Ἡ μνησικακία Φέρνει ἀσθένεια στὸ σῶμα καὶ βάρος στὴν ψυχή

«Ἡ μνησικακία εἶναι αὐτὴ ποὺ σὲ σκοτώνει ἀνεπαίσθητα.Φέρνει ἀσθένεια στὸ σῶμα καὶ βάρος στὴν ψυχή.Αλλάξτε τὴ μνησικακία μὲ συγχώρεση.» 

Αγία Ξένια τῆς Πετρούπολης.  

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_779.html

Κοιμητήριο Σμόλενσκ...Στον τάφο τῆς Ὁσίας Ξένιας...

Κοιμητήριο Σμόλενσκ-Αγία Πετρούπολη...

24 Ιανουαρίου/6 Φεβρουαρίου...

Πιστοί περιμένουν υπομονετικά στην σειρά για να προσκυνήσουν τον τάφο της Οσίας Ξένιας της δια Χριστόν Σαλής

https://proskynitis.blogspot.com/2024/02/blog-post_55.html

Σέ τί διαφέρουμε ἀπό τήν εὐλογημένη Ξένια τῆς Πετρούπολης;

Ευλογημένη Ξένια της Πετρούπολης. Καλλιτέχνης: Αλεξάντερ Πρόστιεφ

Η ίδια η ουσία του επιτεύγματος τής κατά Χριστόν σαλότητας στο πρόσωπο τής Αγίας Ξένιας της Πετρούπολης αποτελεί το θέμα τής συζήτηση μας με τον πνευματικό τής Μονής Ντονσκόι, Ιερομόναχο Βαλεντίνο (Γκουρέβιτς).

"Σαν τον εαυτό σου"Σήμερα, 24 Ιανουαρίου / 6 Φεβρουαρίου, γιορτάζουμε την μνήμη τής Αγίας Ευλογημένης Ξένιας τής Πετρούπολης, την οποία ιδιαιτέρως τιμούν οι πιστοί τής εκκλησίας μας. Παρ΄όλα αυτά, ήταν μόλις πρόσφατα, στο τέλος της 70χρονης διακυβέρνησης τού αθεϊστικού καθεστώτος, που η ευλογημένη Ξένια αγιοκατατάχτηκε.

Την Ευλογημένη Ξένια, που σαν στόχο για τον εαυτό της είχε θέσει το κατόρθωμα τής κατά Χριστόν σαλότητας, δηλαδή, ένα κατόρθωμα στο οποίο το μη-κοσμικό στοιχείο τού Χριστιανισμού εκφράζεται στην πληρέστερη και πλέον ασυμβίβαστη του μορφή, όταν η οποιαδήποτε προσκόλληση στα κοσμικά έχει εγκαταλειφθεί. Ένας άθλος στον οποίο το άτομο επιδιώκει να επικεντρωθεί πλήρως στην εντολή: «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου» (βλ. κατά Ματθαίον κεφ. 22 εδ. 37).

Όπως και στην: «δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (βλ. κατά Ματθαίον κεφ. 22 εδ. 39). Και η Ευλογημένη Ξένια αγάπησε τον αποθανόντα κοντινό της άνθρωπο όπως τον εαυτό της, δίνοντας έτσι το παράδειγμα για μια τέτοια αγάπη - στο σημείο που να ταυτιστεί ακόμη μαζί του, με το φοράει τα ρούχα του του και το να απαιτεί να την καλούν με το όνομά του.

Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην ουσία αυτού του περίεργου χριστιανικού κατορθώματος - τής κατά Χριστόν σαλότητας - που ξεκινά από τα αρχαία χρόνια, και που προέρχεται από τα σπλάχνα τού αιγυπτιακού μοναχισμού. Και το οποίο κατόρθωμα, σε ύστερους χρόνους, ριζώθηκε ιδιαίτερα στο έδαφος τής Ρωσικής Ορθοδοξίας.

Τι αντίθεση με εμάς τούς υπόλοιπους

Το «απόκοσμο» τού Xριστιανισμού εκδηλώνεται ιδιαίτερα ζωντανά και ασυμβίβαστα μέσα αυτό ακριβώς το επίτευγμα. Οι σαλοί δεν επιδεικνύουν το παραμικρό ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα σε αυτόν τον κόσμο. Η διαθήκη τού Κυρίου - «ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (βλ. κατά Μάρκο κεφ. 8 εδ.34) - ακολουθείται από τούς σαλούς στον υπέρτατο και πλέον ασυμβίβαστο βαθμό. Συγκεκριμένα, απορρίπτουν την οποιαδήποτε μέριμνα τής καθημερινότητας: δεν τούς ενδιαφέρει ούτε φαγητό, ούτε ρούχα ούτε στέγη, ούτε πώς φαίνονται στα μάτια των άλλων. Πέρα από την σωφροσύνη τους, διακρίνονται επίσης από την πλήρη απουσία οποιασδήποτε αυτοθεοποίησης. Οι περίεργες ενέργειές τους προκαλούν τον γέλωτα, δυσαρέσκειες, προσβολές απέναντι στο πρόσωπό τους, και αυτοί από την μεριά τους, βλέπουν όλα αυτά σαν μια ευκαιρία να ασκηθούν στην ανεξικακία κι ευκαιρίαν για να προσεύχονται για τούς υβριστές τους.

Σύγχρονο θαῦμα τῆς Ὁσίας Ξένιας τῆς διά Χριστόν σαλῆς στήν Τσετσενία!

Σύγχρονο θαύμα της Οσίας Ξένιας της δια Χριστόν σαλής στην Τσετσενία!

Πολλά ήταν τα θαύματα της Οσίας Ξένιας της δια Χριστόν σαλής, κατά την διάρκεια του επιγείου βίου της,πολλά είναι τα θαύματα και μετά την κοίμησή της.

Γεμάτος συγκίνηση ο σκηνοθέτης Ιγκόρ Μαϊάκωφ μου διηγήθηκε ένα θαύμα που είχε ζήσει ένας φίλος του, ο Βίκτωρας,που είχε συμμετάσχει ως στρατιώτης του ρωσικού στρατού στον πόλεμο στην Τσετσενία και στον Β.Καύκασο. Ολόκληρη η οικογένειά του και οι φίλοι του προσευχόνταν στον Θεό να επιστρέψει στο σπίτι του υγειής.

Η μητέρα του ανησυχούσε τόσο πολύ είχε γίνει σαν μία σκιά. Πήγαινε καθημερινά στον τάφο της Οσίας Ξένιας για να ζητήσει την μεσιτεία της προς τον Θεό. Από μακριά,ο Βίκτωρας αισθανόνταν την ψυχική κατάσταση της μητέρας του και ανησυχούσε για την υγεία της.

Είχε περάσει ένας χρόνος που βρισκόνταν στο μέτωπο όταν, μία μέρα,ο Βίκτωρας είχε μία απρόσμενη επίσκεψη.

Ἡ Ὁσία Ξένη Γκριγκόριεβνα, ἡ διὰ Χριστὸν σαλή

Αὐτὸν τὸν πρῶτο Μακαρισμὸ τῆς ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας τοῦ Κυρίου μας (“Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν”) μποροῦμε νὰ τὸν ἀποδώσουμε πλήρως στὴν εὐλογημένη δούλη τοῦ Θεοῦ Ξένη, τὴν κατὰ Χριστὸν σαλή. Ἀνῆκε σ’ αὐτοὺς ποὺ εἶναι “πτωχοὶ τῷ πνεύματι” καὶ τὰ σαράντα πέντε χρόνια τῆς ἀσκητικῆς της ζωῆς δὲν ἦταν τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μία καθίδρυση τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν στὴν καρδιά της.

“Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”. Ἐδῶ ἀναπαύεται τὸ σῶμα τῆς δούλης τοῦ Θεοῦ, Ξένης Γκριγκόριεβνα, γυναικὸς τοῦ αὐτοκρατορικοῦ πρωτοψάλτου, συνταγματάρχου Ἀνδρέα Φεοντόροβιτς Πετρώφ. Χήρα σὲ ἡλικία 26 ἐτῶν, μία προσκυνήτρια γιὰ 45 χρόνια, ἔζησε 71 χρόνια. Ἦταν γνωστὴ μὲ τὸ ὄνομα Ἀνδρέα Φεοντόροβιτς”.

Ὁσία Ξένια τῆς Πετρουπόλεως, ἡ διὰ Χριστὸν σαλή

Ἡ Ξένια Γρηγόριεβνα Πετρόβα ἦταν σύζυγος λαμπροῦ συνταγματάρχη τοῦ τσαρικοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐπίσης καί ψάλτης στά ἀνάκτορα. Ζοῦσε ἄνετη καί κοσμική ζωή ἐν μέσῳ τῆς ἀριστοκρατίας τῆς πρωτεύουσας. Ὁ αἰφνίδιος θάνατος τοῦ συζύγου της, ὅταν ἐκείνη ἦταν μόλις 26 χρόνων, τήν ἀναστάτωσε βαθιά καί τῆς φανέρωσε τή ματαιότητα κάθε ἐπίγειου δεσμοῦ. Προσπάθησε ἀπό τότε νά ἐλευθερωθεῖ ἀπό κάθε τί πού τή συνέδεε μέ τόν κόσμο κι ἄλλαξε ὁλότελα τή συμπεριφορά της. Βλέποντάς την οἱ συγγενεῖς νά μοιράζει τήν περιουσία της σέ ἐλεημοσύνες, νόμισαν ὅτι τό πένθος τήν ἔκανε νά χάσει τά λογικά της. Φοροῦσε τή στρατιωτική στολή τοῦ συζύγου της καί δέν ἀποκρινόταν παρά  μόνο ἄν τῆς ἀπευθύνονταν μέ τό ὄνομα τοῦ μακαρίτη ἀξιωματικοῦ.