8.3.2011 - Τὸ μήνυμα τῆς ἡμέρας

«Κλίμαξ»

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου – Λόγος Ι΄ Περί ΚΑΤΑΛΑΛΙΑΣ:

9. Ἀκόμη καὶ τὴν ὥρα τοῦ θανάτου του, ἂν ἰδεῖς κάποιον ν’ ἁμαρτάνει, μήτε τότε νὰ τὸν κατακρίνεις. Διότι ἡ ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄγνωστη στοὺς ἀνθρώπους. Μερικοὶ ἔπεσαν φανερὰ σὲ μεγάλα ἁμαρτήματα, κρυφὰ ὅμως ἔπραξαν πολὺ μεγαλύτερα καλά. Ἔτσι ἐξαπατήθηκαν οἱ φιλοκατήγοροι, κι ἐκεῖνο ποὺ κρατοῦσαν στὰ χέρια τους ἦταν καπνὸς καὶ ὄχι ἥλιος.

Ποιά είναι η αρχαιότερη εντολή του Θεού; (Μεγάλου Βασιλείου)

Γνωρίσαμε τη χάρη των νηστειών από τον Ησαΐα, που απέρριψε μεν τον ιουδαϊκό τρόπο της νηστείας, μας έδειξε δε την αληθινή νηστεία. «Να μη νηστεύετε χάριν διαμάχης και έριδος», «αλλά να καταργήσεις κάθε σύνδεσμο αδικίας» (Ησ. 63, 6). Και ο Κύριος λέγει· «να μη γίνεσθε σκυθρωποί, αλλά να νίψεις το πρόσωπό σου, και να αλείψεις το κεφάλι σου» (Ματθ. 6, 16-17). Ας συμπεριφερθούμε λοιπόν, όπως διδαχθήκαμε, να μη φαινόμαστε σκυθρωποί για τις ημέρες που έρχονται, αλλά με φαιδρό πρόσωπο προς αυτές, όπως πρέπει στους αγίους, να συμπεριφερόμαστε. Κανείς άκαρδος δεν στεφανώνεται, κανείς κατηφής δεν στήνει τρόπαιο. Να μη σκυθρωπάσεις ενώ δέχεσαι περιποιήσεις.

Περί μετανοίας (Αγ. Μαξίμου Γραικού, Λόγος Ε΄).

Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία χρόνια στους Ισραηλίτες, που με την βοήθεια του Υψίστου και με την καθοδήγηση του Μωυσή έφυγαν από την Αίγυπτο και τον Φαραώ, δεν ήταν αρκετό για την ευσέβεια τους το γεγονός ότι πέρασαν σαράντα χρόνια σε τόπο απρόσιτο, δηλαδή στην έρημο, επειδή ακριβώς δεν διατήρησαν την σοφή πίστη στον Θεό, που τους έσωσε από αναρίθμητες δυσκολίες.
Δεν αρκούν τα άθλια αυτά κουρέλια, ψυχή μου, για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο των πάντων. Με ένα από αυτά, την διαμονή στην έρημο, επιτυγχάνεται η απόλυτη σιωπή και με το άλλο η απόλυτη ταπείνωση. Εάν όμως και στο πρώτο και στο δεύτερο κάποιος περιβάλλεται με δόξα και κοσμικές μέριμνες, αυτός δεν διαφέρει σε τίποτε από τον σκύλο που επιστρέφει στα ξεράσματά του, κατά τον λόγο του μεγαλυτέρου των αποστόλων.

Η μελέτη των παθών του Κυρίου προξενεί διάφορες διαθέσεις και θεοφιλή πάθη.

  Θέλοντας λοιπόν να μελετήσης τη σταύρωσι του Ιησού Χριστού, μπορείς να σκεφθής τα νοήματα που ακολουθούν:

Α΄) Ότι την ώρα που βρισκόταν ο Κύριός μας πάνω στο όρος του Γολγοθά, με μανία τον ξεγύμνωσε εκείνος ο λυσσασμένος λαός και κατάσχισε τις σάρκες του, που προηγουμένως ήταν κολλημένες στα ρούχα του από τους δαρμούς.

Β΄) Ότι πριν από τον σταυρό αφαίρεσαν από την κεφαλή του το ακάνθινο στεφάνι, το οποίο, μετά την σταύρωσι τοποθετώντας το πάνω του, έγινε αιτία νέων πληγών.

7.3.2011 - Τὸ μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ἀπὸ τὸν Μικρὸ Εὐργετινό

Ἀπὸ τὸ Γεροντικό:

Ἕνας γέροντας εἶπε:

– Τὸν νοῦ, ὅταν περιπλανιέται, τὸν συμμαζεύουν ἡ ἀνάγνωση, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχή. Τὴν ἐπιθυμία, ὅταν ἀνάβει, τὴν σβήνουν ἡ νηστεία, ὁ κόπος καὶ ἡ ἀναχώρηση. Τὸν θυμό, ὅταν ξεσπάει, τὸν κατευνάζουν ἡ ψαλμωδία, ἡ μακροθυμία καὶ ἡ εὐσπλαχνία. Καὶ ταῦτα (βέβαια ὠφελοῦν), ὅταν γίνονται στὸν καιρὸ καὶ στὸ μέτρο ποὺ πρέπει. Γιατὶ τὰ ἄκαιρα καὶ ἄμετρα δὲν διαρκοῦν πολύ. Καὶ ὅσα δὲν διαρκοῦν πολύ εἶναι περισσότερο βλαβερὰ παρὰ ὠφέλιμα.

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: Λόγος παραινετικός εἰς τήν εἴσοδον τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς.

ΛΟΓΟΣ

ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

 (ΤΡΙΑΚΟΣΤΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ)

ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 Ευλόγησον   Πάτερ.

 ΧΑΙΡΩ και ευφραίνομαι, βλέποντας σήμερον στολισμένην την Εκκλησίαν τού Θεού με το πλήθος των παιδιών της, και όλους σας, όπου με πολλήν χαράν εσυντρέξατε. Διότι όταν αποβλέπω εις τα χαρού­μενα σας πρόσωπα, έχω σημείον μεγαλώτατον της ψυχικής σας ηδονής, καθώς έ­λεγε και κάποιος σοφός˙ «Καρδίας ευφραινομένης θάλλει πρόσωπον». Δια τούτο λοιπόν και εγώ εσηκώθηκα σήμερον με περισσοτέραν προθυμίαν, δια να σας μεταδώσω εις τον αυτόν καιρόν αυτήν την πνευματικήν χαράν, και να σας γένω μη­νυτής τού ερχομού της αγίας Τεσσαρακο­στής, τού ιατρικού λέγω των ψυχών μας.

Γέροντος Παϊσίου: Ἡ μέλλουσα ζωή.

Η μέλλουσα ζωή

            - Γέροντα, έφερα γλυκά να κεράσετε.

            - Δες πως χαίρονται! Στην άλλη ζωή θα λέμε: «Με τι χαζά χαιρόμασταν: Τι μας συγκινούσαν τότε!». Ενώ τώρα σκιρτάει η καρδιά γι’ αυτά.

            - Γέροντα, πως θα το καταλάβουμε αυτό από τώρα;

            - Άμα το καταλάβετε αυτό από τώρα, δεν θα το πήτε μεθαύριο στην άλλη ζωή. Πάντως, όσοι βρίσκονται εκεί επάνω, καλά περνούν. Ξέρεις τι εργόχειρο κάνουν εκεί στον Ουρανό; Συνέχεια δοξολογούν τον Θεό,

            - Γέροντα, γιατί το σώμα του νεκρού λέγεται «λείψανο»;

7 Μαρτίου Συναξαριστής. Καθαρὰ Δευτέρα, Τῶν Ἁγίων Ἱερομαρτύρων Ἀγαθοδώρου, Αἰθερίου, Βασιλέως, Ἐλπιδίου, Εὐγενίου, Ἐφραὶμ καὶ Καπίτωνος, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Αἰμιλιανοῦ, Ἰακώβου καὶ Μαριανού, Ἀρκαδίου καὶ Νέστορος Ἐπισκόπων, Παύλου τοῦ Ἁπλοῦ, Ἐφραὶμ Πατριάρχου, Λαυρεντίου ἐκ Μεγάρων, Ἰωάννου Ἐπισκόπου, Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου «τῆς τῶν Ἁμαρτωλῶν Ἐγγυήσεως».

Καθαρὰ Δευτέρα

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.







Οἱ Ἅγιοι Ἀγαθόδωρος, Αἰθέριος, Βασιλέας, Ἐλπίδιος, Εὐγένιος, Ἐφραὶμ καὶ Καπίτων οἱ Ἱερομάρτυρες

Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Βούλγαρος

Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Μαρτίου 1784
Ο Άγιος καταγόταν από την Βουλγαρία, ήταν νέος 18 ετών, όμορφος στην όψη, γνώριζε δε και γράμματα.
Για κάποιο λόγο αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μουσουλμάνος.
Μετά από λίγο καιρό συναισθάνθηκε το μεγάλο κακό που έπαθε , μετανόησε, έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στο Άγιο Όρος.
Εγκαταστάθηκε στην Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας, όπου έμεινε για τρία χρόνια, υπηρετώντας ένα ανάπηρο μοναχό και διαβάζοντας ιερά βιβλία. Επειδή τον έτυπτε η συνείδησή του για την άρνηση που είχε περιπέσει, ήταν πάντα λυπημένος, σκυθρωπός και με την όλη του εμφάνιση έδειχνε πως κάποιο μεγάλο κακό του είχε συμβεί.
Κάποια μέρα έφυγε από το Άγιο Όρος με την πρόφαση πως θα πήγαινε στην πατρίδα του.

Άγιος Νικόλαος, Επίσκοπος Ζίτσας και Αχρίδος (23/12/1880 – 05/03/1956)

Γεννήθηκε από φτωχούς, πολύτεκνους κι ευσεβείς γονείς στο χωριό Λέλιτς της Σερβίας στις 23 Δεκεμβρίου 1880. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη μονή Τσέλιε. Αγάπησε από μικρός ένθερμα τη μελέτη και την προσευχή. Σε όλες του τις σπουδές αρίστευσε. Αγάπησε τη θεολογία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Μιλούσε άπταιστα εφτά γλώσσες. Ήταν φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος, φιλάδελφος, φιλομαθής και φιλάσθενος. Το 1909 εκάρη μοναχός στη μονή Ρακόβιτσα και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς.

Έκανε πολλά ταξίδια. Τα σημαντικότερα θεωρούσε στο Άγιον Όρος. Ερχόταν για πολλά χρόνια, κάθε χρόνο και επί πολύ. Ξεκίνησε να έρχεται το 1920. Κυρίως παρέμενε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος, όπου γνωρίσθηκε και συνδέθηκε με τον όσιο Σιλουανό (+1938), του οποίου νωρίς αντελήφθη κι έκανε γνωστή την αγιότητα.

Εκεί που ανατέλλει ο ήλιος

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ

(Μία αληθινή ιστορία)

Η ιστορία αυτή περιγράφει τις εμπειρίες δύο μικρών ρωσίδων, της Αλεξάνδρας και της Γκαλίνας, το έτος 1933.

Ήταν η χρονιά του φοβερού τεχνητού λιμού που δημιούργησε ο Στάλιν σ’ όλη τη νότια Ρωσία και ειδικά στην Ουκρανία, με στόχο να σπάση τη σιωπηλή μαζική αντίστασι των πολιτών προς το κομμουνιστικό κόμμα. Σήμερα πια η Γκαλίνα, η νεώτερη από τις δύο, έχει αναχωρήσει για τον καλύτερο κόσμο του Θεού. Η μεγαλύτερη όμως αδελφή της ζει και έχει καταγράψει, με βάσι τις αναμνήσεις της, το εξαιρετικό αυτό δείγμα της Πρόνοιας του Θεού και της θαυματουργού προστασίας της Θεοτόκου.

Σύμφωνα μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό, περίπου 12 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν σ’ αυτόν τον φοβερό λιμό.

Η αποτελεσματικότητα της προσευχής μας εξαρτάται...

Με δυο λόγια, η αποτελεσματικότητα της προσευχής μας εξαρτάται:

πρώτον, από το αν είμαστε άξιοι να λάβουμε ό,τι ζητάμε·

δεύτερον, από το αν προσευχόμαστε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού·

τρίτον, από το αν προσευχόμαστε αδιάλειπτα·

τέταρτον, από το αν για όλα καταφεύγουμε στο Θεό·

πέμπτον, από το αν ζητάμε εκείνα που είναι ωφέλιμα σ' εμάς.

Και δίκαιοι ακόμα να παρακαλέσουν τον Κύριο,

δεν θα εισακουστούν...αν δεν πρέπει!

Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος

http://1myblog.pblogs.gr/2011/03/h-apotelesmatikothta-ths-prosefhhs-mas-exartatai.html

Η άσκηση της προσευχής του Ιησού (Γέρ. Σωφρονίου Αγιορείτου)

Στο κεφάλαιο αυτό  θα αποπειραθώ να εκθέσω όσο γίνεται συντομότερα τις πιο ουσιώδεις απόψεις για  την προσευχή του Ιησού, της μεγάλης αυτής ασκήσεως της καρδίας, καθώς και την πλέον υγιαίνουσα διδασκαλία για  την άσκηση αυτή την οποία συνάντησα στο  Άγιο Όρος.

Για πολλά χρόνια  οι μοναχοί προφέρουν την προσευχή αυτή με το στόμα, χωρίς  να αναζητούν τεχνητούς τρόπους ενώσεως του νου με τη καρδιά. Η προσοχή τους συγκεντρώνεται  στη συμμόρφωση της καθημερινής ζωής τους στις εντολές του Χριστού. Η αιωνόβια πείρα της ασκήσεως αυτής έδειξε ότι ο νους ενώνεται με την καρδιά δια της  ενεργείας του Θεού, όταν ο μοναχός περάσει  την σταθερή πείρα της υπακοής και της εγκράτειας, όταν ο νους του, η καρδιά και αυτό το σώμα του «παλαιού ανθρώπου» ελευθερωθούν επαρκώς από την εξουσία της αμαρτίας.

Λόγος στον Εσπερινό της συγχωρήσεως

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας

Λόγος στον Εσπερινό της συγχωρήσεως

Πρέπει, αδελφοί και αδελφές μου, να έχουμε χα­ραγμένο στην καρδιά μας και να θυμόμαστε πάντα τον λόγο του Χριστού: «Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πα­τήρ υμών ο ουράνιος· εάν δέ μή αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών α­φήσει τα παραπτώματα υμών» (Μτ. 6, 14-15). Είναι πολύ φοβερά αυτα τα λόγια του Κυρίου. "Αν δεν συγχωρούμε τα παραπτώματα του πλησίον μας τότε και ό Χριστός, στη Φοβερά του Κρίση, θα μας βάλει στα αριστερά του δεν θα μας αφήσει τις αμαρτίες μας διότι και εμείς δεν αφήναμε τα παραπτώματα τού πλησίον μας. Βλέπετε, διότι πραγματικά είναι φρικτό πράγμα να μην συγχωρούμε τους ανθρώπους.