Ότε δέ ήλθε τό πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον υιόν αυτού (Γαλ. 4, 4), για νά σώσει τό ανθρώπινο γένος. Μόλις δέ συμπληρώθηκαν οι εννέα μήνες από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου - όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εμφανίστηκε στην Ύπεραγία Θεοτόκο στη, Ναζαρέτ, λέγων: Χαίρε, κεχαριτωμένη- ο Κύριος μετά σου• ...και ιδού σύλληψη εν γαστρι και τέξη υιόν, και καλέσεις τό όνομα αυτού Ίησούν (Λουκ. 1. 28, 31) - εξεδόθη διάταγμα άπό τον Καίσαρα Αύγουστο (σ.τ.μ. 30 π.χ. - 14 μ.Χ.) για γενική απογραφή όλων των υπηκόων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, προκειμένου νά φορολογηθούν. Έπρεπε όλοι οί υπήκοοι τής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας νά πάνε στην πόλη τους και νά απογραφούν γιά πρώτη φορά.
Γι’ αυτόν τον λόγο ο δίκαιος Ιωσήφ ήλθε με την Ύπεραγία Θεοτόκο στη Βηθλεέμ, την πόλη του Δαυίδ, διότι και οι δυο κατάγονταν απ’ τη βασιλική γενιά του προφητάνακτος Δαυίδ.
Επειδή πολλοί, άνθρωποι ταξίδευαν εκείνες τις ήμερες προς τή μικρή αυτή πόλη, για ν’ απογραφούν, ο Ιωσήφ καί η Μαρία δεν μπορούσαν νά βρουν κατάλυμα σε κάποιο σπίτι καί έτσι κατέφυγαν σε ένα σπήλαιο πού χρησιμοποιούσαν οι ποιμένες σαν ποιμνιοστάσιο για τα ζώα τους. Στο σπήλαιο αύτό -τή νύχτα μεταξύ Σαββάτου καί Κυριακής, τήν 25η Δεκεμβρίου- η Ύπεραγία Θεοτόκος γέννησε τον Σωτήρα του κόσμου, τον Κύριο καί Θεό ημών Ιησού Χριστό.











