Οἱ λυτρώσεις τῆς ψυχῆς

Οἱ λυτρώσεις τῆς ψυχῆς

Τέσσερις εἶναι οἱ λυτρώσεις τῆς ψυχῆς: ὁ φόβος καὶ ἡ μετάνοια, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐλπίδα. Οἱ δύο πρῶτες τὴν προστατεύουν στὴ γῆ, οἱ ἄλλες δύο τὴν ἀνεβάζουν στὸν οὐρανό.

ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

https://wra9.blogspot.com/2023/03/blog-post_95.html

Ὁμιλία περί ἐλπίδος (Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος)

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἐκ φύσεως εἶναι ἐπινοητικοί, γιατί ἀπὸ φυσικοῦ τους ξέρουν μὲ τὴ λογική τους νὰ ξεχωρίζουν τὰ πράγματα καὶ νὰ εἶναι συνετοί. Καθένας ἀπ’ αὐτοὺς ἀφοσιώνεται στὴν καλλιέργεια τῆς γῆς, στὶς δουλειὲς τῶν μεταφορῶν, σὲ κάποια τέχνη, μὲ κάποια ἐλπίδα. Ὅλοι μὲ τὴν προσδοκία κάποιων ἀγαθῶν, ποὺ θὰ ἀποχτήσουν, ὑποφέρουν μὲ προθυμία κόπους, ἱδρῶτες, κινδύνους καὶ στενοχώριες.

Ὁ γεωργὸς ἀπὸ τὴν πολλὴ σωματικὴ καταπόνηση καμπουριάζει καὶ κρατώντας στὰ χέρια ὅπλο καὶ ἀλέτρι ὑποφέρει πρόθυμα τοὺς πάγους τοῦ χειμώνα καὶ τὰ τραύματα ἀπὸ τὰ χώματα καὶ τὰ ἀγκάθια, μὲ τὴν παρηγοριὰ ὅτι οἱ πόνοι αὐτοὶ θὰ τοῦ ἀποφέρουν καρποὺς ἀργότερα.

Αὐτὸς ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὶς χερσαῖες μεταφορές, διαβαίνοντας ἀπὸ δύσβατα καὶ ἀπόκρημνα δρομολόγια, σὲ σκληρὰ ἐδάφη, ματώνοντας τὰ πόδια του, ὑπομένει γενναία τὸν ἱδρώτα ποὺ τὸν λούζει ἀπὸ τὴν κορυφὴ ὡς τὰ νύχια, φλεγόμενος ἀπὸ τὸν καύσωνα, μὲ δίψα καὶ πείνα, γιατί ἐλπίζει στὸ κέρδος ποὺ θὰ ἀποκομίσει ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁδοιπορία.

Οἱ γιατροὶ μὲ τὸ ποὺ τρυπᾶνε τὰ πρησμένα καὶ μολυσμένα τραύματα ἀνέχονται τὴ δυσωδία καὶ πιάνοντας μὲ τὰ χέρια τους τὶς ἀκαθαρσίες καὶ τὰ ὑγρά τῆς κοιλιᾶς καὶ τῶν ἐντέρων δὲν δυσανασχετοῦν, γιατί αὐτὸ τὸ ὑφίστανται χάριν τῆς ὑγείας τῶν ἀσθενῶν καὶ τοῦ δικοῦ τους ὀφέλους.

Οἱ ναυτικοί, ἐγκαταλείποντας τὴ στεριὰ καὶ σχίζοντας τὰ γαλανὰ καὶ ἁλμυρὰ νερὰ τῆς θάλασσας μὲ ὑπομονὴ ἀντιμετωπίζουν τὴ σφοδρότητα τῶν ἀντιθέτων ἀνέμων καὶ τὴν ἀφάνταστη θαλασσοταραχή, τὸ τέντωμα τῶν σκοινιῶν καὶ τοὺς φοβεροὺς τριγμοὺς τῶν καταρτιῶν καὶ τὰ μανιασμένα ὁρμητικὰ κύματα, ποὺ χτυπᾶνε καὶ χαλάει ὁ κόσμος ἀπὸ τὴ βουή, καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν ἐλπίδα γιὰ τὴ σωτηρία τους καὶ τὸν πλοῦτο ποὺ προσδοκοῦνε ἀπὸ αὐτὸ τὸ ταξίδι.

Ὅλοι οἱ παραπάνω ποὺ ἀνέφερα καὶ οἱ ὑπόλοιποι ὑπομένουν κόπους καὶ κινδύνους μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἐπιτύχουν ἕνα προσωρινὸ ὄφελος.

Περί ἐλπίδος - Ἅγιος Νεκτάριος

Η ελπίδα τονώνει τις καρδιές και τις αναδεικνύει ισχυρές και αντρείες για να αντιμετωπίσουν τις συμφορές.

Η ελπίδα στο Θεό, δίνει ζωή σ’ αυτόν που ήδη έχει αποκάμει από την κούραση και με νέες δυνάμεις αναζωογονεί τα καταπονημένα νεύρα του.

Η ελπίδα στο Θεό απομακρύνει τη μαύρη και φρικτή απελπισία και αποσπά το Θείο Έλεος και τη σωτηρία.

Η ελπίδα στο Θεό λυτρώνει αυτούς που έπεσαν στην αμαρτία, ανορθώνει τους πληγωμένους.

Αυτή λύνει τα δεσμά τον αιχμαλωτισμένων.

Η ελπίδα καταυγάζει σαν τη ροδαυγή στο ηθικό στερέωμα και φωτίζει τις σκοτεινιασμένες από τη μαυρίλα ημέρες της θλιμμένης ψυχής και καρδιάς, ρίχνει βάλσαμο παρηγοριάς στα τραύματα της καρδιάς που πενθεί.

Αυτή φροντίζει για τα ορφανά και προνοεί για τις χήρες.

Η ελπίδα της ανταπόδοσης είναι αυτή που στηρίζει τον αδικημένο και ανακουφίζει τον καταπιεσμένο.

213. Ελπίδα στον Θεό ακόμη και όταν λείπουν τα αναγκαία Β' μέρος, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις Κα΄, 13-11-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

https://youtu.be/XfNNkIvKhC0

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα διαδικτυακής ομιλίας με τίτλο: 

213. Ελπίδα στον Θεό ακόμη και όταν λείπουν τα αναγκαία Β' μέρος, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις Κα΄, 13-11-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: Ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό

Εἶναι πολὺ ἀναγκαῖο σε αὐτὸν τὸν πόλεμο, τὸ νὰ μὴν ἐμπιστευώμαστε τὸν ἑαυτόν μας, ὅπως εἴπαμε· παρόλα αὐτά, ἐὰν ἀπελπισθοῦμε μόνο, δηλαδή, ἐὰν ἀποβάλουμε, μόνον κάθε πεποίθησι τοῦ ἑαυτοῦ μας, βέβαια, ἢ τραποῦμε σὲ φυγή, ἢ θὰ νικηθοῦμε, καὶ θὰ κυριευθοῦμε ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς. 

Γι᾿ αὐτό, κοντὰ στὴ ὁλοκληρωτικὴ ἀπάρνησι τοῦ ἑαυτοῦ μας, χρειάζεται ἀκόμη καὶ ἡ πλήρης ἐλπίδα καὶ ἐμπιστοσύνη στὸ Θεό, ἐλπίζοντας δηλαδὴ ἀπὸ αὐτὸν μόνο κάθε καλὸν καὶ κάθε βοήθεια καὶ νίκη.

Γιατὶ, καθὼς ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, ὅπου εἴμαστε τὸ τίποτα, τίποτα ἄλλο δὲν περιμένουμε, παρὰ γκρεμίσματα καὶ πτώσεις, γιὰ τὰ ὁποῖα καὶ πρέπει νὰ μὴν ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτό μας τελείως, κατὰ αὐτὸ τὸν τρόπο θὰ ἀπολαύσουμε ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὸν Θεὸν κάθε νίκη, ἀμέσως μόλις ὁπλίσουμε τὴν καρδιά μας μὲ μίαν ζωντανὴ ἐλπίδα σὲ αὐτόν, ὅτι θὰ λάβουμε τὴν βοήθειά του σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο τὸ ψαλμικὸ «σ᾿ αὐτὸν ἔλπισε ἡ καρδιά μου καὶ βοηθήθηκα» (Ψαλμ. 27,9).

Αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, μαζὶ καὶ βοήθεια, μποροῦμε νὰ πετύχουμε γιὰ τέσσερις λόγους.

α) Γιατὶ τὴν ζητᾶμε ἀπὸ ἕνα Θεό, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ νὰ εἶναι Παντοδύναμος, ὅ,τι θέλει μπορεῖ νὰ τὸ κάνῃ καὶ στὴ συνέχεια μπορεῖ νὰ βοηθήσῃ καὶ μᾶς.

β) Γιατὶ, τὴν ζητᾶμε ἀπὸ ἕνα Θεὸ ὁ ὁποῖος, ὄντας ἄπειρα σοφός, ὅλα, τὰ πάντα γνωρίζει μὲ πλήρη τελειότητα, καὶ ἑπομένως γνωρίζει ὅλο ἐκεῖνο ποὺ ταιριάζει στὴ σωτηρία μας.

γ) Γιατὶ ζητᾶμε αὐτὴ τὴν βοήθεια, ἀπὸ ἕνα Θεό, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ εἶναι ἀτέλειωτα ἀγαθός, μὲ μία ἀγάπη καὶ θέλησι ποὺ δὲν περιγράφεται, εἶναι πάντα ἕτοιμος γιὰ νὰ δώσῃ ἀπὸ ὥρα σὲ ὥρα, καὶ ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμή, ὅλη τὴ βοήθεια ποὺ μᾶς χρειάζεται, γιὰ τὴν πνευματικὴ καὶ ὁλοκληρωτικὴ νίκη τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἀμέσως ὅταν τρέξουμε στὴν ἀγκαλιά του μὲ σταθερὴ ἐλπίδα.

Ὅσοι ἔχουν σταθερή ἐλπίδα πρός τόν Θεό πλησιάζουν κοντά Του καί φωτίζονται μέ τή λάμψη τοῦ αἰωνίου φωτός

Αλλοίμονό μας αν, φροντίζοντας υπερβολικά για τον εαυτό μας, δεν επιρρίπτουμε την μέριμνά μας και την ελπίδα μας στον Θεό, ο οποίος φροντίζει για μας!

Αν δεν ομολογούμε ότι οφείλουμε σ’ Εκείνον τα αγαθά που χρησιμοποιούμε στην παρούσα ζωή, πως μπορούμε να προσδοκούμε από Αυτόν τα αγαθά που μας υποσχέθηκε στην μέλλουσα ζωή; Ας μην είμαστε ολιγόπιστοι, αλλά καλύτερα ας ζητούμε «πρώτον την βασιλείαν του Θεού και ταύτα πάντα προστεθήσεται ημίν» σύμφωνα με τον λόγο του Σωτήρα μας (Ματθ. στ΄ 33).

Όσοι έχουν σταθερή ελπίδα προς τον Θεό πλησιάζουν κοντά Του και φωτίζονται με τη λάμψη του αιωνίου φωτός.

Ο άνθρωπος, που για την αγάπη του Θεού δεν μεριμνά για τον εαυτό του, έχει ελπίδα αληθινή. Πιστεύει ότι μεριμνά γι’αυτόν ο Θεός.

Αν όμως στηρίζει την ελπίδα του στα έργα του και καταφεύγει στον Θεό μόνο όταν συναντά απρόοπτες δυσκολίες τις οποίες δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις, τότε μια τέτοια ελπίδα είναι μάταια και ψεύτικη.

16. Φιλαργυρία καί ἐλπίδα στόν Θεό, 30-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

16. Φιλαργυρία καί ἐλπίδα στόν Θεό, Ἁγ. Δημητρίου Ροστώφ- Πνευματικό ἀλφάβητο, 30-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἐμπιστοσύνη στό Θεό, ἁπλότητα καί ταπείνωση (Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης)

– Γέροντα, ακόμη αντιμετωπίζω το καθετί ανθρώπινα και όχι πνευματικά, κι έχω αγωνία.

– Εσύ βάζεις τα προγράμματα σου μπροστά από τα προγράμματα του Θεού, γι’ αυτό βασανίζεσαι. Με την εμπιστοσύνη στον Θεό και με την ταπείνωση όλα τα προβλήματα λύνονται.

Να κάνεις αυτό που μπορείς εσύ και μετά να αφήνεσαι στην θεία Πρόνοια, στο θείο θέλημα. Η ελπίδα στον Θεό είναι τονισμένη πίστη είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια για τον άνθρωπο.

Μικρό πράγμα είναι να έχει κανείς σύμμαχο τον Θεό; Θυμάμαι, πριν πάω στο στρατό, έκανα προσευχή στην Αγία Βαρβάρα να με βοηθήσει – την είχα σε ευλάβεια, γιατί πήγαινα στο εξωκκλήσι της από μικρός και προσευχόμουν.

«Ας κινδυνεύσω στον πόλεμο, είπα, αλλά μόνον άνθρωπο να μη σκοτώσω». Και πώς τα οικονόμησε ο Καλός Θεός!

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, ενώ άλλους που ήταν μορφωμένοι τους έστειλαν στην πρώτη γραμμή σαν απλούς στρατιώτες, τουφεκιοφόρους, εμένα που ήμουν του δημοτικού με πήραν για ασυρματιστή!

Μου έλεγαν οι άλλοι: «Έχεις μεγάλο μέσο». «Βρε τι μέσο έχω; Δεν έχω κανένα γνωστό». «Τι; μας κοροϊδεύεις;», μου έλεγαν. «Ποιον έχεις στο Γενικό Επιτελείο;». Αφού επέμεναν, τους έλεγα κι εγώ: «Έχω στο Γενικό Επιτελείο τον Χριστό».

Έτσι δεν χρησιμοποίησα ποτέ ντουφέκι.

– Γέροντα, πώς αυξάνει η ψυχική αντοχή;

– Με την ελπίδα και την εμπιστοσύνη στον Θεό, οι οποίες δίνουν δυνάμεις πολλές.

«Θαρρεῖτε· νεφύδριον ἐστί καί θᾶττον παρελεύσεται»

  «Θαρρεῖτε· νεφύδριον ἐστί καί θᾶττον παρελεύσεται»(Έχετε θάρρος, σύννεφο είναι και θα περάσει..!)

Τα λόγια της ελπίδας του Μεγάλου Αθανασίου για τις δικές του θλίψεις στην εξορία, παρηγοριά και στήριγμα για όλους, σε κάθε εποχή.

 https://proskynitis.blogspot.com/2019/03/blog-post_88.html?m=1

Τά τρία αὐτά μένουν....

 

Όσιου Θαλάσσιου του Λίβυου

 

 

 Τα τρία αυτά μένουν, τα τρία αυτά, που σφίγγουν και συγκρατούν το σύνδεσμο όλων, η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη.

 Μεγαλύτερη από όλα η αγάπη. Εγώ, όμως, την πίστη την βλέπω σαν ακτίνα, την ελπίδα σαν φως, την αγάπη σαν ηλιακό κύκλο και όλα σαν μια αντανάκλαση και μια λαμπρότητα. 

Γιατί η πρώτη όλα μπορεί να τα κάνει και να τα δημιουργεί. 

6.Toată nădejdea în Dumnezeu, Pr. Savva Aghioritul, Ἡ τέλεια ἐλπίδα στό Θεό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

6.Toată nădejdea în Dumnezeu, Pr. Savva Aghioritul, Ἡ τέλεια ἐλπίδα στό Θεό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, www.hristospanagia.gr, http://hristospanagia3.blogspot.gr,ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ἡ ἐλπίδα μας στό Θεό!

 Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστίνος Καντιώτης έβλεπε την αθλιότητα της κοινωνίας και έλεγε:

«Κοιτώ δεξιά απελπισία, κοιτώ αριστερά, απελπισία. 

Κοιτώ μπροστά απελπισία. Κοιτώ πίσω απελπισία. 

Κοιτώ κάτω απελπισία.

Ἡ τέλεια ἐλπίδα στό Θεό, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ τέλεια ἐλπίδα στό Θεό, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-5-2018 (ὁμιλία στό Πνευματικό κέντρο Ἱ.Ν. Ἁγίου Δημητρίου Ἐδέσσης), ζωντανή ροή, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20.

Ἡ τέλεια ἐλπίδα στό Θεό, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ τέλεια ἐλπίδα στό Θεό, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-5-2018 (ὁμιλία στό Πνευματικό κέντρο Ἱ.Ν. Ἁγίου Δημητρίου Ἐδέσσης), ζωντανή ροή, http://hristospanagia3.blogspot.gr/, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/12/youtube.html

Ὅταν πέση κανείς καί θεληματικά δέν θέλει νά σηκωθῆ, τοῦτο τῶν δαιμόνων ἐστί. ( Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης )

Οσάκις πέση κανείς, παιδί μου, πρέπει να εγείρεται και θα σωθή. Όταν πέση κανείς και θεληματικά δεν θέλει να σηκωθή, τούτο των δαιμόνων εστί.

«Μεῖνε μαζί μας, Κύριε»

Παράξενος ἄνθρωπος! Τοὺς πλησίασε χωρὶς νὰ τὸ πολυκαταλάβουν! Τοὺς προσέγγισε χωρὶς νὰ τὸ πο­λυ­συνειδητοποιήσουν καὶ χωρὶς νὰ ἀμυνθοῦν. Τοὺς ξεκλείδωσε κυριολεκτικά, κι ἂς ἦταν βαθύτατα λυπημένοι. Κι ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἄκουσε τὸν πόνο τους καὶ τὴν αἰτία τῆς θλίψης τους, ἄρχισε μ’ ἕνα μοναδικὸ τρόπο νὰ τὰ ἀναχαιτίζει: μὲ λογικὰ ἐπιχειρήματα, μὲ ὑπομνήσεις προφητει­ῶν, μὰ περισσότερο μ’ αὐτὸ τὸν ὑπέροχο τρόπο Του.

   Τοὺς συνάντησε βαρύθυμους καὶ μετέτρεψε τὶς καρδιές τους σὲ καμίνια ποὺ φλέγονταν ἀπὸ τὴ φλόγα τῆς ἀγάπης.

   Τοὺς βρῆκε παγωμένους ἀπὸ τὴν ἀ­πελπισία καὶ τοὺς ζέστανε μὲ τὴν ἐλπίδα. 

Ἡ ἀπελπισία_mp3

Π. Σάββας 2008-01-17_Ἡ ἀπελπισία_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 17-01-2008 (Συνάξεις Ἀνδρῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

«Περί ἀγάπης, ἐλπίδος και πίστεως»,Κλῖμαξ Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου

ΛΟΓΟΣ ΤΡΙΑΚΟΣΤΟΣ

Περί ἀγάπης, ἐλπίδος καί πίστεως

(Διά τόν σύνδεσμον τής εναρέτου τριάδος τών αρετών, τής αγάπης, τής ελπίδος καί τής πίστεως)

^12. Η αύξησις του φόβου είναι αρχή της αγάπης. Και το τέλος της αγνείας είναι προϋπόθεσις της θεολογίας. Εκείνος που ένωσε τελείως τις αισθήσεις του με τον Θεόν, μυσταγωγείται στην θεολογία από τον ίδιο τον Θεόν. Εάν όμως οι αισθήσεις δεν έχουν ενωθή με τον Θεόν, είναι δύσκολο και επικίνδυνο να θεολογή κανείς ^[2].

^13. Ο ενυπόστατος Λόγος του Θεού Πατρός, σε εκείνον πού θα κατοικήση, θα χαρίση τελεία αγνότητα και καθαρότητα, νεκρώνοντας τον θάνατο, _{(δηλαδή τα πάθη πού νεκρώνουν την ψυχή)}. Μετά από την νέκρωσι αυτή, ο μαθητής του Χριστού φωτίζεται και γίνεται γνώστης της θεολογίας. _{(Ο αγνός γνωρίζει τον Αγνόν)}, εφ΄ όσον «ο Λόγος Κυρίου, δηλαδή ο Υιός του Κυρίου και Θεού, αγνός _(εστί) διαμένων είς αιώνα αιώνος» ^{(πρβλ. Ψαλμ. ια΄ 7, ιη΄ 10)}. Και όποιος δεν εγνώρισε κατ΄ αυτόν τον τρόπο τον Θεόν, ομιλεί περί Θεού «στοχαστικώς».

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: «Οὐδέν οὔτε ἐννοίας θανάτου φοβερώτερον, οὔτε Θεοῦ μνήμης θαυμασιώτερον» (Ἡλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)

Πόσο αρμονικά και ισορροπημένα παραθέτει ο Άγιος τις δυο αυτές λειτουργίες της ψυχής του ανθρώπου, τη σκέψη και τη μνήμη, υπενθυμίζοντας το σκοπό, για τον οποίο τις έβαλε ο Θεός μέσα μας. Η καθεμιά, συνταιριασμένη με το αντίστοιχο θέμα, με το οποίο έχει να ασχολείται. Η σκέψη με το θάνατο, για να κρατήσει τον άνθρωπο στη φρόνηση και στη σύνεση και η μνήμη με το Θεό, για να τον κρατήσει στη ζωντανή ελπίδα. Είναι οι κορυφαίες απασχολήσεις τους στην παρούσα ζωή. Χαρακτηρίζει, τη σκέψη του θανάτου φοβερότερη από όλα όσα έχει να σκέφτεται ο άνθρωπος και τη μνήμη του Θεού θαυμασιότερη από όλα όσα έχει να θυμάται. Τέλειος συνδυασμός. Είναι πολύ επίκαιρα τα λόγια αυτά του Αγίου, καθόσον ο φόβος της ανασφάλειας και κατ` επέκταση του θανάτου, πλανάται απειλητικός και τυραννικός στις ημέρες μας, λόγω της αστάθειας και της κρισιμότητας της καταστάσεως των περί την ειρήνη θεμάτων στην ανθρωπότητα.

Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά ἔχει τρεῖς ἀρετές...

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2015/06/blog-post_65.html