Ξέρετε ἡ ἐποχή μας θυμίζει τήν ἐποχή τῶν ψυχιατρείων τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσσίας….

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 26 – 5 – 2021)

Ξέρετε ἡ ἐποχή μας θυμίζει τήν ἐποχή τῶν ψυχιατρείων τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσίας, πού πήγαιναν τούς ἀνθρώπους τάχα γιά θεραπεία καί γιά ἀναμόρφωση καί τούς ἔδιναν ψυχοφάρμακα, τούς ἀρρώσταιναν δηλαδή, τούς σκότωναν οὐσιαστικά τήν ψυχή μέ τά χημικά πού τούς ἔβαζαν!

Καί ἐκεῖ θυμᾶμαι ἕνα περιστατικό μέ μία εὐλαβέστατη γυναίκα, ἡ ὁποία ἔλεγε συνεχῶς τήν νοερά προσευχή. Ἐνῶ τῆς ἔδιναν κάθε μέρα τήν «ἀγωγή» της, δέν εἶχε καμιά ἐπίδραση ἐπάνω της. Τά χάπια πού τῆς ἔδιναν, τά ψυχοφάρμακα, γιά νά τῆς ἀλλοιώσουν τήν προσωπικότητα, ἦταν σάν νεράκι, δέν ἐπιδροῦσαν καθόλου ἐπάνω της. Καί αὐτό ἤτανε τό ἀποτέλεσμα τῆς σχέσης της μέ τόν Χριστό, τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς πού ἔκανε στήν καρδιά της.

«Τὸ Χάραγμα – Ἀποκάλυψις (13, 16-18)» (Ὁ Ρόλος τῶν Ἐξουσιῶν στὸ Ἐσχατολογικὸ φῶς τῆς Ἀποκαλύψεως)

«Το Χάραγμα – Αποκάλυψις (13, 16-18)»

(Ο Ρόλος των Εξουσιών στο Εσχατολογικό φως της Αποκαλύψεως)

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Έγραψε ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης (πριν από το 100 μ.Χ.):

«Και ποιεί πάντας τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελεύθερους και τους δούλους, ίνα δώσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, και ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι ειμή ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού. Ώδε η σοφία εστίν∙ ο έχων νούν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου∙ ο αριθμός γαρ ανθρώπου εστί και ο αριθμός αυτού χξς΄».

Στα εδάφια (13, 16-18) παρουσιάζεται η διμελής επεξήγηση του χαράγματος, οι δύο όψεις του, που είναι «το όνομα του θηρίου» ή «ο αριθμός ονόματος χξς΄», ως ισοδύναμα χαράγματα του Αντιχρίστου.

Στο ιερό κείμενο (13, 16-18) παρουσιάζεται μια εικόνα της παγκοσμιοποίησης, σύνθετης εικόνας, με πολιτική και πνευματική βάση∙ βάση όχι μόνο πολιτική αλλά και οικονομική.

Παρουσιάζεται δηλ. η κοινωνική πραγματικότητα ως ενιαία οργάνωση του κόσμου.

Στο ιερό κείμενο η σειρά: «ει μη έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού», αναλύεται (Γραμματικώς) ως εξής∙ μετά το κόμμα επεξηγεί την προηγούμενη λέξη «χάραγμα» (π.χ. ο Γιώργος, ο γυιός του κυρ-Βαγγέλη). Χωρίς δισταγμό εννοιολογικό – γραμματικό το κόμμα μπορεί ν’ αντικατασταθεί με το «δηλαδή» (Συμπερασματικός σύνδεσμος). Άρα: «ο έχων το χάραγμα, δηλ. το όνομα του θηρίου» ή τον αριθμό του (χαράγματος) ονόματος αυτού».

Για να συμπληρωθεί η πολιτική, πνευματική και οικονομική εικόνα της Αποκαλύψεως, είναι απαραίτητο να αξιολογήσουμε και τα λεξικολογικά δεδομένα, τι σημαίνει δηλ. το ρήμα «χαράσσω» και τι η λέξη «χάραγμα» (το αποτέλεσμα του χαράσσω).

Ρήμα «χαράσσω»: Κάνω γραμμές με πολύ μυτερό όργανο ή χαράσσω γραμμές με χάρακα.

Τα χαράγματα στα προϊόντα είναι «γραμμές» που προσδιορίζονται με «αριθμούς».

Ο γραμμωτός κώδικας είναι σύγχρονο χάραγμα και όταν μπει στο δεξί χέρι ή στο μέτωπο, θα είναι (τότε) ο ιδιαίτερος προσωπικός αριθμός συναλλαγής στα όρια του κοινωνικού συστήματος.

Επειδή υπάρχει αύξηση της εγκληματικότητας, μια Ατομική κάρτα με προσωπικό αριθμό μπορεί να κλαπή, να χαθή ή να χρησιμοποιηθή η κάρτα ενός άλλου (μπορεί και αποθαμμένου), γι’ αυτό το χάραγμα της κάρτας στο δεξί χέρι του δικαιούχου ή στο μέτωπο παρέχει «ασφάλεια», έστω και αν σου κόψουν το χέρι.

Σήμερα, κατανοώ την προφητική ανησυχία του Αρχιμ. π. Αρσενίου Κομπούγια, τον οποίο είχα πνευματικό, ως φοιτητής στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών. Έπαιρνα το Φέρυ-Μπωτ από το Ρίο και πήγαινα στην Ναύπακτο, όπου εκεί ήτο το Μοναστηράκι του μακαριστού π. Αρσενίου.

Πέρα από την φαινομενολογία της αντίληψης της εποχής εκείνης (δεκαετία του ‘70), ο π. Αρσένιος έγραψε ένα σπουδαίο βιβλίο, ως φανέρωση κι’ εξερεύνηση του προφητικού-νοηματικού κόσμου της Αποκάλυψης, με τίτλο: «ο Αντίχριστος». Εκεί διαβάζουμε: «Η Αποκάλυψις του Αγίου Ιωάννου τον ονομάζει τον Αντίχριστον «θηρίον αναβαίνον εκ της θαλάσσης» (Εκ της πολυκυμάντου κοινωνίας). Το θηρίον θα έχει λέγει, «κεφαλάς επτά και κέρατα δέκα» θα έχει υπερφυσικάς δυνάμεις… θα ξετρελάνει ιδίως την νεότητα… θα πολεμήση την Ορθοδοξίαν «ποιήσας πόλεμον μετά των αγίων και θα ισχύση προς αυτούς» (Δανιήλ Ι, 21) δηλ. θα νικήσει τους πιστούς. «Και τους αγίους του υψίστου παλαιώσαι» δηλ. θα κυνηγήσει, θα διώξει, θα αχρηστεύσει τους πιστούς Χριστιανούς.

Θα καταργήσει τας εορτάς των αγίων, την δοξολογίαν του Κυρίου. «Και λόγους προς τον ύψιστον λαλήσει» δηλ. θα λαλήσει βλασφημίας εναντίον του Κυρίου». Ακόμη θα τολμήσει «του αλλοιώσαι καιρούς και νόμον».

Δηλ. θα καταργήσει την εκκλησίαν, θα κλείσει τους Ναούς, θα αλλάξει ώρας, ημέρας, εβδομάδας, μήνας, χρόνους.

Δηλ. θα έχουμε αλλαγή ημερολογίου. Πράγμα που οι σκοτεινές δυνάμεις το πέτυχαν στην Ελλάδα το 1924 και αλλού και έτσι χωρίστηκε η Εκκλησία του Χριστού.

Το εδάφιο (Αποκ. 13, 16-18) μας πληροφορεί ότι ο αριθμός χξς΄ δεν είναι αύξων αριθμός σε μια (μελλοντική) αριθμοποίηση των ανθρώπων, αν και πολλοί άνθρωποι (σήμερα) υπάρχουν – συμπεριφέρονται (μόνο) ως αριθμός, ικανοποιώντας μόνο επιθυμίες υλικές, χωρίς εν Χριστώ ζωή∙ αναπτύσσεται δηλ. η ζωή τους, η συνείδησή τους, στα όρια του αριθμού που τους αντιστοιχεί (κάρτες, ταυτότητα, κινητό κλπ), στα όρια δηλ. αγοραπωλησίας που επιτρέπει το Κοινωνικό σύστημα. Αυτοί είναι ήδη υποταγμένοι στον άρχοντα του αιώνος τούτου, διότι «ζουν» στα όρια του ονόματος του θηρίου ή του αριθμού του ονόματος αυτού.

Ο τοιαύτης δομής άνθρωπος εύκολα θα δεχθεί το χάραγμα, ως επιλογή «ισόρροπης λογικής» και «βιολογικής διατηρήσεως» της παρουσίας του στον πλανήτη μας.

Στην αστόχαστη αυτή (θεολογικά-Χριστοκεντρικά) επιλογή του, εύκολα εννοούμε ότι: χξς΄=666=Χριστός ξένος Σταυρού, όπως έχω διαβάσει: Τότε θα βιώνει το 666 ως συνειδησιακή κατάσταση, μια συνέχεια δηλ. της ζωής του!

Ο 666 (χξς΄) δεν είναι ουδέτερος αριθμός, όπως ουδέτερος δεν είναι το 1821, το 1940 κλπ.

Τα εδάφια (13, 16-18) μας δίδουν και την οπτασία του κοινωνικού – οικονομικού περιβάλλοντος. Θα υπάρχει δηλ. δαιμονική κατάληψη των παραγωγικών μέσων, ως προϋπόθεση εφαρμογής του χαράγματος.

Ο θεολογικός, ορθόδοξος οπτιμισμός (=χριστιανική αισιοδοξία), μας παραπέμπει στο 13ο κεφ. της «προς Ρωμαίους Επιστολής», όπου υπάρχει – καταγράφεται ο πυρήνας του νοήματος των «Εξουσιών». Μέχρι σήμερα οι πιστοί δεν αφομοίωσαν δημιουργικά το νόημα – ρόλο των εξουσιών, όπως προβάλλεται από τον Απόστολο Παύλο: «Θεού γαρ διάκονος εστιν σοι (η Εξουσία) εις το αγαθόν (Ρωμ. 13,4), γι’ αυτό και ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση του κόσμου, για την κατάληψη της «Εξουσίας» από συνειδήσεις εστίες δαιμονικού ψεύδους, ακρότατη τιμή του οποίου είναι ο αντίχριστος, ο ερχόμενος παγκόσμιος κυβερνήτης του κόσμου, τον οποίο αποκαλύπτει ο Λόγος του Θεού στην Αποκάλυψη.

Ο λόγος του Απ. Παύλου βρίσκεται στον αντίποδα της φιλοσοφίας – σκέψης καπιταλισμού και μαρξισμού, αυτά τα αντίχριστα κοινωνικά συστήματα με τις πολυάριθμες (υλιστικές και μεταφυσικές) σημασίες, που συνέβαλαν προδρομικά στην κατάληψη της παγκόσμιας εξουσίας από τον διάβολο.

Με μία διευρυμένη αντίληψη του Χριστιανικού κοινωνισμού, ως αντίληψη πολιτικής (διακονικής) αναφορικότητας, θα είχε αποφευχθεί η σημερινή κατάσταση του κόσμου, διότι οι «εξουσίες», οι άνθρωποι, θα είχαν προσεγγίσει «κοινωνικό σύστημα» ως έκφραση της χριστιανικής διδασκαλίας – αλήθειας.

Τις θεμελιακές διαστάσεις μιας χριστιανικής αντίληψης της πολιτικής διακονίας, είχε υπογραμμίσει προφητικά και ο μακαριστός Νίκος Ψαρουδάκης.

Απ’ αυτή την άποψη, ως απαίτηση της συνείδησης και της Ιστορίας, ας προσπαθήσουμε εμείς οι Έλληνες σε αφυπνιστική ύστατη προσπάθεια, να μην ανεβάσουμε στην κυβέρνηση (προσεχώς) αντίχριστες δυνάμεις.

https://aktines.blogspot.com/2025/09/13-16-18.html#more

«Στά ἔσχατα χρόνια ὁ Διάβολος θά ντύσει παπάδες καί δεσποτάδες»

❈ Λυπᾶμαι πού τό λέω, πλέον καί ἐκκλησιαστικοί ἄνθρωποι λένε φοβερά διεστραμμένα πράγματα καί προβάλλουν διεστραμμένα πρότυπα. Τελεία καί παύλα. Ὑπάρχουν ποιμένες πού προσπαθοῦν νά ξεθεμελιώσουν τά πάντα, μέσα ἀπ’ τίς ψυχές τῶν πιστῶν, νά μή μείνει τίποτα ὄρθιο.

Ἔσχατοι χρόνοι- Τὰ τρία βασικὰ ἐρωτήματα τῶν πιστῶν.

Έσχατοι χρόνοι- Τα τρία βασικά ερωτήματα των πιστών.

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

Παρακάτω ακολουθούν οι τρείς βασικές ερωτήσεις που συνήθως απασχολούν τους πιστούς σχετικά με τα γεγονότα των έσχατων χρόνων που περιγράφονται στην Αποκάλυψη, με τους οποίους παρουσιάζεται να έχει πολλά κοινά η εποχή μας:

Ερώτηση 1. Θα είναι ο Αντίχριστος πρόσωπο ή καθεστώς, που θα στηρίζεται στην ισχύ των κεντρικών υπολογιστών (data center) και γενικά στις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας;

Κατ’ αρχήν να πούμε ότι σημασία έχει η αντίσταση σε αυτόν και η μη προσκύνησή του, ότι και να είναι.

Ωστόσο να εξηγήσουμε ότι θα είναι συγκεκριμένο πρόσωπο, καθώς όπως η σωτηρία μας ήρθε από συγκεκριμένο πρόσωπο, έτσι θα έρθει και η απώλεια, δηλαδή από κάποιον άνθρωπο, τον υιό της απωλείας, κατά την ορολογία των Αγίων Γραφών: «οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας», Ιω. 17,12.

Άλλωστε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος έγραψε και την Αποκάλυψη όπου προφητεύει με ακριβείς λεπτομέρειες την έλευσή του, αναφέρεται και στις επιστολές του στον αντίχριστο με εκφράσεις που δεν μπορούν να κατανοηθούν, παρά μόνο αν αναφέρονται σε συγκεκριμένο άνθρωπο. Για παράδειγμα γράφει:

α) «Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν·», Α’ Ιω. 2,18. Εδώ, εφόσον χρησιμοποιεί και πληθυντικό αναφέρεται στους διάφορους πολέμιους της χριστιανικής πίστεως μέσα στους αιώνες, πριν έρθει ο έσχατος αυτών, για τον οποίον γράφει αναλυτικά στο βιβλίο της Αποκαλύψεως.

Στά ἔσχατα χρόνια, ὁ κάθε πιστός θά εἶναι ὑπεύθυνος... (Ἅγ. Ἰωάννης Μαξίμοβιτς), Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Προετοιμασία μας γιά τά ἔσχατα χρόνια τοῦ τελικοῦ Ἀντίχριστου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ Προετοιμασία μας γιά τά ἔσχατα χρόνια τοῦ τελικοῦ Ἀντίχριστου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 24-9-2024

 

Ἡ στάση μας στά ἔσχατα χρόνια τοῦ Ἀντίχριστου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τό τέλος τῆς φυσικῆς παγκόσμιας τάξης

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

Στο τέλος των αιώνων, οι άνθρωποι θα μετατρέψουν ολόκληρη τη γη σε Νεκρά Θάλασσα με τις αμαρτίες τους και οι ίδιοι θα γίνουν όχι αλάτι αλλά πέτρινες κολώνες από την ανυπακοή στον Θεό. Η αμαρτία θα υψωθεί σε σημείο λατρείας, και όσοι λατρεύουν την αμαρτία θα μειωθούν σε κατάσταση άψυχης πέτρας.

Στη Σύνοδο του Αντιχρίστου (το 8ο ληστρικό συμβούλιο, ν.ρ.) θα υπάρξει όχι μόνο ενοποίηση των «εκκλησιών», αλλά και παγκόσμια απόρριψη της ανθρωπότητας από τον Παντοδύναμο Θεό. Και αυτό είναι σαν να κόβεις το κλαδί στο οποίο στέκεσαι. Ή κόψτε τις ρίζες του δέντρου που σας ταΐζει ή στεγνώστε την πηγή που τα νερά της έσβησαν τη δίψα.

Μέρος τῶν ἑβραίων θὰ ἐπιστρέψει στὸν Χριστό -Σημεῖα τῶν ἐσχάτων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λίγο πρὶν τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέρος τῶν ἑβραίων θὰ ἐπιστρέψει στὸν Χριστό -Σημεῖα τῶν ἐσχάτων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Θά ζοῦν σάν νά μήν ὑπάρχει Θεός.

"Βροχή ποτάμι! Μαζεύτηκαν γύρω από την κιβωτό και φώναζαν:

-Νώε, λυπήσου μας! Πάρε μας στην κιβωτό!

Τους απάντησε ο Νώε:

- Πού ήσασταν τόσα χρόνια, που σας το έλεγα; Αργά το θυμηθήκατε!

Η βροχή συνεχίστηκε σαράντα μέρες. Και πνίγηκαν όλοι.

Τί έκαναν οι άνθρωποι την εποχή του Νώε λίγο πριν από τον κατακλυσμό;

Έτρωγαν, έπιναν, γλεντούσαν.

Και όταν άκουγαν λόγο Θεού, γέλαγαν. Περιγελούσαν και το Θεό και τον λόγο του.

Και ήρθε πάνω τους η οργή του Θεού.

Οἱ Κληρικοὶ καὶ Μοναχοὶ στὰ ἔσχατα χρόνια. Τοῦ Ἰωάννου Ρίζου

Στὰ ἐνταλτήρια γράμματα μὲ τὰ ὁποῖα ἐφοδίαζε ἡ Ἐκκλησία τοὺς χειροτονηθέντες Ἀρχιερεῖς,τὸ πρῶτο καθῆκον ποὺ τοὺς ὑπενθύμιζε ἦταν ἡ φύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.

Διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀρχιερωσύνης «τὰ τῆς καθαρᾶς καὶ ἀμωμήτου πίστεως διαφυλάττεται γνωρίσματα καὶ ἀνόθευτον ταύτης ἐναστράπτει τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ κάλλος». Καί«τὰ θεῖα καὶ ἀποστολικὰ θεσπίσματα, χερσὶν ὑπτίαις, εἰσδέχεσθαι καὶ ὡς θεοχαράκτους πλάκας ταῦτα τιμᾶν καὶ φυλάττειν».[1]

Καὶ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ Ἐπισκόπου –παρατηρεῖ ὁ Ζωναρᾶς στὴν ἑρμηνεία τοῦ ΝΗ΄ Ἀποστολικοῦ Κανόνα– πρέπει νὰ εἶναι μία διαρκὴς ὑπόμνηση τοῦ πνευματικοῦ χρέους τοῦ ἐπισκόπου ἀπέναντι στὸν λαό. Ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ὁ φρουρός, ποὺ ἀπὸ ὑψηλὸ μέρος ἐπισκοπεῖ, μηπως ἀντιληφθεῖ ἔγκαιρα κάποια ἐχθρικὴ ἐνέργεια. Ἀλλοίμονο ἐὰν ὁ Ἐπίσκοπος κοιμηθεῖ. Ἡ πόλη θὰ καταστραφεῖ ἐξ αἰτίας του. Πρὸς αὐτὸν ἀπευθύνεται ἡ φωνὴ τοῦ Ἰεζεκιήλ: «Υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν τέθεικά σε τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ καὶ τῷ οἴκῳ Ἰούδα· εἰ μὴ διαστείλῃ, μηδὲ λαλήσῃς ἀποθανεῖται ὁ ἄνομος ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω».[2]

Ὅταν ὁ ὕπαρχος τοῦ αὐτοκράτορα Οὐάλεντα (304-378), ὁ Μόδεστος, πίεζε τοὺς Ἐπισκόπους νὰ ὑπογράψουν ὑπὲρ τοῦ ἀρειανισμοῦ, ὁ Μ. Βασίλειος ἀπτόητος ἀπὸ τὶς ἀπειλὲς γιὰ δήμευση τῆς περιουσίας του, ἐξορία καὶ θανατικὴ καταδίκη, ἀρνοῦνταν. Ὁ Μόδεστος ἐξοργισμένος τοῦ εἶπε ὅτι κανεὶς Ἐπίσκοπος δὲν τοῦ μίλησε ἔτσι. Καὶ ὁ Μ. Βασίλειος ἀπάντησε: «Φαίνεται ὅτι δὲν συνάντησες πραγματικὸ Ἐπίσκοπο». Τέτοιοι ἦταν οἱ Ἐπίσκοποι τοῦ Χριστοῦ. Πῶς θὰ εἶναι ὅμως οἱ Κληρικοὶ καὶ Μοναχοὶ τῶν ἐσχάτων χρόνων; Τί λένε οἱ Ἅγιοί μας;

Ὁ ἅγιος Ἱππόλυτος

«Οἱ ποιμένες ὡς λύκοι γενήσονται. Οἱ Ἱερεῖς τὸ ψεῦδος ἀσπάσονται. Οἱ Μοναχοὶ τὰ τοῦ κόσμου ποθήσουσιν...».[3]

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός

«Οἱ κληρικοὶ θὰ γίνουν οἱ χειρότεροι καὶ ἀσεβέστεροι τῶν ὅλων»[4]

Ὁ ἅγιος Νεῖλος ὁ Ἁγιορείτης

«Ὅταν πλησιάσῃ ὁ καιρὸς τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ σκοτισθῇ ἡ διάνοια τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὰ πάθη τῆς σαρκὸς καὶ θὰ πληθυνθῇ σφόδρα ἡ ἀσέβεια καὶ ἡ ἀνομία... Οἱ ποιμένες τῶν Χριστιανῶν Ἀρχιερεῖς καὶ Ἱερεῖς θὰ εἶναι ἄνδρες κενόδοξοι, μὴ γνωρίζοντες παντελῶς τὴν δεξιὰν ὁδὸν ἀπὸ τὴν ἀριστεράν... Αἱ Ἐκκλησίαι δὲ τοῦ Θεοῦ θὰ στερηθοῦν εὐλαβῶν καὶ εὐσεβῶν Ποιμένων καὶ ἀλλοίμονον τότε εἰς τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ εὑρισκομένους Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τελείως τὴν πίστιν, διότι δὲν θὰ βλέπουν ἀπὸ κανένα φῶς ἐπιγνώσεως...».[5]

Γιά τό τέλος τοῦ κόσμου. Ἀρχιμανδρίτης Sofian Boghiu

Πιστεύω ότι όσο προχωράμε προς το τέλος του κόσμου, τόσο περισσότερο ο Θεός θα παρεμβαίνει σε αυτό το κομμάτι, όπου λίγοι θα παραμείνουν μαζί Του. Στην αρχή θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και πολλοί νέοι που θα Τον πλησιάσουν, αλλά στο τέλος ελάχιστοι θα παραμείνουν στο πλευρό του Χριστού. Όσοι θα παραμείνουν Χριστιανοί μέχρι τέλους θα είναι λίγοι, αλλά θα είναι πιο αποφασισμένοι και σταθεροί στην πίστη τους. Θα υπάρξουν πολλές διαφωνίες, πολλές αμφιβολίες, πολλή ανασφάλεια και απόρριψη του Θεού.

Ἡ προφητεία τοῦ Ἁγίου Κοῦκσα τῆς Ὀδησσοῦ.

Η προφητεία του Αγίου Κούκσα της Οδησσού.

Ο Άγιος Κούκσα της Οδησσού(1875– 1964) ανακυρήχθηκε άγιος το 1994 :

«Σύντομα θα λάβει μέρος η Οικουμενική Σύνοδος ονομαζόμενη ‘‘αγία’’. Αυτή η σύνοδος δεν θα είναι η όγδοη, αλλά θα είναι μια σύναξη απίστων. Στα πλαίσια αυτής της συνόδου θα ενωθούν όλες οι θρησκείες. Θα καταργηθούν οι νηστείες, θα επιτρέπουν στους μοναχούς και τους επισκόπους να παντρευτούν και στους ιερείς να ξαναπαντρευτούν. Εμείς όμως δεν πρέπει να δεχτούμε αυτές τις αλλαγές. Να επαγρυπνείτε πηγαίνετε στις εκκλησίες όσο είναι δικές μας. Θα έρθει καιρός όπου δε θα μπορούμε να συχνάζουμε σ’ αυτές. Μόνο οι εκλεκτοί θα καταλάβουν τι συμβαίνει. Θα υποχρεώνουν τους ανθρώπους να πηγαίνουν στις εκκλησίες των αποστατών αλλά δεν πρέπει να πηγαίνετε εκεί σε καμία περίπτωση. Μείνετε σταθεροί στην ορθόδοξη πίστη σας και θα σωθείτε».

Ο στάρετς Κούκσα είχε σε μεγάλο βαθμό το χάρισμα της διακρίσεως, με την βοήθεια του οποίου σωφρόνιζε κι επανέφερε στην ευθεία οδό τους εκκλίνοντας είτε στα δεξιά, είτε στ’ αριστερά. Έτσι μια φορά ήρθε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου κάποια ηλικιωμένη γυναίκα και του είπε με αυταρέσκεια πως ποτέ δεν εργάστηκε στο Κολχόζ.(αγροτικός παραγωγικός συνεταιρισμός στην Σοβιετική Ένωση), ποτέ δεν είχε διαβατήριο, δεν ήταν εγγεγραμμένη στους καταλόγους κανενός δήμου και στις εκλογές δεν ψήφιζε κανένα.

ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ .Ἡ προφητεία τοῦ πατέρα Ilarion Argatu (1913-1999)

Στον επόμενο καιρό, θα υπάρξουν δάκρυα σε όλα τα σπίτια και ανησυχίες στις δουλειές . " Βλέπεις πόσες κακοτυχίες υπάρχουν σε όλες τις οικογένειες: φτώχεια, ασθένειες, παιδιά χωρίς δουλειά, πηγαίνουν σχολείο και δεν έχουν πού να δουλέψουν, και ανησυχίες στη δουλειά με τον φόβο με τον οποίο κάθεται ένας άντρας κάθε μέρα για να βγει ή όχι.

«Μή σᾶς βασανίζουν τά ἔσχατα. Οὔτε ὁ “Ἀντίχριστος” καί τά σημάδια του. Γιατί, νά ξέρετε, ἄν ἐμεῖς ἔχουμε μέσα μας τόν Χριστό, δέν μπορεῖ σέ τίποτε νά μᾶς βλάψει ὁ “Αντίχριστος”».

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1906-1991)

«Μη σας βασανίζουν τα έσχατα. Ούτε ο “Αντίχριστος” και τα σημάδια του. Γιατί, να ξέρετε, αν εμείς έχουμε μέσα μας τον Χριστό, δεν μπορεί σε τίποτε να μας βλάψει ο “Αντίχριστος”».

Μια μεγάλη αλήθεια, από τον σύγχρονο προορατικό και διορατικό Άγιο της εποχής μας, τον Γέροντα Πορφύριο.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι παρασυρόμαστε και βασανιζόμαστε με τέτοιου είδους σκέψεις, δηλαδή: «Πότε θα έρθει ο “Αντίχριστος;” – “Πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία;» - “Ευρισκόμαστε ή όχι στις έσχατες ημέρες;».

Και λέμε “δυστυχώς”, διότι μέσα από τέτοιες σκέψεις μας ξεγελά ο διάβολος και μας εξαπατά, επειδή λησμονούμε ότι, ΔΕΝ γνωρίζουμε, το πότε θα φύγουμε από αυτή την ζωή για την άλλη.

Αφήστε που ξεχνούμε, ότι ο ίδιος ο Κύριος, ακόμη και στους μαθητές του συνέστησε ότι δεν πρέπει να ασχολούνται με το πότε θα έρθουν τα έσχατα, λέγοντας τους σαφώς και ξεκάθαρα:

Εἰδωλολατρεία: ἡ ἀντεπίθεση τοῦ Σατανᾶ καί τά ἔσχατα - π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

 Τρεις σύντομες ομιλίες του μακαριστού πατέρα μας Αθανασίου Μυτιληναίου. Από τη σειρά Σύγχρονα καυτά θέματα. Ημερομηνίες ομιλιών: 12,19 & 26-1-1986

http://arnion.gr/index.php/p-thanasio...

Οἱ 4 πληγές πού θά ζήσουν οἱ ἄνθρωποι στά ἔσχατα χρόνια... π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Οι 4 πληγές που θα ζήσουν οι άνθρωποι στα έσχατα χρόνια... π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: "Τα χρόνια ποὺ περνοῦμε εἶναι πολύ δύσκολα καὶ πολύ ἐπικίνδυνα, ἀλλὰ τελικά θὰ νικήση ὁ Χριστός"

"Τα χρόνια ποὺ περνοῦμε εἶναι πολύ δύσκολα καὶ πολύ ἐπικίνδυνα, ἀλλὰ τελικά θὰ νικήση ὁ Χριστός"

Ἀπό τό Βιβλίο Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου

ΛΟΓΟΙ Α' «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη» σελ. 13

ἐκδόσεις ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ὁ ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ὁ περισσότερος κόσμος τῆς ἐποχῆς μᾶς εἶναι μορφωμένος κοσμικά καὶ τρέχει μὲ τὴν κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Ἐπειδή ὅμως τοῦ λείπει ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ –«ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου»1–, λείπει τὸ φρένο, καὶ μὲ ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σὲ γκρεμό. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολύ προβληματισμένοι καὶ οἱ περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Ἔχουν χάσει τὸν προσανατολισμό τους. Σιγά-σιγὰ κατευθύνονται πρὸς τὸ νὰ μήν μποροῦν νὰ ἐλέγχουν τὸν ἑαυτό τους. Ἄν αὐτοί ποὺ ἔρχονται στὸ Ἅγιον Ὅρος εἶναι τόσο πολύ συγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, μὲ τόσο ἄγχος, σκεφθῆτε οἱ ἄλλοι ποὺ εἶναι μακριά ἀπὸ τὸν Θεό, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, πώς... θὰ εἶναι!

Καὶ βλέπεις σὲ ὅλα τὰ κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη! Ὁ καημένος ὁ κόσμος –ὁ Θεὸς νὰ βάλει τὸ χέρι Του! –βράζει σάν τὴν χύτρα ταχύτητος. Καὶ οἱ μεγάλοι πώς τὰ φέρνουν! Μαγειρεύουν-μαγειρεύουν,τὰ ρίχνουν ὅλα στὴν χύτρα ταχύτητος καὶ σφυρίζει τώρα ἡ χύτρα! Θὰ πεταχθῆ σὲ λίγο ἡ βαλβίδα! Εἶπα σὲ κάποιον ποῦ εἶχε μία μεγάλη θέση: «Γιατί μερικά πράγματα δὲν τὰ προσέχετε; Τί θὰ γίνει;». «Πάτερ μου, μοῦ λέει, λίγο χιόνι ἦταν πρῶτα τὸ κακό, τώρα ἔχει γίνει ὁλόκληρη χιονοστιβάδα. Μόνο ἕνα θαῦμα μπορεῖ νὰ βοηθήση». Ἀλλά καὶ μὲ τὸν τρόπο ποὺ πηγαίνουν μερικοί νὰ βοηθήσουν τὴν κατάσταση, κάνουν μεγαλύτερη τὴν χιονοστιβάδα τοῦ κακοῦ. Ἀντί νὰ λάβουν ὁρισμένα μέτρα γιὰ τὴν παιδεία κ.λπ., κάνουν χειρότερα. Δὲν κοιτάζουν πώς νὰ διαλύσουν αὐτήν τὴν χιονοστιβάδα, ἀλλὰ τὴν κάνουν μεγαλύτερη. Βλέπεις, τὸ χιονάκι εἶναι λίγο στὴν ἀρχή. Ἄν κυλήση στὸν κατήφορο, γίνεται ἕνας σβῶλος. Ὁ σβῶλος, καθώς μαζεύει καὶ ἄλλο χιόνι, ξύλα, πέτρες κ.λπ., γίνεται σιγά-σιγὰ μεγαλύτερος-μεγαλύτερος, καὶ τελικά γίνεται ὁλόκληρη χιονοστιβάδα. Ἔτσι καὶ τὸ κακό λίγο-λίγο ἔχει γίνει πιά χιονοστιβάδα καὶ κυλάει, τώρα θέλει βόμβα γιὰ νὰ σπάση.

–Ἀγωνιᾶτε, Γέροντα;

Ν.ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

 ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ κ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ