Sportime. gr:''Χανιά: Δεκάδες εἰκόνες ἁγίων πεταμένες σὲ κάδο – Ἡ κοινωνία μας ἔγινε καὶ ἐπίσημα πνευματικὴ χωματερή!''

Sportime. gr:

''Χανιά: Δεκάδες εικόνες αγίων πεταμένες σε κάδο – Η κοινωνία μας έγινε και επίσημα πνευματική χωματερή!''

Κάποτε οι πρόγονοι μας προτιμούσαν τον θάνατο παρά να ασεβήσουν σε μια εικόνα και σήμερα ασυνείδητοι κάφροι τις πετούν στα σκουπίδια!

...Πριν λίγες μέρες στην οδό Ζυμβρακάκηδων στα Χανιά, οι εργαζόμενοι απορριμματοφόρου αντίκρισαν ένα τραγικό θέαμα: σε έναν κάδο σκουπιδιών, κάποιος είχε πετάξει δεκάδες θρησκευτικές εικόνες και εκκλησιαστικά βιβλία, προορισμένα να συνθλιβούν στην πρέσα του δημοτικού οχήματος....

....Για σκεφτείτε ότι μόλις πριν 100 χρόνια, οι κυνηγημένοι Μικρασιάτες εγκατέλειπαν τις εστίες τους για να γλιτώσουν από την τουρκική χαντζάρα και το μόνο που έπαιρναν μαζί ως προίκα ξεριζωμού, ήταν το ιερό εικόνισμα του οίκου τους. Τέτοια ευλάβεια είχαν, που προτιμούσαν να έχουν συνοδοιπόρο τον άγιο, παρά χρυσαφικά, ασήμια και κειμήλια. Πλήθος οι θαυματουργές εικόνες που σώθηκαν έτσι και ήρθαν στην Ελλάδα, για να τις προσκυνούμε ως σήμερα.

Πόσο δηλητηριασμένο νερό κύλησε στο αυλάκι της ιστορίας και μέσα σε – μόνο – έναν αιώνα γίναμε πιο άθλιοι και από εκείνα τα αγαρηνά κτήνη; Οι Τσέτες απολάμβαναν να βασανίζουν τους Έλληνες, διατάζοντας τους να φτύσουν ή να ποδοπατήσουν τις εικόνες τους, με αντάλλαγμα ότι δήθεν θα τους χαριζόταν η ζωή τους. Μέχρι που σήμερα φτάσαμε από μόνοι μας να στέλνουμε τις εικόνες στη χωματερή!

Μπορεῖ ὁ Ναὸς τοῦ Κυρίου νὰ γίνεται καὶ αἴθουσα μουσικῆς;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου. Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής. Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο. Ας είναι και έτσι όμως. Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.

Ο λόγος σήμερα για την νέα μόδα των τελευταίων ετών, να βλέπουμε συναυλίες και μουσικές κάθε λογής, δηλαδή από λαϊκά τραγούδια μέχρι κλασική μουσική μετά οργάνων εντός των ιερών Ναών. Είναι αυτό σωστό;

Κάποιοι άνθρωποι θεωρούμε ότι αυτό είναι ασέβεια, και προς την ιερότητα του χώρου αλλά και προς Τον Θεό. Οι απόψεις μας αυτές θεωρούνται ως συντηρητικές από τους λεγόμενους νεοτεριστές.

Θα αναγκαστούμε για αυτό να πάμε στην Αγία Γραφή και να δούμε τι έκανε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν πήγε στον Ναό της Ιερουσαλήμ και είδε εκεί τους εμπόρους. Αξίζει να υπογραμμιστεί μάλιστα ότι οι έμποροι αυτοί δεν ήταν μέσα στον Ναό αλλά στον προαύλιο χώρο, που ονομάζονταν Αυλή των εθνών.

Οἱ Αἰτωλικιῶτες γύρισαν τὴν πλάτη στὴν ἔκθεση ὅπλων ποὺ γίνεται μέσα στὸν ἱστορικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου.

σ.σ. Είπανε ψέματα ότι ο Ι.Ναός Αγίου Δημητρίου Αιτωλικού έχει να λειτουργήσει από την δεκαετία του ’60. Λειτουργεί κανονικά. Μητροπολίτης, Δήμαρχος (Σπυρίδων Διαμαντόπουλος) και Αντιπεριφερειάρχης (Αθανάσιος Μαυρομμάτης) έστησαν αυτό το αίσχος. Η αναίσχυντη Πολιτεία χρηματοδοτεί μπροστά στα μάτια μας, με τα δικά μας τα λεφτά, την διάλυση της Ορθοδοξίας.

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Δεν έχει προηγούμενο η ασέβεια των νεοτεριστών, να μετατρέψουν ένα κόσμημα Ιερού Ναού σαν αυτόν του Αγίου Δημητρίου Αιτωλικού, σε αίθουσα έκθεσης όπλων και φορεσιών. Δεν έχει ξαναγίνει στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, και πιθανότατα πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Θυμίζουμε επίσης ότι οι στρατιώτες όταν είναι να αποδώσουν τιμές μένουν και το κάνουν πάντοτε στο προαύλιο χώρο των Ναών και δεν μπαίνουν ΠΟΤΕ μέσα στους Ναούς.

Προσοχή εἰς τήν ὑποκρισίαν τῶν ἀσεβῶν

Προσοχή εἰς τήν ὑποκρισίαν τῶν ἀσεβῶν

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Συχνὴ εἶναι ἡ ἀπογοήτευση ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ μέχρι χθὲς τοὺς γνωρίζαμε καὶ εἴχαμε καλὴ γνώμη γι’ αὐτοὺς καὶ τελικὰ ἀποδεικνύεται ὅτι εἴχαμε πέσει ἔξω στὶς ἐκτιμήσεις μας. Δὲν εἴχαμε γνωρίσει τοὺς ἀληθινοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ τοὺς ὑποκριτές. «Πέφτουμε ἀπὸ τὰ σύννεφα», ὅπως λέει ὁ λαός. Κι ἂν εἴχαμε ἐμπιστοσύνη σ’ αὐτοὺς καὶ τηρούσαμε τὶς συμβουλές τους γιὰ τὴ λύση διαφόρων προβλημάτων μας, τότε ἡ πικρία μας εἶναι μεγάλη κι ἔχει τραγικὰ ἀποτελέσματα. Οἱ πληγὲς ποὺ μᾶς γεμίζει ἡ διαπίστωση τῆς θλιβερῆς πραγματικότητας, δύσκολα θεραπεύονται.

Τὸ φαινόμενο αὐτὸ εἶναι σύνηθες στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, γιατί εἶναι προσφιλὴς ἡ τακτικὴ τῶν χριστιανῶν νὰ ἐπαινοῦν πρόσωπα ποὺ δὲν τοὺς εἶναι γνωστά, ἀλλὰ ἁπλῶς εἶχαν ἀκούσει θετικὲς κρίσεις καὶ διηγήσεις ἀπὸ τρίτους ἀνθρώπους, ποὺ εἶχαν ἐντυπωσιαστεῖ ἀπὸ κάποια ἔργα τους, ποὺ εἶχαν κάνει πρὸς τὸ θεαθῆναι. Οἱ πληροφορίες ὅμως αὐτὲς εἶναι ἐπισφαλεῖς καὶ παραπλανητικές. Ἐὰν δὲν ὑπάρχει προσωπικὴ ἐπικοινωνία μὲ κάποιο πρόσωπο καὶ στηριζόμαστε μόνο στὶς κρίσεις ἄλλων, ἡ γνώση μας εἶναι ἐλλιπής.

Δικαιοσύνη χωρὶς εὐσέβεια;

«Ἀσέβεια περιπίπτει ἀδικίᾳ» (Παρ. 11,5)

Ξεχύθηκε ὁ λαός μας στοὺς δρόμους ζη­τών­τας δικαιοσύνη γιὰ τὸ δυστύχημα τῶν Τεμπῶν. Τοῦτο εἶνε καλό, γιατὶ δεί­χνει ὅτι, ἂν καὶ καθημερινὰ δέχεται τὰ ὑπνωτικὰ χάπια τοῦ ψεύδους ἀπὸ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως – παραλύσεως, δὲν ἔχει χάσει ἀ­κόμα τὴν ψυχή του.

«Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην», εἶπε ὁ Κύριος (Ματθ. 5,6). Ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ὡς πλασμένη «κατ᾽ εἰκόνα» Θεοῦ ἔχει μέσα της τὸν πόθο γιὰ ὅλες τὶς μεγάλες ἀρετὲς ποὺ πηγάζουν ἀπὸ Αὐτόν· ἀλήθεια, ἀγάπη, δικαιοσύνη. «Δίκαιος Κύριος, καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν» (Ψαλμ. 10,7). Καὶ ὁ ἀληθὴς ἄνθρωπος ἀγαπᾷ τὴ δικαιοσύνη. Ὅμως ἡ δικαιοσύνη δὲν εἶνε μία στενὴ ἔννοια.

Ὁ μακαριστὸς Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος σημειώνει· «Ἡ σχέση δικαιοσύνης δὲν εἶ­ναι μεταξὺ τοῦ ἐργοδότου καὶ τοῦ ἐργαζομένου. Ἡ δικαιοσύνη δὲν περιορίζεται στὸ θέμα, παρακαλῶ, στὸ θέμα τοῦ μισθοῦ, στὸ θέμα τῶν χρημάτων. Εἶναι πολὺ περιωρισμένο αὐτό. Εἶναι καὶ αὐτό. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ ὅμως. Εἶ­ναι κάτι πολὺ πολὺ βαθύτερο, κάτι πολὺ πολὺ πλατύτερο. Τί ἀνήκει στὸν Θεό; Θὰ Τοῦ τὸ ἀποδώσω. Τί ἀνήκει στὸν πλησίον μου; Καὶ ἡ ἡσυχία ἀκόμη, ποὺ πρέπει νὰ κάνω τὸ μεσημέρι, εἶναι θέμα δικαιοσύνης… Εἶναι θέμα δικαιοσύνης, ὅταν ἀντιλαμβάνομαι ὅτι πρέπει νὰ κάνω ἡσυχία, νὰ μὴν ἀνησυχήσω τὸν ἄλλον ἄν­θρωπο. Ἀλλὰ καὶ ἀπέναντι στὸν ἑαυτό μου δικαιοσύνη· θὰ τοῦ ἀποδώσω ὅ,τι πρέπει.

Περί Ἀσέβειας

❈ Ἄλλο εἶναι ἡ ἁμαρτία καί ἄλλο εἶναι ἡ ἀσέβεια. Ὑπάρχει διαφορά. Ἀσέβεια εἶναι ὅταν ἁμαρτάνουμε ἀπευθείας στόν Θεό, καταφρονοῦμε τόν Θεό.

Νά πῶ ἕνα παράδειγμα: Κλέβω ἐγώ - ὅ μή γένοιτο - ἕναν ἄλλον. Αὐτό εἶναι κλοπή, εἶναι ἁμαρτία.

Ἄλλο κατάκρισις καί ἄλλο ἔλεγχος.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, θεολόγος – φιλόλογος

Ὅπως ὁ Ἰησοῦς ἐν ὄψει τῆς θανατώσεώς του ἤλεγξε μέ καυστική γλῶσσα τούς Ἰουδαίους, ἔτσι καί ὁ Στέφανος τούς ἐλέγχει μέ δριμύτητα καί τούς ὀνομάζει σκληροτράχηλους, σκληρόκαρδους καί ἀνυπάκοους. Τό Ἅγιο Πνεῦμα τοῦ δίνει μέγιστο βαθμό ὁρμῆς καί φλόγας, γιά νά καταγγείλῃ τά ἐγκλήματα τῶν προφητοκτονιῶν καί τῆς χριστοκτονίας.

Ὁ δριμύς καί καυστικός ἔλεγχος τοῦ Στεφάνου κατά τῶν ἀρχόντων τοῦ Ἰσραήλ καί τῶν ὁμοίων σέ ἀσέβεια Ἰουδαίων διδάσκει, ὅτι οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ ὀφείλουν νά ἐλέγχουν μέ κάθε παρρησία τούς ἀσεβεῖς, ὅσο ψηλά καί ἄν βρίσκωνται σέ θέσεις καί ἀξιώματα. Ὅσο μάλιστα ψηλότερα βρίσκονται, τόσο αὐστηρότερα πρέπει νά τούς ἐλέγχουν.

Ἐπέστρεψαν τὰ βλάσφημα «ἔργα» στὴν Ἐθνικὴ Σκουπιδοθήκη -Μὲ πλέξιγκλας, συναγερμὸ καὶ ἄνδρες ἀσφαλείας.

Τα ξανάβαλαν στην θέση τους τα βλάσφημα «έργα» οι άθεοι και σιχαμεροί που διοικούν την Εθνική Πινακοθήκη την οποία συντηρεί ο φορολογούμενος ελληνικός λαός…

Με πλήρη ασέβεια στο τι θέλει ο λαός μας που πληρώνει….

Με πλήρη ασέβεια στο τι πιστεύει ο λαός μας για τα ιερά πρόσωπα που εξευτελίζει ο Κατσαδιώτης…

Με πλήρη αδιαφορία για τις αρχές που πρέπει να διέπουν τα έργα που εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη…

Και με γελοία επιχειρήματα του τύπου «η Τέχνη πρέπει να μην λογοκρίνεται» και ότι «πρέπει να υπάρχει προστασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας», τα βλάσφημα και άθεα υποκείμενα που διοικούν την Εθνική Σκουπιδοθήκη με πρώτο βιολί την Διευθύντρια Συραγώ Τσιάρα, ξανατοποθέτησαν με αυξημένα μέτρα ασφαλείας τα βλάσφημα και προσβλητικά για τον λαό μας και την Εκκλησία μας, εκτρώματα…

Φυσικά όλοι καταλαβαίνουμε το μέγεθος της υποκρισίας των εμπλεκομένων αθέων σιχαμάτων, οι οποίοι αν στα έργα εικονιζόταν π.χ. η μάνα του Μητσοτάκη Μαρίκα ως νεκροκεφαλή ή η αδερφή του Ντόρα σαν μαϊμού, θα ήταν αδύνατον να ανέβουν στην Εθνική Πινακοθήκη αφού θα πρόσβαλαν τα «ιερά» πρόσωπα …του πρωθυπουργού…

Ζαπορόζιε Λουκᾶς: «Νεοκομμουνιστὲς διαπράττουν βλασφημίες στὴ Λαύρα του Κιέβου».

σ.σ. Ας κοιταχτούν στον καθρέπτη να δουν σε ποιους μοιάζουν οι εγχώριοι ιεράρχες που αποϊεροποιούν με κάθε πράξη τις Άγιες Εικόνες (ως μουσειακά κειμήλια), τους Ιερούς Ναούς (ως θέατρα), τα Ιερά Μυστήρια (ως ελλιπή ή ως πηγές μόλυνσης), την ζωή της Εκκλησίας (ως κάποιον «πολιτισμό» και όχι ως την οδό της σωτηρίας). Βλέπουμε τί κάνετε ασεβείς. ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ.

Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η διάρρηξη της εισόδου στα Σπήλαια της Λαύρας του Κιέβου από την επιτροπή «μελέτης της επιστημονικής και ιστορικής αξίας» των τιμίων λειψάνων των Οσίων πατέρων.

Μεταξύ αυτών που εξέφρασαν την αγανάκτησή τους ήταν και ο Μητροπολίτης Ζαπορόζιε και Μελιτουπόλεως κ. Λουκάς, ο οποίος σχολίασε το γεγονός μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Telegram.

Ο ιεράρχης έκανε λόγο για επανάληψη παλαιότερων διωγμών κατά της Εκκλησίας, παραλληλίζοντας τις σημερινές εξελίξεις με την εποχή των μπολσεβίκων.

«Ο σατανάς δεν εφηύρε τίποτε καινούργιο και μόνον παίζει τα παλαιά του σενάρια», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι παρά τις προσπάθειες να πληγεί η πίστη, «ο Θεός δεν αλλάζει» και η «ουράνια μακαριότητα» των ασκητών της Λαύρας παραμένει ανέγγιχτη.

Παράλληλα, εξέφρασε τη λύπη του για όσους συμμετείχαν στην πράξη, αναφερόμενος σε αυτούς ως «μουσειακούς υπαλλήλους, κτηνίατρους, ανατόμους και βιολόγους».

Θεομίσητη λατρεία καὶ φρὶκτὴ ἀσέβεια, +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Οὐαί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ» (Ἠσ. 1,4)

Προσπαθῶ, ἀγαπητοί μου, νὰ λαλῶ ἀλήθειαν. Αὐτὰ ποὺ θὰ ποῦμε θὰ εἶνε ἔλεγχος, ὅπως ἐπιβάλλει τὸ πνεῦμα Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης στὸν ἐργάτη τοῦ εὐαγγελίου. Χωρὶς ἔλεγχο μετάνοια δὲν ἐπέρχεται.

Μόνο μωροὶ μισοῦν τὸν ἔλεγχο· οἱ σοφοὶ τὸν ἀγαποῦν (βλ. Παρ. 9,8). Ἐλπίζω ἐσεῖς ν᾽ ἀγαπᾶτε τὸν ἔλεγχο, ποὺ στρέφεται ὄχι μόνο σὲ ἄλλους ἀλλὰ καὶ στὸν ἑαυτό μας, στ᾽ ἁμαρτήματά μας. Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν προχωρῶ. Ἀφορμὴ μᾶς δίνουν θεόπνευστα λόγια.

* * *

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας, σὲ ἐποχὴ διαφθορᾶς τοῦ Ἰσραήλ, εἶπε κατ᾽ ἐντολὴν Θεοῦ· «Οὐαί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι…» (Ἠσ. 1,4). Ὁ ἔλεγχός του, τὸ «κουστούμι» αὐτό, ταιριάζει καὶ στὰ δικά μας μέτρα, στὴν ἐποχή μας.

Ὁ προφήτης ἤλεγξε τότε τοὺς πλουσίους γιὰ τὴν ἀσπλαχνία καὶ πλεονεξία τους, τὶς γυναῖκες γιὰ τὴν πολυτέλειά τους, τοὺς δικαστὰς γιὰ τὴ μεροληψία τους, τοὺς ἄρχοντες γιατὶ ἦταν «κοινωνοὶ κλεπτῶν» (ἔ.ἀ. 1,23), εἶχαν μερίδιο σὲ κλοπές. Ἀλλὰ προχώρησε περισσότερο. Διότι ὁ κυρίως ὑπεύθυνος τῆς ὅλης διαφθορᾶς ἑνὸς λαοῦ εἶνε ὁ κλῆρος· ἐναντίον αὐτῶν εἶνε ἀμείλικτος. Ὅ,τι ἀνομίες κι ἂν διέπρατταν οἱ ἄρχοντες, αὐτοὶ τοὺς ἐκάλυπταν μὲ τὰ ἄμφιά τους. Ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς ἔγιναν αἰτία ἡ πνευματικότης τῆς θρησκευτικῆς ζωῆς νὰ καταπέσῃ, νὰ μείνῃ ξηρὸς τύπος.

Θαυμαστὴ ἦταν ἡ λατρεία τοῦ Ἰσραήλ. Πῶς ἕνας μικρὸς λαός, μέσα σὲ μιὰ θάλασσα εἰδωλολατρίας, σὰν νησάκι στὸν ὠκεανό, κράτησε τὴν πίστι στὸν ἀληθινὸ Θεό. Στὴ λατρεία του εἶχε ἑορτές (σάββατο, νουμηνία, πάσχα, σκηνοπηγία, πεντηκοστή)· θυσίες ζῴων (πρόβατα, αἶγες, τράγοι, μοσχάρια, περιστέρια, τρυγόνια), καρπῶν (σιτάρι, λάδι, σιμιγδάλι, θυμίαμα)· εἶχε νηστεῖες (δύο μέρες τὴν ἑβδομάδα καὶ ἄλλες σὲ μνῆμες ἐορτῶν καὶ χαρμοσύνων γεγονότων τῆς ἱστορίας).

«Πρόσεχε σεαυτῷ ἀπὸ τῶν φαρμάκων τῆς Ἰεζάβελ» (Δ΄ Βασιλειῶν – Θ΄, 22) (Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Καρπάθιος – Φιλοκαλία, Α' τόμος-κέφ. 58)

Γράφει ὁ ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Ἡ ζωὴ τοῦ Πνεύματος (ἐν Χριστῷ ζωὴ) δὲν εἶναι ὑπόθεση (μόνο) γνώσεως∙ εἶναι καὶ ὀρθὸς τρόπος ζωῆς.

Στὴν ἄσκηση τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, χιλιάδες φυσιολογικοὶ (ψυχικὰ) ἄνθρωποι συγκρούονται καθημερινὰ μὲ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον στὰ ὅρια τοῦ παρόντος. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ στὶς προεκλογικὲς περιόδους, ὡς συνιστῶσα τῆς σύγχρονης ζωῆς, ὅπου οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ἀγωνίζονται νὰ δώσουν τὴν ὀρθὴ χριστιανικὴ μαρτυρία στὸν πολιτικὸ στίβο.

Χαρακτηρίζεται αὐτὴ ἡ περίοδος (σὲ μέγιστο βαθμὸ) ἀπὸ τοὺς προβληματισμοὺς γύρω ἀπὸ τὴν ἠθική, πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ τάξη τῶν πραγμάτων, ὁ ἀντίκτυπος τῶν ὁποίων, ὡς γεγονότων, μᾶς ἀκολουθεῖ ἀποφασιστικὰ στὴν μελλοντικὴ τροχιά μας.

Αὐτὴ ἡ ἀτμόσφαιρα τῶν πολιτικῶν – κοινωνικῶν προβληματισμῶν διαπερνᾶ τίς συνειδήσεις, φιλτράρονται, καὶ ἐπιδροῦν στὴν πνευματικὴ πορεία τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁ λόγος τῶν πολιτικῶν (κομμάτων) δημιουργεῖ «ὑποσχέσεις» εὐημερίας καὶ εἰρήνης, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ προβολή του χαρακτηρίζεται ἀπὸ (τεχνητὴ) δυναμικὴ ἐπιταχυντικὴ ὤθηση τῶν προγραμμάτων τους.

Χρειάζεται – ὑπογραμμίζει ἡ διαχρονικὴ νήψη τῶν Ἁγίων – νὰ εἴμεθα, προσεκτικοὶ μὲ τίς ὑποσχέσεις – ἀναλύσεις τοῦ κοσμικοῦ λόγου∙ Ἐδῶ, τῶν πολιτικῶν (καὶ ὄχι μόνο), διότι περικλείουν τὸ ἦθος τους.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Καρπάθιος, γιὰ παράδειγμα, τονίζει:

«Πρόσεχε σεαυτῷ ἀπὸ τῶν φαρμάκων τῆς Ἰεζάβελ (Β΄ Βασιλειῶν, Θ΄-22), ὤν μάλιστα εἰσὶν οἱ λογισμοὶ τοῦ τύφου καὶ τῆς ματαίας δόξης. Δυνήση τούτων περιγενέσθαι τὴ χάριτι τοῦ Θεοῦ, ἐξουδενὼν τὴν ψυχὴν καὶ εὐτελίζων αὐτὴν καὶ ρίπτων σεαυτὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐπικαλούμενος αὐτὸν εἰς τὸ βοηθῆσαὶ σοι καὶ γινώσκων ὅτι οὐράνια ἐστι τὰ χαρίσματα, διὸ λέγει: οὐδεὶς δύναται λαμβάνειν οὐδέν, ἐὰν μὴ ἢ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ» (Φιλοκαλία Α', κεφ. 58).

Ἑρμηνεία:

Πρόσεχε τὸν ἑαυτό σου ἀπὸ τὰ φίλτρα (δηλητήρια) τῆς Ἰεζάβελ, ἀπὸ τά ὁποῖα τὰ κυριότερα εἶναι οἱ λογισμοὶ τῆς ὑπερηφανείας καὶ τῆς ματαιοδοξίας. Θὰ μπορέσεις νὰ τὰ κατανικήσης, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ἂν θεωρεῖς τιποτένια τὴν ψυχή σου καὶ τὴν ἐξευτελίζεις καὶ ρίχνεις τὸν ἑαυτό σου μπροστὰ στὸν Κύριο καὶ τὸν καλεῖς σὲ βοήθεια, καὶ ἂν γνωρίζεις ὅτι τὰ χαρίσματα εἶναι οὐράνια.

Γι᾿ αὐτὸ λέγει ἡ Γραφὴ: «Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ λάβει τίποτε ἂν δὲν τοῦ ἔχει δοθεῖ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ» (Ἰω. 3, 27).

Στὸ Λεξικὸ διαβάζουμε:

Τύφωση=τυφόω-τυφώ, φούσκωμα τοῦ νοῦ, φούσκωμα ἀπὸ ὑπερηφάνεια καὶ κενοδοξία, ἀπὸ ἀλαζονεία καὶ οἴηση, ἀπὸ κουφότητα.

Ὁ Ἀμετανόητος κ. Ἠλίας Μόσιαλος

Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος Ντανᾶς

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας & Ἀκαρνανίας

Ἀγρίνιο 29/12/2021

Μέ θλιβερή κατάπληξη εἴδαμε τήν ἀσεβέστατη ἀνάρτηση τοῦ κ. Μόσιαλου, πού μέ «σατυρικό» τρόπο ἐξύβρισε, τήν Παραμονή τῶν Χριστουγέννων, τό ἱερώτατο γεγονός τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γιατί εἶναι ὑβριστής;

1ον. Βλασφήμησε τήν Ἁγία Τριάδα. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης μᾶς λέει ὅτι: «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16). Εἶναι... ἀνείπωτη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά νά σώσει τόν πλανώμενο ἄνθρωπο, καί γι’ αὐτό ἔστειλε τό Μονογενή του Υἱό στόν κόσμο, γιά νά τόν λυτρώσει ἀπό τή φθορά, τήν ἁμαρτία, τό θάνατο καί τό διάβολο. Χαρακτηριστικός εἶναι ὁ ὕμνος -τό τροπάριο- τῶν Αἴνων τῆς ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων: «Ὁ Πατήρ εὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο, καί ἡ Παρθένος ἔτεκε, Θεόν ἐνανθρωπήσαντα», ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου.

2ον. Ὕβρισε τήν Ἀειπαρθενία τῆς Παναγίας μας. Μέ τήν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στά πανάχραντα σπλάχνα τῆς Παρθένου Μαριάμ, συνέβη ἡ Ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου. Αὐτό τό γεγονός ἔγινε δόγμα πίστεως στίς Οἰκουμενικές Συνόδους. στή Γ΄Οἰκουμενική Σύνοδο τῆς Ἐφέσου (431 μ.Χ.), ἡ Μαριάμ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἀναδείχθηκε «Θεοτόκος» καί στήν Πενθέκτη Οἰκουμενική Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως (691 μ.Χ.), ἀνακηρύχθηκε «Ἀειπάρθενος», δηλαδή πρό τοῦ τόκου Παρθένος καί ἐν τόκῳ Παρθένος καί μετά τόκον Παρθένος. Ὁ Λεόντιος ὁ Βυζάντιος ἐπισφραγίζει αὐτή τήν Πατερική παράδοση ὅταν λέει: «Μόνον ἰδικώτατον καί κυριώτατον καί σημαντικώτατον ἐστί τῇ ἁγίᾳ ἀχράντῳ καί ἀειδόξῳ Παρθένῳ ὄνομα τό Θεοτόκος» (κατά Νεστοριανῶν, ΙV, 37 PG 86, 1708 D). Ἡ Ἀειπαρθενία τῆς Παναγίας μας, ἀποτελεῖ τήν Καθολική πίστη τῆς Ἀποστολικῆς καί Πατερικῆς διδασκαλίας. Τό μεγαλεῖο τῆς Παναχράντου Παρθένου εἶναι ὅτι ἦταν καί πάντα καί πάντοτε Παρθένος «ὡς οὔτε τοῦ Τόκου τήν Παρθενίαν λύσαντος οὔτε τῆς Παρθενίας τήν τοιαύτην κυοφορίαν ἐμπόδιον γενομένης» (Ἅγ. Γρηγόριος Παλαμάς, PG 46396).

Ἀποκαλύπτεται ὅμως καί ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν οὐρανό γιά νά τιμωρήσει κάθε ἀσέβεια καί ἀδικία τῶν ἀνθρώπων, πού μέ τά ἄδικα ἔργα τους συγκαλύπτουν τήν ἀλήθεια.

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ Α´ 18 - 27

Η ανθρώπινη ενοχή

18Αποκαλύπτεται όμως και η οργή του Θεού από τον ουρανό για να τιμωρήσει κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων, που με τα άδικα έργα τους συγκαλύπτουν την αλήθεια. 19Αυτό γίνεται γιατί ό,τι μπορούν να γνωρίζουν για το Θεό τούς είναι γνωστό, αφού ο Θεός τούς το φανέρωσε. 20Δηλαδή, παρ’ ό,τι είναι αόρατες και η αιώνια δύναμη του Θεού και η θεϊκή του ιδιότητα, μπορούσαν να τις δουν μέσα στη δημιουργία, από τότε που έγινε ο κόσμος. Γι’ αυτό και δεν έχουν καμιά δικαιολογία. 21Ενώ γνώρισαν το Θεό μέσα από τη δημιουργία, ούτε τον δόξασαν ούτε τον ευχαρίστησαν ως Θεό. Αντίθετα, η σκέψη τους ακολούθησε λαθεμένο δρόμο, και η ασύνετη καρδιά τους βυθίστηκε στο σκοτάδι της πλάνης. 22Έτσι, ενώ θριαμβολογούσαν για τη σοφία τους, κατάντησαν ανόητοι, 23ως το σημείο, αντί για το δημιουργό αθάνατο Θεό, να προσκυνούν είδωλα που παρασταίνουν θνητούς ανθρώπους, πουλιά, τετράποδα ζώα κι ερπετά.

Ἔχετε ὑπομονὴ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, καὶ θὰ δῆτε τὸ τέλος τῶν πονηρῶν. Εἶναι ἄθλιο. Εἶναι τέλος Ἰούδα, εἶναι τέλος Κάϊν, εἶναι τέλος ὅλων τῶν προδοτῶν καὶ ὅλων τῶν κακοποιῶν στοιχείων.

Ἤτανε γλυκὰ τὰ χρήματα ὅταν στὰ χέρια του ὁ Ἰούδας ἔπαιρνε τὰ τριάκοντα ἀργύρια καὶ τὰ μετροῦσε καὶ τὰ ξαναμετροῦσε καὶ τὰ χάιδευε.

Ὅταν ἔπαιρνε τὰ χρήματα αὐτά, εἶχε χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν.

Ἀλλὰ δὲς τὸ τέλος του. Ἐκρεμάστηκε ἀπὸ ἕνα κλαδὶ συκιάς!

Δὲ᾿ βλέπεις αὐτοὺς τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι καυχῶνται καὶ ὑπερηφανεύονται γιὰ τὴ δημοκρατία τους, καὶ ἔρχεται κατόπιν ἡ στιγμὴ ποὺ εἶνε αὐτοὶ οἱ μεγαλοὶ δικτάτορες;

Ποῦ εἶνε αὐτοὶ οἱ μεγάλοι στρατηγοί, οἱ ὁποῖοι πατήσανε ἐπάνω σὲ πτώματα καὶ ἀνῆλθαν εἰς τὰ ὕπατα ἀξιώματα;

Ποῦ εἶνε ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς πονηρίες καὶ ἀπάτες κ.λπ. ἔγιναν μεγάλοι καὶ τρανοί;

«Μηδένα πρὸ τοῦ τέλους μακάριζε». Εἶνε γεγονός, σᾶς τὸ δίνω γραμμένο, ὅτι ἡ πρόοδος αὐτῶν εἶνε φαινομενική.

Εἶνε πρόοδος «ἐπὶ τὸ χεῖρον», ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος, καὶ ὄχι ἐπὶ τὸ βέλτιον.

Εἶνε γεγονὸς αὐτὸ τὸ ὁποῖο λέγει ἡ ἁγία Γραφή. Τί λέγει ἡ ἁγία Γραφή; «Οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται» (Ψαλμ. 36,9). Δὲ᾿ μπορεῖ νὰ ἀλλάξῃ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ• «οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται».

Διαβάστε τὴν ἱερὰν ἱστορίαν, διαβάστε τὴν παγκόσμιο ἱστορία, ῥίψατε κ᾿ ἕνα βλέμμα μέσα εἰς τὴν κοινωνία. Ἔχετε ὑπομονὴ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, καὶ θὰ δῆτε τὸ τέλος τῶν πονηρῶν. Εἶνε ἄθλιο.Εἶνε τέλος Ἰούδα, εἶνε τέλος Κάϊν, εἶνε τέλος ὅλων τῶν προδοτῶν καὶ ὅλων τῶν κακοποιῶν στοιχείων.

Πιστεύω ὅτι ἡ φρασούλα «καὶ ποιεῖ πάντας,… ἵνα δώσωσιν» εἶναι ταυτόσημη μέ τό «κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι»... σοῦ μεθοδεύει τό πῶς νά σέ ἐγκλωβίσει. …

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι·

Όταν το είδα το χωρίο αυτό τρόμαξα… στην δύναμη της διατυπώσεώς του. Ακούστε το. Είναι πολύ χαρακτηριστική αυτή η φράσις, ότι οι ανόσιοι και οι ασεβείς κινούνται κυκλοτεράν. Πού κυκλοτεράν; Κυκλώνουν τους ευσεβείς. Τους κάνουν κύκλο, δηλαδή τους εγκλωβίζουν. Προσπαθούν να εγκλωβίζουν τους ευσεβείς.

Και αυτός ο εγκλωβισμός των ευσεβών πολλές φορές έχει πολλές μορφές μέσα στην ιστορία. Πρώτα – πρώτα εγκλωβίζουν τους πιστούς στις κατακόμβες. Πήγαιναν οι πιστοί να λατρεύσουν τον Θεό. Εκεί πήγαιναν, κύκλωναν την κατακόμβη και τους έβαζαν φωτιά και τους έκαιγαν, ή τους έπιαναν, τους έβγαζαν έξω για να τους ρίξουν στα θηρία.

Εγκλωβίζουν ακόμη τους πιστούς με τους ανοσίους νόμους. Ψηφίζουν νόμους οι οποίοι είναι ανόσιοι, είναι ασεβείς. Και ο ευσεβής δεν ξέρει τώρα τι να κάνει με τους νόμους αυτούς. Σας θυμίζω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Οι μασόνοι, οι τέκτονες έχουν ένα σχήμα εγκλωβισμού του Τιμίου Σταυρού. Είναι το μασονικόν τρίγωνον που έχει την μύτη προς τα κάτω. Είναι σύμβολο μασονικό. Δεν μου μένει χρόνος να σας πω πιο πολλά για αυτό το τρίγωνο. Και στη μέση βάζουν έναν Σταυρό. Αυτό είναι το σήμα της Χαν και Χεν. Ξέρετε τί σημαίνει αυτό;

Τί εἶναι αὐτό; Δέν εἶναι ὑποκρισία; Ὑποκρισία εἶναι.

Ξέρετε τί ὑποκρίνονται σήμερα οἱ πιό πολλοί; 

Ἐπειδή σήμερα τῆς μόδας δέν εἶναι ἡ εὐσέβεια, εἶναι ἡ ἀσέβεια, ὑποκρίνονται τόν ἀσεβή. Νά σᾶς πῶ πῶς. Πάει κανείς σ’ ἕνα ἐστιατόριο καί δέν κάνει τόν σταυρό του, ντρέπεται λέει. Περνάει ἔξω ἀπό μία ἐκκλησία καί δέν κάνει τόν σταυρό του, τόν κάνει ἔτσι… κάτω ἀπό τό σακάκι του. Ἔχει μερικούς πού τό κάνουν ἔτσι ἀπό μέσα.

– Τί εἶναι αὐτό; Δέν εἶναι ὑποκρισία; Ὑποκρισία εἶναι.

– Γιατί; Εἶναι ἐπίδειξη νά κάνεις τόν σταυρό σου στό ἐστιατόριο;

Ὄχι. Εἶναι πράξη σωτηρίας, γιατί εὐλογεῖς τό φαγητό σου. Ἄν τό φαγητό σου εἶναι μέ μάγια, θά τά φᾶς καί τά μάγια καί θά φᾶς καί τόν διάβολο μέσα.

– Πῶς θά φύγει ὁ διάβολος ἅμα δέν σταυρώσεις τό φαγητό σου;

Σοῦ λέει, ντρέπομαι τώρα… μέ βλέπουν.

Ἤ ἔχει μνημόσυνο ἡ τάδε κυρία Σαρακοστή καί βάζει κρέας. Τί θά κάνεις ἐσύ; Θά φᾶς ἤ δέν θά φᾶς; Μερικοί ἐξυπνάκηδες λένε, θά φᾶμε γιά νά μήν τούς σκανδαλίσουμε. Μά, ἀκριβῶς, ἐπειδή τρῶς σκανδαλίζεις, πού σέ ξέρουνε κιόλας πώς εἶσαι τάχατες τῆς Ἐκκλησίας… καί σοῦ λέει, νά κι αὐτή πού πάει στήν ἐκκλησία, ἔφαγε, δέν τή λογαριάζει τή νηστεία. Καί ὑποκρίνεται τήν ἀσεβή. Γι’ αὐτό σᾶς εἶπα εἴμαστε ὑποκριτές, γιατί σήμερα ἔχει πέραση ἡ ἀσέβεια. Κι ἄν ἐσύ εἶσαι ὅπως πρέπει, θά σέ κοροϊδέψουνε. Ἄν ἡ κοπέλα πάει στό Πανεπιστήμιο μέ φούστα, θά τήν κοροϊδέψουνε. Ὑποκρίνεται λοιπόν κι αὐτή ὅτι συμφωνεῖ. Ἤ ἄν μία νέα δέν ἔχει φίλο καί ὅλες οἱ φιλενάδες της τῆς λένε γιά τούς φίλους τους, λέει κι αὐτή ψέματα ὅτι ἔχει φίλο.

Ὁ Γερμανός πού πυροβόλησε τήν Ἁγία Βαρβάρα στό λαιμό.(Ἀληθινή ἱστορία)

«Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, στην πόλη της Σπάρτης, υπήρχε ένας Γερμανός στρατιώτης, γνωστός στην τοπική κοινωνία για το δύστροπο και κακό χαρακτήρα του. 

Μια μέρα καθώς περνούσε από το ναό της Αγίας Βαρβάρας, πυροβόλησε κατ’ επανάληψη την εικόνα της Αγίας που βρισκόταν στο εικονοστάσι της διασταύρωσης προς την Καλογωνιά, απέναντι από το ναό. Μια από τις σφαίρες, πέτυχε τη μορφή της Αγίας στο ύψος του λαιμού. Το γεγονός όπως ήταν φυσικό θορύβησε και στεναχώρησε τους Σπαρτιάτες.

Λίγες μέρες αργότερα, ο ίδιος Γερμανός μεθοκοπούσε σε ένα υπόγειο καπηλειό της πόλης, στη συμβολή των οδών Γκορτσολόγου και Κλεομβρότου, όπου μέχρι σήμερα διασώζεται το κτήριο. 

Κάποια στιγμή, πιθανώς μετά από λεκτική διένεξη, άρχισε να πυροβολεί μέσα στο μαγαζί.

Ἅγιος Σπυρίδωνας - Δέν τήν ἄφησε ὁ Ἅγιος νά προσκυνήσει!

Άγιος Σπυρίδωνας - Δεν την άφησε ο Άγιος να προσκυνήσει!

Πριν από 20 και πλέον έτη, είχαμε πάει στην Κέρκυρα και επισκεφθήκαμε τον Ιερό Ναό όπου φυλάσσεται το ιερό σκήνωμα του αγίου Σπυρίδωνα. Οι προσκυνητές ήταν πολλοί και με ευλάβεια και υπομονή περίμεναν στη σειρά, να έρθει η ώρα για να προσκυνήσουν τον Άγιο. Υπήρχε και μια νέα γυναίκα μπροστά μας η οποία, δυστυχώς, ήταν άσεμνα ντυμένη! Όταν πλησιάσαμε για να εισέλθουμε στον χώρο όπου βρίσκεται το άγιο σκήνωμα του μεγάλου αυτού Αγίου, η γυναίκα που προανέφερα προσπάθησε κι αυτή να μπει μέσα στον ιερό αυτόν χώρο! Ο άγιος όμως την εμπόδισε και λιποθύμησε πριν προλάβει να εισέλθει για να προσκυνήσει!

Εἶπε γέρων...

ΕΙΠΕ ΓΈΡΩΝ. Δαιμονικό! ο πηλός να ασεβεί, στον Δημιουργό του! και άλλοι πηλοί να υποστηρίζουν.


http://apantaortodoxias.blogspot.com/2020/09/blog-post_823.html

Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, Ἁγίου Παισίου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορ.

 Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, Ἁγίου Παισίου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορ. 27-09-2020 (ἀπόσπασμα ὁμιλίας)