«Τήν ἄμετρον σου εὐσπλαγχνίαν», Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κήρυγμα τῆς ἀγρυπνίας, «Τήν ἄμετρον σου εὐσπλαγχνίαν», Τροπάριον Ε' ὠδῆς Κανόνος Κυριακῆς τοῦ Πάσχα , Ἑορτοδρόμιον Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 17-4-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ἡ ἀκρόαση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ ὡς τρόπος λήψης τῆς Θείας Χάρης,Προκατήχηση 4ο Μέρος Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου 5η Ὁμιλία, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:Προκατήχηση 4ο Μέρος

Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου

5η Ὁμιλία στίς 05-02-2011

Ψάλλαμε αὐτό τό ἀπολυτίκιο, τό ὁποῖο εἶναι τό ἀπολυτίκιο τῆς γιορτῆς τῆς Ὑπαπαντῆς, τῆς μεγάλης Δεσποτικῆς καί Θεομητορικῆς γιορτῆς πού γιορτάσαμε τήν ἑβδομάδα πού πέρασε. Κυριακή εἶναι ἡ πρώτη μέρα τῆς ἑβδομάδος. Εἶναι λάθος πού λένε τήν Δευτέρα καλή ἑβδομάδα, τήν Κυριακή πρέπει νά λέμε καλή ἑβδομάδα. Ἡ πρώτη ἡμέρα καί ἡ ὄγδοη εἶναι ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἡ Κυριακή. Καί τήν ἑβδομάδα πού πέρασε εἴχαμε τή μεγάλη αὐτή γιορτή, ἡ ὁποία δυστυχῶς περνάει ἀπαρατήρητη καί ἄγνωστη, ἡ ἡμέρα τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου, δηλαδή τῆς προϋπάντησης τοῦ Χριστοῦ μας ὡς τεσσαρακονθήμερου βρέφους ἀπό τόν Ἅγιο Συμεών τόν Θεοδόχο. Γι’ αὐτόν τόν Ἅγιο δέν μᾶς λέει ἡ Ἁγία Γραφή ἄν ἦταν ἱερέας ἤ ὄχι, ἀλλά μᾶς λέει πώς «ἦταν δίκαιος, εὐλαβής καί προσδεχόμενος τήν παράκληση τοῦ Ἰσραήλ»¹, δηλαδή περίμενε τήν φανέρωση τῆς σωτηρίας καί τοῦ Σωτῆρος, τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία θά ἦταν παράκληση, παρηγοριά δηλαδή, γιά ὅλους τούς Ἑβραίους καί ὄχι μόνο γιά τούς κατά σάρκα ἀλλά καί τούς κατά πνεῦμα ἀπογόνους τοῦ Ἀβραάμ, πού εἴμαστε ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί μέχρι σήμερα καί μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων.

Εἶναι μία γιορτή πού μᾶς διδάσκει πάρα πολλά πράγματα. Μᾶς διδάσκει τήν ταπείνωση, γιατί ὁ Χριστός μας, ὁ Νομοδότης καί Νομοθέτης, γίνεται ὑποτακτικός, ταπεινός ἐκτελεστής τοῦ νόμου, ὑπακούει στόν νόμο καί γίνεται κατά πάντα τέλειος στήν ὑπακοή διορθώνοντας τό λάθος τοῦ Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος διά τῆς παρακοῆς βγῆκε ἀπό τόν Παράδεισο. Ὁ Χριστός μας διά τῆς ὑπακοῆς διορθώνει τό λάθος τοῦ Ἀδάμ καί μᾶς εἰσάγει ὅλους πλέον πάλι στόν Παράδεισο, ἐφόσον κι ἐμεῖς ἑνωνόμαστε μαζί Του, ταυτιζόμαστε μέ τό πνεῦμα Του καί τηροῦμε τό θέλημά Του καί τίς ἐντολές Του.

Μᾶς διδάσκει αὐτή ἡ γιορτή τήν ἁπλότητα καί τήν καθαρότητα ὡς προϋποθέσεις γιά νά δεχτοῦμε τόν Χριστό. Ὁ Ἅγιος καί δίκαιος Συμεών ὁ Θεοδόχος καί ἡ Ἁγία Ἄννα ἡ προφῆτις, οἱ ὁποῖοι καί οἱ δυό ἀναγνωρίζουν τόν Χριστό καί ὁ Ἅγιος Συμεών Τόν δέχτηκε στήν ἀγκαλιά του, ἦταν ἄνθρωποι πάρα πολύ ἁγνοί, πάρα πολύ καθαροί. Ἡ Ἁγία Ἄννα ἦταν ἔγγαμος, ἔζησε ἑφτά χρόνια μετά κοιμήθηκε ὁ σύζυγός της καί τά ὑπόλοιπα χρόνια τά εἶχε περάσει μέ σωφροσύνη μέσα στόν ναό καί ἦταν ἤδη 84 ἐτῶν. Μία ζωή δηλαδή ἀφιερωμένη στόν Θεό. Αὐτό εἶναι δίδαγμα, ὅτι προσεγγίζει κανείς τόν Θεό εἴτε διά τῆς παρθενίας εἴτε διά τῆς σωφροσύνης πού εἶναι ἡ ἀντίστοιχη ἀρετή μέσα στόν γάμο. Δέν σημαίνει, ὅταν παντρεύεται κανείς, ὅτι παύει πλέον νά ἔχει καθαρότητα στή σάρκα καί στό σῶμα. Ἡ Ἐκκλησία μας τά ἔχει ὅλα τακτοποιήσει, ὥστε διά τοῦ γάμου νά νεκρωθεῖ τό σαρκικό φρόνημα καί νά ὁδηγηθεῖ ὁ ἄνθρωπος σ’ αὐτή τήν καθαρότητα πού χρειάζεται, τήν καθαρότητα τοῦ νοός γιά νά γνωρίσει τόν Θεό καί νά ἑνωθεῖ μέ τόν Θεό.

Νά προσεύχεσθε στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, πάντοτε νά παίρνετε τήν εὐλογία Της γιά κάθε ἔργο σας

 

«Στάρετς Σάββας ο παρηγορητής»

 

Ο Στάρετς έτρεφε ιδιαίτερη, μπορεί να πει κανείς, τρυφερή αγάπη και αφοσίωση στη Μητέρα του Θεού και δεν έβρισκε λόγια για να εκφράσει και τη δική Της αγάπη στους ανθρώπους και τη δική του προς Αυτήν.

Κάποιος χριστιανός είδε ένα θαυμαστό όραμα των μονών του παραδείσου που είχαν μια ασυνήθιστη ομορφιά .Ιδιαιτέρως διακρινόταν για την ομορφιά του ένα ανάκτορο.

Ρώτησε:

- Ποιός κατοικεί εκεί;

- Η Μητέρα του Θεού, του απάντησαν.

- Και που είναι τώρα; Γιατί δεν είναι εδώ;

- Βρίσκεται στη γη… βοηθάει τους ανθρώπους.

Ο πατήρ Σάββας συχνά προσέφευγε κατά την προσευχή στη Μητέρα του Θεού και την ονόμαζε «Βροντή κατά των δαιμόνων», γιατί δεν υπάρχει τίποτε φοβερώτερο για τους δαίμονες από την παρουσία της Παναγίας. Αυτοί δεν μπορούν να βλάψουν τον άνθρωπο, αν εκείνος δεν εγκαταλείψει την Υπεραγία Θεοτόκο.

Τήν ἴδια στιγμή ἀνέβλυσε ἀστείρευτο νερό!

  Όταν ο Άγιος Χριστόδουλος, ο εν Πάτμω έκτισε το μοναστήρι στο νησί, επειδή ο τόπος ήταν άνυδρος, έψαξε σε όλο το νησί να βρει τρεχούμενο νερό, για να φτιάξουν οι πατέρες κήπο. Αφού, λοιπόν, στο δυτικό μέρος του νησιού βρήκε ένα δάσος, είπε στους μοναχούς που τον συνόδευαν:

 “Αδελφοί, ο τόπος αυτός είναι κατάλληλος για κήπο και να ξέρετε πως εδώ θα εμφανιστεί μια θαυμάσια πηγή! Έτσι, στο μέρος αυτό θα φυτέψουμε διάφορα δέντρα, για να έχετε και σεις μια μικρή παρηγοριά”.

 

Τότε, ένας ανευλαβής και ξεδιάντροπος μαθητής του Αγίου από την Καππαδοκία, του είπε με αυθάδεια: “Έως πότε θα μας ταλαιπωρείς και θα μας βασανίζεις σε απόκρημνα και πετρώδη μέρη, υπόσχωντας μας απίστευτα πράγματα”;

Μέ μιά καλή, γενική ἐξομολόγηση φεύγουν καί τά κληρονομικά πάθη

 Απόσπασμα από ομιλία του π. Σάββα Αγιορείτη.

Ἔλεγε ὁ ἅγιος Πορφύριος «ἔχουμε μέσα μας ὅλον τόν Ἀδάμ». Κληρονομᾶμε ὅλο τό καλό καί ὅλο τό κακό, ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι τώρα.

Ἀνάλογα κυρίως μέ τό τί ἦταν οἱ γονεῖς μας, οἱ ἄμεσοι πρόγονοι καί πῶς ἦταν ἡ μητέρα μας ὅταν μᾶς κυοφοροῦσε. Ἔχει τεράστια σημασία αὐτό, πῶς ζοῦσε, τί βιώματα εἶχε ὅταν ἐμεῖς εἴμαστε στήν κοιλία της.

Αὐτό ἐπιδράει στή ζωή μας καί διαμορφώνει καί τή συμπεριφορά μας.

«Ἠλί Ἠλί λαμά σαβαχθανί»:Ἡ κραυγή τοῦ Χριστοῦ πρός τόν Θεό Πατέρα εἶναι ἡ δική μας κραυγή

 π.Στεφάνου Αναγνωστόπουλου

 

Μπορούμε όμως ως προοίμιο των φρικτών παθών του Κυρίου, να ασχοληθούμε με την παράξενη αυτή κραυγή του Κυρίου. Άλλωστε πολλές φορές, και από πολλούς χριστιανούς, εκφράστηκε αυτή η απορία, και για τρίτη νομίζω φορά θα ασχοληθούμε με αυτήν.

Σε ποιόν απευθύνεται ο Χριστός; Αφού ο ίδιος είναι και τέλειος Θεός.. Ο Θεός των Θεών; Όχι ασφαλώς! Αλλά ο Υιός και Λόγος του Θεού, ως τέλειος άνθρωπος, ως άνθρωπος, στον Θεό Πατέρα. Γιατί;

 Σ’ αυτή την πονεμένη κραυγή του Χριστού πάνω στο Σταυρό, αδελφοί μου, έγιναν πολλές θεολογικές συζητήσεις, και μερικές τράβηξαν τα άκρα και έπεσαν και σε αίρεση. Να κάνουμε μια μικρή εισαγωγή.

 Ο Χριστός πάνω στο Σταυρό ήταν μόνος. Μόνος στην προσευχή της αγωνίας στον κήπο της Γεθσημανή, και παρόλον που ήθελε ως άνθρωπος την ανθρώπινη παρηγοριά και συμπαράσταση, γιατί η ψυχή του εγένετο περίλυπη έως θανάτου, λέγοντας στους μαθητάς «περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου», μείνατε ώδε και γρηγορείτε μετ’ εμού. Δυστυχώς όμως εκείνοι δεν άντεξαν, και έπεσαν σε βαθύ ύπνο.

 Και όταν Τον συνέλαβαν πάλι έμεινε μόνος. Φαίνεται να Τον ακολουθεί ο Ιωάννης, όχι όμως ως μαθητής αλλά ως γνώριμος του Αρχιερέως. Ακολουθεί και ο Πέτρος αλλά από μακρόθεν. Και πάλι με την μεσολάβηση του Ιωάννου μπήκε στην αυλή του Αρχιερέως, όπου όμως μπροστά σε μια παιδίσκη, άρχισε να αναθεματίζει και να καταριέται τον εαυτόν του, ότι ουκ οίδα τον άνθρωπον. Μόνος λοιπόν ο Κύριος. Και μόνος μπροστά στους Αρχιερείς. Μόνος μπροστά στον Πιλάτο.

Γιά τή μάχη τοῦ ἀρνίου μέ τά θηρία. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ ΜΕ  ΤΑ ΘΗΡΙΑ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ούτοι μετά του αρνίου πολεμήσουσι, και το αρνίον νικήσει αυτούς, ότι Κύριος κυρίων εστί και βασιλεύς βασιλέων

(Αποκάλ. 17,14)

Ποιός λέει αυτά τα εξαίσια λόγια; Ο Ιωάννης ο Θεολόγος, ο οποίος είδε τον Θεό. 

Ποιο είναι το αρνίον; ο Κύριος! Ποιος είναι ο Κύριος των κυρίων και Βασιλεύς των βασιλέων; Χριστός ο Κύριος! Με ποιόν θά πολεμήσει και ποιόν θά νικήσει κατά κράτος; Το Αρνίον θά πολεμήσει και θά νικήσει το θηρίο πού έχει επτά κεφάλια και όλους εκείνους πού έλαβαν εξουσία, τιμές και πλούτη από το μιαρό θηρίο.

Το Αρνίον εν μέσω των θηρίων! Ο άγιος Ιωάννης είδε επίσης το Αρνίον ως τον Νικητή επί όλων των θηρίων. Ο Χριστός ανάμεσα στους δαίμονες! Κάποιος θά έλεγε: «Θά Τον κατασπαράξουν!». Απεναντίας, οι δαίμονες Τον εκλιπαρούν έντρομοι να τούς λυπηθεί, φεύγουν μακριά Του και δεν επιστρέφουν. Ο Χριστός εν μέσω των βασανιστών Του! Κάποιος θά έλεγε: «Θά Τον καταστρέφουν γιά πάντα!». Απεναντίας, Εκείνος ανασταίνεται και νικά διά παντός, ενώ αυτοί φεύγουν έντρομοι από κοντά Του και χάνονται. Ή Εκκλησία εν μέσω των απίστων! Κάποιος θά έλεγε: «Θά την κατακλύσουν σαν ένα κύμα πού σκεπάζει μονομιάς ένα μικρό νησί». Τουναντίον, τα ειδωλολατρικά βασίλεια του κόσμου βούλιαξαν και διαλύθηκαν, ενώ η Εκκλησία υπάρχει ακόμα και αναπτύσσεται, ακμαία και αειθαλής! 

ΕΥΛΟΓΙΑ! Ἀκούστε τόν Ἅγιο Πορφύριο νά διαβάζει τόν Κατηχητικό Λόγο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία

https://paraklisi.blogspot.gr/2018/04/blog-post_644.html

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ: Ἀνάσταση στήν Ἀριζόνα, στό ἑλληνορθόδοξο Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου!

Η καρδιά της Ορθοδοξίας και ειδικά του Αγίου Όρους χτυπάει δυνατά και στην έρημο της Αριζόνας, υπό την καθοδήγηση του Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη:

https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/blogs/news/sygkinitiko-video-anastasi-stin-arizona-sto-ellinorthodoxo-monastiri-toy-agioy-antonioy

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Κυριακή τοῦ Πάσχα

 

 Συναξάρι Πεντηκοσταρίου

Την αγία και μεγάλη Κυριακή του Πάσχα εορτάζουμε τη ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού

Την παρούσα εορτή την ονομάζουμε Πάσχα, το οποίο στα εβραϊκά σημαίνει διάβαση· διότι αυτή είναι η μέρα –η Κυριακή– κατά την οποία ο Θεός δημιούργησε στην αρχή τον κόσμο από το μηδέν· κατά την ημέρα αυτή και τον ισραηλιτικό λαό τον άρπαξε από τα χέρια του Φαραώ διαπερνώντας τον από την Ερυθρά Θάλασσα· σ’ αυτή πάλι κατέβηκε από τον ουρανό και κατοίκησε στη μήτρα της Παρθένου· και τώρα όλο το ανθρώπινο γένος το άρπαξε από τους πυθμένες του Άδη και το ανέβασε στους ουρανούς και το έφερε στο αρχαίο αξίωμα της αφθαρσίας.

Ωστόσο, όταν ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη, δεν τους ανέστησε όλους, αλλά μόνο όσους πίστεψαν σ’ αυτόν. Τις ψυχές όμως των Αγίων όλων των αιώνων, τις οποίες ο Άδης βίαια κρατούσε, τις ελευθέρωσε, και χάρισε σε όλους την ανάβαση στους ουρανούς.

Γι’ αυτό πλημμυρισμένοι από χαρά εορτάζουμε με λαμπρότητα την Ανάσταση, εικονίζοντας τη χαρά που έλαβε πλούσια η φύση μας χάρη στην ευσπλαχνία του Θεού. Επίσης, δείχνοντας την κατάλυση της έχθρας και την ένωση με τον Θεό και τους αγγέλους, κάνουμε και τον συνήθη ασπασμό.

Η δε Ανάσταση του Κυρίου έγινε ως εξής. Καθώς οι στρατιώτες φύλαγαν τον τάφο, κατά τα μεσάνυχτα έγινε μεγάλος σεισμός, διότι κατέβηκε άγγελος και αποκύλισε τον λίθο από τη θύρα του μνημείου. Όταν το είδαν οι φύλακες έφυγαν, και έτσι μπόρεσαν να έρθουν οι γυναίκες «οψέ Σαββάτου» (Ματθ. 28:1), δηλαδή στη μέση περίπου της νύχτας του Σαββάτου.

Πρίν διαμαρτυρηθεῖτε γιά...

 

Πριν διαμαρτυρηθείτε για τη γεύση των τροφίμων, σκεφτείτε το γεγονός ότι πολλοί πεινούν. 

Πριν διαμαρτυρηθείτε για την ντουλάπα σας, σκεφτείτε το γεγονός ότι πολλοί δεν έχουν ρούχα. 

Πριν διαμαρτυρηθείτε για τη ζωή σας, σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι θα ήθελαν να έχουν ένα κομμάτι από αυτό που έχετε.

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/04/blog-post_679.html?m=1

18 Ἀπριλίου. Ἰωάννου ὁσίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Τετ. β΄ ἑβδ. Πράξεων. (Πρξ. δ΄ 13 - 22).

Πραξ. 4,13         Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παῤῥησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον, ἐπεγίνωσκόν τε αὐτοὺς ὅτι σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν,

Πραξ. 4,13                Εκείνοι βλέποντες το θάρρος του Πετρου και του Ιωάννου και έχοντες υπ' όψιν των, ότι ήσαν αγράμματοι άνθρωποι του λαού, κατελαμβάνοντο από θαυμασμόν δια την σοφίαν και την δύναμιν του λόγου των και συγχρόνως ανεγνώριζαν και παρεδέχοντο ότι αυτοί ήσαν μαζή με τον Ιησούν.

«Ὁ θεοπάτωρ μέν Δαβίδ, πρό τῆς σκιώδους κιβωτοῦ», Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁμιλία στήν άγρυπνία, «Ὁ θεοπάτωρ μέν Δαβίδ, πρό τῆς σκιώδους κιβωτοῦ», Τροπάριον Δ' ὠδῆς Κανόνος Κυριακῆς τοῦ Πάσχα , Ἑορτοδρόμιον Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-4-2018, ζωντανή μετάδοση, (κήρυγμα), Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ἡ μετά θάνατον ζωή (Ἁγ. Ἰωάννου Μαξίμοβιτς), Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:

Ἡ μετά θάνατον ζωή (Ἁγ. Ἰωάννου Μαξίμοβιτς)

Ὁμιλία στίς 2-11-2017

Μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τίς εὐχές τῆς Παναγίας μας σκέφτηκα νά ποῦμε τί διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γιά τή ζωή μετά τόν θάνατο. Δέν μποροῦμε νά τά ποῦμε βέβαια ὅλα, ἀλλά τί συμβαίνει τίς πρῶτες ἡμέρες, τή στιγμή πού ὁ ἄνθρωπος πεθαίνει, γιατί πολλοί λένε:

- Ποῦ ξέρουμε τί συμβαίνει; Δέν ξέρουμε… Γύρισε κανένας ἀπ’ τόν ἄλλο κόσμο νά μᾶς πεῖ; Καί δέν ξέρουμε κι ἄν ὑπάρχει ἄλλος κόσμος...

Ὑπάρχουν οἱ λεγόμενοι «θνητοψυχίτες», οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι ἡ ψυχή πεθαίνει, δηλαδή ἐξαφανίζεται. Ἀλλά αὐτό φυσικά εἶναι ἐσφαλμένο, δέν εἶναι ἀληθές. Ἡ ψυχή εἶναι κτίσμα, εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ καί θά ἔπρεπε νά ἔχει ἕνα τέλος. Ὅπως ὅλα ὅσα ἔχουν ἀρχή, ἔχουν καί ἕνα τέλος. Ἀλλά ὁ Θεός θέλησε, ἔτσι μᾶς λέει ἡ Ὀρθόδοξη πίστη καί διδασκαλία, ἡ ψυχή νά μήν ἔχει τέλος. Ἔχει ἀρχή. Δέν εἶναι σωστό αὐτό πού λένε κάποιοι ὅτι προϋπάρχουν οἱ ψυχές καί ὑπάρχει κάτι σάν μία δεξαμενή καί ἀπ’ αὐτή τήν δεξαμενή, ἄς ποῦμε, ἕνα σῶμα παίρνει μία ψυχή καί δημιουργεῖται ὁ ἄνθρωπος. Αὐτή τήν διδασκαλία τήν εἴχανε καί οἱ ἀρχαῖοι. Ὁ Πλάτωνας λ.χ. πίστευε στήν προΰπαρξη τῶν ψυχῶν. Ἀλλά καί αὐτή ἡ διδασκαλία εἶναι ἐσφαλμένη. Δέν ὑπάρχει προΰπαρξη, ἡ ψυχή δημιουργεῖται ἀπό τόν Θεό ἀμέσως μετά τή σύλληψη. Μέ τό πού γίνεται ἡ ἕνωση τῶν δύο κυττάρων, τοῦ σπερματοζωαρίου καί τοῦ ὠαρίου, δημιουργεῖται - δίνεται καί ἀπό τόν Θεό ἡ ψυχή, καί ἀπαρτίζεται ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο στοιχεῖα, τήν ψυχή καί τό σῶμα. Καί τά δύο εἶναι κτιστά. Οὔτε εἶναι σωστό αὐτό πού λένε κάποιοι ὅτι ἡ ψυχή εἶναι κομμάτι τοῦ Θεοῦ, σάν ὁ Θεός δηλαδή νά μᾶς ἔχει βάλει κάτι ἀπό τήν οὐσία Του. Ἄν εἴχαμε τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ, ἔστω ἕνα κομμάτι τῆς οὐσίας, θά εἴμαστε θεοί κατ’ οὐσίαν. Δέν εἶναι σωστό οὔτε αὐτό. Ὁ Θεός εἶναι ἕνας, ὁ Τριαδικός Θεός καί ἐμεῖς, σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, καλούμαστε νά μοιάσουμε στόν Θεό καί νά γίνουμε θεοί ὄχι κατ’ οὐσία ἀλλά κατά χάρη, ὅπως λέμε. Δηλαδή κατ’ ἐνέργεια. Δηλαδή, νά ἀποκτήσουμε τίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, νά μετέχουμε στίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ καί νά μοιάσουμε στόν Θεό κατά τίς ἐνέργειες, ὄχι κατά τήν οὐσία. Τό τί εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ κανένας δέν ξέρει. Οὔτε οἱ ἄγγελοι οὔτε οἱ ἅγιοι οὔτε οἱ ἄνθρωποι, κανένας. Οὔτε φυσικά ὁ διάβολος. Μόνο ὁ Θεός γνωρίζει. Ἐκεῖνο πού γνωρίζουμε οἱ ἄνθρωποι καί οἱ ἄγγελοι, εἶναι τίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ. Λέμε, ἄς ποῦμε, ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη.

- Αὐτό εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ;

Κάποιοι λένε ἐσφαλμένα ὅτι εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ. «Ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀγάπη». Λάθος! Ὄχι! Ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ δέν ξέρουμε τί εἶναι. Ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, μία ἀπό τίς βασικές ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ἀγάπη. Μία ἄλλη βασική ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ πρόνοια, ἡ ὁποία κι αὐτή εἶναι ἔκφραση ἀγάπης.

- Τί εἶναι ἡ πρόνοια;