Ὁ Ὅσιος Ἰσαάκιος ὁ ὁμολογητής.«Μεγαλειότατε, ἄνοιξε τίς ἐκκλησίες τῶν Ὀρθοδόξων καί ὁ Θεός θά εὐλογεῖ τόν δρόμο σου».

30 Μαΐου

Ο όσιος Ισαάκιος, ο Ομολογητής

Στη διάρκεια της βασιλείας του Ουάλη (364-379) οι Άρειανιστές είχαν εξαπολύσει απηνή διωγμό κατά της Ορθοδοξίας, με σύνεργό τους τον αυτοκράτορα. Ο Ισαάκιος, ένας οικιστής της ερήμου, πληροφορηθείς τον διωγμό των χριστιανών, άφησε την έρημο (στη Συρία) και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, για να ενισχύσει τούς πιστούς και να ελέγξει τους αιρετικούς. Σχεδόν ταυτόχρονα ο αυτοκράτορας Ουάλης προήλασε με τον στρατό του βόρεια εναντίον των Γότθων, οι οποίοι είχαν κατέβει από τον Δούναβη προς την Θράκη.

Ο ερημίτης Ισαάκιος παρουσιάστηκε στον Ουάλη και του είπε: «Μεγαλειότατε, άνοιξε τις εκκλησίες των Ορθοδόξων και ο Θεός θά ευλογεί τον δρόμο σου». Περιφρονώντας τον γέροντα, ο αυτοκράτορας συνέχισε τον δρόμο του. Την επομένη ο γέροντας έσπευσε πάλι ενώπιόν του και επανέλαβε την προειδοποίηση. Ό αυτοκράτορας κοντοστάθηκε γιά να τον ακούσει, αλλά ο σύμβουλός του (πραιπόσιτος ), ένας Αρειανιστής, τον απέτρεψε. Την τρίτη ημέρα έτρεξε ξανά ο Ισαάκιος και αυτή τή φορά άρπαξε τό χαλινάρι του αλόγου του αυτοκράτορα και τον Ικέτευε να αφήσει ελεύθερη την Εκκλησία του Θεού• μάλιστα τον απείλησε ότι, αν ενεργούσε αντίθετα προς την προειδοποίηση, η Θεία Δικαιοσύνη θά τον έβρισκε. 

Εξοργισμένος ο Ουάλης πρόσταξε να πετάξουν τον γέροντα μέσα σε χαράδρα γεμάτη λάσπη και αγκάθια.

Κοντά στίς Καρυές ἀσκήθηκαν δύο Ρουμάνοι σέ ἕνα Κελλί.

 Κοντά στις Καρυες ασκήθηκαν δυο Ρουμάνοι σε ένα  Κελλί. Ο ένας  είχε  αρρωστήσει κάποτε πολύ βαριά και ο άλλος,δυστυχώς, βαριόταν να τον διακονεί.Γι'αυτό παρακαλούσε συνέχεια τον Άγιο Παντελεήμονα ή να γιατρέψει γρήγορα τον άρρωστο ή  να τον πάρει  απ'αυτή την  ζωή,για να απαλλαγεί από τον λίγο κόπο πού έκανε διακονώντας τον άρρωστο.    

The model in spiritual life must be...

The model in spiritual life must be the saints, and not the people of this world. 

- St. Paisios the Athonite

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/05/the-model-in-spiritual-life-must-be.html?m=1

Πῶς μποροῦμε ν’ ἀποκτήσουμε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα (Ἁγίου Ἰννοκεντίου Μόσχας)

Σημείωση δική μας: Ὁ ἅγιος μᾶς ὁμιλεῖ γιά τήν ἀπόκτηση μέ τήν ἔννοια τῆς ἐνεργοποίσης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δηλαδή τῆς βαπτισματικῆς θεοποιοῦ Θείας Χάρης

Εισαγωγικά.

Ὁ ἅγιος Ἰννοκέντιος (Βενιαμίνωφ, 1707-1879), εἶναι μία λαμπρὴ ἱεραποστολικὴ καὶ ἀρχιερατικὴ μορφὴ τῆς ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἀφοῦ ἀφιέρωσε σαράντα πέντε ὁλόκληρα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του στὸν εὐαγγελισμὸ τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνοτήτων τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, τὰ δεκαεπτὰ ὡς ἱερέας (1823-1840) καὶ τὰ εἴκοσι ὀκτὼ ὡς ἐπίσκοπος Καμτσάτκας, Κουρίλων καὶ Ἀλεουτίων Νήσων (1840-1868), ἀνῆλθε στὸν μητροπολιτικὸ θρόνο τῆς Μόσχας (1868), ὅπου παρέμεινε ὡς τὴν ὀσιακὴ κοίμησή του, τὸ 1879, ἐπιτελώντας ἕνα μεγαλόπνοο καὶ ἐντυπωσιακὸ ποιμαντικὸ ἔργο. Τὸ 1077 ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα ἅγιος ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.

Ἀνάμεσα στὰ συγγραφικὰ πονήματα τοῦ ἁγίου Ἰννοκεντίου περιλαμβάνεται καὶ τὸ μικρὸ ἀλλὰ περίφημο ἔργο του «Ὑπόδειξη τοῦ δρόμου πρὸς τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Τὸ βιβλίο αὐτό, μία συνοπτικὴ ὀρθόδοξη κατήχηση, γνώρισε καταπληκτικὴ ἐπιτυχία. Στὴ Ρωσία, ὡς τὸ 1917, ἔφτασε τὶς 47 ἐκδόσεις. Στὰ ἑλληνικὰ ἔχουν γίνει, ἀπὸ τὸ 1843 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον πέντε διαφορετικὲς μεταφράσεις του, ὁρισμένες ἀπ’ αὐτὲς μὲ ἐπανειλημμένες ἐκδόσεις.

Πῶς μποροῦμε ν’ ἀποκτήσουμε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα

Τὰ γνωστὰ καὶ ἀποτελεσματικὰ μέσα γιὰ τὴν ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τῶν ἱερῶν Γραφῶν καὶ τὴν πείρα τῶν μεγάλων ἅγιων, εἶναι τὰ ἑξῆς:

Ἡ καθαρὴ καρδιὰ καὶ τὸ ἁγνὸ σῶμα.

Ἡ ταπεινοφροσύνη.

Ἡ ὑπακοὴ στὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ.

Δέν ἔχουμε τόν ἴδιο Θεό μέ τούς μουσουλμάνους, οὔτε μέ τούς Ἑβραίους.Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Θεός

 Απόσπασμα από ομιλία του π. Σάββα Αγιορείτου.

Ἄν πάρετε τά καινούρια βιβλία τῶν θρησκευτικῶν, ἔχουν φωτογραφίες πού δείχνουν τούς χριστιανούς νά προσεύχονται καί δίπλα ἀκριβῶς δείχνουν ἕναν μουσουλμάνο πού προσεύχεται, ἕναν Ἑβραῖο πού προσεύχεται… 

– Τί μήνυμα περνάει στά παιδιά; 

Ὅτι καί οἱ μέν καί οἱ δέ, ὅλοι κάνουν τό ἴδιο πράγμα. Δέν ἔχει σημασία σέ ποιόν προσεύχεσαι… Ὄχι! Ἔχει σημασία, γιατί ὅλοι δέν ἔχουν τόν ἴδιο Θεό. Ἄς λένε οἱ Οἰκουμενιστές ὅτι ὅλες οἱ μονοθεϊστικές θρησκεῖες ἔχουν τόν ἴδιο Θεό. Δηλαδή οἱ μουσουλμάνοι, οἱ Ἑβραῖοι καί οἱ χριστιανοί. Δέν ἔχουμε τόν ἴδιο Θεό. Δέν ἔχουν τόν Χριστό οὔτε οἱ μουσουλμάνοι οὔτε οἱ Ἑβραῖοι. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Θεός. 

Ἄν δέν εἶσαι μέ τόν Χριστό καί ἄν δέν προσεύχεσαι μέ τόν Χριστό, δέν προσεύχεσαι στόν Θεό, προσεύχεσαι στά εἴδωλα, στούς δαίμονες. Ἄν, λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος δέν κάνει ὅ,τι κάνει μέ τόν Χριστό, δέν μπορεῖ νά θεωθεῖ, δέν μπορεῖ νά σωθεῖ. 

Ἕνωση Θεοῦ καί ἀνθρώπου. Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος μιλάει γιὰ τὴν Θεολογία τῆς ἔνωσης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Πηγή αναδημοσίευσης: Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου

https://youtu.be/rpz5X9Suyuk

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἀπό τά παιδιά καταλαβαίνω σέ τί κατάσταση βρίσκονται οἱ μητέρες»

 

 Η ευλάβεια της μητέρας έχει μεγάλη σημασία. Αν η μητέρα έχει ταπείνωση, φόβο Θεού, τα πράγματα μέσα στο σπίτι πάνε κανονικά.

  Γνωρίζω νέες μητέρες που λάμπει το πρόσωπό τους , αν και δεν έχουν από πουθενά βοήθεια.

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Πάσα περιουσία πού δέν εἶναι ὁ Θεός μου...

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Πάσα περιουσία πού δέν εἶναι ὁ Θεός μου, πτωχεία μου εἶναι... Χωρίς ἐσένα, Θεέ μου, ὅλα εἶναι σκιές καί βάσανά μου»

 

 

https://paraklisi.blogspot.com/2018/05/blog-post_194.html

Ηχητικό Αγιολόγιο 5 Ιουνίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 5 Ιουνίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

5 Ἰουνίου. Δωροθέου ἐπισκόπου Τύρου ἱερομάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Τρ. β΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Ῥωμ. δ΄ 4-12).

Ρωμ. 4,4            τῷ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν, ἀλλὰ κατὰ ὀφείλημα·

Ρωμ. 4,4                   Εις κάθε ένα δε που εργάζεται, η αμοιβή δια την εργασίαν του δεν θεωρείται ως χάρις και δωρεά, αλλ' ως χρέος, που πρέπει να καταβληθή.

«Αὐτός ὁ Κύριος...καταβήσεται ἀπ' οὐρανοῦ» (Α΄ Θεσ. 4, 16), Ἑρμηνεία Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Αὐτός ὁ Κύριος...καταβήσεται ἀπ' οὐρανοῦ» (Α΄ Θεσ. 4, 16), Ἑρμηνεία Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-5-2018, (κήρυγμα στή Θ. Λειτουργία), ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Περί Ἁγίου Μωσέως τοῦ Αἰθίοπος, Λαυσαϊκόν-Ἁγίου Παλλαδίου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περί Ἁγίου Μωσέως τοῦ Αἰθίοπος, Λαυσαϊκόν-Ἁγίου Παλλαδίου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-5-2018 (κήρυγμα στήν ἀγρυπνία), ζωντανή ροή, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σε mp3: http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Λόγος στούς κεκοιμημένους (Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης)

  Όσοι θεωρούν συμφορά την αναπόφευκτη ακολουθία της ανθρώπινης φύσης μας για εκείνους που εξέρχονται από τη ζωή και πενθούν βαρύτατα γι’ αυτούς που μεταβαίνουν από το βίο αυτόν στο νοερό και ασώματο δε μου φαίνεται ότι σκέφτηκαν τι είναι η ζωή μας, αλλά παθαίνουν ό,τι και οι πολλοί, που από κάποια ανόητη συνήθεια ό,τι έχουν το αγαπούν ως καλό, ό,τι κι αν είναι. Και βέβαια όποιος προηγείται από την άλογη φύση στο λόγο και στη νόηση θα ταίριαζε να έχει σ’ αυτό μονάχα ροπή, που παρουσιάζεται στην κρίση του λόγου καλό και προτιμητό και να μην προτιμά οπωσδήποτε αυτό που τους φαίνεται από κάποια συνήθεια και άκριτη προσκόλληση ευχάριστο και επιθυμητό. Γι’ αυτό μου φαίνεται ότι είναι σωστό με κάποια επινόηση, αφού τους απομακρύνω από τη διάθεσή τους προς τη συνήθεια, να τους μεταφέρω όσο είναι δυνατό στην καλύτερη και πρέπουσα στους λογικούς σκέψη. Γιατί έτσι θα εξοριστεί από την ανθρώπινη ζωή η ανοησία γύρω από τα πάθη που επιδεικνύουν οι πολλοί. Και θα μπορούσε να γίνει η ανάλυσή μας σύμφωνη με το θέμα που μας απασχολεί, αν εξεταστεί πρώτα τι είναι το αληθινά αγαθό, θεωρήσομε έπειτα το ιδιαίτερο γνώρισμα της ασώματης ζωής, και εκτός από αυτά, αν αντιπαραβληθούν με όσα έχομε αυτά που μένουν να ελπίζομε. Έτσι θα προχωρήσει η θεωρία προς το στόχο του λόγου μας, ώστε να μετατεθεί η διάνοια των πολλών από το συνηθισμένο στο αγαθό. Επειδή σ’ όλους τους ανθρώπους υπάρχει μια έμφυτη σχέση με το καλό και προς αυτό κινείται κάθε προαίρεση, προτάσσοντας το στόχο του καλού σε όλη την προσπάθεια της ζωής, γι’ αυτό η ακρισία αναφορικά με το πράγματι καλό προκαλεί συνήθως τα περισσότερα αμαρτήματα. Αν ήταν πρόδηλο σε όλους το αληθινά αγαθό, δε θ’ αστοχούσαμε ποτέ σ’ εκείνο που η φύση του είναι η αγαθότητα ούτε θα συμβιβαζόμαστε εκούσια στη δοκιμή των κακών, αν δεν είχαν τα πράγματα την επίχρωση μιας απατηλής φαντασίας του καλού. Ας κατανοήσομε λοιπόν στο λόγο μας τούτο πρώτο, ποιο είναι το αληθινά αγαθό, ώστε από πλάνη σ’ αυτό να μην επιδιώξομε κάποτε το χειρότερο στη θέση του καλού. Πρέπει λοιπόν, νομίζω, να βάλομε σαν προϋπόθεση του λόγου μας κάποιον ορισμό και χαρακτήρα του θέματός μας, που θα επιτρέψει να γίνει η κατανόηση του καλού χωρίς λάθος. Ποιός είναι λοιπόν ο χαρακτήρας της αληθινής αγαθότητας;

Δύο σύγχρονοι Ἰθακήσιοι Ἅγιοι

  Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,

Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

Στὶς 23 Μαΐου ἑορτάζουμε τὴν ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἰωακεὶμ τοῦ Βατοπεδινοῦ καὶ στὶς 25 Μαΐου τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου τοῦ Ἀρεθιώτη. Οἱ δύο αὐτοὶ Ἰθακήσιοι Ἅγιοι ποὺ τιμῶνται κοντά – κοντὰ ἦταν σύγχρονοι.

 Ὁ Ἰωακεὶμ κοιμήθηκε τὸ 1868 καὶ ὁ Ἄνθιμος τὸ 1870. Χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῶν Ἁγίων αὐτῶν εἶναι ἡ ταπείνωση, ἡ σκληραγωγία καὶ ἡ θαυματουργία. 

Ὁ Ὅσιος Ἰωακεὶμ γιὰ νὰ ταλαιπωρεῖ τὸ φθαρτό του σῶμα κοπίαζε νυχθημερὸν καὶ ὅταν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχε ἰδιαίτερος λόγος στὶς περιοδεῖες του ἀνὰ τὸ νησὶ τῆς Ἰθάκης, ὅπου ὡς ἄλλος Κοσμᾶς Αἰτωλὸς νουθετοῦσε καὶ δίδασκε τοὺς πιστούς. Σὲ αὐτὲς σήκωνε στὸ ὤμο του τὸ ταγάρι του, ὄχι γεμάτο ψωμιὰ ἢ ἄλλα φαγώσιμα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε, ἀλλὰ πέτρες βαρύτατες, τόσο ποὺ νὰ δυσκολεύεται νὰ περιπατήσει.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδίδει τὸ τροπάριο τῆς Ἀκολουθίας του ψαλλόμενο ἐπάνω στὸ «Τῶν ουῤανίων ταγμάτων».

Πεζοπορῶν ἐν Ἰθάκῃ

ἀνήρτας, Ὅσιε,ἐπὶ τῶν ὤμων πήραν

πλήρη λίθων βαρέων,ποθῶν καταπονῆσαι, Ἰωακείμ,

τὴν ταλαίπωρον σάρκα σου

καὶ ἀνυψῶσαι τὸν νοῦν σου πρὸς τὸν Θεὸν

καὶ Δεσπότην ἀνετώτερον.

Κατὰ τὴν κηδεία του ἐνῶ ἔβρεχε καταρακτωδῶς τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου δὲν βράχηκε καθόλου.