Ἦταν «ἀκραῖος» καί «φανατικός» ὁ Ἅγιος Μάρτυς Αἰμιλιανός;

Ἀρχιμανδρίτου Παύλου Ντανᾶ

Ἱεροκήρυκος

15/3/2025

Κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτη (361-363) στή Θρακική πόλη Δορύστολον τῆς Μοισίας, ζοῦσε ἕνας νέος ἄνδρας ὀνόματι Αἰμιλιανός, ὑπηρέτης τοῦ τοπικοῦ ἐπάρχου. Ὅταν ὁ ἀποστάτης Ἰουλιανός ἐπεχείρησε νά ἀφανίσει τό Χριστιανισμό σέ ὅλη τή Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία διά πυρός καί μαχαίρας, ὁ ἀπεσταλμένος του τοποτηρητής Βικάριος, ἔφτασε στό Δορύστολον γιά νά φονεύσει τούς χριστιανούς, ἀλλά δέν βρῆκε οὔτε ἕναν. Περιχαρής γιά τό γεγονός, διοργάνωσε ἕνα μεγάλο συμπόσιο γιά τούς κατοίκους τοῦ Δορυστόλου, δίνοντας μάλιστα ἐντολή νά προσφερθεῖ θυσία στά εἴδωλα. Ἡ παγανιστική ἑορτή συνεχιζόταν νυχθημερόν σέ ὅλη τήν πόλη.

Ἐκείνη τή νύχτα ὁ Ἅγιος Αἰμιλιανός περιφερόταν στούς ναούς τῶν εἰδώλων, στήν ἀγορά καί στούς δρόμους τῆς πόλης συντρίβοντας μέ ἕνα σφυρί ὅλα τά εἴδωλα.

Τήν ἑπομένη μέρα ἡ πόλη συνείχετο ἀπό μεγάλο φόβο. Ὅλοι ἀναζητοῦσαν τόν καταστροφέα τῶν «θεῶν» τους, συνέλαβαν μάλιστα ἕναν χωρικό, ὁ ὁποῖος ἔτυχε νά περάσει ἐκεῖνο τό πρωί ἀπό τό βωμό τῶν εἰδώλων.

Ἅγιος Μάρτυς Αἰμιλιανός

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (331-363) ανέλαβε την αυτοκρατορική εξουσία (361), περιφρονώντας ό,τι καλό είχε παραλάβει από τον άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα (272-337) [21 Μαΐου] καθώς και από τη χριστιανική του παιδεία, ανέτρεψε τη δημόσια τάξη με την τυραννία του και καθύβρισε τον Θεό καταγινόμενος με όλα τα μέσα να επαναφέρει στανικά τη λατρεία των ειδώλων. Απέστειλε αξιωματούχους, πιστούς στη σκαιή υπόθεσή του, σε διάφορες επαρχίες για να εξαναγκάσουν τον λαό να συμμορφωθεί. Ο Καπιτωλίνος, βικάριος της Θράκης, μετέβη για τον σκοπό αυτό στο Δορόστολο, πρωτεύουσα της Σκυθίας (σημ.: τη σημερινή Σιλίστρια της Βουλγαρίας). Μόλις εγκαταστάθηκε στο δικαστήριο, απηύθυνε απειλές θανάτωσης όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά ακόμη και σ’ εκείνους που θα απέφευγαν ή θα δίσταζαν να τους καταγγείλουν. Οι παρευρισκόμενοι, τρομοκρατημένοι, φώναξαν ότι δεν υπήρχαν χριστιανοί στην πόλη τους και ότι όλοι οι κάτοικοι θυσίαζαν στους θεούς του αυτοκράτορα. Ικανοποιημένος και περιχαρής ο Καπιτωλίνος, πήρε τότε μέρος σε ένα μεγάλο συμπόσιο οργανωμένο προς τιμήν του.

Ενώ όλοι διασκέδαζαν θορυβωδώς, ένας νέος και ευγενής χριστιανός, ο Αιμιλιανός, μην ανεχόμενος άλλο την προσβολή απέναντι στον αληθινό Θεό και ποθώντας να λάβει το τρόπαιο του μαρτυρίου, μπήκε στον ναό εφοδιασμένος με ένα σφυρί. Συνέτριψε όλα τα άψυχα είδωλα, ανέτρεψε τους λυχνοστάτες και τους βωμούς πάνω στους οποίους είχαν αποτεθεί οι ανόσιες προσφορές, έχυσε στη γη το κρασί για τις μιαρές σπονδές και έφυγε απαρατήρητος. Όταν οι υπηρέτες ειδοποίησαν τον Καπιτωλίνο για το γεγονός, αυτός έγινε έξαλλος και διέταξε να γίνουν ανακρίσεις για να βρεθεί πάση θυσία ο ένοχος.

Ἅγ. Αἰμιλιανός: ταυτοχρόνως ἐλεύθερος καί δοῦλος!

Άγιος Μάρτυρας Αιμιλιανός (18 Ιουλίου)

Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης ανέλαβε την αυτοκρατορική εξουσία (361), περιφρονώντας ό,τι καλό είχε παραλάβει από τον άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα καθώς και από τη χριστιανική του παιδεία, ανέτρεψε τη δημόσια τάξη με την τυραννία του και καθύβρισε τον Θεό καταγινόμενος με όλα τα μέσα να επαναφέρει τη λατρεία των ειδώλων.
Απέστειλε αξιωματούχους πιστούς στην υπόθεση του σε διάφορες επαρχίες για να εξαναγκάσουν το λαό να συμμορφωθεί. Ο Καπιτωλίνος, βικάριος της Θράκης, μετέβη για το σκοπό αυτό στο Δορόστολο (σημερινή Σιλίστρια της Βουλγαρίας), πρωτεύουσα της Σκυθίας.
Μόλις εγκαταστάθηκε στο δικαστήριο απηύθυνε απειλές θανάτωσης όχι μόνο στους χριστιανούς, άλλα και σε εκείνους που θα απέφευγαν να τους καταγγείλουν.
Οι παρευρισκόμενοι τρομοκρατημένοι φώναξαν ότι δεν υπήρχαν χριστιανοί στην πόλη τους και ότι όλοι οι κάτοικοι θυσίαζαν στους θεούς του αυτοκράτορα. Ικανοποιημένος και περιχαρής ο Καπιτωλίνος πήρε τότε μέρος σε μεγάλο συμπόσιο οργανωμένο προς τιμήν του.

Πράξεις βαρβαρότητος τοῦ Ἁγ. Μάρτυρος Αἰμιλιανοῦ «κατά τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος»;

ΠΡΑΞΕΙΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ

τοῦ πρωτ. Γ. Δορμπαράκη

.          «Ὁ ἅγιος Αἰμιλιανὸς καταγόταν ἀπὸ τὸ Δορόστολο τῆς Μυσίας, κι ἦταν δοῦλος κάποιου Ἕλληνα, κατὰ τοὺς χρόνους Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτη (361-363 μ.Χ.) καὶ Καπεταλίου βικαρίου. Ἦταν εὐσεβὴς χριστιανὸς καὶ γι’ αὐτὸ βδελυσσόταν τὰ εἴδωλα. Κάποια στιγμὴ ποὺ θεώρησε ὅτι ἦταν ἥσυχη καὶ κατάλληλη, μπῆκε στὸ ναὸ τῶν εἰδώλων, κρατώντας ἕνα μεγάλο σφυρί, σύντριψε ὅλα τὰ εἴδωλα καὶ διασκόρπισε τὶς θυσίες. Ἐπειδὴ κατηγόρησαν ἄλλους γιὰ τὶς ἐνέργειες αὐτές, τοὺς ὁποίους ἄρχισαν νὰ βασανίζουν, πῆγε καὶ παρουσιάστηκε στὶς ἀρχές, ὁμολογώντας τὴν πράξη του, γιὰ τὴν ὁποία κτυπήθηκε μὲ μαστίγιο καὶ ρίχτηκε σὲ κάμινο φωτιᾶς. Παρέμεινε ὅμως ἄφλεκτος καὶ παρέδωσε ἔτσι στὸν Θεὸ τὸ πνεῦμα του».
.          Τὸ ἐνδιαφέρον ἑνὸς συγχρόνου ἐκκοσμικευμένου ἀνθρώπου, ποὺ θὰ διάβαζε τὸ συναξάρι τοῦ ἁγίου, θὰ ἐπικεντρωνόταν ἀσφαλῶς ὄχι στὸν θεῖο ζῆλο τοῦ Αἰμιλιανοῦ οὔτε καὶ στὴν ἁγιότητα καὶ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ τὸν διακατεῖχε – μόνο μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ μπορεῖ κανεὶς ν’ ἀντέξει τὰ μαρτύρια, ὅπως μᾶς ἐπισημαίνει καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «ἡμῖν ἐδόθη οὐ μόνον τὸ εἰς Αὐτὸν (τὸν Χριστὸν) πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ Αὐτοῦ πάσχειν» – ἀλλὰ στὴν ἐνέργειά του νὰ καταστρέψει τὰ εἴδωλα καὶ νὰ διασκορπίσει τὶς εἰδωλικὲς θυσίες.