Ἅγιος Γέροντας Σωφρόνιος :Δέν λαμβάνω μέρος στήν οἰκουμενική κίνηση.

Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος

Δεν λαμβάνω μέρος στην οικουμενική κίνηση.

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Συνεπώς, όταν σας αφήσω, παρακαλώ να προφυλάσσεσθε από την παρεκτροπή αυτή των Ακαδημαϊκών διπλωμάτων. Κάποτε συνάντησα εδώ, στον δρόμο της Μονής μας, κάποιον άνθρωπο που μου είπε ότι πήρε τον τίτλο του διδάκτορος της θεολογίας. Και εγώ του απάντησα;

«Ε, λοιπόν; Στον εσκοτισμένο μας κόσμο αυτό εκτιμάται περισσότερο, παρά η αγιότητα!».

Πού όμως μας οδήγησαν αυτές οι σχολές; μας οδήγησαν στο να κατασκευάσουμε κάποια τυποποιημένα όντα, που μιλούν για πράγματα τα οποία ποτέ δεν βίωσαν.

Από πού λοιπόν το σκοτάδι αυτό στην Εκκλησία μας; Από πού αυτά τα σχίσματα;

Σας έχω μιλήσει ήδη πολλές φορές, αλλά το Πνεύμα με ωθεί να το επαναλάβω. Πριν ακόμη φύγω από σας -και το τέλος της ζωής μου είναι βέβαια εγγύς- θα ήθελα να γλιτώσετε από την πλάνη, από την οποία πάσχει ο σύγχρονος κόσμος στο επίπεδο της θεολογίας, ώστε κανένας να μη δημιουργεί λανθασμένες θεωρίες για τον Θεό, που να διαιρούν τον χριστιανικό κόσμο.

Ἀποκαλύπτεται ὅμως καί ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν οὐρανό γιά νά τιμωρήσει κάθε ἀσέβεια καί ἀδικία τῶν ἀνθρώπων, πού μέ τά ἄδικα ἔργα τους συγκαλύπτουν τήν ἀλήθεια.

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ Α´ 18 - 27

Η ανθρώπινη ενοχή

18Αποκαλύπτεται όμως και η οργή του Θεού από τον ουρανό για να τιμωρήσει κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων, που με τα άδικα έργα τους συγκαλύπτουν την αλήθεια. 19Αυτό γίνεται γιατί ό,τι μπορούν να γνωρίζουν για το Θεό τούς είναι γνωστό, αφού ο Θεός τούς το φανέρωσε. 20Δηλαδή, παρ’ ό,τι είναι αόρατες και η αιώνια δύναμη του Θεού και η θεϊκή του ιδιότητα, μπορούσαν να τις δουν μέσα στη δημιουργία, από τότε που έγινε ο κόσμος. Γι’ αυτό και δεν έχουν καμιά δικαιολογία. 21Ενώ γνώρισαν το Θεό μέσα από τη δημιουργία, ούτε τον δόξασαν ούτε τον ευχαρίστησαν ως Θεό. Αντίθετα, η σκέψη τους ακολούθησε λαθεμένο δρόμο, και η ασύνετη καρδιά τους βυθίστηκε στο σκοτάδι της πλάνης. 22Έτσι, ενώ θριαμβολογούσαν για τη σοφία τους, κατάντησαν ανόητοι, 23ως το σημείο, αντί για το δημιουργό αθάνατο Θεό, να προσκυνούν είδωλα που παρασταίνουν θνητούς ανθρώπους, πουλιά, τετράποδα ζώα κι ερπετά.

Ἀτζέντα 21 καί ἡ προέλευση τῆς θρησκείας τῆς ἀνθρωπογενοῦς κλιματικῆς ἀλλαγῆς.

σ.σ. Την ομιλία αυτή της κυρίας Ann Bressington, ανεξάρτητης βουλευτού του Νομοθετικού Συμβουλίου στη Νότια Αυστραλία, την είχα μεταφράσει το 2013. Ο ακριβής τίτλος της ήταν : «Η Άννα Μπρέσινγκτον αποκαλύπτει την Ατζέντα 21, την Λέσχη της Ρώμης και την θρησκεία της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.» Εάν κάποιος από αυτούς που σήμερα συνεργάζονται με τις μαριονέττες της Νέας Δικτατορίας για τη νέα τάξη έβλεπε πριν 8 χρόνια τούτη την ομιλία, θα έλεγε ότι πρόκειται περί «συνωμοσίας»! Είναι κατά πάσα πιθανότητα ο ίδιος ανοιχτομάτης! που σήμερα το 2021 καταπίνει αμάσητα την Ατζέντα 21, και εργάζεται πυρετωδώς για την Ατζέντα 2030, τότε που οι πρόδρομοι του Αντιχρίστου οραματίζονται να έχουν υποτάξει πλήρως την ανθρωπότητα.

Παρατηρώ ότι οι πυρκαγιές πυροδότησαν μία νέα φάση για την εγκατάσταση του Οργουελικού ολοκληρωτισμού της νέας τάξης. Σα να ήταν έτοιμοι από καιρό, Αρχιεπίσκοπος και γνωστοί πλασιέ, βγαίνουν τώρα ένας ένας σαν τα παπάκια μετά τη βροχή να πιπιλίσουν το πράσινο αφήγημα της «κλιματικής αλλαγής» που φταίει για τις πυρκαγιές!… άρα πρέπει κάτι να κάνουμε! Φταίει, διάβασα, και για τον κόβιντ-19! Παλαιότερα ο Φρανσουά Ολλάντ είχε πει ότι η «κλιματική αλλαγή» έφταιγε για τους τζιχαντιστές και την τρομοκρατία! Δεν υπάρχει αυτό που ζούμε!

Το παιχνίδι χοντραίνει πάρα πολύ. Το ψέμα πυκνώνει. Προσέξτε πάρα πολύ εκείνους που σας πλασάρουν το πράσινο τέρας με σούπερ Ορθόδοξο περιτύλιγμα. Είναι οι πιο επικίνδυνοι. Εμφανίζονται να είναι εναντίον του οικουμενισμού, ακόμη και εναντίον του εμβολίου, και μετά πετάνε μέσα στο ποτήρι με το καθαρό νερό την πράσινη κουτσουλιά!

Λόγος στή Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ Θεολήπτου Φιλαδελφείας (κείμενο καί ἀρχεῖο ἤχου, mp3).

Λόγος στη Μεταμόρφωση του Κυρίου και Θεού

Θεολήπτου Φιλαδελφείας

(το αρχείο ήχου, mp3 Εδώ).

πηγή:εδώ

1. Η σημερινή λαμπρή ημέρα της Μεταμόρφωσης, απαιτεί να εξηγήσω στην αγάπη σας -ανάλογα με τη Χαρη που μου δόθηκε από τον Χριστό που μεταμορφώθηκε- το μυστήριο της εορτής. Και έτσι, αφού μάθουμε τη δύναμη του μυστηρίου που κρύβεται μέσα της, να εορτάζουμε από δω και πέρα όχι μόνο ψάλλοντας ιερούς ύμνους, αλλά και με σωστή ζωη. Επειδή αυτό ακριβώς, δηλαδή η προκοπή μας στα καλά έργα, αποδεικνύει και ότι έχουμε επίγνωση της δωρεάς που αξιωθήκαμε και ότι έχουμε ανακαλύψει το θησαυρό της, τιμώντας έτσι σεβαστικά την εορτή και με τα λόγια και με τα έργα μας.

2. Εκείνος που βαδίζει σε πεδιάδα περπατάει εύκολα, επειδή ο τόπος είναι ομαλός και διευκολύνει την οδοιπορία. Όποιος όμως ανεβαίνει σε βουνό κοπιάζει και λούζεται στον ιδρώτα, εξαιτίας της ανηφοριάς, της σωματικής πίεσης και της κόπωσης που εκείνη προκαλεί. Με ίσια, ομαλή και ευκολοπερπάτητη γη, παρομοίασε το βίο μέσα στις ηδονές, την άνεση και την τρυφή της “κατά σάρκαν” ζωής. Eπειδή η ζωή αυτή περνάει μέσα στην άνεση και την ευκολία των μάταιων ηδονών. Με βουνό πάλι, παρομοίασε την ενάρετη ζωη, εξαιτίας της εγκράτειας σε όλα, της αγριάδας της άσκησης και του πόνου που υποφέρουμε απ’ όσα θλιβερά μας απαντούν στη ζωη.

3. Όποιος συζεί με την εγκράτεια και πορεύεται σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού και όποιος καταμαραίνει τις σωματικές ηδονές, εκείνος αποδεικνύεται, σαν τον απόστολο Πετρο, πιστός και θερμός μαθητής του Κυρίου. Ένας τέτοιος άνθρωπος, θανατώνει το κοσμικό φρόνημα, καταργεί τούς σαρκικούς λογισμούς, ετοιμάζεται για την κακοπάθεια που συνεπάγεται το κήρυγμα του Ευαγγελίου, ελέγχει εκείνους που ζουν άσχημη και αμαρτωλή ζωη και υπομένει για χάρη της αλήθειας τις κακώσεις που αυτοί του προκαλούν, επιδεικνύοντας έτσι το ζήλο του αποστόλου Ιακώβου.

19 Αὐγούστου. Ἀνδρέου μεγαλομάρτυρος (δ’ αἱ). Τιμοθέου, Εὐτυχιανοῦ, Στρατηγίου μαρτύρων (+304). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας. Πέμ. θ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ιδ΄ 6-19).

Α Κορ. 14,6        νυνὶ δέ, ἀδελφοί, ἐὰν ἔλθω πρὸς ὑμᾶς γλώσσαις λαλῶν, τί ὑμᾶς ὠφελήσω, ἐὰν μὴ ὑμῖν λαλήσω ἢ ἐν ἀποκαλύψει ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν προφητείᾳ ἢ ἐν διδαχῇ;

Α Κορ. 14,6              Τωρα όμως αδελφοί, ας υποθέσωμεν ότι έρχομαι προς σας ομιλών ξένας γλώσσας. Τι έχω να σας ωφελήσω, εάν δεν σας ομιλήσω η με αποκάλυψιν Θεού η με γνώσιν που θα γίνη κτήμα σας η με προφητείαν η με διδασκαλίαν οικοδομητικήν;

Α Κορ. 14,7        ὅμως τὰ ἄψυχα φωνὴν διδόντα, εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα, ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ διδῷ, πῶς γνωσθήσεται τὸ αὐλούμενον ἢ τὸ κιθαριζόμενον;

Α Κορ. 14,7               Ομως τα μουσικά όργανα, που είναι βέβαια άψυχα, όταν βγάζουν ήχον, είτε αυλός είναι είτε κιθάρα, εάν δεν ξεχωρίσουν και εναρμονίσουν τους μουσικούς φθόγγους, πως θα γίνη γνωστόν και κατανοητόν αυτό που παίζει ο αυλός η η κιθάρα;

Α Κορ. 14,8        καὶ γὰρ ἐὰν ἄδηλον φωνὴν σάλπιγξ δῷ, τίς παρασκευάσεται εἰς πόλεμον;

Α Κορ. 14,8              Και εάν πάλιν η πολεμική σάλπιγξ βγάλή φωνήν χωρίς νόημα και σημασίαν, ποιός θα παρασκευασθή εις πόλεμον και θα λάβη μέρος εις την μάχην;

Α Κορ. 14,9        οὕτω καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς γλώσσης ἐὰν μὴ εὔσημον λόγον δῶτε, πῶς γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον; ἔσεσθε γὰρ εἰς ἀέρα λαλοῦντες.

Α Κορ. 14,9              Ετσι και σεις, εάν με την γλώσσαν σας δεν πήτε λόγον, που να έχη νόημα και σημασίαν σαφή και καταληπτήν στους άλλους, πως είναι δυνατόν να εννοηθούν τα λεγόμενά σας; Διότι θα είσθε σαν να ομιλήτε στον αέρα.

Α Κορ. 14,10      τοσαῦτα εἰ τύχοι γένη φωνῶν ἐστιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν αὐτῶν ἄφωνον·

Α Κορ. 14,10             Υπάρχουν στον κόσμον, και εγώ δεν γνωρίζω πόσα ειδή γλωσσών και κανένα από αυτά δεν είναι χωρίς νόημα, χωρίς σημασίαν.

Α Κορ. 14,11      ἐὰν οὖν μὴ εἰδῶ τὴν δύναμιν τῆς φωνῆς, ἔσομαι τῷ λαλοῦντι βάρβαρος καὶ ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ βάρβαρος.

Α Κορ. 14,11             Εάν, λοιπόν, εγώ δεν γνωρίζω την σημασίαν της γλώσσης και δεν εννοώ τα νοήματα που αναπτύσσονται με αυτήν, θα είμαι δια τον ομιλούντα ξενόγλωσσος βάρβαρος, όπως και ο ομιλών την ξένην γλώσσαν θα είναι δι' εμέ βάρβαρος.

Α Κορ. 14,12      οὕτω καὶ ὑμεῖς ἐπεὶ ζηλωταί ἐστε πνευμάτων, πρὸς τὴν οἰκοδομὴν τῆς ἐκκλησίας ζητεῖτε ἵνα περισσεύητε.

Α Κορ. 14,12             Ετσι και σεις, επειδή έχετε ζήλον και επιθυμείτε πολύ να αποκτήσετε πνευματικά χαρίσματα, ζητείτε από τον Θεόν να σας δώση με το παραπάνω εκείνα που βοηθούν και συνεργούν εις την πνευματικήν ωφέλειαν και πρόοδον των πιστών.

Α Κορ. 14,13      Διόπερ ὁ λαλῶν γλώσσῃ προσευχέσθω ἵνα διερμηνεύῃ.

Α Κορ. 14,13             Δι' αυτό ακριβώς εκείνος που ομιλεί ξένην γλώσσαν, ας παρακαλή τον Θεόν να του δοθή το χάρισμα, δια να εξηγή και να ερμηνεύη την γλώσσαν αυτήν.

Α Κορ. 14,14      ἐὰν γὰρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τὸ πνεῦμά μου προσεύχεται, ὁ δὲ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι.

Α Κορ. 14,14             Διότι, εάν με το χάρισμα της γλώσσης προσεύχωμαι στον Θεόν, η καρδιά μου και η ψυχή μου, που ευρίσκονται υπό την χάριν του Αγίου Πνεύματος, πλημμυρίζουν από ιερά συναισθήματα και ωφελούνται από την προσευχήν. Η διάνοιά μου όμως μένει στείρα και άκαρπος, διότι δεν κατανοεί και δεν προσφέρει καμμίαν πνευματικήν ωφέλειαν στους άλλους.

Α Κορ. 14,15      τί οὖν ἐστι; προσεύξομαι τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δὲ καὶ τῷ νοΐ· ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ δὲ καὶ τῷ νοΐ.

Α Κορ. 14,15             Τι λοιπόν πρέπει να γίνη επί του προκειμένου; Θα προσευχηθώ με το πνευματικόν χάρισμα, αλλά θα προσευχηθώ και με τον νουν, κατανοών και ερμηνεύων το περιεχόμενον, της προσευχής. Θα ψάλλω με το πνευματικόν χάρισμα της γλώσσης, θα ψάλλω όμως και με τον νουν.

Α Κορ. 14,16      ἐπεὶ ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι, ὁ ἀναπληρῶν τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου πῶς ἐρεῖ τὸ ἀμὴν ἐπὶ τῇ σῇ εὐχαριστίᾳ; ἐπειδὴ τί λέγεις οὐκ οἶδε;

Α Κορ. 14,16             Διότι εάν δια του πνευματικού σου χαρίσματος δοξολογήσης τον Θεόν εις την ξένην γλώσσαν, τότε εκείνο που έχει την θέσιν του ακροατού, ο απλούς που δεν γνωρίζει την γλώσσαν, πως θα είπη το αμήν δια την ευχαριστίαν σου; Βεβαίως δεν θα το είπη, διότι δεν γνωρίζει τι λέγεις.

Α Κορ. 14,17      σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς, ἀλλ᾿ ὁ ἕτερος οὐκ οἰκοδομεῖται.

Α Κορ. 14,17             Διότι συ μεν καλά ευχαριστείς τον Θεόν εις την ξένην γλώσσαν· ο άλλος όμως δεν οικοδομείται πνευματικώς.

Α Κορ. 14,18      εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν·

Α Κορ. 14,18             Ευχαριστώ τον Θεόν μου, διότι μου έδωσε το χάρισμα να ομιλώ ξένας γλώσσας περισσότερον από όλους σας.

Α Κορ. 14,19      ἀλλ᾿ ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους διὰ τοῦ νοός μου λαλῆσαι, ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω, ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ.

Α Κορ. 14,19             Αλλ' εις την σύναξιν των πιστών επιθυμώ και θέλω να πω πέντε σαφή και καθαρά λόγια, που να τα καταλαβαίνη ο ιδικός μου νους και ο νους των άλλων, δια να τους διδάξω την αλήθειαν του Θεού, παρά να είπω χιλιάδας λόγους εις ξένην και άγνωστον δι' αυτούς γλώσσαν.

 

Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας. Πέμ. θ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μτθ. κ΄ 17-28).

Ματθ. 20,17       Καὶ ἀναβαίνων ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα παρέλαβε τοὺς δώδεκα μαθητὰς κατ᾿ ἰδίαν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ εἶπεν αὐτοῖς.

Ματθ. 20,17             Οταν δε ανέβαινε ο Ιησούς εις τα Ιεροσόλυμα, επήρε τους δώδεκα μαθητάς του ιδιαιτέρως και καθώς εβάδιζαν εις την οδόν είπεν εις αυτούς.

Ματθ. 20,18       ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ,

Ματθ. 20,18             “Ιδού αναβαίνομεν τώρα εις Ιεροσόλυμα και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθή στους αρχιερείς και γραμματείς και θα τον καταδικάσουν εις θάνατον

Ματθ. 20,19       καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐμπαῖξαι καὶ μαστιγῶσαι καὶ σταυρῶσαι, καὶ τῇ τρίτη ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

Ματθ. 20,19             και θα τον παραδώσουν στους ειδωλολάτρας στρατιώτας της Ρωμης, δια να τον εμπαίξουν και να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν· αλλά κατά την τρίτην ημέρα θα αναστηθή”.

Ματθ. 20,20       Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ᾿ αὐτοῦ.

Ματθ. 20,20            Τοτε τον επλησίασεν η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου, μαζή με τα παιδιά της, τον επροσκύνησε με ευλάβειαν και εφαίνετο ότι κάτι ήθελε να ζητήση από αυτόν.

Ματθ. 20,21       ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· τί θέλεις; λέγει αὐτῷ· εἰπὲ ἵνα καθίσωσιν οὗτοι οἱ δύο υἱοί μου εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.

Ματθ. 20,21             Ο δε Ιησούς είπεν εις αυτήν· “τι θέλεις;” Λεγει εις αυτόν· “Δώσε εντολήν να καθίσουν τα δύο αυτά παιδιά μου ο ένας από τα δεξιά σου και ο άλλος από τα αριστερά σου, όταν συ θα αναλάβης την βασιλείαν σου”.

Ματθ. 20,22       ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ μέλλω πίνειν, ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; λέγουσιν αὐτῷ· δυνάμεθα.

Ματθ. 20,22            Απεκρίθη δε ο Ιησούς και είπε· “δεν γνωρίζετε, τι ζητείτε. Ημπορείτε να πίετε το ποτήριον του πόνου, το οποίον εγώ μέλλω να πίω, η να βαπτισθήτε το βάπτισμα του αίματος και των παθημάτων, το οποίον εγώ βαπτίζομαι;” Λεγουν εις αυτόν· “ημπορούμεν”.

Ματθ. 20,23       καὶ λέγει αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριόν μου πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων μου οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται ὑπὸ τοῦ πατρός μου.

Ματθ. 20,23            Και λέγει εις αυτούς· “το μεν ποτήριόν μου θα το πίετε και το βάπτισμα των παθημάτων, το οποίον εγώ βαπτίζομαι, θα βαπτισθήτε. Το να καθίσετε όμως εις τα δεξιά μου και τα αριστερά μου δεν είναι ιδικόν μου δικαίωμα να το δώσω εις όποιον απλώς το ζητήσει· αλλά θα δοθή από τον δίκαιον Πατέρα μου εις εκείνους δια τους οποίους έχει ετοιμασθή” (δηλαδή δια τους πιστούς εις αυτόν και καλούς αγωνιστάς στον δρόμον της αρετής).

Ματθ. 20,24       καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἠγανάκτησαν περὶ τῶν δύο ἀδελφῶν.

Ματθ. 20,24            Και οι δέκα όταν ήκουσαν αυτά, ηγανάκτησαν δια την φιλόδοξον συμπεριφοράν των δύο αδελφών, οι οποίοι επροσπαθούσαν να τους παραγκωνίσουν, δια να λάβουν αυτοί τα μεγαλύτερα αξιώματα.

Ματθ. 20,25       ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς εἶπεν· οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.

Ματθ. 20,25            Ο δε Ιησούς τους εκάλεσε κοντά του και τους είπε· “ξέρετε, ότι οι άρχοντες των εθνών φέρονται δεσποτικώς προς αυτά σαν απόλυτοι κυρίαρχοί των και εκείνοι που κατέχουν μεγάλα αξιώματα ασκούν ανεξέλεκτον τυραννικήν κυριαρχίαν εις αυτούς, σαν να τους έχουν δούλους.

Ματθ. 20,26       οὐχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος,

Ματθ. 20,26            Τετοιο πράγμα όμως μεταξύ σας δεν πρέπει να συμβαίνη. Αλλ' όποιος θέλει να αναδειχθή μέγας μεταξύ σας, ας είναι υπηρέτης σας.

Ματθ. 20,27       καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται ὑμῶν δοῦλος·

Ματθ. 20,27            Και όποιος θέλει να είναι μεταξύ σας πρώτος, οφείλει να γίνη δούλος και να προσφέρη εις όλους με αγάπην και ταπεινοφροσύνην τας υπηρεσίας του.

Ματθ. 20,28       ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

Ματθ. 20,28            Οπως ακριβώς ο υιός του ανθρώπου δεν ήλθε να υπηρετηθή, αλλά να υπηρετήση και να δώση την ζωήν του λύτρον, δια να εξαγοράση και ελευθερώση από την αμαρτίαν και τον αιώνιον θάνατον πολλούς, οι οποίοι θα πιστεύσουν εις αυτόν”.

  

http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/01.%20Math.htm

Νέα ἐπιστημονικά δεδομένα γιά πιθανή μετάδοση τοῦ COVID-19 μέσω σιέλου καί ἡ conflict συμπεριφορά τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας.

Νέα επιστημονικά δεδομένα για πιθανή μετάδοση του COVID-19 μέσω σιέλου και η conflict συμπεριφορά της πνευματικής ηγεσίας.

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Ιωάννης Κουντουράς

Μόλις δημοσιεύθηκε στο PubMed και σε έγκριτο διεθνές ιατρικό περιοδικό η υποκείμενη μελέτη μας με τίτλο σε ελληνική μετάφραση: “Είναι το αίμα και ο σίελος πηγές διασποράς του COVID-19;”

Συνοπτικά, η μελέτη μας αρχικά αναφέρει επιστημονικά δεδομένα που καταδεικνύουν ότι ο σίελος εμπεριέχει αντιμικροβιακές, όπως αντιβακτηριακές και αντιικές ιδιότητες συμπεριλαμβανομένων των ιών της ηπατίτιδας Β (HBV) και του κορονοϊού, οι οποίοι ομοιάζουν μεταξύ τους, ανευρίσκονται δε σε πολλά υγρά του σώματος, όπως π.χ. στον σίελο. Στη συνέχεια, η μελέτη μας ερεύνησε την πιθανότητα μετάδοσης αυτών των ιών με τον σίελο, σε ορισμένες υποθετικά φερόμενες ως υψηλού κινδύνου πρακτικές στην ελληνική κοινωνία, όπως για παράδειγμα, κατά τη Θεία Κοινωνία. Συνεπώς, η μελέτη μας συμπεριέλαβε μη ιερείς (λαϊκούς) και εν ενεργεία ιερείς, οι οποίοι εκτίθενται, τουλάχιστον εβδομαδιαίως. Τα αποτελέσματά μας ανέδειξαν σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα της HBV λοίμωξης σε μη ιερείς (99,7%) σε σχέση με τους ιερείς (0,3%), υποδεικνύοντας ότι οι ιερείς δεν μολύνονται συχνά από τον HBV. Συναφή επιστημονικά δεδομένα στον διεθνή χώρο καταδεικνύουν, επίσης, ότι, ενώ ο HBV είναι δυνατόν να ανευρεθεί στον σίελο, εντούτοις o σίελος δεν καθιστά ικανό τον HBV να μεταδώσει τη λοίμωξη. Ομοίως, τα δεδομένα νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 σε κέντρο αναφοράς της Βόρειας Ελλάδας έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα: Μόνο τρεις (3) σε σύνολο 940 ασθενών με COVID-19 ήταν ιερείς (0,32%). Το ποσοστό αυτό είναι ανάλογο με αυτό των αιμοδοτών που αναφέρουν άλλοι συγγραφείς στον διεθνή χώρο (0,66%) και τα ευρήματά τους καταδεικνύουν ότι ο κίνδυνος εξάπλωσης του κορονοϊού μέσω μετάγγισης αίματος είναι μηδαμινός.

Να φύγετε ἀπό αὐτούς μακριά...

Μια συμβουλή που μας δίνουν οι άγιοι Απόστολοι είναι αυτή:

«Να φύγετε από των φθορεων ποιμένων»

~Αποστολικη Διδαχή.11,1.

Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει:

«Καλύτερα να μην οδηγησθε από κανένα [ποιμένα],παρά από κακό ποιμένα»

ιερός Χρυσόστομος.

Και μια ακόμη συμβουλή από τον άγιο Θεόδωρο Στουδίτη, αναφέρει:

Εἶπε ὁ Ἀββᾶς Ποιμήν...

Οἱ ἄνθρωποι παρουσιάζουν μὲ πληρότητα τὴν διδα­σκαλία, ἀλλὰ ἐλάχιστα ἀπ’ αὐτά ἐφαρμόζουν.

Ἀββάς Ποιμὴν

Θαυμαστές παρουσίες τῆς Θεοτόκου σέ Ἀθωνίτες Ὁσίους καί γέροντες

Στήν ιερά μονή της Μεγίστης Λαύρας, ή Κυρία των Ουρανών, αυτή μόνη θέλει να είναι καί να λέγεται Οίκονόμισσα, ή οποία είπε προς τον κτίτορα της μονής Οσιο Αθανάσιο: «Εγώ θέλω εΐσθαι οικονόμος σας πάντοτε, να σας φροντίζω τα προς χρείαν μόνο μη άμελήτε τας υποσχέσεις του σχήματος». Στό Καθολικό της μονής, πού είναι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, υπάρχει ή εικόνα της «Οΐκονόμισσας» ως ένθρονης με δεόμενους τους αγίους Αθανάσιο τον Άθωνίτη καί Μιχαήλ επίσκοπο Συνάδων.

Σέ παρεκκλήσι της Μ. Λαύρας βρίσκεται ή θαυματουργή εικόνα της «Κουκουζέλισσας». Κατά μία αγρυπνία του Σαββάτου του Ακάθιστου ό όσιος Ιωάννης ό Κουκουζέλης, ό καλλίφωνος Λαυριώτης Πρωτοψάλτης, μετά την ωραιότατη ψαλμωδία του, κάθησε στο απέναντι της εικόνας στασίδι λίγο ν' αναπαυθεί. ' Εκεί του παρουσιάσθηκε ή Θεοτόκος λέγοντας: «Χαίροις Ιωάννη! Ψάλλε μοι, καί εγώ ου μη σε εγκαταλείψω». Καί του πρόσφερε δώρο ευχαριστίας ένα χρυσό νόμισμα, το όποιο αφιερώθηκε στην εικόνα της καί πολλά θαύματα κατά καιρούς τέλεσε. Αργότερα καί πάλι του εμφανίσθηκε ή Θεοτόκος, για να του θεραπεύσει τα πόδια του, πού είχαν σαπίσει από τίς συνεχείς ένδακρεις στάσεις του, τίς αγρυπνίες καί την ορθοστασία καί του είπε: «Από του νυν εσο υγιής!» "Ετσι ανταμείβει ή Ουράνια "Ανασσα τους ταπεινούς διακονητές της.

Στό δοχείο της Μονής Βατοπεδίου υπάρχει ή θεομητορική εικόνα ή επιλεγόμενη «Έλαιοβρύτισσα» ή «Δοχειάρισσα». Σέ περίοδο πλήρους ελλείψεως του λαδιοϋ της μονής ό δοχειάρης Οσιος Γεννάδιος άρχισε να ελαττώνει την προσφορά λαδιοϋ στους πατέρες, για να φροντίζει τα κανδήλια του Καθολικού. Πηγαίνοντας για να λάβει το τελευταίο λάδι,είδε να έχουν ξεχειλίσει όλα τα πιθάρια της αποθήκης του και το λάδι να κυλά κι έξω της θύρας του δοχείου.Ολοι οι πατέρες θαύμασαν την Προστάτιδά τους,που ποτέ δεν τους εγκαταλείπει

Στήν περίοδο της εικονομαχίας, ευσεβής χήρα της Νικαίας, για να φρουρήσει από τη μανία των εΐκονομάχων την εικόνα της, την έρριξε με πίστη στη θάλασσα κι εκείνη με τρόπο θαυμαστό έφθασε στο "Αγιον "Ορος.

Ὁ πλανήτης στις φλόγες…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Ἡ πατρίδα στίς φλόγες, μέ βαθιά θλίψη, ἀπερίγραπτο πόνο, ἀνυπολόγιστες καταστροφές. Καί γία μία ἀκόμη φορά βεβαίως ἀπροκάλυπτο θύμα, στήν προμετωπίδα τῆς νεοταξικῆς ἐπίθεσης (ἐκεῖ ὅπου βρίσκεται ἐξάλλου ἐδῶ καί δεκαετίες), ἐκ τῶν βασικῶν ἀντικειμένων καί «ἐργασιακῶν πεδίων» τῆς παγκόσμιας πρόβας. Γιατί ἀσφαλῶς ἡ κλιμάκωση τῶν καταστροφῶν ἀπό πυρκαγιές μπορεῖ νά εἶναι σοκαριστικά πρωτοφανής ἐδῶ (ἀναλογικά πρός τήν ἔκταση και τόν πληθυσμό τῆς χώρας), ἄς θυμόμαστε ὅμως πώς εἶναι καί παγκόσμιο φαινόμενο καί δή μέ ἔξαρση τούς τελευταίους μῆνες. Δεν θα ἦταν ὑπερβολή ἄν λέγαμε ὅτι αὐτόν τόν καιρό ὅλος ὁ πλανήτης φλέγεται. Καί αὐτό φυσικά δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο.

Ἄς ξαναθυμηθοῦμε λοιπόν κάποια πράγματα. Ἄς θυμηθοῦμε ὅτι μετά τήν ἀπάτη τῆς δῆθεν τρομοκρατίας, ἦρθαν οἱ στημένοι πόλεμοι καί τό προκάτ χάος στήν Ἀφρική καί τή Μέση Ἀνατολή, ἡ τεχνητή οἰκονομική ἀστάθεια, οἱ μαζικές ὀρδές τοῦ κατευθυνόμενου λαθρεποικισμοῦ τῆς Εὐρώπης. Παράλληλα, ζήσαμε τά τελευταῖα εἴκοσι χρόνια τήν παγκόσμια ἔξαρση ὅλης τῆς νεοταξίτικης ἀτζέντας μέ τήν ἀποθέωση τῆς «διαφορετικότητας», τή θεσμοθέτηση τῆς κάθε διαστροφῆς στό ὄνομα τῆς «προόδου», τή φασιστικά καταναγκαστική ἱεροποίηση τοῦ κάθε σκουπιδιοῦ, τήν ἱστορική καί γλωσσική ἀποδόμηση ἀπό τά πανίσχυρα χαλκεῖα τοῦ ἐθνομηδενιστικοῦ ἀπόπατου, τή γκεμπελική ἐξουθένωση ὅλων γενικά τῶν αὐτονόητων ἀξιῶν τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ ὡς σκοταδιστικῆς μούχλας στο ἱστορικό χρονοντούλαπο. Ζήσαμε ἀκόμη το ξεσάλωμα τῆς θεολογικῆς ἀγαπολογίας καί τήν ταχύτατη «πρόοδο» τοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ, στόν δρόμο πρός τήν παγκόσμια Πανθρησκεία. Καί τά τελευταῖα δύο χρόνια βεβαίως βάλθηκαν πλέον τά ἀδίστακτα καθάρματα νά κλιμακώσουν παγκοσμίως τό χάος. Ἀφ’ ἑνός μέ τή γνωστή ψευτοπανδημία, ἀλλά καί ἀφ’ ἑτέρου μέ τό πρόσχημα τῆς ἄλλης μεγάλης ἀπάτης: τῆς δῆθεν κλιματικῆς ἀλλαγῆς.

Περί κατακρίσεως, λοιδορίας, καταλαλιᾶς, συκοφαντίας (Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως)

Περὶ κατακρίσεως.

Κατάκριση σημαίνει νὰ κρίνεις καὶ νὰ καταδικάζεις κάποιον γιὰ ἕνα ἁμάρτημα.

Ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει ὅτι «τίποτα δὲν εἶναι τόσο εὐχάριστο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, ὅσο τὸ νὰ κατακρίνουν τὶς πράξεις τῶν ἄλλων». Καὶ ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι «μὲ τὴν κατάκριση ἀνατράπηκαν καὶ βυθίστηκαν ψυχές». Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος διδάσκει σὲ ὅλους ὅτι αὐτὸς ποὺ κατακρίνει δὲν μπορεῖ νὰ ἀπολογηθεῖ. Διότι γιὰ τὸ κρίμα ποὺ κατακρίνει τὸν ἄλλον, κατακρίνει τὸν ἑαυτό του. Γιατί τὰ ἴδια κάνει καὶ αὐτὸς ποὺ κρίνει. Καὶ σὺ ἄνθρωπε ποὺ κρίνεις αὐτοὺς ποὺ κάνουν τέτοιες πράξεις καὶ κάνεις αὐτά, νομίζεις ὅτι θὰ γλυτώσεις τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ; Ὁ καθένας κουβαλάει τὸ δικό του φορτίο. Γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ Χρυσόστομος παραινεῖ λέγοντας: «ἂς μὴ γινόμαστε λοιπὸν πικροὶ δικαστὲς τῶν ἄλλων, γιὰ νὰ μὴ ζητηθοῦν καὶ ἀπὸ μᾶς εὐθύνες. Γιατί ἔχουμε ἁμαρτήματα μεγαλύτερα ἀπὸ κάθε συγγνώμη. Ἑπομένως, καλύτερα νὰ ἐλεοῦμε ἐκείνους ποὺ ἔκαναν ἀσυγχώρητα ἁμαρτήματα, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε κι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἀπὸ πρὶν γιὰ τὸν ἑαυτὸ μας τέτοιο ἔλεος. Κι ὅμως, ὅσο κι ἂν φιλοτιμηθοῦμε, ποτὲ δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ προσφέρουμε τέτοια φιλανθρωπία, τὴν ὁποία χρειαζόμαστε ἐμεῖς ἀπὸ τὸν φιλάνθρωπο Θεό…γιατί ὅποιος μιλάει μὲ φροντίδα καὶ ἀκρίβεια γιὰ τὸν συνάνθρωπό του, πολὺ περισσότερο θὰ ἔχει τὸν Θεὸ νὰ κάνει τὸ ἴδιο γιὰ αὐτόν. Ἂς μὴ μιλᾶμε λοιπὸν ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου».

Καὶ ὁ Κύριός μᾶς δίνει ἐντολὲς λέγοντας: «Μὴν κρίνετε γιὰ νὰ μὴν κριθεῖτε. Γιὰ τὸ κρίμα ποὺ κρίνετε θὰ κριθεῖτε καὶ μὲ τὸ μέτρο ποὺ μετρᾶτε θὰ μετρηθεῖτε. Τί βλέπεις τὸ ξυλαράκι στὸ μάτι τοῦ ἀδελφοῦ σου, ἐνῶ τὸ δοκάρι στὸ δικό σου μάτι δὲν τὸ καταλαβαίνεις;»

*

Περὶ λοιδορίας.

Λοιδορία εἶναι ἡ κακολογία, ἡ ὕβρη, ἡ καταλαλιά.

Ὁ λοίδορος εἶναι μοχθηρός, ἐπιρρεπὴς στὸ νὰ κατηγορεῖ καὶ στὶς ὕβρεις. Ἔχει ἀκάθαρτη καρδιά. Τὸ πνεῦμα τοῦ εἶναι διεστραμμένο καὶ ἡ ψυχὴ του μοχθηρή. Τὸ στόμα του εἶναι διεστραμμένο, ἡ γλώσσα του πονηρή, τὰ χείλη του βέβηλα, οἱ λόγοι του ἄδικοι. Γίνεται πικρὸς δικαστὴς τοῦ ἀδελφοῦ του, τὸν κατακρίνει χωρὶς ἀπολογία, ἀνηλεὴς καὶ ἀδυσώπητος, τοῦ ἐπιτίθεται καὶ τοῦ ἀπαγγέλει τὴν καταδίκη του. Ὁ λοίδορος καθόλου δὲν διαφέρει ἀπὸ τὸν δολοφόνο, διότι ὁ μὲν ἀφαιρεῖ τὴν ζωή, ἐνῶ ὁ δὲ τὴν τιμή, δηλαδὴ τὸ βάθρο πάνω στὸ ὁποῖο στηρίζεται ἡ ζωή.

*

Περὶ καταλαλιᾶς καὶ καταλάλου.

Καταλαλιὰ εἶναι ἡ κατηγόρια, ἡ κακολογία. Κατάλαλος εἶναι αὐτὸς ποὺ κακολογεῖ καὶ κατηγορεῖ τὸν πλησίον του. Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει «καταλαλιὰ εἶναι νὰ μιλάς ἐναντίον ἑνὸς ἀδελφοῦ ποὺ δὲν εἶναι παρών, μὲ σκοπὸ νὰ τὸν συκοφαντήσεις, ἀκόμα καὶ ἂν εἶναι ἀλήθεια αὐτὸ ποὺ λές».

Ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος συμβουλεύει λέγοντας: «Ἀδελφοί, μὴν καταλαλεῖτε ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου. Αὐτὸς ποὺ καταλαλεῖ ἐναντίον τοῦ ἀδελφοῦ του, ἢ κρίνει τὸν ἀδελφό του, καταλαλεῖ ἐνάντια στὸν νόμο, κρίνει τὸν νόμο. Ἂν ὅμως κρίνεις τὸν νόμο, δὲν τηρεῖς τὸν νόμο, ἀλλὰ εἶσαι κριτής του. Ἕνα εἶναι ὁ νομοθέτης ποὺ μπορεῖ νὰ σώσει καὶ νὰ καταστρέψει. Ἐσὺ ποιὸς εἶσαι, ποῦ κρίνεις τὸν ἄλλον»; Ὁ κατάλαλος μὲ τὴν καταλαλιὰ τρώει τὶς σάρκες τῶν ἀδελφῶν του (Πατερικόν). Ὁ Μέγας Βασίλειος θεωρεῖ ἄξιους ἀφορισμοῦ τὸν κατάλαλο καὶ αὐτὸν ποὺ τὸν ἀκούει, λέγοντας «ἂν κάποιος βρεθεῖ νὰ καταλαλεῖ ἐναντίον κάποιου ἢ νὰ ἀκούει κάποιον νὰ καταλαλεῖ καὶ νὰ μὴν τὸν ἐπιτιμά, νὰ ἀφορίζεται μαζί του».

Ὁ κατάλαλος ἀφαιρεῖ τὴν τιμὴ τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως ὁ φονιὰς τὴν ζωή. Καὶ οἱ δύο εἶναι ἐξίσου ἀνθρωποκτόνοι.

*

Περὶ συκοφαντίας καὶ συκοφάντη.

Συκοφαντία εἶναι ἡ ψεύτικη κατηγορία. Συκοφάντης εἶναι ὁ ψεύτης. Καὶ κάποιος σοφὸς λέει «κανέναν ἄλλον νὰ μὴ θεωρεῖς ψεύτη, παρὰ τὸν συκοφάντη. Γιατί μεταξὺ ψεύδους καὶ συκοφαντίας δὲν ὑπάρχει καμία διαφορά». Συκοφάντη οἱ παλιότεροι καὶ οἱ τωρινοὶ ὀνομάζουν τὸν διαβολέα καὶ τὸν προσαγωγέα.

Εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ διάβολος ἔχει ἐφεύρει τὴν συκοφαντία. Δηλητήριο σκορπιοῦ ἡ γλώσσα τοῦ συκοφάντη. Δὲν παρατάει τὸ ἔργο του ὁ συκοφάντης, ὅταν ἐπιπλέον ἀντιληφθεῖ ὅτι καὶ οἱ ἄρχοντες ἐπιθυμοῦν τὴ συκοφαντία. Μηχανεύεται ψέματα καὶ διαβάλλει μὲ κάθε τρόπο. Ὁ Κύριος θὰ ἐξολοθρεύσει ὅλα τὰ πονηρὰ χείλη. Ἡ γλώσσα του συκοφάντη μισεῖ τὴν ἀλήθεια. Ἡ συκοφαντία γκρέμισε νέους καὶ γέροντες, ἄρχοντες καὶ δυνάστες. Ὁ συκοφάντης χαίρεται πολὺ περισσότερο, ὅσο μὲ τὶς πράξεις του γίνεται δημοφιλής.

(Από το βιβλίο: «Το γνώθι σαυτόν ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ» ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ, Εκδόσεις ΑΘΩΣ)

(Πηγή ψηφ. κειμένου: agiazoni.gr)

https://alopsis.gr/περί-κατακρίσεως-λοιδορίας-καταλαλι/

18 Αὐγούστου. Φλώρου καὶ Λαύρου μαρτύρων. Λέοντος καὶ Ἑρμοῦ, ανακομιδὴ λειψάνων Ἀρσενίου ὁσίου τοῦ ἐν Πάρῳ (+1877). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας. Τετ. θ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ιγ΄ 4 - ιδ΄ 5).

Α Κορ. 13,4        Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

Α Κορ. 13,4               Η αγάπη δείχνει μεγαλοψυχίαν και ανεκτικότητα, είναι ευεργετική και εξυπηρετική. Η αγάπη δεν ζηλεύει και δεν φθονεί. Η αγάπη δεν φέρεται με αλαζονείαν και αυθάδειαν, δεν υπερηφανεύεται και δεν ξιππάζεται.

Ἡ χρήση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν (Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης)

Ἡ μεγαλύτερη καταστροφὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸ Θεό, νὰ χάσει τὸ ἐνδιαφέρον του γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωή καὶ γενικὰ γιὰ τὴ σωτηρία του. Νὰ εἶναι ἀδιάφορος γιὰ καθετὶ θρησκευτικό. Νὰ ἀρνεῖται τὸν ἠθικὸ λόγο, τὰ καθήκοντά του ὡς χριστιανὸς καὶ νὰ περιορίζει τὶς δραστηριότητές του μόνο στὴν ἀπόκτηση ὑλικῶν ἀγαθῶν, στὴν καλοπέραση καὶ στὰ ἀνωφελῆ καὶ μάταια τοῦ παρόντος κόσμου.

Στὴν ἐποχὴ μας ἔχουμε πολλοὺς «κατεστραμμένους», οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νὰ ἀναθεωρήσουν λαθεμένες ἐπιλογές. Ἐξάλλου δὲν εὐκαιροῦν γιὰ τίποτα ἄλλο. Εἶναι ἀφοσιωμένοι στὶς βιοτικὲς μέριμνες καὶ ψάχνουν συνεχῶς τὸν πολύτιμο θησαυρὸ τῆς λεγόμενης «εὐτυχίας», ὁ ὁποῖος τελικὰ δὲν ὑπάρχει πουθενά. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ αὐξάνουν τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ τὶς κοινωνικὲς σχέσεις, γιὰ νὰ γίνουν εὐτυχεῖς. Ἀλλὰ στὴ ζωή τῶν κοσμικῶν πάντα συμβαίνουν ἀνατροπές. Μόλις πᾶνε νὰ χαροῦν τὸ θησαυρὸ ποὺ «βρῆκαν», κάτι ἀπρόσμενο συμβαίνει στὴ ζωή τους κι ὅλα χάνονται καὶ ἀρχίζουν πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή. Δὲν τὸ ρίχνουν κάτω. Συνεχίζουν τὴν ἴδια τακτική, ἐπιδιώκουν τὰ ἴδια ὑλικὰ ἀγαθά, ἔχουν τοὺς ἴδιους στόχους καὶ φυσικὰ τὶς ἴδιες ἀποτυχίες.

Ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ὑπάρχουν καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσανατολισμό. Ἐργάζονται βέβαια, γιὰ νὰ ζήσουν οἱ ἴδιοι καὶ οἱ οἰκογένειές τους χωρὶς αὐτὸς νὰ εἶναι ὁ μοναδικὸς σκοπὸς τῆς ζωῆς τους. Ὁδηγό τους σὲ κάθε βῆμα, θὰ ἔλεγε κανείς, ἔχουν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ σχέση τους μὲ τὴν Ἐκκλησία εἶναι σταθερὴ καὶ δὲν διακόπτεται ἀπὸ τὶς ἀδυναμίες τους, ἀλλὰ μέσῳ τῆς μετανοίας ἀνανεώνεται καὶ γίνεται ἰσχυρότερη. Δὲν εἶναι τυπικὴ ἐκτέλεση μερικῶν ὑποχρεώσεων οὔτε τήρηση μερικῶν τύπων. Εἶναι πραγματικότητα ζωῆς.

Ἐκεῖνο τό ἄρωμα κολλᾶ γερά

Εκείνο το άρωμα κολλά γερά

πηγή:εδώ

Όταν συσταλεί ο νους, επιστρέφει ξανά στην φυσιολογική του κατάσταση. Όμως, όπως όταν βουτήξεις ένα σφουγγάρι σ’ ένα μυροδοχείο και μετά το στίψεις, εκείνο το άρωμα κολλά γερά και δεν βγαίνει, έτσι και ο νους γεμίζει μέσα του από το θείo μύρο.