Χειροκροτῆστε μας.

«Εν ενί πνεύματι» αυτόπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.

Γράφει ο Μέτοικος

Με καλογερική ταπεινοφροσύνη που, κατά την επιταγή του αββά Αντώνιου, ξεπερνιούνται «όλες οι παγίδες του εχθρού (δηλαδή του διαβόλου) που, είναι απλωμένες πάνω στη γη», ο ηγούμενος Αλέξιος και το πλήρωμα της αγιορείτικης Μονής του Ξενοφώντα, γιόρτασαν το Χρυσό Ιωβηλαίο τους στην ταπεινή αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής στην πρωτεύουσα.

Με πρόφαση τη «δοξολογία Θεού» και [τον] ευχαριστήριο απολογισμό για τα πενήντα χρόνια πορείας της αδελφότητας [της Μονής του Οσίου Ξενοφώντα]», ήταν όλοι εκεί «Εν ενί πνεύματι» αυτοπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.

Ο ΠτΔ Κων. Τασούλας με τον βαθυστόχαστο χαιρετισμό του διόρθωσε τους Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκοντας στην πανηγυρίζουσα ομήγυρη ότι :«μοναχικός βίος δεν σημαίνει ανενεργό απραξία, αλλά ένταξη των βιοτικών πλευρών της ζωής στην αλήθεια του Χριστού»!

Μετά από αυτή την βαρύνουσας σημασίας θεολογική παρέμβαση του ΠτΔ, προφανώς, είναι παρωχημένη η διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου πως : «ου δει τον Μοναχόν προσπάσχειν τη από των ανθρώπων δόξη, ούτε αντέχεσθαι τιμής υπερβαλλούσης, αλλά και διορθούσθαι τους ούτω τιμώντας, ή πλέον περί αυτού φρονούντας» και, ασφαλώς, δεν έχει καμιά αξία η «Αποταγή» ως θεμελιώδης προϋπόθεση στην πορεία του Μοναχού από τη γη στον ουρανό.

Ο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β΄, καμία σχέση με το «Και πάσης Ελλάδος ρε παιδί μου» σατιρικό έργο του Χάρρυ Κλυνν, τόνισε στον χαιρετισμό του ότι «το ασκητικό ιδεώδες προβάλλει έναν εντελώς άλλο τρόπο ζωής, που συμπυκνώνεται στη φράση ‘’Δεν θα λάβεις πνεύμα αν δεν δώσεις αίμα”» και, εσχάτως… μπόλικο θέαμα.

Πάντως, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄ τόνισε ότι : «Σε αυτή την πρόκληση της εποχής μας, [δηλονότι στην κατάργηση της πραγματικής διάστασης του χώρου και του χρόνου, την κατάργηση κάθε ορίου (όπως γνωρίζει και κάνει ο Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος)] μπορεί και ο μοναχισμός να συμβάλει αποφασιστικά, αρκεί να μην ενδώσει στον πειρασμό της εκκοσμίκευσης (που τον γνωρίζει ο Αθηνών)».

Προφανώς, με τη φράση «κατάργηση κάθε ορίου», ο Αθηνών Ιερώνυμος Β΄ εννοεί τα όρια που έθεσαν οι πατέρες της Εκκλησίας για τους Μοναχούς που, ολοφάνερα και σκανδαλωδώς, παραβιάστηκαν στην εκδήλωση «χειροκροτήστε μας» των Ξενοφωντινών καλογέρων που, φαίνεται, σαν τον Δημά «ἀγάπησαν τὸν νῦν αἰῶνα».

Πάντως «τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες; εἰ δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών» ηγούμενε Αλέξιε;

Από τα 1028 χρόνια ιστορίας του Μοναστηριού του Οσίου Ξενοφώντα, προεστέ Αλέξιε, δεν είναι απόλυτα εγωιστικό να διαλέξεις για πανηγυρισμό μόνο τα τελευταία πενήντα χρόνια της παρουσίας σου στο Μοναστήρι;

Πρόσκλησις δόλια, πανήγυρις μετά δόλου.

Γράφει ο Μέτοικος

«Ότι ήταν χθες ο Αρειανισμός, είναι σήμερα ο Παπισμός».

Απόφαση Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως του 1848

Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται ο γέρων του Φαναρίου.

Πρόσκλησις δόλια, πανήγυρις μετά δόλου, η Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, στις 30 Νοεμβρίου.

Ο π.Βαρθολομαίος, επειδή «η μετριότης του [διαπίστωσε ότι] συνεχίζεται η απουσία πλήρους κοινωνίας (!) με την Πρεσβυτέρα Ρώμη», προσκάλεσε τους Ορθοδόξους Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αντιοχείας στο Φανάρι για να «διακρίνουν συνοδικά τις μεγάλες και πιεστικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο χριστώνυμος λαός του Θεού στον ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο μας»!

Και οι «προκλήσεις», που ο Λαός του Θεού αντιμετωπίζει και πρέπει να διακρίνουν οι Πατριάρχες Ιεροσολύμων Θεοφίλος Γ΄ και Αντιοχείας Ιωάννης Ι΄ μαζί με τον π.Βαρθολομαίο και τον τιτανοτεράστιο των πατριαρχών Αλεξανδρείας Θεόδωρο τον Βου, προϋποθέτουν την εγκατάλειψη της Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας και του Κανονικού Δικαίου με την παραδοχή πως, «οι κανονικές διατάξεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι ουσιαστικά εργαλεία για την προώθηση της οικουμενικής κίνησης»!

Ὁ σταυρωτῆς μιλᾶ γιὰ ἀνάσταση!

Γράφει ο Μέτοικος

Ο σταυρωτής του «Αγνού χωρίς προσποίηση κι αληθινού χωρίς υποκρισία» Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, μιλά για ανάσταση! Στο Πασχάλιο μήνυμα του.

Κούφια λόγια, κρύα πολυλογία, διχαλωτή η γλώσσα υποκρισίας του Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Γεωργίου.

Όταν σταυρώνεις τον αδελφό σου Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, γιατί αταλάντευτα περπατά στα ίχνη των Πατέρων της Εκκλησίας, πως τολμάς και μιλάς για την Ανάσταση του Κυρίου Γεώργιε;

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ή ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός θα χαρακτήριζαν διαφορετικά τον Πάπα Ρώμης που ο επίσκοπος Πάφου Τυχικός ονόμασε «εκπρόσωπο του Διαβόλου»;

Ο Κύριος της Ζωής Ιησούς Χριστός πράγματι επίσκοπε Γεώργιε «απέδειξε ότι το μίσος των Αρχιερέων και των Φαρισαίων ήταν εφήμερο». Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αποδεικνύει με την καρτερικότητα και μεγαλοψυχία του πως, η «κακία των σταυρωτών του είναι παροδική.

Δὲν μᾶς ἔλειψες!

Γράφει ο Μέτοικος

Τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης επισκέπτεται ο επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος Αρχοντώνης, γεγονός που δεν αποτελεί για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς ούτε ύψιστη τιμή, μα μήτε και μεγάλη ευλογία, διότι έχουν αποθέματά τους από την προ τετραμήνου επίσκεψή του στη συμπρωτεύουσα. Οπότε, δεν μας έλειψες!

Ο π.Βαρθολομαίος επισκέπτεται για πολλοστή φορά πόλη Αγίων, μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς που, κατά τον φιλολατίνο πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, είναι ένας από τους αγίους και προπάτορες της Ορθοδόξου Εκκλησίας που «κληροδότησαν εις ημάς την διάσπαση [με τους αιρετικούς Λατίνους, ενώ] υπήρξε [ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς] ατυχές θύμα του αρχεκάκου όφεως [και] ήδη ευρίσκεται στα χέρια του δικαιοκρίτη Θεού!» υποστηρίζει ο αθεόφοβος π.Βαρθολομαίος!

Νωρίτερα, ο Κωνσταντινουπόλεως συνεντευξιαζόμενος στην εφ. «ΤΑ ΝΕΑ» απάντησε σε ερωτήσεις με μεγάλες ανακρίβειες αποκαλύπτοντας, παράλληλα, το πρόσωπο της «αγάπης» που έχει ένας φιλολατίνος κληρικός προς τους «αδελφούς» του Ορθοδόξους Ρώσους, κάνοντας πράξη το λόγο του Κυρίου «εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους» και «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς».

Ἔτος «Πατριάρχου Βαρθολομαίου» στὴν Αὐστραλία!

Γράφει ο Μέτοικος

«Ο κόλακας κι ο κόρακας έχουν το ίδιο χρώμα,

ο ένας το ‘χει στην ψυχή κι ο άλλος εις το σώμα».

Θα το ζήσουμε και αυτό!

Ο «ελέω Θεού» και, όχι Βαρθολομαίου που λεν οι κακές γλώσσες, Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος, κήρυξε τον παριππεύοντα ενιαυτό «Έτος Πατριάρχου Βαρθολομαίου»!!

Ευγνώμων ή κόλακας ο επίσκοπος Αυστραλίας;

Ο «ἀπροϋποθέτως ἀφωσιωμένος εἰς τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν» επίσκοπος Μακάριος, είναι αναμφισβήτητα ευγνώμων, γιατί παραμένει, ελέω Βαρθολομαίου, στη θέση του.

Όμως, άνθρωπε, γιατί «έτος Βαρθολομαίου» το 2026;

Τι το σπουδαίο πρόσφερε στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο Βαρθολομαίος Αρχοντώνης που να αξίζει μιας ετήσιας παρλάτας κενόδοξων λόγων σε ανούσιες εκδηλώσεις «αγάπης»;

Ἡ ἀπογοήτευση τοῦ π. Βαρθολομαίου.

Γράφει ο Μέτοικος

Ο π.Βαρθολομαίος, προχθές στο Φανάρι, πανηγύρισε με την τέλεση Δοξολογίας τη συμπλήρωση 60 χρόνων από την 7η Δεκεμβρίου του 1965 που, στην Βασιλεύουσα Πόλη, έγινε η άρση των αναθεμάτων του 1054 από τον αιρετικό Πάπα Παύλο Στ΄ και τον κακόδοξο π.Αθηναγόρα.

Όμως, αθυμία κυρίευσε τη σύναξη των Φαναριωτών, είτε γιατί ο π.Βαρθολομαίος έδειξε ότι είναι βαθύτατα απογοητευμένος από την «αδιαφορίαν [των Ορθοδόξων Εκκλησιών] περί της αναγκαιότητος του έργου του» για «ένωση» με τους αιρετικούς φραγκολατίνους, είτε γιατί οι παριστάμενοι ρασοφόροι στον Πατριαρχικό Ναό εμνήσθησαν το λόγο του Αποστόλου Πέτρου «ἔφθασεν ὁ καιρὸς τοῦ νὰ ἀρχίσῃ ἡ κρίσις ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ… καὶ ἄν ὁ δίκαιος μόλις σώζηται, ὁ ἀσεβής καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ θέλει φανῆ;».

Με την υπεροψία της εξουσίας που τον διακρίνει, ο «νεο-Κυναίγειρος και νεο-Κυρηναίος του Οικουμενικού Θρόνου» διαπίστωσε «Εις περίοδον προϊούσης πολώσεως εις ολόκληρον τον κόσμον, συμπεριλαμβανομένης και της χριστιανικής οικουμένης», πόλωση των Ορθοδόξων Εκκλησιών για την οποία φέρει ακεραία την ευθύνη, ότι «Δυστυχώς, σήμερον παρατηρούμεν αύξουσαν αδιαφορίαν περί της αναγκαιότητος του έργου ημών(!!!)», δηλονότι, έργου που ο απώτερος στόχος του είναι η υποταγή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην αίρεση των Λατίνων δια της διαλεγομένης Ποιμαντικής, και της αγαπολογίας.

Τί εἶδε ὁ Πάπας στὴ Νίκαια;

Γράφει ο Μέτοικος

«ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω»

Έχασε ο π. Βαρθολομαίος. Τα Παλαίφατα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων και Αντιοχείας δεν «τσίμπησαν» το Φαναριώτικο δόλωμα της Πενταρχίας.

Οι προκαθήμενοι Αντιοχείας Ιωάννης και Ιεροσολύμων Θεόφιλος δεν παρέστησαν στο πανήγυρη της Νίκαιας και, δεν συμμετείχαν στη θρονική γιορτή του Αγίου Ανδρέα στο Φανάρι τη μεγαλοπρέπεια της οποίας ζήλεψαν οι ουνίτες, αφού, οι ιεροψάλτες έψαλαν μελωδικότατα το πολυχρόνιο του αιρεσιάρχη Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ πριν από το πολυχρόνιο του π.Βαρθολομαίου τον οποίο ο ρωμαίος ποντίφικας αν και «αγαπημένος αδελφός του» ποτέ δεν αποκάλεσε Οικουμενικό.

Πάντως, οι Φαναριώτες επαίρονται και πανηγυρίζουν, γιατί ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θυμίζοντας την εποχή της λατινοκρατίας και, ως βεβαίωση της παπικής πρωτοκαθεδρίας, ανέγνωσαν στην Ιταλική! γλώσσα το «Πάτερ ημών» στην τάχα μου «καρδιά της ρωμιοσύνης».

Η 1700η επέτειος της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας μπορεί να ενίσχυσε την εκκλησιαστική ενότητα του Κωνσταντινουπόλεως με τον Πάπα Ρώμης Λέοντα ΙΔ΄ και «αγαπημένο αδελφό» του π.Βαρθολομαίου, όμως, διεύρυνε το χάσμα που χωρίζει τους Ορθοδόξους Χριστιανούς από τους ψευδοπροφήτες του Φαναρίου «οἵτινες ἔρχονται πρὸς [ἡμᾶς] ἐν ἐνδύμασιν προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες».

Ἐμετικὴ κολακεία.

Γράφει ο Μέτοικος

Πόση αηδία «ἐπί τῇ ἀγγελοσειομένῃ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ τῆς Σῆς ὑψίστης περιωπῆς» π.Βαρθολομαίε!

Ένας εκκλησιαστικά ανώριμος καλόγερος ονόματι Γρηγόριος που, έχει το αξίωμα του Πρωτοσύγκελου στο Φανάρι προσήλθε «ἐντός τοῦ ὑπέρ τήν ἑπταπλασίως κάμινον φλεγομένου χώρου τοῦ Γραφείου τοῦ Αὐθέντου καί Δεσπότου» του Βαρθολομαίου Αρχοντώνη και, ξεφώνησε πανηγυρικό δια να του επιτραπεί να ψαύσει «τήν Σήν κεντουμένην καί ζωήν πηγάζουσαν πλευράν [του Βαρθολομαίου!], διά νά θεαθεί τάς Σάς ἐσταυρωμένας παλάμας [του Βαρθολομαίου!!], διά νά προσκυνήση τόν τύπον τῶν ἥλων [του Βαρθολομαίου Αρχοντώνη!!!].

Πόση αηδία «ἐπί τῇ ἀγγελοσειομένῃ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ τῆς Σῆς ὑψίστης περιωπῆς» π.Βαρθολομαίε!

Πως άντεξες πέμπελε άνθρωπε και «ἀκένωτον τῶν ἀναλέκτων δωρεῶν φρέαρ», τέτοιες ανοησίες;

Πότε υπήρξες «ὁμολογητής τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως»;

Τὸ «Λάθος» τοῦ Μητροπολίτη Τυχικοῦ.

Γράφει ο Μέτοικος

Ο «πατριάρχης» της διχόνοιας και του μίσους Βαρθολομαίος Αρχοντώνης που, εδώ και χρόνους πολλούς προκάλεσε στην πανορθόδοξη ενότητα σχίσμα τεραστίων διαστάσεων δεν ανέχεται καμία αμφισβήτηση των ηγεμονικών τάσεών του.

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός υπάρχει «θεράπων του εκκλησιολογικώς ορθού φρονήματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Μοναδικός του οδηγός η Κεφαλή της Ορθοδόξου Εκκλησίας και η αρχιερατική του συνείδηση.

Ο αγώνας του για την προστασία της πίστης, αυτή την περίοδο που οι κατέχοντες τους οίακας της Ορθοδόξου Εκκλησίας αντί να την οδηγούν σε εύδιον λιμένα την κατευθύνουν στα βράχια του οικουμενισμού, αναπαύει το χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Όρθωσε το αρχιερατικό του ανάστημα χωρίς σκοπιμότητα και φόβο στους υποτελείς του οικουμενισμού, στηλιτεύοντας κάθε τους εκκλησιολογική αυθαιρεσία.

Ο πατριάρχης της διχόνοιας και του μίσους Βαρθολομαίος Αρχοντώνης που, εδώ και χρόνους πολλούς προκάλεσε στην πανορθόδοξη ενότητα σχίσμα τεραστίων διαστάσεων δεν ανέχεται καμία αμφισβήτηση των ηγεμονικών τάσεών του.

Ἕνας «κακὸς ἐπαγγελματίας», ὁ Μακάριος Σιδηροκάστρου ἐπικρίνει δημόσια τὸν π. Δοσίθεο.

Γράφει ο Μέτοικος

Ένας «κακός επαγγελματίας»*, ο Μακάριος Σιδηροκάστρου χωρίς «πνεύμα αγάπης, καλοσύνης και ταπείνωσης», οδηγημένος από «πνεῦμα ἀργίας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας», έστειλε ανοικτή επιστολή σε έναν μοναχό τον π.Δοσίθεο και δημόσια τον επικρίνει, γιατί δεν αποδέχεται ασμένως τις κακοδοξίες του π.Βαρθολομαίου και «τα βάζει με όλους τους Επισκόπους συλλήβδην (sic)»!

Ο Σιδηροκάστρου Μακάριος που, Κύριος είδε για ποιο λόγο διαφεντεύει ως «μικρός αυτοκράτορας» την επισκοπή Σιδηροκάστρου, είναι λογικό ως «δημόσιος υπάλληλος»** να μην είναι σε θέση να αντιληφτεί τις κακοδοξίες του π.Βαρθολομαίου, γιαυτό και τον ονομάζει «πάντοτε πιστό στις παραδόσεις και την δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας».

Που να βρει χρόνο ο Μακάριος ως «κακός επαγγελματίας», που «Αγωνίζεται νυχθημερόν και ένα πιάτο γλυκό φαγητό δεν τρώει, από τις στενοχώριες και τις αγωνίες» να διαβάσει τις δηλώσεις του Βαρθολομαίου Αρχοντώνη για του Αγίους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τον Μέγα δηλονότι Φώτιο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά που, κατά τον «ακοίμητο φρουρό του ιλαρού φωτός του Φαναρίου!!» βρίσκονται στα χέρια του δικαιοκρίτη Θεού για να τιμωρηθούν!!!! επειδή μας χώρισαν από τους αιρετικούς;

Ασ̌κολσουν Γεώργιε Κύπρου.

Γράφει ο Μέτοικος

«καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται. πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον πλανῶντες καὶ πλανώμενοι». (Β’ Τιμ. 3, 13)

΄Ασ̌κολσουν Γεώργιε, Αρχιεπίσκοπε Κύπρου, άξιος ο μισθός σου! Αφού με τους «εκλέκτορές Σου» την προδοσία έγραψες με «χέννα» στο Σώμα της Εκκλησίας της Χέννας*, παράνομα κηρύσσοντας έκπτωτο τον ορθοδοξότατο διάδοχό σου στη Μητρόπολη Πάφου Επίσκοπο Τυχικό, «διότι δε συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις».

«αποδεδειγμένως [Γεώργιε Κύπρου] ουχί λόγοις μόνον, αλλά έργοις και πράξεσι, [υπάρχεις] θεράπων του εκκλησιολογικώς [διεστραμμένου] φρονήματος της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως».

Η έκτακτη Σύνοδος που ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος οργάνωσε με προτροπή τού π.Βαρθολομαίου λειτούργησε με πρότυπο το παράνομο συνέδριο ασήμαντων και μοχθηρών ρασοφόρων στην Αλεξάνδρεια που έπαυσε στις 3 Μαΐου του 1890 τον «Μητροπολίτη Πενταπόλεως κυρ Νεκτάριο», επιτρέποντας, όπως και η κακοσύνοδος του Γεωργίου Κύπρου στον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό «τη Ιερότητί του, ίνα μένη, εάν θέλη, εν τοις Πατριαρχείοις… εν τω δωματίω του κοιτώνος του, μελετών και συγγράφων…».

Ὀρθόδοξο Πάσχα, Μέγα καὶ Ἱερόν.

Γράφει ο Μέτοικος

«τοιούτον σοι το του Πάσχα µυστήριον

Το Πάσχα ημών υπέρ ημών ετύθη Χριστός και ημάς εξηγόρασεν εκ της κατάρας του νόμου».

Η χρονολογική σύμπτωση της Αναστάσεως του Κυρίου με το «πάσκα» των παπικών έδωσε την ευκαιρία στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως να αναλάβει, ως μη όφειλε, μια εργώδη προσπάθεια για τον συνεορτασμό με αιρετικούς κατόλικους που, όμως, κατ’ αρχάς θα προκαλούσε μέγιστο σκανδαλισμό στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και, στη συνέχεια, θα αλλοίωνε τον λειτουργικό χαρακτήρα της ορθοδόξου εορτής.

Κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα και αρχής γινομένης από το 2025 το Πάσχα των Ορθόδοξων θα συμπέσει 31 φορές με το «πάσκα» των Λατίνων.

Τι το κοινό όμως σε δογματικό επίπεδο έχουν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί με τους Λατίνους και προτεστάντες για να διαλαλεί στο Πασχαλινό μήνυμά του ο π. Βαρθολομαίος Αρχοντώνης πως αποτελεί : «Πηγήν ἀναστασίμου εὐφροσύνης διά τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν…ὁ κοινός ἑορτασμός τοῦ Πάσχα ὑπό σύμπαντος τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου;

Μήπως «το αυτό πνευματικό βρώμα εσθίουσιν [κατόλικοι και προτεστάντες με τους Ορθοδόξους Χριστιανούς] και πάντες το αυτό πόμα πνευματικόν πίουσιν»;

Ο αυτός Χριστός για τους Ορθοδόξους και τους αιρετικούς;

Πλανεμένος ὤν, πλανᾶ ἄλλους.

Γράφει ο Μέτοικος

Πλανεμένος ων, πλανά άλλους. Ο λόγος για τον π. Βαρθολομαίο Αρχοντώνη που Κύριος είδε για ποια κρίματά μας ανέβηκε στον Οικουμενικό θρόνο της Βασιλεύουσας Πόλης.

Η πατριαρχεία του δεν παρήγαγε απλώς σκάνδαλα, υπάρχει ως Μέγα σκάνδαλο στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αρχομανής και δεσποτικός, για την εφήμερη δόξα έγινε παίγνιο των ισχυρών.

Σμίκρυνε την Εκκλησία στην «γήινη όψη της» και την ενέπλεξε στις «ανθρώπινες περιπλοκές» αποξενώνοντας την από τα χριστιανικά δόγματα.

Ο Άγιος Γρηγόριος μας δίδαξε ότι «χριστιανισμός εστι της Θείας φύσεως μίμησις». Ο «χριστιανισμός» του π.Βαρθολομαίου είναι προς την κατεύθυνση αυτή με τις πολυτελείς οικολογικές κρουαζιέρες, τις δωρεές του Κορανίου αντί της Άγιας Γραφής και τη βράβευση των Ουνιτών για το δόλιο έργο τους;

Που η ενότητα της Εκκλησίας επί των ημερών Βαρθολομαίου Αρχοντώνη, που η Συνοδική Διοίκηση κατά τα οριζόμενα στον 34 Αποστολικό Κανόνα;

Ποιο έργο του έως τώρα υπηρέτησε την ένωση μετά του Θεού;

Λύκου αντί ποιμένος η καθοδήγησή του.

«Αρχή πλάνης, νου κενοδοξία». Επιζητώντας διακαώς και συνεχώς να δικαιώσει τον εαυτό του, κατέληξε σε ατομικό αποκλεισμό. Τον φοβούνται δεν τον σέβονται, τον λυπούνται δεν τον αγαπούν.