Αρχιμανδρίτης Aγαθάγγελος Μιχαηλίδης-Ξενοφωντινός (1908-1991)
Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Μιχαηλίδης του Μιχαήλ και της Βικτωρίας γεννήθηκε στο χωριό Μουταλάσκη της Καππαδοκίας το 1908, το οποίο ήταν και το χωριό του ΟΣΙΟΥ Σάββα του Ηγιασμένου. Τα παιδικά του χρόνια, όπως διηγείτο, τα διήλθε σε μεγάλη πενία, οδυνηρή ορφάνια, πολλούς κόπους και μεγάλες ταλαιπωρίες. Η θερμή πίστη και η άδολη ευσέβεια, καθώς και η φυσική καππαδοκική ευλάβεια, τον έκαναν να τα ξεπεράσει όλα. Το 1922 πρόσφυγας εφθασε με τη μητέρα και τις δυο αδελφές του στην Κόρινθο και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάσθηκε σε ιποδηματοποιείο.Ο πόθος του Θεού νέο τον έφερε στο Άγιον Όρος, το όρος του Θεού και των αγίων. Εκάρη μοναχός στη μονή Ξενοφώντος το 1930. Σπούδασε στην Αθωνιάδα Σχολή. Κατά την πανήγυρη της μονής του, του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, το 1940, χειροτονήθηκε διάκονος από τον επίσκοπο Μιλητουπόλεως Ιερόθεο († 1956). Στη μονή της μετανοίας του παρέμεινε επί δεκαετία.Arxim Agathaggelos Mixailides-Xenofontinos 10Μετά τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος το 1947 από τον μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο († 1961) και διετέλεσε πρωτοσύγκελλος της ιεράς μητροπόλεως Μεσσηνίας. Μία εικοσαετία στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα διακρίθηκε ως ο πλέον φιλακόλουθος ιερεύς, άριστος εξομολόγος, αναπαύοντας πλήθη πιστών, ελεήμων, ανάργυρος και ευπροσήγορος. Μία τοπική εφημερίδα εγραφε γι’ αυτόν:
Ο Εσταυρωμένος αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μαςΗ παρουσία του Εσταυρωμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όπισθεν της Αγίας Τραπέζης αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας, γεγονός που επικυρώθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος με σχετική απόφαση το 2025, ενώ αδιαμφισβήτητα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, την παράδοση αυτή έχουμε παραλάβει από τους σεβαστούς αγίους πατέρες της Εκκλησίας μας, καθώς μεγαλώσαμε με την όψη του Εσταυρωμένου εντός του Ιερού Βήματος.Προς δόξα Θεού, αυτή η επί αιώνας παράδοση επισφραγίζεται και από την ίδια την ιστορία της Εκκλησίας μας, με δύο ιστορικά τεκμήρια που μαρτυρούν την παρουσία του Εσταυρωμένου Χριστού μας όπισθεν της Αγίας Τραπέζης.Η παρουσία του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία από τον 6ο αιώναΣτο Ιερό Βήμα της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, διεσώζετο μεγάλη διάχρυσος Αγία Σταύρωσις από τον 6ο αιώνα μέχρι την Άλωση της Πόλης υπό των Λατίνων το 1204. Η Αγία Σταύρωσις (δηλ. ο Εσταυρωμένος Χριστός) βρίσκονταν όπισθεν της Αγίας Τραπέζης και πιο πίσω ήταν το Σύνθρονο. Η ιστορική αυτή απόδειξη περιγράφεται στο σύγγραμμα του Ευγενίου Μιχαήλ Αντωνιάδη (1908) “Έκφρασις της Αγίας Σοφίας” (σελ. 125-126).
Ὁ Μητροπολίτης†ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων ΣεραφείμΠρόσφατα ἔλαβα «Ἐπιστολή – Ἔκκληση στελεχῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων γιά τήν ἔκδοση τῶν νέων ψηφιακῶν ὑπηρεσιακῶν ταυτοτήτων».Ἀντιγράφω ἀπό τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς δύο σύντομα ἀποσπάσματα: «Μέ βαθύτατο σεβασμό, υἱϊκή ἀγάπη καί συντριβή καρδίας, καταφεύγουμε σήμερα στήν ἐγνωσμένη ποιμαντική σας εὐαισθησία καί στό ἀνυποχώρητο ὀρθόδοξο φρόνημά σας. Εἴμαστε μιά ὁμάδα μόνιμων στελεχῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἀξιωματικοί καί ὑπαξιωματικοί μέ πολλά ἔτη εὐδόκιμης ὑπηρεσίας στήν Πατρίδα, οἰκογενειάρχες, ἀλλά καί πρωτίστως ζωντανά μέλη καί πλήρωμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.Ἀφορμή γιά τήν παροῦσα ἐπιστολή μας ἀποτελεῖ ἡ ἐπικείμενη καταληκτική ἡμερομηνία τῆς 2ας Αὐγούστου 2026, κατά τήν ὁποία ἐπιβάλλεται ἀπό τήν Ὑπηρεσία μας ἡ ὑποχρεωτική ἔκδοση καί παραλαβή τῶν νέων ψηφιακῶν ὑπηρεσιακῶν ταυτοτήτων, οἱ ὁποῖες φέρουν ἠλεκτρονικό μέσο ἀποθήκευσης δεδομένων (μικροτσίπ)».
Ἐρώτημα«…Μᾶς ἐπιτρέπει ἡ Ὀρθόδοξη πνευματική οἰκονομία νά παραλάβουμε τό ἔγγραφο αὐτό ὑπό τό καθεστώς τῆς ὑπηρεσιακῆς βίας καί τοῦ ἐξαναγκασμοῦ προκειμένου νά μήν ἀποκοποῦμε ἀπό τήν συλλογικότητα τῆς Ἐκκλησίας καί νά προστατεύσουμε τίς οἰκογένειές μας, μεταφέροντας τό πνευματικό βάρος τῆς εὐθύνης στή Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας πού τό ἀνέχεται;Ἤ μήπως ἡ συνείδησή μας ἐπιτάσσει τήν πλήρη ἄρνηση καί τή θυσία τῆς καριέρας μας, ἀκόμη κι ἄν ἡ ἐπίσημη Σύνοδος δέν μᾶς καλύπτει ὡς διωκόμενους γιά τήν Πίστη; …»Ὁμολογῶ ὅτι μέ συγκλόνισε συθέμελα ἡ σπαραξικάρδια αὐτή ἔκκλησις τῶν μονίμων ἐνστόλων στελεχῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Ἑλληνορθοδόξου Πατρίδος μας. Βαθεῖς καί ἔμπονοι ἀναστεναγμοί ἀνέρχονται ἀπό τά τρίσβαθα τῆς ὑπάρξεώς μου.Ταλαίπωρη Πατρίδα, ψελλίζει ἡ γλῶσσα μου. Γιά τούς ἀρνησίχριστους «μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» θέσπισες νόμους γιά τήν ἀπαλλαγή τους ἀπό τήν ἔνοπλη στρατιωτική τους θητεία, καθώς ἐπικαλοῦνται λόγους συνειδήσεως. Καί ὑπηρετοῦντες τήν θητεία τους, μή λαμβάνοντες ὅπλα, τί προσφέρουν στήν Πατρίδα μας; Ὅταν δέ καί ἀσκοῦν προσηλυτισμό στούς συστρατιῶτες τους, ποιό εἶναι τό κέρδος, ὠφελοῦν ἤ βλάπτουν;
Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγουἈναγνωρίζοντας τὴν Ἑορτὴ τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ὡς θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Παπισμοῦ, παρεπόμενα ἀναγνωρίζουμε τὸν Παπισμὸ ὡς ἐκκλησία καὶ τὸν Πάπα ὡς κανονικὸ Ἐπίσκοπο τῆς Μίας Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Καὶ φυσικὰ ἀναγνωρίζουμε τὸν Παπισμὸ ὡς τὴν Πρωτόθρονη ἐκκλησία. Αὐτὸ δὲν γίνεται ἀντιληπτό;Ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγονται περὶ τῆς μοναδικότητας τῆς Ἐκκλησίας παραθεωροῦνται; Δὲν γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι τὰ περὶ παπικοῦ πρωτείου ἐνισχύονται, μὲ μία τέτοια ἀναγνώριση καὶ ὅτι ὁ Παπισμὸς προβάλλεται ὡς “παράλληλη” Ἐκκλησία; Στὸν Παπισμὸ οὔτε τὸ παπικὸ πρωτεῖο ἔχουν ἀπορρίψει, οὔτε καὶ τὶς λοιπὲς κακοδοξίες τους. Ὀρθῶς ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀναφέρει πὼς «εἶναι φῶς φανάρι ὅτι τὸν ἐνδιαφέρει νὰ ἀναγνωρίσουν οἱ Ὀρθόδοξοι κεφαλὴν τὸν Πάπα καὶ τίποτε περισσότερο».Δὲν ἀναγνωρίζουν τὸν Παπισμὸ ὡς ἐκκλησία καὶ μάλιστα ὡς Πρωτόθρονη, μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς Ἑορτῆς τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ὡς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Παπισμοῦ; Πρὸς τί οἱ ἀντιεκκλησιαστικὲς ὑπερβολὲς περὶ τῆς Ἑορτῆς τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ὡς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Παπισμοῦ;
π. ΔαμιανόςΡώτησαν κάποτε έναν συνάδελφο ιερέα:–Μα, είναι ανάγκη να μνημονεύετε τόσα ονόματα στην Προσκομιδή;Κι εκείνος απάντησε:–Κάποτε, αργά ή γρήγορα, εγώ κι εσύ, θα έρθει η ώρα που θα φύγουμε απ’ αυτή τη ζωή, απ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο. Και, μετά, θέλουμε-δε θέλουμε, μας αρέσει-δεν μας αρέσει, θα «γίνουμε» όλο κι όλο «ένα όνομα» σ’ ένα άψυχο, μικρό και τσαλακωμένο χαρτί.
Η ζωή είναι δύσκολη τώρα, και ένα μπαράζ τρομακτικών πληροφοριών κλονίζει την ήδη εύθραυστη ισορροπία μας. Για να αποφύγουμε να αντιδράσουμε τόσο οδυνηρά σε αυτές τις καταιγίδες που εξαπολύει ο εχθρός, πρέπει να πιστεύουμε ακράδαντα ότι μόνο ο Θεός κυβερνά τον κόσμο και να προσπαθούμε, όσο το δυνατόν περισσότερο, να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Krestyankin).https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/07/blog-post_88.html
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης ι´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Κορ. ιε´ 29-38).
Α Κορ. 15,29 Ἐπεὶ τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν, εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται; τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ τῶν νεκρῶν;
Α Κορ. 15,29 Εάν άλλως συνέβαινε και οι νεκροί δεν ανασταίνονται, τι θα κάμουν και τι έχουν να κερδήσουν όσοι βαπτίζονται με την πίστιν και την προσδοκίαν να ενωθούν με τους άλλους αποθανόντας πιστούς, τους οποίους πιστεύουν ζώντας εις την εν ουρανοίς Εκκλησίαν, εάν κατά κανένα τρόπον δεν ανασταίνωνται οι νεκροί; (Δια ποίον λόγον και βαπτίζονται, αφού δεν πρόκειται να εισέλθουν εις καμμίαν κοινωνίαν αποθαμμένων, αφού αυτοί δεν ζουν πλέον, όχι μόνον εις την γην, αλλ' ούτε και στους ουρανούς;)
