Ἡ βίωση τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου κατά τήν Μ. Ἑβδομάδα_mp3 + κείμενο

Π. Σάββας 2011-03-31_Η ΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΊΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 31-03-2011 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΕΤΟΣ 2010-2011

Βιβλίο πρός μελέτην: ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ,

Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, PG 150, 368-492.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ

Τί εἶναι ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα;

Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα εἶναι ἡ ἑβδομάδα πρίν τό Πάσχα (ἀπό τήν Κυριακή τῶν Βαῒων τό βράδυ μέχρι τό Μ. Σάββατο) καί ὀνομάζεται «Μεγάλη», ὄχι γιατί ἔχει περισσότερες μέρες ἤ ὧρες ἀπό τίς ἄλλες ἑβδομάδες, ἀλλά γιατί τά  γεγονότα ὅπου τελοῦνται καί βιώνονται στούς Ἱερούς Ναούς εἶναι κοσμοσωτήρια γιά τόν ἄνθρωπο!

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Μεγάλη Τρίτη - «Δεῦτε πιστοί ἐπεργασώμεθα προθύμως τῷ Δεσπότη» (Θεολογικό σχόλιο στό περιεχόμενο καί τά νοήματα τῆς Μεγάλης Τρίτης)

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

«ΔΕΥΤΕ ΠΙΣΤΟΙ ΕΠΕΡΓΑΣΩΜΕΘΑ ΠΡΟΘΥΜΩΣ ΤΩ ΔΕΣΠΟΤΗ»

 

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Τρίτης)

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

 

      «Τη αγία και μεγάλη Τρίτη της των δέκα παρθένων παραβολής, της εκ του ιερού Ευαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα». Αυτό είναι το συναξάρι της δεύτερης ημέρας της Μεγάλης Εβδομάδος. Ο Νυμφίος της Εκκλησίας και της ψυχής μας, «ο ωραίος κάλλει παρά πάντας βροτούς», οδεύει προς το εκούσιο Πάθος Του, καλώντας κοντά Του όλους εμάς τους πιστούς Του, για να μας κάνει κοινωνούς των σωτηριωδών παθημάτων Του και του θριάμβου της Αναστάσεώς Του.

      Οι θείοι Πατέρες όρισαν την αγία αυτή ημέρα να θυμηθούμε μια από τις πιο παραστατικές και διδακτικές παραβολές του Κυρίου μας: την παραβολή των Δέκα Παρθένων. Κι’ είχαν το σκοπό τους. Η συνοδοιπορία με το Χριστό μας προς το Θείο Πάθος δεν θα πρέπει να είναι τυπική και απλά συναισθηματική, αλλά θα πρέπει να είναι ολοκληρωτική συμμετοχή στην εν Χριστώ πορεία και να συνοδεύεται από οντολογική αλλαγή  του είναι μας.  Η ενθύμηση της παραβολής των δέκα παρθένων είναι μια άριστη πνευματική άσκηση για να μην διαφεύγει από τη σκέψη μας η επερχόμενη μεγάλη, επιφανής και συνάμα φοβερή ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας.

Ἕνας μεγάλος ἱεροκήρυκας

Κάποτε ένας παππούλης ανηφόρησε σε ένα απομακρυσμένο χωριό με σκοπό να στηρίξει και να παρηγορήσει τους αποκαμωμένους . Το χωριό σκαρφαλωμένο στα γρεμνά, ζωντανή ζωγραφιά ,είχε ένα εκκλησάκι στη μέση και πλάι σαν μάνα τα παραμυθένια πέτρινα σπίτια.Πίσω από το ιερό της εκκλησιάς στεκόταν το κοιμητήρι του χωριού με τα καντηλάκια πάντα αναμμένα που έδενε το χτές και το σήμερα.Ο παππούλης χτύπησε την καμπάνα και μαζεύτηκαν οι λιγοστοί χωρικοί να ακούσουνε λόγο παρηγορητικό αφού τα μέρη τους ήταν μακρινά και καταδικασμένα στη μοναξιά.Πρίν ξεκινήσει το λόγο ο γέροντας,τα μάτια των χωρικών άστραψαν.

Ἐπιστολή Ὀρθοδόξων Πολιτῶν Ἠμαθίας – Πτολεμαΐδος πρός τήν Ἱερά Σύνοδο γιά τήν προετοιμαζόμενη Μεγάλη Σύνοδο.

Προς                                     

την Ιερά Σύνοδο

της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ι. Γενναδίου 14

11521 Αθήνα

   Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε,

   Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς,

   [….]

   Ως συνειδητά μέλη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, σας απευθύνουμε κραυγή αγωνίας και αγανάκτησης, όσον αφορά την  προετοιμαζόμενη Αγία και Μεγάλη Πανορθόδοξη Σύνοδο.

   Η αγωνία μας αυτή πηγάζει κυρίως, από τη μελέτη του πέμπτου κειμένου της Ε’ Προσυνοδικής Πανορθοδόξου Διασκέψεως της Γενεύης με τίτλο: «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΚΟΣΜΟ». Θεωρούμε λοιπόν αυτό το κείμενο, ως το πιο κρίσιμο και  βαρυσήμαντο.

   Διαβάζοντας λοιπόν αυτό το κείμενο προσεκτικά, αντιλαμβανόμαστε πόσο πονηρό και επικίνδυνο είναι, αφού συνδυάζει, αλλού πατερικές θέσεις και ορθόδοξη εκκλησιολογία και αλλού αιρετική εκκλησιολογία και μεταπατερική θεολογία.

Ψυχή χωρίς προσευχή εἶναι καταδικασμένη νά πεθάνει ἀπό πνευματική ἀσφυξία

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη να πεθάνει από πνευματική ασφυξία, όπως το σώμα όταν στερηθεί το οξυγόνο.
Δύο ειδών προσευχές έχουμε: την κοινή, τη φανερή· και την ατομική, τη μυστική. Η κοινή προσευχή πρέπει να γίνεται πάντοτε σύμφωνα με την τάξη και το τυπικό που ορίζει η Εκκλησία μας.

 Στην κοινή προσευχή δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αυτοσχεδιάζουμε, όπως κάνουν οι αιρετικοί. Έχει τον καθορισμένο χρόνο και το καθορισμένο από την Εκκλησία περιεχόμενό της: μεσονυκτικό, όρθρος, ώρες, λειτουργία, εσπερινός, απόδειπνο. Το ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, που συγκροτεί ολόκληρη την Εκκλησία, όρισε αυτές τις προσευχές, για να λατρεύεται και να δοξάζεται αδιάκοπα ο αληθινός Θεός στη γη από τους ανθρώπους, όπως δοξάζεται στον ουρανό από τους αγγέλους.

Ὁ 100χρονος ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ἁγ.Παντελεήμονος Ἁγ.Ὄρους μιλάει γιά τήν κρίση στήν Οὐκρανία

Ο ηγούμενος της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα πρόσφατα απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την τραγική κατάσταση στην Ουκρανία και για το πως μπορεί να επανέλθει η ειρήνη στην χώρα.

«Να ζεις σύμφωνα με το Ευαγγέλιο,να προσεύχεσαι και να βοηθάς τους ανθρώπους,να μην τους ξεχωρίζεις σε''δικούς μας''και ''δικούς σας''.
Αυτή ήταν η απάντηση του 100χρονου ηγουμένου της ρωσικής (ουκρανικής) αγιορείτικης Μονής του Αγίου Παντελεήμονα, αρχιμανδρίτου Ιερεμία σε ερώτηση του αρχιεπισκόπου Ζαπορόζιε και Μελιτουπόλεως κ.Λουκά.''Οι Ουκρανοί προσκυνητές ρωτούν πολλές φορές:Τι συμβαίνει;Πότε θα έχουμε ειρήνη;Η απάντηση είναι απλή:

Φωτογραφίες ἀπό τό σπήλαιο πού ἀσκήτεψε ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία

Ἀδικία. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀδικία. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία στίς 13-04-2016
(Συνάξη στὸ Ἐνοριακό Κέντρο Ἀμπελειῶν Πέλλης). http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Γιατί ὁ Χριστός ἵδρωσε στόν κῆπο μέ ἱδρώτα πού ἔμοιαζε μέ θρόμβους αἵματος; (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης)

ΜΕΛΕΤΗ ΚΖ’

Α’. Διότι προέβλεπε όλα τα πάθη που επρόκειτο να πάθη. Β’. Διότι λυπόταν για τις αμαρτίες μας. Γ’. Διότι προγνώριζε την αχαριστία μας.

Α’.

Σκέψου, αδελφέ, τα αίτια που προξένησαν ένα τόσο παράξενο αποτέλεσμα στον Υιό του Θεού, ώστε, ολόκληρος να στάζη ιδρώτα, που έμοιαζε με αίμα από κάθε μέρος του αγιώτατου σώματός του· «Ο ιδρώτας του έγινε σαν σταγόνες αίματος, που έπεφταν στην γη» (Λουκ. 22, 44). Και αυτά ήταν κυρίως τρία· α. Η πρόβλεψις των παθών, που επρόκειτο να πάθη· β’. η λύπη που δέχθηκε για τις αμαρτίες μας· και γ’. η πρόγνωσις της αχαριστίας μας.

Η α’, λοιπόν, αιτία ήταν η πρόβλεψις των παθών του. Και αυτό συνέβη από το εξής· από την μία μεριά ο Κύριός μας γνώριζε πάρα πολύ καλά την αξία της θεϊκής του ζωής της οποίας μία και μόνο στιγμή ήταν πολυτιμότερη από την ζωή όλων των κτισμάτων, τόσο εκείνων, που είναι στη ζωή, όσο και εκείνων, που πρόκειται να έλθουν στην ζωή.

Προσοχή τήν ψυχή μας! (Δημήτριος Παναγόπουλος)

Η ψυχή μας είναι εικόνα του Θεού, όταν όμως τη μολύνουμε με αμαρτία, τι κάνουμε τότε; Ρίχνουμε την εικόνα του Θεού στον βόρβορο. Ω ψυχή μας, πόσο σε καταφρονούμε! Ω Θεέ, πώς υπομένεις τέτοια καταφρόνηση! Τιμούμε την εικόνα ενός βασιλιά ή άρχοντα και δεν τιμούμε την ψυχή μας στην οποία χάραξες Εσύ την εικόνα Σου. Τίποτε δεν είναι πολυτιμότερο της ψυχής, και όμως για μία εφήμερη απόλαυση ή για πρόσκαιρη τιμή ή γι’ απόκτηση λίγου πλούτου πωλούμε την ψυχή μας, τον πολύτιμο αυτό θησαυρό.

Αν είχαμε πολλές ψυχές θα μας έμενε άλλη, αλλ’ εμείς έχουμε μία και μόνη ψυχή, για την οποία έγιναν τα ουράνια και τα επίγεια, για την οποία κοπιάζει η φύση, κινείται ο ουρανός, λάμπει ο ήλιος, καρποφορεί η γη, γεννιούνται τα φυτά και τα ζώα, και για την οποία κτίστηκε ο Παράδεισος, ετοιμάστηκε η Βασιλεία των ουρανών, η ατελεύτητη μακαριότητα, η απέραντη δόξα και όλα εκείνα τα αγαθά της αιώνιας ζωής «α οφθαλμός ουκ είδε, και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη» (Α’ Κορ. 2:9).

Ἡ Ἁγία μητέρα τοῦ Κιέβου Ἀλυπία καί ἡ μοιχαλίδα γυναίκα!

Η διά Χριστόν μωρία

Εξωτερικά χαρακτηριστικά της διά Χριστόν σαλότητας στη μακαρία Γερόντισσα Αλυπία αποτελούσαν το απαράμιλλο κόκκινο καπελάκι στο κεφάλι, πού φορούσε χειμώνα-καλοκαίρι και το οδυνηρά κυρτωμένο σώμα από τα βαριά «εξογκώματα». Μπροστά της απαγορεύονταν κάθε ελευθεριότητα ή οικειότητα, επιπόλαιη συμπεριφορά ή άσεμνη ενδυμασία. Οποιαδήποτε σκιά, έστω, αδιαντροπιάς ήταν απαράδεκτη ενώπιον της.
Κάποιες φορές ήταν δυνατόν να λέει αρχικά ακατανόητα πράγματα, το νόημα των οποίων εξηγούνταν, οπωσδήποτε, αργότερα. Το προορατικό χάρισμα της εκδηλωνόταν, κυρίως, σε ένα συγκεκριμένο άτομο, και με τέτοιο τρόπο ώστε να μην φέρει κανένα άνθρωπο σε δύσκολη θέση.

Δημήτριος Τσελεγγίδης: Ἀπάντηση-κριτική στό Ὑπόμνημα τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας γιά τή Μεγάλη Σύνοδο

Ο Καθηγητής Δογματικής της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης απέστειλε προς τους Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος απάντηση-κριτική στο Υπόμνημα του Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου για το Κείμενο της Μεγάλης Συνόδου «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ».

Θεσ/νίκη 20/4/2016

Πρός

τήν Ἱερά Σύνοδο

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἰ. Γενναδίου 14

115 21 ΑΘΗΝΑ

Κοινοποίηση: Πρός ὅλους τούς Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Ε΄ ΠΡΟΣΥΝΟΔΙΚΗΣΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ

[Σαμπεζύ – Γενεύη, 10-17 Ὀκτωβρίου 2015]:

«ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»

Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε,

Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,

Ἐ­πει­δή ὁ Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σό­στο­μος – στό Ὑ­πό­μνη­μά του, μέ ἀ­ριθμ. Πρωτ. 183/2016/1-4-16, πρός τήν Ἱ­ε­ραρ­χί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος – μέ ἐμ­φα­νί­ζει νά συμ­φω­νῶ μα­ζί του σέ συγ­κε­κρι­μέ­νες ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κές θέ­σεις (βλ.σ. 8 τοῦ Ὑ­πο­μνή­μα­τός του), αἰ­σθά­νο­μαι ὑ­πο­χρε­ω­μέ­νος νά δι­ευ­κρι­νί­σω μέ κά­θε σα­φή­νεια καί σε­βα­σμό τίς ἐ­π’ αὐ­τῶν θε­ο­λο­γι­κές μου θέ­σεις.

Ἡ ἀπελπισία_mp3

Π. Σάββας 2008-01-17_Ἡ ἀπελπισία_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 17-01-2008 (Συνάξεις Ἀνδρῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

«Ὅσοι θαρροῦν στόν Κύριο θά ἐννοήσουν τήν ἀλήθεια, καί οἱ πιστοί θά παραμένουν κοντά Του μέ ἀγάπη»

Ἅγιος Ἡσύχιος

«Πρός Θεόδουλο, λόγος περί νήψεως καί

ἀρετῆς τά λεγόμενα ἀντιρρητικά καί εὐκτικά»

196. Μακάριος πραγματικά εἶναι ἐκεῖνος πού ἔχει κολλήσει τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ στή διάνοιά του καί φωνάζει πρός Αὐτόν ἀκατάπαυστα μέσα στήν καρδιά του, ὅπως εἶναι ἑνωμένος ὁ ἀέρας μέ τά σώματά μας ἤ ἡ φλόγα μέ τό κερί. Ὅταν περνᾶ ὁ ἥλιος πάνω ἀπό τή γῆ, φέρνει τήν ἡμέρα. Καί τό ἅγιο καί σεβάσμιο ὄνομα τοῦ Κυρίου, ὅταν λάμπει συνεχῶς μέσα στόν νοῦ μας, θά γεννήσει ἀναρίθμητες ἔννοιες, λαμπρές σάν τόν ἥλιο.