Ἀπό τό Συναξάρι – Ὁ βίος τῆς Ἁγίας Εἰρήνης

 

5 Μαΐου

Κατά τους χρόνους του αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, ο βασιλιάς της πόλεως Μαγεδώνος (στην Περσία), Λικίνιος, είχε μία θυγατέρα εξαιρετικής ομορφιάς, ονόματι Πηνελόπη. Για να την προστατεύσει από την διαφθορά του κόσμου, την είχε κλείσει από την ηλικία των έξι χρόνων σε υψηλό και απροσπέλαστο πύργο, όπου την περιέβαλλε με αφάνταστη πολυτέλεια και ανέσεις. Την υπηρετούσαν δεκατρείς θεραπαινίδες και την μόρφωσή της είχε αναλάβει ένας πάνσοφος γέροντας, ονόματι Απελλιανός. Μία ημέρα, η κόρη είδε ένα περιστέρι να μπαίνει στον πύργο, κρατώντας στο ράμφος του ένα κλαδί ελιάς που ήλθε να αποθέσει πάνω σε ένα χρυσό τραπέζι.

Στο ίδιο μέρος ήλθε κατόπιν ένας αετός να αφήσει ένα στεφάνι από άνθη που κρατούσε στα γαμψόνυχά του, και τέλος ένα αποκρουστικό μαύρο κοράκι έφερε εκεί ένα φίδι. Η Πηνελόπη ρώτησε να μάθει από τον δάσκαλο της την σημασία των σημείων αυτών και εκείνος της εξήγησε ότι έμελλε να λάβει το βάπτισμα, σύμβολο του οποίου ήταν το κλαδί ελιάς, και αφού αντιμετώπιζε κατόπιν δοκιμασίες και θλίψεις θα κέρδιζε τον βασιλικό στέφανο του μαρτυρίου.

Λίγο μετά το όραμα αυτό, ήλθε ένας άγγελος να την κατηχήσει στην χριστιανική πίστη και της έδωσε το όνομα Ειρήνη. Αφού βαπτίσθηκε, η Ειρήνη ανέτρεψε τα είδωλα του πατέρα της και αντιμετώπισε με ανδρική αποφασιστικότητα τις απειλές εκείνου. Έξαλλος ο Λικίνιος, διέταξε να ρίξουν την κόρη του κάτω από τις οπλές άγριων αλόγων, ένα από αυτά όμως στράφηκε εναντίον του βασιλιά και τον ποδοπάτησε. Η προσευχή της θυγατέρας του επανέφερε τον Λικίνιο στην ζωή, και τότε μεταστράφηκε μαζί με πλήθος υπηκόων του, παραιτήθηκε από τον θρόνο και αποτραβήχθηκε στον πύργο, όπου πέρασε την υπόλοιπη ζωή του χύνοντας δάκρυα μετανοίας.

Ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Εἰρήνη.

Ή Ειρήνη, έζησε κατά τούς αποστολικούς χρόνους στην πόλη Μαγεδών. Ορισμένοι πιστεύουν ότι η αγία ήταν σλαβικής καταγωγής . Η Ειρήνη γεννήθηκε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον από ειδωλολάτρες γονείς, ο πατέρας της ήταν ο βασιλιάς Λικίνιος και τό όνομά της αρχικά ήταν Πηνελόπη. Έμαθε γιά την χριστιανική Πίστη από τον δάσκαλό της Απελλιανό. Την βάπτισε, μάξι με τις θεραπαινίδες της, ο μαθητής του αποστόλου Παύλου άγιος Τιμόθεος, ο οποίος της έδωσε τις επιστολές του αποστόλου Παύλου για να κατηχηθεί.
Όταν η Ειρήνη αρνήθηκε να παντρευτεί, ο πατέρας της εξεμάνη και θέλησε να τήν βασανίσει, αλλα αντί γι’ αυτό, εκείνη μετέστρεψε τον πατέρα της στον Χριστιανισμό κατά τρόπο θαυμαστό. Υποβλήθηκε σε ποικίλα μαρτύρια από τέσσερις βασιλείς, (Σεδεκίας, Σαβώρ, Νουμεριανός και Σαβώριος), άλλα όχι από τον πατέρα της. Ο Θεός με τούς αγγέλους Του τήν διαφύλαξαν.
 Ο βασιλιάς Σαβώρ, διάδοχος του Σεδεκία, διέταξε να της καρφώσουν τα πόδια και φορτωμένη μ' ένα σακκί άμμο, να τη σύρουν σαν ζώο έξω από τήν πόλη, αναγκάζοντάς την να διανύσει πολύ μεγάλη απόσταση. «Αληθώς, κτηνώδης έγινα ενώπιον Σου Κύριε!» , αναφώνησε η αγία μεγαλομάρτυς, ενώ έτρεχε δεμένη πίσω από τούς βασανιστές της. Όμως παρενέβη άγγελος Κυρίου: σείστηκε η γη και ράγισε «καταπίνοντας» τούς βασανιστές της αγίας.
Αφού διασώθηκε με περίτρανα θαυμαστό τρόπο απ’ όλα τα χαλεπά μαρτύριά της, διά των οποίων αμέτρητα πλήθη ειδωλολατρών μεταστράφηκαν κι έγιναν χριστιανοί, μετέβη στήν πόλη Καλλίνικο, όπου ομολόγησε τήν Πίστη της με παρρησία.

Ὕμνος στήν Ἁγία Εἰρήνη.Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η Πηνελόπη, η κόρη του βασιλιά, στο μπαλκόνι της τρία γοργόφτερα βλέπει πουλιά,πετούν προς το μέρος της-το πρώτο ήταν περιστέρι, λευκό σαν το γάλα, κλαδί ελιάς είχε στο στόμα

μετά ένας αετός, βαστώντας στο ράμφος στεφάνι ολάνθιστο-

έπειτα ένα κοράκι, απ’ το παραθύρι μπήκε φίδι κρατώντας φοβερό.

Η Πηνελόπη τις θεραπαινίδες της ρωτά τί να σημαίνουν όλα αυτά.

Σωπαίνουν, δεν νογούν- έκθαμβοι όλοι κι άναυδοι.

Μόνον ο γέρων, ο Άπελλιανός, αυτός μίλησε προφητικώς:

«Θνητοί άνθρωποι είμαστε όλοι,

αλλ όμως, πρόσεξέ με, άκουσε, όμορφή μου κόρη!

Ἡ Ἁγία μεγαλομάρτυς Εἰρήνη

Την εποχή που βασίλευε ο Μέγας Κωνσταντίνος (306-337 μ.Χ.), ζούσε στην πόλη Μαγεδών της Περσίας ο Λικίνιος που ήταν ηγεμόνας μιας επαρχίας και η γυναίκα του που λεγόταν Λικινία. Αυτοί ήταν οπαδοί μίας περσικής θρη­σκείας του Ζωροάστρη. Κάποτε απέκτησαν μία χαριτωμένη κορούλα που την ονόμασαν Πηνελόπη κι όσο αυτή μεγάλωνε, τόσο πιο πολύ ξεχώριζε η εξωτερική της ομορφιά αλλά και το χάρισμα της ευστροφίας που διέθετε. Έτσι οι γονείς της, έκτος από τις περιποιή­σεις και τα υλικά αγαθά που της προσέφεραν πλουσιοπάροχα, για να την κάνουν ευτυχι­σμένη, ανέθεσαν και τη μόρφωσή της σε έναν σοφό δάσκαλο, τον Απελλιανό. Εκείνος, ανέλαβε τη διαπαιδαγώγης της Πηνελόπης με μεγάλο ενδιαφέρον και με χαρά έβλεπε την πρόοδό της, στα μαθήματα που της έκανε. Πολλές φορές, συζητώντας μαζί της, καταλάβαινε πως η νεαρή κόρη με τα προτερήματα που είχε και με το χαρακτήρα της, τον βοηθούσε να γίνει περισσότερο σοφός.