Ὅπου ὑπάρχει μεγάλη ἰδέα, ὑπάρχει καὶ πτῶσις μεγάλη. Ὅπου ὑπάρχει μικρὴ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτόν μας, ὑπάρχει καὶ μικρὴ πτώση.

❈ Ὕβρις εἶναι ὑπερηφάνεια, ὅπως τὸν εἴχανε καὶ οἱ Ἀρχαῖοι μας αὐτὸν τὸν ὅρο "ὕβρις", ὑπερηφάνεια. Καὶ ὅπου ὑπάρχει πτῶμα, ὅπου ὑπάρχει πτῶσις, ἐκεῖ "προεσκήνωσεν ὑπερηφάνεια", μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

Εἶδες ὅτι ἔπεσες; Ψάξε γιὰ νὰ βρεῖς τὴν ὑπερηφάνεια. Κάπου προηγουμένως ὑπερηφανεύτηκες, εἴτε μὲ τὸν λογισμό σου, εἴτε μὲ τὴν συμπεριφορά σου, εἴτε μὲ μία αὐθάδη κρίση σου, εἴτε μὲ μία αὐθάδεια· μία ἁπλὴ ὕβρις.

Βλέπετε, σήμερα οἱ ἄνθρωποι πόσο συχνὰ βρίζουν. Ἀντὶ νὰ ποῦν τὸν ἄλλον, ἔτσι, "φίλε ἀγαπητὲ", τὸν βρίζουν καὶ τὸ θεωροῦν αὐτὸ καὶ ἐκδήλωση ἁβρότητας, φιλίας. Καὶ ὅμως εἶναι μιὰ μεγάλη ὑπερηφάνεια αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ μόνο αὐτὸ, εἶναι ἀρκετὸ μετὰ γιὰ νὰ σὲ ρίξει σὲ κάποια ἄλλη πτώση. Ἤδη εἶσαι σὲ πτώση, βέβαια, ποὺ βρίζεις ἔστω καὶ ἄν λὲς ὅτι τὸ κάνεις ἀπὸ ἔνδειξη φιλίας, εἰς ἔνδειξη φιλίας.

Ἑπομένως, ὅπου ὑπάρχει μεγάλη ἰδέα, ὑπάρχει καὶ πτῶσις μεγάλη. Ὅπου ὑπάρχει μικρὴ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτόν μας, ὑπάρχει καὶ μικρὴ πτώση.

Ἡ Παναγία μας ποὺ δὲν εἶχε καμιὰ ἰδέα, δὲν εἶχε καὶ καμιὰ πτώση. Ὁπότε ἔτσι κατάφερε νὰ εἶναι ταπεινὴ, γιατὶ κράτησε αὐτὴν τὴν μηδενικὴ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτόν της.

Εἶναι θαυμαστὸ πρᾶγμα ἡ Παναγία μας! Δὲν ὑπάρχει ἄλλος ἄνθρωπος σὰν τὴν Παναγία! Ἐνῷ θὰ μποροῦσε νὰ γράψει τόμους καὶ τόμους γιὰ τὸν Χριστὸ, ἡ πιὸ ἁρμόδια, θὰ λέγαμε, γιὰ νὰ μᾶς μιλήσει καὶ νὰ μᾶς γράψει γιὰ τὸν Χριστὸ εἶναι ἡ Παναγία. Καὶ ὅμως δὲν μᾶς ἄφησε τίποτα, σχεδὸν τίποτα! Περνάει στὴν ἀφάνεια σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει!...

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου