Ἀπόσπασμα 17/7/22
Σήμερα ποὺ ἑορτάζουμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Δ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, εἶναι ἐπίκαιρο ἕνα κείμενο ποὺ γράφτηκε ἀπὸ κάποια εὐλαβῆ παιδιὰ στὴν Ἀθήνα, ἐνορία τῆς Ἁγίας Μαρίνας Ἀνθουπόλεως Περιστερίου τὸ ὁποῖο ἔχει σχέση μὲ τὸ πῶς πρέπει νὰ δροῦμε, προκειμένου στὶς σύγχρονες ἡμέρες στὴν σημερινὴ δύσκολη κατάσταση ποὺ βάλλεται ἡ πίστη καὶ ἡ ζωή, ἡ Ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἡ Ὀρθόδοξη ζωή, πῶς πρέπει νὰ σταθοῦμε γιὰ νὰ μὴν παρασυρόμαστε, γινόμαστε ἕρμαια. Εἶναι σύντομο τὸ κείμενο, ἀλλὰ εἶναι πολὺ περιεκτικὸ καὶ θὰ δεῖτε πόσο, νομίζω καὶ ἀκριβῶς πετυχαίνει τὸν στόχο του: «Ἀδελφέ μας, ὡς ἁπλοὶ πιστοὶ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ποὺ ἀνήκουμε στὴν ἐν Ἑλλάδι Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ὄχι σὲ σχισματικὲς παρασυναγωγές, κινούμενοι ἀπὸ ἀνιδιοτελὴ ἀγάπη Χριστοῦ, σὲ καλοῦμε ταπεινὰ μὲ αὐτὸ τὸ φυλλάδιο σὲ ἐπείγουσα ἐφαρμογὴ τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου μας καὶ τῶν Ἀποστόλων γιὰ ἀφύπνηση καὶ ἐγρήγορση». Ἔτσι εἶναι γνωστὴ ἡ ἐντολὴ ποὺ πολλὲς φορὲς μᾶς τὴν ἔχει πεῖ ὁ Κύριος, «γρηγορεῖτε», νὰ εἴμαστε σὲ πνευματικὴ ἐγρήγορση· δὲν ἀρκεῖ μόνο ὁ ἄνθρωπος νὰ προσεύχεται, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ ἔχει προσοχή, νὰ προσέχει, γιατὶ ἡ προσοχὴ ἐὰν δὲν ὑπάρχει καὶ ὑπάρχει μόνο προσευχή, τότε καὶ ἡ προσευχὴ δὲν γίνεται σωστά, ἀλλὰ καὶ ὅλη ἡ ζωὴ δὲν εἶναι σωστή. «Βιώνεις καὶ ἐσὺ μαζί μας τὰ ὅσα τραγικὰ καὶ δυσάρεστα συμβαίνουν σὲ ὅλον τὸν κόσμο καὶ στὴν πατρίδα μας. Σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἐκκλησία τὰ πάντα ἀνατρέπονται. Δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ τὰ ἀπαριθμίσουμε. Σκοπὸς μας εἶναι νὰ σᾶς ἐμφυσήσουμε τὴν καλὴ ἀνησυχία [γιὰ τὴν ὁποία μιλοῦσε καὶ ὁ Ἅγιος Παῒσιος πολλὲς φορές, καὶ ἔλεγε ὅτι πρέπει καὶ ἐμεῖς νὰ τὴν ἔχουμε, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἄλλους νὰ τὴν βάζουμε τὴν καλὴ ἀνησυχία], ὄχι τὴν κακὴ ἀγωνία, ἀλλὰ τὴν καλὴ ἀνησυχία ποὺ θὰ σὲ προφυλάξει ἀπὸ τοὺς κινδύνους ποὺ ἐλοχεύουν γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ πολυτιμότερου στοιχείου σου, τῆς ψυχῆς σου»· καὶ ἐδῶ θὰ τολμούσαμε νὰ ποῦμε καὶ τοῦ σώματος, γιατὶ σώζεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος, ὄχι μόνο ἡ ψυχή.










