« Ὅσο καί ἄν πιέζεσαι δέν μπορεῖς νά καταπατεῖς τόν νόμο τοῦ Θεοῦ»Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου(ἀπόσπασμα)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ_« Ὅσο καί ἄν πιέζεσαι δέν μπορεῖς νά καταπατεῖς τόν νόμο τοῦ Θεοῦ» Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἡ Ἀγάπη (Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης)

Η ψυχή μου διψά τον ζωντανό Θεό. Η ψυχή μου ζητεί να γεμίσει ξανά από τη χάρη του Κυρίου. Πόσο ακατάληπτο είναι το έλεος του Θεού! Έπλασε από το χώμα τον άνθρωπο και του εμφύσησε πνοή ζωής και η ψυχή του ανθρώπου έγινε συγγενής με τον Θεό.

Τόσο αγάπησε ο Κύριος του πλάσμα του, ώστε έδωσε στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα και γνώρισε ο άνθρωπος τον Κτίστη του και αγαπά τον Κύριό του.

Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη και γλυκύτητα της ψυχής, του νου και του σώματος. Όταν όμως η ψυχή χάσει τη χάρη ή ελαττωθεί η χάρη, τότε η ψυχή αναζητεί ξανά με δάκρυα το άγιο Πνεύμα και λέει με άσβεστο πόθο: «Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και τον αναζητώ με δάκρυα».

Πώς να μη σε αναζητώ, Κύριε; Πρώτος Εσύ με αναζήτησες και μου έδωσες να εντρυφήσω στο Άγιο Πνεύμα Σου. Η καρδιά μου σε αγάπησε και Σε ικετεύω: Δώσε μου να μείνω μέχρι τέλους στην αγάπη Σου, δώσε μου να υπομείνω για χάρη της αγάπης Σου όλες τις θλίψεις και τους πόνους.

Τρόμος και δέος πλημμυρίζουν την ψυχή μου, όταν θελήσω να γράφω για την αγάπη του Θεού.

Είναι φτωχή η καρδιά μου και δεν έχει τη δύναμη να περιγράφει την αγάπη του Κυρίου. Και φοβάται η ψυχή, αλλά συγχρόνως παρασύρεται να γράψει έστω και λίγες λέξεις για την αγάπη του Χριστού.

Είσαι αγαθός. Κύριε.

Ευχαριστώ το έλεός Σου. Μου έστειλες πλούσιο το Πνεύμα Σου το Άγιο και με έκανες να γευθώ την αγάπη Σου, εγώ ο αμαρτωλός, και η ψυχή μου ελκύεται προς Σε, το Φως το απρόσιτο.

Ποιος θα μπορούσε να Σε γνωρίσει, αν Εσύ δεν ευδοκούσες να εμφανισθείς στην ψυχή; Και Σε είδε και Σε γνώρισε, τον Δημιουργό και αγαθό Θεό της, και αχόρταγα σε ποθεί, γιατί Εσύ, Ελεήμων, προσείλκυσες κοντά Σου την καρδιά, με την αγάπη, που γνώρισε η ψυχή μου.

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: "Εἶναι περιπτώσεις ποὺ ὁ Θεὸς ἐπεμβαίνει ἄμεσα, ἐνῶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις περιμένει τὴν ὑπομονὴ τῶν ἀνθρώπων, τὴν προσευχή, τὸν ἀγώνα"

Ἀπό τό Βιβλίο Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου

ΛΟΓΟΙ Β' «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση» σελ. 29

ἐκδόσεις ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ὁ ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ὁ Θεὸς μᾶς ὑπομένει.

Σήμερα ὁ Θεὸς ἀνέχεται τὴν κατάσταση. Ἀνέχεται, ἀνέχεται, γιὰ νὰ εἶναι ἀναπολόγητος ὁ κακός. Εἶναι περιπτώσεις ποὺ ὁ Θεὸς ἐπεμβαίνει ἄμεσα καὶ ἀμέσως, ἐνῶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις περιμένει· δὲν δίνει ἀμέσως τὴν λύση καὶ περιμένει τὴν ὑπομονὴ τῶν ἀνθρώπων, τὴν προσευχή, τὸν ἀγώνα. Τί ἀρχοντιὰ ἔχει ὁ Θεός! Ἕνας πόσους εἶχε σφάξει τότε μὲ τὸν πόλεμο καὶ ἀκόμη ζῆ. Θὰ τοῦ πῆ στὴν ἄλλη ζωὴ ὁ Θεός: «Σ' ἄφησα νὰ ζήσης περισσότερο καὶ ἀπὸ τοὺς καλούς». Δὲν θὰ... ἔχη ἐλαφρυντικά.

–Γέροντα, μερικοὶ τέτοιοι ἄνθρωποι, ἐνῶ εἶναι βαριὰ ἄρρωστοι, πῶς δὲν πεθαίνουν;

–Φαίνεται ἔχουν βαρειὲς ἁμαρτίες, γι ̓ αὐτὸ δὲν πεθαίνουν. Περιμένει ὁ Θεὸς μήπως μετανοήσουν.

–Καὶ τὸν κόσμο ποὺ παιδεύουν;

Ὁ Ἀμετανόητος κ. Ἠλίας Μόσιαλος

Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος Ντανᾶς

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας & Ἀκαρνανίας

Ἀγρίνιο 29/12/2021

Μέ θλιβερή κατάπληξη εἴδαμε τήν ἀσεβέστατη ἀνάρτηση τοῦ κ. Μόσιαλου, πού μέ «σατυρικό» τρόπο ἐξύβρισε, τήν Παραμονή τῶν Χριστουγέννων, τό ἱερώτατο γεγονός τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γιατί εἶναι ὑβριστής;

1ον. Βλασφήμησε τήν Ἁγία Τριάδα. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης μᾶς λέει ὅτι: «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16). Εἶναι... ἀνείπωτη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά νά σώσει τόν πλανώμενο ἄνθρωπο, καί γι’ αὐτό ἔστειλε τό Μονογενή του Υἱό στόν κόσμο, γιά νά τόν λυτρώσει ἀπό τή φθορά, τήν ἁμαρτία, τό θάνατο καί τό διάβολο. Χαρακτηριστικός εἶναι ὁ ὕμνος -τό τροπάριο- τῶν Αἴνων τῆς ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων: «Ὁ Πατήρ εὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο, καί ἡ Παρθένος ἔτεκε, Θεόν ἐνανθρωπήσαντα», ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου.

2ον. Ὕβρισε τήν Ἀειπαρθενία τῆς Παναγίας μας. Μέ τήν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στά πανάχραντα σπλάχνα τῆς Παρθένου Μαριάμ, συνέβη ἡ Ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου. Αὐτό τό γεγονός ἔγινε δόγμα πίστεως στίς Οἰκουμενικές Συνόδους. στή Γ΄Οἰκουμενική Σύνοδο τῆς Ἐφέσου (431 μ.Χ.), ἡ Μαριάμ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἀναδείχθηκε «Θεοτόκος» καί στήν Πενθέκτη Οἰκουμενική Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως (691 μ.Χ.), ἀνακηρύχθηκε «Ἀειπάρθενος», δηλαδή πρό τοῦ τόκου Παρθένος καί ἐν τόκῳ Παρθένος καί μετά τόκον Παρθένος. Ὁ Λεόντιος ὁ Βυζάντιος ἐπισφραγίζει αὐτή τήν Πατερική παράδοση ὅταν λέει: «Μόνον ἰδικώτατον καί κυριώτατον καί σημαντικώτατον ἐστί τῇ ἁγίᾳ ἀχράντῳ καί ἀειδόξῳ Παρθένῳ ὄνομα τό Θεοτόκος» (κατά Νεστοριανῶν, ΙV, 37 PG 86, 1708 D). Ἡ Ἀειπαρθενία τῆς Παναγίας μας, ἀποτελεῖ τήν Καθολική πίστη τῆς Ἀποστολικῆς καί Πατερικῆς διδασκαλίας. Τό μεγαλεῖο τῆς Παναχράντου Παρθένου εἶναι ὅτι ἦταν καί πάντα καί πάντοτε Παρθένος «ὡς οὔτε τοῦ Τόκου τήν Παρθενίαν λύσαντος οὔτε τῆς Παρθενίας τήν τοιαύτην κυοφορίαν ἐμπόδιον γενομένης» (Ἅγ. Γρηγόριος Παλαμάς, PG 46396).

Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο. π. Ἰουστίνος Πόποβιτς .

Κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν Χριστουγέννων ὁ Λόγος σὰρξ φύσις τοῦ Θεοῦ δὲν χάνει τὰ θεῖα της ἰδιώματα, ὅπως καὶ ἐγένετο ( Ἰωάν. 1, 14). Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ μεγαλυτέρα χαρμόσυνος ἀγγελία, τὸ πιὸ μεγάλο «εὐαγγέλιον», ποὺ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ ὁ Θεὸς εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ ὁ οὐρανὸς εἰς τὴν γῆν. Ἐὰν θέλετε, ὁλόκληρον τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ἀποτελεῖται ἀπὸ τέσσαρες λέξεις: «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο». Ἔξω ἀπὸ αὐτὸ καὶ χωρὶς αὐτό, ἄλλος εὐαγγελισμὸς δὲν ὑπάρχει διὰ τὸν ἄνθρωπον, οὔτε εἰς αὐτὸν οὔτε εἰς τὸν ἄλλον κόσμον.

Ἐδῶ εὑρίσκεται κάθε τι, τὸ ὁποῖον εἶναι αἰωνίως ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν εἰς ὅλους τοὺς κόσμους. Μοναδικὸν χαρμόσυνον μήνυμα διὰ τὴν ὕλην εἰς ὅλας τὰς μορφάς της. Ἀπὸ τὴν πλέον σκληρὰν καὶ πυκνὴν ὕλην τοῦ ἀδάμαντος, μέχρι τὴν πλέον λεπτὴν καὶ ἀφανῆ τοῦ ἠλεκτρονίου καὶ φωτονίου. «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ Λόγος ἔγινε Θεοσάρξ, οὕτως ὥστε οὔτε ὁ Θεὸς παύει νὰ εἶναι Θεός, οὔτε… ἡ σὰρξ νὰ εἶναι σάρξ. Μόνον ποὺ ἡ σὰρξ ἐν τῇ μυστικῇ ἀλλὰ πραγματικῇ ἑνώσει της μὲ τὸν Θεὸν ζῇ καὶ ἀκτινοβολεῖ ὅλας τὰς τελειότητας τοῦ Θεοῦ. «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» σημαίνει: ὁ Λόγος ἔγινε ψυχή, Θεο-ψυχή, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ὁ Θεὸς παραμένει Θεὸς καὶ ἡ ψυχὴ ψυχή. Μόνον ποὺ ἡ ψυχὴ περιπατεῖ εἰς τοὺς δρόμους τῶν αἰωνίων καὶ χαροποιῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ εἰς ὅλους τοὺς ὁρατοὺς καὶ ἀοράτους κόσμους.

«Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο», σημαίνει καὶ τοῦτο: ὁ Λόγος ἔγινεν αἴσθησις, Θεο-αἴσθησις. Ἐν τούτοις, ὁ Θεὸς δὲν παύει νὰ εἶναι Θεός, ἂν καὶ ἔγινεν ἀνθρωπίνη αἴσθησις, ἐνῷ πάλιν ἡ αἴσθησις παραμένει ἀνθρωπίνη αἴσθησις. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ αἴσθησις ζῇ ὅλον τὸ θεῖον ἄπειρον ὡς ἰδικόν της. «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο», σημαίνει ἀκόμη καὶ τοῦτο: ὁ Λόγος ἔγινε κτίσμα, Θεο-κτίσμα, «ὁ ὢν γίνεται, ὁ ἄκτιστος κτίζεται, ὁ ἀχώρητος χωρεῖται» (ἁγ. Γρη- γορίου Θεολόγου, Λόγος 45, 9. ΡG 36, 633-6). Μὲ αὐτὸ ἡ ἡ φύσις τοῦ κτίσματος δὲν χάνει τὰ κτιστά της ἰδιώματα. Μόνον ποὺ τὸ κτίσμα περνᾶ διὰ μέσου θαυμαστῶν μεταμορφώσεων, αἱ ὁποῖαι τὸ ὁδηγοῦν ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν.

Βυζαντιναί Καλάνδαι

Βυζαντιναί Καλάνδαι

Οι Βυζαντινοί θεωρούντες ιεράν την αρχή του μηνός, και δη του Ιανουαρίου (1), επανηγύριζον αυτήν όπως έκαστος εγνώριζεν ή ηδύνατο. Ακολουθούντες λοιπόν την γνώμην των Ρωμαίων (2) ότι, όπως διέλθη τις την 1ην του έτους, ούτως θα διαβιώση καθ' όλον τον ενιαυτόν, προσεπάθουν να διέλθουν όσο το δυνατόν ευχάριστον την ημέραν ταύτην «ευφροσύνας επιτηδεύοντες», κατά τον Γρηγόριο Νύσσης(3), όστις προσθέτει ότι και πόρους τότε επιτήδευον, υφ' ην φράσιν δέον να νοήσωμεν την παροχήν χρηματικών ποσών, ήτις τότε ήτο συνηθεστάτη, κατά Ρωμαϊκήν παράδοσιν.

Γνωρίζομεν δ' ότι κατά την πρώτην Ιανουαρίου ου μόνον μεταξύ των πολιτών αντηλλάσσοντο χρηματικά δώρα(4), αλλά και των μελών του βασιλικού οίκου, τοιαύτα δ' έχομεν δοθέντα και εις τον Θεοδόσιον και τον Αρκάδιον(5) .

Ανέμενον δε μετ ' αγωνίας την ημέραν ταύτην οι παίδες, οίτονες, προσαγορεύοντες και ευχόμενοι τους γονείς και οικείους και εις το στόμα αυτούς φιλούντες ελάμβανον ως αμοιβή νόμισμα(6). Οι αυτοί επίσης περιφερόμενοι από οικία εις οικίαν, και οπώρας, κατά Ρωμαϊκή συνήθειαν, με αργυρούν νόμισμα καθηλωμένας προσφέροντες αντεδωρούντο δια διπλασίου ποσού(7), έθιμα, άτινα αμετάβλητα τέως διετηρούντο εν Πόντω. Εκεί δήλαδη, κατά τα κάλαντα, οι νεώτεροι εχειροφίλουν τους πρεσβύτερους συγγενείς, μετά δε την απόλυσιν της λειτουργίας οι παίδες, σπεύδοντες προς συνάντησιν των ευπόρων κατοίκων και προτείνοντες εις αυτούς μήλον ή πορτοκάλιον και λέγοντες «θείο, κάλαντα», ελάμβανον εν νόμισμα προσηλούμενον επί του οπωρικού(8).

Ελέγετο δ' υπό των Βυζαντινών το κατά τας Καλάνδας διδόμενον νόμισμα ευαρχισμός ή στρήνα (strena), ήτις τελευταία ονομασία κατά τόπους διεσώθη μέχρις ημών, αφ' ου εν Νισύρω μπουλουστρήνα (bona strena), εν Σύμη μπουλιστρήνα και εν Κύπρω πουλουστρήνα λέγεται το κατά την πρώτην του Ιανουαρίου διδόμενο δώρο (9) .

Ὅποιος σπέρνει ἀνέμους, θερίζει θύελλες

Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν

Ἔχει γίνει κοινότυπη συνήθεια ἡ πρόκληση τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος τῶν χριστιανῶν στίς παραμονές τῶν μεγάλων ἑορτῶν τῆς χριστιανοσύνης. Ὁ διάβολος φρίττει τίς περιόδους πού ὁ λαός μαζικά προσέρχεται στήν Ἱερά Ἐξομολόγηση καί στή Θεία Κοινωνία, αὐτές τίς ἡμέρες πού ὁ Ἑορτάζων Κύριος ἀποδίδει πνευματικά δῶρα στούς πιστούς.

Αὐτή τή φορά, ἡ πρόκληση ἦλθε ἀπό ἕναν ἐπίσημο ἐκπρόσωπο τῆς χώρας μας στά διεθνῆ φόρα, τόν Ἠλία Μόσιαλο. Ὁ κ. Μόσιαλος καί στό πρόσφατο παρελθόν ἔβαλε κατά τῆς Θείας Κοινωνίας, ἀρθρογραφώντας σχετικά καί θέτοντας.... τό θέμα τῆς «ἐπικινδυνότητας» στόν Παγκόσμιο Ὀργανισμό Ὑγείας !

Ὅταν οἱ μπροστάρηδες τοῦ ἀγώνα κατά τῆς πανδημίας, εἶναι ἄνθρωποι πού χλευάζουν τά ἱερά Πρόσωπα τῆς Πίστης μας, οἱ συνέπειες τῆς ἀσεβείας τους ἐπιβαρύνουν ὅλο τό λαό. Ὅποιος σπέρνει ἀνέμους θερίζει θύελλες.

Τά ἱερά Πρόσωπα πού μέ θράσος χλεύασε ὁ κ. Μόσιαλος, εἶναι ἐκεῖνα στά ὁποῖα ἔχουμε ἐναποθέσει τίς ἐλπίδες μας. Εἶναι ἐκεῖνα πού ἀγαποῦν καί τούς βλάσφημους καί ἀναμένουν τή μετάνοιά τους, ὄχι γιατί ἡ βλασφημία ἀγγίζει στό ἐλάχιστο τόν Θεό καί τήν Θεοτόκο, ἀλλά γιατί ὁ βλάσφημος ἀπό μόνος του ἐπέλεξε τό δρόμο τῆς ἀπωλείας, ἐνῶ ὁ Θεός θέλει νά σωθοῦν ὅλοι.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 1-1-2022

https://youtu.be/YRCgiSz9-xw

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα:ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 1-1-2022

Ξεκινώντας ἀπό τήν Πρωτοχρονιά,.........

Ξεκινώντας από την Πρωτοχρονιά, το μεγαλύτερο μέλημά μας πρέπει να είναι άλλο. Το σπουδαιότερο είναι να ανανεώνουμε τη ζωή μας, να θυμόμαστε, με κάθε νέο χρόνο, να αφήνουμε μια αμαρτία που μας εξουσιάζει καί νά βάλουμε στην θέση της μια αρετή.

«Πατέρα Κλεόπα Ηλία».

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/12/blog-post_636.html

1 Ἰανουαρίου. ♰ Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Βασιλείου ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας τοῦ μεγάλου (♰379). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. 1ης Ἰαν. (Κλσ. β΄ 8-12).

Κολ. 2,8             Βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν·

Κολ. 2,8                    Προσέχετε, μήπως σας εξαπατήση κανείς και λεηλατήση τον θησαυρόν της πίστεώς σας με την ψευδή φιλοσοφίαν και την κούφιαν απάτην, η οποία βασίζεται εις την ψευδή και ακατάστατον παράδοσιν των ανθρώπων, κατά την παιδαριώδη και μωράν αντίληψιν περί των στοιχείων του κόσμου, και όχι σύμφωνα με την διδασκαλίαν του Χριστού.

Λόγος ἐν ταῖς Καλάνδαις

Λόγος ἐν ταῖς Καλάνδαις

(Ὁ κατὰ Θεὸν ἑορτασμὸς τῆς πρωτοχρονιᾶς καὶ ἡ πλάνη τῆς ἐκ τοῦ πονηροῦ εὐφροσύνης κατὰ τὶς ἡμέρες τῶν ἑορτῶν).

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Οἱ συναγωνισμοὶ ποὺ γίνονται σήμερα εἰς τὰ καπηλεῖαι εἶναι γεμᾶτοι ἀπὸ ἀσωτίαν καὶ ἀσέβειαν. Εἶναι γεμᾶτοι ἀπὸ ἀσέβειαν διότι αὐτοὶ ποὺ τὰ κάνουν παρακολουθοῦν τὰς ἡμέρας καὶ προμαντεύουν καὶ πιστεύουν ὅτι, ἂν περάσουν τὴν νουμηνίαν τοῦ μηνὸς (ἡ ἀρχή τῆς νέας σελήνης, τοῦ νέου σεληνιακοῦ μήνός). αὐτοῦ μὲ εὐχαρίστησιν καὶ ἀπόλαυσιν, ὅλος ὁ χρόνος θὰ περάση δι’ αὐτοὺς τὸ ἴδιο· ἀπὸ ἀσωτίαν δὲ διότι ἀπό πολὺ πρωὶ γυναίκες καὶ ἄνδρες ἀφοῦ γεμίσουν μπουκάλιᾳ καί ποτήρια πίνουν μὲ μεγάλην ἀσωτίαν τὸ ἁγνὸ κρασί. Αὐτὰ εἶναι ἀνάξια τῆς πίστεώς μας, εἴτε τὰ κάνετε ἐσεῖς, εἴτε παρακολουθεῖτε ἄλλους ποὺ τὰ κάνουν, εἴτε συνγγενεῖς εἶναι αὐτοί, εἴτε φίλοι, εἴτε γείτονες. Δὲν ἄκουσες τὸν Παῦλον ποὺ λένει· «Φυλάττετε ὡρισμένας ἡμέρας, καὶ μῆνας καὶ ἐποχὰς καὶ ἔτη. Φοβοῦμαι μήπως μάταια ἐκοπίασα διὰ σᾶς».

Ἄλλωστε θὰ ἦτο πολὺ μεγάλη ἀνοησία νὰ περιμένη νὰ πάη καλὰ ὅλος ὁ χρόνος ἐπειδὴ θὰ περᾴση εὐνοϊκὰ μία ἡμέρα. ῎Οχι μόνον ἀνόητη εἶναι αὐτὴ ἡ γνώμη, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀποτέλεσμα διαβολικῆς ἐνεργείας, νὰ ἐμπιστευώμεθα δηλαδὴ τὴν ζωἡν μας ὄχι εἰς τὴν ἰδικήν μας φροντίδα καὶ προσπάθειαν, ἀλλὰ εἰς τὰς ἐναλλαγὰς τῶν ἡμερῶν. ῾Ολόκληρος ὁ χρόνος θὰ περἀση δι’ ἐσένα εὐτυχισμἐνος, ὄχι ἐὰν μεθύσης κατὰ τὴν νουμηνίαν, ἀλλὰ ἐὰν καὶ κατὰ τὴν νουμηνίαν καὶ κάθε ἡμἐραν κάνης τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Γίνεται ἡ ἡμέρα κακὴ καὶ καλὴ ὄχι ἀπὸ τὴν φύσιν της, διὀτι δὲν διαφέρει ἡ μία ἡμέρα ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας φροντίδα ἢ ἀμέλειαν. ῍Αν πράττης τὴν δικαιοσύνην, ἡ ἡμέρα σου θὰ γίνη καλή· ἐὰν πράττῃς τὴν ἁμαρτίαν ἡ ἡμέρα σου θὰ εἶναι πονηρὰ καὶ γεμάτη κόλασιν. ῍Αν πιστεύῃς αὐτὰ καὶ τὰ ἐφαρμόζης ὅλος ὁ χρόνος θὰ σοῦ πηγαίνη καλά, καὶ κάθε ἡμέραν θὰ κάνης προσευχὰς καὶ ἐλεημοσύνας, ἂν ὅμως παραμελῆς, τὴν ἀρετήν σου καὶ έξαρτᾷς τὴν εὐχαρίστησιν τῆς ψυχῆς σου ἀπὸ τὰς νουμηνίας καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἡμερῶν, θὰ μείνης ἔρημος ἀπὸ ὅλα τὰ ἀγαθά σου.

Ἀπό τή φιληδονία ἔρχεται ἡ ἀμέλεια καί ἀπό τήν ἀμέλεια η.., Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Από τη φιληδονία έρχεται η αμέλεια και από την αμέλεια η λησμοσύνη των καλών, Άγιου Μάρκου Ασκητού, Τα 200 κεφάλαια περί του πνευματικού νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 31-12-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἐξέταζε τίς δικές σου ἁμαρτίες καί ὄχι τοῦ πλησίον σου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Εξέταζε τις δικές σου αμαρτίες και όχι του πλησίον σου, Άγιου Μάρκου ΑσκητοΎ, Τα 200 κεφάλαια περί του πνευματικού νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 30-12-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Γιά ἐμᾶς τούς Χριστιανούς τό κεντρικό σημεῖο τοῦ σύμπαντος καί ἡ ὕψιστη ἔννοια τῆς ἱστορίας ὁλόκληρου τοῦ κόσμου εἶναι ὁ ἐρχομός τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ..

Για εμάς τους Χριστιανούς το κεντρικό σημείο του σύμπαντος και η ύψιστη έννοια της ιστορίας ολόκληρου του κόσμου είναι ο ερχομός του Ιησού Χριστού.. Ήρθε με άκρα πραότητα, φτωχότερος των φτωχών «μη έχων πού την κεφαλήν κλίναι». Δεν είχε καμιά αυθεντία, ούτε στην πολιτεία, ούτε στη Συναγωγή, από αποκάλυψη εκ των άνω. Δεν πολέμησε τους αντιπάλους του. Και απομένει σ’ εμάς να τον αναγνωρίσουμε σαν Παντοκράτορα ακριβώς γιατί «εαυτόν εκένωσεν μορφήν δούλου λαβών» (Φιλιπ. 2,7), αφού υπέστη τελικά μαρτυρικό θάνατο…

Μερικές φορές οι δοκιμασίες και οι δυσκολίες που μας συμβαίνουν μας βάζουν στη θέση ενός ταξιδιώτη που ξαφνικά βρίσκει τον εαυτό του στο χείλος της αβύσσου, από το οποίο είναι αδύνατο να επιστρέψει. Η άβυσσος είναι το σκότος της άγνοιας και ο φόβος της αιχμαλωσίας από το θάνατο. Μόνο η ενέργεια της αγιασμένης απελπισίας θα μας κάνει ικανούς να τα υπερπηδήσουμε. Αφού πεισθούμε από κάποια μυστηριώδη δύναμη, ριχνόμαστε στο άγνωστο επικαλούμενοι το όνομα του Κυρίου. Και τι συμβαίνει; Αντί να σπάσουμε το κεφάλι μας στους βράχους, αισθανόμαστε ένα αόρατο χέρι να μας οδηγεί ευγενικά και να σωζόμαστε. Το να ριχτούμε στο άγνωστο σημαίνει εμπιστοσύνη στο Θεό. Απελπισμένοι από τους ισχυρούς της γης, αρχίζουμε να ερευνούμε για μια νέα ζωή, στην οποία η πρώτη θέση δίνεται στο Χριστό.