Οἰκουμενιστικὴ ἑρμηνεία τῆς δογματικῆς πλάνης τοῦ Filioque.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως.

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Ιουνίου 2026.

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το ελληνικό κείμενο.

Και άλλες φορές ασχοληθήκαμε με το θέμα αυτό. Εδώ απλώς θεωρήσαμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ορισμένες αλήθειες, που αφορούν το θέμα της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος, με την ευκαιρία των ημερών που διανύουμε, όπου εορτάζουμε τα μεθέορτα της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής της Πεντηκοστής.

Την κακόδοξη προσθήκη του Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως δεν είναι δυνατόν να την αξιολογήσει κανείς ορθά, αν την θεωρήσει απλώς ως πρόβλημα όρων και λέξεων, αλλά μόνον όταν την θεωρήσει στις ιστορικοδογματικές του διαστάσεις, που είναι και οι πραγματικές του διαστάσεις. Ας παραθέσουμε κατ’ αρχήν ορισμένα ιστορικά στοιχεία.

Τα πρώτα σπέρματα της αιρέσεως του Filioque πρέπει να τα αναζητήσουμε στον Νεοπλατωνισμό και στο θρησκειοφιλοσοφικό σύστημα του ιερού Αυγουστίνου, ο οποίος ενώ ήταν γνώστης του Νεοπλατωνισμού, (είχε μάλιστα θητεύσει σε και σε αιρετικές ομάδες, όπως οι Μανιχαίοι), αγνοούσε δυστυχώς την θεολογία των ελλήνων Πατέρων. Όπως παρατηρεί ο αείμνηστος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρός Παν. Τρεμπέλας: «το Filioque εμφανίζεται διά πρώτην φοράν παρά τω Αυγουστίνω». Λέγει ο ιερός Αυγουστίνος στο περί Τριάδος, (DeTrinitate), έργο του ρητώς, ότι «δεν δυνάμεθα να είπωμεν, ότι το Άγιον Πνεύμα δεν εκπορεύεται και εκ του Υιού, επειδή ουχί μάτην το αυτό Πνεύμα και του Πατρός και του Υιού Πνεύμα λέγεται», (Necpossumusdicere, quod Spiritus Sanctus et a Filionon procedat…). Bλέπουμε δηλαδή εδώ ότι ο Αυγουστίνος ομιλεί σαφέστατα για την κακοδοξία του Filioque, και μάλιστα κατά τρόπον, που δεν επιδέχεται καμία λεκτική παρανόηση.

Οἱ κακοδοξίες τοῦ παπισμοῦ.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ – ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

Αναδημοσίευση: Εκ του τεύχους «Εν συνειδήσει» – Ι.Μ. Μεγάλου Μετεώρου

Οι διαφορές ανάμεσα στη Ορθοδοξία και τον παπισμό είναι πολλές και μεγάλες, παλαιές και νεότερες και αφορούν τόσο σε δογματικά ζητήματα όσο και σε θέματα εκκλησιαστικής εμπειρίας, λατρείας, τέχνης και γενικώτερα αντιλήψεων και βιοθεωρίας. Θα επιχειρήσουμε εδώ μία συνοπτική παρουσίασή τους αντλώντας από τα κείμενα των Αγίων Πατέρων και συγχρόνων θεολόγων, Μητροπολιτών και Γερόντων της Εκκλησίας μας, οι οποίοι με ενάργεια και ορθόδοξο φρόνημα αναδεικνύουν την παρεκτροπή από την ορθή πίστη και τις κακοδοξίες του παπισμού. Για την καλύτερη κατανόηση των διαφορών ορθοδοξίας και παπισμού είναι απαραίτητο να εξετάσουμε συνολικά τον εκκλησιαστικό, κοινωνικό και πολιτικό περίγυρο της εποχής. Για τον σκοπό αυτό παραθέτουμε πολύ σύντομα κάποια ιστορικά γεγονότα που στάθηκαν σταθμοί στην γέννηση του παπισμού και στην πορεία του προς την διαίρεση και το σχίσμα.

Ιστορική αναφορά

Η αρχαία Ορθόδοξη Λατινική Εκκλησία της Δύσεως στην παλαιά Ρώμη είχε πάντοτε κοινωνία με την Ορθόδοξη Ανατολή και τα πατριαρχεία της. Το γεγονός που ανέτρεψε την αρμονική αυτή κοινωνία μεταξύ Ανατολής και Δύσεως είναι η κατάληψη της δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τους Φράγκους κατά την διάρκεια του 5ου και 6ου αι., όταν η Δυτική Ευρώπη ζει τον καταιγισμό των βαρβαρικών επιδρομών που μετέβαλαν ριζικά τα πολιτιστικά και θρησκευτικά δεδομένα της.

Οι Φράγκοι, λαός πρωτόγονος και απολίτιστος την εποχή εκείνη, από την πρώτη στιγμή του εκχριστιανισμού τους εξέλαβαν και αφομοίωσαν με λανθασμένο τρόπο την χριστιανική διδασκαλία. Η χριστολογία και η τριαδολογία τους υπήρξε ανέκαθεν προβληματική, καθώς οι αντιλήψεις τους για την Αγία Τριάδα ήταν έντονα επηρεασμένες από τον αρειανισμό.

Στην φραγκική Σύνοδο του Τολέδο το 589, παρά την φαινομενική καταδίκη του αρειανισμού, υιοθετούν μία άλλη μορφή λανθασμένης τριαδολογίας, την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού, την οποία αργότερα προσέθεσαν και στο Σύμβολο της Πίστεως.

Ἡ παπικὴ κακοδοξία «Περὶ Καθαρτηρίου Πυρός»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 28η Ιουλίου 2025

Η ΠΑΠΙΚΗ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ «ΠΕΡΙ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΠΥΡΟΣ»

Ο Παπισμός δεν είναι απλά αιρετικός, αλλά παναιρετικός, διότι, διαστρέφοντας την γνήσια βιβλική και αγιοπατερική παράδοση της Εκκλησίας, εφεύρε δεκάδες πλάνες, τις οποίες ενέταξε στο θρησκειοφιλοσοφικό και πολιτικοοικονομικό του σύστημα. Κοντολογίς, δεν άφησε σχεδόν τίποτε απαραχάρακτο από την πνευματική κληρονομιά της αρχαίας και αδιαίρετης Εκκλησίας του Χριστού. Μια λεπτομερής μελέτη των παπικών δοξασιών και πρακτικών, αποδεικνύει ότι αυτές είναι καταβολές του βάρβαρου και αιρετικού φραγκισμού, ο οποίος σταδιακά και με την χρήση βίαιων προελάσεων, κατέλαβε τον Πατριαρχικό θρόνο της Ρώμης και την μετέβαλε σε ένα από τα πολλά φραγκικά κράτη, το ισχυρότερο, ορίζοντάς την ως έδρα του Φράγκου υπερ-ηγεμόνα, ο οποίος περιβλήθηκε και την παπική εξουσία (καισαροπαπισμός – παποκαισαρισμός).

Για να εδραιωθεί αυτή η υπερ-εξουσία, η Δυτική Εκκλησία άρχισε να απογυμνώνεται από την γνησιότητα της ορθόδοξης παράδοσής της και να μεταλλάσσεται σε ένα ισχυρό φεουδαρχικό υπερ-κράτος. Άρχισε το «ξήλωμα» όλων των αρχών της χριστιανικής πίστεως, που ήταν αντίθετα με τις κοσμοκρατορικές βλέψεις του φραγκισμού. Έτσι άρχισαν να εισβάλλουν αιρετικές δοξασίες, οι οποίες θα έδιναν «θεολογική» θεμελίωση στις αρχές και τις πρακτικές του. Είναι πολύ χαρακτηριστικό το γεγονός, πως όλες οι παπικές κακοδοξίες έχουν άμεση σχέση με την στήριξη του πολιτικοοικονομικού συστήματος, το οποίο μας είναι σήμερα γνωστό ως Παπισμός και είναι απόρροια των φεουδαρχικών αρχών, που εφεύρε και εφάρμοσε ο φραγκισμός!

Έχουμε αναφερθεί, στις πολλές ανακοινώσεις μας, στις παπικές κακοδοξίες, αναλύοντας τες και αποδεικνύοντας ότι αυτές αποτελούν φρικώδεις αιρετικές διδασκαλίες, οι οποίες ορίζουν τον Παπισμό ως αίρεση, ως σύστημα αιρέσεων και κακοδοξιών.

Μια από τις αιρετικές δοξασίες του Παπισμού είναι και αυτή «Περί Καθαρτηρίου Πυρός», η οποία, όπως θα αναφέρουμε στη συνέχεια, ενέχει τεράστιες σωτηριολογικές επιπτώσεις στους πιστούς της παπικής «εκκλησίας». Δεν θεωρεί την σωτηρία δώρο του Θεού, ύστερα από μετάνοια του ανθρώπου, αλλά δικανικά, ως δούναι και λαβείν, μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού! Μάλιστα αυτή αποτελεί «δόγμα πίστεως» για την παπική «εκκλησία»!

Αλλά ας δούμε τι είναι αυτή η παπική πλάνη. Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα από ένα πολύ κατατοπιστικό φυλλάδιο του μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτου, με τίτλο: «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ»[1].

Ὁ ΝΕΟ-ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (Ἀναφορὰ στὴν παπικὴ αἵρεση «περὶ κτιστῆς χάριτος»)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 5η Μαΐου 2025

Ο ΝΕΟ-ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

(Αναφορά στην παπική αίρεση «περί κτιστής χάριτος»)

Εφέτος συμπληρώνονται 1700 χρόνια από την σύγκληση της Αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, το 325, από τον πρώτο χριστιανό αυτοκράτορα και άγιο της Εκκλησίας μας, Μ. Κωνσταντίνο, για την αντιμετώπιση της φοβερής αίρεσης του αρειανισμού, η οποία συντάραξε την Εκκλησία και απείλησε αυτή την ίδια την ύπαρξή της. Εκφραστής της ο αλεξανδρινός πρεσβύτερος Άρειος, ο οποίος παρακινούμενος από δαιμονική ενέργεια, την κακόδοξη διδαχή κατεγνωσμένων αιρεσιαρχών και κινούμενος από ατομική έπαρση, επιχείρησε να ανατρέψει εκ βάθρων ολόκληρο το οικοδόμημα της Εκκλησίας, προσβάλλοντας καίρια το Δόγμα της Αγίας Τριάδος.

Άμεσος στόχος του αρειανισμού ήταν το θεανδρικό Πρόσωπο του Χριστού, του Οποίου αρνήθηκε την θεότητα, ορίζοντάς Τον ως «το πρώτο κτίσμα του Θεού». Αρνούμενος την θεότητα του Λόγου, αρνείται και την τριαδικότητα του Θεού, εκλαμβάνοντας ως Θεό μόνο τον Πατέρα και ως «απρόσωπη δύναμη» το Άγιο Πνεύμα.

Η Αγία Εκκλησία του Χριστού έχοντας απόλυτη βεβαιότητα ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία, έδωσε τιτάνιες μάχες κατά των αιρέσεων, οι οποίες ως ενδημική νόσος άρχισε να Την προσβάλλει από τις πρώτες ημέρες της επί γης παρουσίας Της.

Ο Κύριός μας και Λυτρωτής μας Ιησούς Χριστός μας δίδαξε πως Εκείνος είναι «η οδός, η αλήθεια και η ζωή» (Ιωάν.11, ). Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μας γνωρίζει ότι ο Χριστός ήταν, είναι και θα είναι «τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων… τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Ιωάν.1,3.9). Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος, πριν ενσαρκωθεί ο Λόγος βρισκόταν «ἐν τῇ σκοτίᾳ», η οποία οδηγούσε το ανθρώπινο γένος στη «σκιά του θανάτου». Ο πεσμένος στην αμαρτία άνθρωπος ήταν ανίσχυρος να δει και να βιώσει την αλήθεια και ακόμη περισσότερο να γνωρίσει το Θεό, καθώς «οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν» (Α΄Κορ.1,20). Γι’ αυτό λοιπόν και ο Θεός ευδόκησε ώστε να διαχυθεί «ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια» στον κόσμο «διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ» (Ιωάν.1,17).

Οὐνίτες πού καταγγέλονται καί οὐνίτες πού ἀμνηστεύονται ἀπό τόν Πατρῶν Χρυσόστομο.

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

«Είδατε από την τηλεόραση την κηδεία του Πάπα και ακούσατε το Χριστός ανέστη. Και είδατε και κάποιους που είχαν την ενδυμασία τη δική μας. Δηλαδή, πολλοί είπαν: Α, είδατε ορθόδοξοι κληρικοί θυμιάτιζαν τον κοιμηθέντα και έψαλλαν το Χριστός ανέστη. Μα δεν ήταν ορθόδοξοι! Δεν ήταν ορθόδοξοι! Γι΄ αυτό είπα προηγουμένως ότι δεν πρέπει να ισοπεδώνουμε τα πάντα. Αλλά ήταν Ουνίτες. Ήταν ο Δούρειος Ίππος, ο οποίος χρησιμοποιείται προκειμένου να παραπλανώνται οι ορθόδοξοι. Είδατε πόσοι από εσάς είπατε: Ορθόδοξοι ήταν. Δεν ήταν καθόλου ορθόδοξοι! Απλώς φέρουν αυτή την περιβολή για να παραπλανούν και κλείνω την παρένθεση αυτή.»

[Μητρ/της Πατρών Χρυσόστομος, 3.5.2025]

Όπως οι Ουνίτες εξαπατούν τον κόσμο εμφανιζόμενοι ως ορθόδοξοι, ενώ υπάγονται στον Πάπα τον οποίον και μνημονεύουν, έτσι και ο Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος Πατρών Χρυσόστομος (Σκλήφας), λυπούμαστε αλλά οφείλουμε να πούμε την αλήθεια, εξαπατά το ακροατήριό του! Βαρύς ο λόγος; Βαρύς, αλλά δυστυχώς αληθινός! Ιδού η απόδειξη : Ανέφερε προσφάτως σε κήρυγμά του στο Άργος, κατά την εκεί Πανήγυρι του πολιούχου του, Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους, ότι Ουνίτες ήταν εκείνοι που θυμιάτιζαν τον νεκρό του Πάπα Φραγκίσκου στην κηδεία του στη Ρώμη και έψαλαν το Χριστός Ανέστη στα Ελληνικά. Διευκρινίζοντας ότι αυτοί δεν είναι ορθόδοξοι αλλά αποτελούν «Δούρειο Ίππο» του Παπισμού, υπονοώντας προφανώς ότι οι ορθόδοξοι δεν κάνουν τέτοια πράγματα και άρα οι πιστοί δεν πρέπει να σκανδαλίζονται ή να ανησυχούν.

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ E΄-Παπικές κακοδοξίες: Λειτουργικές καινοτομίες- ἀλλοίωση μυστηρίων, Ι. Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ E΄-Παπικές κακοδοξίες: Λειτουργικές καινοτομίες- ἀλλοίωση μυστηρίων, Ι. Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, 4-5-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Δ΄- Παπικές κακοδοξίες: Ἱκανοποίηση τῆς Θείας Δικαιοσύνης- Καθαρτήριο πύρ, Μαριολατρεία, Ι. Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Δ΄- Παπικές κακοδοξίες: Ἱκανοποίηση τῆς Θείας Δικαιοσύνης- Καθαρτήριο πύρ, Μαριολατρεία, Ι. Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, 3-5-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Γ΄- Παπικές κακοδοξίες: Ἀλάθητο, Παποκαισαρισμός- Κράτος Βατικανοῦ, Ι.Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Γ΄- Παπικές κακοδοξίες: Ἀλάθητο, Παποκαισαρισμός- Κράτος Βατικανοῦ, Ι.Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, 2-5-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Β΄- Παπικές κακοδοξίες, Ἱ.Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Β΄- Παπικές κακοδοξίες, Ἱ.Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αἵρεση περὶ «Ἱκανοποιήσεως τῆς Θείας Δικαιοσύνης». (Ἀναφορὰ σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον βλάσφημες καὶ κακόδοξες πλάνες τοῦ Παπισμοῦ)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 10η Απριλίου 2025

Η ΑΙΡΕΣΗ ΠΕΡΙ «ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ»

(Αναφορά σε μια από τις πλέον βλάσφημες και κακόδοξες πλάνες του Παπισμού)

Εισερχόμαστε με την χάρη του Θεού στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία μας καλεί να ακολουθήσουμε τον Λυτρωτή μας Χριστό στο δρόμο προς το Γολγοθά. Να βιώσουμε τα Άχραντα Πάθη Του, τα οποία δέχτηκε να υποστεί για τη δική μας απολύτρωση και σωτηρία και να πανηγυρίσουμε την λαμπροφόρο Ανάστασή Του. Να Τον υποδεχτούμε «λαμπαδηφόροι», ως τον «δικαιοσύνης ἥλιον, πᾶσι ζωὴν ἀνατέλλοντα»[1]. Έχουμε άλλωστε την ύψιστη δωρεά και ευλογία να είμαστε μέλη της αληθινής και μοναδικής Εκκλησίας του Χριστού, τα οποία μπορούμε να ζούμε, ως τα μύχια της ψυχής μας, το κοσμοσωτήριο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου και Λυτρωτή μας Χριστού και με αυτή την πίστη πορευόμαστε στον τραχύ επίγειο βίο μας. Έχουμε το προνόμιο να ανήκουμε στην «Εκκλησία της Αναστάσεως», όπως χαρακτηρίζεται η Ορθόδοξος Εκκλησία μας!

Θα προσεγγίσουμε την χαρά της Αναστάσεως υπό την προϋπόθεση ότι θα βιώσουμε τα Θεία Παθήματα στην πραγματική τους διάσταση και για τούτο η Αγία μας Εκκλησία φρόντισε να μας παραθέσει αυτές τις άγιες ημέρες έναν πλούσιο πνευματικό ανεφοδιασμό, στις λατρευτικές και λειτουργικές της ακολουθίες. Μέσω της υπέροχης υμνολογίας μας εισάγει στο μυστήριο της σωτηρίας, όχι ως στείρα νοητική σύλληψη, αλλά ως βιωματικό γεγονός. Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία μας, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, καθοδηγούμενη από το Πανάγιο Πνεύμα, την «εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν.16,17), θέτει σαφή όρια ανάμεσα στο υπερφυσικό και το φυσικό, ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο, ανάμεσα στην Θεία Αποκάλυψη και την ανθρώπινη γνώση. Ένεκα τούτου, δεν προβάλλει το «πως» της σωτηρίας μας, η οποία είναι μυστήριο, αλλά στέκεται στο σωτήριο αποτέλεσμα, στην δια του Χριστού απολύτρωσή μας.

Αντίθετα με την Εκκλησία μας οι αιρέσεις, ως «σπέρματα του διαβόλου», αποθεώνουν τον ανθρώπινο νου, θέλοντας τα πάντα εξηγούμενα από αυτόν. Αυτή είναι άλλωστε η ουσία της αίρεσης, η πρόταξη της ατομικής σκέψης σε σχέση με την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας. Και είναι γνωστό πως η αποθέωση του ανθρώπινου νου έλαβε χώρα στην αιρετική Δύση, με τον σχολαστικισμό, την νοησιαρχία, στην οποία υπέταξαν την Θεία Αποκάλυψη και την απογύμνωσαν από τον υπερβατικό και μυστικό της χαρακτήρα.

Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι και η φοβερή και υπερβαλλόντως βλάσφημη αίρεση «Περί της Ικανοποιήσεως της Θείας Δικαιοσύνης», η οποία προσβάλλει καίρια το δόγμα περί σωτηρίας της Εκκλησίας. Το εκκοσμικεύει, εντάσσοντάς το στην αντίληψη περί κοσμικού δικαίου, στην έννοια της δικαιοσύνης, όπως την αντιλαμβάνεται ο κόσμος και δει στην μεσαιωνική περί δικαιοσύνης αντίληψη που επικρατούσε όταν κυριαρχούσε στην Ευρώπη ο φράγκικος απάνθρωπος φεουδαλισμός. Τότε που οι Φράγκοι ηγεμόνες θεωρούνταν επί γης θεοί και οι υποτελείς τους ανδράποδα, επιβάλλοντας σ’ αυτούς την οποιαδήποτε θέλησή τους.

Ἐκκλησιολογικές παράμετροι τοῦ πρόσφατου σκανδάλου τῆς ἐν Ἑλλάδι παπικῆς «Ἐκκλησίας»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 4η Νοεμβρίου 2024

ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΤΗΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΠΑΠΙΚΗΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

Ο Παπισμός, αφότου εμφανίστηκε στο προσκήνιο της ιστορίας και έγινε καθεστώς (11ος αιώνας), καταλαμβάνοντας την έδρα του πάλαι σεβάσμιου Πατριαρχείου της Ρώμης, καταλύοντας την Εκκλησία και εγκαθιδρύοντας ένα κοσμικό πολιτικοοικονομικό οργανισμό, σύνδεσε την ιστορική του πορεία με εγκλήματα, ανηθικότητα και σκάνδαλα, τα οποία δεν έχουν προηγούμενο σε οιονδήποτε κοσμικό καθεστώς.

Εδώ και χίλια χρόνια το Βατικανό, με την εγκληματική του τακτική και την ανηθικότητά του, απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις χριστιανικές αρχές, αποδεικνύοντας περίτρανα πως, όχι μόνο δεν έχει σχέση με την «αγία και άμωμο» Εκκλησία του Χριστού (Εφ.5,27), αλλά μάλλον είναι ο διαχρονικός της ολετήρας, ο πλέον διαπρύσιος συκοφάντης της! Απόδειξη αυτού, η αποστροφή του σύγχρονου δυτικού κόσμου προς την χριστιανική πίστη και τις χριστιανικές αξίες και η φανερή του εχθρότητα προς την Εκκλησία, καθότι την ταυτίζει με την εγκληματική «εκκλησία» του Παπισμού. Εκατομμύρια ευρωπαίοι απαρνούνται κάθε χρόνο την χριστιανική τους πίστη, πλήθος ναών κλείνουν και πωλούνται για να γίνουν καταστήματα και κέντρα διασκέδασης, λόγω έλλειψης πιστών![1]

Σε παλιότερες εποχές το σκοτεινό Βατικανό, με τις ραδιουργίες του και τους απάνθρωπους μηχανισμούς του, κατέστειλε τις αντιδράσεις και απέκρυπτε τα εγκλήματα, την ανηθικότητα και τα σκάνδαλα των «Παπών» και του παπικού «κλήρου», τα οποία έχει διασώσει η ιστορία και αποτελεί όνειδος για την ανθρωπότητα. Όμως στους σύγχρονους καιρούς, όπου οι πολιτικές εξουσίες έχουν απεμπλακεί από την παπική δυναστεία, τα σκάνδαλα του Παπισμού άρχισαν να έρχονται στο φως της δημοσιότητας και η κοσμική δικαιοσύνη στέλνει στις δικαστικές αίθουσες και στις φυλακές τους υπαίτιους παπικούς εγκληματίες. Τις τελευταίες δεκαετίες αποκαλύπτονται και συνταράσσουν τον κόσμο, χιλιάδες περιπτώσεις οικονομικών και ηθικών σκανδάλων και εγκλημάτων.

Ὁ παπισμὸς δὲν πρόκειται νὰ ἀπορρίψει τὶς κακοδοξίες του! (Ἀναφορὰ σὲ πρόσφατη κυνικὴ ὁμολογία τοῦ «Πάπα» Φραγκίσκου)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Σεπτεμβρίου 2024

Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ!

(Αναφορά σε πρόσφατη κυνική ομολογία του «Πάπα» Φραγκίσκου)

Έχουμε αναφερθεί πάμπολλες φορές στις ανακοινώσεις μας, αποδεικνύοντας με αδιάσειστα στοιχεία, ότι η προωθούμενη «ένωση των εκκλησιών» και κύρια η «ένωση» Ορθοδοξίας και Παπισμού, δεν θα γίνει με την αποδοχή των δογματικών αληθειών της Εκκλησίας από τους αιρετικούς, όπως έχουν διατυπωθεί από τις Άγιες Συνόδους και έχουν διαφυλαχτεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας και την απόρριψη των πλανών και κακοδοξιών, αλλά με βάση την «διαφορετικότητα»!

Τι είναι η «διαφορετικότητα»; Ένας δόλιος τρόπος του Οικουμενισμού αποδοχής των αιρετικών πλανών, ως δήθεν «διαφορετικές παραδόσεις», όχι κατ’ ανάγκην κακόδοξες, και το χειρότερο: «πολύ χρήσιμες για τον εμπλουτισμό των άλλων χριστιανικών ομάδων»! Αυτή είναι άλλωστε απόφαση της Β΄ Βατικανής Συνόδου (1962-1965), ενταγμένη στο διαβόητο «Περί Οικουμενισμού Διάταγμα», το οποίο απώτερο σκοπό έχει να υποτάξει στην παπική εξουσία όλο τον κατακερματισμένο χριστιανικό κόσμο, χωρίς απαραίτητα την «δογματική» ενότητα. Μοναδική προϋπόθεση η υποταγή τους στην εξουσία του «Πάπα»!

Αυτό ακριβώς εξέφρασε πρόσφατα, με κάθε σαφήνεια, ο «Πάπας» Φραγκίσκος, σχετικά με το «μοντέλο» «ενότητας» Παπισμού και Ορθοδοξίας, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο για απόρριψη καμιάς από τις δεκάδες κακόδοξες πλάνες του. Τις δηλώσεις έκανε μάλιστα ενώπιον ορθοδόξου αντιπροσωπείας, υπό τον Σεβ. Μητροπολίτη Φαναρίου και Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, κ. Αγαθάγγελο, χωρίς δυστυχώς την οποιαδήποτε αντίδραση από την ορθόδοξη αντιπροσωπεία.

Οἱ κακοδοξίες τοῦ Παπισμοῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Νέα κακοδοξία τοῦ «ἀλαθήτου»: Πιστεύει εἰς ..ἄδειαν κόλασιν!

Ο ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ τοῦ Βατικανοῦ Φραγκίσκος, ὑπεραμυνόμενος τὴν ἀπόφασή του νὰ «εὐλογεῖ» ἡ «ἐκκλησία» τὰ σοδομιτικὰ ζευγάρια, δήλωσε ὅτι, ἐφόσον αὐτὴ συγχωρεῖ τοὺς πάντες, ἡ κόλαση εἶναι …ἄδεια!

Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Ὁ Κύριος “δὲν σκανδαλίζεται ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μας, γιατί εἶναι πατέρας ποὺ μᾶς συνοδεύει”, παρατηρεῖ ὁ Ἐπίσκοπος Ρώμης, παραδεχόμενος ὅτι θέλει νὰ πιστεύει ὅτι ἡ κόλαση εἶναι ἄδεια.

Ἂς ρωτήσει καὶ τὸν Δάντη ἀλλὰ καὶ τὸν Μιχαὴλ Ἄγγελο, ποὺ στὸ περίφημο ἔργο του “Ἡ Δευτέρα Παρουσία”, ποὺ εἶναι μέσα στὸ Βατικανὸ στὴν Καπέλα Σιξτίνα ἀποτυπώνει τὴν μαζικὴ κάθοδο στὴν Κόλαση.

Αὐτὸ ποὺ διακήρυξε ὁ πάπας εἶναι μία νέα αἱρετικὴ θέση ὅτι δὲν ὑπάρχει Κόλαση, γιατί μία ἄδεια Κόλαση δὲν εἶναι Κόλαση, ἀφοῦ δὲν ὑφίσταται ἡ τιμωρία, ἐκ τοῦ κολάζω, τιμωρῶ. Εἶναι ἡ νέα πλάνη. Γιὰ ἐκεῖ τὸ πήγαιναν ἀπὸ καιρὸ μὲ τὸ Καθαρτήριο πῦρ, ἀλλὰ τώρα τὸ τερμάτισαν.

Διατί παραμένει ἀνέγγιχτος ἡ παπικὴ κακοδοξία περὶ τοῦ ἀλαθήτου τοῦ Πάπα;

Ἰδοῦ μία ἀκόμη παραδοξότητα τῆς «Οἰκουμενικῆς Κινήσεως», ἡ φρικτὴ παπικὴ αἵρεση περὶ «ἀλαθήτου τοῦ Πάπα», παραμένει ἀνέγγιχτη! Οὐδέποτε τέθηκε, ὡς θέμα συζήτησης, στοὺς διαλόγους! Γιατί ἆραγε;

Διότι ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τοῦ Παπισμοῦ! Διότι, δι’ αὐτῆς ὁ «μαχαραγιὰς» τοῦ Βατικανοῦ καπηλεύεται τὸν ἴδιο τὸ Χριστό, «λειτουργώντας» ὡς «Χριστὸς ἐπὶ γῆς»!

Ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἔδωσε τὴ σωστὴ δογματικὴ διάσταση (καὶ) αὐτῆς τῆς κακοδοξίας: «Τὸ ἀλάθητον εἶναι φυσικὸν θεανθρώπινον ἰδίωμα καὶ φυσικὴ θεανθρώπινη λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας ὡς Θεανθρωπίνου Σώματος τοῦ Χριστοῦ… Διὰ τοῦ δόγματος περὶ τοῦ ἀλαθήτου τοῦ πάπα εἰς τὴν πραγματικότητα ὁ πάπας ἀνεκηρύχθη εἰς Ἐκκλησίαν καὶ ὁ πάπας-ἄνθρωπος κατέλαβε τὴ θέση τοῦ Θεανθρώπου. Αὐτὸς εἶναι ὁ τελικὸς θρίαμβος τοῦ οὑμανισμοῦ, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ “ὁ δεύτερος θάνατος’’ (Ἀποκ. 20,14. 21,8) τοῦ παπισμοῦ, μέσῳ δὲ αὐτοῦ καὶ τοῦ κάθε οὑμανισμοῦ. …τὸ δό­γμα περὶ τοῦ ἀλαθήτου τοῦ πάπα εἶναι ὄχι μόνο αἵρεσις, ἀλλὰ παν­αίρεσις.

Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός. Ὁ Ἄτλας τῆς Ὀρθοδοξίας.

Κρατεί μεν Άτλας μυθικώς ώμοις πόλον,

Κρατεί δ’ αληθώς Μάρκος Oρθοδοξίαν.

Ο άγιος Μάρκος (κατά κόσμο Εμμανουήλ), εγεννήθη από ευσεβείς γονείς το 1392 εις την βασιλίδα των πόλεων, Κωνσταντινούπολιν. Ο πατέρας του ωνομάζετο Γεώργιος και ήτο αρχιδικαστής, σακελλίων και διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας, η μητέρα του ωνομάζετο Μαρία και ήτο θυγατέρα του ευσεβούς ιατρού Λουκά.

Αμφότεροι οι γονείς προσπάθησαν και επέτυχαν να αναθρέψουν τον μικρό Εμμανουήλ εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Αλλά ο θάνατος του πατρός του άφησε αυτόν και τον μικρότερό του αδελφό Ιωάννη ορφανούς εις νεαρά ηλικία.

Τα πρώτα γράμματα ο άγιός μας τα εδιδάχθη από τον πατέρα του Γεώργιο, ο οποίος είχε μία ονομαστή ιδιωτική σχολή. Μετά τον θάνατον του πατρός του η μητέρα του τον έστειλε να μαθητεύεση εις τους πλέον φημισμένους διδασκάλους της εποχής του, τον Ιωάννη Χορτασμένο (κατόπιν Ιγνάτιο Μητροπολίτη Σηλυμβρίας) και τον μαθηματικόν και φιλόσοφον Γεώργιον Γεμιστόν Πλήθωνα. Μεταξύ των συμμαθητών του ήτο και ο μετ έπειτα άσπονδος εχθρός του Βησσαρίων ο καρδινάλιος.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ

Όταν ο νεαρός Εμμανουήλ τελείωσε τας σπουδάς του, ανέλαβε την διεύθυνση της πατρικής σχολής και εις σύντομο χρονικό διάστημα ανεγνωρίσθει ως ένας από τους πλέον λαμπρούς διδασκάλους της ψυχορραγούσης πόλεως. Μεταξύ των μαθητών του, που διέπρεψαν αργότερον, ήσαν ο Γεώργιος Γεννάδιος Σχολάριος,-ο πρώτος μετά την πτώσιν της Πόλεως Πατριάρχης-, ο Θεόδωρος Αγαλλιανός, ο Θεοφάνης Μητροπολίτης Μηδείας και ο αδελφός του Ιωάννης ο Ευγενικός.

Αλλά ο θείος έρως δεν άφησε τον Εμμανουήλ να παρασυρθεί από την γεμάτη υποσχέσεις λαμπρά καριέρα του διδασκάλου, ούτε οι λίαν φιλικές σχέσεις του με τον αυτοκράτορα τον εμπόδισαν να απαρνηθεί τον κόσμο και να καταφύγει εις την νήσον των Πριγκιποννήσων Αντιγόνη, πλησίον του φημισμένου ασκητού Συμεώνος. Εκεί έμεινε αγωνιζόμενος πνευματικώς επί δύο έτη και μετά, κατόπιν των τουρκικών επιδρομών εις τας νήσους, ήλθε με τον γέροντά του εις την περίφημο τότε Μονή του Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων, εις την Κωνσταντινούπολιν.

Γενική ὑποχρεωτική ἀγαμία τοῦ Παπικοῦ «κλήρου»: Ἡ ρίζα τῆς ἠθικῆς σήψεώς του (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 18η Φεβρουαρίου 2019

ΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΓΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ «ΚΛΗΡΟΥ»:  Η ΡΙΖΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΣΗΨΕΩΣ ΤΟΥ

Μετά την πυορροούσα πληγή στο διεφθαρμένο«σώμα» του Παπισμού από τις χιλιάδες περιπτώσεις παιδεραστίας, που βγήκαν στο φως της δημοσιότητος τα τελευταία χρόνια, έρχεται τώρα ένα νέο «τσουνάμι» να σαρώσει κάθε απομεινάρι «αξιοπρέπειας» από τον Παπισμό. 

Πρόκειται για την σεξουαλική εκμετάλλευση καλογραιών, οι οποίες «φυλακίζονται» σε «μοναστήρια» και χρησιμοποιούνται ως σκλάβες του σεξ, από παπικούς «κληρικούς» και μάλιστα όλων των βαθμίδων! Κάτι ανάλογο με την πρακτική των μουσουλμάνων τζιχαντιστών στη Μέση Ανατολή και Αφρική, οι οποίοι φυλακίζουν «άπιστες» και τις χρησιμοποιούν και αυτοί ως σκλάβες των κτηνωδών ορέξεων τους, φυσικά στο όνομα του «θεού» τους! «Βουΐζει» κυριολεκτικά ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος από τις νέες αυτές αποκαλύψεις, που βγαίνουν κάθε τόσο στο φως της δημοσιότητος.

Το καινούργιο αυτό σκάνδαλο έρχεται να επιβεβαιώσει μετά πάσης επισημότητος ο ίδιος οσημερινός«Πάπας»κ. Φραγκίσκος. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία:«Αηδία και αποτροπιασμό προκαλούν οι δηλώσεις του Πάπα Φραγκίσκου. Παραδέχθηκε δημόσια πως ιερείς χρησιμοποιούν μοναχές ως σκλάβες του σεξ. Μάλιστα με απόλυτη ψυχραιμία ανέφερε πως γίνονται ενέργειες αντιμετώπισης του φαινομένου, αλλά αυτό εξακολουθεί να υπάρχει. Ο Πάπας Φραγκίσκος παραδέχθηκε ότι καθολικοί ιερείς εκμεταλλεύονταν σεξουαλικά μοναχές και τις χρησιμοποιούσαν ως σκλάβες του σεξ, τονίζοντας ότι έχει δεσμευθεί να σταματήσει κάθε είδους κακοποιήσεις. Ο ποντίφικας έκανε τις δηλώσεις αυτές στο αεροπλάνο της επιστροφής του από το Αμπού Ντάμπι, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με ένα άρθρο στο περιοδικό του Βατικανού που αναφερόταν στην κακομεταχείριση των καλογριών της καθολικής εκκλησίας.  Προσφάτως, όλο και περισσότερες καλόγριες, στο πλαίσιο του κινήματος MeeToo, άρχισαν να μιλούν για την κακοποίησή τους στα χέρια ιερέων και επισκόπων. Πέρυσι, η διεθνής ένωση που εκπροσωπεί πάνω από 500.000 καθολικές καλόγριες ενθάρρυνε τα μέλη της να σπάσουν τη σιωπή τους» (Ιστ. pentapostagma)! Και συνεχίζει:«“Είναι αλήθεια. Υπάρχουν ιερείς, ακόμη και επίσκοποι, οι οποίοι το έχουν κάνει. Θεωρώ ότι συμβαίνει ακόμη, αφού κάτι δεν σταματά επειδή απλά το γνωρίζεις. Εργαζόμαστε για αυτό εδώ και πολύ καιρό. Έχουμε θέσει σε διαθεσιμότητα αρκετούς ιερείς για τέτοιες υποθέσεις”, δήλωσε ο πάπας. Πρόσθεσε, ακόμη, ότι το Βατικανό βρίσκεται σε διαδικασίες για το κλείσιμο ενός εκκλησιάσματος γυναικών λόγω σεξουαλικής κακοποίησης και διαφθοράς, αν και δεν την κατονόμασε»!

Ἡ κακόδοξη παρερμηνεία τῆς ταύτισης τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου μέ τήν ‘’πέτρα τῆς ἀληθείας’’

Η ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΤΑΥΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ‘’ΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ’’

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

 

Οι Παπικοί για να στηρίξουν την κακοδοξία του παπικού εξουσιαστικού πρωτείου, παρερμηνεύουν το χωρίο από το Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, «συ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16,18). Πως είναι δυνατόν να ισχυρίζονται ότι η Εκκλησία του Χριστού στηρίζεται σε ένα άνθρωπο; Αν τον Απόστολο Πέτρο εννοούσε ο Χριστός, θα αναφερόταν απευθείας σ’ αυτόν λέγοντάς του «επί σε οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν». Ο Άγιος Κυπριανός αναφέρει ότι «όλοι οι Απόστολοι ήταν ότι και ο Πέτρος δηλαδή προικισμένοι με την ίδια τιμή και εξουσία*» (De Unitate Ecclesiae).

Γιά τήν κακοδοξία τοῦ Παπικοῦ ἀλάθητου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΑΛΑΘΗΤΟΥ

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου.

 

Πως ανακάλυψαν οι Παπικοί την κακοδοξία του Παπικού αλάθητου; Που βρήκαν οι Παπικοί να αναφέρεται η Αγία Γραφή στο Παπικό αλάθητο; Ποιά Σύνοδος Οικουμενική αναφέρει τέτοια θεολογική πλάνη; Η παπική εξουσιαστική μάνητα, το παπικό εξουσιαστικό πρωτείο θέλησε να κάνει ακόμα πιο ισχυρό, με την κακοδοξία του «αλάθητου». Το παπικό δόγμα του «αλάθητου», θεσπίστηκε αυθαίρετα κατά την Α΄ Σύνοδο του Βατικανού, με τη σημείωση «εκ καθέδρας». Ο παραλογισμός του «αλάθητου» στη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού, βρήκε τη μεγαλύτερη εδραίωσή του, με την υπόδειξη μάλιστα, ότι όποιος «αντείπει, ανάθεμα έστω». Δεν υπάρχει κανένας υπαινιγμός περί αλάθητου στην Αγία Γραφή, ούτε ποτέ η Εκκλησία αναφέρθηκε συνοδικά σε κάτι τέτοιο. Αποτελεί μια ακόμη αυθαίρετη θεολογική πλάνη των Παπικών.

Δεν αντιλαμβάνονται οι Παπικοί την θεολογική πλάνη του παπικού αλάθητου; Το περί Παπικού αλάθητου δόγμα, καταρρίπτεται από τη στάση κάποιων Παπών πριν το Σχίσμα.

Ἀπὸ τὸ κακόδοξο παπικὸ δόγμα «περὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα» στὸ δόγμα «περὶ μεταστάσεως τῆς Παναγίας»

Ἱερὰ Μητρόπολις Πειραιῶς, γραφεῖο ἐπὶ 

τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν παραθρησκειῶν

 

Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἀπαριθμήσει κανεὶς πρόχειρα, τὶς κακοδοξίες τὶς ὁποῖες ἐφεῦρε ὁ Παπισμὸς καὶ εἰσήγαγε στὴν παρασυναγωγή του, ἀφότου ἀποσχίστηκε ἀπὸ τὴν μία καὶ ἀδιαίρετη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τὸν 11ο αἰώνα. Μέχρι σήμερα, δὲν ἔπαψε νὰ εἰσάγει πλάνες καὶ κακοδοξίες, πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἐπισημάναμε σὲ κατὰ καιροὺς δημοσιεύσεις μας καὶ οἱ ὁποῖες βέβαια, εἶναι ἄγνωστες στὴν δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς πρώτης χιλιετίας. Μία τέτοια καινοφανὴς πλάνη εἶναι καὶ αὐτὴ τῆς «Ἐνσώματης Μετάστασης τῆς Παναγίας στοὺς Οὐρανούς». Πρόκειται γιὰ ἕνα κακόδοξο «δόγμα», τὸ ὁποῖο εἰσήγαγε, ἐντελῶς αὐθαίρετα ὁ Πάπας Πίος ΙΒ΄, τὸ 1950. Ἰδοὺ καὶ ἡ διατύπωση τοῦ «δόγματος»: «Ὁμολογοῦμε, δηλώνουμε καὶ ὁρίζουμε τὴ μετάσταση τῆς Παναγίας ὡς θεϊκῶς ἀποκεκαλυμμένο δόγμα πίστεως, ὅτι δηλαδὴ ἡ Ἄμωμος Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἀειπάρθενος Μαρία, ἀφοῦ ὁλοκλήρωσε τὴν ἐπίγεια ζωή της, ἀνέβηκε μὲ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα της στὴν αἰώνια δόξα»!