Ὅσο περισσότερο προοδεύουμε στήν ἀρετή, τόσο ἄς ταπεινώνουμε τούς ἑαυτούς μας " Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἐκεῖνο ποὺ θὰ συγκινήση περισσότερο τὸν Θεὸ τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως, εἶναι ἡ ἐργασία ποὺ ἔκανε ὁ καθένας μας στὸν παλαιό του ἄνθρωπο!

Μεγαλύτερη αξία έχει ένας που απέκτησε αρετές με αγώνα, παρά εκείνος που γεννήθηκε με φυσικές αρετές, ο οποίος θα πρέπη να τις διπλασιάση, για να ακούση το ευ, δούλε αγαθέ…

Διάκριση φυσικά όλοι οι άνθρωποι έχουμε λίγη, αλλά δυστυχώς δεν την χρησιμοποιούμε για τον εαυτό μας, οι περισσότεροι από εμάς, αλλά για τους συνανθρώπους μας (για να μη… διακριθούν) και την μολύνουμε με την κρίση και κατάκριση και την απαίτηση να διορθωθούν οι άλλοι, ενώ θα έπρεπε να έχουμε απαίτηση μόνον από τον εαυτό μας, που δεν αποφασίζει να αγωνιστή στα ζεστά, να κόψη τα πάθη του, να ελευθερωθή η ψυχή του, να πετάξη στον Ουρανό.

Όσοι δεν αποφασίζουν να αρχίσουν αγώνα με φιλότιμο, αλλά κυλάνε την ζωή τους στον αόριστο χρόνο, συνέχεια ζαλισμένοι και αρρωστημένοι ψυχικά και σωματικά θα βρίσκωνται, και τελικά αρχηστεύονται και τα χαρίσματα που τους έδωσε ο Θεός, για τα οποία και θα ζητήση λόγο.

Εὐγένιου Βούλγαρη: Ἡ ἀρετὴ εἶναι αὐτοαγνοούμενη

Τον αληθινό άνθρωπο του Θεού όλοι τον ξέρουν και μοναχά ο ίδιος δεν ξέρει τον εαυτό του. Όποιος τον πλησιάζει, τον γνωρίζει, ο ίδιος όμως δεν έχει επίγνωση των προτερημάτων του. Το ακτινοβόλημα της αρετής και των χαρισμάτων του, που πηγάζουν από την θεοφώτιστη και θεοχαρίτωτη ψυχή του, είναι φανερό σ΄ όλους όσοι τον συναναστρέφονται, είναι όμως άγνωστο και αφανέρωτο στον ίδιο. Οι άλλοι το διακρίνουνε και το τιμούνε και τον δοξάζουνε. Αυτός μονάχα δεν βλέπει τίποτα και νομίζει τον εαυτό του μικρό και ανάξιο και συνηθισμένο΄ «οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν» (Λουκ. 17,10).Εσείς δε, όταν τα κατορθώνετε όλα αυτά, να λέτε πως δεν αξίζετε τίποτα.

Ο Μωυσής, όταν ύστερα από την υπερθαύμαστη θεοψία του κατέβηκε έπειτα από σαράντα μέρες από το όρος, κρατώντας στα χέρια του τις πλάκες της θείας Νομοθεσίας, είχε το πρόσωπό του δοξασμένο και καταφώτιστο από τις μαρμαρυγές μιας υπερφυσικής ακτινοβολίας και λαμπρότητας, σε τρόπο που ο Ααρών, ο αδελφός του και οι πρεσβύτεροι του λαού, δεν μπορούσανε να αντικρύσουνε τις ακτίνες που εφωτοστεφάνωναν την όψη του κι έμεναν εκστατικοί κι εφοβούντανε να τον πλησιάσουν. «Καὶ εἶδεν Ἀαρών καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι Ἰσραήλ... καὶ πάντες οἱ Ἄρχοντες τῆς Συναγωγῆς... καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ... καὶ ἥν δεδοξασμένη ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθησαν ἐγγίσαι αὐτῷ». (Εξοδ. λδ, 23-22).

Μή ξεχνᾶς ὅτι ἡ ἀρετή εἶναι κάτι κρυφό, που καλλιεργεῖται μυστικά στον θάλαμο τῆς καρδιᾶς...

Γέροντας Καλλίνικος ο Ησυχαστής

Ἕνας ἀστυνομικὸς τῆς φρουρᾶς τοῦ ̔Αγίου Όρους εἶχε σκανδαλισθῆ ὑπερβολικὰ ἀπὸ διάφορα ἄτοπα που συνήντησε στὴν ἐξάσκησι τῆς ὑπηρεσίας του. Αναστατωμένος ψυχικὰ ἔφθασε ὣς τὴν Καλύβη τοῦ π. Καλλινίκου.

—Γέροντα, τοῦ λέει, εἶμαι πολὺ ἀπογοητευμένος καὶ στενοχωρημένος ἀπὸ τὴν κατάστασι. Εἶχα μεγάλη ἐπιθυμία νὰ ἔρθω ἐδῶ γιὰ νὰ συναντήσω ἐναρέτους καὶ ἁγίους μοναχοὺς καὶ βρῆκα τὸ ἀντίθετο. Ἐὰν στὸν ἱερὸ τοῦτο τόπο ὑπάρχει τόση ἀταξία, τί να περιμένη κανεὶς ἀπὸ τὸν ἄλλο κόσμο;

—Ἦρθα να βρῶ ἀρετὴ καὶ βρῆκα κακία, ἐπανελάμβανε ἀπογοητευμένος ὁ ἀστυνομικός.

Ὄλες οἱ ἀρετές εἰναι δῶρα Θεοῦ , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Μεταμφιέσεις

Μεταμφιέσεις

Οἱ ἀρετὲς εἶναι συχνὰ μεταμφιεσμένες κακίες ποὺ παραπλανοῦν.

Ἡ χαλαρότητα μᾶς ἐξαπατᾶ μὲ τὴν ἀμφίεση τῆς συμπάθειας, ἡ σκληρότητα μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὑπερηφάνεια μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς ἀκεραιότητας, ὁ ἀνίερος φόβος μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς ταπεινώσέως, ἡ τσιγγουνιὰ καὶ φιλαργυρία μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς μετριοπάθειας, ἡ ἀλαζονεία μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς ἁγνότητας, τὸ θράσος μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς ἐγκράτειας, ὁ ἀκράτητος θυμὸς μὲ τὸ προσωπεῖο τοῦ πνευματικοῦ ζήλου, ἡ ἀδυναμία μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς ἡσυχίας, ἡ δειλία μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς φρονήσεως, ἡ νωθρότης μεταμφιεσμένη ὡς ἀποταγή.

ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

https://wra9.blogspot.com/2023/04/blog-post_850.html

Ἀρετές

ΑΡΕΤΕΣ

Τὸ σῶμα εἶναι ἡ κατοικία τῆς ψυχῆς.

Ἡ ψυχὴ εἶναι ἡ κατοικία τοῦ νοῦ.

Ὁ νοῦς εἶναι ἡ κατοικία τῆς καρδιᾶς.

καρδιὰ εἶναι ἡ κατοικία τῆς πίστεως.

Ἡ πίστη εἶναι ἡ κατοικία τοῦ Θεοῦ.

Κέλτικο Λειμωνάριο: Ἀρετές

ΑΡΕΤΕΣ

Τὸ σῶμα εἶναι ἡ κατοικία τῆς ψυχῆς.

Ἡ ψυχὴ εἶναι ἡ κατοικία τοῦ νοῦ.

Ὁ νοῦς εἶναι ἡ κατοικία τῆς καρδιᾶς.

καρδιὰ εἶναι ἡ κατοικία τῆς πίστεως.

Ἡ πίστη εἶναι ἡ κατοικία τοῦ Θεοῦ.

Θεὸς εἶναι ἡ κατοικία τοῦ ἀνθρώπου.

Ἡ σημαντικότερη ἀρετή εἶναι νά κρύβεις τήν ἀρετή σου..

Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΣΟΥ ....

Εἶπε Μοναχός:

Ἡ σημαντικότερη ἀρετή εἶναι νά κρύβεις τήν ἀρετή σου.

Κάποιες φορές πρέπει νά «μήν ὑπάρχεις» γιά νά μπορεῖς νά «ὑπάρχεις».

Δέν ἔχει κουδούνι ἡ ἀρετή νά τήν γνωρίζεις μέ τό κουδούνισμα.

Δεν έχει κουδούνι η αρετή να την γνωρίζεις με το κουδούνισμα. Το κουδούνι της αρετής είναι η ανοχή, η μακροθυμία, η υπομονή. Αυτά είναι τα στολίδια του μοναχού και παντός χριστιανού.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ

ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ

Επιστολή Ζ΄

σελ.67

https://wra9.blogspot.com/2021/11/blog-post_3.html

Γέροντας Ἐφραίμ τῆς Σκήτης τοῦ Ἀγίου Ἀνδρέα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, γιά τήν ψυχή, τό καντήλι, τήν διατροφή καί γιά τίς ἀρετές.

Ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα του Αγίου Όρους, για την σωτηρία του ανθρώπου, για την ψυχή, το καντήλι, την διατροφή και για τις αρετές.

Ποτέ να μην πούμε την φράση, ούτε για αστείο: »Εγώ δεν θα σωθώ!» Αυτή η φράση δίνει χαρά στον εχθρό διάβολο, που λέει: »αμήν και πότε!». Να παίρνουμε πάντα την υγιή τοποθέτηση: »Με τη βοήθεια του Θεού, αν και δεν το αξίζω, ελπίζω ότι θα σωθώ». Είναι πολύ λεπτό το θέμα.

Το ποιός θα σωθεί και ποιός όχι, είναι δουλειά του Χριστού. Όταν λέω: »εγώ θα σωθώ και εκείνος όχι», είμαι αντίχριστος και βρίσκομαι σε πλάνη! Δεν στέλνουμε κανέναν στον Παράδεισο και κανέναν στην Κόλαση. Αυτό είναι δουλειά μόνο του Χριστού!

Η ψυχή έχει 3 ονόματα: Λέγεται καρδία, λέγεται ψυχή, λέγεται και πνεύμα. Το ίδιο πράγμα με 3 ονομασίες.

Όταν μιλούμε για λογισμούς, για συναισθήματα και για πάθη, ονομάζουμε την ψυχή μας ως καρδία (Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία…).

Όταν όμως μιλούμε για τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, που λάβαμε στο Άγιο Βάπτισμα, τότε ομιλούμε περί ψυχής.

Όταν όμως αποχωριστεί η ψυχή από το σώμα (σωματικός θάνατος), τότε η ψυχή ονομάζεται πνεύμα.

Γιατί στήν κόλαση ὁδηγεῖ ὄχι μόνο ἡ διάπραξη τοῦ κακοῦ ἀλλά καί ἡ παράλειψη τῆς ἀρετῆς.

Φύγε μακριά από κάθε κακία. Κάνε το αγαθό και ευάρεστο στον Κύριο.

Γιατί στην κόλαση οδηγεί όχι μόνο η διάπραξη του κακού αλλά και η παράλειψη της αρετής.

Γιατί και εκείνοι που δεν έδωσαν τροφή στον πεινασμένο, ούτε νερό στον διψασμένο, ούτε έντυσαν το γυμνό,...... δεν άρπαξαν, δεν υπήρξαν πλεονέκτες, δεν σφετερίστηκαν ξένα αγαθά, αλλά επειδή δεν έκαμαν ελεημοσύνη.

Τό κτίσιμο καί ἁρμολογημα τῶν ἀρετῶν τῆς ψυχῆς (β' μέρος), Ἀββᾶ Δωροθέου, ΙΔ' Διδασκαλία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου,

 Το κτίσιμο και αρμολογημα των αρετών της ψυχής (β' μέρος), Ἀββᾶ Δωροθέου, ΙΔ' Διδασκαλία, 22-5-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: "Πῶς θὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη"

Ἀπό τό Βιβλίο Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου

ΛΟΓΟΙ Ε' «Πάθη καὶ Ἀρετὲς» σελ.18

ἐκδόσεις ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ὁ ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

–Γέροντα, γιατί πέφτω συνέχεια στὴν γαστριμαργία;

–Γιατὶ ἐκεῖ ἔχεις ἀδυναμία. Ὁ διάβολος πολεμάει τὸ φυλάκιο ποὺ εἶναι ἀδύνατο· τὰ ἄλλα ποὺ εἶναι ὀχυρωμένα καλὰ δὲν τὰ χτυπάει. «Ἂν καταλάβω αὐτὸ τὸ φυλάκιο, λέει, εὔκολα θὰ καταλάβω ἕνα-ἕνα καὶ ὅλα τὰ ἄλλα φυλάκια». Γι ̓ αὐτό, τὸ ἀδύνατο φυλάκιο πρέπει νὰ ὀχυρώσης καλά.

–Γέροντα, πελαγώνω, ὅταν βλέπω τὰ πάθη μου.

–Νὰ μὴν πελαγώνης οὔτε νὰ δειλιάζης. Μὲ θάρρος νὰ παίρνης ἕνα–ἕνα τὰ πάθη σου, ἀρχίζοντας τὸν ἀγώνα σου ἀπὸ τὸ πιὸ μεγάλο. Στὴν ἀρχὴ βοηθάει νὰ μὴν τὰ λεπτολογῆς, ἀλλὰ νὰ χτυπᾶς καὶ νὰ ξερριζώνης τὰ πιὸ χοντρὰ ποὺ βλέπεις. Καὶ καθὼς θὰ... ἀχρηστεύωνται οἱ ρίζες τῶν μεγάλων παθῶν, θὰ ξεραίνωνται καὶ οἱ λεπτὲς ρίζες ἀπὸ τὰ μικρότερα πάθη. Ἑπομένως, ὅταν ξερριζώσης ἕνα μεγάλο πάθος, μαζὶ μὲ αὐτὸ θὰ ξερριζωθοῦν καὶ ἄλλα μικρότερα.

–Γιατί, Γέροντα, ἐνῶ παίρνω πολλὲς ἀποφάσεις νὰ ἀγωνισθῶ μὲ ζῆλο κατὰ τῶν παθῶν μου, τελικὰ δὲν τὶς πραγματοποιῶ;

Ἀπό τήν Σοφία τῶν Νηπτικῶν Πατέρων τῆς Ἑρήμου

1. Πρέπει να γνωρίζωμε ότι, οι αρετές είναι δεμένες μεταξύ τους, αποτελώντας μιά ιερή αλυσίδα:

Έτσι η προσευχή ξεκινάει από την αγάπη!

Η αγάπη από τη χαρά!

Η χαρά από την πραότητα!

Η πραότητα από την ταπεινοφροσύνη!

Η ταπεινοφροσύνη από τη διακονία!

Η διακονία από την ελπίδα!

Η ελπίδα από την πίστη!

Η πίστη από την υπακοή!

Η υπακοή από την απλότητα!Επίσης και οι κακίες είναι αλυσίδα μεταξύ τους:

Το μίσος από το θυμό.

Ο θυμός από την υπερηφάνεια.

«Τί δύναμη ἔχει ἡ ἁμαρτία, ὅπου ὑπάρχει μετάνοια; Καὶ τί ὠφελεῖ ἡ ἀγάπη ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ὑπερηφάνεια;»

Ἀποφθέγματα αὐτῶν ποὺ γήρασαν στὴν ἄσκηση, ἀποφθέγματα ποὺ δηλώνουν σὲ περιληπτικὴ ἔκθεση τὴν τελειότητα τῆς ἀρετῆς τους

36. Ἔλεγε (ὁ ἀββᾶς Ἡσαΐας) πάλι ὅτι, ἂν θέλει ὁ Θεὸς νὰ δείξει τὸ ἔλεός Του σὲ μιὰ ψυχὴ κι αὐτὴ ξεφεύγει ἀπὸ τὴν κανονικὴ πορεία καὶ δὲν δέχεται, ἀλλὰ κάνει τὸ θέλημά της, ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς νὰ πάθει ἐκεῖνα ποὺ δὲν θέλει, ὥστε μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο νὰ Τὸν ἐπιζητήσει.

38. Τὸν ἴδιον τὸν ρώτησαν τί εἶναι φιλαργυρία καὶ ἀπάντησε:

«Τὸ νὰ μὴν ἐμπιστεύεσαι στὸν Θεὸ ὅτι ἔχει τὴ φροντίδα σου, νὰ μὴν ἐλπίζεις ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ θέλεις νὰ φαίνεσαι σπουδαῖος».

39. Ρωτήθηκε πάλι τί εἶναι καταλαλιὰ κι ἀποκρίθηκε:

«Τὸ νὰ ἀγνοεῖ κανεὶς τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ φθονεῖ τὸν πλησίον του».

40. Ρωτήθηκε πάλι τί εἶναι ἡ ὀργὴ καὶ ἀπάντησε:

«Φιλονικία, ψέμα καὶ ἔλλειψη γνώσης».

41. Εἶπε ὁ ἀββᾶς Ἠλίας, ὁ διακονητής:

Τό νά εἶσαι ὀρθόδοξος εἶναι εὔκολο – Τό νά ζεῖς ὀρθόδοξα θέλει κόπο

– Αν, Γέροντα, ο ακροατής ή ο αναγνώστης έχη καλή διάθεση;

– Ε, τότε αυτός έχει ήδη την θεία Χάρη, γι’ αυτό και ωφελείται. Ένας όμως που δεν έχει καλή διάθεση θα πάρη και θα εξετάση αυτά που λέει ο ιεροκήρυκας και δεν θα έχη καμιά ωφέλεια.

Το να σκεφτόμαστε ορθόδοξα είναι εύκολο∙ το να ζούμε όμως ορθόδοξα θέλει κόπο.

Μια φορά ένας θεολόγος είχε κάνει μια ομιλία και είχε πει να πάνε να δώσουν αίμα, γιατί υπήρχε ανάγκη. Και πράγματι πολλοί παρακινήθηκαν και έδωσαν πολύ αίμα. Εκείνος όμως δεν έδωσε ούτε μια σταγόνα, αν και είχε… μπόλικο. Οι άλλοι τότε σκανδαλίσθηκαν.

«Εγώ, τους είπε εκείνος, με την ομιλία που έκανα και παρεκίνησα τον κόσμο να δώση αίμα, είναι σαν να έδωσα το περισσότερο αίμα»!

Έτσι ανέπαυε τον λογισμό του. Καλύτερα ήταν να μην έκανε την ομιλία και αθόρυβα να πήγαινε να δώση λίγο αίμα. Η ζωή μετράει.

«Εγώ είμαι δεξιός», μου είπε ένας που δεν είχε καμμιά σχέση με την Εκκλησία. «Άμα δεν κάνης σταυρό, τι ωφελεί;», του είπα.. Το χέρι που δεν κάνει σταυρό τι ωφελεί που είναι δεξί; Σε τι διαφέρει από το αριστερό που δεν κάνει σταυρό; Εκείνο έτσι κι αλλιώς δεν κάνει σταυρό».

Αν εσύ είσαι δεξιός και δεν κάνης σταυρό, σε τι διαφέρεις από τους αριστερούς; Ο σκοπός είναι να είσαι άνθρωπος πνευματικός, να ζης κοντά στον Χριστό, τότε βοηθάς και τους άλλους.

*Όταν ο άνθρωπος έχη ζωή σωστή, το έργο του πληροφορεί.*

Τί ἐννοεῖ μὲ τὸ «εἰ ἔχεις καρδίαν»;

– Γέροντα, ὁ Ἀββᾶς Παμβὼ λέει:

«Εἰ ἔχεις καρδίαν, δύνασαι σωθῆναι».

Τί ἐννοεῖ μὲ τὸ «εἰ ἔχεις καρδίαν»;*

– Πολλὰ μπορεῖ νὰ ἐννοῆ.

*Πρῶτον·* ἂν ἔχης καρδιά, ἴσον ἂν ἀγαπᾶς τὸν Θεό.

*Δεύτερον·* ἂν ἔχης καρδιά, ἴσον ἂν ἔχης εὐαισθησία καὶ δὲν εἶσαι ἀναίσθητος.

*Τρίτον·* ἂν ἔχης καρδιά, ἴσον ἂν ἔχης καλωσύνη.

*Τέταρτον·* ἂν ἔχης καρδιά, ἴσον ἂν ἔχης ἀνεκτικότητα.

*Πέμπτον·* ἂν ἔχης καρδιά, ἴσον ἂν ἔχης παλληκαριά.

Ὅταν λέμε «καρδιά», δὲν ἐννοοῦμε ἕνα κομμάτι σάρκα, ἀλλὰ τὴν διάθεση γιὰ θυσία, τὴν ἀρχοντικὴ ἀγάπη.

```Μεγάλο πράγμα ἡ δύναμη τῆς καρδιᾶς!

Ἡ καρδιὰ εἶναι σὰν μιὰ μπαταρία ποὺ συνέχεια φορτίζεται.

Οὔτε κουράζεται οὔτε γερνάει· ἡ δύναμή της δὲν ἐξαντλεῖται ποτέ.

Ἀλλὰ πρέπει νὰ δουλεύουμε τὴν καρδιά. Γιατὶ κι ἐγὼ ἔχω καρδιὰ κι ἐσὺ ἔχεις καρδιά, ἀλλὰ τί τὸ θέλεις, ἂν δὲν τὴν δουλεύουμε;``` _Ἂν δὲν δουλεύη κανεὶς τὴν καρδιά, μπορεῖ νὰ εἶναι γίγαντας καὶ νὰ μὴν ἔχη κουράγιο νὰ κάνη τίποτε._

_Καὶ ἄλλος μπορεῖ νὰ εἶναι τόσος δά, ἀλλά, ἐπειδὴ ὅ,τι κάνει τὸ κάνει μὲ τὴν καρδιά του, δὲν κουράζεται καθόλου._

Νά, βλέπω κι ἐδῶ μιὰ ἀδελφὴ ποὺ δὲν ἔχει ἀντοχή, ἀλλά, ἐπειδὴ βάζει καρδιὰ σὲ ὅ,τι κάνει, δὲν νιώθει κούραση.

Δὲν κοιτάζει νὰ ξεφύγη τὴν δουλειά· κοιτάζει πῶς θὰ ἀναπαύση τὸν ἄλλον.

Τὸ καθετὶ τὸ κάνει μὲ ἀγάπη, γιατὶ τὸ πονάει

καὶ ὄχι γιὰ νὰ τὴν δοῦν οἱ ἄλλοι καὶ νὰ τῆς ποῦν «μπράβο».

Δὲν ἔχει φιλαυτία, ἀνθρωπαρέσκεια, κινεῖται στὴν ἀφάνεια, ὁπότε δέχεται τὴν θεία Χάρη καὶ βοηθιέται ἀπὸ τὸν Θεό.

Οἱ τρεῖς ἁγίες ἀρετές

Οι 3 Αγίες αρετές :

Σήμερα θα σου μιλήσω για τρεις Αγίες. Τρεις Αγίες, που αξίζει να τις γνωρίσεις, και να τις πιάσεις φίλες σου καλές…

Η πρώτη είναι η Αγία Απόσταση.

Σημαίνει να έχεις διάκριση. Να μην τον πνίγεις τον άλλον με την παρουσία σου. Καμιά φορά ξέρεις, το να πάρεις απόσταση από κάποιον, 

είναι η μόνη λύση για να μην χαλάσει η σχέση.

Η δεύτερη είναι η Αγία Υπομονή.

Μεγάλη Αγία. Ανθρώπους να δεις που έχει βάλει αυτή η Αγία στον Παράδεισο. Αν την κάνεις φίλη, να το ξέρεις, 

θα σε βοηθάει να αντιμετωπίζεις όλες τις δυσκολίες της ζωής. Όσο μεγάλες ή τρομαχτικές και αν μοιάζουν.

Πολύ φθηνά, πουλᾶ ὁ Θεός τίς ἀρετές, σέ ὅσους ....

Κάτι από τον Άγιο Επιφάνιο Κύπρου.

Πάλι από το Γεροντικό. Είναι το εξής:Έλεγεν ο Άγιος Επιφάνιος: Πολύ φθηνά, πουλά ο Θεός τις αρετές, σε όσους ενδιαφέρονται να τις αποκτήσουν.

Για ένα κομματάκι ψωμί..

Για ένα πρόχειρο ρούχο..

Για ένα ποτήρι κρύο νερό..

Για έναν, οβολό..!

Τόσο φθηνά πουλάει ο Θεός τις αρετές.Είναι μια αλήθεια αυτή, αγαπητοί μου.Είναι αυτό που είπε ο ίδιος ο Κύριος για την ημέρα τής Κρίσεως: Σκεφθείτε ότι θα πεί “ελάτε στη Βασιλεία μου οι ευλογημένοι τού Πατέρα Μου”.

Γιατί;

Γιατί, λέγει, με προσέξατε στη ζωή σας.

- Πότε σε είδαμε; 

-Ήμουν πεινασμένος και μου δώσατε κι έφαγα ένα κομμάτι ψωμί!

Ήμουνα φτωχός και με ντύσατε! 

Ε.. με κάτι, εκεί, φτωχά ρούχα.

Ήμουν άρρωστος και μ’ επισκεφθήκατε!Τόσο φθηνά θ’ αποκτήσουμε τη Βασιλεία τού Θεού;

Έτσι λέει, ο Άγιος Επιφάνιος Κύπρου, τόσο φθηνά! 

Τι δείχνει, αγαπητοί μου, αυτό;