Μεγάλη εὐλογία εἶναι ὅσες φτιάχνουν πρόσφορα γιά τήν Ἐκκλησία!

Μεγάλη ευλογία είναι όσες φτιάχνουν πρόσφορα για την Εκκλησία!

Το πρόσφορο της Θείας Λειτουργίας, από το οποίο θα βγει ο Χριστός και θα γίνει το Σώμα του Χριστού, για τη Θεία Κοινωνία, πρέπει να γίνεται στο σπίτι από κάποια νοικοκυρά και να είναι σιταρένιο.

Τολμώ να πώ, ότι ποτέ να μην πάτε να πάρετε προσφορά από το φούρνο. Ένα πράγμα απεριποίητο, μια φούσκα, με μια τυπική σφραγίδα. Μπορεί να γίνει αυτό το Σώμα του Χριστού; Είναι ασέβεια!

Σε μια Θεία Λειτουργία χρειάζονται τουλάχιστον 2 πρόσφορα. Όταν φτιάχνεις πρόσφορο, φτιάχνεις την Παναγία, που θα γεννήσει το Χριστό. Η γυναίκα που ζυμώνει το πρόσφορο, υπέχει θέση της Αγίας Άννας, γιατί πηγαίνοντας το πρόσφορο στην Εκκλησία, είναι σαν να πηγαίνεις την Παναγία στην Εκκλησία, για να γεννήσει το Χριστό. Είναι πολύ μεγάλη τιμή λοιπόν, η νοικοκυρά να ζυμώνει και να φτιάχνει πρόσφορο.

Ἄχ Θεέ μου τούτη ἡ Λειτουργιά (ἡ προσφορά) πόσες ψυχές ἔχει νά θρέψει….

 

Ο εσπερινός είχε τελειώσει κι η εκκλησία ακόμα μοσχοβολούσε το λιβάνι το Αγιορείτικο….

Είχε αρχίζει να σουρουπώνει και οι φλόγες των καντηλιών φώτιζαν τα πρόσωπα των Αγίων….

Σε μια τέτοια ατμόσφαιρα μυσταγωγική αβίαστα ξεπηδά απ’ τα χείλη και την καρδιά σου η προσευχή….

Ο παππούλης τακτοποιούσε το Ιερό για την αυριανή Θεία Λειτουργία και που και που άκουγες ισχνά την ‘’ευχή’’ να περιφέρεται στην ατμόσφαιρα σαν το θυμίαμα σκορπώντας το δικό της ‘’άρωμα’’…..

Τούτη την ησυχία διέκοψε ο ήχος από τις παντόφλες της κυρα Δέσποινας που μπήκε φουριόζα με την αγωνία ζωγραφισμένη στο αυλακωμένο από τους κόπους και τους πόνους προσωπάκι της….

Αχ μια ψυχούλα τόοο δοκιμασμένη….

Μα παρά την δυστυχία, την φτώχια, την γκρίνια απ’ τον άντρα της το ‘’δόξα τω Θεώ’’ έχει γίνει η εκπνοή της ψυχής της….

-‘’ Παππούλη….. είστε εδώ;’’

-‘’Έλα κυρα Δέσποινα, εδώ είμαι…. έρχομαι…..’’

-‘’ Τι έπαθες κι φαίνεσαι αναστατωμένη;

"Τι να σου κάμω; Κλαίω κι εγώ μαζί σου, αλλά δεν μπορώ να το πάρω"

Σε αρκετές Θείες Λειτουργίες που τελούσε προσέρχονταν πολλοί χριστιανοί. Μία φορά πήγε κάποια γυναίκα άγνωστη να του δώσει ένα πρόσφορο. Αφού την κοίταξε καλά της είπε: "Δεν μπορώ να το πάρω". "Γιατί;" τον ρώτησε.

Μεγάλη εὐλογία εἶναι ὅσες φτιάχνουν πρόσφορα γιά τήν Ἐκκλησία!

Έξω από ένα χωριό των Τρικάλων, ζούσε μια χήρα γυναίκα, που γνώριζε, ότι καμμία από τις γυναίκες των γύρω χωριών, δεν καταδέχονταν να φτιάχνει πρόσφορα για την Εκκλησία.

Εκείνη όμως, παρά την φτώχεια της, έφτιαχνε 10-12 πρόσφορα κάθε Κυριακή και τα μοίραζε στους ναούς της περιοχής!

Ἁγιορείτικη συνταγή γιά Πρόσφορο

Το πρόσφορο το προσφέρουν οι Χριστιανοί για την τέλεση της θείας Λειτουργίας. Είναι η αντιπροσφορά μας στον Κύριον, για τις δικές του πολλές και ιδιαίτερες δωρεές.

Για την παραδοσιακή αυτή αγιορείτικη συνταγή για το πρόσφορο θα χρειαστούμε:

2 φλ.τσαγ αλεύρι μαλακό κοσκινισμένο, 5 φλ.τσαγ αλεύρι σκληρό κοσκινισμένο, 1 φλ. τσαγιού προζύμι, 1 φλ. τσαγιού χλιαρό νερό (όχι καυτό) για το προζύμη, 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι, χλιαρό νερό όσο πάρει για το ζύμωμα, σφραγίδα ξυλόγλυπτη και 2 ταψάκια 25 εκατοστά.

Για να αναπιάσετε το προζύμι:

Οἱ προσφοράρηδες

Το κάθε μοναστήρι έχει θέσει έναν από τους μοναχούς του στο διακόνημα του προσφοράρη.

Δηλαδή στου διακονητή για στην παραγωγή πρόσφορων για την Θεία Λατρεία.

Έτσι και στην μονή των Σπηλαίων του Κιέβου ο τότε ηγούμενος Ποιμήν του μοναστηριού έθεσε αυτό το διακόνημα στον μοναχό Σπυρίδωνα τον μετέπειτα Όσιο της εκκλησίας μας.

Ο Όσιος Σπυρίδων ο προσφοράρης πήγε στην Μονή των Σπηλαίων του Κιέβου γύρω στο 1139 μ.Χ., απλός, άκακος, απονήρευτος έμοιαζε σα μικρό παιδί. Καταγόταν από μία πολύ φτωχή οικογένεια και ήτο αγράμματος.

Αυτό τον γέμιζε θλίψη και ζητούσε στην προσευχή του να του δώσει ο Θεός δύναμη και φώτιση να μάθει ανάγνωση για να μπορεί να διαβάζει τα ιερά κείμενα.

Πράγματι, με πολύ προσπάθεια και επιμονή, σε πολύ λίγο χρόνο έμαθε να διαβάζει. Ήταν απερίγραπτη η χαρά του που μπορούσε πια να μελετά τις Γραφές και τους βίους των Αγίων.

Έμαθε απ' έξω ολόκληρο το Ψαλτήρι και το έλεγε με ευλάβεια και κατάνυξη τις ώρες του διακονήματός του.

Ταπεινός, γεμάτος ανεξικακία, ακτήμων με άγρυπνη προσευχή και με πολύ ζήλο ο Σπυρίδων πρόκοβε πολύ στα πνευματικά.

Ὁ ἱερέας ὅταν μοιράζει τό Ἀντίδωρο στούς πιστούς λέει τήν εὐχή: «Εὐλογία Κυρίου καί ἔλεος ἔλθοι ἐπί σέ»

Το Αντίδωρον είναι ευλογημένος άρτος που βγαίνει από τα πρόσφορα που προσεκόμισαν και προσέφεραν οι πιστοί, προκειμένου να τελεσθεί η Θεία Λειτουργία (γι’ αυτό και ονομασία πρόσφορο, από το ρήμα προσφέρω). Κατά την ώρα που γίνεται η ακολουθία της προσκομιδής προσφέρονται άρτοι (πρόσφορα), συνήθως τρία ή πέντε για να εξαχθούν οι μερίδες των εννέα ταγμάτων.

Πρώτα εξάγεται ο αμνός που συμβολίζει και τυποί το σώμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Δεύτερον εξάγεται η τριγωνική μερίδα της Θεοτόκου.

Τρίτον εξάγονται οι μερίδες των εννέα ταγμάτων, δηλαδή πάντων και πασών των αγίων της Εκκλησίας (πρόκειται για εννέα τριγωνικές μερίδες).

Τέταρτον εξάγεται η μερίδα υπέρ του οικείου επισκόπου (Πατριάρχου, Αρχιεπισκόπου, Μητροπολίτου για τα δεδομένα της Ελλάδας) και …

πέμπτον εξάγονται οι μερίδες των ζώντων και κεκοιμημένων, της θριαμβεύουσας και της στρατευμένης Εκκλησίας (πρόκειται για μαργαρίτες, μικρά δηλ. ψίχουλα).

Συμμετοχή στήν Θεία Λειτουργία μέ τήν εὐλαβική παρασκευή τοῦ προσφόρου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Από το βιβλίο ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

Η λειτουργιά ή πρόσφορο, που θα γίνει Σώμα του Χριστού πρέπει να παρασκευάζεται με πολλή προσοχή και ευλάβεια από τους ευλαβείς ενορίτες και όχι από τον φούρνο βιομηχανικά και τυποποιημένα. Για το λόγο αυτό παραθέτουμε τη μαρτυρία ευλαβούς γυναίκας, όπως μας την διέσωσε ο αγαπητός εν Χριστώ αδελφός και καθηγητής της Φιλοσοφίας Λάμπρος Σιάσος στο βιβλίο του: Από την εκκλησιαστική στη λαϊκή ευσέβεια, Εκδ. Πουρναρά Θεσσαλονίκη 1994 και αναδημοσίευσε ο π. Αθανάσιος Κατζιγκάς  στο βιβλίο του: Ακολουθία της Ιεράς Προθέσεως ή Προσκομιδής, Εκδ. Μυγδονία, απ΄όπου και λάβαμε το κείμενο.

Η προετοιμασία για τις λειτουργιές -

Αληθινό αφήγημα από την Δυτική Στερεά

"-Πες μου, γιαγιά Μαρία, σε παρακαλώ, πώς έφτιαχναν στα χρόνια σου τις λειτουργιές.

- Η μάννα μου, παιδί μου, ήταν Χριστιανή...πάντοτε έκανε αυτή την ετοιμασία. Τ΄αλεύρι το είχε χώρια. Όταν θα ήταν καθαρή θα το συμμάζευε το αλεύρι μην πάει ακάθαρτη κι απλώσει μέσα.

- Χώρια λοιπόν τ΄αλεύρι για τις λειτουργιές.

- Τότε εμείς είχαμε την αλισσίβα. Έβανε μια κατσαρόλα στην φωτιά με νερό και πέταγε μέσα στάχτη. Έβραζε τη στάχτη με το νερό και αυτή ήταν η αλισσίβα. Έπαιρνε ύστερα μικρό κατσαρολάκι, το έβραζε το έβγαζε το έτριβε με την αλισσίβα το έφτιαχνε με άμμο και έφεγγε. Μετά έπλενε τα σαγάνια, τα χαλκοματένια.

Προσευχή στήν Παναγία - Θεοτόκε Παρθένε

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΛΕΜΕ  ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΟΡΟΥ  Ή ΤΟΥΣ  ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ 

Θεοτόκε Παρθένε,
εὐλογημένη Μαρία κεχαριτωμένη,
Δέσποινα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς,
εὐλο­γημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου,
ὅτι σωτῆρα ἔτεκες,

τόν μονογενῆν Υἱὀν τοῦ Θεοῦ
καί Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Γιά τό ζύμωμα τῆς Λειτουργιᾶς-Πρόσφορα πρός τόν Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό

ΓΙΑ ΤΟ ΖΥΜΩΜΑ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ – ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ

Αφού έχουμε αναμμένο ένα αγνό μελισσοκέρι και το θυμιατό με μοσχοθυμίαμα μπροστά στην Εικόνα του Χριστού ή της Παναγίας, λέμε τις παρακάτω προσευχές και μετά αρχίζουμε να ζυμώνουμε. Πρώτα Σταυρώνουμε το αλεύρι με τα τρία δάκτυλά μας λέγοντας :

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι· καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν· Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου. Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.

Τί εἶναι ἡ ὕψωση τῆς Παναγίας ;

Όσοι έτυχε να παρευρεθείτε σε τράπεζα μίας Αγιορείτικης Μονής θα παρακολουθήσατε τη λεγομένη Ύψωση (του άρτου) της Παναγίας. Θα δώσουμε μια εξήγηση αυτής της ακολουθίας.
Ο άρτος της Παναγίας είναι μια τριγω­νική μερίδα που κόβεται από ένα πρόσφορο και υψώνεται προς τιμή της Θεοτόκου. Ποιός κάνει την ύψωση; Σύμφωνα με τη λειτουργική παράδοση κατά το τέλος της τράπεζας ο τραπεζάρης της μονής. Τα παλαιά τυπικά και Ωρολόγια γράφουν ότι την ύψωση κάνει ο «ταχθείς αδελφός» ή ο «ταχθείς μοναχός» ή ο «μέλλων υψώσαι την Παναγίαν»ή «παρά του εις τούτο τεταγμένου μοναχού»(Άγιος Μάρκος Εφέσου). Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει ότι την ύψωση κάνει «ο αναγνούς και τα πνευματικά διακονήσας τοις αδελφοίς», δηλ. ο αναγνώστης του λόγου προς πνευματική οικοδομή των μοναχών και προσκυνητών. Σε καμιά περίπτωση δεν αναφέρεται ότι την κάνει ο ηγούμενος ή ο εφημέριος της Μονής. Αυτοί παρακολουθούν.

Προετοιμασία Προσφόρου

Όπως όλοι γνωρίζουμε για την Θεία Λειτουργία χρειάζονται ,ανάμεσα στα άλλα, και τα πρόσφορα από τα οποία θα εξέλθει ο "Αμνός " και οι "Μερίδες " της Θεοτόκου, των Αγίων και των ζώντων και κεκοιμημένων Χριστιανών.

Στις ημέρες μας παρατηρείται το φαινόμενο οι Χριστιανοί να προσκομίζουν στον Ναό πρόσφορα που αγόρασαν από τον φούρνο και που βέβαια ειναι ακατάλληλα για να χρησιμοποιηθούν στην Θεία Λειτουργία. Αυτό συμβαίνει γιατί οι νέες κυρίως γυναίκες δεν γνωρίζουν τον τρόπο παρασκευής μιας "λειτουργιάς", όπως είναι η άλλη ονομασία του πρόσφορου. Στα παλαιότερα χρόνια κάθε νοικοκυρά μάθαινε από την μητέρα της την συνταγή και σε κάθε σπίτι μοσχοβολούσε συχνά το θυμίαμα και το άρωμα του φρέσκου ζυμωτού πρόσφορου που θα πήγαινε στην Εκκλησία να λειτουργηθεί. Πιστεύουμε ότι αυτή η ευλογημένη συνήθεια πρέπει να συνεχισθεί και επειδή γνωρίζουμε πως πολλές ευσεβείς γυναίκες, αλλά και άνδρες,επιθυμούν να φτιάξουν το δικό τους πρόσφορο παραθέτουμε τις συνταγές όπως αυτές μας τις παρέδωσε ο σεβαστός Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής της Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος. 

 ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ 

Χρειάζεται να έχουμε:

Συμμετοχή στήν Θεία Λειτουργία μέ τήν εὐλαβική παρασκευή τοῦ προσφόρου.

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

3.ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΖΩΗ

Συμμετοχή στήν Θεία Λειτουργία μέ τήν εὐλαβική παρασκευή τοῦ προσφόρου.

Ἡ λειτουργιά ἤ πρόσφορο, πού θά γίνει Σῶμα τοῦ Χριστοῦ πρέπει νά παρασκευάζεται μέ πολλή προσοχή καί εὐλάβεια ἀπό τούς εὐλαβεῖς ἐνορῖτες καί ὄχι ἀπό τό φοῦρνο βιομηχανικά καί τυποποιημένα. Γιά τό λόγο αὐτό παραθέτουμε τήν μαρτυρία εὐλαβοῦς γυναικός, ὅπως μᾶς τήν διέσωσε ὁ ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός καί καθηγητής τῆς Φιλοσοφίας Λάμπρος Σιάσος στό βιβλίο του: Ἀπό τήν ἐκκλησιαστική στήν λαϊκή εὐσέβεια, Ἐκδ. Πουρναρᾶ Θεσ/νίκη 1994 καί ἀναδημοσίευσε ὁ π. Ἀθ. Κατζιγκᾶς στό βιβλίο του Ἀκολουθία τῆς Ἱερᾶς Προθέσεως ἤ Προσκομιδῆς, Ἐκδ. Μυγδονία, ἀπό ὅπου καί λάβαμε τό κείμενο.

Ἡ προετοιμασία γιά τίς λειτουργιές-

Ἀληθινό ἀφήγημα ἀπό τήν Δυτική Στερεά.

« - Πές μου γιαγιά Μαρία, σέ παρακαλῶ, πῶς ἔφτιαχναν στά χρόνια σου τίς λειτουργιές.

• Ἡ μάννα μου, παιδί μου, ἦταν Χριστιανή..., πάντοτε ἔκανε αὐτή τήν ἑτοιμασία. Τ' ἀλεύρι τό εἶχε χώρια· ὅταν ἤτανε καθαρή, θά τό συμμάζευε τ' ἀλεύρι -μήν πάει ἀκάθαρτη καί ἁπλώσει μέσα.
• Χώρια, λοιπόν, τ' ἀλεύρι γιά τίς λειτουργιές.
  

Τό πρόσφορο

Από το ρήμα προσφέρω και σημαίνει προσφορά, δώρο. Εδώ σημαίνει δώρο στο Θεό . Παλιά το έλεγαν και «λειτουργιά» , επειδή ακριβώς προοριζόταν για τη Λειτουργία.

Για την «ιστορία» αναφέρουμε, πως οι μανάδες μας , οι γιαγιάδες μας έδειχναν ιδιαίτερη σπουδή στην προετοιμασία του. Συγκεκριμένα: Λίγες μέρες πριν από το θερισμό του σιταριού, πήγαιναν στα χωράφια, διάλεγαν και μάζευαν τα καλύτερα στάχυα. Το σιτάρι, που έβγαινε από αυτά, το έβαζαν σε ξεχωριστό και καθαρό δοχείο. Ενώ ο μυλωνάς είχε ξεχωριστή μέρα που το άλεθε. Το αλεύρι (= λείτουργο- άλευρο) το έβαζαν σε καθαρό και ξεχωριστό δοχείο κάτω από το εικόνισμα του σπιτιού τους.

Πριν από το ζύμωμα τηρούσαν συζυγική εγκράτεια. Έπαιρναν νερό από την πιο καθαρή βρυσούλα, με την αυστηρή απαγόρευση , από το νερό που θα έφτιαχναν το «πρόσφορο» , να μην πιει κανείς , (γιατί προοριζόταν για ιερό σκοπό) .

Ἡ ἀνακούφιση τοῦ φυλακισμένου. Θαύματα καί ἀποκαλύψεις ἀπό τή Θεία Λειτουργία

 

Η ανακούφιση του φυλακισμένου

   Παρόμοιο, με τα προηγούμενα, περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων, πατριάρχης Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του, για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες:
   Ένας νέος από την Κύπρο, συμπατριώτης του αγίου, οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μια φυλακή, που ονομαζόταν Λήθη. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί.
   Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Αυτοί πληροφόρησαν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή.

Ἡ σφραγίδα τοῦ πρόσφορου (συμβολισμοί καί ἔννοιες).

Σφραγίδα του πρόσφορου (συμβολισμοί και έννοιες). Το Πρόσφορο είναι το ψωμί που προσφέρουμε στον Ναό, για να τελεσθεί η Θεία Ευχαριστία. Μαζί με το κρασί, ως Τίμια Δώρα (άρτος και οίνος), προτού μεταφερθούν με τη Μεγάλη Είσοδο στην Αγία Τράπεζα, τοποθετούνται στην Πρόθεση (προ + τίθημι = προθέτω), όπου με την τελετή της Προσκομιδής θα προετοιμασθούν για τη Θεία Λειτουργία. Στην Προσκομιδή τμήματα του Προσφόρου θα τοποθετηθούν τελετουργικά στο Δισκάριο και λίγο κρασί στο Άγιο Ποτήριο. Το στρογγυλό σχέδιο του Προσφόρου συμβολίζει την κοιλιά της Παρθένου Μαρίας, απ' όπου προήλθε (γεννήθηκε) ο μονογενής Υιος της.

Πως πρέπει να παίρνουμε το αντίδωρο και τι πρέπει να ξέρουμε για αυτό;

Ο Ιερός Καβάσιλας μας λέει: «Ο άρτος που διανέμεται ως αντίδωρο, έχει από πριν αγιασθεί, επειδή προσφέρθηκε στον Θεό. Όλοι οι εκκλησιαζόμενοι χριστιανοί τον δέχονται με ευλάβεια μέσα στην δεξιά κυρτή τους παλάμη και ασπάζονται το δεξί χέρι του Ιερέως που πριν από λίγο ακούμπησε και κομμάτιασε το πανάγιο Σώμα του Σωτήρος Χριστού. Επειδή αγιάσθηκε ολόκληρο, γιαυτό πιστεύεται από την Εκκλησία μας ότι το χέρι του λειτουργού μεταδίδει αυτόν τον αγιασμό σε όσους το αγγίζουν και το ασπάζονται»

Βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για το αντίδωρο:

Το σαρανταλείτουργο και η θαυμαστή σωτηρία

Από το κήρυγμα του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου στην Ιερά Μονή Βαρνάκοβας την Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Κάποτε, ένας χριστιανός, ενώ έσκαβε με πολλούς μαζί σ’ ένα νταμάρι, έπεσε βράχος και τους καταπλάκωσε η στοά. Η γυναίκα αυτού του χριστιανού, η κυρία Αργυρώ, έδωσε ό,τι είχε από το υστέρημά της σε έναν ιερέα να κάμη 40 Λειτουργίες για την ψυχή του άνδρα της σ’ ένα εξωκκλήσι κοντά στο μέρος όπου έγινε δυστύχημα, διότι επίστεψε ότι είναι νεκρός. Καθημερινά μάλιστα πήγαινε ένα πρόσφορο, ένα μπουκάλι με κρασί και μία λαμπάδα, σαν πτωχή που ήταν.

1)Τί εννοούμε όταν λέμε "μνημόνευση ονομάτων στην Θ. Λατρεία" και ποιοι μνημονεύονται; 2)Τι είναι το πρόσφορο ποιοί οι συμβολισμοί του; Πως χρησιμοποιείται; 3)Τι είναι τα Δίπτυχα της Εκκλησίας;

1)Τί εννοούμε όταν λέμε "μνημόνευση ονομάτων στην Θ. Λατρεία" και ποιοι μνημονεύονται; 

Πριν από όλα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνει μνημόνευση ονομάτων στην θεία Λατρεία.

Τα ονόματα, λοιπόν, ζώντων και τεθνεώτων, μνημονεύονται στην προσκομιδή, κατά την ακολουθία της προθέσεως που γίνεται στον όρθρο. Εκεί γίνεται η εξαγωγή των μερίδων από το πρόσφορο. 

Πρώτα λοιπόν ο Ιερέας εξάγει τον Αμνό. Ακολούθως εξάγει την μερίδα της Παναγίας. Στην συνέχεια εξάγει τις μερίδες των Αγγέλων και των Αγίων. Τέλος εξάγει ο Λειτουργός και μερίδες μόνο χριστιανών ορθοδόξων (δηλ.βαπτισμένων) ζώντων και τεθνεώτων. Έτσι στο Άγιο Δισκάριο με αυτόν τον τρόπο υπάρχει πλέον όλη η Εκκλησία: Επίγειος και Ουράνιος και εν μέσω πάντων ο Κύριος. Αυτή είναι η μέλλουσα Βασιλεία.