Νεομάρτυρες: Οἱ παραγκωνισμένοι συντελεστὲς τῆς ἐθνικῆς μας παλιγγενεσίας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 23η Μαρτίου 2026

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ: ΟΙ ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΣΜΕΝΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ

Θα εορτάσουμε και εφέτος την Εθνική μας Εορτή, τιμώντας τους ηρωικούς προγόνους μας, οι οποίοι, καθ’ όλη τη διάρκεια της μακραίωνης οθωμανικής δουλείας, δεν υποδουλώθηκαν ψυχικά και πνευματικά, αλλά έδωσαν τιτάνιους αγώνες για την ελευθερία του Γένους μας. Ιδιαιτέρως θα τιμήσουμε τους ήρωες της Μεγάλης Εθνικής μας Επανάστασης, οι οποίοι ξεκίνησαν τον άνισο αγώνα εναντίον των αλλοεθνών και αλλοθρήσκων τυράννων, πέρα από κάθε λογική, και μας χάρισαν την ελευθερία, την εθνική μας αποκατάσταση και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Τις ημέρες αυτές θα ακουστούν πολλοί έπαινοι για την ανδρεία και την αυταπάρνηση των ηρώων στους καθιερωμένους πανηγυρικούς λόγους. Θα εκφωνηθούν διθύραμβοι για τα ηρωικά τους κατορθώματα· για τους ηγέτες που κράτησαν το Γένος ζωντανό· για εκείνους που οργάνωσαν τις περίφημες «Κοινότητες», στηριγμένες στη κοινωνική διδασκαλία της Εκκλησίας μας· για τους επαναστάτες που κατά καιρούς ξεσηκώθηκαν – περισσότερες από δεκαεπτά εξεγέρσεις στα τετρακόσια χρόνια της δουλείας – δείχνοντας στους τυράννους ότι η ελληνική ψυχή ουδέποτε υποδουλώθηκε και κρατώντας αναμμένη τη σπίθα της ελευθερίας, με την ελπίδα ότι «πάλι με χρόνους, με καιρούς».

Θα μνημονευθεί ακόμη ο ορθόδοξος κλήρος, ο οποίος στάθηκε στο πλευρό του υπόδουλου Γένους και, διασώζοντας την ορθόδοξη πίστη, διέσωσε συγχρόνως και την ελληνική μας ταυτότητα.

Ωστόσο, δυστυχώς, μία μεγάλη κατηγορία ανθρώπων, η οποία προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στην Εκκλησία και στο Γένος μας, συχνά παραμένει εκτός των επαίνων. Πρόκειται για τους πολυπληθείς Νεομάρτυρες, οι οποίοι, καθ’ όλη τη διάρκεια της δουλείας, παραμένοντας ακλόνητοι στην Ορθόδοξη Πίστη, εξέφραζαν το αντιστασιακό φρόνημα του υπόδουλου Ελληνισμού και των άλλων ορθοδόξων βαλκανικών λαών. Με τον ηρωισμό τους, όπως θα δούμε, έδειχναν στους τυράννους ότι, όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν θα υποδουλωθεί η ψυχοσύνθεση των Ορθοδόξων Ελλήνων. Διακήρυτταν ότι τίποτε δεν έχει τελειώσει και ότι κάποια ημέρα θα έλθει «το ποθούμενο», η ελευθερία του Γένους.

30η Ὀκτωβρίου.Ημέρα Μνήμης τῶν Θυμάτων τοῦ ἄθεου κομμουνισμοῦ

Στην Ρωσία η 30η Οκτωβρίου είναι η Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του άθεου κομμουνισμούείναι η ημέρα μνήμης όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών, στα χρόνια των διώξεων, των αθώων βασανισθέντων και δολοφονηθέντων, που υπέφεραν στην εξορία και στις φυλακίσεις.

ΡΩΣΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

https://proskynitis.blogspot.com/2025/10/30.html

Οἱ Νεομάρτυρες, ὡς πρότυπα ἀντιστάσεως, προετοίμασαν τήν Ἐπανἀσταση τοῦ 1821.

Οἱ Νεομάρτυρες ἦταν φορεῖς δύο παραδόσεων: τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς θρησκείας καί τῆς παραδόσεως τῆς Ἑλληνικῆς.

Ἦταν οἱ θεμελειωτές τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους τῶν Ἑλλήνων ἀπέναντι στόν μουσουλμάνο Τοῦρκο κατακτητή καί καταπιεστή.

Ἦταν οἱ ἀντιστασιακοί τῆς σκλαβιᾶς καί ἀπό τούς βασικότερους συντελεστές τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Δούλου Γένους.

Τὸ μαρτύριο τοῦ παπᾶ Κωνσταντίνου Κούνουπα στὴ σφαγὴ τῆς Χίου τὸ 1822

Τον καιρό της Σφαγής, εφημέριος στο χωριό της Κυδιάντας ήταν ο παπά Κωνσταντίνος Κούνουπας. Όταν άρχισαν τα γιουρουσια των Τούρκων προς την ύπαιθρο ο ιερέας αιχμαλωτίστηκε, οι Τούρκοι του πέρασαν χαλινάρι σα να ήταν υποζυγιο και γονατιστό τον οδήγησαν προς τη Χώρα. Εκεί στην Βρύση του Πασά, ο παπά Κουνουπας κατέρρευσε από την βασανιστική πορεία και κάτω από τους πλατανους της Δασκαλοπετρας του αφαίρεσαν τα χαλιναρια και τον αποκεφάλισαν.

Αυτά μας διασώζει,μαζί με πλήθος παρόμοιων μαρτυριών, ο ιστοριοδηφης της Σφαγης, παπα-Μάρκος Αγ. Βασιλάκης. Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες η αποτομή του έλαβε χώρα στο Κάστρο και το σώμα του πετάχτηκε στα Ταμπάκικα απ όπου το περισυνελλεξαν χωριανοί και το έθαψαν πλάι στο ναό Αγ. Ιωάννου Κυδιάντας.

1941.Λίγες στιγμὲς πρὶν τὴν δολοφονία τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς Devič

1941.Λίγες στιγμές πριν την δολοφονία του ηγουμένου της Μονής Devič του Κοσόβου Δαμασκηνού Μπόσκοβιτς από Αλβανούς.Ακολούθησε η λεηλασία και το κάψιμο του μοναστηριού

Η ιστορία του μοναστηριού ΕΔΩ

https://proskynitis.blogspot.com/2024/04/1941-devic.html

Ἰωσίας. Ἕνας σύγχρονος ὁμολογητής καί νεομάρτυρας τῆς ὀρθόδοξης πίστης στήν Αἰθιοπία (1997-15.2.2023)

Ιωσίας.

Ένας σύγχρονος ομολογητής και νεομάρτυρας της ορθόδοξης πίστης στην Αιθιοπία

(1997-15.2.2023)

Γράφει ο Σεβ. Μητροπολίτης Αξώμης κ. Δανιήλ

1η δημοσίευση: ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ

Όλα άρχισαν πριν 5 μήνες, όταν ένα πρωινό έλαβα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Μητρόπολης το εξής μήνυμα: «Ονομάζομαι Εy….b Ka….er και είμαι φοιτητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της πόλης Debre Tabor. Ήμουν προτεστάντης χριστιανός από την γέννησή μου, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια μετά από βαθειά μελέτη είμαι δυνάμει Ορθόδοξος. Αποσκίρτησα από την Διαμαρτύρηση και ηγούμαι -με πολύ διακριτικότητα- μιας ομάδας ένδεκα φοιτητών, όλοι πρώην μέλη της Προτεσταντικής Ομολογίας, με τους οποίους συναντιόμαστε σε διαφορετικά κάθε φορά μέρη και μελετάμε συστηματικά αρχαίους Πατέρες της κοινής Εκκλησίας και εκκλησιαστική ιστορία. Διαπιστώσαμε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία διατηρεί ανόθευτη την πίστη των Αποστόλων και των Πατέρων μας. Θέλουμε να γίνουμε μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ζητάμε να σας γνωρίσουμε για να μας οδηγήσετε στην βάπτισή μας. Παρακαλώ μη μας αγνοήσετε. Περιμένουμε με αγωνία την απάντησή σας».

Στέλνοντας πλούσιο κατηχητικό υλικό σε αυτή την νεανική ομάδα, βιβλία γνωριμίας με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή, τους Αγίους και την Ορθόδοξη παράδοσή μας, ευχαρίστησα τον Άγιο Θεό για τους μύχιους και υπέρλογους τρόπους σωτηρίας που απεργάζεται για «κάθε άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Έκτοτε, στο πλαίσιο της κατήχησης και με καθημερινή επαφή για την απάντηση αποριών, οι ένδεκα Αιθίοπες νέοι στερεώθηκαν στην απόφασή τους να προσέλθουν το ταχύτερο στην απόθεση «του παλαιού ανθρώπου» και στην «ένδυση του νέου». Έλειπε μόνο να οριστεί ο κατάλληλος χρόνος και να οργανωθεί το δύσκολο ταξίδι, για να τελέσουμε τις Βαπτίσεις. Και εν συνεχεία, να τελέσουμε την Θεία Ευχαριστία σε τόπο που θα βρούμε, για να κοινωνήσουν οι νεοφώτιστοι του Κυριακού Σώματος. Μια συνηθισμένη διαδικασία στην Ορθόδοξη ιεραποστολή σε όλη την Αφρική, όταν δημιουργούνται οι πρώτοι πυρήνες πιστών. Άλλωστε, κάθε τόπος της Ηπείρου μπορεί να σαρκώσει έναν Ναό του Θεού, όπου «κύκλω της Τραπέζης» του Κυρίου παρακάθονται οι σύγχρονοι μαθητές Του, για να μετέχουν του Δείπνου «εις ανάμνησιν Αυτού».

Ἅγιος Ἱερομάρτυς Εὐθύμιος Τιχονράβωφ

Άγιος Ιερομάρτυς Ευθύμιος Τιχονράβωφ.

3 Φεβρουαρίου.

Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1881 στην πόλη Σούγιε της επαρχίας Βλαντιμίρ. Ο πατέρας του Σέργιος Τιχονράβωφ ήταν ιερέας.

Σε ηλικία είκοσι τριών χρόνων, αφού είχε ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Εκκλησιαστικό Σχολείο της ενορίας του, νυμφεύθηκε την Τατιανή από το χωριό Ντορονίνο, όπου και εγκαταστάθηκε. Από τον γάμο του απέκτησε τρεις κόρες. Κύρια επαγγελματική του ασχολία ήταν οι αγροτικές εργασίες, ενώ παράλληλα υπηρετούσε ως νεωκόρος στον ενοριακό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Ο ναός ήταν γι’ αυτόν δεύτερο σπίτι. Μαζί του υπηρετούσε ως ιεροψάλτης και ο πεθερός του Αλέξανδρος Σπεράνσκι.

Όταν, μετά την μπολσεβικική επανάσταση του 1917 και την επακόλουθη καθεστωτική μεταβολή, άρχισε ο διωγμός της Εκκλησίας, οι εκπρόσωποι της σοβιετικής εξουσίας στο Ντορονίνο απείλησαν τον ιερέα του χωριού ότι, αν δεν σταματούσε να λειτουργεί, θα δήμευαν όλη του την περιουσία. Ο ιερέας εκείνος είχε πολλά παιδιά, και για χάρη τους εγκατέλειψε την ιερατική διακονία. Ο οικείος ιεράρχης έστειλε άλλον ιερέα στο χωριό, αλλά κι εκείνος αναγκάστηκε να φύγει ύστερ’ από λίγο καιρό, εξαιτίας των απειλών των μπολσεβίκων.

Τά χέρια τοῦ νεομάρτυρα Χοσέ (Ἰωσήφ) Μουνιόθ-Κορτέζ 2 ἑβδομάδες μετά τήν δολοφονία του

Ο Χιλιανός νεομάρτυρας Χοσέ (Ιωσήφ) Μουνιόθ-Κορτέζ (+1997)και η μυροβλύζουσα εικόνα της Παναγίας της Πορταίτισσας

Τα χέρια του αδελφού Χοσέ(χωρίς ταρίχευση)δύο εβδομάδες μετά την δολοφονία του,δεν δείχνουν αλλοίωση ενώ είναι φανερά τα σημάδια του μαρτυρικού του θανάτου

Ο Έλληνας ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι η δολοφονία του Χοσέ ήταν επαγγελματική και μεθοδική,από δύο ή τρία χειροδύναμα άτομα για να προκαλέσουν όσο μεγαλύτερο πόνο

Ἰσλαμικός προσηλυτισμός καί Ὀρθοδοξία

Γράφει ὁ Ἱερεύς Σωτήριος Ὀ. Ἀθανασούλιας

Οἱ Νεομάρτυρες καί τό δοῦλον Γένος

(Κείμενο ἀπό τό ἔντυπο «Ὀρθοδοξία καί αἵρεσις» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, τεῦχ. 115, Ἀπρ. - Ἰούν. 2021).

Ἡ Ὀρθοδοξία σέ καθεστώς δουλείας

Συνεχίζοντας τό ἀφιέρωμά μας στήν ἔνδοξη Ἑλληνική Ἐπανάσταση, μέ ἀφορμή τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξή της (1821), καθώς καί στίς συνθῆκες, ἀπό τίς ὁποῖες...ἀναδύθηκε (στίς συνθῆκες τῆς Τουρκοκρατίας), θά ἀσχοληθοῦμε στό τεῦχος αὐτό μέ μιά ἄλλη χαρακτηριστική περίπτωση προσηλυτισμοῦ εἰς βάρος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τόν ἰσλαμικό προσηλυτισμό. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι, προσηλυτισμός εἶναι ἡ προσπάθεια μεταβολῆς τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τοῦ ἄλλου, μέ δόλια καί ἀθέμιτα μέσα, ὅπως ἡ ἀπειλή, ἡ ἐπιβολή, ἡ ὑπόσχεση, ἡ ἐκμετάλλευση, ἡ παροχή ἀνταλλαγμάτων κ.ἄ. Ὅπως εἶναι γνωστό, μέ τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως (1453) τό μεγαλύτερο μέρος τῶν Ὀρθοδόξων ὑπέπεσε στή δουλεία βάρβαρου καί ἀλλόθρησκου κατακτητῆ. Ἡ κατάσταση τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν ἄλλαξε ριζικά. Γιά νά κατανοηθοῦν οἱ νέες συνθῆκες, στίς ὁποῖες βρέθηκε ἡ Ἐκκλησία, πρέπει νά γνωρίζουμε τίς ἀντιλήψεις τοῦ Ἰσλάμ γιά τήν ἱεραποστολή, τόν «ἱερό πόλεμο», τίς σχέσεις μέ τίς ἄλλες θρησκεῖες κ.λπ.

Εἶναι γνωστό, ὅτι τό Ἰσλάμ ἐμφανίστηκε στίς ἀρχές τοῦ 7ου μ.Χ. αἰ. στή σημερινή Σαουδική Ἀραβία, μέ ἱδρυτή τόν Μωάμεθ (571-632 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος δημιούργησε μιά νέα θρησκεία μέ στοιχεῖα ἀπό τήν αὐτόχθονη λατρεία τῶν Ἀράβων, τόν Χριστιανισμό, τόν Ἰουδαϊσμό, καθώς καί ἀπό ὑποτιθέμενες προσωπικές ἀποκαλύψεις. Χαρακτηριστικά της εἶναι ἡ πίστη σέ ἕνα καί μοναδικό θεό (Ἀλλάχ), ἡ ἀποδοχή τοῦ Μωάμεθ ὡς τοῦ τελευταίου καί μέγιστου «προφήτη», ἡ πεποίθηση ὅτι τό Κοράνιο (τό «ἱερό» βιβλίο τοῦ Ἰσλάμ) εἶναι ὁ ἄκτιστος λόγος τοῦ θεοῦ, πού κατέβηκε αὐτούσιος ἀπό τόν οὐρανό κ.ἄ. Τό Κοράνιο, εἰδικότερα, ἔχει πολύ μεγαλύτερη σημασία γιά τούς ὀπαδούς του ἀπ’ ὅ,τι ἔχει γιά μᾶς τό Εὐαγγέλιο. Ὅ,τι ἀναφέρει, εἶναι νόμος, παρά τό «ποιητικό» του ὕφος καί παρά τίς κατά καιρούς προσπάθειες διαφορετικῆς ἑρμηνείας του.

Τό Ἰσλάμ διαδόθηκε, λόγῳ τῆς ἁπλότητος τῆς διδασκαλίας του, ἀλλά, κυρίως, λόγῳ τῶν ἀπόψεών του γιά τήν «ἱεραποστολή», οἱ ὁποῖες δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τίς ἀντίστοιχες τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἤ μέ ὅ,τι γενικά ἰσχύει στόν πολιτισμένο κόσμο. Ἡ «ἱεραποστολή» στήν προκειμένη περίπτωση δέν ἀπευθύνεται στήν ἐλεύθερη βούληση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά συνίσταται στήν ἐπιβολή μέ τή βία («διά πυρός καί σιδήρου», κατά τή γνωστή ἔκφραση) τῆς διδασκαλίας τοῦ «προφήτη», σέ ὅσους ἔχουν διαφορετική πίστη. Αὐτό σημαίνει, ὅτι ἡ «ἱεραποστολή» τοῦ Ἰσλάμ εἶναι μιά ἀκραία μορφή προσηλυτισμοῦ, ἡ μέθοδος δέ, μέ τήν ὁποία ἀσκεῖται, εἶναι ὁ «ἱερός πόλεμος», ἡ «τζιχάντ»! Ἡ «τζιχάντ», ὁ πόλεμος κατά τῶν «ἀπίστων», δέν εἶναι ἀντίληψη κάποιων ἀκραίων στοιχείων τοῦ Ἰσλάμ, ὅπως πολλοί πιστεύουν καί ὅπως συνήθως προβάλλεται, ἀλλά εἶναι σαφής καί ἐπανειλημμένη ἐπιταγή τοῦ Κορανίου, δηλαδή εἶναι πεποίθηση ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ὀπαδῶν (βλ. καί τό τεῦχ. 88 τοῦ ἐντύπου μας). Εἰδικότερα, κατά τήν ἰσλαμική ἀντίληψη, ὁ κόσμος χωρίζεται σέ «Οἶκο Ἰσλάμ», πού περιλαμβάνει τό σύνολο τῶν πιστῶν του, καί σέ «Οἶκο Πολέμου», πού περιλαμβάνει ὅλους τούς ἄλλους, τούς «ἀπίστους».

Κυριακή Γ’ Ματθαίου: Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας (Φώτης Κόντογλου)

Τὸ νὰ μιλᾶ κανένας σήμερα καὶ νὰ γράφει γιὰ κάποια πράγματα τῆς θρησκείας, ὁ πολὺς κόσμος τὸ νομίζει γιὰ ἀνοησία. Καὶ ἀκόμα μεγαλύτερη ἀνοησία ἔχει τὴν ἰδέα πώς εἶναι τὸ νὰ γράφει γιὰ τοὺς ἅγιους μάρτυρες, καὶ μάλιστα γιὰ κείνους πού μαρτυρήσανε κατὰ τὰ νεότερα χρόνια πού βασιλεύανε οἱ Τοῦρκοι ἀπάνω στὴ χριστιανοσύνη, ἐπειδῆ ὁ λίγος καιρὸς πού μᾶς χωρίζει ἂπ’ αὐτοὺς κάνει ὥστε νὰ τοὺς νοιώθουμε πολὺ κοντά μας, ἀνθρώπους σὰν κι ἐμᾶς, ἐνῶ τοὺς ἀρχαίους μάρτυρες τοὺς βλέπουμε μέσα ἀπὸ τοὺς αἰῶνες πού περάσανε ἀπὸ τότε πού μαρτυρήσανε καὶ στὴ φαντασία μας παρουσιάζονται εὐκολότερα μὲ τὸν φωτοστέφανο τοῦ ἁγίου.

Κανένας λαὸς δὲν ἔχυσε τόσο αἷμα γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ὅσο ἔχυσε ὁ δικός μας, ἀπὸ καταβολὴ τοῦ χριστιανισμοῦ ἴσαμε σήμερα. Κι αὐτὸς ὁ ματωμένος ποταμὸς εἶναι μία πορφύρα πού φόρεσε ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, καὶ πού θὰ ’πρεπε νὰ τὴν ἔχουμε γιὰ τὸ μεγαλύτερο καύχημα, κι ὄχι νὰ τὴν καταφρονοῦμε καὶ νὰ μὴ μιλοῦμε ποτὲ γι’ αὐτή, καὶ μάλιστα νὰ ντρεπόμαστε νὰ μιλήσουμε γι’ αὐτή, σὲ καιρὸ πού δὲ ντρεπόμαστε γιὰ τὶς πιὸ ντροπιασμένες καὶ σιχαμερὲς παραλυσίες πού κάνουνε οἱ ἄνθρωποι στὸν ἀδιάντροπο καιρό μας.

Ἐμεῖς οἱ σημερινοὶ πονηρεμένοι ἄνθρωποι φροντίζουμε μονάχα γιὰ τὴν καλοπέραση τοῦ κορμιοῦ μας, καὶ γιὰ τοῦτο ἡ ψυχὴ μας ἔχασε τὴν εὐαισθησία της, μ’ ὅλα τὰ πνευματικὰ γιατρικὰ πού λέμε πώς ἔχουμε. Καὶ γι’ αὐτὸ περιφρονοῦμε καὶ τοὺς λέμε ἀνόητους ἐκείνους πού δὲν κοιτάζουνε τὸ ὑλικὸ συμφέρο τους, ἀλλὰ κάνουνε κάποιες θυσίες. Κατὰ πολὺ ἀνόητους καὶ μικρόμυαλους θεωροῦμε ἐκείνους πού θυσιάσανε τὴ ζωή τους γιὰ τὴν πίστη τους, ἀφοῦ, κατὰ τὴν ἁμαρτωλὴ κρίση μας, δὲν κοιτάξανε νὰ χαροῦνε τὰ νιάτα τους καὶ ν’ ἀπολάψουνε τοῦτον τὸν κόσμο, πού εἶναι χειροπιαστὸς καὶ σίγουρος, ἀλλὰ βασανιστήκανε, φυλακωθήκανε, δαρθήκανε καί, στὸ τέλος, σφαχτήκανε ἢ κρεμαστήκανε, οἱ ἄμυαλοι, γιὰ κάποιους ἴσκιους πού λέγουνται ἀθάνατη ζωὴ καὶ βασιλεία τῶν οὐρανῶν…

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: Ὁμολογία Χριστοῦ καί Νεομάρτυρες

Ομιλίες γέροντος Εφραίμ της Αριζόνα (Φιλοθεΐτου)''Ομολογία Χριστού και νεομάρτυρες''

https://enromiosini.gr/arthrografia/γέρων-εφραίμ-φιλοθεΐτης-ομολογία-χρι/

Πάσχα τήν ἐποχή τῆς καταστροφῆς: πῶς οἱ "ἐπαναστάτες" ἤθελαν νά ἀντικαταστήσουν τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μέ τήν ἐργατική Πρωτομαγιά

Αναρωτηθείτε ομοιότητες και διαφορές με τον δαιμονισμό των μέτρων που βιώσαμε ακόμη και σε λεπτομέρειες (το χτύπημα των καμπανών )για το καλό μας που πάρθηκαν από μια δράκα ανθρώπων με πρωτοστάτη στην ενημέρωση τον Ά-χριστο Τσιόδρα ... Ο στόχος ο ίδιος πάντοτε, απλά αλλάζουν οι δικαιολογίες και οι ταμπέλες!

Είναι τυχαίο που ο λαλίστατος Χαρδαλιας στην αυθαιρεσια των κουμουνιστων με αφορμη την Πρωτομαγια εποιησε την νήσσαν..;

Εμφύλιος, μεγάλη πείνα, αρχή των διώξεων κατά τής Εκκλησίας ... 

Ποιος και πώς εόρταζε το Πάσχα σε μια από τις χειρότερες εποχές της ιστορίας της χώρας μας (ΣτΜ: τής Ρωσίας); Ποιος και γιατί προσπάθησε να κάνει τους ανθρώπους να ξεχάσουν για πάντα την Ανάσταση;

Κόκκινο σημαίνει επαναστατικό

Για τον τρόπο που εορτάζονταν το Πάσχα στη Ρωσία την προ-επαναστατική περίοδο, μπορούμε να πληροφορηθούμε και από την κλασσική περιγραφή τού Ιβάν Σμελιόφ στο πασίγνωστο μυθιστόρημα "Το καλοκαίρι τού Κυρίου".

Τα μεσάνυχτα έρχονταν πρώτο το εορταστικό άκουσμα τού καμπαναριού τής εκκλησίας τού Ιβάν τού Μεγάλου (ΣτΜ: εκκλησία στον εσωτερικό χώρο τού Κρεμλίνου), για να «ενωθούν» με αυτό λίγο αργότερα τα καμπαναριά τού Καθεδρικού Ναού τού Χριστού Σωτήρος, και να εξαπλωθεί στη συνέχεια αυτή η Καριγιον-άτη (ΣτΜ: μαλακή[1]) κωδωνοκρουσία σε όλη την Μόσχα. Τα καμπαναριά χτυπούσαν σε όλη την Μόσχα - μια τέτοια ομορφιά που ακόμη και σήμερα παραμένει ασύγκριτη με οτιδήποτε!

Οι πολυάριθμοι εορτασμοί συνεχίζονταν για αρκετές μέρες, με την συμμετοχή μάλιστα τού τσαρικού ζευγαριού και άλλων ανώτερων αξιωματούχων. Με όλα αυτά, ήταν ένας εορτασμός που αγαπούσε όλος ο κόσμος.

Η Επανάσταση τού Φεβρουαρίου τού 1917 συνέπεσε με την εβδομάδα των Παθών.Εκείνες τις μέρες, το τροπάριο που ψαλλόταν στους ναούς ήταν: "Σώσον , Κύριε, τον λαόν Σου, και ευλόγησον την κληρονομία Σου σου, νίκας τώ βασιλεύοντα Νικολάι Αλεξάντροβιτς κατά αντιφρονούντων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα". 

Ἀνάμνηση θεραπείας ἀπο πανώλη τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Βυζαντίου

Εορτάζει 21 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα

Το 1832 μ.Χ. μάστιζε φοβερή θανατηφόρος αρρώστια, η πανώλης, τον πληθυσμό της Μυτιλήνης. Οι θάνατοι κάθε μέρα γινότανε και περισσότεροι. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να σκορπιστούν στους γύρω λόφους ελπίζοντας ότι έτσι θα αποφύγουν τη μετάδοση της αρρώστιας. Και οι αρχές της πόλεως αφήκαν τα γραφεία τους στην πόλη και κατέφυγαν και αυτές στα βουνά. Όλα τα μέτρα όμως που έπαιρναν, ήταν ανίσχυρα να σταματήσουν την αρρώστια και το θάνατο. Η κυβέρνηση έστειλε συνεργεία γιατρών από την Κωνσταντινούπολη και φάρμακα, που πάλι δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. 

Αλλά ό,τι δεν κατόρθωσαν οι ανθρώπινες προσπάθειες, το έκαμε η χάρη του Θεού με τις προσευχές του Αγίου Θεοδώρου. 

Σ’ αυτές τις κρίσιμες μέρες και μάλιστα τη νύχτα της Παρασκευής της α΄ εβδομάδας των Νηστειών, φανερώθηκε ο Άγιος στον τότε Πρωτοσύγκελλο Καλλίνικο, τον μετέπειτα Μητροπολίτη Μυτιλήνης και αργότερα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, και του παρήγγελε να ειπεί στο Μητροπολίτη να μαζέψει τους χριστιανούς από τις εξοχές, όπου είχαν καταφύγει, να κάνουν αγρυπνία στο Μητροπολιτικό ναό και να βγάλουν και το λείψανο του από την κρύπτη του ναού. Ο Πρωτοσύγκελλος δεν έδωσε σημασία στο όνειρο, αλλά μετά από μια εβδομάδα, και πάλι νύκτα της Παρασκευής, βλέπει το ίδιο όνειρο ζωηρότερα, και αυστηρότερον τον Άγιο. Αμέσως αυτή τη φορά έτρεξε και ανακοίνωσε στο Μητροπολίτη την εντολή του αγίου. Ο Μητροπολίτης αμέσως συνάντησε τον Τούρκο Διοικητή και του ζήτησε την αδεία να επιτρέψει να ειδοποιήσει με κάθε μέσο τους χριστιανούς, να έλθουν στο ναό και να παρακαλέσουν όλοι τον Θεό να σωθούν απ’ την αρρώστια. Οι Τούρκοι γιατροί, που ήρθαν απ’ την Κωνσταντινούπολη, αντέδρασαν. Δεν ήθελαν να γίνει συγκέντρωση από φόβο να μη μεταδοθεί η αρρώστια περισσότερο. Όμως ο Διοικητής βλέποντας ότι ο κόσμος πέθαινε, παρ’ όλα τα μέτρα που είχαν πάρει οι γιατροί, έστω και αν είχαν απομακρυνθεί από τα σπίτια τους οι κάτοικοι, έδωκε την άδεια για συγκέντρωση και αγρυπνία. 

Όλοι οι χριστιανοί με πίστη και ελπίδα έτρεξαν στο ναό, που γέμισε μέσα, έξω και τους γύρω δρόμους. Έκλαψαν, παρακάλεσαν το Θεό, και ζήτησαν και τη βοήθεια του Αγίου, που έμαθαν ότι φανερώθηκε με όνειρο στον Πρωτοσύγκελλο. Ξημέρωσε και προσευχότανε.

Ὁ Νεομάρτυς. Ἕνα ἄγνωστο περιστατικό

 Σε ένα χωριό μας του κάμπου, σήμερα, μετά την εξομολόγηση, άκουσα και την παρακάτω ιστορία.

"Ο παππούς μας ήταν παπάς στον Κασαμπά. Άγιος Γεώργιος η ενορία, παπα Γεώργιος και ο παππούς . Τους έπιασαν οι Τούρκοι. Το '22. Πριν να ανεβούν στις βάρκες. Και γιά να τον φοβίσουν, να αλλαξοπιστήσει, έσφαξαν τον γιό του τον Γρηγόρη μπροστά του, 19 χρονών παιδί. και ο παππούς τους είπε: εγώ με τα άμφια γεννήθηκα.

Τέσσερις νέοι μάρτυρες στήν χορεία τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων καί Ὁμολογητῶν

Από αριστερά ιερομάρτυς Αντρέας,στο μέσον ο ιερομάρτυς Παύλος και δεξιά ο ιερομάρτυς Νικόλαος

 

Πρωθιερέας Αντρέας Ζίμιν

  Γεννήθηκε το 1872 και χειροτονήθηκε ιερέας το 1894. Το κηρυκτικό και κατηχητικό του έργο ήταν εντυπωσιακά,και δύο φορές βραβεύτηκε από τον τσάρο για την προσφορά του.

 Οι μπολσεβίκοι τον συνέλαβαν τον Ιούνιο του 1919 και τον κράτησαν φυλακισμένο ένα μήνα όταν και υπέστη ξυλοδαρμούς και ταπεινώσεις.Τον συνέλαβαν ξανά τον Ιανουάριο του 1920,όταν οπλισμένοι μπολσεβίκοι μπήκαν στο σπίτι του και άρχισαν να βασανίζουν αυτόν και ολόκληρη την οικογένειά του.Έπειτα η σύζυγός του,η πεθερά του και οι κόρες του πυροβολήθηκαν εξ επαφής ενώ τον π.Ανδρέα τον πέταξαν κάτω.Ένας εύσωμος στρατιώτης κάθισε πάνω στο στήθος του μέχρι που ο π.Ανδρέας πέθανε από ασφυξία.

 Συμφωνα με τον π.Ιωάννη Κονόπλεβ,ο π.Ανδρέας είχε δει στον ύπνο του την σκηνή του μαρτυρίου.Τα σώματά τους θάφτηκαν σ'έναν κοινό τάφο κοντά στην εκκλησία.Μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε τον ακριβή τόπο που βρίσκεται ο τάφος τους.Η μνήμη του τιμάται στις 5/18 Ιανουαρίου

Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Νικολάου,ὅπου θαυματουργικά ἐμφανίσθηκε ἡ οἰκογένεια τῶν νεομαρτύρων τοῦ τσάρου Νικολάου τοῦ Β

ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΝΙΚΟΛΆΟΥ ΌΠΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΑ ΕΜΦΑΝΊΣΤΗΚΕ Η ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΤΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΤΣΆΡΟΥ ΝΙΚΟΛΆΟΥ ΤΟΥ Β

Ἔκτακτη εἴδηση..μακελειό σέ ὀρθόδοξη ἐκκλησία στό Νταγκεστάν τῆς Ρωσίας..

Έκτακτη είδηση..μακελειό σε ορθόδοξη εκκλησία στο Νταγκεστάν της Ρωσίας.. μουσουλμάνος άνοιξε πυρ την ώρα που οι πιστοί έβγαιναν από την εκκλησία..5 νεομάρτυρες της ορθοδόξου εκκλησίας προστέθηκαν στο μαρτυρολόγιο,ενώ υπάρχουν και 8 τραυματίες..νεκρός και ο δράστης..

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/02/blog-post_588.html?m=1

Τό αἷμα τῶν μαρτύρων. Μοναχός Θεράπων. ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/07/blog-post_24.html

Ἡ σφαγή τοῦ Μητροπολίτη Κυδωνιῶν Γρηγορίου και των Αϊβαλιωτῶν ἀπό τους τσέτες (3 Ὀκτωβρίου 1922)

Ο Μητροπολίτης Κυδωνιών Γρηγόριος

Ο Μητροπολίτης Κυδωνιών Γρηγόριος. Το κοσμικό του όνομα ήταν 'Αναστάσιος 'Αντωνιάδης ή Σαατσόγλου και, κατά μεταγλώττιση δική του, Ωρολογάς.
Γεννήθηκε το 1864 στη Μαγνησία της Μ. Ασίας και ήταν απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Διετέλεσε δε και καθηγητής, Ιεροκήρυκας και πρωτοσύγκελλος στις Ι. Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Σερρών και Δράμας. Ως Ιεροκήρυκας ανήκει στους πρώτους πού στο κήρυγμα χρησιμοποίησαν τη δημοτική γλώσσα. Το 1902 έγινε Μητροπολίτης Στρωμνίτσης και από το 1908 έως το 1922 Μητροπολίτης Κυδωνιών με έδρα το Αϊβαλί. 

  Εργάστηκε με ζήλο και επιτυχία για την προάσπιση των εθνικών ελληνικών δικαίων και ιδιαίτερα συνεργάστηκε γι' αυτά με τον μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο Καλαφάτη (1902-1910), τον κατόπιν εθνομάρτυρα μητροπολίτη Σμύρνης (1910-1922). Όντας πατέρας πνευματικός και προστάτης του ποιμνίου του, έσωσε πολλούς φυλακισμένους και μελλοθανάτους.

Οἱ Νεομάρτυρες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου καί μία προφητεία

ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ
ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΣΑΣ ΤΡΕΧΕΙ ΑΙΜΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στο μνημόσυνο των Nεομαρτύρων της Mικράς Aσίας και του Πόντου, στην Πτολεμαiδα Κοζανης, στις 7-9-1986.

(Η εικόνα έγινε με συμβολή του Γέροντος Μητροπολίτου π. Αυγουστίνου Καντιώτου, από ερασιτέχνη ζωγράφο. Τοποθετήθηκε στον πρώτο ιερό ναό που εκτίσθηκε στην Ελλάδα για τους Νεομάρτυρες της Μικράς Ασίας και του Πόντου, το 1986.
Το χωρίο της Αποκαλύψεως στο επάνω μέρος της εικόνος  ήταν πάλι ιδέα του σεβάσμιου Μητροπολίτου.