Ὁ ἡγιασμένος ἱερέας Νικόλαος Πέττας ἐκ Πατρῶν

Πρόκειται γιά ἕναν σύγχρονό μας ταπεινό καί ἄξιο ἱερέα, πνευματικό, οἰκογενειάρχη καί καθηγητή τεχνικῆς ἐκπαίδευσης, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀφήσει τόν ἑαυτό του στά χέρια τοῦ Χριστοῦ γιά νά τόν χρησιμοποιεῖ ὡς μέσον γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Κι Ἐκεῖνος τόν εἶχε καταστήσει δοχεῖο τῆς Χάρης Του, χορηγώντας του χαρίσματα-δωρεές τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διότι ὡς γνωστόν «ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δέ δίδωσι χάριν». Ἡ οἰκογένειά μου συνδεόταν τόσο μέ τόν ἴδιο, ὅσο καί τήν πρεσβυτέρα τοῦ Ἀνθή.

Ὁ π. Νικόλαος Α. Πέττας γεννήθηκε τό 1941 στήν Πάτρα. Ἦταν ἑπτανησιακῆς καταγωγῆς, γόνος ἐπιφανῶν οἰκογενειῶν. Οἱ γονεῖς του ἦρθαν στήν Πάτρα μετά τούς μεγάλους σεισμούς στά Ἑπτάνησα τό 1928. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Ἀνδρέας -τοῦ Νικολάου- Πέτρακας ἤ Πέττας ἀπό τήν πόλη τῆς Ζακύνθου καί ἦταν γνωστός βιομήχανος σαπωνοποιΐας στήν Πάτρα. Μητέρα του ἦταν ἡ Σοφία Παναγῆ Τζάκη ἀπό τά Φραγκάτα τῆς Κεφαλλονιᾶς. Ἦταν τό τελευταῖο ἀπό τά πέντε παιδιά τῆς οἰκογένειας. Ἡ εὐλαβής μητέρα του ἔφυγε σέ νεαρή ἡλικία. Ἀπό μικρό τόν νουθετοῦσε ἐν Κυρίῳ, ἐνῶ τοῦ ἔλεγε προφητικά: «Νικολάκη μου θέλω νά γευθῶ μία μπουκιά ἀπό τό ἁγιασμένο ρασάκι σου!», γιατί τῆς εἶχε κάνει ἐντύπωση τό γεγονός ὅτι σάν βρέφος δέν θήλαζε τό γάλα Τετάρτη καί Παρασκευή.

Τόν π. Νικόλαο τόν βάπτισαν τρεῖς ἀφιερωμένες κοπέλες, δίνοντάς του δύο ὀνόματα, Νικόλαο-Ἐμμανουήλ. Ἀπό μικρή ἡλικία ἀσχολεῖτο μέ τήν οἰκογενειακή ἐπιχείρηση ἐνῶ παράλληλα οἱ γονεῖς του φρόντιζαν νά λαμβάνει μόρφωση σέ ἰδιωτικά ἐκπαιδευτήρια. 

Ὑπάρχουν περιστατικά πού μαρτυροῦν ὅτι ἀπό μικρός εἶχε βιώσει ζωντανά τήν θεία προστασία.

Τό ἀδημοσίευτο βιογραφικό τοῦ Γέροντος Π. Γερβασίου Παρασκευόπουλου, ὅπως τά διέσωσε ὁ πνευματικός του καρπός π.Νικόλαος Πέττας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΟΝΤΟΒΑΖΑΙΝΑΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΑΡΧΙΜ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ π’’ Ν. ΠΕΤΤΑΣ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ 2014 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΓΕΡΒΑΣΙΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΝ,ΤΟΝ ΓΟΡΤΥΝΙΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΦΩΣΤΗΡΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ(1877 - 1964)
Εὐλογίας Προοίμιον τοῦ ἀρχιμ. Νεκταρίου π. Ν. Πέττα
Εὐγνομοσύνη ὀφείλω στόν Σεβ. Μητροπολίτη μου κ. Ἰερεμία, ἔνθερμο θιασώτη τοῦ μακαριστοῦ Γορτυνίου Γέροντος π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου, γιά τήν εὐλογία καί τήν προτροπή του νά ἐκδοθεῖ ἀπό τήν Ἀρχιερατική Περιφέρεια Κοντοβάζαινας τό Ἑορτολόγιο τοῦ 2014, καί μάλιστα ἀφιερωμένο στόν π. Γερβάσιο. Εὐχαριστῶ ἐπίσης τόν φιλόλογο καθηγητή Χρῆστο Ἠλ. Καρρᾶ, ὁ ὁποῖος μετά πολλῆς προθυμίας ἔσπευσε νά γράψει τό προσῆκον Προλογικό Σημείωμα. Ἀξίζει ἀκόμη νά σημειωθεί ὅτι, κατά συνήθεια, ἡ σεβασμία μορφή τοῦ Γέροντος Γερβασίου, ἐντός κορνίζας, ἀποτυπωθεῖσα ἀπό τήν Ἱ. Μ. Δοχειαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, κοσμεῖ τά Γραφεῖα πολλῶν Ἱ. Ναῶν καί τά Ἀρχονταρίκια τῶν Μονῶν τῆς Γορτυνίας, πού φέρουν μάλιστα καί τεμάχια ἐκ τοῦ θαυματουργοῦ πεύκου του, ἐνῶ ἄμφια, χειρόγραφα καί ἄλλα ἀντικείμενά του, φυλάσσονται εὐλαβῶς ἀπό ἱερεῖς καί εὐσεβεῖς κατοίκους τῆς περιοχῆς. ἀρχιμ. Νεκτάριος π’’ Ν. Πέττας δ. Φ.,ἀρχιερατικός ἐπίτροπος Κοντοβάζαινας, τηλεομοιότυπον: 211 7703037ἡλεκτρονικό ταχυδρομεῖο: pnektario@gmail.com

Οἱ Ὅσιοι Κολλυβάδες Ἀγάπιος καί Πορφύριος, ἀσκητές Μέσα Βουνοῦ τῆς Θήρας

 

ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΚΟΛΛΥΒΑΔΕΣ ΑΓΑΠΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΒΟΥΝΟΥ ΤΗΣ  ΘΗΡΑΣ

 Άρθρο του αρχιμ. Νεκταρίου π’’ Ν. Πέττα, δ. Φ.

Οι ιδρυτές του απόκρημνου Ασκηταριού στα άκρα του Μέσα Βουνού, ανάμεσα από τους όρμους Περίσσιας και Καμαρίου Θήρας, είναι οι όσιοι κολλυβάδες Αγάπιος και Πορφύριος.

Το 1822 έφτασε στην Σαντορίνη ο ρακένδυτος μοναχός από το Άγιο Όρος, όσιος Αγάπιος Μεταξάς, ο οποίος καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Κατέστη ευαγγελιστής του νησιού με το αγνό και άδολο κήρυγμά του. Αρχικά ασκήτευε σε ένα σπήλαιο στο Μονόλιθο. Το Ασκητήριο αμέσως μετετράπη σε πνευματική πηγή για τους διψώντες για αληθινό Λόγο και προσευχή. Στο μοναστήρι του Προφήτου Ηλία την εποχή αυτή εγκαταβίωνε ο ενάρετος ιερομόναχος Πορφύριος Μηνδρινός από τη Γωνιά της Θήρας, ο οποίος επιθυμούσε να ζήση ερημικά. Ως μοναδικό τόπο ησυχίας στο νησί σκέφτηκε το απόμερο και απόκρημνο μέρος πέρα της Αρχαίας Θήρας. Το λογισμό του αυτό εμπιστεύτηκε στον καθηγούμενο της Μονής του, Γεράσιμο Μαυρομμάτη, ο οποίος όμως αρνήθηκε να φύγει από τη Μονή λόγω της λειψανδρίας, που τη μάστιζε.

Μνήμη κοιμήσεως 2 σύγχρονων ἁγιασμένων Γερόντων (4 Ἰανουαρίου)

Της Θεολόγου - Ὑπ. Μεταπτυχιακοῦ Διπλώματος Θεολογίας, Ἰωάννα Κ. Λυμπεροπούλου
 

Ἡ 4ῃ Ἰανουαρίου εἶναι ἡμερομηνία τῆς κοίμησης δύο συγχρόνων ἁγιασμένων ἀγωνιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μας πού ἀγάπησαν πολύ τό Χριστό καί ἔκαναν πράξη τόν εὐαγγελικό λόγο. Ἀσκήθηκαν στήν ὑπομονή, τήν ἀγάπη καί παράλληλα διακρίθηκαν γιά τήν ἀρετή, τήν ταπείνωση καί τήν ἁγιοπνευματική πορεία τοῦ βίου τους. Εἶναι ὁ ὅσιος Μοναχός Νικηφόρος Τζανακάκης ἐκ Σηρικαρίου Χανίων καί ὁ σημειοφόρος Λευίτης Νικόλαος Πέττας ἐκ Πατρῶν. Μάλιστα ὁ πρῶτος πρόσφατα κατατάχθηκε στό Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μέ ἀπόφαση τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πού συνῆλθε ἀπό 1ης μέχρι 3ης Δεκεμβρίου 2012. Ἀξίζει καί μᾶς βοηθάει στόν καθημερινό μας ἀγώνα, νά πληροφορηθοῦμε κάποια στοιχεῖα γιά τή ζωή καί τῶν δύο.

Ἐπετειακό ἀφιέρωμα στόν π.Νικόλαο Πέττα

  Ο ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΤΤΑΣ,

 Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ (1941-4/1/2000).

 

Ἐπετειακό ἀφιέρωμα  μέ τήν συμπλήρωση 12 ἐτῶν

ἀπό τήν ὁσιακή κοίμηση τοῦ π. Νικολάου,

τοῦ Χαράλαμπου Λ. Κοντοχρήστου

τ. Διευθυντῆ τοῦ 2ου Ἱ.Ἐ.Κ. Πατρῶν.

 

Ἡ ἀρχαιοελληνική φράση «ἐξ ὄνυχος τόν λέοντα», πού σημαίνει ἀπό τό νύχι καταλαβαίνει κάποιος τό λιοντάρι, ταιριάζει ἀπόλυτα στόν Σημειοφόρο π. Νικόλαο, διότι ἦταν πραγματικά ἕνα μεγαλόψυχο λιοντάρι τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς. Γενικότερα, ἡ παραπάνω φράση χρησιμοποιεῖται, γιά τή διάγνωση τοῦ συνόλου ἀπό μία χαρακτηριστική λεπτομέρεια. Αὐτό θά προσπαθήσω νά κάνω, θά καταθέσω μερικές ἄγνωστες λεπτομέρειες, ἀφιερωμένες στήν ἐπετειακή συμπλήρωση ἀπό τά δώδεκα ἔτη τῆς σεπτῆς κοιμήσεως τοῦ ὁσιωθέντος συνάδελφού μας, καθηγητῆ - λευίτου π. Νικολάου Ἀ. Πέττα ἐκ Πατρῶν. Τό ἀφιέρωμα πού ἐπιμελήθηκα ἔχει στήν ἀρχή τόν τίτλο «Ο ΣΗΜΕΙΟΦΟΡΟΣ π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΤΤΑΣ», ἀκολουθώντας τό χαρακτηρισμό πού τοῦ ἔχει ἀποδοθεῖ, τοῦ Σημειοφόρου δηλαδή, ὅπως τόν ἔλεγαν ἀκόμα ἐν ζωῇ οἱ χριστιανικοί κύκλοι, ἀλλά καί ὅπως ἔχει ἀναφερθεῖ ἀπό ἄλλους προηγούμενους συγγραφεῖς καί εἰδικούς.