Ἅγ. Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης: «Ὅπως ὁ Θεός εἶναι αἴτιος τῶν ὄντων, ἔτσι καί ὁ διάβολος εἶναι αἴτιος τοῦ μή ὄντος, τοῦ κακοῦ»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_200.html

Ὁ Θεός εἶναι ἄναρχος.

❈ Ὁ Θεός εἶναι ἄναρχος. Ὁ Θεός ὑπάρχει πάντα, δέν ἔχει ἀρχή. Γιατί μερικοί ἀφελεῖς λένε: «ἐντάξει ὁ Θεός ἔφτιαξε τόν κόσμο, τόν Θεό ποιός Τόν ἔφτιαξε;». Κανένας δέν Τόν ἔφτιαξε τόν Θεό. Ὁ Θεός ὑπάρχει πάντα. Ὁ κόσμος εἶναι κτίσμα. Ὁ Θεός εἶναι ὁ Κτίστης.

Νομίζουν, ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἔχει τήν λύση γιά ὅλα. Οὐσιαστικά καμία λύση δέν ἔχει ἡ ἐπιστήμη...

❈ Σήμερα οἱ ἄνθρωποι ἔμαθαν νά πιστεύουν στήν λεγόμενη "ἐπιστήμη" καί ὄχι στόν Χριστό, γι' αὐτό καί ταλαιπωροῦνται καί βασανίζονται. Νομίζουν, ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἔχει τήν λύση γιά ὅλα.

Ὁ Θεὸς δὲν ἔχει πάθη…

❈ Ὁ Θεὸς δὲν ἔχει πάθη… Ἂν κάπου διαβάζετε τέτοιες ἐκφράσεις, ἂς ποῦμε: «ὀργίζεται ὁ Θεός, θυμώνει», αὐτὰ δὲν εἶναι πάθη τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά, εἶναι κάτι ποὺ γράφεται ἔτσι, γιά νά βοηθηθοῦμε ἐμεῖς, στό νὰ μετανοήσουμε.

Ὁ ἄνθρωπος κοινωνεῖ μέ τίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, ὄχι μέ τήν οὐσία

❈ Να κάνουμε διάκριση μεταξύ τῆς οὐσίας καί τῆς ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπρόσιτη. Δέν γνωρίζουμε τίποτα γιά τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ.

Λέει γιά παράδειγμα ἡ Ἁγία Γραφή: «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν» (Α’ Ἰωάν. 4,8) καί μερικοί λένε: «ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀγάπη». Λάθος! Ἡ ἀγάπη εἶναι ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ὅπως ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί τό φῶς, ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί ἡ ζωή, ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί ἡ σοφία. Αὐτά εἶναι ἐνέργειες. Τήν οὐσία ὅμως τοῦ Θεοῦ κανείς δέν τήν ξέρει.

Ρωτᾶνε ποῦ εἶναι ὃ Θεὸς νὰ μᾶς βοηθήσει...

Ρωτάνε πού είναι ό Θεός νά μάς βοηθήσει...

Τόν έδιωξαν οί βλασφημίες, ή πορνεία, Ή κακία, τά μίση, Ή αθεΐα, οί εκτρώσεις, ή ομοφυλοφιλία, οί κλεψιες, όλες οί αμαρτίες μας...

Μετανοιωσες γιά όλα αυτά;

Τόν καλεσες νά σέ βοηθήσει καί δέν ήρθε;

Ἀνθρωπομορφισμὸς στὴν Ἁγία Γραφή . Τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Πρὶν λίγες μέρες σας μίλησα γιὰ τὴν ὀργή, ἕνα πάθος ποὺ ὅλοι μας ἔχουμε. Ὑπάρχουν ἀρκετοὶ χριστιανοὶ ποὺ σκέφτονται καὶ λένε τὸ ἑξῆς «Δὲν εἶναι τόσο μεγάλο πάθος ἡ ὀργή, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ὀργίζεται». Πράγματι ὑπάρχουν στὴν Ἁγία Γραφὴ ἀρκετὰ χωρία ὅπου γίνεται λόγος γιὰ τὴν ὀργὴ καὶ τὸν θυμὸ τοῦ Θεοῦ. Στὸν ἕκτο ψαλμὸ διαβάζουμε, «Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξεις με, μηδὲ τὴ ὀργή σου παίδευσης μὲ» (Ψά. 6, 2). Ὅπως βλέπετε αὐτὸς ὁ ψαλμός του Δαβὶδ πραγματικὰ μιλάει γιὰ τὴν ὀργὴ καὶ τὸν θυμὸ τοῦ Θεοῦ. Ἄραγε ἔχουν δίκαιο αὐτοὶ ποὺ δικαιολογοῦν τὸ πάθος τους, λέγοντας ὅτι καὶ ὁ Θεὸς ὀργίζεται;

Ὄχι, καθόλου δὲν ἔχουν δίκαιο, δὲν κατανοοῦν κάτι ποὺ ἐμεῖς πρέπει νὰ τὸ ξέρουμε πολὺ καλά. Ὄχι μόνο σ' αὐτὸ τὸν ψαλμό του Δαβίδ, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα σημεῖα ὑπάρχουν στὴν Ἁγία Γραφὴ οἱ ἀνθρωπομορφικὲς παραστάσεις. Ἡ Ἁγία Γραφὴ λέει ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει τὸ κεφάλι, τὰ αὐτιά, τὰ μάτια, τὰ χέρια, τὰ πόδια καὶ τοὺς μῦς. Ὅτι κινεῖται, κοιμᾶται καὶ ξυπνάει, κάθεται καὶ περπατάει. Ὅλα αὐτὰ ὅμως δὲν πρέπει νὰ τὰ καταλαβαίνουμε κυριολεκτικά, ἀλλὰ νὰ βλέπουμε τὴν συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν δική μας ἀνθρώπινη ἀδυναμία.

«Πνεῦμα ὁ Θεὸς» (Ἰω. 4, 24). Ὁ Θεὸς εἶναι ἀπερίγραπτος, ἀκατανόητος, μπροστά του τρέμουν οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ ἀρχάγγελοι. Δὲν ἔχει, βέβαια, ὁ Θεὸς τὴν μορφὴ ἄνθρωπου. Δὲν ἔχει οὔτε τὰ πόδια, οὔτε τὰ χέρια, διότι αὐτὰ εἶναι τὰ μέλη τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος καὶ ὁ Θεὸς εἶναι Πνεῦμα. Τότε γιατί ἡ Ἅγια Γραφὴ ἔτσι τὸν περιγράφει;

Διότι προσαρμόζεται στὴν ἀδυναμία τῆς ἀνθρώπινης διάνοιας. Ἐπειδὴ οἱ δυνατότες τοῦ νοῦ μας εἶναι πολὺ περιορισμένες καὶ ὁ νοῦς μας εἶναι πολὺ στενός, γι' αὐτὸ μποροῦμε νὰ σκεφτόμαστε μόνο

ἀνθρωπομορφικά. Δὲν μπορεῖ ἡ σκέψη μας νὰ εἶναι ἐντελῶς ἐλεύθερη ἀπὸ τὶς ἀνθρωπομορφικὲς παραστάσεις. Πῶς μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε τὸν Θεό, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, Παντοδύναμο καὶ Παντογνώστη; Γι' αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ λόγο καὶ περιγράφεται ὁ Θεὸς στὴν Ἁγία Γραφὴ ἀνθρωπομορφικά.

Ὁ χριστιανός εἶναι ναός τοῦ Θεοῦ (Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς)

Ἐδῶ βρίσκεται τὸ θεῖο γνώρισμα τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης: ὅτι ὁ Θεὸς τὴν γεμίζει, ὅτι ὁ Θεὸς γίνεται τὸ περιεχόμενό της, ὅτι ὁ Θεὸς ζεῖ σ’ αὐτὴν σὰν σὲ δικό του ναό, οἶκο του, σῶμα του. Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἔχει ἐκπληρώσει αὐτὸ τὸ γνώρισμα στὴν τελειότητά του στὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου πλήρης Θεοῦ καὶ εἶναι στ’ ἀλήθεια ναὸς Θεοῦ, στὸν ὅποιο «κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» (Κόλ. 2,9).

Αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ οἱ χριστιανοὶ εἶναι χριστιανοὶ, διότι εἶναι ὅπως εἶναι αὐτός: εἶναι δηλαδὴ κι αὐτοὶ ναὸς τοῦ Θεοῦ, ὅπου ζεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

Μὲ ποιὸν τρόπο ζεῖ κάποιος μέσα στὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ; Μὲ τὴ θεία λατρεία, μὲ τὴν προσευχή.

Ἐπειδὴ ὁ χριστιανὸς εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ, στὸν ὁποῖο κατοικεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ (Α΄ Κόρ. 6,19), ἡ ζωή του δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ μία συνεχὴς θεία λατρεία. Κάθε σκέψη τοῦ χριστιανοῦ, κάθε του αἴσθηση, κάθε του πράξη μετέχει στὴν θεία λατρεία, ποὺ ἀδιάκοπα ἐπιτελεῖται στὸν θρόνο τῆς καρδιᾶς του.

Ὁ χριστιανὸς εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ: ἂν ἡ ψυχὴ του εἶναι ζωντανὸ εἰκονοστάσι, μὲ Ἅγιο δίπλα στὸν Ἅγιο, μὲ ὑπηρέτη τοῦ Θεοῦ πλάι στὸν ὑπηρέτη τοῦ Θεοῦ, μὲ δίκαιο πλάι στὸ δίκαιο. Κι ἂν οἱ σκέψεις, οἱ αἰσθήσεις, οἱ πράξεις του εἶναι ἀναρίθμητα καντήλια ποὺ καῖνε μπροστά τους. Κι ἂν οἱ εὐαγγελικές του ἀρετὲς εἶναι χρυσὰ θυμιατήρια ἀπὸ τὰ ὁποία ἡ εὐωδία τῆς μυρωμένης εὐώδους εὐαγγελικῆς διάθεσης ἀναδίνει εἰρηνικὰ καὶ ἀσταμάτητα.

Ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ παραμένει ναὸς, ὅσο καιρὸ παραμένει «οἶκος προσευχῆς» (Ἤσ. 56, 7), ὅσο ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ, ἡ θεία λατρεία, λαμβάνει χῶραν σ’ αὐτόν. Μόλις αὐτὴ σταματήσει, μετατρέπεται σὲ «σπήλαιον ληστῶν» (πρβλ. Μάτθ. 21,13, Μάρκ. 11, 7, Λούκ. 19, 46)…

Ὁ πνευματοφόρος Ἀπόστολος (ὁ Παῦλος) γράφει στοὺς Κορίνθιους: «οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματος ἐστίν, οὐ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ; …ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστέ ζῶντος» (Α΄ Κόρ. 6, 19, Β’ Κόρ. 6, 16).

Κάθε ἱερὸς ναὸς εἶναι καὶ ἕνα κομμάτι τοῦ οὐρανοῦ ἐπάνω στὴν γῆ. Καὶ ὅταν εἶσαι μέσα στὸν ναό, ἤ­δη βρίσκεσαι στὸν οὐρανό. Ἔτσι, ὅταν ἡ γῆ σὲ συν­θλίβει μὲ τὴν κόλασή της, τρέξε στὸν ναό, μπὲς μέσα καὶ νά, εἶσαι μέσα στὸν παράδεισο. Ἂν οἱ ἄνθρωποι σὲ ἐνοχλοῦν μὲ τὴν κακία τους, νὰ προσφεύγεις στὸν ναό, νὰ γονατίζεις μπροστὰ στὸν Θεὸ καὶ Ἐκεῖνος θὰ σὲ προσλάβει κάτω ἀπὸ τὴν γλυκιὰ καὶ παντοδύναμη προστασία Του. Ἂν πάλι συμβεῖ νὰ πέσουν ἐπάνω σου ὁλόκληρες λεγεῶνες δαιμόνων, ἐσὺ τρέξε στὸν ναό, ἀνάμεσα στοὺς Ἀγγέλους, ἐπειδὴ ὁ ναὸς εἶναι πάντοτε γεμάτος ἀπὸ Ἀγγέλους καὶ οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ θὰ σὲ προστατεύσουν ἀπὸ ὅλα τὰ δαιμόνια τοῦ κόσμου αὐτοῦ καὶ τίποτα δὲν μποροῦν νὰ σοῦ κάμουν.

''Κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν'' (Εφ. 3,17)

''Κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν'' (Εφ. 3,17)

Τον Χριστό δεν τον έχει όποιος τον έχει μόνο στη γλώσσα. Ούτε εκείνος που τον έχει μόνο επάνω στο χαρτί· ούτε εκείνος που τον έχει επάνω στον τοίχο· ούτε εκείνος που τον έχει στο μουσείο ιστορίας. Αληθινά έχει τον Χριστό εκείνος που τον έχει στην καρδιά του. Διότι ο Χριστός είναι αγάπη και η καθέδρα της αγάπης είναι η καρδιά.

Ὁ Θεός θεμελιώνει τόν χρόνο, ἀλλά ὁ Ἴδιος εἶναι ἔξω ἀπό τόν χρόνο

Ὁ Θεὸς θεμελιώνει τὸν χρόνο, ἀλλὰ ὁ Ἴδιος εἶναι ἔξω ἀπὸ τὸν χρόνο. Ἄν ἐγώ θεμελιώνω τὸ σπίτι μου, εἶμαι ἔξω ἀπὸ τὸ θεμέλιο πού βάζω. Διότι δὲν θὰ εἶχε ἔννοια ἐγώ νὰ θεμελιώνω καὶ νὰ εἶμαι ὁ ἴδιος τὸ θεμέλιο. Αὐτό σημαίνει ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι κύριος τοῦ χρόνου, σημαίνει ὅτι δὲν παλιώνει ὁ Θεός.

Ὑπάρχει μία ὡραῖα ἔκφραση στὴν Άγ. Γραφὴ, γιατὶ, πῶς νὰ τὰ ἐκφράσει κάνεις ἀλλιῶς; ἡ Άγ. Γραφὴ ἐκφράζεται δημωδώς, γιὰ νὰ γίνει κατανοητὴ καὶ ἀπὸ τὸ πιὸ μικρὸ παιδί, καὶ ἀπὸ τὸν πιὸ ἀγράμματο ἄνθρωπο.

«Ὅ παλαιὸς τῶν ἡμερῶν», στὴν Ἀποκάλυψη, παρουσιάζεται ὁ Χριστός, μὲ ἄσπρα γένεια, ἄσπρα μαλλιά, σὰν τὸ χιόνι.

Κυρίως ὅμως ὁ Πατὴρ λέγεται «Ὅ παλαιὸς τῶν ἡμερῶν», δηλαδὴ αὐτός πού πάλιωσε στὴν ἡλικία, καὶ πῶς νὰ τὸ ποῦμε ἀλλιῶς, αὐτός πού δὲν τὸν νικᾶ ὁ χρόνος. Εἶναι ὁ πιὸ παλιὸς ἀπ’ ὅλους, ἀπ’ ὅλα, ἀλλά ὑπάρχει.

Τό σῆμα ὕπαρξης τοῦ Θεοῦ - Δημιουργοῦ εἶναι μέσα σέ ὅλα καί ἐκπέμπει καθημερινά..!

Ο Άνθρωπος εδώ και δεκαετίες έστησε διαστημικά τηλεσκόπια, και αντένες ξοδεύοντας δις ψαχνωντας για έστω κ ένα σήμα από το διάστημα για να βρει ζωή στο σύμπαν.

Το σήμα αυτό πρέπει τουλάχιστον να μοιάζει με κάποιου είδους γλώσσα, να έχει λογική, μαθηματικά και γεωμετρία.

Ο ανθρωπος όμως δεν πήρε είδηση ότι όλο το σύμπαν κ όλα τα υλικά γύρω μας έχουν μέσα μήνυμα, γλώσσα, μαθηματικά και γεωμετρία.

Οι γαλαξίες, οι πλανήτες, τα άτομα, τα λουλούδια, ο άνθρωπος κ το dna του κ όλα όσα μας περιτριγυριζουν στον υλικό κόσμο είναι γλώσσα, με λογική, με μαθηματικά, γεωμετρία και προγραμματισμό μέσα..

Το σήμα ύπαρξης του Θεού - Δημιουργού είναι μέσα σε όλα και εκπέμπει καθημερινά σε όλα τα μήκη καί πλάτη εντός μας καί εκτός μας από την αρχή της Δημιουργίας και αυτοι ακόμα περιμένουν 1 σήμα...

Χωρίς Θεό....

«Η ψυχή του ανθρώπου χωρίς Θεό γίνεται κόλαση· οι άνθρωποι χωρίς Θεό γίνονται κοπάδι πεινασμένων και αρπακτικών λύκων· το σχολείο χωρίς Θεό γίνεται δηλητήριο βλακείας· σκέψου νοσοκομεία και φυλακές χωρίς Θεό – γίνονται σκοτεινά σπήλαια απόγνωσης! "

- Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/06/blog-post_472.html

Τά δημοσιευθέντα ποιήματα ἀντέγραψαν προσκυνητές τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου ἀπό χειρόγραφα τῆς Γερόντισσας μέ ἄδεια τοῦ π. Ἀντωνίου Φραγκάκη. Ἧταν μία ἀπό τίς πολλές ἀλησμόνητες ἐπισκέψεις τους στή μεγάλη Γερόντισσα Γαλακτία.

Τί εἶναι ὁ Θεός (2012)

Θεέ μου, Πατέρα καί Δημιουργέ, Κυβερνήτη καί Πανσθενουργέ,ὅλοι μιλοῦν γιά Σένα, ὅλοι σέ ψάχνουν.

Ἄλλοι σέ φαντάστηκαν ἀπό τήν κεφαλή τους καί δημιούργησαν τή μορφή Σου, ὅπως ἐβόλευε τήν ζωή τους.

Εἶναι τά εἴδωλα τά σιχαμερά, δαιμόνων φαντάσματα καί μιαρά, πού θανατώνουν τήν ψυχή τους.

Κι ἀπ’ αὐτούς πού βαπτίσθηκαν χριστιανοί καί μπήκανε μέσα στό σπίτι Σου καί στήν καρδιά Σου, ποτέ δέν σέ γνώρισαν πραγματικά, γιατί ἀγνόησαν τά λόγια Σου καί τό Πανάγιο θέλημά Σου.

Ἄλλοι σέ φαντάστηκαν σάν γέρο πωγωνάτο καί λευκό σέ θρόνο νά κάθεσαι ὑψηλό, πάνω στά νέφη, ἄλλοι περιστεράκι θεώρησαν τό Πνεῦμα Σου νά φτερουγίζει στά κεφαλάκια τους καί μέ χαρά νά τούς γνέφει.

Μόνο τό Γιό Σου δέν φαντάσθηκαν, γιατί μᾶς ἔχει φανερωθεῖ, ἄν καί πολλοί Τοῦ κρυφτήκαμε καί δέν Τόν ἀφήσαμε, λυτρωτικά νά μᾶς καθοδηγεῖ.

Μόνο πού Ἐσύ εἶσαι Φῶς! Φῶς ἄπλετον καί ἐκθαμβωτικόν! Ἀσκίαστον καί νοερόν! Ἄναρχον καί ὁμιλητικόν. Ἀπερινόητον καί ὑπαρκτόν! Τρίφωτον καί μοναδικόν (Μονάς ἡ Τριάς)! Ἐσωκαρδίως ἐκχεόμενον καί διαστάσεις μή γνωριζόμενον! Εἶσαι ὁ Πατέρας πού στοργικά ἀγκαλιάζει, πού πάντα ὑπομονεύεται κι ὅταν πρέπει διορθωτικά δοκιμάζει. Εἶσαι ἡ ἀκλόνητη σιγουριά σέ ὅσους ξέρουν τήν πρόνοιά Σου, τό γεμᾶτο ταμεῖο σέ ὅσους προσβλέπουνε στά ἀνεξάντλητα ἀγαθά Σου. Σέ λυπεῖ ἡ ἁμαρτία μας, γιατί μᾶς διώχνει μακριά Σου, σέ χαρήνει ἡ μετάνοια, γιατί μᾶς φέρνει καί πάλι κοντά Σου.

Ποιήμα τῆς Μακαριστῆς Γερόντισσας Γαλακτίας τῆς Κρήτης.

Τί είναι ο Θεός;

Θεέ μου, Πατέρα καί Δημιουργέ, Κυβερνήτη καί Πανσθενουργέ,όλοι μιλούν γιά Σένα, όλοι Σέ ψάχνουν.

Άλλοι σέ φαντάστηκαν από τήν κεφαλή τους καί δημιούργησαν τή μορφή Σου όπως εβόλευε τήν ζωή τους.

Είναι τά είδωλα τά σιχαμερά, δαιμόνων φαντάσματα καί μιαρά,πού θανατώνουν τήν ψυχή τους.

Κι απ αυτούς πού βαπτίσθηκαν χριστιανοί καί μπήκανε μέσα στό σπίτι Σου καί στήν καρδιά Σου, ποτέ δέν σέ γνώρισαν πραγματικά, γιατί αγνόησαν τά λόγια Σου καί τό Πανάγιο θέλημά Σου.

Άλλοι σέ φαντάστηκαν σάν γέρο πωγωνάτο καί λευκό σέ θρόνο νά κάθεσαι υψηλό, πάνω στά νέφη, άλλοι περιστεράκι θεώρησαν τό Πνεύμα Σου νά φτερουγίζει στά κεφαλάκια τους καί μέ χαρά νά τούς γνέφει.

Μόνο τό Γιό Σου δέν φαντάσθηκαν, γιατί μάς έχει φανερωθεί, άν καί πολλοί Τού κρυφτήκαμε καί δέν Τόν αφήσαμε, λυτρωτικά νά μάς καθοδηγεί.

Μόνο πού Εσύ είσαι Φώς! Φώς άπλετον καί εκθαμβωτικόν! Ασκίαστον καί νοερόν! Άναρχον καί ομιλητικόν. Απερινόητον καί υπαρκτόν! Τρίφωτον καί μοναδικόν (Μονάς η Τριάς)! Εσωκαρδίως εκχεόμενον καί διαστάσεις μή γνωριζόμενον! Είσαι ο Πατέρας πού στοργικά αγκαλιάζει, πού πάντα υπομονεύεται κι όταν πρέπει διορθωτικά δοκιμάζει. Είσαι η ακλόνητη σιγουριά σέ όσους ξέρουν τήν πρόνοιά Σου, τό γεμάτο ταμείο σέ όσους προσβλέπουνε στά ανεξάντλητα αγαθά Σου. Σέ λυπεί η αμαρτία μας, γιατί μάς διώχνει μακριά Σου, σέ χαρήνει η μετάνοια, γιατί μάς φέρνει καί πάλι κοντά Σου.

Νέο βιβλίο τοῦ γέροντος Ἐφραίμ ἀπό τήν Ἱερά Μονή Φιλοθέου

ΜΕΘΕΞΙΣ ΘΕΟΥ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

Απόσπασμα από το Ημερολόγιο του Γέροντα Εφραίμ:

10 Ἰουλίου 1980

Τά δάκρυα πέφτουν σάν διαμάντια ἀπό τήν αἴσθησι τῆς ὀμορφιᾶς τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα μου

Ἀπόψε ἡ πάλη μέ τόν διάβολο ἦτο στῆθος μέ στῆθος. Πόσον ὄμορφα κτίζεται ἡ ἐπίγνωσις τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας μέ τήν ἐπίγνωση τῆς διαβολικῆς ἰσχύος, παραχωρήσει τοῦ Θεοῦ! Κουράστηκα στόν πόλεμο. Θαῦμα, ἡ ἐπίγνωσις Θεοῦ καί δαίμονος.

Μετά τόν πόλεμο ἦλθε ἡ χάρις καί τό ἔλεος τοῦ Οὐρανίου Πατέρα μέ ὅλη τήν ὀμορφιά της. Ὅσον ἀνάγεται κανείς στήν ἐπίγνωσι τῆς ἀδυναμίας του, τόσον ἀνάλογα γίνεται καί ἡ ἀποκάλυψις τοῦ Θεοῦ.

Ποιός εἶναι ὁ Θεός μας- ὁμιλία σέ μικρούς προσκυνητές, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

Κάποτε ρωτήσαμε τήν γερόντισσα Γαλακτία , ὅταν ἀκόμη ἦταν στά πόδια τής:-Τιμωρεῖ γερόντισσα ὁ Θεός;

 KAΠOTE PΩTHΣAME THN ΓEPONTIΣΣA ΓAΛAKTIA OTAN AKOMH HTAN ΣTA ΠOΔIA THΣ:

-TIMΩPEI ΓEPONTIΣΣA O ΘEOΣ;

 AYTH MAΣ AΠANTHΣE: 

-O ΘEOΣ ΠAIΔIA MOY ΔEN EINAI ΣAN TA MOYTPA MAΣ. EXEI AΓAΠH ΠOY ΔE XΩPEI ΣE AΘPΩΠINO NOY, MAKPOΘYMIA, EXEI YΠOMONH MEΓAΛH. KAMIA ΦOPA TAPAKOYNEI ΓIA NA ΞYΠNHΣOME... EBAΛΛE ME TO ΣTAYPO TOY TO ΣATANA ΣTO KΛOYBI. A'MA ΞEΓEΛAΣTOYME KAI ΠAME KAI TONE BPOYME EKEI ΠOY EINAI ΦYΛAKIΣMENOΣ,TON AΦHNEI NA MAΣE ΠAIΔEYΣEI ΓIA NA BAΛΛOME NOY...NA MHN TO ΞANAKAMOME...

 -ΓEPONTIΣΣA,ΓIATI EXOYNE OPIΣMENOI ΣKΛHPO ΘANATO;

 -KI AYTO AΓAΠH ΘEOY EINAI. ΓIA NA KAΘAPIΣOME,NA ΞOΦΛHΣOME AΠO AMAPTIEΣ KAI NA MAΣE KEPΔIΣEI O XPIΣTOΣ. O ΠONOΣ KAΘAPIZEI,AΛAΦPYNEI TΣH ΨYXEΣ... ΔINEI ΣYNEXEIA EYKAIPIEΣ O XPIΣTOΣ NA AΛΛAΞOME. NA ΓINOME ΣΩΣTOI. A'MA ΠETOYME TA ΓPAMMATA ΠOY MAΣE ΠEMΠEI (TIΣ EYKAIPIEΣ ΠOY MAΣ ΣTEΛNEI),EΠITPEΠEI ΔYΣKOΛO ΘANATO ΓIA NA MΠANIAPIΣTOYME ΣTO AIMA MAΣ KAI NA ΞEBPΩMIΣOYME... ΣE AΛΛOYΣ ΠAΛI KAΛOYΣ KAΛOYΣ AΘPΩΠOYΣ EΠITPEΠEI ΔYΣKOΛO ΘANATO ΓIA NA ANEBOYNE ΠΛIA ΨHΛA KAI NA ΓENOYNE MAPTYPEΣ...ΞEPETE ΠOΣOI AΠO TO KAPKINO KAΘAPIΣANE KAI AΓIAΣANE;

Εἶπε πνευματικός.Τό «ἀλληλούια» εἶναι δοξολογία τοῦ ἀοράτου Θεοῦ.

“Το «αλληλούια» είναι δοξολογία του αοράτου Θεού.

Λέγεται, ότι όπως τα Χερουβείμ λένε το «άγιος, άγιος, άγιος», οι άγγελοι υμνούν τον Θεό μ' αυτή την λέξη.

Δέν μποροῦσε ὁ Θεός νά ἀναδείξει τόν ἄνθρωπο τέλειο ἐξαρχῆς; (Ἅγιος Εἰρηναῖος Λυώνος)

Γιὰ τὸν μὲν Θεό, ὁ ὁποῖος πάντοτε παραμένει ἴδιος και η φύση Του εἶναι ἄκτιστη, τὰ πάντα Τοῦ εἶναι δυνατὰ ὡς πρὸς τὸν ἑαυτό Του. Το πλάσμα Του, ὅμως, εἶναι κτιστὸ δημιούργημα καὶ συνεπῶς ἔχει προσωπικὴ ἀρχή. Γι’ αὐτό, ὅπως εἶναι λογικό, ὑστερεῖ ὡς πρὸς αὐτὲς τὶς ἰδιότητες ἀπὸ αὐτὸν ποὺ τὸν ἔπλασε. Γιατί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἄκτιστα τὰ πλάσματα αὐτὰ ποὺ μόλις πρόσφατα δημιουργήθηκαν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἄκτιστα, γι’ αὐτὸ καὶ ὑστεροῦν ὡς πρὸς τὸ τέλειο. Ἐπειδὴ εἶναι νεώτερα, γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι νήπια, γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀγύμναστα καὶ δὲν ἔχουν ἐξοικειωθεῖ μὲ τὴν τέλεια ζωή. Ὅπως λοιπὸν ἡ μάνα, ἐνῶ μπορεῖ νὰ προσφέρει στὸ βρέφος της τὸ τέλειο φαγητό, δὲν τὸ προσφέρει γιατί τὸ βρέφος ἀδυνατεῖ νὰ δεχθεῖ τὴν ἀνώτερη αὐτὴν τροφή· ἔτσι καὶ ὁ Θεός, ἐνῶ ὁ ἴδιος μποροῦσε ἐξαρχῆς νὰ χαρίσει στὸν ἄνθρωπο τὸ τέλειο, δὲν τὸ κάνει γιατί ὁ ἄνθρωπος δὲν μποροῦσε νὰ τὸ πάρει, γιατί ἦταν ἀκόμη νήπιος.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριός μας στοὺς ἔσχατους καιρούς, ἀφοῦ προσέλαβε στὸν ἑαυτὸ του ὅλη τη Δημιουργία, ἦρθε σέ μᾶς ὄχι ὅπως ὁ ἴδιος μποροῦσε, ἀλλὰ ὅπως ἐμεῖς μπορούσαμε νὰ τὸν δοῦμε. Ἀλλὰ ἐμεῖς ποτὲ ὡς τώρα δὲν μπορούσαμε νὰ βαστάξουμε τὸ μεγαλεῖο τῆς Δόξας Του. Καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Χριστὸς -ὁ τέλειος Ἄρτος τοῦ Πατρός- ἔδωσε σέ μᾶς τὸν ἑαυτό Του σὰν γάλα, ὅπως στὰ νήπια· τέτοια ἦταν ἡ παρουσία του ὡς Ἀνθρώπου, ἔτσι ὥστε ἀφοῦ τραφοῦμε μὲ τὴν Σάρκα Του σὰν νὰ εἶναι μαστός, μέσα ἀπὸ αὐτὸν τὸν θηλασμό να συνηθίσουμε νὰ τρῶμε καὶ νὰ πίνουμε τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸν Ἄρτο τῆς Ἀθανασίας καὶ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀποκτήσουμε μέσα μας το Ἅγιο Πνεῦμα.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 21-10-2021

https://youtu.be/cE1jb_WZVvg

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 21-10-2021