Ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή. Οἱ τρεῖς τρόποι προσευχῆς. 22ο. , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή. Οἱ τρεῖς τρόποι προσευχῆς. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης.

Π. Σωφρονίου.22ο Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 21-06-2015 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι στόν Ἱ.Ν. Ἁγίων Ἀναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν).

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Πρέπει νά γίνεται διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν στό γενετήσιο ἔνστικτο;

 

Ομιλία του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου. Από τη σειρά "Απαντήσεις αποριών".

(youtube.com)

Γέροντα, μερικοί λένε: «Δέν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αὐτό δέν πᾶμε νά ἐξομολογηθοῦμε».

Γέροντα, μερικοί λένε: «Δεν βρίσκουμε καλούς πνευματικούς, γι’ αυτό δεν πάμε να εξομολογηθούμε».

- Αυτά είναι δικαιολογίες. Κάθε πνευματικός έχει θεία εξουσία, εφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεί το μυστήριο, έχει την θεία Χάρη και, όταν διαβάσει την συγχωρητική ευχή, ο Θεός σβήνει όλες τις αμαρτίες τις οποίες εξομολογηθήκαμε

με ειλικρινή μετάνοια. Από μας εξαρτάται πόσο θα βοηθηθούμε από το μυστήριο της εξομολογήσεως. Ήρθε εκεί στο Καλύβι μια φορά κάποιος που είχε ψυχολογικά προβλήματα, με τον λογισμό ότι έχω διορατικό χάρισμα και θα μπορούσα να τον βοηθήσω. «Τι προβλέπεις, μου λέει, για μένα;». «Να βρεις, του λέω, έναν πνευματικό να εξομολογείσαι, για να κοιμάσαι σαν το πουλάκι και να μην παίρνεις χάπια». «Δεν υπάρχουν, μου λέει, σήμερα καλοί πνευματικοί. Παλιά υπήρχαν». Έρχονται με καλό λογισμό, ότι θα βοηθηθούν, αλλά δεν δέχονται αυτό που τους λες, και κρίμα στα ναύλα.

Βλέπω όμως και μια καινούργια τέχνη του διαβόλου. Βάζει στους ανθρώπους τον λογισμό ότι, αν κάνουν κάποιο τάμα και το εκπληρώσουν, αν πάνε και κανένα προσκύνημα, είναι εντάξει πνευματικά. Και βλέπεις πολλούς να πηγαίνουν με λαμπάδες και με τάματα στα μοναστήρια, στα προσκυνήματα, να τα κρεμάνε εκεί, να κάνουν και μεγάλους σταυρούς, να κλαίνε και λιγάκι, και να αρκούνται σ’ αυτά. Δεν μετανοούν, δεν εξομολογούνται, δεν διορθώνονται, και χαίρεται το ταγκαλάκι.

- Γέροντα, ένας άνθρωπος που δεν εξομολογείται μπορεί να είναι εσωτερικά

αναπαυμένος;

Φοβερή ὀπτασία !!!!

Προχθές με πήρε τηλέφωνο κάποιος κληρικός από τον Πειραιά. Καλοβαλμένος άνθρωπος, ο οποίος συν τοις άλλοις μου είπε και το εξής:

- Άκουσε κάτι κ. Παναγόπουλε, να θλιβείς. Ήρθε χθες στην Εκκλησία μία κυρία και μου έφερε κόλλυβα και μου λέει:

- Πάτερ, τα κόλλυβα αυτά είναι για πέντε μηνών παιδί. Τα δέχεται αυτά η Εκκλησία;

- Η Εκκλησία για όλους δέεται, της είπα. Και για τους μικρούς και για τους μεγάλους.

Και συνεχίζει η κυρία:

- Αυτό που με οδήγησε να φέρω τα κόλλυβα, ήταν ένα φόβος ενός ονείρου που είδα χθες το βράδυ. Είδα ότι βρισκόμουν στο κοιμητήριο της Αναστάσεως στον Πειραιά. Χιλιάδες σταυροί και χιλιάδες μνήματα μπροστά μου. Σε κάθε δε τάφο επάνω, ήταν και μία σημαία μαύρη.

- Καλά δεν είδες καμμία λευκή; την ρώτησα.

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση:«Ἡ ζημία τῆς ψυχῆς», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ[:Μάρκ. 8,34-9,1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ζημία της ψυχής»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 21-9-1997]

(Β362)

Σήμερα, αγαπητοί μου, έχομε την Κυριακή την μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Όπως βλέπομε, η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, πλαισιώνεται από δύο Κυριακές. Την προ της Υψώσεως και τη μετά τηνΎψωσιν. Αυτό δείχνει λειτουργικά τη σπουδαιότητα του Τιμίου Σταυρού εις την σωτηρία μας. Γι΄αυτό και ο Κύριος ετόνισε: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Εδώ ο Κύριος ζητά μία ταύτιση του σταυρού του πιστού με τον Σταυρό τον δικό Του. «Όποιος θέλει να είναι δικός μου μαθητής, όποιος με αποδέχεται, θα σηκώσει τον σταυρό του και θα με ακολουθήσει». Και όλα αυτά γιατί η αξία της σωτηρίας της ψυχής δεν έχει αντάλλαγμα.

Είπε στη συνέχεια ο Κύριος όπως ακούσαμε σήμερα εις την ευαγγελική περικοπή: «Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὄλον, καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ; Ἤ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;». Δηλαδή τι έχει να ωφεληθεί ο άνθρωπος εάν κερδίσει τον κόσμον, με την έννοια που ο διάβολος είπε κάποτε προς τον Χριστόν: «Προσκύνησέ με και θα σου δώσω όλες τις βασιλείες του κόσμου». Είτε με την έννοιαν του σύμπαντος κόσμου. Ό,τι και να πιάσετε, ό,τι και να πάρετε, η αξία της ψυχής είναι ανωτέρα ολοκλήρου του ορατού κτιστού κόσμου. Τι λοιπόν έχει να κερδίσει ο άνθρωπος, εάν το σύμπαν ολόκληρο κατακτήσει, κερδίσει, αλλά χάσει την ψυχή του; «Ζημιωθῇ» -προσέξτε το ρήμα- «ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ». Ή ακόμη, τι αντάλλαγμα μπορεί να δώσει ο άνθρωπος για την ψυχή του; Δεν υπάρχει αντάλλαγμα.

Η αξία λοιπόν της ψυχής. Μεγάλο πράγμα! Τι είναι η ψυχή; Που έχει τόσο μεγάλη αξία; «Ὁμοίωμα Θεοῦ», λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης. «Ἐμφύσημα Θεοῦ», λέγει ο άγιος Ειρηναίος Λυώνος. «Ἡ ψυχή μας», ακόμη, λέγει ο Μέγας Αθανάσιος, «ἐστίν –είναι- οὐσία νοερά, ἀσώματος, ἀπαθής, ἀθάνατος». Και είναι αθάνατος όχι εκ κατασκευής, αλλά είναι αθάνατος γιατί το θέλει ο Θεός.

Ὁ Ἅγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης γιά τό 666 καί τόν Ἀντίχριστο

πηγή:εδώ

Ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης για το 666 και τον Αντίχριστο

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ (5/9/1925)

Ο μακαριστός Γέροντας Δανιήλ Κατουνακιώτης (1846-1929) στις 5 Σπτεμβρίου 1925 έστειλε μία επιστολή προς τον Σ. Βεργώνην, ο οποίος είχε ετοιμάσει μία πραγματεία στην οποία ασχολείτο με τον αριθμό 666 και τον Αντίχριστο. Μετά από 87 ολόκληρα χρόνια η επιστολή συνεχίζει να είναι επίκαιρη και εποικοδομιτική όπως μπορείτε να διαβάσετε στην συνέχεια.

Με πολλή χαρά πήρα μόλις αυτές τις μέρες από τον πατέρα Ιλαρίωνα, το πνευματικό τέκνο του αειμνήστου Σάββα ιερομόναχου, την επιστολή σας της 25ης Μαΐου.

Τη διάβασα με πολλή προσοχή και επαίνεσα, όπως και έπρεπε, τον ένθεο ζήλο σου και το ότι σαν καλός Χριστιανός ενδιαφέρθηκες να ερευνήσεις την Αγία Γραφή και να γράψεις μελέτη, όπου ασχολείσαι με τον αριθμό 666, πού υπονοεί τον Αντίχριστο.

Και όσον αφορά τους Χιλιαστές πού στηλιτεύεις, είσαι αξιέπαινος. Ο πανάγαθος Θεός, πού βλέπει την αγαθή σου πίστη και την καλή σου θέληση, δεν θα σε αφήσει να πέσεις σε πλάνες, όπως έπεσαν κάποιοι άλλοι, γιατί στηρίχθηκαν στο εγώ τους και θέλησαν να ερμηνεύσουν θέματα της Αποκαλύψεως του Ιωάννου του Θεολόγου.

Απόδειξη της ταπεινής ιδέας πού έχεις για τον εαυτό σου είναι ότι φοβήθηκες τις εκ δεξιών παγίδες του δολίου δράκοντος και δεν βασίστηκες στον εαυτό σου και στις απόψεις σου. Γι΄ αυτό και έκανες σαρανταλείτουργο και άλλες ιερές πράξεις και στη συνέχεια έγραψες και έστειλες αυτή τη μελέτη.

Σ΄ αυτό είσαι αξιέπαινος, διότι μιμήθηκες τον απόστολο Παύλο, πού αν και είχε βεβαιότητα για όσα δίδασκε, διότι τα διδάχθηκε κατευθείαν από τον ίδιο τον Σωτήρα μας Ιησού, όμως με τον φόβο μήπως τρέχει ή έτρεξε μάταια, πήγαινε κάθε χρόνο στα Ιεροσόλυμα για να καταθέσει στον Πέτρο και Ιάκωβο τις σκέψεις του. Έτσι καθοδηγούμενος έγινε πλέον αλάθητος φωστήρας της οικουμένης.

20 Σεπτεμβρίου. ☨ Εὐσταθίου μεγαλομάρτυρος καὶ τῆς συνοδείας αὐτοῦ (+118). Ἱλαρίωνος Κρητὸς νεομάρτυρος (+1804). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας. Δευτ. ιδ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. ιβ΄ 10-19).

Β Κορ. 12,10      διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις, ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.

Β Κορ. 12,10             Δια τούτο δοκιμάζω εσωτερικήν χαράν και ευφροσύνην εις τας ασθενείας, εις τας ύβρεις, εις τας ανάγκας, στους διωγμούς, εις τας στενοχωρίας, τας οποίας υφίσταμαι και υπομένω δια τον Χριστόν. Διότι όταν ευρίσκωμαι υπό το κράτος αυτών των ασθενειών, τότε με την χάριν του Θεού γίνομαι και είμαι δυνατός.

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης γιά τόν δεύτερο γάμο τῶν Κληρικῶν!

Ὁ μὲν κς΄. (26ος) Κανὼν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων διορίζει, ὅτι μόνον οἱ Ἀναγνῶσται καὶ Ψάλται ἔχουν ἄδειαν νὰ ὑπανδρευτοῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν χειροτονίαν.*

Ὅλοι δὲ οἱ ἄλλοι, δηλαδὴ Πρεσβύτεροι, Διάκονοι καὶ Ὑποδιάκονοι, δὲν ἔχουν ἄδειαν νὰ ὑπανδρευθοῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν χειροτονίαν. Ὁ δὲ ς΄ (6ος) τῆς Οἰκουμενικῆς ς΄ (6ης) τοῦτον τὸν ἴδιον Κανόνα τῶν Ἀποστόλων ἐπικυρῶν, λέγει πρὸς τούτοις, ὅτι ἀνίσως τινὰς Πρεσβύτερος ἢ Διάκονος ἢ Ὑποδιάκονος τολμήσῃ νὰ ὑπανδρευθῇ μετὰ τὴν χειροτονίαν νὰ καθῄρεται.**

Θεσπίζει δὲ τόσον ἡ β΄. (2η) Διάταξις τοῦ α΄. (1ου) Τίτλ. τῶν Νεαρῶν, ὅσον καὶ ἡ τό 90 στήν ελληνική αρίθμηση. (90ή) Νεαρὰ τοῦ Λέοντος, ὅτι ὅποιος Ἀρχιερεὺς δώσει ἄδειαν εἰς Ὑποδιάκονον, ἢ Διάκονον (πόσο μάλλον σὲ Ἱερέα), νὰ ὑπανδρευθῇ μετὰ τὴν χειροτονίαν, νὰ καθῄρεται, καὶ νὰ ἐκβάλλεται ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπὴν (παρὰ Φωτ. Τίτλ. θ΄. Κεφ. κη΄.) [1]...

[1] Δὲν ἠμπορῶ ἐδῶ νὰ σιωπήσω τὴν σοφὴν μέθοδον, ὁποῦ ἐμεταχειρήσθη ἕνας φρόνιμος Ἀρχιερεὺς μιᾶς τῶν Ὀρθόδοξων Νήσων τῶν πρὶν ὑποκειμένων εἰς τὴν Βενετίαν, διὰ νὰ ἐμποδίσῃ ἕνα κοσμικὸν Ἱερέα, ὅστις ἀφοῦ ἐχήρευσεν, ἐζήτει νὰ δευτεροϋπανδρευθῇ, μὲ τὸ νὰ ἦτον πλούσιος, καὶ εἶχεν ὑποστατικὰ πολλά. Οὗτος γὰρ ὁ τῇ ἀληθείᾳ γνωστικὸς Ἀρχιερεύς, ἐνοχλούμενος πολλάκις ἀπὸ τὸν ἄνωθεν Ἱερέα, διὰ νὰ τοῦ δώσῃ ἄδειαν νὰ δευτεροϋπανδρευθῇ, καὶ πολλάκις συμβουλεύων αὐτὸν νὰ....λείψῃ ἀπὸ τὸ τοιοῦτον κίνημα, καὶ μὴ εἰσακουόμενος, τέλος πάντων τοῦ λέγει καὶ τοῦτο∙

«Ζητεῖς νὰ δευτεροϋπανδρευθῆς; Ἔστω, ἂς γένῃ τὸ θέλημά σου, πλὴν θέλω καὶ ἐγώ, καθὼς σοῦ ἔδωκα παῤῥησίᾳ καὶ ἐνώπιον πάντων τὴν Ἱερωσύνην, ἔτζι πάλιν παῤῥησία, καὶ ἐνώπιον πάντων νὰ σοῦ τὴν πάρω.»

Μαρτυρία Ἱεροδιακόνου Βασιλείου Μαρουσιάκ

Μαρτυρία Ιεροδιακόνου Βασιλείου Μαρουσιάκ

Ήταν 17 Μαρτίου [σαν σήμερα] 1996, μία συγκλονιστική βραδιά. Θυμάμαι έκανε πολύ κρύο, είχε δυνατό άνεμο κι έριχνε χιονόνερο. Είχαμε συγκεντρωθεί αρκετοί ιερείς, τελέσαμε την παράκληση κι έπειτα ο μητροπολίτης μας κ. Λάζαρος πήρε τα εργαλεία και ξεκίνησε το σκάψιμο του τάφου.

Έπειτα συνεχίσαμε εμείς. Ήταν τέτοια η λαχτάρα μας, που δεν νοιώθαμε το κρύο. Με πόση συγκίνηση βρήκαμε το λείψανό του [του Αγίου Λουκά του Ιατρού (1877-1961), αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας].

Και πόση έκπληξη δοκιμάσαμε σαν είδαμε ότι η καρδιά του, ο εγκέφαλος, τα μάτια του, οι πνεύμονες, το ήπαρ δεν είχαν λιώσει. Τριανταπέντε χρόνια βρισκόταν στον τάφο ο άγιος, κι ενώ περίμενε αυτά τα όργανα να έχουν πρώτα υποστεί το νόμο της φθοράς, δεν είχαν φθαρεί.

Ἡ ἐπιστήμη τῆς προσευχῆς

Κάθεται λοιπόν ο άνθρωπος και ακούει την καρδιά που δουλεύει. Έ! το δούλεμα αυτό βγάζει εμπόριο. Όπως μια μηχανή, την βάζουμε μπροστά και δουλεύει, το ίδιο συμβαίνει όταν προχωρήση η επιστήμη της προσευχής.

Την προσευχή θα την βοηθήση η σιωπή των χειλέων, να μη έχουμε παρρησία και υπερηφάνεια.

«Δέν ζῶ ἐγώ, ἀλλά ζεῖ ὁ Χριστός μέσα μου», Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ-«Δέν ζῶ ἐγώ, ἀλλά ζεῖ ὁ Χριστός μέσα μου», Ἐπ. Σταυρουπόλεως Νικηφ. Θεοτόκη, Ἑρμ. ἀποστολικῆς περικοπῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν, (Γαλ. Β΄ 16-20), 19-9-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Προσοχή στά παιδιά! , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΜΑΣ "ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ" ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ. ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ κλικ εδώ https://www.youtube.com/channel/UC1VN... https://www.facebook.com/patir.savvas (γιά ἐπικοινωνία)

Διατί ὁ Θεός παρέδωκε τόν νόμον τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ-Διατί ὁ Θεός παρέδωκε τόν νόμον τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, Ἐπ. Σταυρουπόλεως Νικηφ. Θεοτόκη, Ἑρμ. ἀποστολικῆς περικοπῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν, (Γαλ. Β΄ 16-20), 18-9-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Παντοῦ ὑπάρχει κάποιο στέκι γιά τόν Γέροντα τῆς Πάτμου (π. Ἀμφιλόχιο Μακρῆ).

Παντού υπάρχει κάποιο στέκι για τον Γέροντα της Πάτμου (π. Αμφιλόχιο Μακρή), είτε σε σπίτι, είτε σε ίδρυμα που διακονούν δικά του πρόσωπα, είτε σε μονύδριο που έπηξαν οι καλογριές του.

Στα ταξίδια του είναι πάντοτε ήρεμος, όσο και αν λυσσομανά το κύμα. Μου διηγείτο ο μακαριστός Θεσσαλονίκης Παντελεήμων:

~ Το ’48 ταξιδεύαμε από την Ρόδο για την Πάτμο με ένα καΐκι. Ήρθε να με παραλάβη και συνοδεύση ως πατριαρχικό Έξαρχο. Τα κύματα εκάλυπταν σχεδόν το πλοίο. Η καρδιά μου πήγε να σπάση από τον φόβο και την ταραχή.

Ο πατήρ Αμφιλόχιος, σαν να μη συνέβαινε τίποτε, αμέριμνος με ξεναγούσε στα παράλια της Μικράς Ασίας, σαν να ταξιδεύαμε με γαλήνη μεγάλη. Οπότε σκέφθηκα: «Για να μη ταράζεται και αγωνιά, σίγουρα ξεύρει καλό κολύμβι ως νησιώτης». Δεν βάσταξα άλλο· τον ρώτησα:

-Πάτερ Αμφιλόχιε, ξεύρετε κολύμβι;

-Όχι, δεσπότη μου, ούτε έβρεξα ποτέ τα πόδια μου στην θάλασσα.

-Και δεν φοβάστε το κακό που γίνεται;