Αὐτὀ τό Γένος ἔχει προορισμό μέ διαστάσεις αἰωνιότητος. Αὐτή ἡ Πατρἰδα ἔχει μέλλον.

Αὐτὀ τό Γένος ἔχει προορισμό μέ διαστάσεις αἰωνιότητος.

Αὐτή ἡ Πατρἰδα ἔχει μέλλον.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Τὸ δέντρο τῆς Λευτεριᾶς, ποὺ τόσοι καὶ τόσοι ἐραστὲς τοῦ Ὡραίου καὶ τοῦ Ἀληθινοῦ τὸ πότισαν μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα στὸ διάβα τῶν αἰώνων τῆς ἑλληνικῆς διαχρονίας, λέτε στὶς ἡμέρες μας νὰ στεγνώσει καὶ νὰ ξεραθεῖ; Ἤ θὰ βρεθοῦνε καὶ πάλι γενναῖοι ἀγωνιστὲς νὰ τὸ κρατήσουν εὐσκιόφυλλο καὶ θαλερό;

Ἔχω τόν λογισμό, ὅσο παράλογο ἢ παράδοξο κι ἂν ἀκουστεῖ, ὅτι τὴν ἀπάντηση στὸ παραπάνω ἐρώτημα τὴν κρατάει στὰ χέρια του, μὲ ὅλες του τὶς ἀρετὲς καὶ μὲ ὅλα του τὰ πάθη, ὁ ἴδιος ὁ λαός μας!

Ἡ δική μας πατροπαράδοτη πολιτισμικὴ πρόταση, μέσα στὴν ὁποία πρωτεύουσα θέση κατέχουν ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ ἔννοια τῆς Ἐλευθερίας, μπορεῖ νὰ ἔπαψε πρὸ πολλοῦ νὰ τροφοδοτεῖ πνευματικὰ τὶς ἐλὶτ, ποὺ μᾶς κυβερνᾶνε, δὲν ἐγκαταλείφθηκε, ὅμως, οὔτε στιγμὴ ἀπὸ τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τοῦ ἁπλοῦ καὶ φιλότιμου λαοῦ μας.

Οἱ ἐχθροί ἐμοῦ τε καί τοῦ Υἱοῦ μου ἐπλησίασαν.

Θαυμαστές παρεμβάσεις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου σέ περιπτώσεις ἀπόπειρας αἱρετικῶν νά μολύνουν τήν Πίστη τῶν Ὀρθοδόξων.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς ἡμέρες μας, ὁ ἀντίχριστος κάνει τήν δουλειά του μέ πρωτοφανή δόλο καί μάλιστα ἐντελῶς ἀνεπαίσθητα. Μᾶς ξεγελάει πανεύκολα μέ διάφορες προφάσεις καί ψευτοδικαιολογίες καί χωρίς νά τό καταλάβουμε, μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἄρνηση καί τήν περιφρόνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.

Μᾶς λένε, ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας. Μᾶς λένε, ὅτι οἱ αἱρετικοί εἶναι »ἐκκλησίες». Μᾶς λένε, ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες ἔχουν ἱερωσύνη καί μυστήρια ἔγκυρα. Μᾶς λένε, νά κρατήσουμε καθαρή μονάχα τήν ἀγάπη καί τήν Ἀλήθεια νά τήν στρογγυλέψουμε. Μᾶς λένε, ὅτι μποροῦμε νά συμπροσευχόμαστε δημοσίως μέ τόν ὁποιοδήποτε αἱρετικό, ἀκόμη καί μέ ἀλλόθρησκο.

Δέν μᾶς λένε, ὅμως, γιά ὅλα τά παραπάνω, πρῶτον, τί λέει τό Εἀγγέλιο. Δεύτερον, τί μᾶς διδάσκουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Τρίτον, τί προβλέπεται, γιά ὅλες τίς παραπάνω δογματικές καί ἐκκλησιολογικές παρεκτροπές, τόσον ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες, ὅσον καί ἀπό τίς Ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν μας Συνόδων.

Ὁ ἐχθρός, γιά ὅσους προσέχουν καί ἐνδιαφέρονται γιά τήν σωτηρία τους, εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι δέν βρίσκεται ἁπλά ἐντός τῶν τειχῶν, ἀλλά ἔχει πλέον θρονιαστεῖ στό κέντρο τῆς Ἐκκλησίας: στίς καρδιές τῶν περισσοτέρων ἀξιωματούχων της. Γι’ αὐτό καί δέν τόν ὑποψιαζόμαστε, γι’ αὐτό καί παρασυρόμαστε χωρίς τήν παραμικρή ἀντίσταση. Ἔλεγε ὁ ἀγαπημένος μας Ἅγιος Γέροντας Παΐσιος: Ζοῦμε στά χρόνια τοῦ ἀντιχρίστου καί κοιμόμαστε μέ τά τσαρούχια.

Ἀκούετε, ὦ ἅγιοι ἐπίσκοποι καί μητροπολῖται; (π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης)

Ἀκούετε, ὦ ἅγιοι ἐπίσκοποι καί μητροπολῖται;

π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ἡ ἡμετέρα Ἐκκλησία θέλουσα νά τονίσῃ ὅτι ἡ διαφύλαξις, ὁμολογία, διακήρυξις καί ὑπεράσπισις τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως εἶναι τό οὐσιῶδες καθῆκον τοῦ ἐπισκόπου, κατά τό τυπικόν τῆς χειροτονίας ὑποχρεώνει τόν ἐκλεγέντα νά σταθῇ εἰς τό μέσον τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί νά ἀπαγγείλῃ τό «πιστεύω» διά διακηρύξεως τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ἀποκηρύξεως ὅλων τῶν αἱρετικῶν, οἱ ὁποῖοι προσέβαλον καί προσβἀλλουν τά ὀρθά δόγματα.

Ἐναντίον αὐτῶν βοᾷ ὁ ἐψηφισμένος τό ἀνάθεμα!

Ἀκούετε, ὦ ἅγιοι ἐπίσκοποι καί μητροπολῖται;

Διά μέσου ὑμῶν ὁ Ἥλιος τῆς Ὀρθοδοξίας πρέπει νά λάμπῃ εἰς τάς ψυχάς τοῦ ποιμνίου σας. Δέν ἐπιτρέπεται ν’ ἀφήνηται κανένα νέφος κακοδοξίας καί πλάνης νά σκιάζῃ τόν ἥλιον τοῦτον.

Ἀκούετε καί πάλιν, ὦ ἅγιοι ἐπίσκοποι καί μητροπολῖται;

Φώτης Μιχαήλ: Ὠφέλιμα ἀποσπάσματα ἀπὸ ὁμιλίες τοῦ Ἀγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ἐπιμέλεια κειμένου: Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ἀξίζει νὰ ἀναφερθοῦμε σὲ μιὰ φράση τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ἡ ὁποία περιγράφει τὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ ταυτόχρονα καταδεικνύει τὸ τελικό της ἀποτέλεσμα, ποὺ εἶναι ἡ ἀπώλεια, ἡ κόλαση.

Οἱ λέξεις κλειδιὰ εἶναι ἡ λέξη «πάθος» στὴν ἀρχή, καὶ στὸ τέλος ἡ λέξη «Σόδομα».

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης λέει ἀκριβῶς τὰ ἑξῆς:

«Πάντα μὲν οὖν ἄτιμα τὰ πάθη, μάλιστα δὲ ἡ κατὰ τῶν ἀρρένων μανία... Τοιαύτη γὰρ ἦν ἡ μίξις τῶν ἀνδρῶν τῆς γῆς Σοδόμων».

Δηλαδή: Ὅλα ἀναμφιβόλως τὰ πάθη εἶναι ἀτιμωτικά, κατ᾿ ἐξοχήν, ὅμως, ἡ ἀρρενομανία... Τέτοια ἀκριβῶς ἦταν ἡ σεξουαλικὴ ἀνάμειξη τῶν ἀνδρῶν τῆς γῆς τῶν Σοδόμων.

Ὅπως γίνεται φανερό, ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος δὲν τὰ βάζει μὲ τοὺς πάσχοντες, ἀλλὰ μὲ τὰ πάθη.

Ἔτσι καὶ ἐμεῖς, ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις ἡμῶν Πατράσι, ὀφείλουμε τὸ πάθος νὰ τὸ μισήσουμε, ἀλλὰ τὸν πάσχοντα ἀδελφὸ μας νὰ τὸν συμπονέσουμε, νὰ τὸν ἀγαπήσουμε καὶ νὰ προσευχηθοῦμε γι᾿ αὐτόν.

__________________________________

1. «Ἐξεμισθώσαμεν τὴν σάρκα ἑαυτῶν τῷ διαβόλῳ, τῷ χαλεπῷ πορνοβοσκῷ».

Νοικιάσαμε τὴν σάρκα μας στὸν διάβολο, σ’ αὐτὸν τὸν σκληρὸ πορνοβοσκό.

2. «Τί ἐστι μολυσμὸς σαρκός; Μοιχεία, πορνεία, ἀσέλγεια πᾶσα».

Ποιός εἶναι ὁ μολυσμὸς τῆς σαρκός; Εἶναι ἡ μοιχεία, ἡ πορνεία, ἡ ἀσέλγεια.

Διώκεται ἀδίκως ὁ ἐκλεκτός ἰατρός καί ἐπιστήμονας, καθηγητής ἐπιδημιολογίας, κ. Ἐλπιδοφόρος Σωτηριάδης.*

Στήν Κύπρο μας, οἱ ἀγωνιστές τοῦ '55 ἄφησαν πίσω τους ἀξίους διαδὀχους!

Χιλιάδες ἄνθρωποι σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο, στόν καιρό τοῦ κορωναϊοῦ, ἔχουν εὐεργετηθεῖ ποικιλοτρόπως ἀπό τόν ἁγνό πατριώτη, πιστό παιδί τοῦ Χριστοῦ καί διάσημο ἰατρό Ἐλπιδοφόρο Σωτηριάδη.

Ὅλοι αὐτοί (ἀσθενεῖς πού θεραπεύθηκαν καί γιατροί τοῦ μετώπου ἀπανταχοῦ τῆς γῆς πού βοηθήθηκαν ἀπό τόν καθηγητή πάνω σέ θέματα θεραπείας) προσευχήθηκαν θερμά καί θά συνεχίσουν νά προσεύχονται στόν Κύριό μας γιά τόν εὐεργέτη τους.

Ἀνοικτή ἐπιστολή πρός τήν Ἱ. Μ. Θεσσαλονίκης μέ ἀφορμή τόν ἄδικο καί ἀντικανονικό διωγμό τοῦ Ἱερομονάχου π. Ἀντωνίου Στυλιανάκη.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟ ΔΙΩΓΜΟ

ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ

Φώτιος Μιχαήλ

Πολιοκρόταφε καί σεβάσμιε Μητροπολίτα Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμε,

ὁ διωγμός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐξαπολυθεῖ ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ἐναντίον τοῦ παναξίου ἱερομονάχου πατρός Ἀντωνίου Στυλιανάκη, καθιστᾶ τούς ἐπινοήσαντες καί ἀποφασίσαντες τόν διωγμό αὐτόν, ἀναπολόγητους ἐνώπιον τοῦ δικαιοκρίτου Τριαδικοῦ μας Θεοῦ, ἀλλά καί ἐνώπιον τῶν συνειδήσεων τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς ἁγιοτόκου Θεσσαλονίκης.

Χιλιάδες πιστῶν, οἱ ὁποῖοι στούς δύσκολους αὐτούς καιρούς στηρίχθηκαν καί ἀναπαύθηκαν χάρις στήν φιλάνθρωπη καί ἁγιοπατερική ποιμαντική τοῦ πατρός Ἀντωνίου Στυλιανάκη, μέ ἀφορμή τίς διώξεις ἐναντίον του ἔχουν χάσει κάθε ἐμπιστοσύνη στά πρόσωπα τῶν ἀξιωματούχων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί οἱ ψυχές τους ἔχουν πλημμυρίσει ἀπό δικαία ὀργή καί θυμό (‘’τό νεῦρο τῆς ψυχῆς τους’’, κατά τόν Μέγα Βασίλειο, τεντώθηκε).

Ἡ ὑποχρεωτική μασκοφορία μέσα στούς ἱερούς ναούς καθιστᾶ ἀναγκαία τήν σύγκληση Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας

Η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΜΑΣΚΟΦΟΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ

ΚΑΘΙΣΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Σέ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, οἱ ἐπίσκοποι εἶναι ὅλοι τους ὑποχρεωμένοι (ὀνομαστική ψηφοφορία) νά λάβουν ἀνοιχτά θέση ἀπέναντι στό ὑπό συζήτηση θέμα (ὑποχρεωτική φιμωτροφορία μέσα στούς ἱερούς ναούς). Καί νά τό κάνουν αὐτό ὄχι μονολεκτικῶς ἤ μέ ἐπιχειρήματα ἀντλούμενα ἀπό τόν χῶρο τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, ἀλλά μέ ἀναφορές στό ἀνεξάντλητο χρυσορυχεῖο τῆς Ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως.

Ἡ τελική τους συνοδική ἀπόφαση, ἐάν μέν εἶναι πειστικά καί ξεκάθαρα βασισμένη πάνω στόν Λόγο τοῦ Εὐαγγελίου καί στήν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση, τότε τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας (πού καί μυαλό ἔχει καί πού ἀγρυπνεῖ) θά τήν ἐπικροτήσει καί θά τήν άποδεχθεῖ. Διαφορετικά, ἀκόμα καί μιά ἐνδεχομένως διφορούμενη ἤ σαφῶς οἰκουμενιστική ἀπόφασή τους, πάλι θά ὠφελήσει τό ποίμνιο, διότι θά ρίξει φῶς στό θολό μέχρι τοῦδε τοπίο τῆς Ἰεραρχίας μας (πού κρατᾶ σιγή ἰχθύος…) καί θά ἀποκαλύψει γιά μιά φορά ἀκόμη τούς ἐλάχιστους ἔστω πραγματικούς καί γνησίους Ποιμένες μας.

Βάλθηκαν νά μᾶς ξεβαφτίσουν! Θά φραγκέψουμε, καί δέν θά τό πάρουμε χαμπάρι!

Βάλθηκαν νά μᾶς ξεβαφτίσουν!

Θά φραγκέψουμε, καί δέν θά τό πάρουμε χαμπάρι!

Μέ ἀφορμή τήν ‘’πανδημία’’, οἱ ἐκκλησιές μας σφραγίστηκαν ἑρμητικά γιά δυό ὁλόκληρους μῆνες. Περάσαμε Πάσχα ‘’κεκλεισμένων τῶν θυρῶν’’. Χωρίς Ἐπιτάφιο, χωρίς Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία, χωρίς μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

Φέτος τό Πάσχα, τόν λίθο τοῦ μνήματος δέν τόν σφράγισαν οἱ Ἰουδαῖοι. Τόν σφράγισαν μέ τά ἴδια τους τά χέρια οἱ ἀρχιερεῖς! Ἔτσι τούς διέταξε ὁ Καίσαρας.

Τό Ἄχραντον Σῶμα τοῦ Κυρίου δέν τό φύλαξαν φέτος οἱ στρατιῶτες. Τό φυλάκισαν σέ συνεργασία οἱ σημερινοί ἀπόγονοι τοῦ Ἄννα καί τοῦ Πιλάτου.

Καί τώρα, πού λένε οἱ ‘’πατέρες’’ μας, πώς θά ἀνοίξουν ξανά τίς θύρες, δυστυχῶς, τό κάνουν κάλπικα. Δέν τό κάνουν ὅπως ταιριάζει σέ ὄντως Ὀρθοδόξους φύλακες τῆς Πίστεως. Τό κάνουν μέ ἕνα σωρό ἀθεολόγητους καί ἀντορθόδοξους περιορισμούς!

Ἀνακοινώθηκε ὅτι στίς εἰσόδους τῶν ἐκκλησιῶν θά ὐπάρχει πορτιέρης μέ μάσκα καί γάντια (ὅχι κουκοῦλα πρός τό παρόν…), γιά νά κανονίζει μέ κάθε ἀκρίβεια τόν προβλεπόμενο ἀπό τόν Νόμο ἀριθμό πιστῶν, πού θά συμμετάσχουν στήν Θ. Λειτουργία.

Ὁ πορτιέρης θά τούς μετρᾶ μέ προσοχή, θά τούς βάζει στήν σειρά βάσει Νόμου, θά τούς κερνάει ἀπό τήν φιάλη τοῦ ἀντισηπτικοῦ (πρός τό παρόν δέν εἰπώθηκε κάτι γιά θερμομέτρηση…), καί θά τούς περνάει στον κυρίως ναό, ὅπου θά τούς παραλαμβάνει ὁ ἐθελοντής ταξιθέτης.

Στα εἰκονίσματα, ἀντί φιλήματος θά πραγματοποιοῦνται μακρόθεν ὑποκλίσεις τιμῆς καί σεβασμοῦ. Ὡραῖα πράγματα! Ὑπεύθυνα! Εὐρωπαϊκά!

Μέσα στόν Ναό, οἱ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί θά ἵστανται μακριά ὁ ἔνας ἀπό τόν ἄλλον. Δέν χρειάζεται νά νοιώθουμε καί τόσο ἀδελφοί. Ἅλλωστε, μᾶς τό εἶπαν ἀρχιερατικῶς καί αὐτό: Πρέπει νά θεωροῦμε τόν ἑαυτό μας ὡς πιθανό φορέα τοῦ ἰοῦ, καί συνεπῶς, ὡς ὑποψήφιο δολοφόνο τοῦ ἀδελφοῦ μας!

Σέ ἀπόσταση, λοιπόν, ὁ ἔνας ἀπό τόν ἄλλον. Δέν ξέρεις τί γίνεται. Μπορεῖ ξαφνικά νά τοῦ ἔρθει τοῦ κοντινοῦ σου νά φταρνιστεῖ ἤ νά βήξει. Πώ, πώ τί κακό μπορεῖ νά σέ βρεῖ! Εὐτυχῶς, πού θά φορᾶμε ὑποχρεωτικῶς καί μάσκες. Ἐδῶ πού τά λεμε, καλύτερα νά σέ πυροβολήσουν, παρά νά φταρνιστοῦν ἐπάνω σου.

Τό κάθε πρόβατο μέσα στήν μάνδρα θά ἔχει στήν διάθεσή του δέκα ὁλόκληρα τετραγωνικά μέτρα. Δυστυχῶς γιά τούς ἀρχιποιμένες δέν προβλέφθηκε ἀνάλογο μέτρο καί θά δυσκολεύονται λιγάκι οἱ καημένοι μέσα στά στενότατα ὅρια ἐνός θρόνου καί μάλιστα ὑπερυψωμένου.

Φώτιος Μιχαήλ, Δώδεκα λόγοι γιά νά ἀρνηθοῦμε τό μάθημα τῆς «Σεξουαλικῆς ἀγωγῆς»

πηγή:Ζωηφόρος

Έχουμε τουλάχιστον δώδεκα λόγους για να αρνηθούμε την εισαγωγή του μαθήματος «Σεξουαλικής αγωγής» στις σχολικές αίθουσες του δημοτικού σχολείου :

του Φωτίου Μιχαήλ

Ιατρού – Πολύτεκνου γονέα

1. Μονάχα με μια δόκιμη αγωγή οικογενειακού προσανατολισμού και όχι με πρώϊμες σεξουαλικές επεξηγήσεις, θα κατορθώσουμε να αναχαιτίσουμε τη διάλυση της οικογένειας, την όλο και αυξανόμενη μετάδοση αφροδισίων νοσημάτων και τα ραγδαίως αυξανόμενα διαζύγια.

2. Αγωγή προώθησης του θεσμού της οικογένειας μας χρειάζεται και όχι διδασκαλία πρόωρης σεξουαλικής ζωής, για να πετύχουμε επίλυση του δημογραφικού προβλήματος και ενίσχυση του φρονήματος της νεολαίας μας για προσφορά αγάπης και δημιουργική συμμετοχή στα κοινά .

3. Από μαθήματα αρμονικής συζυγίας έχουμε ανάγκη και όχι από πρόωρη σεξουαλική καθοδήγηση . Τα πρώτα, θα μας εξασφαλίσουν ευτυχισμένα νιάτα ενώ η δεύτερη, θα μας φορτώσει με σοβαρά σωματικά και ψυχικά τραύματα, όπως είναι οι ακριβοπληρωμένες επιπόλαιες σχέσεις , οι βαρειές καταθλίψεις και οι απόπειρες αυτοχειρίας.

4. Θεωρούμε άκαιρη και αντιπαιδαγωγική την πρόωρη ενημέρωση των παιδιών του δημοτικού σχολείου για θέματα πού δεν αντιστοιχούν στην κλίμακα της ψυχοσωματικής τους ωριμότητας. Οι μικροί μαθητές, τραυματικά και στανικά, θα χάσουν την παιδική τους αθωότητα και σε κάθε ευκαιρία θα ψάχνουν στα βλέμματα και τις χειρονομίες των γονιών τους διαθέσεις ή επιθυμίες «ζευγαρώματος» ! Με άλλα λόγια, το μάθημα σεξουαλικής αγωγής δεν είναι μονάχα άχρηστο σ’ αυτή την ηλικία , αλλά θα καταστεί και επικίνδυνο για την ομαλή ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού μέσα στο οικογενειακό του περιβάλλον.

5. Η σεξουαλική αγωγή, έτσι όπως προσφέρεται από το σχολικό εγχειρίδιο, «υπηρετεί» εγωϊστικά και φίλαυτα το Άτομο, ενώ η αγωγή της εγκράτειας και της ανάδειξης της ευλογημένης συζυγίας μέσω της «Παιδείας και νουθεσίας Κυρίου» ενισχύει και εξυψώνει το Πρόσωπο : την πεμπτουσία του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού μας.

«Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ»

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός 

Τρόμος καί φόβος ἔχει καταλάβει ὁλόκληρη τήν ὑφήλιο. 

Αἰτία; Ἕνας ἰός. Ἕνα τόσο δά μικροσκοπικό σωματίδιο, πού, ὅπως λένε οἱ εἰδικοί, τό μέγεθός του εἶναι μόλις μερικά χιλιοστά τοῦ χιλιοστοῦ! Σωματίδιο κυριολεκτικά ἀόρατο! Τόσο μικρό, πού στα συνήθη μικροσκόπια οὔτε κἄν διακρίνεται! Μονάχα μέ ἠλεκτρονικά μικροσκόπια οἱ ἐρευνητές μποροῦν νά τό ἐντοπίσουν καί νά τό περιγράψουν. 

Καί ὅμως! Αὐτό τό μικροσκοπικό ψευτοσωματίδιο ἔχει προκαλέσει παγκοσμίως φόβο καί τρόμο καταμέγα. 

Καί συλλογιέται κανείς: Πόσο μικρός καί ἀδύναμος εἶναι τελικά ὁ ἄνθρωπος! Πόσο ἀνήμπορος ἀποδεικνύεται ὁ ἄνθρωπος μπροστά σέ ἀπειλή προερχόμενη ὅχι ἀπό ἐπικείμενους βομβαρδισμούς, ἀλλά ἀπλῶς καί μόνον ἀπό ἐνδεχόμενη μόλυνση ἀπό ἔνα ἀπειροελάχιστο παρασιτικό μόριο! 

Αὐτός, πού ἔφτιαξε οὐρανοξύστες, μπροστά σέ ἔναν ἰό κατάντησε νάνος. Αὐτός, πού νίκησε τήν βαρύτητα καί πέταξε στό φεγγάρι, αὐτοεγκλείστηκε μέσα σέ τέσσερις τοίχους. Αὐτός, πού οἱ ὑφιστάμενοί του τόν τρέμουν, τώρα τρέμει ὁ ἴδιος σάν τό φύλλο, ἁπλά καί μόνον στήν ἰδέα ὅτι τόν ἔχει ἀκουμπήσει τό μικροσκοπικό αὐτό ψευτοοργανίδιο. 

Κάθε μέρα, οἱ ὑπεύθυνοι γιά τήν διαχείρηση αὐτῆς τῆς ἀπρόσμενης ἀπειλῆς, μετρᾶνε κρούσματα καί θανάτους. Ἡ ἀγωνία τους, ἡ ζωγραφισμένη στά προσωπά τους, μεταρέπεται στίς ψυχές τῶν ἀπλῶν ἀνθρώπων σέ θλίψη καί ἀπόγνωση. Σέ πανικό καί σέ ἰδέες αὐτοκτονικές. 

Τό πρόβλημα ἀναδεικνύεται ὡς μέγα καί ἀναγκαστικῶς παίρνονται μέτρα. Ἡ μετάδοση τοῦ ἰοῦ ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο πρέπει, λένε, μέ κάθε τρόπο νά ἀναχαιτισθεῖ. Ἔτσι: Ἡ πολιτεία διατάζει ἀπαγόρευση τῆς κυκλοφορίας. Οἱ γιατροί ὁρίζουν νά μείνουμε κλεισμένοι μέσα στά σπίτια μας. Ἡ διοικοῦσα ἐκκλησία συναποφασίζει μέ τήν πολιτεία νά σφραγιστοῦν οἱ Ἱεροί Ναοί καί νά σταματήσουν οἱ πιστοί νά λειτουργοῦνται καί νά κοινωνοῦν. Ἡ Δικαιοσύνη προαναγγέλλει κυρώσεις γιά τούς παραβάτες. Ἠ ἀστυνομία ἐπιβάλλει πρόστιμα καί πραγματοποιεῖ ἐφόδους σέ σταυροδρόμια καί στίς εἰσόδους τῶν ἐκκλησιῶν. 

Τί κακό μᾶς βρῆκε μέ τοῦτον τόν ἰό! Νά μήν ὑπάρχει φάρμακο εἰδικό, νά μήν ὑπάρχει διαθέσιμο ἐμβόλιο, νά μή μᾶς φτάνουν τά κρεβάτια στίς ΜΕΘ, νά μήν ἔχουμε μάσκες, νά μή βρίσκουμε ἀντισηπτικά, νά μή βγαίνουμε ἀπό τό σπίτι, νά μήν ἀγκαλιάζουμε τούς γονεῖς μας, νά μή φιλᾶμε τά παιδιά μας, νά μήν ἐκκλησιαζόμαστε, νά μήν ἐξομολογούμαστε, νά μή κοινωνοῦμε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων! 

Πάντες οἱ ἰθύνοντες, πολιτικοί καί ἐκκλησιαστικοί ἀξιωματοῦχοι, ἀποδεικνύονται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνήμποροι νά μᾶς προστατέψουν ἀποτελεσματικά. 

Ἀπό παντοῦ ἀδιέξοδα. 

Mᾶς ἔκλεισαν τίς ἐκκλησιές καί δέν κουνήθηκε φύλλο!

Ἀδελφοί, μή φοβᾶστε. Ὑπάρχει ἰός, ἀλλά εἶναι λιγότερο ἐπικίνδυνος, ἀκόμα καί ἀπό τήν γρίππη, πού μᾶς ἐπισκέπτεται κάθε χρόνο. 

Ἡ Παναγιά είναι μαζί μας. 

Οἱ Ἅγιοί μας παρακαλᾶνε τόν οἰκτίρμονα καί πολυεύσπλαχνο Θεό ἀκατάπαυστα. 

Οἱ παπποῦδες μας, πού εἶναι στον Οὐρανό καί ἔχουν παρρησία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τό ἴδιο.

Οἱ περισσότεροι παπάδες μας, πλῆθος λαϊκῶν καί τά ἀμέτρητα Μοναστήρια μας ξενυχτᾶνε στήν προσευχή καί στίς μετάνοιες.

Τίποτε δέν μπορεῖ νά διαιρέσει τήν Ἐκκλησία, ὅσο ἡ φιλαρχία. (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

Τίποτε δέν μπορεῖ νά διαιρέσει τήν Ἐκκλησία, ὅσο ἡ φιλαρχία.\

(Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ἡ λεγόμενη ἁγία καί μεγάλη σύνοδος τῆς Κρήτης ἑτοιμαζόταν ἐδῶ καί πενήντα χρόνια περίπου. Ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ζοῦσε ἀκόμα τότε. Παρακολουθῶντας τίς μεθοδευμένες προετοιμασίες τοῦ ληστρικοῦ Κολυμπαρίου ἔλεγε: Αὐτή ἡ Σύνοδος εἶναι καλύτερα νά μή γίνει. Διότι, ἄν πραγματοποιηθεῖ, μονάχα σχίσματα καί αἱρέσεις θά προκαλέσει.

Πόσο προφητικός ἦταν ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου! Δυστυχῶς, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος προέβλεψε, οἱ ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης ἔγιναν αἰτία ὄχι μονάχα οἱ κάθε λογῆς αἱρέσεις νά ἀναγνωρισθοῦν ὡς ἐκκλησίες, ἀλλά καί νά ὁδηγηθοῦμε σήμερα, μέ ἀφορμή τό ‘’Οὐκρανικό αὐτοκέφαλο’’, σέ πρόκληση σχίσματος στήν Ἐκκλησία.

Ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, γιά τίς ἁμαρτίες μας, θριάμβευσε στήν Κρήτη. Οἱ προειδοποιητικές διδαχές γιά τίς ὀλέθριες συνέπειες τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἀπό τόν Ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τόν Ἄγιο Παΐσιο, τόν ὅσιο γέροντα Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη, τόν θρυλικό π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη, τόν μακαριστό πατέρα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο, δυστυχῶς, στό ἀμαυρό Κολυμπάρι περιφρονήθηκαν ἐντελῶς.

Ἄς μη γελιόμαστε. Ἡ μήτρα, πού λόγῳ τοῦ Οὐκρανικοῦ γέννησε τό σχίσμα, δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν θεσμοθέτηση τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τήν πραγματοποιηθεῖσα στήν ληστρική σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου.

Ἐάν ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης εἶχε καταδικάσει ἐμπράκτως τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, σήμερα δέν θά φτάναμε στήν ταραχή, τήν σύγχυση, τήν διαίρεση καί τό σχίσμα. 

Ἐάν στό Κολυμπάρι οἱ συνελθόντες Πατριάρχες καί Ἐπίσκοποι δέν ὑπέκυπταν στόν πειρασμό τῆς ἐκκοσμίκευσης, σήμερα ἡ Ἐκκλησία θά συνέχιζε νά πορεύεται ἐν Εἰρήνῃ καί ὁμονοίᾳ.

Ἡ παραχώρηση τοῦ λεγόμενου ‘’Οὐκρανικοῦ αὐτοκεφάλου’’, ἐάν ὄντως ἦταν προϊόν Θείου φωτισμοῦ καί στοιχίσεως Ἁγιοπατερικῆς, Εἰρήνη καί Ἑνότητα θά ἔφερνε στήν Ἐκκλησία καί σέ καμμιά περίπτωση δέν θά προκαλοῦσε διαίρεση, ταραχές καί ἀντιπαλότητες.

Ὁ τ. καθηγητής Δογματικῆς Θεολογίας κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, σέ πρόσφατη δήλωσή του, ξεκαθαρίζοντας πρῶτα, ὅτι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο εἶναι ἀναρμόδιο γιά νά δώσει αὐτοκεφαλία, καθώς ἡ Οὐκρανία ἀνήκει στό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, δικαίως καί εὐστόχως ἀναρρωτιέται: Γιατί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἀναγνωρίζει ἕνα μόρφωμα, τό ὁποῖο ὁ ἴδιος εἶχε καταδικάσει;(5)

Μάλιστα σέ ἐπιστολή του(4), πού ἀπευθύνει πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ καθηγητής κ. Δ. Τσελεγγίδης μεταξύ τῶν ἄλλων διευκρινίζει, ὅτι τό λεγόμενο Οὐκρανικό αὐτοκέφαλο είναι θέμα οὐσιαστικά Ἐκκλησιολογικό-Δογματικό μέ ἀναπόφευκτες σωτηριολογικές προεκτάσεις.

Σεμνόν τό τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα.

Σεμνόν τό τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα.

(Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

Στήν Ἐκκλησία μας ποτέ δέν μετροῦσαν τά κοσμικῆς τάξεως προσόντα τῶν ὑποψηφίων ἱερέων. Οἱ περισσότεροι Ἅγιοι ἱερεῖς τῶν ἡμερῶν μας ἦταν παπάδες ὀλιγογράμματοι ἤ τέλος πάντων χωρίς τίτλους ἀκαδημαϊκῶν σπουδῶν.

Συνεπῶς, γιά τίς σημερινές ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἄς μή μιλᾶμε γιά παπάδες ‘’προσοντούχους’’ καί ‘’μή προσοντούχους’’. Γιά παπάδες πτυχιούχους ἀνωτάτων σχολῶν καί γιά παπάδες τοῦ δημοτικοῦ. Καλύτερα νά μιλᾶμε ἁπλά καί μόνον γιά ἱερεῖς ἀξίους τῆς ἱερωσύνης. Μέ λιγοστά γράμματα ἐνδεχομένως, ἀλλά ἀξίους. Νά πληροῦν, δηλαδή, ὅλες τίς ἱεροκανονικές προϋποθέσεις ἱερωσύνης καί νά ἀγωνίζονται φιλότιμα στον στῖβο τῆς πνευματικῆς ζωῆς μιμούμενοι ἁγίους προκατόχους τους. Ὅπως ἔλεγε καί ὁ μακαριστός π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, νά εἶναι οἱ ἴδιοι θεραπευμένοι, ὥστε νά μποροῦν νά θεραπεύσουν καί τούς ἄλλους.

Στό ἐρώτημα, κατά πόσον ἐντελῶς ἀπροϋπόθετα μπορεῖ ὁ ὁποιοσδήποτε νά γίνει ἱερεύς, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀπαντᾶ μονολεκτικά καί ἁπόλυτα: Ὄχι. Ἀπροϋπόθετα δέν μπορεῖ κανένας νά γίνει παπάς.

Συνοδικῶς οἱ ἅγιοι Πατέρες καί  θεοπνεύστως ἑρμηνεύοντας τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ξεκαθάρισαν λεπτομερῶς τίς προϋποθέσεις ἱερωσύνης καί ὥρισαν μέ σαφήνεια καί ἀκρίβεια τά λεγόμενα ‘’κωλύματα ἱερωσύνης’’. Δηλαδή, ποιά ἁμαρτήματα, ἀκόμα καί μετά ἀπό εἰλικρινή μετάνοια, στέκονται ἀξεπέραστα ἐμπόδια στό νά γίνει κάποιος παπάς (πορνεία, μοιχεία, τοκογλυφία, μαγεία, φόνος, δεύτερος γάμος κ.α.).

Σκοπός τους τελικός εἶναι, νά μπερδέψουν τούς πιστούς.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Οἱ θιασῶτες τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἔχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει στίς ἡμέρες μας. Μέχρι χθές κάνανε τόν δῆθεν εὐσεβῆ καί πατροπαράδοτον. Σήμερα, ὅμως, ἔχουν πετάξει ἀπό πάνω τους τίς προβιές τῆς μεταμφίεσης καί ἄφησαν νά φανοῦν πλέον ξεκάθαρα οἱ πραγματικές τους προθέσεις.

Δέν προφταίνουμε ἁπλῶς καί μόνον νά μετρᾶμε τίς δαιμονικές τους ἐπινοήσεις!

Ὕπνος δέν τούς πιάνει, γιά νά σκέφτονται τί νεώτερο θά ἐπιχειρήσουν, ὥστε νά μπερδέψουν ἀκόμα περισσότερο τίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

Ὁ ἐν πολλοῖς τεχνηέντως ἀκατήχητος λαός μας, δυστυχῶς, ἀδυνατεῖ νά ξεχωρήσει τήν ὄντως Ἀλήθεια ἀπό τίς ψευτοαλήθειες τῶν οἰκουμενιστῶν και ἔτσι πολύ εὔκολα πέφτει θῦμα τῶν παγίδων, πού στήνουν οἱ ἀντίχριστοι.

Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά ἀγάπη, ἀλλά ὄχι μέ τήν γλῶσσα τοῦ Μαθητῆ τῆς Ἀγάπης, τοῦ Ἰωάννου, πού ἀπαγόρευε ἀκόμα και τήν καλημέρα στούς αἱρετικούς.

Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά εἰρηνική τάχα συνύπαρξη μέ τούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους. Περιφρονοῦν, ὅμως, ὑβριστικά τούς Ἀγίους μας Πατέρες, πού καταδικάζουν μέ καθαίρεση καί ἀφορισμό, ἀκόμα καί τήν ἁπλῆ εἴσοδο σέ συναγωγές καί τζαμιά.

Μιά κατάσταση ρεμπελιό

Μιά κατάσταση ρεμπελιό

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Κατά γενική ὁμολογία, στίς ἡμέρες μας, τό οἰκοδόμημα τῆς τρισχιλιετοῦς πολιτισμικῆς μας κληρονομιᾶς ἔχει καταρρεύσει σχεδόν ὁλοσχερῶς. Ἀπανωτές ‘’σεισμικές δονήσεις’’, μέ ἔμφαση τά τελευταῖα χρόνια, κατάφεραν νά μήν ἀφήσουν τίποτε ὄρθιο. Παιδεία, πολιτική, ἦθος, ἠθική, καλλιτεχνική δημιουργία, ἐκκλησιαστική διοίκηση, βιώνουν μιά παρακμή ἄνευ προηγουμένου.

Τά πάντα ἔχουν ἰσοπεδωθεῖ. Οἱ πάντες ἔχουν ναρκωθεῖ. Καί οἱ ἀρμόδιοι γιά τήν λήψη ‘’μέτρων ἀντισεισμικῶν’’ ὄχι μονάχα ἀδρανοῦν προδοτικῶς, ἀλλά ἀπό πάνω,‘’τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιπραμμένων’, κατά τήν κρίση τῶν προγόνων μας, ‘’ἄδουν’’ χύδην καί ὑβριστικῶς.

Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά στήν μακραίωνη ἱστορική μας διαδρομή, πού ὡς λαός ἔχουμε ξεπέσει καί ἔχουμε περιέλθει σέ κατάσταση κρίσεως καθολικῆς. Ἡ διαφορά, ὅμως, εἶναι, ὅτι στήν παροῦσα κρίση παραχώθηκε στανικῶς κάθε ἴχνος συνειδητοποίησης τῶν συνεπειῶν της καί τεχνηέντως καταργήθηκε κάθε περιθώριο ἀποφασιστικῆς ἀντιμετώπισής της.

Ἄρχοντες καί λαός ἔχουμε κυριολεκτικά παραλύσει. Ἔχουμε φτάσει στά ἔσχατα τῆς πνευματικῆς καί ψυχικῆς μας καταβαράθρωσης. Ἀπόδειξη, τό πῶς συνεχίζουμε καί στεκόμαστε ἀπέναντι στούς δυνάστες τῆς Ψυχῆς μας καί τῆς Πατρίδος μας. Τοὐτέστιν, ἀπέναντι στίς μεθοδίες τοῦ μισόκαλου καίστίς δηλωμένες ὀρέξεις τῶν ἐπιβούλων τοῦ Γένους μας:

Ἐνῷ ζοῦμε ὑπό καθεστός ἀδιαμφισβήτητης σκλαβιᾶς στά πάθη μας καί στούς ‘’ἑταίρους’’,ἐντούτοις ἐπιμένουμε ἐμπράκτως νά ὑποστηρίζουμε, ὅτι αὐτό πού βιώνουμε εἶναι ἡ πᾶσα ἐλευθερία! Τέτοια ἑκουσία σκλαβιά δέν ματάγινε στήν Πατρίδα μας.

Πρίν ἀπό ἀρκετά χρόνια, ὁ φιλόσοφος καί λόγιος πολιτικός Παναγιώτης Κανελλόπουλος ἔγραφε σχετικῶς: ‘’Ἡ τάσις πρός τήν ὑποδούλωση εἶναι ἀπό τά σημαντικώτερα συμπτώματα τοῦ αἰῶνα μας. Πλῆθος ἄνθρωποι ἐλεύθεροι, μορφωμένοι (τοὐλάχιστον συμβατικά καί τυπικά), ἄνθρωποι ‘’προοδευμένοι’’ ἤ ‘’προοδευτικοί’’ ζητοῦν, τείνουν νά ὑποδουλωθοῦν. Καί θέλουν νά ‘’διακριθοῦν’’, νά ξεχωρίσουν ‘’δυναμικά’’ στήν πορεία πρός τήν ὁλοκληρωτική ὑποδούλωση’’.

Τόν παραπάνω στοχασμό τοῦ Παναγιώτη Κανελλόπουλου ἔρχεται στήν ἴδια περίπου χρονική στιγμή νά συμπληρώσει καί ὁ καθηγητής Ἀλέξανδρος Τσιριντάνης, γράφοντας: ‘’Ὑποψήφιοι τύραννοι ὑπῆρχαν πάντοτε. Τό ἐρώτημα εἶναι, γιατί στήν ἐποχή μας ἐπρόβαλαν τόσοι ὑποψήφιοι δοῦλοι, μέσα στήν ἄνθιση τῶν ἰδανικῶν τῆς ἐλευθερίας. Τί συνέβη, ὥστε οἱ τύραννοι αὐτοί νά βροῦν ἕτοιμο τό ἔδαφος γιάτήν τυραννία;’’

Ἐν ὄψει ἐκλογῶν (Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός)

  

Ὁ πολιτισμός, τοὐτέστιν, ἡ ὀργάνωση τοῦ Τρόπου ζωῆς, εἶναι σπουδαία κατάκτηση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά σαφῶς μεταπτωτική. Δηλαδή, εἶναι μέν σημαντικότατο ἐπίτευγμα, ἀλλά ἀτελές καί ἐμπαθές. Κατορθώνει καί ἀπαλύνει τόν πόνο τῶν δυσκολιῶν καί ὀμορφαίνει κάπως τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ἀπό μόνος του ὁ πολιτισμός δέν καταφέρνει νά τόν σώσει. Διότι, ἁπλούστατα, βαθιά στό μεδοῦλι του ἐμπεριέχει ὁ ἴδιος τό στοιχεῖο τῆς φθορᾶς καί τοῦ θανάτου. Καί ὠς φθαρτός καί θνησιγενής πού εἶναι, ἀδυνατεῖ παντελῶς νά προσφέρει τέλεια καί ἀθάνατα δωρήματα. ’’Πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον’’. Ἐάν θέλουμε νά μιλᾶμε γιά τελειότητα, τότε, σύμφωνα μέ τήν Πίστη μας, ὀφείλουμε νά στρέψουμε τίς καρδιές μας πρός τόν Οὐρανό, στόν Ἰησοῦ Χριστό. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ Ζωή καί τό Φῶς. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ Πηγή παντός ἀγαθοῦ, κάθε τελείου δωρήματος. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ Ὁδός. Εἶναι ἡ σαρκωμένη Ἐλπίδα καί Σωτηρία τοῦ Γένους τῶν Ἀνθρώπων. Εἶναι τό τέλειο καί μοναδικό ὑπόδειγμα τῆς ὄντως Ζωῆς.

Μελετῶντας, ἔστω καί ἀκροθιγῶς, τήν ἀργόσυρτη ἱστορική διαδρομή τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, διαπιστώνουμε, ὅτι ὁ κυκλικός χαρακτῆρας τῶν γεγονότων καθορίζεται αἰτιολογικῶς ἀποκλειστικά καί μόνον ἀπό τά πάθη του, ἰδιαίτερα ὅταν αὐτά ἐλευθερώνονται καί ἀφήνονται ἐντελῶς ἀχαλίνωτα.

Μπροστά στήν ἱστορικῶς ἀδιαμφισβήτητη αὐτή πραγματικότητα, πόσο τραγική φαντάζει σήμερα ἡ ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀνάθεση κάθε ἐλπίδας μας σέ συστήματα ἐγκεφαλικῆς καθαρά ἐπινόησης, σέ ὑποψήφιους κυβερνῆτες γεμάτους πάθη καί ἀδυναμίες!

Τήν φαυλότητα, τήν ἀναξιοπιστία καί τήν διαστροφή πλήθους ἀξιωματούχων πολιτικῶν καί ὅχι μόνον, τήν δοκιμάσαμε ὡς λαός ἐπί ἔτη πολλά. Ὁ μισόκαλος στήν ἀρχή, μέχρι νά μᾶς βάλει στό χέρι, μᾶς ξεγέλασε μέ δῶρα φανταχτερά. Μέ καλύτερες ἀμοιβές, μέ πολυτελῆ αὐτοκίνητα, μέ ἔγχρωμες τηλεοράσεις, μέ δάνεια γιά διακοπές καί ἐξοχικά, μέ πανέξυπνα κινητά κ.ἄ.π. Στήν συνέχεια, σάν εἶδε ὅτι τσιμπήσαμε, ἔβαλε τά μίσθαρνα ὄργανά του, νά μᾶς χορέψουν κυριολεκτικά στό ταψί. Ἡγεσίες παρηκμασμένες, βουτηγμένες μέσα στήν ἁμαρτία, ἀνέλαβαν νά ὁδηγήσουν καί τόν λαό στόν ἴδιο βοῦρκο, στήν ἴδια παρακμή.

Μαγιά, πού δέν ξύνισε ποτέ

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Γιά κάθε ἐναπομείνασα γρηγοροῦσα συνείδηση εἶναι ὁλοφάνερο πλέον, ὅτι οἱ  ἀπόγονοι τοῦ Καρλομάγνου δέν τρέφουν καί τά καλύτερα αἰσθήματα γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες. Ἡ Εὐρωπαϊκή ἱστορία βεβαιώνει, ὅτι ἐδῶ καί δώδεκα ὁλόκληρους αἰῶνες οἱ πρόγονοι τῶν σημερινῶν μας ἑταίρων δέν κάνουν τίποτε ἄλλο, ἀπό τό νά ἀπεργάζονται ἀσταμάτητα τόν ἀφανισμό τῆς ἀγιασμένης Ρωμηοσύνης. Μᾶς μισοῦν. Καί μάλιστα, γιά λόγους καθαρά πνευματικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς τάξεως, μᾶς μισοῦν θανάσιμα καί δέν τό κρύβουν.

Ἀμέτρητα εἶναι τά  παραδείγματα τοῦ ἄσβεστου αὐτοῦ μίσους τῶν Δυτικῶν ἐναντίον μας, ἐναντίον τῆς Ἑλληνικότητας καί τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές ἄς ἀναφέρουμε δυό-τρία ἀπό τά πιό τελευταῖα καί πειστικά:

Πρῶτον, τήν φτωχοποίηση τῆς πανέμορφης καί πάμπλουτης Πατρίδας μας μέ τά λεγόμενα  μνημόνια (δαιμονική ἐπινόηση τῆς ΕΕ, τοῦ ΔΝΤ καί τῆς ΚΕΤ...).

Δεύτερον, τήν ἀπόπειρα περιφρόνησης τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς μας Παραδόσεως μέσῳ τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης (τά πρῶτα συγχαρητήρια ἦταν τοῦ αἱρεσιάρχη τοῦ πάπα...).

Καί  τρίτον, τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας μας μέ τήν παράσταση τοῦ θιάσου τῶν Πρεσπῶν (Βερολίνο, Βρυξέλλες καί Οὐάσιγκτον ἐπί ποδός...).

Ὁρίστε παρακάτω καί μερικά ἱστορικά γεγονότα ἀπό τίς διαχρονικές σχέσεις Δύσεως καί Ρωμηοσύνης, πρός διευκόλυνση τῆς ἐρμηνευτικῆς τῶν προαναφερθέντων παραδειγμάτων.

Στά 820, τά στρατεύματα τοῦ Καρλομάγνου μέ τήν δύναμη τῶν ὅπλων διώκουν τόν Ὀρθόδοξο τότε πάπα Ρώμης καί ἐγκαθιστοῦν Φράγκο πάπα, αἱρετικό, πρᾶγμα πού συνεχίζεται μέχρι καί σήμερα. 

Εἰδική ἀποστολή στήν Οὐκρανία

https://orthodoxie.com/en/the-new-autocephalous-orthodox-church-of-ukraine-and-the-greek-catholic-church-of-ukraine-agree-to-develop-a-cooperation-roadmap/

''Η νέα Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και η Ελληνική Καθολική Εκκλησία της Ουκρανίας συμφωνούν να αναπτύξουν από κοινού έναν χάρτη (ένα σχέδιο) συνεργασίας".Προαναγγελίες συνεργασιῶν καί συμφωνιῶν προβάλλονται στά διεθνῆ ΜΜΕ ἀνάμεσα στόν προκαθήμενο τῆς ''νέας Οὐκρανικῆς ἐκκλησίας'' (νωπή εἶναι ἀκόμα ἡ ὑπογραφή τοῦ Φαναρίου) καί τόν προϊστάμενο τῶν Οὐνιτῶν τῆς Οὐκρανίας...!!!

Θά βρεθεῖ ἄραγε ἕνας Νέος Ἅγιος Δαμασκηνός (Στουδίτης, Ἐπίσκοπος Λητῆς καί Ρεντίνης), γιά νά βάλλει τά πράγματα στήν θέση τους στήν πολύπαθη Οὐκρανία (Μικρά Ρωσσία); 

 (Στα χρόνια της δουλείας, αλλά επίκαιρη όσο ποτέ...)

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ

Οι Άγιοι είναι οι πνευματικοί μας οδοδείκτες. Τον δρόμο του Θεού, αυτοί μας τον δείχνουν. Και μας τον δείχνουν όχι βεβαίως ακαδημαϊκά, αλλά μέσα από την πνευματική τους εμπειρία. Με τις διδαχές τους και προπάντων με την ίδια τους την ζωή.

Οι Άγιοι, δηλαδή οι Άνθρωποι του Θεού, είναι οι δάσκαλοί μας και οι βοηθοί μας στον αγώνα για την κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση. Οι αγώνες τους οι πνευματικοί και οι διδασκαλίες τους έχουν ισχύ διαχρονική και ο λόγος τους είναι πάντοτε σύγχρονος, ακέραιος και ασφαλής.

Είναι θαυμαστό, το πόσο επίκαιροι αναδεικνύονται κάθε φορά, που καλούνται να δώσουν απαντήσεις σε προβλήματα είτε προσωπικά είτε γενικά της ζωής της Εκκλησίας μας.  

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επικαιρότητας του λόγου και των έργων των Αγίων μας αποτελεί ένας Άγιος καταγόμενος από την καρδιά της Μακεδονίας μας, από την Θεσσαλονίκη. Τον γιορτάζουμε στις 27 Νοεμβρίου και ονομάζεται Δαμασκηνός. Είναι ο Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης, Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης.  

Γεννήθηκε το 1520 στην Πόλη του Αγίου Δημητρίου. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εκάρη μοναχός στην Αδελφότητα των Στουδιτών και στα 1560 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης. Το σύγγραμμά του με τον τίτλο ''Θησαυρός'' στήριξε αποφασιστικά το δούλο Γένος και απέτρεψε τον εκτουρκισμό των Ορθοδόξων Βουλγάρων.

Ο Γερμανός θεολόγος Στέφαν Γκέρλαχ, μολονότι εχθρικός προς την Ορθοδοξία, μας βεβαιώνει, ότι ο Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης ήταν ένας από τους τρεις πιο μορφωμένους Ορθοδόξους Κληρικούς της εποχής του και μάλιστα ο πιο επαινετός ''λόγω της ιδιαιτέρας μετριοφροσύνης, ολιγάρκειας και των άλλων αρετών του''.(1)

Και πώς, αυτός ο ''λαμπράς παιδείας και άμετρης ταπεινοφροσύνης Επίσκοπος'', από τα μέρη του Λαγκαδά βρέθηκε στα μέρη της Μικράς Ρωσσίας, στην σημερινή Ουκρανία, δηλαδή;

Ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ ἄγρυπνος Ἐπίσκοπος, κατά τῶν αἱρέσεων.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ὁ Μέγας Βασίλειος δέν εἶναι μονάχα ὁ Ἅγιος Ἱεράρχης τῆς ἀγάπης, τῶν θεοφώτιστων διδαχῶν, τῶν γραμμάτων καί τῶν ἐπιστημῶν, τῆς ἄσκησης καί τῆς ἀρετῆς. Εἶναι ταυτόχρονα καί ὁ τολμηρός ὁμολογητής τῆς Πίστεως, ὁ αὐστηρότατος διώκτης τῶν αἱρέσεων, ὁ ἄγρυπνος Ἐπίσκοπος, ὁ ὅντως ποιμήν.

Στά χρόνια τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἠ Ἐκκλησία ταλανιζόταν ἀπό τήν διάδοση δύο κυρίως αἱρέσεων: Τοῦ Ἀρείου καί τοῦ Σαβελλίου. Ἡ αἵρεση τοῦ Ἀρείου εἶχε καταδικασθεῖ ἤδη ἀπό τήν πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο (325).Ἐντούτοις, κατά τά χρόνια τοῦ ἁγίου Μεγάλου Βασιλείου (330-379), οἱ ὁπαδοί τῶν κακοδοξιῶν τοῦ Ἀρείου εἶχαν τόσο πληθυνθεῖ, ὥστε κατάφεραν καί πῆραν στά χέρια τους τό σύνολο σχεδόν τῶν Ἱερῶν Ναῶν.

Τό γεγονός αὐτό ἀποκαλύπτεται σέ μιά ἐπιστολή τοῦ Ἁγίου, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται ‘’τοῖς Δυτικοῖς Ἐπισκόποις’’. Στήν ἐπιστολή του αὐτή ὁ Μέγας Βασίλειος περιγράφει λεπτομερῶς ὅλα τά βάσσανα, πού ὑπέστησαν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἐξ αἰτίας τῆς ἄρνησής τους νά ἀποδεχθούν τίς κακοδοξίες τοῦ Ἀρείου. Τά λόγια του εἶναι τόσο ἐπίκαιρα! Θαρεῖς καί γράφτηκαν γιά νά περιγράψουν ἐπακριβῶς τίς διώξεις καί τήν κατασυκοφάντηση τῶν ὁμολογητῶν τῆς Πίστεως τῶν ἡμερῶν μας. Ἐκείνων, δηλαδή, τῶν Πιστῶν, πού ἀγωνίζονται σήμερα μέ φιλότιμο ἐναντίον τοῦ οἰκουμενισμοῦ, διακόπτοντας κάθε κοινωνία μέ τούς φορεῖς αὐτῆς τῆς δαιμονικῆς παναιρέσεως. Γράφει ὁ Ἅγιος: Τά πλήθη, ἀφοῦ ἐγκατέλειψαν τούς οἴκους τῆς προσευχῆς, συναθροίζονται στίς ἐρημιές. Τό θέαμα εἶναι ἐλεεινό: Γυναῖκες καί παιδιά καί γέροντες καί ἄλλοι ἀσθενεῖς, κάτω ἀπό ραγδαῖες βροχές καί χιονοπτώσεις καί ἀνέμους καί χειμωνιάτικους παγετούς, ἀλλ’ ἐπίσης καί τό καλοκαίρι κάτω ἀπό τόν φλογερό ἥλιο, ταλαιπωροῦνται στό ὕπαιθρο. ‘’Καί ταῦτα πάσχουσι διά τό τῆς πονηρᾶς ζύμης Ἀρείου γενέσθαι μή καταδέχεσθαι’’. Καί τά ὑποφέρουν ὅλα αὐτά, διότι δέν δέχτηκαν τήν πονηρή ζύμη (τήν αἵρεση) τοῦ Ἀρείου.

Φώτης Μιχαήλ, Μέχρι πότε θά φιμώνονται οἱ παπάδες μας;

Μέχρι πότε θά φιμώνονται οἱ παπάδες μας;

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ἐδῶ καί δυό χρόνια περίπου, ὅσοι ἀπό τούς ἱερεῖς μας εἶναι φιλότιμοι, εὐλαβεῖς καί καθαρόαιμοι Ὀρθόδοξοι, βιώνουν ὁμολογουμένως ἕνα ἰδιάζον καί πρωτόγνωρο γι’ αὐτούς βασανιστήριο: Τούς ἔχει φορεθεῖ μέ τό στανιό φίμωτρο διπλῆς ραφῆς, μή τυχόν καί ξεθαρρέψουν καί μιλήσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τά δεινά τῆς Ὀρθοδοξίας μας, γιά τήν ἀπροκάλυπτη παραποίηση τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεώς μας.

Ἀπό τό Κολυμπάρι καί μετά, δηλαδή, ἀπό τήν Πεντηκοστή του 2016 καί ἐντεῦθεν, ὅσοι ἱερεῖς μας τολμοῦν καί πορεύονται δίπλα στό ποίμνιό τους ὡς ‘’ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις ἡμῶν Πατράσι’’ καί ὅχι ὡς ‘’πειθόμενοι τοῖς ρήμασι τοῖς αἱρετικοῖς’’, περνᾶνε δύσκολες ἡμέρες.

Στά κατάβαθα τῆς ψυχῆς τους ζοῦν διαρκῶς μία ἐξόχως βασανιστική σύγκρουση, ἡ ὁποία μέρα μέ τήν ἡμέρα γίνεται ὅλο καί πιό ὀδυνηρή.

Τό συγκρουσιακό δίπολο, ἰσχυρότατο μέν, ἀλλά ὄχι καί ἀκαταμάχητο, ξεκινάει ἀπό τήν αὐτονόητη ἐπιθυμία τῶν παραδοσιακῶν μας παπάδων νά ὑπακούσουν στήν προτροπή τοῦ Ἀπ. Πέτρου ‘’πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις’’.

Ἀπό τήν μιά μεριά, λοιπόν, οἱ βουλές τοῦ Θεοῦ: ἡ ζῶσα ἐκκλησιολογική τους συνείδηση προσπαθεῖ νά τούς κρατήσει ὅρθιους καί δυνατούς πάνω στίς ἐπάλξεις τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς ὀρθοπραξίας. Ἀπό τήν ἄλλη, τό θέλημα τό ἀνθρώπινο: οἱ δυνάμεις τοῦ μισόκαλου, καμουφλαρισμένες μέ μίτρες καί πατερίτσες χρυσοποίκιλτες, κάνουν τό πᾶν, ὥστε νά ἀλλοιώσουν τό Ὀρθόδοξο Ἐκκλησιολογικό τους φρόνημα καί νά γκρεμίσουν μέσα τους κάθε σωτήριο ὀχυρό νηπτικῆς Πατερικῆς Παραδόσεως.