Ποτέ δέν μοιράσθηκε στά τρία ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Προπαγάνδα τά περί μοιρασιᾶς της τό 1913

Ποτέ δέν μοιράσθηκε στά τρία ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Προπαγάνδα τά περί μοιρασιᾶς της τό 1913

 

(τοῦ Νίκου Σταυριανίδη)

 

Δέν ἔχει δικαίωμα κανείς νά διαπραγματευτεῖ τή Μακεδονία

Τίς στιγμές πού διαβάζουν οἱ ἀναγνῶστες μας αὐτές τίς γραμμές, ἀρκετοί ἀπ’ αὐτούς ἔχουν πάρει τό δρόμο γιά τό συλλαλητήριο τῆς Ἀθήνας, πού ἤδη ἔχει ἀποκτήσει χαρακτηριστικά παλλαϊκοῦ καί πανεθνικοῦ ξεσηκωμοῦ. Ἐπειδή εἶχα τήν τύχη νά συνομιλῶ μέ τινές τῶν διοργανωτῶν, ἡ ἄποψη πού ἀποκόμισα εἶναι ὅτι πρόκειται γιά μία αὐθεντική πρωτοβουλία πολιτῶν, χωρίς πολιτικά, κομματικά, προσωπικά ἤ ἄλλα καπελώματα. Οἱ ἀθλιότητες πού ἐκτοξεύτηκαν ἀπό τόν ἴδιο τόν πρωθυπουργό, τούς ὑπουργούς, τά μέλη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τά φερέφωνά τους στά προπαγανδιστικά τους μέσα, εἶναι ἄνω ποταμῶν.

Πρόκειται λοιπόν γιά ἕναν αὐθεντικό λαϊκό ξεσηκωμό, ἐναντίον τῆς κυβέρνησης πού πῆρε τήν πρωτοβουλία νά «κλείσει» ἕνα ζήτημα, μέ ὅρους ἐθνικῆς ἥττας.

Γιατί πρόκειται γιά ἐθνική ἧττα ἤ μᾶλλον γιά ἐθνική καταστροφή.

Εἶναι ἕνα τεράστιο ψέμα ὅτι ἡ Μακεδονία γεωγραφικά ἐκτείνεται στά ἐδάφη τοῦ κράτους τῶν Σκοπίων. Εἶναι ἕνα τεράστιο ψέμα ὅτι στή Συνθήκη τοῦ Βουκουρεστίου μοιράστηκε ἡ Μακεδονία μέ τά ἑξῆς ποσοστά: Ἑλλάδα 51%, Σερβία 39% καί Βουλγαρία 10%. Στό κείμενο τῆς Συνθήκης πουθενά δέν ἀναφέρεται κάτι τέτοιο. Ἄρα, ἀφοῦ δέν ἦταν ποτέ γεωγραφικό τμῆμα τῆς Μακεδονίας, εἶναι πέραν λογικῆς νά γίνεται ὁποιαδήποτε διαπραγμάτευση γιά σύνθετη ὀνομασία μέ γεωγραφικό ὄρο.

Ἐπιπλέον, ὁ ὅρος Ἄνω Μακεδονία, εἶναι καί ἀνιστόρητος καί λάθος ὡς γεωγραφικός προσδιορισμός. Στήν Ἄνω Μακεδονία εἶχαν ἀναπτυχθεῖ τά βασίλεια τῆς Ἐλιμιώτιδας, τῆς Ἐορδαίας, τῆς Τυμφαίας, τῆς Ὀρεστίδας καί τῆς Λυγκηστίδας. Τά δυό πρῶτα βρίσκονταν στή σημερινή Π.Ε. Κοζάνης, τό τρίτο στήν Π.Ε. Γρεβενῶν, τό τέταρτο στήν Π.Ε. Καστοριᾶς καί τό πέμπτο στήν Π.Ε. Φλώρινας.

Μάλιστα τόν τίτλο Ὑπέρτιμος Ἔξαρχος Ἄνω Μακεδονίας ἔχουν μέχρι σήμερα οἱ μητροπολίτες Φλωρίνης καί Καστοριᾶς.

"Θρησκευτική Ἐλευθερία καί Νέα Ἐποχή"

"Θρησκευτική Ελευθερία και Νέα Εποχή"

 

Νικόλαος Σταυριανίδης  (Εφέτης Δ.Δ, Dea Δημοσίου δικαίου – Dea Φιλοσοφίας δικαίου)

 

Εισήγηση στο ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗΣ της Ι.Μ.ΚΗΦΙΣΙΑΣ

...Από το ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία για την ζωή του Βούδα και για την βαθύτερη διδασκαλία του μέχρι την εποχή του Χριστού, παρά μόνο κάτι κανόνες ήσυχης ζωής εν όψει του θανάτου, και δη με δυνατότητες μετενσαρκώσες του αποθνήσκοντος ζωντανού-νεκρού, επιβεβαιώνεται η υποψία ότι η ζωή των Αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ αποτέλεσε το πρότυπο της συγγραφής της ζωής του Βούδα- και όχι το αντίστροφο όπως υποστηρίζεται από άγγλους ερευνητές, αγνοούντες την Ορθοδοξία και τις προϋποθέσεις ακριβείας που διέπουν ως προς τα ουσιώδη, τους συγγραφείς βίων αγίων. Η ιστορία αυτή προβλήθηκε εκ των υστέρων στο παρελθόν αφού ο Βούδας φέρεται να έζησε κατ' άλλους μεν περί το 530 π.Χ. κατ΄άλλους δε πολύ ενωρίτερα, το 1.500 π.Χ. ή το 2.000 π.Χ.

Ο Βουδισμός στην πραγματικότητα σήμερα, είναι μία παραφθορά της αναμνήσεως του χριστιανισμού που διαδόθηκε από τους αγίους Βαρλαάμ και Ιωάσαφ σε σημαντικές περιοχές της Ινδίας, και που διώχθηκε όμως εν συνεχεία με ανελέητο τρόπο, αφού σκοτώθηκαν και όλοι οι μοναχοί. Ο λαός όμως εξακολούθησε να θυμάται με προφορική παράδοση την ζωή των αγίων αυτών, και τότε επινοήθηκε ο Βούδδας και η ζωή του. Όλα αυτά έγιναν μετά Χριστόν.

Θεοσοφία καί Καμπάλα

ΘΕΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΠΑΛΑ

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΤΑΥΡΙΑΝΙΔΗ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ Δ.Δ – DEA ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, DEA ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

    Η Μπλαβάτσκυ αναφέρεται συχνά στην Καμπάλα την οποία μοιάζει να κατέχει πολύ καλά. Την θεωρεί αυθεντία αν και προ­τιμά να επικρίνη σε ορισμένα σημεία τους Καμπαλιστές, γιατί η ίδια διδάσκει την «εσωτερική Καμπάλα». Αυτό όμως δεν την εμποδίζει να υιοθετή μια βλάσφημη αντίληψη για την άσπιλο σύλληψη, που κατά την Θεοσοφία υπήρχε σε χίλιες δυο άλλες παραδόσεις ειδωλολατρείας και «η Χριστιανική Εκκλησία, θεώρησε σαρκικά» και όχι πνευματικά την άσπιλο σύλληψη. Εγγύ­ηση, «αγία γραφή» και σημείο αναφοράς για την εκτίμηση αυτή, είναι για την Θεοσοφία η.... Καμπάλα! (τ.Α, σ. 59,61).

Αλλά οι βλασφημίες της Θεοσοφίας δεν σταματούν εδώ.

Ποιά εἶναι τά ἐγκληματικά Δόγματα

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ
Νικόλαος I. Σταυριανίδης,

Πρωτόδικης Δ.Δ.. διπλωματούχος DEA Δημοσίου Δικαίου, DEA Φιλοσοφίας του Δικαίου

Εγκληματικά θρησκευτικά δόγματα είναι εκείνα, το περιεχόμενο των οποίων επιβάλλει ή επιτρέπει την τέλεση εγκλημάτων, είτε ως μέρος λα­τρείας είτε ως θεμιτή πρακτική.

Με τον όρο «εγκλήματα» πρέπει εδώ να νοηθούν οι παραβάσεις δια­τάξεων του νόμου μιας δημοκρατικής χώρας εφόσον συνδέονται είτε από τη φύση τους είτε «εν τοις πράγμασι»:

—  με ουσιώδη παραβίαση των γενικώς παραδεδεγμένων ανθρωπίνων δι­καιωμάτων.

— με σοβαρή προσβολή της δημοσίας τάξεως ή ασφαλείας ή σημαντι­κού κοινωνικού συμφέροντος από τα συνταγματικώς προστατευόμενα (π.χ. περιβάλλον).