυτό. Δεν με ενδιαφέρει τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στην ίδια μου την ύπαρξη».

Ἡ ἑλληνορθόδοξη ταυτότητά μας ἀπειλεῖται καί ἡ ἐλευθερία μας ἀσφυκτιᾶ.

Ἡ ἑλληνορθόδοξη ταυτότητά μας ἀπειλεῖται 

καί ἡ ἐλευθερία μας ἀσφυκτιᾶ. 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ 

orthros.eu

Μαζί μέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα, ὁ ὀρθόδοξος λαός μας ἐξουθενωμένος μετά τήν οἰκονομική κρίση, βρίσκεται ἀπό τόν Μάρτιο τοῦ 2020 σέ μιά ἰδιόμορφη κοινωνική, οἰκονομική καί πνευματική αἰχμαλωσία ἐξ αἰτίας τοῦ κορωνοϊοῦ πού ἀπασχολεῖ ὅλον τόν πλανήτη. Οἱ ἐκκλησίες μας κλειστές. Οἱ θεμελιώδεις ἀρχές τῆς πίστεώς μας καί τῆς λειτουργικῆς μας ζωῆς στό σύνολό τους-ἡ μετοχή μας στά ἄχραντα Μυστήρια, ἡ τέλεση τῶν μυστηρίων τοῦ Βαπτίσματος καί τοῦ Γάμου-βρίσκονται σέ ἀπαγόρευση. Ἔπαυσε ἡ προσευχή στά σχολεῖα καί ὁ ἐκκλησιασμός τῶν παιδιῶν, οἰ ἐθνικές γιορτές ἐξαφανίστηκαν. Ἡ οἰκονομική καί ἡ κοινωνική ζωή νεκρώθηκε, αὐξήθηκε ἡ χρήση ψυχοφαρμάκων. Οἱ ἐλευθερίες τῶν ἀνθρώπων παραδίδονται ἀμαχητί. Εἴδαμε σέ ἕναν τοῖχο - γραμμένο ἀπό κάποιον «φιλόσοφο τοῦ δρόμου» - ἕνα σύνθημα πού μᾶς προβλημάτισε : «τί νά τήν κάνω τήν ὑγεία χωρίς ἐλευθερία καί δικαιοσύνη;». 

Θά θέλαμε καί ἐμεῖς σάν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν νά καταθέσουμε τούς προβληματισμούς μας. 

Ἐπιστημονική σύγχυση καί ἀβεβαιότητα. 

Ἡ ἀνθρωπότητα ἔγκλειστη ἀναμένει τή λύτρωσή της, ἡ ὁποία κατά τούς κρατοῦντες θά ἔρθει μόνο μέ τό πολυδιαφημισμένο ἐμβόλιο. Ὅμως: 

Δέν ὑπάρχει σύγκλιση ἀπόψεων στήν ἐπιστημονική κοινότητα ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾶ στά ἄμεσα μέτρα ἀντιμετώπισης τοῦ κορωνοϊοῦ (μάσκα, lockdown κλπ) άλλά καί ὅσον ἀφορᾶ στήν ἀποτελεσματικότητα καί τίς πιθανές παρενέργειες τῶν ἕως τώρα διαθεσίμων ἐμβολίων. 

Γιά νά δοκιμαστεῖ σωστά ἕνα ἐμβόλιο χρειάζεται περίπου μία δεκαετία. Σήμερα τό ἐμβόλιο τῆς γρίπης μετά ἀπό τόσα χρόνια κλινικῆς ἐμπειρίας ἔχει μόνον 40%-60% ἀποτελεσματικότητα. Ἐνῶ οἱ τωρινές διαβεβαιώσεις γιά σύντμηση τοῦ ἀπαιτουμένου χρονικοῦ διαστήματος σέ λιγότερο ἀπό ἕνα χρόνο[1] παραπέμπουν μᾶλλον σέ τεχνικές μάρκετινκ. 

Ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στόν Ὅσιο Σωφρόνιο.

.

Καί εἶδα ἐν πνεύματι ὅτι ἡ αἰτία τῶν ἀλύτων βασάνων τῶν ἀνθρώπων δέν ἦταν ἡ ἀπουσία εὐσπλαχνίας πρός ἐμᾶς ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἀποκλειστικά καί μόνο ἡ κατάχρηση τοῦ δώρου τῆς ἐλευθερίας ὑπό τοῦ ἀνθρώπου, τό ὁποῖο μάλιστα δέν μᾶς ἀφαιρέθηκε ἀκόμη καί μετά τήν πτώση μας. 

Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2020/09/blog-post_603.htm

Περί ἐλευθερίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 Περί ἐλευθερίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 05-12-2005