π. Εὐμένιος Σαριδάκης: Νά 'ναι εὐλογημένο, νά 'ναι εὐλογημένο !!!

Κάποια φορά, που ο Πατερούλης Ευμένιος Σαριδάκης είχε μοιράσει όλα τα κεράσματα που είχε και δεν απέμενε τίποτε για να προσφέρει στον επόμενο επισκέπτη, μία κυρία τον παρατήρησε με κάποια αυθάδεια:

– Τώρα, που μοίρασες ό,τι είχες για κέρασμα, έτσι και έρθει ένας άνθρωπος, τι θα του δώσεις;

Ο Παππούλης δεν της απάντησε, απλώς χαμογέλασε.

Εκείνη την στιγμή, χτυπάει την πόρτα κι ένας νεαρός και ρωτά:

– Γέροντα, μπορώ να μπω;

Ο Γέροντας απαντά:

– Να ‘ναι ευλογημένο, έλα, έλα μέσα.

– Μισό λεπτό, απαντά ο νεαρός , φέρνοντας ένα τεράστιο κουτί, που έπιασε όλο το τραπέζι του Παππούλη.

– Τα στέλνει ο τάδε, του λέει.

Πήρε την ευχή του το παλληκάρι και έφυγε.

Άρχισε τότε η κυρία να του λέει:

Θαῦμα τοῦ γέροντα Εὐμενίου , σέ κοπέλα πού ἔπασχε ἀπό δαιμονική ἐπήρεια

Μέσα στο έτος 2005 ένα απόγευμα επισκέφθηκαν τη Μονή Κουδουμά μιά κοπέλα με τον πατέρα της από τη Λάρισα, ζητώντας να προσκυνήσουν τον Ναό της Παναγίας. Εισερχόμενη στον Ναό η κοπέλα δεν μπορούσε να προσκυνήσει, διότι κάτι την εμπόδιζε.

Ο πατέρας εξήγησε στον Ηγούμενο ότι η κόρη του έπασχε από δαιμονική επήρεια και της ενεφανίσθη προ καιρού ο Μακαριστός Γέροντας Ευμένιος από το χωριό της Κρήτης Εθιά (δεν είχαν ακούσει ποτέ γι’ αυτόν) και την προέτρεψε επίμονα να έρθει στον τάφο του και εκείνος θα την θεραπεύσει, διότι, όπως της είπε, Εκείνος είχε ταλαιπωρηθεί το ίδιο από τα δαιμόνια, «μόνο που εγώ το έπαθα από την υπερηφάνεια, ενώ εσύ από βλασφημία».

Έτσι ήρθαμε σήμερα στην Κρήτη και πήγαμε στον τάφο του Γέροντα και ενώ προσκυνήσαμε, η κόρη μου άκουσε τη φωνή του Γέροντα να της λέει:

“Να πας εις τη Μονή του Κουδουμά να ζητήσεις από τον Ηγούμενο να σε σταυρώσει και θα γίνεις καλά”. Μετά από τα λόγια του πονεμένου πατέρα, της διάβασαν τις καθορισμένες από την Εκκλησία ευχές για τις περιπτώσεις αυτές, μετά πολλών δυσκολιών που προκλήθηκαν από την πάσχουσα κατά την ώρα της ανάγνωσής τους, και μετά το τέλος των ευχών η κοπέλα στράφηκε στον Ηγούμενο λέγοντάς του: «Ο Γέροντας Ευμένιος που μ’ έστειλε εδώ μου είπε να σου πώ ότι, μετά που θα με σταυρώσεις, να βγάλεις από το Ιερό Βήμα την θαυματουργό εικόνα του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου να την προσκυνήσω».

Ἐπίκειται ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ Γέροντα Εὐμενίου Σαριδάκη

Επίκειται η αγιοκατάταξη του Γέροντα Ευμενίου Σαριδάκη,του κρυφού γελαστού Άγίου του Αιγάλεω και φίλου των λεπρών,μέσα στον Μαρτιο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2022/02/blog-post_71.html

Δέν παρακαλῶ νά γίνω καλά.Παρακαλῶ νά μοῦ δίνει ὑπομονή ὁ Θεός

πηγή


https://proskynitis.blogspot.com/2021/09/blog-post_35.htm

Γέροντας Εὐμένιος:Τζάμπα εἶναι ἡ ἀγάπη!

Γέροντας, Αρχιμανδρίτης, π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931-1999).

Γέροντα, πώς αισθάνεται η καρδιά με την αγάπη;

Π. Ευμένιος [Γέροντας, Αρχιμανδρίτης, π. Ευμένιος Σαριδάκης]: Με την αγάπη πετά ο άνθρωπος. Είναι μέσα του ο Θεός.

Όταν αγαπά ο άνθρωπος, ο Θεός μπαίνει μέσα στην καρδιά μας και φεύγει ο διάβολος.

Γιατί ο διάβολος, όπου είναι η αγάπη, δεν κάθεται.

Επειδή αυτός έχει μίσος, κακία, είναι πατήρ του ψεύδους.

Δεν θέλει κανένα καλό.

Όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος φεύγει. Το βάζει στα πόδια, δεν μπορεί να σταματήση.

“Όπου είναι δύο ή τρεις” λέει: “συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί εν τω μέσω αυτών είμαι κι εγώ”.

Αφού είναι εκεί ο Θεός, εκεί όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος πώς θα πατήσει;

Πώς να μάθη τώρα ο κόσμος να αγαπά;

Ἀνοίγει σιγά-σιγά τήν πόρτα καί, τί νά δεῖ;

«Ο πατήρ Ευμένιος έλεγε ότι, κάποιο βράδυ, αφού ετοίμασε τον πατέρα Νικηφόρο και τον έβαλε να κοιμηθή, πήγε κι αυτός στο κελλάκι του να αναπαυθή.

Δεν τον έπαιρνε, όμως, ο ύπνος. Είχε μια έντονη ανησυχία, μήπως κάτι δεν έκανε καλά, μήπως δεν έκλεισε καλά τη σόμπα. Αυτά και αλλά πολλά περνούσαν απ’ τον λογισμό του. Σηκώνεται, λοιπόν, και πηγαίνει στο κελλάκι του Παππούλη.

Για να μη τον ενοχλήση, αν τον είχε πάρει ο ύπνος, θεώρησε καλό να μη κτυπήση την πόρτα, ούτε να πη το “Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός, ελέησον ημάς” και να περιμένη την απάντηση από μέσα του “Αμήν”, όπως γίνεται μεταξύ μοναχών.

Ανοίγει σιγά-σιγά την πόρτα και, τι να δη; Βλέπει τον πατέρα Νικηφόρο να αιωρήται ως ένα μέτρο από το έδαφος με τα χέρια υψωμένα και να προσεύχεται.

«Ὁ Θεός μᾶς σώζει δωρεάν καί ὄχι γιατί τό ἀξίζομε»

_«Οποιοι είναι υπερήφανοι θα επιτρέψει ο Θεός να πεσουν σε πολλές αμαρτίες για να ταπεινωθούν»_

_«Να αγαπούμε τον Θεό τόσο πολύ, που να μην χορταίνομε να τον αγαπούμε και να μην φοβόμαστε τίποτα»_

_«Όσες αρετές κι αν έχομε να μην φουσκώνει ο νους μας, μόνο να θεωρούμε τον ευατό μας «αχρείο δούλο», που δεν έπραξε ούτε αυτά που όφειλε να πράξει»_

_«Μόνο καλό να σκέφτεσαι και μόνο καλό να κάνεις»_

_«Να δίνεις χωρίς να έχεις απαίτηση να πάρεις»_

*«Να μην βάνεις ποτέ κακούς λογισμούς στο νου σου»*

_«Η ταπείνωση φυλάσσει το θυσαυρό και η υπερηφάνεια τον σκορπά»_

*«Χωρίς ταπείνωση δεν στεριώνει καμιά αρετή, γιατί δεν βρίσκει τόπο να πατήσει»*

_«Οι άνθρωποι ενεργούν περισσότερο με τη λογική και λιγότερο με την πίστη. Γι’ αυτό και πελαγώνουν πολλές φορές»_

_«Από τη μια μεριά η χαρά και από την άλλη η λύπη. Και λέει ο άνθρωπος: Τι συμβαίνει;

Ὁ ταπεινός ἀναπαύεται καί ἀναπαύει. Ὁ ὑπερήφανος ἀναστατώνεται καί ἀναστατώνει.

Ο ταπεινός δέχεται με υπομονή ό,τι δεν μπορεί ν’ αλλάξει και περιμένει.
Ο υπερήφανος θέλει να γίνονται όλα όπως τα θέλει και όταν τα θέλει.
~Ο ταπεινός αναπαύεται και αναπαύει.
Ο υπερήφανος αναστατώνεται και αναστατώνει.


Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης

Ὁ π. Εὐμένιος στρατιώτης στό Μ. Πεῦκο τό 1954.

Ο π. Ευμένιος στρατιώτης στο Μ. Πεύκο το 1954.

•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•

Ο αληθινά ταπεινός έχει την κεφαλήν του κάτω από τα πόδια όλων των ανθρώπων, δι’ αυτό με όλη μας την δύναμιν και σε όλην μας την ζωήν να επιδιώξουμε και να παρακαλούμε τον Εσταυρωμένον μας Ιησούν, που είναι η άκρα ταπείνωσις, να μας χαρίσει και εμάς την αγίαν ταπείνωσιν...

Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης.

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/02/1954.html

“Πάτερ, Πάτερ, ἐξαιρετικό”!

Γέροντας Ευμένιος: Ηρέμησε την τίγρη στον Ζωολογικό Κήπο του Λονδίνου και οι Άγγλοι τον επευφημούσαν

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Όταν επισκέφθηκαν [ο Γέροντας, π. Ευμένιος Σαριδάκης με μια ομάδα πνευματικών του τέκνων] τον Ζωολογικό Κήπο του Λονδίνου, ο Γέροντας βρέθηκε μπροστά σε μια ινδική τίγρι, πολύ εξαγριωμένη.

Πηδούσε επάνω-κάτω, πίσω από τα συρματοπλέγματα, εβρυχάτο και όλοι στέκονταν σε μεγάλη απόστασι.

Ο πατήρ Ευμένιος την πλησίασε και άρχισε να της λέει:
– Τίγρι, τίγρι, τίγρι μου, ησύχασε τίγρι μου, και την σταύρωνε με το χέρι του.

Πατήρ Εὐμένιος: Καί αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε ἕνα μέ τόν Θεό!

Γέροντας, Αρχιμανδρίτης, πατήρ Ευμένιος Σαριδάκης (1931-1999).

Ερώτησι: Έχετε δει τον Θεό;

Πατήρ Ευμένιος [Σαριδάκης]: Τον Θεό; Δηλαδή πρέπει να δούμε τον Θεό;

Αφού αισθανόμαστε ότι είμαστε του Θεού, τι μεγαλύτερο πράγμα θέλουμε.

Αυτό δεν είναι απαραίτητο.

Απαραίτητο είναι να αγαπούμε τον Θεό. Όταν δεν αγαπούμε τον Θεό, και όλα να τα βλέπουμε, τίποτε δεν έχουμε. Το μεγάλο πρόβλημα είναι να αγαπούμε τον Θεό.

Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Βλέπουμε ό,τι επιτρέπει ο Θεός να δούμε. Αλλά να αγαπούμε τον Θεό, δεν υπάρχει άλλο μεγαλύτερο από αυτό.

«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες», δεν είπε ο Κύριος στον Απόστολο Θωμά;

Πρέπει να δούμε; Αφού είναι η Χάρι μέσα μας, τι άλλο πρέπει να δούμε μεγαλύτερο;

Όταν είμαστε στο θείο, είναι ολόκληρη η Χάρι του Θεού μέσα μας.

Και αισθανόμαστε σαν να κατοική ολόκληρος η θεότης μέσα μας.

Τι άλλο μεγαλύτερο πρέπει να δούμε, δηλαδή;

Ερώτησι: Πώς αισθάνεται ο άνθρωπος, που έχει την Χάρι τον Θεού;

Π. Ευμένιος: Αισθάνεται ότι είναι ένα με τον Θεό.

Θεώνεται ο άνθρωπος και γίνεται κατά Χάριν Θεός.

Ὅταν ἀρχίζω τή θεία Λειτουργία ἀρχίζει ὁ τοῖχος καί στάζει μύρο! (Γέροντας Εὐμένιος)

Η φωτογραφία είναι από έναν ναό της πόλης Σιμπίου-Ρουμανία όπου μυροβλύζει ένας από τους τοίχους 

Ο μακαριστός Γέροντας π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931–1999) ήταν ένας σύγχρονος διορατικός και θαυματουργός άγιος, ο οποίος έδρασε με πολύ μεγάλη αγάπη και αυταπάρνηση στον Αντιλεπρικό Σταθμό Αγίας Βαρβάρας Αθηνών, συνεχώς δίπλα στον ανθρώπινο πόνο. Μαθητής ο ίδιος και για χρόνια συμπαραστάτης του νεοφανούς αγίου της Εκκλησίας μας, του οσίου Νικηφόρου του Λεπρού (1887–4/1/1964). Ο δε άγιος Νικηφόρος στάλθηκε στα υπεύθυνα χέρια της αγάπης και της διακονίας του Γέροντος Ευμενίου από έναν άλλον σύγχρονο άγιο, τον άγιο Άνθιμο (Βαγιάνο) της Χίου (1869–1960), με προσωπική συστατική επιστολή του ιδίου.

Ο Γέροντας, σαν λειτουργός που ήταν ο ίδιος στον ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων, δεν έβαζε κανέναν μέσα στο ιερό. Οι θείες Λειτουργίες αυτού του Γέροντος συνοδεύονταν με το εξαιρετικά σπάνιο και έκτακτο «σημείο» της ευλογίας και της ευδοκίας του Αγίου Θεού: την ευώδη και άφθονη μυροβλυσία του τοίχου της κόγχης του ιερού, εντός του οποίου αυτός λειτουργούσε.

Διηγείται ένα πνευματικό του παιδί: «Κάποτε, μετά τη θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων, ξαφνικά με φώναξε. Εγώ, αν και εσωτερικά θλιμμένος, πήγα. Με πήρε και μ’ έβαλε μέσα. Με παίρνει δίπλα στην αγία Τράπεζα και μου δείχνει την κόγχη. Κοιτάζω... Ο τοίχος ήταν βρεγμένος κι έτρεχε μέχρι κάτω.

Μου λέει μετά: “Τι θα κάνουμε εδώ;”. 

Σπάνιο βίντεο μέ τόν Γέροντα Εὐμένιο Σαριδάκη

https://paraklisi.blogspot.com/2020/01/blog-post_469.html

Ὁ π. Εὐμένιος ἐκπληρώνει τήν τελευταῖα ἐπιθυμία ἑτοιμοθάνατου χωρίς νά τόν ἐνημερώσουν!

Ο Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931-1999).

Κάποια άλλη ημέρα, πήγε στον πατέρα Ευμένιο ένας ιερεύς για να πάρη την ευχή του. Ο Παππούλης ήταν άρρωστος, στο κρεββάτι, μόλις είχε βγει από το νοσοκομείο.

Πριν προλάβει ο ιερεύς να καθήση, του είπε:

– Πήγαινε στο Ιερό, βάλε το πετραχήλι μου, πάρε τα Άγια Μυστήρια και πήγαινε να μεταλάβης τον τάδε -είπε το όνομά του-, στο τάδε κτίριο, στον τάδε όροφο του νοσοκομείου.

Ο ιερεύς έκανε ακριβώς ό,τι του είπε ο Παππούλης. Βρήκε έναν ετοιμοθάνατο νεαρό, ο οποίος ανέκτησε για λίγο τις αισθήσεις του, έκανε με δυσκολία τον σταυρό του, άνοιξε το στόμα του και μετέλαβε.

Ύστερα ο ιερεύς είπε στην μητέρα του νεαρού, που τον διακονούσε:

Ἀπό ποιά λεπτομέρεια κατάλαβε ὁ π. Εὐμένιος τόν πειρασμό

Ο Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Ευμένιος Σαριδάκης (1931-1999).

Καθημερινά ο π. Σωφρόνιος [το όνομα που έλαβε στην κουρά του ο μετέπειτα ιερομόναχος π. Ευμένιος] έδινε αγώνα σε όλα τα διακονήματα, σε όλες τις εργασίες: να ανοίξουν καλύτερου δρόμους για 

να διευκολυνθή η έλευσι των προσκυνητών στο μοναστήρι, να καλλιεργούνται τα κτήματα, να φέρνουν νερό από μακρυά, γιατί δεν επαρκούσε το υπάρχον.

Ο Γέροντάς του, έλεγε ότι δεν προλάβαινε να τελειώση τον λόγο του, και ο πατήρ Σωφρόνιος έτρεχε και εκτελούσε την εντολή. Ποτέ δεν έλεγε “είμαι κουρασμένος” ή “ας το κάνη κάποιος άλλος”.

Ήταν ταπεινός, πράος, ολιγομίλητος, και έβαζε μετάνοια σε όλους.

Αυτά έβλεπε ο διάβολος και εμηχανεύετο τρόπους για να ρίξη τον αγωνιστή. Δεν αρκείτο μόνον στον πόλεμο των λογισμών, αφού μόνον αυτούς δεν μπορούσε να ανακόψη την αγωνιστικότητα του πατρός Σωφρονίου.

Μαγνητόφωνο ἡ καρδιά...

Πατήρ Ευμένιος, 

ο κρυφός άγιος της εποχής μας

"Του λέω μία ημέρα: " Πατέρα Ευμένιε, να φέρω ένα μαγνητόφωνο, να σε ρωτάω και να μου λες και να το γράψω, να σε έχω;".

"Να φέρεις μου λέει.

Ὁ ταπεινός ἀσχολεῖται μέ τόν ἑαυτόν του. Ὁ ὑπερήφανος ἀσχολεῖται μέ τούς ἄλλους.

Από τις διδαχές του π. Ευμενίου Σαριδάκη

Ο ταπεινός ασχολείται με τον εαυτόν του. Ο υπερήφανος ασχολείται με τους άλλους. 

- Ο ταπεινός γνωρίζει τον εαυτόν του. Ο υπερήφανος δεν γνωρίζει τον εαυτόν του.

- Ο ταπεινός δέχεται με υπομονή ό,τι δεν μπορεί ν’ αλλάξει και περιμένει. Ο υπερήφανος θέλει να γίνονται όλα όπως τα θέλει και όταν τα θέλει.

- Ο ταπεινός αναπαύεται και αναπαύει. Ο υπερήφανος αναστατώνεται και αναστατώνει.

- Ο ταπεινός παίρνει όλα τα σφάλματα πάνω του. Ο υπερήφανος τα μεταβιβάζει στους άλλους,

- Ο ταπεινός δοξάζει και ευγνωμονεί το Θεό για όλα!

Ὁ ἐξομολογητής τῶν λεπρῶν Γέροντας Εὐμένιος Σαριδάκης

Συνέντευξη του Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στον κ. Γιάννη Ζαννή που δημοσιεύθηκε στην εφ. «Ορθόδοξη Αλήθεια» στις 12 Ιουνίου, 2019.

Στις 23 Μαΐου του 1999, ο Ουρανός υποδεχόταν έναν νέο Άγιο της εποχής μας, έναν Άγιο μάλιστα, ο οποίος φρόντιζε επιμελώς να κατά κρυμμένη την Αγιότητά του. Ο λόγος για τον όσιο Γέροντα Ευμένιο Σαριδάκη.

Ένας από τους ανθρώπους που έζησε από πολύ κοντά τον αγιασμένο αυτόν άνθρωπο, ήταν ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου, ο οποίος τον είχε Πνευματικό κατά την περίοδο που διέμενε στην Αθήνα.

Τον παρακαλέσαμε να καταθέσει κάποιες από τις εμπειρίες του, προς πνευματική ωφέλεια του λαού του Θεού. Εκείνος, παρά το βαρύτατο πρόγραμμά του, ανταποκρίθηκε ευγενικά στην παράκλησή μας αυτή.

Τα όσα μας κατέθεσε στην συνέντευξη που ακολουθεί, ήταν μια πραγματική τράπεζα πνευματική, αληθινή πανδαισία, από κάθε άποψη, όπως θα διαπιστώσουν και οι αναγνώστες. 

Ο.Α. Πανιερώτατε, την ευχή σας. Ας πούμε κατ’ αρχήν, πότε γνωρίσατε τον Γέροντα;

Μητροπολίτης Μόρφου (Μ.Μ.): Το 1981. Και το θυμάμαι πολύ καλά, διότι τότε αστειεύονταν οι υπόλοιποι λεπροί στο Λοιμωδών, λέγοντάς του, «πάτερ Ευμένιε, μπήκες και συ στα –ήντα. Μου είχε κάνει εντύπωση το χιούμορ των λεπρών. Επίσης ήταν η χρονιά που εξελέγη για πρώτη φορά στην εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου. ήταν τότε 50 ετών, είχε γεννηθεί το 1931.

Ο.Α. : Πώς τον γνωρίσατε;

Μ.Μ.: Τον Γέροντα μού τον γνώρισε μία Τετάρτη του Μ. Κανόνος ο μακαριστός Γεράσιμος Φωκάς, ο για 22 ημέρες Μητροπολίτης Κεφαλληνίας. Έψαχνα να βρω Πνευματικό και μου είπε για τον π. Ευμένιο ότι είναι καλός, δεν ξέρω όμως αν εξομολογεί. Την εποχή εκείνη δεν ήταν ούτε ως Πνευματικός γνωστός.

Α, ἐσᾶς περίμενε καί μέ ἔστειλε ν’ ἀνοίξω τό κελλάκι του;

 Κάποια κυρία μάς διηγήθηκε το παρακάτω θαυμαστό γεγονός, που συνέβη αφού είχε κοιμηθή ο Γέροντας (π.Ευμένιος Σαριδάκης,1931-1999). 

 Μόλις μάθαμε ότι η νύφη μου περίμενε παιδί, και παρ’ όλο που η ώρα ήταν 10:30, Σάββατο βράδυ, αποφασίσαμε να πάμε να προσκυνήσουμε, έστω και έξω από την πόρτα, στο κελάκι του πατρός Ευμενίου. Μόλις πλησιάσαμε, είδαμε φως κάτω από την πόρτα και, ενώ πήγαμε να χτυπήσουμε, μας άνοιξε μια κοπέλλα, γεμάτη χαρά, και μας είπε:

– Α, εσάς περίμενε και με έστειλε ν’ ανοίξω το κελλάκι του; Εγώ ποτέ δεν έρχομαι τέτοιες ώρες, και ιδίως το Σάββατο, γιατί είναι σκοτεινά και ερημικά.

Όταν μπήκαμε μέσα, γυρίζει η ίδια κοπέλλα και μας λέει:

– Τι πρόβλημα υπάρχει;

– Να, λέω εγώ, η νύφη μου είναι έγκυος και ήρθαμε να προσευχηθούμε, να πάνε όλα καλά.

– Να ξέρης, λέει η κοπέλλα, απευθυνόμενη στην νύφη μου, η όποια έκλαιγε με λυγμούς, θα παρουσιάσης κάποιο πρόβλημα, αλλά ο Παππούλης μας θα σε βοηθήση και όλα θα πάνε κατ’ ευχήν.

Αφού προσκυνήσαμε το πετραχήλι του και το κρεββάτι του, φύγαμε. Όταν βγήκαμε έξω, νύφη μου συνέχισε να κλαίη -ας σημειωθή ότι δεν τον είχε γνωρίσει ποτέ της τον πατέρα Ευμένιο- κι εγώ την ρώτησα γιατί αυτοί οι λυγμοί. Μου απάντησε:

– Γιατί, όταν μπήκαμε μέσα, ήταν στον καναπέ και καθόταν και, όταν κάθησα δίπλα του, μου είπε:“Θα κάνης αγόρι, όλα θα είναι καλά και να βγάλης το όνομά μου”.

Δέν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο στόν κόσμο ὡραιότερο ἀπό τό Ἅγιο Εὐαγγέλιο

 

 «Δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο, ούτε στον Ουρανό, ούτε στη γη, ωραιότερο από το Άγιο Ευαγγέλιο. Είναι ο Ίδιος ο Λόγος του Θεού, το Άγιο Ευαγγέλιο. Τα ίδια τα λόγια που είπε ο Ίδιος ο Θεός γράφτηκαν μέσα στο Ιερό Ευαγγέλιο. Βγήκαν από το στόμα του Ίδιου του Θεού. Δεν είναι ανθρώπινα λόγια, δεν τα είπαν άνθρωποι».

Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης.

https://proskynitis.blogspot.com/2019/05/blog-post_326.html