Οἱ πειρασμοί, τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὑπερηφάνεια, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, κεφ. η΄-5, 22-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Τί να είχε άραγε στο μυαλό του; Τί να σκεφτόταν όταν έλεγε απανωτά όχι σε προτάσεις να φύγει να σωθεί η ζωή του. Πως φτάνει ένας άνθρωπος να πνίγει το αίσθημα της αυτοσυντήρησης; Ο τελευταίος εφημέριος του Βουτζά της Σμύρνης Ιάκωβος Αρχατζικάκης, εκείνον τον τραγικό Αύγουστο του 1922, βίωσε ένα από τα πιο φριχτά βασανιστήρια που θα μπορούσε να φανταστεί ανθρώπινος νους. Τον πεταλωσαν στα χέρια και στα πόδια, τον σέρνανε στους δρόμους του Βουτζά, τον χτύπαγαν και στο τέλος τον σταύρωσαν.. και σα να μην έφτανε αυτό του κάρφωσαν στο μέτωπο καρφιά σχηματίζοντας το σχήμα της ημισελήνου..Δεν το περίμενε, είπε κάποιος.... αλλά τον είχαν προειδοποιήσει για αυτό που έπαθε.. Πολλές φορές λέμε οι ιερείς στους πιστούς τα λόγια που αποδίδονται στον Μέγα Βασίλειο, "τιμή Αγίου μίμησις Αγίου".. Ποιο ήταν αλήθεια το μαρτύριο του Ιάκωβου; Μήπως στην πραγματικότητα το μαρτύριό του ήταν η άρνηση να φύγει; Αυτό το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ του "όχι" του στη φυγή -και σωτηρία της ζωής του - και του φριχτου θανάτου του, ήταν το πραγματικό μαρτύριο. Η στιγμή αυτή που μένεις μόνος με το Θεό. Που περνάς την αγωνία του Χριστού στη Γεσθημανή λίγη ώρα πριν την προδοσία.. Αυτές τις στιγμές της Θείας Αγωνίας πέρασε ο πατήρ Ιάκωβος.. άγγιξε με την ψυχή του την Αγωνία του Χριστού λίγο πριν την παράδοσή του στον εχθρό.
Η ΜΑΝΑ.Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.Κάποτε ὁ Ἅγιος πῆγε σέ ἕνα γνωστό µου γυναικεῖο Μοναστήρι καί, ἀφοῦ ἐπισκέφτηκε διάφορους χώρους τῆς Μονῆς, τοῦ ζητήσανε καί ἐκεῖνος ὑπέδειξε δύο σημεῖα γιά νά κάνουνε γεώτρηση. Πράγματι, ἀρκετό καιρό ἀργότερα κάνανε γεώτρηση σέ αὐτά τά σημεῖα καί βρέθηκε τό νερό.Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα γιά νά φύγει, συγκεντρώθηκαν ὅλες οἱ μοναχές στὀ προαύλιο τῆς Μονῆς καί πήρανε τήν εὐχή του. Στό τέλος ὁ Ἅγιος τίς ρώτησε:«Ἑσεῖς εἶστε ὅλες ἐδῶ; Δέν εἶναι κανείς ἄλλος;
Όραμα Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης | Είδα μια νεωτερίζουσα εκκλησία που στην Αγία Τράπεζα δεν υπήρχε σταυρός...Μετάφραση: Βασίλειος Ξεσφίγγης (από το Ρωσικό ipckatakomb)ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτωΠροφητικό όραμα του αγίου δίκαιου πατέρα Ιωάννη της Κρονστάνδης.Είμαι ο αμαρτωλός υπηρέτης Ιωάννης, ιερέας της Κρονστάνδης, που γράφω αυτό το όραμα. Το έγραψα εγώ με το χέρι μου, αυτό που είδα το μετέφερα γραπτώς.Το βράδυ της 1ης Ιανουαρίου 1908, μετά την απογευματινή προσευχή, κάθισα να ξεκουραστώ λίγο στο τραπέζι. Ήταν λυκόφως στο κελί μου και μια λάμπα έκαιγε μπροστά στην εικόνα της Μητέρας του Θεού. Δεν είχε περάσει πάνω από μισή ώρα, όταν άκουσα έναν ελαφρύ θόρυβο. Κάποιος άγγιξε ελαφρά τον δεξιό μου ώμο και μια ήσυχη, ελαφριά, απαλή φωνή μου είπε: «Σήκω, δούλε του Θεού Ιωάννη, έλα μαζί μου».Σηκώθηκα και βλέπω να στέκεται μπροστά μου ένας υπέροχος, χλωμός γέροντας, με γκρίζα μαλλιά, με μαύρο μανδύα και με ένα ραβδί στο αριστερό του χέρι. Με κοίταξε αυστηρά, αλλά τα μάτια του ήταν ευγενικά. Παραλίγο να πέσω από φόβο, αλλά ο γέροντας με στήριξε. Τα χέρια και τα πόδια μου έτρεμαν, ήθελα να πω κάτι, αλλά δεν μπορούσα να βγάλω μιλιά. Ο γέροντας με σταύρωσε, κι εγώ ένιωσα ανάλαφρος και χαρούμενος, και μετά έκανα και εγώ τον σταυρό μου.Οι Προφητικές Χρονολογίες και οι Σταυροί των ΜαρτύρωνΈπειτα έδειξε με το ραβδί του τη δυτική πλευρά του τείχους. Εκεί σχεδίασε με την ράβδο τους αριθμούς 1913, 1914, 1917, 1922, 1930, 1933, 1934. Ξαφνικά ο τοίχος χάθηκε.Περπατάω με τον γέροντα σε ένα καταπράσινο χωράφι και βλέπω πολλούς σταυρούς, χιλιάδες, εκατομμύρια, διαφορετικούς, μικρούς και μεγάλους, ξύλινους, από πέτρες, σίδηρο, χαλκό, ασήμι και χρυσό. Πέρασα δίπλα από τους σταυρούς και ρώτησα τον γέροντα τι είδους σταυροί ήταν αυτοί; Μου απάντησε ευγενικά: «Αυτοί είναι για αυτούς που υπέφεραν για τον Χριστό και για τον Λόγο του Θεού».
Ευάγγελος Παπανούτσος – Μασόνος Γενικός Γραμματεύς Θρησκευμάτων
Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)«… Πρόσφατα ανέδειξα με ένα άρθρο [1] που υπάρχει στο διαδίκτυο. Και το άρθρο αυτό τιτλοφορείται αν θυμάμαι καλά «Μάθημα Ηθικής, μασονική στόχευση από το 1866!». Διότι βρήκα σε ένα παλαίτυπο αντιμασονικό βιβλίο, μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μία απόφαση από την μασονική στοά της Γαλλίας, η οποία λέγεται «Το Ρόδον της Εντελούς Σιωπής». Και τα αποκαλύπτει Γάλλος αντιμασόνος συγγραφεύς, ένας επίσκοπος τξης Γαλλίας σε δικό του αντιμασονικό βιβλίο το 1877. Λέει λοιπόν αυτή η μασονική στοά τα εξής:«Εὔχομαι ἵνα οἱ εὔγλωττοι μασσῶνοι, δώσωσιν εἰς τούς ἐργάτας, καθ’ ὅλας τάς πόλεις τῆς Γαλλίας, εἰ δυνατόν, συγγραφάς στοιχειώδους δικαίου καί καθολικῆς ἠθικῆς, χωρίς νά γίνηται λόγος εἰς αὐτάς ποτέ περί θρησκευτικῆς διδασκαλίας, ἡ ὁποία δύναται νά φέρῃ αὐτούς εἰς τήν ἐγκατάλειψιν πάσης ἠθικῆς»Το αντιμασονικό βιβλίο το οποίο εμπεριέχει αυτά, λέγεται «Τα Απόκρυφα του Μασονισμού» Κέρκυρα 1877.
Όταν η τιμή γίνεται ποινή. Η περίπτωση Αμβροσίου και το μήνυμα προς κάθε φωνή κριτικής στην Εκκλησία.Γεώργιος ΑποστολάκηςΌταν η τιμή γίνεται ποινήΗ περίπτωση Αμβροσίου και το μήνυμα προς κάθε φωνή κριτικής στην ΕκκλησίαΔεν είναι σκοπός αυτού του σημειώματος να υπερασπιστεί τον πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο.Δεν θα αποτιμήσουμε εδώ τη μακρά εκκλησιαστική διαδρομή του, τις δημόσιες παρεμβάσεις του, τις συγκρούσεις του, τις υπερβολές ή τις ορθές τοποθετήσεις του. Όλα αυτά αποτελούν διαφορετικό και πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο.Ούτε πρόκειται να εξετάσουμε μία προς μία τις θέσεις που περιλαμβάνονται στην ανοικτή επιστολή του πιστού Αριστείδη Δασκαλάκη, την οποία ο πρώην Μητροπολίτης διαβίβασε και προσυπέγραψε. Δεν ενδιαφέρει, για τις ανάγκες αυτού του άρθρου, εάν συμφωνούμε με κάθε φράση της, ούτε ποια είναι η εκκλησιαστική κατάσταση του συντάκτη της.Το ζήτημα που ανακύπτει είναι διαφορετικό. Και, κατά τη γνώμη μας, πολύ σοβαρότερο.Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος είχε αποφασίσει να απονείμει στον πρώην Μητροπολίτη Αμβρόσιο τον Χρυσό Σταυρό μετ’ Αστέρος του Παρασήμου του Αποστόλου Παύλου, με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα ετών αρχιερωσύνης. Λίγες ημέρες αργότερα, όμως, η τιμητική αυτή διάκριση ανακλήθηκε.Τι είχε μεσολαβήσει; Η προσυπογραφή και διαβίβαση μιας επιστολής που ασκούσε σκληρή κριτική στη διοικούσα Εκκλησία. Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα.Άξιος τιμής όσο σιωπά;
Ο Γεραπετρίτης, αυτός που σκύβει σα δουλοραγιάς μπροστά στον Ερντογάν, είπε από την Φλώρινα [1] ότι η συμφωνία Κοτζιά Δημητρώφ είναι διεθνές κείμενο που δεσμεύει την Ελλάδα! Ο Γεραπετρίτης είναι ο νάνος που περιέγραψε ο Σαράντος Καργάκος όταν είπε, «Δεν μπορούν οι νάνοι του σήμερα να υψώνουν το ανάστημά τους στους γίγαντες του χθες.» Θεωρεί ο Γεραπετρίτης ότι ένα πατσαβούρι με δυο υπογραφές αρκεί για να πουλήσει μια ιστορία χιλιάδων ετών και να διαγράψει αυτά που κέρδισαν με αίμα οι γίγαντες του χθες. Δεν βλέπει κάποιο λάθος σε αυτά τα «μαθηματικά» ο νάνος, την ώρα μάλιστα που η άλλη πλευρά παραβιάζει συνεχώς ακόμη και αυτήν την κατάπτυστη συμφωνία. «Οφείλουμε να σεβόμαστε τα συμφωνημένα», συμπλήρωσε για την προδοσία του Νίκου Κοτζιά και του Αλέξη Τσίπρα. Η «σεβαστική» παράταξη του Μητσοτάκη και του Γεραπετρίτη δεν έδειξε κανέναν σεβασμό στην απαράβατη αιώνια αλήθεια των δύο φύλων που έχουν πάνω τους το χέρι του Θεού, αλλά θέλει να δείξει σεβασμό σε ένα κουρέλι που έχει πάνω του τις ποταπές υπογραφές δύο εχθρών του Έθνους.
Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ Ο ΡΟΥΜΑΝΟΣ .«Με τη βοήθεια του Θεού και ενός γνωστού από τους Αγίους Τόπους, καταφέραμε να φτάσουμε, μαζί με τον Πατέρα Ηγούμενο Κλήμεντα από το Μοναστήρι των Πτωχών και τον Πατέρα Διάκονο Μαρίαν, για να τελέσουμε την προβλεπόμενη λειτουργία για τον Πατέρα Γεροντίε, στο νοσοκομείο όπου τάφηκε, στο νεκροτομείο, στη Βηθλεέμ. Όταν τον έφεραν από το ψυχρό θάλαμο αποθήκευσης, το πρόσωπό του ήταν γαλήνιο, φωτεινό και λαμπερό...
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Προδρόμου, Σεπτεμβρίου 23 (Γαλ. δ΄ 22-27).
Γαλ. 4,22 γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.
Γαλ. 4,22 Διότι εκεί έχει γραφή, ότι ο Αβραάμ απέκτησε δύο παιδιά, ένα παιδί από την δούλην του, την Αγαρ, και ένα παιδί από την ελευθέραν, από την Σαρραν.
Ἡ αὐταπάρνηση-ἐκκοπή τοῦ θελήματος, Κυριακή μετά τήν Ὕψωση Τ. Σταυροῦ, 20-9-2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου