Τό Ἄβατο τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου, στήν Ἁγία Γῆ. Τρία θαυμαστά περιστατικά. ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ . ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ.

Το Αβατο της Μονής του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου,στην Αγία Γη.

Οσες φορές αναφέρθηκα,σε αναρτήσεις μου,στην Λαύρα του Αγίου Σάββα - στην έρημο της Ιουδαίας - έλαβα ερωτήματα προσωπικά και δημόσια,από γυναίκες,όπως: "γιατί πάτερ να μην μπαίνουμε εμείς οι γυναίκες στο μοναστήρι του Αγίου Σάββα; γιατί εμείς να νιώθουμε τόσο μειονεκτικά; ποιός δημιούργησε αυτό το άβατο για τις γυναίκες;

Ο άγιος Σάββας ήταν μισογύνης;μισούσε τις γυναίκες;" και άλλα τόσα πολλά, γιατί και πως.Με συντομία έχω να πώ ότι: ούτε τις γυναίκες μισούσε ο άγιος,γιατί δεν θα ήταν άγιος αν είχε μίσος, ούτε οι μοναχοί επίσης, αλλά εντός της Λαύρας δεσπόζει η Θεοτόκος, που είναι τιμή για τη γυναίκα γενικότερα.Η Λαύρα του Ηγιασμένου Σάββα ήταν και είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας,γι'αυτό και ο κεντρικός ναός του 502 μ.Χ.,είναι επ'ονόματι και μνήμη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Θα σας διηγηθώ τρία περιστατικά,σχετικά με το άβατο:

Τό «ἄβατον» τοῦ Ἁγίου Ὄρους

1.Ο όρος «άβατον» γενικώς

Θεμελιώδης έκφανση της μοναχικής υποσχέσεως που δίνει κάθε μοναχός και μοναχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την κουρά του είναι και η υπόσχεση της σαρκικής εγκράτειας, της παρθενίας. Από τη συνθήκη αυτή απορρέει σειρά εκδηλώσεων και συνεπειών που συνήθως παρουσιάζονται με τον όρο άβατο.

Στο άβατο, με την ευρεία έννοια του όρου. περιλαμβάνονται πιο αναλυτικά η απαγόρευση εισόδου και διαμονής σε γυναικεία μονή ανδρών και σε ανδρική μονή γυναικών, η απαγόρευση και διαμονή στις ανδρικές μονές ευνούχων και παιδιών, η απαγόρευση διατηρήσεως στις ανδρικές μονές ζώων θηλυκού γένους, η απαγόρευση εξόδου από τη μονή μοναχού ή μοναχής χωρίς σοβαρό λόγο και άδεια του ηγουμένου και η απαγόρευση συστάσεως αδελφοποιίας και συντεκνίας και αναλήψεως επιτροπείας.

Το άβατον του Αγίου Όρους και η χειροτονία των γυναικών κατά την παράδοση της εκκλησίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους και την χειροτονία γυναικών. Εζητήθη και η ιδική μου γνώμη, την οποία και καθηκόντως διατυπώνω, διότι κατά τον σοφόν Σολομώντα «καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν» (Εκκλ. 3, 7).

Οι φεμινίστριες ζητούν την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους, γιατί θεωρούν ότι θίγεται το ατομικό δικαίωμά τους να μπορούν να επισκεφθούν και πιθανώς να εγκαταβιώσουν και στο Άγιον Όρος.

Λησμονούν όμως ότι και οι Μοναχοί έχουν το ατομικό δικαίωμα να μονάζουν σ’ έναν τόπο που οι ίδιοι τον διάλεξαν, οι ίδιοι τον δημιούργησαν και οι ίδιοι τον θέλησαν άβατο. Και ακόμη, ότι όσοι βοήθησαν να δημιουργηθή το Άγιον Όρος, Ορθόδοξοι Αυτοκράτορες και Ηγεμόνες, Έλληνες και μή Έλληνες, και Οικουμενικοί Πατριάρχαι, έτσι το ήθελαν και έτσι με χρυσόβουλα και σιγίλλια το κατωχύρωσαν.

Το άβατο του Αγίου Όρους

Στο Άγιον ΄Ορος δεν επιτρέπεται να εισέλθει γυναίκα. Αυτό λέγεται άβατο.
Το άβατο κατοχυρώθηκε με αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, πατριαρχικά σιγγίλια, με σουλτανικά φυρμάνια , με άρθρα διεθνών κανονισμών , με όλα τα ελληνικά Συντάγματα και με νομοθετικό διάταγμα. ( Φ.Ε.Κ. 268/28.9.1953 ) .
Η γυναίκα απαγορεύεται να πάει στο Άγιον Όρος. Όχι γιατί υποτιμάται το φύλο, ίσα ίσα τιμά το Άγιον Όρος την Υπεραγία Θεοτόκο , δια της οποίας ενηνθρώπησεν ο Υιός και Λόγος του Θεού. Εξ άλλου και το Άγιον Όρος ονομάζεται και « Περιβόλι της Παναγίας » .