Δέν εἶναι ὁ τόπος πού σώζει, ἀλλά ὁ σωστός τρόπος ζωῆς καί ἡ προαίρεση!

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ Τόμος 30, σελ. 313-315 Περί μετανοίας Ομιλία Θ')

"Καὶ πῶς, λέγει, μπορῶ νὰ ζῶ μέσα στὸν κόσμο καὶ ἀνάμεσα στὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ νὰ σωθῶ;

Τί λές, ἄνθρωπε; Θέλεις μὲ συντομία νὰ σοῦ δείξω ὅτι δὲν εἶναι ὁ τόπος ποὺ σώζει, ἀλλὰ ὁ σωστὸς τρόπος ζωῆς καὶ ἡ προαίρεση;

Ὁ ᾿Αδὰμ ἔπαθε τὸ ναυάγιο σὰν σὲ λιμάνι μέσα στὸν παράδεισο· (Γεν.3,3). ὁ Λὼτ πάλι διασώθηκε σὰν σὲ πέλαγος μέσα στὰ Σόδομα· (Γεν.19,4).

Περί Προαιρέσεως

❈ Νά εἴμαστε καλοπροαίρετοι. Ἡ καλῇ προαίρεση, εἶναι ἡ καλῇ θέληση. Προαιροῦμαι... αἱροῦμαι, σημαίνει ἐκλέγω. Προαιροῦμαι εἶναι ἡ πρώτη ἐκλογή. Αὐτό - ἡ πρώτη ἐκλογή - εἶναι στό χέρι μας, αὐτό εἶναι δικό μας. Αὐτό μποροῦμε νά τό κάνουμε ἐμεῖς μόνο. Τήν τέλεια ὅμως θέληση τήν δίνει ὁ Χριστός, ἀλλά τήν ἀρχική θέληση, τήν ἔχει ὁ ἄνθρωπος, τό πρῶτο βῆμα δηλαδή. Αὐτό τό περιμένει ὁ Θεός ἀπό ἐμᾶς.

Ἄν δεῖ ὁ Θεός, ὅτι κάνουμε τό πρῶτο βῆμα, ἔχουμε αὐτήν τήν καλῇ προαίρεση, τήν πρώτη ἐκλογή... Δηλαδή ποιά εἶναι ἡ πρώτη ἐκλογή;

- Θέλω νά εἶμαι μέ τόν Χριστό!

Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ἐκλογή, μετά κάνει ὁ Χριστός τά ὑπόλοιπα, κάνει ἄπειρα βήματα μετά ὁ Χριστός καί σέ βοηθάει.

Ἀλλά ὑπάρχει κάποιος, πού λέει:

Ὁ ἕνας νήστεψε 22 ἡμέρες, ὃ ἄλλος 2 κι ὅμως εἶχαν τὸν ἴδιο μισθό!

Μια φορά, ο Μέγας Παΐσιος συμπλήρωνε 22 ημέρας συνεχούς νηστείας, του εμφανίστηκε ο Χριστός και του είπε: “Πολύ κακοπαθείς για μένα, ιερέ Παϊσιε!” Κι αυτός του απάντησε: “Μα είναι μεγάλο πράγμα, αγαθέ μου Κύριε, η δική μου μηδαμινή κακοπάθεια, καθόσον μάλιστα η αγαθότητά σου μου παρέχει την δύναμή Σου;”

Κι ο Σωτήρας μας του είπε: “Κάθε καλό έργο είναι ευπρόσδεκτο από μένα, και οπωσδήποτε θα ανταποδώσω το μισθό τους σε εκείνους που το κάνουν, μισθό ανάλογο με τις προσπάθειές τους! Σε αυτό όμως που με ρωτάς ακολούθησέ με”. Και ο Μέγας Παΐσιος Τον ακολούθησε, μέχρις ότου μεταφέρθησαν σε ένα σπήλαιο της ερήμου. Τότε του λέγει ο Σωτήρας: “Μπες στο σπήλαιο, για να αντικρίσεις έναν άνδρα που είναι πραγματικός αγωνιστής μου”. Κι αφού ο Παΐσιος μεταφέρθηκε μέσα στο σπήλαιο, είδε έναν άνθρωπο ο οποίος κυλιόταν στο χώμα, τρίβοντας το στόμα και το πρόσωπό του στη Γη!

Επειδή λοιπόν ο Μέγας Παΐσιος απόρησε για αυτό τον υπερβολικό αγώνα του ανθρώπου, βγήκε έξω από το σπήλαιο, παρακαλώντας τον Χριστό μας να του εξηγήσει τον λόγο αυτής της υπερβολικής ασκήσεως. Και ο Κύριος του είπε: “Είδες τον δικό μου αγωνιστή, πόσους μεγάλους κόπους υπομένει για χάρη μου; Τον είδα, Κύριε, Του λέει ο Παΐσιος, και έφριξα για τους πόνους των ασκήσεων του! Μα παρακαλώ την Αγαθότητά Σου, Χριστέ μου, να μου φανερώσει την αιτία αυτού του μεγάλου αγώνος”. Τότε του λέγει ο Σωτήρας: “Ο άνθρωπος αυτός έχει μόνον δύο ημέρες που νηστεύει. Και να, βλέπεις πόσο ταλαιπωρείται από την πείνα και την δίψα;” Ακούγοντας αυτά ο Παΐσιος είπε: “Τότε, γιατί εγώ, που νηστεύω 22 ημέρες πια, δεν έπαθα κάτι παρόμοιο;”

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ καλὴ διάθεση εἶναι τὸ πᾶν

– Γέροντα, ὅταν μοῦ ζητάη κάποιος βοήθεια, ἀλλὰ δὲν ἔχω νὰ τοῦ δώσω;

– Ὅταν θέλω νὰ κάνω ἐλεημοσύνη καὶ δὲν ἔχω νὰ δώσω, τότε κάνω ἐλεημοσύνη μὲ αἷμα. Ὁ ἄλλος ποὺ ἔχει καὶ δίνει ὑλικὴ βοήθεια, νιώθει καὶ χαρά, ἐνῶ αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει νὰ δώση, συνέχεια ὑποφέρει καὶ ταπεινωμένος λέει: «Δὲν ἔκανα ἐλεημοσύνη». Ἡ καλὴ διάθεση εἶναι τὸ πᾶν. Ἕνας πλούσιος ἔχει νὰ δώση, ἀλλὰ δὲν δίνει. Ἕνας φτωχὸς θέλει νὰ δώση, ἀλλὰ δὲν δίνει, γιατὶ δὲν ἔχει νὰ δώση. Διαφέρει τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο.

Ὁ πλούσιος, ἂν δώση, νιώθει καὶ μιὰ εὐχαρίστηση. Ὁ φτωχὸς πονάει, θέλει νὰ κάνη μιὰ καλωσύνη, ἀλλὰ δὲν ἔχει νὰ δώση, καὶ ὑποφέρει ψυχικά· ἐνῶ, ἅμα εἶχε, θὰ ἔδινε καὶ δὲν θὰ ὑπέφερε. Ἡ καλὴ διάθεση φαίνεται ἀπὸ τὰ ἔργα. Ἂν κάποιος ζητήση ἀπὸ ἕναν φτωχὸ ἐλεημοσύνη καὶ ὁ φτωχός, ἂν καὶ στερῆται, τοῦ δώση, ἄσχετα ἂν ὁ ἄλλος πάη νὰ τὰ πιῆ οὖζο, τότε ὁ φτωχὸς ποὺ ἔδωσε θὰ ἔχη πνευματικὴ χαρά, καὶ ὁ Θεὸς θὰ φωτίση κάποιον νὰ στείλη καὶ σ᾿ αὐτὸν ὑλικὴ βοήθεια.

Καὶ ξέρετε μερικὲς φορὲς τί ἀδικία γίνεται; Ὁ ἕνας νὰ δίνη ὅ,τι ἔχει, γιὰ νὰ βοηθήση, καὶ ὁ ἄλλος νὰ τὰ ἑρμηνεύη μὲ τὸν λογισμό του ὅπως θέλει.

– Γέροντα, τί ἐννοεῖτε;

Τὸ μαρτύριο τῆς προαιρέσεως -τὸ ἀναίμακτο μαρτύριο τῆς ἐκκοπῆς τοῦ θελήματος, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ εἰλικρινής προαίρεση καί ἀληθινή μετάνοια, καί ἡ ἐκκοσμικευμένη ἐποχή μας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ εἰλικρινής προαίρεση καί ἀληθινή μετάνοια τοῦ παρελθόντος, καί ἡ ἐκκοσμικευμένη ἐποχή μας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Περί προαιρέσεως, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (απόσπασμα)

 

Οἱ καιροί οὐ μενετοί! Χαλεποί, προκατακλυσμιαῖοι!

Ἀπόδοση στήν Νεοελληνική:

Σάββας Ἠλιάδης

Οἱ καιροί οὐ μενετοί! Χαλεποί, προκατακλυσμιαῖοι!

Ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου καί μᾶς διδάσκει διά τοῦ δικαίου Νῶε: «οὐκ ἔσῃ μετὰ πλειόνων ἐπὶ κακίᾳ»! (Εξ.23,2)

"... Θέλω πάλι νά παρουσιάσω στήν ἀγάπη σας τήν ὑπόθεση σχετικά μέ τόν δίκαιο Νῶε, γιά νά μάθετε καλά τήν μεγάλη ἀρετή τοῦ δικαίου αὐτοῦ ἀνθρώπου ἀλλά καί τήν ἀνέκφραστη φιλανθρωπία καί τήν μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, πού ὑπερβαίνει κάθε λογική.

Μάθατε χθές πώς, ἀμέσως μετά τήν γέννησή του ὁ δίκαιος αὐτός, ἀφοῦ πῆρε τό ὄνομα ἀπό τόν πατέρα του, περιφερόταν ἀνάμεσα σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του, διδάσκοντας... καί προαναγγέλλοντας τίς συμφορές μέ τό δικό του στόμα, μέ τήν δική του παρουσία, κραυγάζοντας καί λέγοντας: «Ἀπομακρυνθεῖτε ἀπό τήν κακία. Ἐπιδιώκετε τήν ἀρετή. Φοβηθεῖτε τήν τιμωρία πού θά σᾶς ἔρθει, διότι θά καταπλακώσει γενική συμφορά ὅλη τήν οἰκουμένη». Φαίνεται ὑπερβολική ἡ ἀγανάκτηση, ἀλλά αὐτό συνέβαινε, ἐπειδή βέβαια ἦταν καί μεγάλη ἡ ὁρμή καί ἡ ἐξάπλωση τῆς κακίας. Καί αὐτό δέν τό ἔκανε γιά δύο ἤ τρία χρόνια, ἀλλά ἐπί πεντακόσια χρόνια συνέχισε νά συμβουλεύει καί νά παρακαλεῖ.

Εἴδατε τήν μακροθυμία τοῦ Δεσπότου; Εἴδατε τήν ἀκρότητα τῆς ἀγαθότητάς του; Εἴδατε τήν ἀνέκφραστη ἀνεξικακία του; Εἴδατε ὅμως καί τήν ὑπερβολική κακία; Εἴδατε τό μέγεθος τῆς ἀχαριστίας;

Στό σημεῖο λοιπόν αὐτό, ὅπως ξέρετε, εἴχαμε σταματήσει τήν διδασκαλία μας. Σήμερα ὅμως εἶναι ἀνάγκη νά μάθετε πῶς ὁ φιλάνθρωπος Θεός, μή λησμονῶντας τήν δική του ἀγαθότητα, δέν σταμάτησε οὔτε ὅταν συμπληρώθηκαν τά πεντακόσια χρόνια, ἀλλά πρόσθεσε καί ἄλλη πρόνοια γιά ἐκείνους πού εἶχαν ἁμαρτήσει τόσο πολύ. «Καί ἦταν ὁ Νῶε, λέει, πεντακοσίων ἐτῶν». Σκόπιμα μᾶς ἐπεσήμανε ἡ Ἁγία Γραφή τά χρόνια τοῦ δικαίου Νῶε, γιά νά μάθουμε ἐπί πόσα χρόνια συνέχισε νά τούς συμβουλεύει καί πῶς ἐκεῖνοι, ἀφοῦ προτίμησαν μέν τόν δρόμο τῆς κακίας, φθείρονταν πάνω σ΄ αὐτόν, ὁ δίκαιος ὅμως βαδίζοντας ἀντίθετα πρός ὅλους, ἐπέδειξε τήν ὕψιστη ἀρετή, ὥστε καί τήν εὔνοια τοῦ Θεοῦ νά ἀποσπάσει καί, ἐνῶ ὅλοι ἦταν ἔνοχοι καί ἄξιοι τιμωρίας, αὐτός μόνο νά τήν ἀποφύγει μέ τούς συγγενεῖς του.

Ἱερομ. Εὐσεβίου, "ΠΡΟΣ ΗΔΟΝΗΣ-ΟΔΥΝΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ".

Ἡ ραθυμία κατά τόν ἃγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο ἐνυπάρχει ὡς χαρακτηριστικό τῆς διεφθαρμένης μας φύσεως. Ἡ ἀνθρώπινη φύση εἶναι κατά κάποιον τρόπο ράθυμη καί γρήγορη στό δρόμο τῆς ἀπώλειας, ὂχι γιατί φταίει ἡ κατασκευή τῆς φύσεως, ἀλλά γιατί ἡ προαίρεση καί ἡ διάθεσή της εἶναι ράθυμη.

Ἡ ρίζα τῆς πνευματικῆς ραθυμίας βρίσκεται καί αὐτή στήν ὑποδούλωση τῆς ψυχῆς στίς αἰσθήσεις τοῦ σώματος καί διά μέσου τους στά αἰσθητά καί τόν κόσμο τῶν αἰσθητῶν. Βέβαια δέν φταῖνε γι'αὐτὀ οἱ αἰσθἠσεις οὒτε τό σῶμα γιά τή δημιουργία τῆς ραθυμίας παρά τό γεγονός ὃτι συνεργοῦν σ'αὐτήν. Ἡ ρίζα τῆς ραθυμίας βρίσκεται μέσα στήν ψυχή, ὃπως ἢδη μᾶς τόνισε ὁ ἃγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Βρίσκεται μέσα στό σκοτισμένο νοῦ, πού χάνει τήν ὑπεροχική του θέση ὑποτασσόμενος ἐθελούσια στίς αἰσθήσεις καί στά αἰσθητά. Τά μέλη μας μᾶς τά ἒκανε ὁ Δημιουργός γιά νά εἶναι χρήσιμα καί κατάλληλα γιά τήν ἐκτέλεση τοῦ καλοῦ καί ἐπέτρεψε νά καθοδηγοῦνται ἀπό τήν ἀσώματη οὐσία μας πού εἶναι ἡ ψυχή. Ὃταν λοιπόν ἡ ψυχή ξεστρατίση στή ραθυμία καί χαλαρώση τά χαλινάρια, σάν ἁρματηλάτης πού δέν ξέρει νά συγκρατῆ τίς ἂτοπες κινήσεις τῶν ἀλόγων, χαλαρώνοντας τά χαλινάρια καί τά ἂλογα πού τραβοῦν τό ἂρμα καί τόν ἑαυτό του γκρεμίζει.

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος γιὰ τὴν χήρα ποὺ φιλοξένησε τὸν Προφήτη Ἠλία

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Πάθη καὶ Ἀρετὲς», Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Ε΄,

ἔκδοσις Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης

Εἴμαστε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ εἶναι καθῆκον μας νὰ κάνουμε τὸ καλό, γιατί ὁ Θεὸς εἶναι ὅλος ἀγάπη. Εἶδες ἡ χήρα πού φιλοξένησε τὸν προφήτη Ἠλία; Εἰδωλολάτρης ἦταν, ἀλλὰ τί ἀγάπη εἶχε μέσα της! Ὅταν ὁ Προφήτης πῆγε καὶ τῆς ζήτησε ψωμί, τοῦ εἶπε: «Ἔχουμε λίγο λάδι καὶ ἀλεύρι· αὐτὸ θὰ φάω μὲ τὰ παιδιά μου καὶ μετὰ θὰ πεθάνουμε». Δὲν τοῦ εἶπε: «Δὲν ἔχουμε νὰ σοῦ δώσουμε». Καὶ ὅταν ὁ Προφήτης, γιὰ νὰ δοκιμάσει τὴν προαίρεσή της, τῆς εἶπε...νὰ φτιάξη ψωμὶ πρῶτα γιὰ ἐκεῖνον καὶ μετὰ γιὰ τὰ παιδιά της, ἡ καημένη ἀμέσως τοῦ ἒφτιαξε.

Ἂν δὲν εἶχε μέσα της ἀγάπη, θὰ ἔβαζε λογισμούς. «Δὲν φτάνει ποὺ τοῦ λέω ὅτι ἔχουμε λίγο, θὰ ἔλεγε, ζητάει νὰ φτιάξω πρῶτα γιὰ ἐκεῖνον!».

Φάνηκε ἡ προαίρεσή της, γιὰ νὰ ἔχουμε ἐμεῖς παραδείγματα. Ἀλλὰ ἐμεῖς διαβάζουμε Ἁγία Γραφή, διαβάζουμε τόσα καὶ τόσα, καὶ τί κάνουμε;

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ κατορθώνουμε κάθε ἀγαθὸ

Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἀκολουθεῖ πάντα τὴν προαίρεσὶ μας· καὶ μὲ τὴν Χάρι κατορθώνουμε κάθε ἀγαθὸ

Ὅσιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος

Τό σφράγισμα τοῦ ἀγγέλου

~ Ο αββάς Δωρόθεος, διδάσκοντας κάποια φορά τους μαθητές του για την πρόθυμη συμμετοχή στη νυκτερινή ακολουθία, διηγήθηκε το ακόλουθο περιστατικό:

« Άκουγα για κάποιον μεγάλο και διορατικό γέροντα, ότι, καθώς στεκόταν στην εκκλησία, έβλεπε στην αρχή της ακολουθίας έναν λαμπροφορεμένο άνδρα να βγαίνει από το ιερό. Κρατούσε ένα μικρό σκεύος με αγίασμα κι ένα χριαλίδιο, που το βουτούσε μέσα στο αγίασμα και σταύρωνε με τη σειρά όλους τους αδελφούς.

Τις θέσεις όσων έλειπαν άλλοτε τις σφράγιζε με το σημείο του σταυρού, ενώ άλλοτε προσπερνούσε χωρίς να τις σφραγίσει.

Στην απόλυση της ακολουθίας, τον έβλεπε πάλι να βγαίνει από το ιερό και να κάνει το ίδιο.

Μια μέρα λοιπόν τον σταμάτησε ο γέροντας και τον ρωτάει:

– Πες μου, σε παρακαλώ, ποιος είσαι και τι νόημα έχει αυτό που κάνεις;

Ὑπάρχουν διάφορες ὀρμές τῆς προαίρεσης.

Υπάρχουν διάφορες ορμές της προαίρεσης.

Μια θερμή προαίρεση, μπορεί μέσα σε μία ώρα να προσφέρει στον Θεό, όσα δεν προσφέρει άλλη νωθρή προαίρεση μέσα σε 50 χρόνια.

Και όταν δουν οι δαίμονες, ότι κάποιος βρίστηκε και εξευτελίστηκε ή αδικήθηκε ή ο,τιδήποτε άλλο έπαθε και λυπάται, όχι γιατί άδικα έπαθε, αλλά γιατί δεν σήκωσε με γενναιότητα την αδικία, μια τέτοια ορμή την φοβούνται οι δαίμονες.

Γιατί γνωρίζουν, ότι ο άνθρωπος αυτός πήρε το δρόμο της αλήθειας και θέλει να βαδίζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

Όσιος Ζωσιμάς

Ορθόδοξα, Πνευματικά & Ωφέλιμα 

Τήν κάθε ἡμέρα του τή θεωροῦσε ἀρχή ἀσκήσεως...

Παράξενος ήταν πράγματι και τούτος ο συλλογισμός του μεγάλου Αντωνίου: δεν θεωρούσε πρέπον να μετράει της αρετής το δρόμο, με το χρόνο, ούτε με τη διάρκεια της αναχωρήσεως από τον κόσμο για την εξάσκηση της, αλλά τον μετρούσε με το μέγεθος του πόθου και με τη φλόγα της προαιρέσεως. Γι αυτό και δεν ανέφερε τα χρόνια που περνούσαν, αλλά την κάθε ημέρα τη θεωρούσε για αρχή ασκήσεως, κοπιάζωντας πιο πολύ για προκοπή και φέρνοντας συνέχεια στη μνήμη του, του Παύλου το ρητό «ξέχασε τα περασμένα και προχώρει εμπρός, αυξάνοντας την πρόοδό σου» (Φίλιπ.Γ,13-14). Θυμόταν ακόμα και του Προφήτη Ηλία τη φωνή που έλεγε «ζει Κύριος, που του παρουσιάστηκα ενώπιον Του σήμερα».

Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀκολουθεῖ πάντα τήν προαίρεσή μας

Λέει ὁ ἀββᾶς Ζωσιμᾶς: 

«Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀκολουθεῖ πάντα τήν προαίρεσή μας. Καί μέ τή Χάρη κατορθώνουμε κάθε ἀγαθό.Ἐμεῖς ὅμως δέν ζητᾶμε νά κάνουμε ἀρχή στό ἀγαθό οὔτε δείχνουμε μεγάλη καί

πρόθυμη προαίρεση, ὥστε νά ἑλκύσουμε τή Χάρη τοῦ Θεοῦ σέ βοήθειά μας. Ἀλλά κι ἄν

ποτέ φανοῦμε ὅτι δείχνουμε κάποια προαίρεση, εἶναι νωθρή, ἀσήμαντη καί ἀνάξια νά

λάβει κάποιο ἀγαθό ἀπό τόν Θεό»

Ἐγώ θά σέ βοηθήσω, ἀρκεῖ ἐσύ νά θέλεις...

Όπου υπάρχει καλοπροαίρετος άνθρωπος, ο Θεός θα οικονομήσει και θα τον κερδίσει αυτόν τον άνθρωπο κάποτε. Θα του δημιουργήσει προϋποθέσεις σωτηρίας, θα επιστρατεύσει αγγέλους μα και αυτόν τον Σατανά θα αγγαρεύσει, προκειμένου να κερδίσει τον άνθρωπο. Να του γνωρίσει την αλήθεια, να του ευαγγελίσει τον Χριστό, τον Σωτήρα, τον Λυτρωτή, αρκεί να είναι καλοπροαίρετος και να θέλει να ακούσει και να μάθει. 

Αναφέρεται, ότι ένας ειδωλολάτρης είχε ακούσει περί Χριστιανισμού. Το θέμα αυτό τον απασχολούσε και τον προβλημάτιζε. Και μια μέρα που ήταν στο χωράφι, άφησε τα βόδια του και βγήκε στην άκρη του δρόμου και είπε:

Ὥστε γιά αὐτό Σταυρώθηκα;

Αμαρτήματα που δεν διαπράξαμε, λόγω κάποιου εμποδίου, ωστόσο είχαμε την προαίρεση να τα διαπράξουμε, αν είχαμε την ευκαιρία, στα μάτια του Θεού είναι σαν να τα έχουμε κάνει. Γιατί ο Θεός βλέπει την προαίρεσή μας. Πρέπει και αυτά τα αμαρτήματα να τα εξομολογούμαστε, για να κάνουμε καθαρή εξομολόγηση.

❈ Τι θα πουν οι ανεξομολόγητοι, όταν βρεθούν μπροστά στο Χριστό φορτωμένοι με τις αμαρτίες τους; 

Ἀπό πού ν᾿ἀρχίζουμε τήν ἄσκηση;

Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἀκολουθεῖ πάντα τὴν προαίρεσή μας. Καὶ μὲ τὴ χάρη κατορθώνουμε κάθε ἀγαθό. Ἐμεῖς ὅμως δὲν ζητᾶμε νὰ κάνουμε ἀρχὴ στὸ ἀγαθὸ οὔτε δείχνουμε μεγάλη καὶ πρόθυμη προαίρεση, ὥστε νὰ ἑλκύσουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ σὲ βοήθειά μας.

Ἀλλὰ κι ἂν ποτὲ φανοῦμε ὅτι δείχνουμε κάποια προαίρεση, εἶναι νωθρή, ἀσήμαντη καὶ ἀνάξια νὰ λάβει κάποιο ἀγαθὸ ἀπὸ τὸ Θεό.

Δὲν ξέρουμε ὅτι ὁλόκληρος ὁ πνευματικὸς ἀγῶνας μας εἶναι σὰν τὴ σπορὰ καὶ τὴν καρποφορία; Ὁ γεωργὸς δηλαδὴ σπέρνει τὸ χωράφι του, ὕστερα ὅμως περιμένει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ὁ Θεὸς στὴ συνέχεια, στέλνει τὴ δωρεά Του, προξενώντας βροχὲς στὸν κατάλληλο καιρὸ καὶ εὐνοϊκοὺς ἀνέμους, κάνοντας νὰ φυτρώσουν καὶ ν᾿ αὐξηθοῦν καὶ νὰ τελειοποιηθοῦν τὰ σπέρματα ποὺ ἔριξε ὁ γεωργὸς στὴ γῆ, καὶ βοηθώντας τον ἔτσι νὰ κερδίσει πολλὰ ἀπὸ τὰ λίγα.

Ἔτσι κι ἐμεῖς, ἂν σπείρουμε στὰ καλὰ ἔργα πλούσια καὶ μεγαλόψυχη προαίρεση, τότε καὶ ἡ χάρη, ποὺ θὰ βροῦμε ἀπὸ τὸ Θεό, θὰ εἶναι ἀνάλογη. Μ᾿ αὐτὴ θὰ μπορέσουμε στὴ συνέχεια, χωρὶς πίεση καὶ κόπο, νὰ κατορθώσουμε ὅλα τὰ ἀγαθά.

Τὸ ἴδιο βλέπουμε νὰ συμβαίνει καὶ στὶς τέχνες. Ἐκεῖνος δηλαδὴ ποὺ ἔρχεται γιὰ νὰ μάθει μία τέχνη, στὴν ἀρχὴ κοπιάζει καὶ δυσκολεύεται καὶ πολλὲς φορὲς ἀποτυχαίνει. Δὲν χάνει ὅμως τὸ κουράγιο του οὔτε ἀπογοητεύεται, ἀλλὰ πάλι προσπαθεῖ.

«Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἀκολουθεῖ πάντα τήν προαίρεσή μας. Καί μέ τή χάρη κατορθώνουμε κάθε ἀγαθό»

 ΜΙΚΡΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ

Από πού ν΄αρχίζουμε την άσκηση. Οι αρχάριοι έχουν ανάγκη από υπομονή και επιμονή, γιατί η αρετή στην αρχή φαίνεται δύσκολη, ύστερα όμως αποδεικνύεται εύκολη.

Του αββά Ζωσιμά

Η χάρη του Θεού ακολουθεί πάντα την προαίρεσή μας. Και με τη χάρη κατορθώνουμε κάθε αγαθό. Εμείς όμως δεν ζητάμε να κάνουμε αρχή στο αγαθό ούτε δείχνουμε μεγάλη και πρόθυμη προαίρεση, ώστε να ελκύσουμε τη χάρη του Θεού σε βοήθειά μας. Αλλά κι αν ποτέ φανούμε ότι δείχνουμε κάποια προαίρεση, είναι νωθρή, ασήμαντη και ανάξια να λάβει κάποιο αγαθό από το Θεό.

 

Δεν ξέρουμε ότι ολόκληρος ο πνευματικός αγώνας μας είναι σαν τη σπορά και την καρποφορία; Ο γεωργός δηλαδή σπέρνει το χωράφι του, ύστερα όμως περιμένει το έλεος του Θεού. Και ο Θεός στη συνέχεια, στέλνει τη δωρεά Του, προξενώντας βροχές στον κατάλληλο καιρό και ευνοϊκούς ανέμους, κάνοντας να φυτρώσουν και ν΄αυξηθούν και να τελειοποιηθούν τα σπέρματα πού έριξε ο γεωργός στη γη, και βοηθώντας τον έτσι να κερδίσει πολλά από τα λίγα.

 

Έτσι κι εμείς, αν σπείρουμε στα καλά έργα πλούσια και μεγαλόψυχη προαίρεση, τότε και η χάρη, πού θα βρούμε από το Θεό, θα είναι ανάλογη. Μ΄αυτή θα μπορέσουμε στη συνέχεια, χωρίς πίεση και κόπο, να κατορθώσουμε όλα τα αγαθά.

«Συνέχισε τόν ἀγῶνα καί ὁ Χριστός μας πού θά σέ βρεῖ σ’ αὐτόν τόν ἀγῶνα, θά σέ σώσει»

 π. Σάββας Αγιορείτης

Λέει ὁ Ἅγιος Νικόδημος στόν Ἀόρατο Πόλεμο κάτι πολύ ὡραῖο καί πολύ παρήγορο: «Ἐάν βλέπεις στόν ἐαυτό σου ὄχι ὅτι δέν προοδεύεις πνευματικά οὔτε ὅτι μένεις στάσιμος, ἀλλά ὅτι πᾶς πίσω, ὅτι χειροτερεύεις, ἀκόμα καί τότε μήν ἀπελπίζεσαι. Συνέχισε τόν ἀγῶνα καί ὁ Χριστός μας πού θά σέ βρεῖ σ’ αὐτόν τόν ἀγῶνα, θά σέ σώσει».