Ὁ Προφήτης Ἰώβ πρότυπο ὑπομονῆς καί πίστεως , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ Προφήτης Ἰώβ πρότυπο ὑπομονῆς καί πίστεως , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὀ πολύαθλος και δίκαιος Ἰώβ

Ο ΠΟΛΥΑΘΛΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΙΩΒ

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Πολύ καιρό πριν από την έλευση του Χριστού και τις επαγγελίες της αιώνιας ζωής που Εκείνος διεκήρυξε, ζούσε στην Αυσίτιδα, στα όρια Ιδουμαίας και Αραβίας, ένας άνθρωπος «άμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής που απείχε από κάθε πονηρία» και που ονομαζόταν Ιώβ (1, 1). Ας σημειωθεί εν προκειμένω ότι, στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, ο Ιώβ ταυτίζεται με τον Ιωβάβ (Γέν. 36, 33). Κατά το εβραϊκό όμως κείμενο, ο Ιώβ ζούσε στη χώρα Ουζ, πιθανώς νοτίως της Εδώμ ή σύμφωνα με άλλους στην Αυράν (Βασάν). Ήταν πάντως ο ευτυχέστερος των ανθρώπων της Ανατολής και διέθετε πολλά κοπάδια και υπηρέτες· έθετε, ωστόσο, τα πλούτη του στην υπηρεσία του Θεού.

Μία ημέρα, ο Σατανάς παρουσιάστηκε ενώπιον του Θεού, επιστρέφοντας από την περιπλάνησή του στη γη, όπου αναζητούσε ποιον θα καταβροχθίσει και θα παρασύρει στην απώλεια. Ο Θεός τού υπέδειξε τον Ιώβ, ως παράδειγμα δίκαιου και άμεμπτου δούλου Του, και ο διάβολος απάντησε τότε με κακεντρεχή ειρωνεία ότι ήταν εύκολο για τον πλούσιο αυτόν θνητό να παραμείνει πιστός στον Θεό. Αποκρινόμενος στην πρόκληση αυτή, ο Κύριος έθεσε όλα τα αγαθά του Ιώβ στην προσωρινή εξουσία του μισόκαλου. Δεν πέρασε πολύς καιρός και αγγελιαφόροι ήλθαν να αναγγείλουν στον πατριάρχη την απώλεια των κοπαδιών του και τον βίαιο θάνατο όλων των υιών και των θυγατέρων του. Ο Ιώβ διέρρηξε τα ιμάτιά του και ξύρισε την κεφαλή του σε ένδειξη πένθους, έπεσε ύστερα στη γη και προσκυνώντας πρόφερε τα αξιομνημόνευτα τούτα λόγια: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα φύγω στη γη· ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος πήρε πίσω· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο!» (1, 21).

Ο Θεός έδειξε στον Σατανά ότι ο δούλος Του Ιώβ είχε διαφυλάξει την πίστη του μέσα στη δυστυχία, αλλά ο διάβολος, ωστόσο, δεν αποδέχτηκε την ήττα του και είπε: «Κάνε, λοιπόν, πως αγγίζεις το ίδιο του το σώμα και θα δεις αν δεν Σε βλασφημήσει δημόσια!». Αν και ο Ίδιος ο Θεός δεν είναι ο δημιουργός του κακού και δεν επιθυμεί να υποφέρουν οι άνθρωποι, ο Θεός επέτρεψε τότε να γεμίσει ο δούλος Του πληγές, από την κορυφή ως τα νύχια, με σκοπό να δοκιμάσει την αρετή του.

Ὁ ἅγιος καί δίκαιος Ἰώβ ὁ πολύαθλος, πρότυπο ζωῆς τοῦ ὁσίου Ἰακώβου Τσαλίκη

''Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον''. Αυτή η ευχή που λέμε κάθε Κυριακή στη λειτουργία στο τέλος, ''είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον από του νυν και έως του αιώνος'', είναι του πολυάθλου Ιώβ. Αυτού του ανθρώπου που ο Θεός πήρε τις περιουσίες του ενώ ήταν δίκαιος και άμεμπτος, και πάλι του δωσε ο Θεός αυτές τις δοκιμασίες, του δωσε και την αρρώστια και πάλι του πήρε την αρρώστια. ”…Δεν το βάζω κάτω, πάντοτε λέω δόξα σοι ο Θέος. Πάντοτε με την υπομονή μου, με την πίστη μου στον Θέο, ”είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον”!

Εγώ φροντίζω για την ψυχή μου που ‘ναι ”πράγμα αθάνατον” γι’αυτό ήρθα στο μοναστήρι του και τον υπηρετώ τον Άγιο Δαυίδ. Τί τον υπηρετώ; Να, να σκουπίσω λιγάκι το μοναστήρι του και να βρίσκομαι σαν φύλακας.

Εκείνος ξέρει τι θα περάσω. Όταν γίναν οι διωγμοί (ήμουν) 1,5 χρονών, οι διωγμοί της Μικράς Ασίας, (πήγαμε) από τόπο σε τόπο κακομοιριασμένοι άνθρωποι… τι θα υπέφερα από αρρώστιες… εκείνος όμως βοηθάει.

Τό φωτεινό παράδειγμα τοῦ πολυάθλου Ἰώβ (γ. Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

Σήμερα (6/5) εορτάζει η Ορθόδοξος Εκκλησία μας τον άγιο και πολύαθλο Ιώβ, τον δίκαιο Ιώβ. Γιατί; Γιατί πολυ-άθλησε, έκανε πολλές αθλήσεις. Πήρε πολλά στεφάνια, έφερε πολλές νίκες. Πού; Στου βίου τη θάλασσα. Και βλέπουμε εκεί στη βιογραφία του, ότι αυτός ο Άγιος, στην εποχή που ζούσε, στα χρόνια εκείνα, που δεν υπήρχε Ορθόδοξος Εκκλησία, δεν είχε κατέβει ο Χριστός, δεν είχε σαρκωθεί ο Θεός Λόγος, δεν είδε ο κόσμος τη ζωή του Χριστού, δεν είδε τον Θεό εν σαρκί, δεν είδε τα θαύματά του, δεν είδε τίποτε. Και όμως με μία απλή πίστη στον Δημιουργό, στον Πλάστη, έγινε αυτός Μέγας Άτλας του Θεού. Με μια απλή πίστη, βλέποντας την δημιουργία, την λειτουργία της δημιουργίας, έβλεπε τον πάνω κόσμο, τους αστέρες, τις εποχές και όλα τα είδε να λειτουργούν άψογα, από αμνημονεύτους αιώνες, χωρίς να παραστρατεί κάποιο δημιούργημα από τη δημιουργία του, ούτε στο ελάχιστο. Πώς είναι δυνατόν, είπε, υλικά πράγματα να είναι φτιαγμένα με τέτοια επιστήμη και να λειτουργούν με τέτοια ακρίβεια επιστημονική χωρίς να υπάρχει Δημιουργός; Η λογική, η συνείδηση, του υπέβαλαν ακράδαντη πίστη. Με αυτή την επίγνωση, της πίστεως προς τον Κτίστη, αυτός έγινε ένας μεγάλος πιστός. Σ’ αυτή την πίστη επάνω θεμελιώνοντας και πατώντας αντιμετώπισε τον μεγάλο Δράκοντα, τον απατεώνα Διάβολο.

Ο Ιώβ ήταν, όπως ομολογεί ο ίδιος ο Θεός, άμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ο καλύτερος άνθρωπος πάνω στη γη. Είχε 7 αγόρια και 3 κορίτσια, 10 παιδιά το σύνολο…

Ο Θεός έδωσε την άδεια στον Διάβολο να τον πειράξει, εκτός από του να διασαλεύσει τον νου του. Και άρχισαν οι σκληρές δοκιμασίες, οι μεγάλοι πειρασμοί. Σκοτώθηκαν τα παιδιά του, έχασε όλα τα υπάρχοντά του, στερήθηκε την υγεία του για πολλά χρόνια, και δόξαζε τον Θεό.

Δεν έμεινε στον Ιώβ τίποτε όρθιο. Ούτε φίλοι, ούτε γυναίκα, ούτε παιδιά, ούτε περιουσία, ούτε υγεία, ούτε τίποτε. Του έμεινε μόνο ο νους του, ο οποίος δεν είχε προσβληθεί, και η πίστη στον Θεό. Άνθρωπος ήτανε. Και ο Χριστός μας όταν σήκωσε το Σταυρό, γονάτισε ανεβαίνοντας στο Γολγοθά. Και όταν ήταν σταυρωμένος και ήταν στην κορυφή των πόνων και της οδύνης, για να δείξει ότι ο άνθρωπος έρχεται σε στιγμές που γονατίζει, είπε: «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλιπες;»

Ὁ Ἅγιος καί Δίκαιος καί Πολύαθλος Ἰώβ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

Ο Ιώβ ήταν απόγονος του Ησαύ, εγγονού του Αβραάμ, και ζούσε στην Αραβία, 2000 περίπου έτη πριν από την έλευση του Χριστου. Το όνομα του πατέρα του ήταν Ζαρέθ και της μητέρας του Βοσσόρα. Το πλήρες όνομά του ήταν Ιωβάβ. Ο Ιώβ ήταν άνθρωπος ενάρετος, πολύ πλούσιος και θεοσεβής. Όμως στα 79 έτη της ζωής του τον βρήκαν, μέσω του Σατανά και κατά παραχώρησιν Θεού, χαλεποί πειρασμοί οι οποίοι περιγράφονται αναλυτικά στο βιβλίο του «Ιώβ» (της Παλαιάς Διαθήκης).
Ο Ιώβ έχασε, μέσα σε μία μέρα, τα παιδιά του και όλη την τεράστια περιουσία του. Στη συνέχεια επλήγη από μια φρικτή ασθένεια και ολόκληρο το σώμα του, από την κορυφή ως τα νύχια, γέμισε με έλκη λέπρας. Καθόταν επάνω σ' έναν λόφο κοπριάς έξω από τα τείχη της πόλεως και μ' ένα όστρακο έξυνε το πύον από τις πληγές του.

Ὕμνος στόν πολύαθλο δοῦλο τοῦ Θεοῦ Ἰώβ. Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος

Πες μου, αδελφέ, πόσα μπορείς να αντέξεις Κι εγώ θά σου πω πόσο άνθρωπος είσαι.

Ο Δίκαιος Ιώβ, ο πλούσιος και επιφανής, σπρώχτηκε από τον Σατανά πάνω σ’ έναν λόφο από κοπριά- όλος καλυμμένος ήταν με λέπρα και έλκη φοβερά, θέαμα οικτρό γιά τούς ανθρώπους και γιά τα σκυλιά.

Όσα είχε χάθηκαν όλα, μέσα σε μία μέρα. Όλα - εξόν η πίστη του και η υπομονή!

Ἡ ἀληθινὴ εὐσέβεια (α)

Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΙΩΒ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ Ἰὼβ (6 Μαΐου) ἦταν ἄνθρωπος ἄμεμπτος ἀπέναντι στὸν Θεὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους. Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἀποφάνθηκε ὅτι δὲν ὑπῆρχε πάνω στὴ γῆ πιὸ ἐνάρετος καὶ θεοσεβὴς ἄνθρωπος ἀπὸ αὐτόν. Ὁ Σατανᾶς ὅμως ἀντέταξε ὅτι ἡ ἀρετὴ τοῦ Ἰὼβ δὲν εἶναι γνήσια. Κατὰ τὴ γνώμη του, ὁ Ἰὼβ σεβόταν τὸν Θεό, ἐπειδὴ ἔλαβε ἀπὸ αὐτὸν πολλὰ ἀγαθά. Ὁ Ἰὼβ εἶχε ἑπτὰ χιλιάδες πρόβατα, τρεῖς χιλιάδες καμῆλες, χίλια βόδια καὶ πεντακόσια γαϊδούρια. Γιὰ τὴ φύλαξή τους εἶχε τεράστιο ἀριθμὸ ὑπηρετῶν. Εἶχε ἐπίσης ἀποκτήσει καὶ δέκα παιδιά, ἑπτὰ γιοὺς καὶ τρεῖς θυγατέρες.

Γιὰ νὰ φανεῖ ὅτι ἡ ἀρετὴ τοῦ Ἰὼβ εἶναι ἀληθινὴ καὶ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ ἀγαθά του, ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν ἄδεια στὸν Σατανᾶ νὰ τὸν δοκιμάσει. Ἔτσι λοιπὸν σὲ μία καὶ μόνο μέρα ὁ δίκαιος Ἰὼβ ἔλαβε ἀπανωτά, τὴ μία πάνω στὴν ἄλλη, τὶς χειρότερες εἰδήσεις.

Ἀπό ποῦ προέρχεται ἡ φράση πού ἀκοῦμε στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας: «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένο, ἀπό τοῦ νῦν καί ἔως τοῦ αἰῶνος»;

 

 Αγιος Ιώβ (6 Μαίου)

O Ιώβ ήταν άνθρωπος πολύ πλούσιος, ευσεβής, ενάρετος και δεν αδικούσε κανέναν. Aπέφευγε το κακό. Είχε επτά γιους και τρεις κόρες. Όμως απανωτές συμφορές του προέκυψαν. Ληστές έκλεψαν τρεις φορές τα κοπάδια του, έσφαξαν τους δούλους του, φωτιά έκαψε τα υπόλοιπα πρόβατά του και τέλος το σπίτι του κατέρρευσε σκοτώνοντας τα παιδιά του … και τα δέκα! Μετά από όλες αυτές τις συμφορές αρρώστησε κιόλας, κόλλησε κάτι σαν λέπρα. Παρόλα αυτά ποτέ δεν έπαψε να δοξάζει τον Θεό ούτε πριν, ούτε μετά.

Μια μέρα που καθόταν πάνω στην κοπριά και έξυνε τις πληγές του με ένα κεραμίδι, (φανταστείτε την εικόνα: ο πρώην ευκατάστατος Ιώβ, με μια ζωή καθόλα συνετή, ήρεμη, οικογενειακή, τώρα κάθεται πάνω στην κοπριά έχοντας χάσει τα πάντα, βασανιζόμενος από απίστευτη φαγούρα που του δημιουργούν οι πληγές της αρρώστιας και χρησιμοποιεί ένα κεραμίδι για να απαλύνει κάπως τον πόνο του) Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, η άλλη τραγική φιγούρα της οικογένειας, η μάνα που δεν μπορούσε να αντέξει το χαμό των παιδιών της, αλλά τουλάχιστον είχε την υγεία της, γυρίζει και του λέει: Ζωή είναι αυτή που περνάς; Τι περιμένεις; Βλαστήμα τον Θεό και αυτοκτόνησε…Και ο Ιώβ της λέει: