Πῶς θά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό μας, Ἰωάννου 14,21, Μάρκου 8,34-36, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Πῶς θά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό μας, Ἰωάννου 14,21, Μάρκου 8,34-36, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 22-8-2017 (Ὁμιλία σέ Νέους) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://www.HristosPanagia.gr

Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος

“ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ”

 Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος μέρος β΄

Τέσσαρα πρόσωπα τῆς Καινῆς Διαθήκης προφητεύουν εἰς τήν Παλαιά Διαθήκη. Τό πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καί τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ Θεοτόκος Μαρία εἶναι τό μυστικό πρόσωπο μέσα εἰς τό ὁποῖο ζεῖ καί ἀναπτύσεται ἡ ἐσωτερική ζωή τοῦ πιστοῦ. Ὁλόκληρη ἡ Γραφή ὁμιλεῖ δι᾿ αὐτή. Εἰς τήν Γένεσι εἶναι ἐκείνη, ἡ μακρινή ἀπόγονος τῆς Εὔας, ἀπό τήν ὁποία θά γεννηθῆ ἐκεῖνος πού θά συντρίψη τό κεφάλι τοῦ ὄφεως-διαβόλου.

Ἡ κλίμακα πού εἶδε ὁ Ἰακώβ εἰς τόν ὕπνο του, διά τῆς Κλίμακος κατέβηκε ὁ Θεός, καί δι᾿ αὐτῆς ἀνέβηκε ὁ ἄνθρωπος εἰς τούς οὐρανούς.

Εἰς τό ἆσμα ἀσμάτων εἶναι τό κρῖνον ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καί εἰς τόν Ἡσαία ἡ παρθένος πού θά γεννήση γυιό τοῦ ὁποίου τό ὄνομα εἶναι Θεός ἰσχυρός, ἄρχων εἰρήνης, ἐξουσιαστής τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Ὁ Δαυίδ τήν βλέπει ἔνδοξο βασίλισσα ἱσταμένη ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ, παρακαλοῦσα, προσευχομένη, ἱκετεύουσα, πρεσβεύουσα ὑπέρ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους «παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἰματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη».

Ὁ Ἀββακούμ τήν βλέπει κατάσκιον δάσος ἀπό τό ὁποῖον θά κατέβη ὁ Ἅγιος Θεός. «Ὁ Θεός ἀπό Θαιμάν ἥξει καί ὁ Ἅγιος (ὁ Κύριος), ἐξ ὄρους κατασκίου δασέος». Τίς τιμές καί τίς λιτανεῖες πού γίνονται σήμερα εἰς τάς θαυματουργούς εἰκόνας τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου προβλέπει ὁ Δαβίδ. «Τό πρόσωπόν σου λιτανεύσουσι οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ σου». Καί ὁ Ἰεζεκιήλ μᾶς δίδει τήν πιό σαφῆ εἰκόνα τῆς Πανάγνου Μητέρας τοῦ Θεοῦ. «Μέ ἥρπασε τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, καί μέ ἔφερε εἰς τόν ναόν τοῦ Θεοῦ κατά τήν ὁδόν τοῦ Αἰλάμ καί μοῦ ἔδειξε μία πύλη πρός ἀνατολάς κεκλεισμένη καί μοῦ εἶπεν.

«Ἀββᾶ Ποιμένα, ἄν δοῦμε κάποιον νά ἁμαρτάνει, νά τόν ἐλέγξουμε ἤ ὄχι;»

 Μερικοί Πατέρες πήγαν και ρώτησαν τον αββά Ποιμένα:

- Αν δούμε κάποιον να αμαρτάνει, τι λες, να τον ελέγξουμε ή όχι; Και ο Γέροντας απάντησε:

- Ως τώρα εγώ, αν υπάρχει οπωσδήποτε ανάγκη να περάσω κοντά από κάποιον αδελφό μου και τον ιδώ να αμαρτάνει, τον προσπερνώ δίχως να τον ελέγξω. Και σε λίγο πρόσθεσε ο ίδιος:

 

- Είναι βέβαια γραμμένο πως αυτά που είδες μα τα μάτια σου, αυτά να μαρτυράς, ωστόσο εγώ σας λέω:

 

«Ακόμα κι αν με τα χέρια σας ψηλαφήσετε, να μη μαρτυρήσετε.

Θαυμαστό γεγονός τοῦ γέροντος Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνα

Όλοι γνωρίζουν την υψηλή πνευματική κατάσταση του Γέροντος Εφραιμ Αριζονα.Μια γυναικα φανατική εβραία ήθελε να κάνει κακό στον Γέροντα πριν χρονια.Ντυμενη λοιπόν σαν ευσεβέστατη χριστιανή με μακριά ρούχα και μαντιλάκια πήγε να δει τον Γέροντα. Οι υποτακτικοί του της είπαν δεν μπορεί να τον δει και επιχείρησε και άλλες μερες.Μετα από μέρες της επιτρέψαμε να τον δει.

Τό Ἰσλάμ δέν ἄλλαξε ἀπό τότε.Ἡ Δύση εἶναι πού ἄλλαξε

 Με αφορμή αυτήν την είδηση

 

Μην το ψάχνετε πολύ-Το Ἰσλάμ δεν ἄλλαξε ἀπό τότε. Ἡ Δύση εἶναι που ἄλλαξε

 

  Ισπανία Η” αιώνας μ.Χ. Η αραβική κατοχή της χώρας (711 μ.Χ.), πολλά δεινά είχε επιφέρει στην Εκκλησία. Διηρημένη σε 3 επαρχίες με 29 επισκόπους, προσπαθούσε ναανταπεξέλθει στους διωγμούς των μωαμεθανών κατακτητών αλλά και στους εκ των έσω πειρασμούς όπως οι αιρέσεις (αδοπτιανισμός) του Η” αιώνα. Πολλοί κληρικοί και μοναχοί εξαιτίας της επιδρομής εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία, μεταφέροντας μαζί τους το βησιγοτθικό εκκλησιαστικό πνεύμα και το μοζαραβικό τυπικό. Παρ” όλα αυτά στην Ισπανία, η μοζαραβική Εκκλησία διατήρησε την παράδοση και την οργάνωση της μέχρι την εποχή της «πλήρους Επανακτήσεως» (ΙΕ” αιώνας), οπότε δυστυχώς η σχισματική Ρώμη είχε πια επιβάλει παντού στα επανακτώμενα μέρη, μαζί με τη λατινική παράδοση και το τυπικό και τα αιρετικά δόγματα της.

  Καρπός των επί Αράβων διωγμών υπήρξαν πολλοί μάρτυρες. Η όμορφη Κόρδοβα (η αρχαία Κορδούη) τόπος ισλαμικής λατρείας με το μεγάλο τέμενος των χιλίων και ενός κιόνων, πήρε την πρώτη θέση στο ισπανικό μαρτυρολόγιο του Θ” μ.Χ. αιώνα.

Ἁγίου Νεκταρίου Διδαχές μέρος στ΄ «Εἰρήνη»

Ἡ εἰρήνη εἶναι θεῖο δῶρο, πού χορηγεῖται πλουσιοπάροχα σ᾿ ὅσους συμφιλιώνονται μέ τό Θεό καί ἐκτελοῦν τά θεῖα Του προστάγματα.

Ἡ εἰρήνη εἶναι φῶς καί φεύγει ἀπό τήν ἁμαρτία, πού εἶναι σκοτάδι. Ἕνας ἁμαρτωλός ποτέ δέν εἰρηνεύει.

Νά ἀγωνίζεστε ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας καί νά μή σᾶς ταράζει ἡ ἐξέγερση τῶν παθῶν μέσα σας. Γιατί, ἄν στήν πάλη μαζί τους νικήσετε, τό ξεσήκωμα τῶν παθῶν ἔγινε γιά σᾶς ἀφορμή νέας χαρᾶς καί εἰρήνης.

«Νά ἐπιδιώκετε τήν εἰρήνη μέ ὅλους· ἐπιδιώκετε καί τήν ἁγιότητα, χωρίς τήν ὁποία κανείς δέν θ᾿ ἀντικρύσει τόν Κύριο» (Ἐβρ. 12 : 14).

Ἡ εἰρήνη καί ὁ ἁγιασμός εἶναι δύο ἀνάγκαῖες προϋποθέσεις γιά ὅποιον ζητάει μέ πόθο νά δεῖ τό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ. Ἡ εἰρήνη εἶναι τό θεμέλιο στό ὁποῖο στηρίζεται ὁ ἁγιασμός.

Γέρων Ἀμβρόσιος Λάζαρης (†) - Ἡ ἀξία τῆς βραδινῆς προσευχῆς τοῦ Ἀποδείπνου

 Έλεγε ότι το Απόδειπνο είναι μία ομπρέλα, η οποία ανοίγει και σκεπάζει όλη την οικογένεια από τα κακά πνεύματα που υπάρχουν τη νύχτα, ότι απωθεί και τούς κλέφτες ακόμη, και σε θωρακίζει ο Θεός μέσα στο ίδιο σου το σπίτι. 

Σε μία γυναίκα, μάλιστα, είχε επιμείνει όχι μόνο στην πρωινή προσευχή, τότε που είμαστε ξεκούραστοι, Αλλά και στη βραδινή, παρά την κόπωση της ημέρας που προηγήθηκε. 

Της τόνισε: 

- Το Απόδειπνο θα προσπαθείς να το λες κάθε βράδυ με τα παιδιά σου, και πάντα θα διαβάζει ο ένας δυνατά, ενώ οι άλλοι θα συνοδεύουν... 

Γιά τίς ἅγιες εἰκόνες...Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος

 http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/07/blog-post_710.html

Περιπλανήθηκα Θεέ μου..πολύ μακριά ἀπό Ἐσένα, τό στήριγμά μου...

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/08/blog-post.html

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τήν Παναγία μας, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τήν Παναγία μας, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 23-8-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://www.HristosPanagia.gr Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Σκοπός τῆς ζωῆς: ἡ Θέωση, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Σκοπός τῆς ζωῆς: ἡ Θέωση»

Ὁμιλία στίς 3-7-2017

Καλησπέρα σας! Τό θέμα μας σήμερα εἶναι «ὁ σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου: ἡ Θέωση». Δηλαδή θά ποῦμε, μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν βοήθεια τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Ἁγίων Πατέρων, γιατί ὑπάρχουμε, γιατί ζοῦμε. Ἔχουμε ὑπόψη μας ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη ὅτι εἶπε ὁ Θεός: «ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ᾿ ὁμοίωσιν» (Γεν. 1,26). Λέει ὁ Θεός, ποιήσωμεν, ἄς κάνουμε, ἄς φτιάξουμε δηλαδή ἄνθρωπο, κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν, σύμφωνα μέ τήν δική Μας εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν. Λέει «ποιήσωμεν», ἐνῶ ξέρουμε ὅτι εἶναι ἕνας Θεός.

- Γιατί λέει «ποιήσωμεν» καί δέν λέει ποιήσω, θά κάνω ἐγώ δηλαδή;

Λέει «θά κάνουμε». Αὐτό φανερώνει τό Τριαδικό τοῦ Θεοῦ. Δηλαδή ὅτι ὁ Θεός δέν εἶναι ἕνα πρόσωπο, εἶναι τρία Πρόσωπα, ἀλλά εἶναι ἕνας Θεός. Δέν εἶναι πολλοί θεοί, γιατί ἔχουνε τήν ἴδια φύση, τήν ἴδια οὐσία δηλαδή καί ἔχουν καί τήν ἴδια ἐνέργεια. Ταυτίζονται, ἀλλά εἶναι καί ξεχωριστά. Εἶναι καί ἕνα, εἶναι καί τρία. Τρία Πρόσωπα, ἕνας Θεός. Γι’ αὐτό, λοιπόν, λέει ποιήσωμεν» καί δέν λέει ποιήσω. Εἶναι κατά κάποιο τρόπο μία σύσκεψις πού κάνει ἡ Ἁγία Τριάδα, ὁ Πατέρας, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα καί ἀποφασίζουν νά φτιάξουν τόν ἄνθρωπο. Καί προσέξτε, γιά ὅλη τήν δημιουργία, γιά τά βουνά, γιά τά ἀστέρια, γιά τίς θάλασσες, γιά τά ζῶα, γιά τά φυτά... ὁ Θεός δέν εἶπε «ποιήσωμεν», ἀλλά εἶπε καί ἔγιναν. Δηλαδή μόνο μέ τόν λόγο Του ἔφτιαξε ὅλα αὐτά. Γιά τόν ἄνθρωπο εἶπε «ποιήσωμεν», δηλαδή θά τόν φτιάξουμε. Καί μετά, λέει, πῆρε χῶμα καί ἔπλασε τόν ἄνθρωπο. Δηλαδή ἔκανε γιά τόν ἄνθρωπο κάτι ξεχωριστό πού δέν ἔκανε γιά κανένα ἄλλο ἀπό αὐτά πού ὑπάρχουν. Ἔκανε μιά ἰδιαίτερη δημιουργική πράξη.

Τήν φράση τώρα αὐτή τῆς Ἁγίας Γραφῆς μᾶς τήν ἀποκάλυψε τό Ἅγιο Πνεῦμα, γιατί αὐτό πού γράφεται στήν Ἁγία Γραφή δέν εἶναι τυχαῖο. Δέν εἶναι ἕνα ἁπλό κείμενο ἡ Ἁγία Γραφή ἀλλά εἶναι μέ τήν φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Συγκεκριμένα αὐτό, τό πρῶτο βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τό ἔγραψε ὁ προφήτης Μωυσῆς. Τόν φώτισε ὁ Θεός λοιπόν καί εἶπε καί ἔγραψε αὐτό, τό ὁποῖο περικλύει τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο ὑπάρχουμε, τό τί εἴμαστε καί τό τί πρέπει νά γίνουμε.

- Τί εἴμαστε;

Ἡ Δύναμις τοῦ Θεοῦ καθαρίζει τούς κληρικούς πρό τῆς τελέσεως τῆς Θείας Μυσταγωγίας

  

Ο Χριστός ως "Άγγελος Σιωπής"

Ο Άγιος Αντώνιος έλεγε για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο, ότι επί τριάντα έτη παρέμενε έγκλειστος, χωρίς να εξέλθει καθόλου από το κελί του. Ο Πρεσβύτερος της Σκήτης συνήθιζε να μεταβαίνει στο κελί του και να τελεί τη Θεία Λειτουργία.

Ο διάβολος βλέποντας την υπομονή και την αρετή του Αγίου, πανουργεύθηκε να τον πειράξει. Γι΄ αυτό προετοίμασε έναν δυστυχή άνθρωπο που ταλαιπωρούνταν από ακάθαρτο πνεύμα, να τον επισκευθεί δήθεν με το πρόσχημα να λάβει την ευχή του.

 

Ο δαιμονισμένος επισκέφθηκε τον Άγιο και πριν προφέρει οποιαδήποτε άλλη λέξη, λέγει στον Γέροντα: Ο Πρεσβύτερός σου εκπέμπει ακόμη οσμή από αμαρτίες, μην τον αφήσεις λοιπόν άλλη φορά να εισέλθει στο κελί σου.

 

Ο θείος ανήρ απάντησε:

"Θέλω, πατέρα, μόλις γίνω καλά, νὰ πᾶμε στὸ μοναστήρι τοῦ Στομίου στὴν πατρίδα μας τὴν Κόνιτσα, ἀπ' ὅπου ξεκίνησε τὴν μοναχική του ζωὴ ὁ Ἅγιος Παΐσιος"

 ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

–Σεισμός!

Πετάχτηκε ἀλαφιασμένη.

–Σεισμός!

Ἔτρεμε ὁλόκληρη.

Ἀπ᾿ τὶς φωνὲς καὶ τὴν τρομάρα της ξύπνησε κι ὁ ἄντρας της.

–Τί φωνάζεις ἔτσι, Γιώτα; Τί ἔπαθες;

–Ὁ σεισμός… τὸ σπίτι μας… γκρεμίστηκε…

–Εἶσαι καλά, γυναίκα; Ποιὸς σεισμός; Ποιὸ σπίτι; Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λές; Ἡσύχασε… Ἡσύχασε…

–Δὲν ἔγινε σεισμός, Βασίλη;

–Δὲν ἔγινε σεισμός, γυναίκα, δὲν ἔγινε… Ὄνειρο εἶδες… ἔλα, ξάπλωσε.

–Μὰ ἐγώ… Θεέ μου! Δὲν εἶναι δυνατόν… Ἐγώ… Ἦταν σεισμός… Ἦταν φοβερό! Νὰ πᾶμε στὴν ἐκκλησία, Βασίλη. Τῆς ἁγίας Μαρίνας σήμερα. Ἁγία Μαρίνα μου…

–Θὰ πᾶμε, θὰ πᾶμε, γυναίκα. Ἔλα, ξάπλωσε. Εἶναι νωρὶς ἀκόμα.

–Τί ὥρα εἶναι;

–Πέντε παρὰ τέταρτο.

–Πέντε παρὰ τέταρτο!...

Ὅταν γύρισαν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία, τοὺς πρόφτασε καὶ τὸ νέο γιὰ τὸν «σεισμό»: Ὁ ἀγαπημένος τους ἐγγονός, ὁ Παντελής, εἶχε χτυπηθεῖ, τὸ παλληκάρι τους. Νεκρὸς ἦταν; Ζωντανός; Ἀκριβῶς στὶς πέντε παρὰ τέταρτο ἔγινε τὸ ἀτύχημα. Τὸ ἀκυβέρνητο ἁμάξι δύο μεθυσμένων ἔπεσε πάνω....

στὸ δικό του καὶ τὸν τσάκισε τὸν λεβέντη τους. Τώρα χαροπαλεύει διασωληνωμένος στὴν Ἐντατικὴ τοῦ μεγάλου Νοσοκομείου στὰ Γιάννενα. Ἄχ, καὶ τί νὰ κάνουν τώρα αὐτοὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἄκρη τῆς Ἑλλάδος ὅπου βρίσκονται;… Νὰ ξεκινήσουν γιὰ τὰ Γιάννενα; Μὰ ὁ γαμπρός τους οὔτε νὰ τ᾿ ἀκούσει:

–Νὰ ἔρθετε νὰ κάνετε τί; Νὰ δεῖτε ἕνα νεκρό; Κι οὔτε νὰ τὸν δεῖτε θὰ μπορέσετε. Κι ἐμεῖς ποὺ εἴμαστε ἐδῶ δὲν τὸν βλέπουμε. Προσευχὴ νὰ κάνετε νὰ μᾶς τὸν χαρίσει ὁ Θεός.

Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής καί ἡ Ὁμολογία του

 Εἶναι ἄξιον προσοχῆς καί πρέπει νά ἀναφερθῆ ὅτι ὅλη σχεδόν ἡ ζωή τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ ἦτο ἕνας συνεχής ἀγῶνας ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τοῦ Μονοθελητισμοῦ καί μία διαρκής ἀποτείχισις ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους τῆς ἐποχῆς του.

Ἀπέθανε δέ στήν ἐξορία ἀπό τίς κακουχίες καί τά μαρτύρια, ἐνῶ τοῦ εἶχαν κόψει τό δεξί χέρι καί τήν θεολόγον γλῶσσαν καί ἐνῶ τόν εἶχαν καθαιρέσει καί ἀναθεματίσει λόγῳ τῆς ἀδιαλλαξίας του νά μή δεχθῆ νά ὑπογράψη τόν λεγόμενον «Τύπον», ὁ ὁποῖος ἦτο μία ἔκθεσις πίστεως ἡ ὁποία εὐνοοῦσε καί ὑπέθαλπε τήν αἵρεσι τοῦ Μονοθελητισμοῦ. Ἡ ἀποτείχισις τοῦ ὁσίου καί τό ὅτι δέν ἤθελε καμμία ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τόν Πατριάρχη καί τή Σύνοδο ἦτο κάτι πού ἐξόργιζε τούς ἐκκλησιαστικούς καί πολιτικούς ἄρχοντες, διότι μέ τήν στάσι του αὐτή παρέσυρε πολλούς νά τόν μιμηθοῦν καί νά μήν ὑποταχθοῦν στήν αἵρεσι καί τοιουτοτρόπως ἐγίνετο ὁδηγός τῶν Ὀρθοδόξων ἐν λόγοις καί ἔργοις. Αὐτό εἰπώθηκε καθαρά ἀπό τούς ἄρχοντες στή συζήτησί των μέ τόν ὅσιο προσπαθῶντας νά τόν πείσουν νά ἀλλάξη γνώμη: «Ὁ δέ κῦρις Σέργιος εἶπεν αὐτῷ ὅτι πολλάκις ἦλθον εἰς τό κελλίον σου εἰς Βέββας καί ἠκροασάμην τῆς διδασκαλίας σου, καί ὁ Χριστός ἔχει βοηθῆσαί σοι καί μή ἀγωνιάσῃς. Εἰς ἕν δέ μόνον λυπεῖς πάντας, ὅτι πολλούς ποιεῖς χωρισθῆναι τῆς κοινωνίας τῆς ἐνταῦθα Ἐκκλησίας.» Ἔστι τις ὁ λέγων, εἶπεν ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, ὅτι εἶπον, Μή κοινωνήσῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ τῶν Βυζαντίων; »Ἀπεκρίθη ὁ κῦρις Σέργιος · αὐτό τοῦτο, τό σε μή κοινωνεῖν, μεγάλη πρός πάντας ἐστί φωνή, μή κοινωνῆσαι. »Καί εἶπεν ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος · Οὐδέν βιαιότερον συνειδότος κατηγοροῦντος, καί οὐδέν τούτου συνηγοροῦντος παρρησιαστικώτερον» (ΕΠΕ Φιλοκαλία τῶν Νηπτικῶν καί Ἀσκητικῶν 15Γ, 96). Βλέπουμε ἐδῶ ὅτι μόνη ἡ ἀποτείχισις τοῦ ὁσίου ἦτο παράδειγμα πρός μίμησι καί χαλινός τῆς αἱρέσεως, παρ’ ὅτι ὁ ἴδιος, ὅπως ἀναφέρει, δέν τό ἔλεγε μέ τά λόγια.