Περί δειλίας

Ἡ δειλία, ἤ ἀλλιῶς ὀλιγοψυχία, φανερώνεται ὡς ἔλλειψη γενναιότητας, θάρρους καί ἀνδρείας. Μᾶλλον ἐκκλίνει πρός τήν ἀτολμία, τήν συστολή.

Μᾶς λέει ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος στήν Β΄ πρός Τιμόθεον ἐπιστολή του; "Οὐ γάρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός πνεῦμα δειλίας, ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφρονισμοῦ" (Β΄ Τιμ. 1,7). Δέν εἶναι δηλαδή φυσική κατάσταση, φυσιολογική κατάσταση γιά τόν ἄνθρωπο νά δειλιάζει. Ὁ Θεός δέν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ἀλλά πνεῦμα δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφρονισμοῦ.

Ἡ δειλία - ὀλιγοψυχία ἐμφανίζεται στόν ἄνθρωπο ὡς συνέπεια τῆς ἁμαρτίας καί εἶναι ξένη πρός τήν ἀληθινή φύση του. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δυνάμεως καί ὄχι πνεῦμα ἀδυναμίας καί ὀλιγοψυχίας καί δειλίας.

Ἑπομένως, ἡ δύναμις εἶναι μία ἀπό τίς κύριες δωρεές τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί ὅταν ὁ ἄνθρωπος χάνει τήν δύναμη, αὐτή τήν κύρια δωρεά, αὐτός εἶναι σέ κατάσταση μή φυσιολογική. Ἡ δειλία ὀφείλεται στήν ἁμαρτία καί εἶναι ξένη πρός τήν ἀληθινή μας φύση.

❈ Ἡ δειλία ἀποτελεῖ ἀπόδειξη τῆς ἀπώλειας πίστης. Ὁ δειλός εἶναι ὀλιγόπιστος ἤ καί ἄπιστος. Δειλός καί ὀλιγόψυχος ἀποδεικνύεται ἐκεῖνος πού δέν ἐμπιστεύεται τήν Θεία βοήθεια καί τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οἱ ὁποῖες διαρκῶς ἐνισχύουν αὐτούς πού ἐπικαλοῦνται τόν Θεό.

Δέν δικαιολογεῖται δηλαδή Χριστιανός πού νά δειλιάζει καί νά φοβᾶται καί νά ὀλιγοψυχεῖ. Ὁ ἄνθρωπος ὁ ἑνωμένος μέ τόν Θεό, ὁ ἀποδέκτης τῆς Θείας Χάρης, ὁ μέτοχος στή δύναμη τοῦ Θεοῦ, δέν εἶναι δυνατόν νά φοβᾶται.

Ὁ δειλός στά πνευματικά δέν δρᾶ, δέν λειτουργεῖ σωστά στό πνευματικό ἐπίπεδο. Εἶναι προφανές ὅτι ὁ Διάβολος ἔχει αὐξημένο ἐνδιαφέρον νά ὑποδαυλίσει καί νά συντηρήσει τό συγκεκριμένο πάθος, πού ταράζει τήν ψυχή καί τήν ἐμποδίζει νά ἐπιτελέσει τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο δημιουργήθηκε.

Ὁ Διάβολος κατεξοχήν σπέρνει τήν δειλία στόν ἄνθρωπο. Ἄς θυμηθοῦμε καί τόν λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς πού λέει: "λογισμοί ἀνθρώπων πάντες δειλοί" (Σοφ. Σολ. 9,14). Προσπαθεῖ ὁ Διάβολος νά ρίξει τόν ἄνθρωπο στήν κατάσταση αὐτή τῆς δειλίας γιά νά ἔχει τήν ψυχή του ταραγμένη καί νά ἐμποδίζει τόν ἄνθρωπο νά ἐπιτελεῖ τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο πλάστηκε, δηλαδή νά ἐργάζεται στήν κατεύθυνση τοῦ καθ' ὁμοίωση, τῆς ὁμοίωσης μέ τόν Θεό.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 28 - 5 - 2021)