π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: "Μπούργκα καί ὑποκρισία τῆς Δύσης"

 

Ἐκπομπή μέ τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2022]

Τά 4 ὅπλα κατα τῶν πονηρῶν πνευμάτων, Ἅγιου Ἠσύχιου ὁ Πρεσβύτερου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 ΚΗΡΥΓΜΑ_434. Τα 4 όπλα κατα των πονηρῶν πνευμάτων, Άγιου Ησύχιου ο Πρεσβύτερου - Προς τον Θεόδουλο, Λόγος περί νήψεως και αρετής χωρισμένος σε 203 κεφάλαια (τα λεγόμενα αντιρρητικά και ευκτικά), Φιλοκαλία τόμος Α', Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου, 4-10-2022

Ὁσία Δοσιθέα, ἔγκλειστος τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου

Οσία Δοσιθέα, έγκλειστος των Σπηλαίων του Κιέβου 25 Σεπτεμβρίου

Η οσία Δοσιθέα –κατά κόσμον Δαρεία Τυάπκιν– γεννήθηκε το 1721 σε οικογένεια πλουσίων γαιοκτημόνων του Ριαζάν. Όταν ήταν δύο ετών, την ανατροφή της ανέλαβε η γιαγιά της μοναχή Πορφυρία της μονής Βοζνεσένσκ της Μόσχας. Η γερόντισσα Πορφυρία, αυστηρή ασκήτρια η ίδια, εκπαίδευε και την εγγονή της στην άσκηση, στη νηστεία και στην αγάπη προς τον πλησίον. Ύστερα από επτά χρόνια εκείνη εκάρη μεγαλόσχημη και οι γονείς πήραν τη θυγατέρα τους στο σπίτι.

Βρίσκοντας άχαρη και κουραστική την κοσμική ζωή, η Δαρεία συνέχισε να ζει ως μοναχή με αυστηρή άσκηση. Ανήσυχοι οι γονείς της για τη συμπεριφορά της, εσκέπτοντο να την υπανδρεύσουν το συντομότερο. Αλλά η Δαρεία, ήδη δοσμένη στο Θεό, σε ηλικία δεκαπέντε ετών εγκατέλειψε κρυφά την οικογένειά της και μεταμφιεσμένη σε άνδρα χωρικό με το όνομα Δοσίθεος μετέβη στη Λαύρα του αγίου Σεργίου. Καθώς ήταν υψηλού αναστήματος και με ανδροπρεπές πρόσωπο, έγινε πιστευτή. Τη δέχθηκαν ως δόκιμο και της έδωσαν το διακόνημα του εκκλησιαστικού.

Ύστερα από τρία χρόνια άκαρπων αναζητήσεων η μητέρα και η μεγαλύτερη αδελφή της πήγαν για προσκύνημα στη Λαύρα. Η Δαρεία, η οποία διακονούσε στην εκκλησία, τις αναγνώρισε και, όταν αντιλήφθηκε ότι την παρατηρούσαν επίμονα, αναμείχθηκε με το πλήθος, βγήκε από την εκκλησία και ανεχώρησε κρυφά για τη Λαύρα του Κιέβου.

Τό δεύτερο ὅραμα τοῦ Abbot Anthony - ἡ αὔξηση τῆς πορνείας στούς τελευταίους χρόνους

Το δεύτερο όραμα του Abbot Anthony (μέρος II) - η αύξηση της πορνείας στους τελευταίους χρόνους:

Στην αρχή της ιστορίας συνόψισα όλα όσα προηγήθηκαν και όχι τυχαία. Πολύ συχνά, μάλλον, σχεδόν πάντα, δεν ξεχωρίζουμε τα πραγματικά μεγάλα από τα μικρά πράγματα. Με αυτή την έννοια, δεν παρατηρούμε πώς ένα μικρό αμάρτημα παραβιάζει τους θεμελιώδεις νόμους του Θεού. Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον κόσμο και, ως Δημιουργός, τον δημιούργησε σε πλήρη αρμονία με τον εαυτό Του. Θυμάστε το ρητό για τον νεοδημιουργημένο κόσμο: «Είναι καλό!». Ο Θεός το είπε αυτό, ο Θεός ο Πανεπαρκής, Παντοδύναμος, Παντοδύναμος, Παντελής, Πανάγαθος Δημιουργός βρήκε τη δημιουργία καλή, δηλαδή ο κόσμος είναι σε αρμονία με το Καλό, με την Αγάπη, γιατί ο Θεός

Είναι η αγάπη. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον ικανό να επηρεάσει την ύπαρξη του κόσμου, το στεφάνι της δημιουργίας, επίσης δημιουργημένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Καλού και της Αγάπης. Και οι εντολές που του δίνει ο Δημιουργός δεν είναι παρά οδηγίες για μια ειρηνική και ευτυχισμένη ζωή σε αρμονία μαζί Του. Κάθε τι που έρχεται σε αντίθεση με αυτές τις εντολές είναι απώλεια για τον κόσμο, για οτιδήποτε είναι ζωτικό για αυτόν, που εξαρτάται από αυτόν.

Όλα ξεκινούν σαν από μικροπράγματα: από ένα πιο ελεύθερο φόρεμα, από τη συλλογική εκπαίδευση κοριτσιών και αγοριών, και όχι υπό την καθοδήγηση ενός πνευματικού προσώπου, αλλά υπό την καθοδήγηση ενός λαϊκού δασκάλου. Σύντομα θα σβήσει και αυτό το όνομα, παραμένοντας δάσκαλος [δάσκαλος]! Δάσκαλος γιατί και τι; Πολλοί από αυτούς τους δασκάλους, γενικά, είναι ηθικά φθαρμένοι. Άλλοι δεν ξέρουν και δεν θέλουν να μάθουν τίποτα για τους κανόνες της ζωής σε αυτόν τον κόσμο που δημιούργησε ο Θεός. Τι μπορούν να διδάξουν στους άλλους; Τους διδάσκει για τον κόσμο, αλλά όχι ως δημιούργημα του Θεού, αλλά για να ζουν σε έναν κόσμο υποκείμενο σε διαβολικά πνεύματα! Εδώ είναι το μικρό που βγαίνει από το μεγάλο.

Παρατηρήσεις καί ἀνασκευή τῆς πλάνης παπικοῦ φυλλαδίου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26η Σεπτεμβρίου 2022

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΠΑΠΙΚΟΥ ΦΥΛΛΑΔΙΟΥ

Η κακοδοξία και η αίρεση είναι συνώνυμη με την απώλεια της σωτηρίας. Αυτή είναι μία βασική διδασκαλία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας μας, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιωάν.8,32) αλλά και τον θεόπνευστο λόγο του αποστόλου: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας», (Β΄ Πετρ. 2,1).

Γι’ αυτό και από τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεως της μέχρι σήμερα περιφρουρεί ως κόρην οφθαλμού την μόνη σώζουσα αλήθειά της. Ουδέποτε στην δισχιλιόχρονη πορεία της ιστορίας της συμβιβάστηκε με την πλάνη. Απεναντίας εξακολουθεί να επιτελεί το σωστικό της έργο, με βάση και γνώμονα την ζωή και την διαγωγή των αγίων και θεοφόρων Πατέρων μας, τους αγώνες δηλονότι και τις θυσίες των για την καταπολέμηση των αιρέσεων της εποχής των και την διαφύλαξη από κάθε νοθεία της Ορθόδοξης πίστης, την οποία με καύχηση ομολογούμε κάθε χρόνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας: «Οι Προφήται ως είδον, οι απόστολοι ως εδίδαξαν, η Εκκλησία ως παρέλαβεν…».

Αυτό αγωνίζεται να πράξει και το Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, ιδιαίτερα στα ένδεκα τελευταία χρόνια της λειτουργίας του. Προβάλλει τις ανόθευτες, τις Ορθόδοξες χριστιανικές αλήθειες και ελέγχει τις κακοδοξίες, με αγάπη, με κοσμιότητα και με απώτερο σκοπό, όχι να εξευτελίσει τους πλανεμένους συνανθρώπους μας, αλλά να καταδεικνύει την πλάνη τους και να τους καλεί στην επιστροφή στην αλήθεια και την σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας μας, που είναι η μοναδική Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Όμως για τον πτωτικό κόσμο γενικά και ειδικά για τους φορείς της πλάνης ο έλεγχος δεν είναι ευχάριστος, αλλά λίαν δυσάρεστος. Και τούτο διότι η υπερηφάνεια και ο εγωϊσμός του παλαιού ανθρώπου, αλλά και ο διάβολος, δεν επιτρέπουν σ’ αυτούς να ομολογήσουν την πλάνη τους και να επιστρέψουν στην αλήθεια της Εκκλησίας.

Οἱ καιροί οὐ μενετοί! Χαλεποί, προκατακλυσμιαῖοι!

Ἀπόδοση στήν Νεοελληνική:

Σάββας Ἠλιάδης

Οἱ καιροί οὐ μενετοί! Χαλεποί, προκατακλυσμιαῖοι!

Ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου καί μᾶς διδάσκει διά τοῦ δικαίου Νῶε: «οὐκ ἔσῃ μετὰ πλειόνων ἐπὶ κακίᾳ»! (Εξ.23,2)

"... Θέλω πάλι νά παρουσιάσω στήν ἀγάπη σας τήν ὑπόθεση σχετικά μέ τόν δίκαιο Νῶε, γιά νά μάθετε καλά τήν μεγάλη ἀρετή τοῦ δικαίου αὐτοῦ ἀνθρώπου ἀλλά καί τήν ἀνέκφραστη φιλανθρωπία καί τήν μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, πού ὑπερβαίνει κάθε λογική.

Μάθατε χθές πώς, ἀμέσως μετά τήν γέννησή του ὁ δίκαιος αὐτός, ἀφοῦ πῆρε τό ὄνομα ἀπό τόν πατέρα του, περιφερόταν ἀνάμεσα σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του, διδάσκοντας... καί προαναγγέλλοντας τίς συμφορές μέ τό δικό του στόμα, μέ τήν δική του παρουσία, κραυγάζοντας καί λέγοντας: «Ἀπομακρυνθεῖτε ἀπό τήν κακία. Ἐπιδιώκετε τήν ἀρετή. Φοβηθεῖτε τήν τιμωρία πού θά σᾶς ἔρθει, διότι θά καταπλακώσει γενική συμφορά ὅλη τήν οἰκουμένη». Φαίνεται ὑπερβολική ἡ ἀγανάκτηση, ἀλλά αὐτό συνέβαινε, ἐπειδή βέβαια ἦταν καί μεγάλη ἡ ὁρμή καί ἡ ἐξάπλωση τῆς κακίας. Καί αὐτό δέν τό ἔκανε γιά δύο ἤ τρία χρόνια, ἀλλά ἐπί πεντακόσια χρόνια συνέχισε νά συμβουλεύει καί νά παρακαλεῖ.

Εἴδατε τήν μακροθυμία τοῦ Δεσπότου; Εἴδατε τήν ἀκρότητα τῆς ἀγαθότητάς του; Εἴδατε τήν ἀνέκφραστη ἀνεξικακία του; Εἴδατε ὅμως καί τήν ὑπερβολική κακία; Εἴδατε τό μέγεθος τῆς ἀχαριστίας;

Στό σημεῖο λοιπόν αὐτό, ὅπως ξέρετε, εἴχαμε σταματήσει τήν διδασκαλία μας. Σήμερα ὅμως εἶναι ἀνάγκη νά μάθετε πῶς ὁ φιλάνθρωπος Θεός, μή λησμονῶντας τήν δική του ἀγαθότητα, δέν σταμάτησε οὔτε ὅταν συμπληρώθηκαν τά πεντακόσια χρόνια, ἀλλά πρόσθεσε καί ἄλλη πρόνοια γιά ἐκείνους πού εἶχαν ἁμαρτήσει τόσο πολύ. «Καί ἦταν ὁ Νῶε, λέει, πεντακοσίων ἐτῶν». Σκόπιμα μᾶς ἐπεσήμανε ἡ Ἁγία Γραφή τά χρόνια τοῦ δικαίου Νῶε, γιά νά μάθουμε ἐπί πόσα χρόνια συνέχισε νά τούς συμβουλεύει καί πῶς ἐκεῖνοι, ἀφοῦ προτίμησαν μέν τόν δρόμο τῆς κακίας, φθείρονταν πάνω σ΄ αὐτόν, ὁ δίκαιος ὅμως βαδίζοντας ἀντίθετα πρός ὅλους, ἐπέδειξε τήν ὕψιστη ἀρετή, ὥστε καί τήν εὔνοια τοῦ Θεοῦ νά ἀποσπάσει καί, ἐνῶ ὅλοι ἦταν ἔνοχοι καί ἄξιοι τιμωρίας, αὐτός μόνο νά τήν ἀποφύγει μέ τούς συγγενεῖς του.

Ἱερομ. Εὐσεβίου, "ΠΡΟΣ ΗΔΟΝΗΣ-ΟΔΥΝΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ".

Ἡ ραθυμία κατά τόν ἃγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο ἐνυπάρχει ὡς χαρακτηριστικό τῆς διεφθαρμένης μας φύσεως. Ἡ ἀνθρώπινη φύση εἶναι κατά κάποιον τρόπο ράθυμη καί γρήγορη στό δρόμο τῆς ἀπώλειας, ὂχι γιατί φταίει ἡ κατασκευή τῆς φύσεως, ἀλλά γιατί ἡ προαίρεση καί ἡ διάθεσή της εἶναι ράθυμη.

Ἡ ρίζα τῆς πνευματικῆς ραθυμίας βρίσκεται καί αὐτή στήν ὑποδούλωση τῆς ψυχῆς στίς αἰσθήσεις τοῦ σώματος καί διά μέσου τους στά αἰσθητά καί τόν κόσμο τῶν αἰσθητῶν. Βέβαια δέν φταῖνε γι'αὐτὀ οἱ αἰσθἠσεις οὒτε τό σῶμα γιά τή δημιουργία τῆς ραθυμίας παρά τό γεγονός ὃτι συνεργοῦν σ'αὐτήν. Ἡ ρίζα τῆς ραθυμίας βρίσκεται μέσα στήν ψυχή, ὃπως ἢδη μᾶς τόνισε ὁ ἃγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Βρίσκεται μέσα στό σκοτισμένο νοῦ, πού χάνει τήν ὑπεροχική του θέση ὑποτασσόμενος ἐθελούσια στίς αἰσθήσεις καί στά αἰσθητά. Τά μέλη μας μᾶς τά ἒκανε ὁ Δημιουργός γιά νά εἶναι χρήσιμα καί κατάλληλα γιά τήν ἐκτέλεση τοῦ καλοῦ καί ἐπέτρεψε νά καθοδηγοῦνται ἀπό τήν ἀσώματη οὐσία μας πού εἶναι ἡ ψυχή. Ὃταν λοιπόν ἡ ψυχή ξεστρατίση στή ραθυμία καί χαλαρώση τά χαλινάρια, σάν ἁρματηλάτης πού δέν ξέρει νά συγκρατῆ τίς ἂτοπες κινήσεις τῶν ἀλόγων, χαλαρώνοντας τά χαλινάρια καί τά ἂλογα πού τραβοῦν τό ἂρμα καί τόν ἑαυτό του γκρεμίζει.

Ἄν κάποια ἐχθρική ἐνάντια στρατιωτική δύναμη μᾶς συλλάβει γιά νά μᾶς σκοτώσει, θά εἴμαστε ἄραγε καί ἐμεῖς ἱκανοί νά ποῦμε: «Τώρα καί ἐγώ δοξάζομαι καί ὁ Θεός δοξάζεται δι' ἐμοῦ»;

84. Ὅταν διαβάζουμε τό Εὐαγγέλιο, οἱ ἀντιδράσεις τοῦ Χριστοῦ σέ ὅ,τι συμβαίνει γύρῳ,γύρω Του μας ἐκπλήττουν. Τή στιγμή πού ὁ Ἰούδας πηγαίνει νά Τόν προδώσει, Ἐκεῖνος λέγει: «Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου». Σέ κάθε Λειτουργία γιορτάζουμε αὐτήν ἀκριβῶς τή στιγμή, τήν ἐπαναλαμβάνουμε στή συνείδησή μας.

Ἑτοιμάζεται ἡ ἁγιοκατάταξη δύο σύγχρονων Ρουμάνων Ἁγιορειτῶν

Ετοιμάζεται η αγιοκατάταξη δύο σύγχρονων Ρουμάνων Αγιορειτών,των γερόντων Διονυσίου Ιγνάτ(της Κολιτσού) και Πετρωνίου Τανάσε(Δικαίου Ρουμανικῆς Σκήτης Τιμίου Προδρόμου Ἁγίου Ὄρους)

Ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ.Δανιήλ παρουσίασε στα μέλη της Ιεράς Συνόδου τα λειτουργικά κείμενα που που θα συνοδεύουν την πρόταση προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο προς αγιοκατάταξη των δύο αγιορειτών πατέρων

Η είδηση από το Ziarul Lumina din ziua de 28 Septembrie 2022

proskynitis

https://proskynitis.blogspot.com/2022/09/blog-post_774.html

5 Ὀκτωβρίου. Χαριτίνης μάρτυρος (†304)· Μεθοδίας ὁσίας τῆς ἐν Κι μώλῳ (†1908). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετ. ιζ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἐφεσ. γ΄ 8-21).

Εφ. 3,8              ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη, ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ

Εφ. 3,8                      Πράγματι εις εμέ, τον πλέον ελάχιστον από όλους τους Χριστιανούς, εδόθη αυτή η χάρις να κηρύττω μεταξύ των εθνικών το χαρμόσυνον μήνυμα και να κάμνω γνωστόν τον ανεξερεύνητον και ακατάληπτον από κάθε διάνοιαν πλούτον των ευλογιών του Χριστού προς όλους μας.

Ἐρωτήσεις καί ἀπαντήσεις περί προσευχῆς, πνευματικῆς ζωῆς καί ἐπικαιρότητας, Ἀρχιμ. Σἀββα Ἀγιορείτου

 

Μίσος κατά των πονηρῶν λογισμῶν, Ἁγίου Ἠσύχιου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου,

 ΚΗΡΥΓΜΑ_433. Μίσος κατά των πονηρῶν λογισμῶν, Άγιου Ησύχιου Πρεσβύτερου - Προς τον Θεόδουλο, Λόγος περί νήψεως και αρετής χωρισμένος σε 203 κεφάλαια (τα λεγόμενα αντιρρητικά και ευκτικά), Φιλοκαλία τόμος Α', Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου, 3-10-2022

Βίος τῆς Ὁσίας Εὐφροσύνης

ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Ὁ βίος τῆς ἁγίας Εὐφροσύνης εἶναι θαυμαστὸς καὶ ὁ τρόπος τῆς ζωῆς της ἀσυνήθιστος. Ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα πνευματικῆς ἀνδρείας, ἁγνείας καὶ σωφροσύνης.

Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια τὸν 5ο αἰώνα μ. Χ. Ἦταν μοναχοκόρη καὶ πολὺ πλούσια. Ὁ ὑλικὸς πλοῦτος, εὐτυχῶς, δὲν κατόρθωσε νὰ τῆς σκληρύνῃ τὴν ψυχή, ὥστε νὰ γίνῃ φίλαυτη καὶ φιλάργυρη, ὅπως συμβαίνει τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ ἦταν καὶ παρέμεινε φιλάνθρωπη καὶ ἐλεήμων. Οἱ γονεῖς της, ἄνθρωποι φιλόθεοι καὶ φιλάνθρωποι, κατάφεραν νὰ τῆς μεταδώσουν τὸν ἀληθινὸ πλοῦτο τῆς καρδιᾶς, δηλαδὴ νὰ τῆς ἐμπνεύσουν τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους.

Σὲ ἡλικία δώδεκα ἐτῶν ἔμεινε ὀρφανὴ ἀπὸ μητέρα καὶ ὁ πατέρας της ἔδειξε μεγαλύτερο ζῆλο καὶ ἐπιμέλεια στὴν ἀνατροφή της. Ὅταν ἔγινε δεκαοκτὼ ἐτῶν θέλησε νὰ τὴν παντρέψῃ μὲ ἕναν νέο ὑψηλῆς κοινωνικῆς τάξης. Ἡ Εὐφροσύνη ὅμως εἶχε ἐκλέξει τὸν δρόμο τῆς κατὰ Χριστὸν παρθενίας καὶ ἡ ἀπόφασή της ἦταν σταθερὴ καὶ ἀμετάκλητη. Γι᾿ αὐτὸ κάποια ἡμέρα, ἀφοῦ μοίρασε τὰ ὑπάρχοντά της στοὺς πτωχοὺς ἔφυγε κρυφά, καὶ γιὰ νὰ μὴ τὴν ἀνακαλύψῃ ὁ πατέρας της καὶ τὴν ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπιστρέψῃ στὸν κόσμο καὶ νὰ παντρευτῇ παρὰ τὴν θέλησή της, μεταμφιέστηκε καὶ ἐγκαταβίωσε σὲ ἀνδρικὸ μοναστήρι παρουσιαζομένη ὡς εὐνοῦχος μὲ τὸ ὄνομα Σμάραγδος. Ἔζησε στὸ ἀνδρικὸ μοναστήρι τριανταοκτὼ ὁλόκληρα χρόνια χωρὶς κανεὶς νὰ καταλάβῃ τὸ παραμικρό.

Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία πολλές φορές, φανερά σέ ὅλους, ἔφευγε ἀπό τό σῶμα της.

Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία πολλές φορές, φανερά σέ ὅλους, ἔφευγε ἀπό τό σῶμα της. Ἦταν σάν νεκρή. Ὅταν ἐπανερχόταν, μιλοῦσε ἐνθουσιασμένη γιά τήν ἐπουράνια Θεία Λειτουργία στήν ὁποία μετεῖχε! «Μέ κοινώνησε ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς» ἔλεγε! Συνήθως τά πρωινά, ἐξιστοροῦσε μέ ἐκπληκτική διαύγεια στήν Ριρίκα Χρονάκη καί στήν Ἑλένη Χαλκιαδάκη-Κουλεντάκη πού τήν διακονοῦσαν, τίς ἐμπειρίες της, τά συμβάντα τῆς νύχτας.

Μεταφερόταν στά ἐπουράνια, ζοῦσε μεγάλες καταστάσεις καί προπαντός εἰσερχόταν στόν ἐπουράνιο Ναό. Τό ἴδιο ἔλεγε καί πολλές φορές κατά τήν διάρκεια τῆς ἡμέρας. Ἔφευγε καί προσέτρεχε σέ βοήθεια ὅπου χρειαζόταν ἤ ζοῦσε ὑπερφυεῖς οὐράνιες καταστάσεις... Ἐμφανίσθηκε ὅσο ζοῦσε ἀκόμη σέ πολλούς... Ἀκόμη καί σέ μιά ἀνάπηρη κοπέλα στόν Καναδᾶ τῆς Ἀμερικῆς. Τήν Κατερίνα.