"Πνευματικὸς ἀγῶνας.."Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα. Μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας.

Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας· αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.

Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες Του δωρεές.

Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ' αυτά να είναι. Αυτά ν' αποτελούν σκοπό και πόθο ασταμάτητο. Γι' αυτά όλη σας η προσευχή προς το Θεό.

«Γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία ἦρθα στὸ πανηγύρι σας, δὲν ἦρθα γιὰ νὰ προβάλλω τὰ παπούτσια μου».

Ο παπα-Φώτης ἐρχόταν τακτικὰ μὲ τὰ πόδια στὸ σπίτι μου. Ἦταν πτωχὸς καὶ ἀφιλάργυρος. Προτιμοῦσε νὰ δίνει τὰ χρήματά του σὲ ὅποιον τοῦ τὰ ζητοῦσε καὶ νὰ ὑποφέρει, παρὰ νὰ τὰ κουβαλάει. Στὴ Μυτιλήνη τὰ γυφτάκια μόλις τὸν ἔβλεπαν ἔκαναν τὴν τρελή χαρά τους. Ήξεραν ὅτι ἄν ὁ παπα-Φώτης ἔχει χρήματα θὰ τοῦ τὰ πάρουν μέχρι τελευταίας δεκάρας, ποὺ λέμε. Κάποτε μπροστά μου συνέβη ὁ παπα-Φώτης νὰ περικυκλωθεῖ ἀπὸ τὰ γυφτάκια. Τοῦ ζητοῦσαν χρήματα. Ἐκεῖνος ἀφοῦ κυριολεκτικὰ ἄδειασε τὶς τσέπες του καὶ τοὺς ἔδωσε ὅ,τι κουβαλοῦσε ἔφυγε ἀτάραχος. Ἀγαποῦσε ὑπερβολικὰ τὰ παιδιά.

Τῆς κόρης μου τὸν γυιὸ τὸν ἐβάπτισε ὁ παπα-Φώτης. Ἤθελε ἡ κόρη μου ὁπωσδήποτε ὁ παπα-Φώτης νὰ βαπτίσει τὸ παιδί της γιατὶ ἔλεγε ὅτι θὰ πάρει χάρη ἀπὸ τὸν ἴδιο καὶ θὰ γίνει ταπεινὸ ὅπως ἦταν καὶ ὁ παπα-Φώτης. Τὸ ἐγγονάκι μου τὸ βάπτισε στὸν Ταξιάρχη τοῦ Μανταμάδος καὶ τὸ ἔβγαλε Ἄγγελο-Παναγιώτη.

Ἐρωτἠσεις πρὸς τὴν σεπτὴ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας Ἑλλάδος περὶ τῆς στάσης της γιὰ τὸν ΠΑ καὶ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα.

Ἐρωτἠσεις πρὸς τὴν σεπτὴ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας Ἑλλάδος περὶ τῆς στάσης της γιὰ τὸν ΠΑ καὶ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα.

Βασίλειος Ευσταθίου

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΕΠΤΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ 26 Ὀκτωβρίου 2025

Σεβασμιώτατοι Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε μὲ τὴν εὐλογία σας, θὰ ἤθελα ταπεινὰ νὰ σᾶς ἀπευθύνω κάποια ἐρωτήματα, ἐκφράζοντας μὲ αὐτὰ καὶ χιλιάδες ἄλλους ἐνσυνείδητους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦν οἱ ἴδιες καλὲς ἀνησυχίες:

1. Στὸ ἀνακοινωθὲν τῆς ΔΙΣ στὶς 6 Σεπτεμβρίου 2023 γράφατε: «ἀκύρωσε (τὸ ΣτΕ) μερικῶς τὴν Ὑπουργικὴ Ἀπόφαση τοῦ 2018 ὡς πρὸς μία διάταξή της, ποὺ προέβλεπε ἄμεση χρήση τῆς ταυτότητας ἀπὸ τοὺς πολίτες ὡς κάρτας ὑπηρεσιῶν ψηφιακῆς διακυβερνήσεως». Ὡστόσο στὸ ἀνακοινωθὲν τῆς ΔΙΣ στὶς 13 Ἰουνίου 2025 γράψατε: «δὲν μπορεῖ νὰ ἐγερθεῖ, οὔτε ἐπιφύλαξη θεολογικῆς φύσεως, οὔτε ἰσχυρισμὸς περὶ ἀντισυνταγματικοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν (π.χ. προσωπικῶν δεδομένων) λόγω τῆς ἀντικαταστάσεως τριῶν ὑφισταμένων ἀριθμῶν μητρώου ἀπὸ ἕνα ἑνιαῖο ἀριθμό». Δηλαδὴ στὶς 13 Ἰουνίου 2025 ἀμνηστεύετε καὶ οὐσιαστικὰ ἀποδέχεστε ἀνεπιφύλακτα πλέον τὸν προσωπικὸ ἀριθμό, (στὴν θέση τοῦ πρώην ΕΚΑΜ, στὸν ὁποῖο εἶχαν ἀντιδράσει οἱ προκάτοχοί σας καὶ πολλοὶ πατέρες σήμερα ἁγιοκαταταγμένοι), ὁ ὁποῖος ὅπως ἔχει ἀποφασιστεῖ ἐπισήμως ἀπὸ τὶς 26 Μαρτίου 2025 (βλ. Παρ. α) θὰ ἀναγράφεται στὸ Δελτίο Ταυτότητας (γεγονὸς γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ ΑΠΔΠΧ εἶχε διατυπώσει βάσιμες ἐπιφυλάξεις καὶ εἶχε ἐπισημάνει ἐπανειλημμένα τοὺς πραγματικοὺς κινδύνους - βλ. Παρ. β) μὲ σκοπὸ τὴν παροχὴ ὑπηρεσιῶν ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης, στὴν ὁποία εἴχατε καὶ ἐσεῖς ἀναφερθεῖ στὶς 6 Σεπτεμβρίου 2023 ὅπως θυμίζουμε στὴν ἀρχή, καθησυχάζοντας τότε μὲ τὸ ἀνακοινωθὲν σας τὸν πιστὸ λαὸ ὅτι δὲν θὰ χρησιμοποιηθοῦν οἱ ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες γι’ αὐτή. Τώρα λοιπὸν τὶ ἄλλαξε, ὥστε νὰ μὴν ἀνησυχεῖτε γιὰ τὴν μετατροπὴ τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων σὲ μέσα ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης, δηλαδὴ σὲ κάρτες τοῦ πολίτη ὅπως λέγονταν στὸ παρελθόν, ὅταν οἱ προκάτοχοί σας καὶ πολλοὶ ἄλλοι πατέρες διατύπωναν γιὰ πολλὲς δεκαετίες σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις περὶ αὐτῶν (βλ. Παρ. γ);

Ποιός φταίει γιὰ τοὺς κακοὺς (πάσης φύσεως) ἡγέτες; Ὁ Προφήτης Ἠσαΐας ἀπαντᾶ. Ὀλίγα περὶ Δὴμ(ι)οκρατίας καὶ Πρωτοκόλλων τῶν Σοφῶν της Σιῶν.

26 Οκτωβρίου 2025, Κυριακή Στ’ Λουκά

Μνήμη Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτη

Βασιλική Οικονόμου

«ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ῾Υψίστου πάντες· ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε καὶ ὡς εἷς τῶν ἀρχόντων πίπτετε.» Ψαλμός πα’ 6-7.

.«Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.» Ψαλμός ρθ’ 1.

Σε προηγούμενο άρθρο μας [1] αναφέραμε τα λόγια του μακαριστού διδασκάλου μας, του χαρισματικού Αρχιμανδρίτη και σύγχρονου ερμηνευτή των Γραφών π. Αθανασίου Μυτιληναίου: «…θα το πω άλλη μια φορά και χρειάζεται και ο νοών νοείτω: ό,τι μελετούμε στον Προφήτη και σε όλους τους Προφήτες, νοερά να το μεταφέρωμε εις τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησία, τον Ισραήλ της Χάριτος» [2]. Στο άρθρο εκείνο είχαμε παρουσιάσει το εικοστό όγδοο κεφάλαιο του παλαιοδιαθηκικού Βιβλίου του Δευτερονομίου, όπου απαριθμούνται οι ευλογίες που περιμένουν το λαό του Θεού, αν αυτός υπακούει στο θέλημά Του, καθώς και οι κατάρες που επικρέμανται, αν αυτός παρακούει τις εντολές του Κυρίου.

Στο ίδιο πλαίσιο και με το ίδιο σκεπτικό, θα παρουσιάσουμε εδώ αποσπάσματα από το επίσης σημαντικότατο παλαιοδιαθηκικό Βιβλίο του Προφήτη Ησαΐα (8ος αι. π.Χ.), όπου καθίσταται σαφέστατο τι είναι αυτό που οδηγεί στην απουσία καλών ηγετών σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής (Εκκλησία, Πολιτεία, Στρατό κλπ). Υπεύθυνη και πάλι είναι η αποστασία του λαού.

Για ευκολότερη κατανόηση, παραθέτουμε την ερμηνευτική απόδοση του κεφαλαίου στη νέα ελληνική από το μακαριστό Π. Τρεμπέλα (με κάποιες λακωνικές παρεμβάσεις που επισημαίνουν παραλληλισμούς με τη σύγρονη πραγματικότητα) και στις σημειώσεις τέλους παραθέτουμε συνδέσμους για το αρχαίο ελληνικό κείμενο, από τη μετάφραση των Εβδομήκοντα, στην ιστοσελίδα της Αποστολικής Διακονίας.

Ἐξώδικη διαμαρτυρία τῆς «ΕΞΟΔΟΥ» πρὸς τὸν Μητροπολίτη Σερβίων καὶ Κοζάνης γιὰ τὶς ὕβρεις του κατὰ τῶν χριστιανῶν!

 Ἡ «ΕΞΟΔΟΣ» ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΕΡΒΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΖΑΝΗΣ.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΒΡΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ.
Ἡ «Πανελλήνια Κίνηση κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ» ἄκουσε μὲ λύπη ὅσα ἀμετροεπῶς δήλωσε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σερβίων καὶ Κοζάνης κ. Παῦλος κατὰ τὴ διάρκεια δεξίωσης στὸ ἀστυνομικὸ μέγαρο, ἡ ὁποία διοργανώθηκε γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τοῦ προστάτη τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας, Ἁγίου Ἀρτεμίου.
Ἀποκάλεσε ὅσους ἀντιστέκονται στὴν ψηφιακὴ σκλαβιὰ τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων «ψυχοπαθεῖς»!
Δεῖτε ἐδῶ τὸ video μὲ τὶς δηλώσεις του:...

10 Νοεμβρίου. ᾿Ολυμπᾶ, Τερτίου κ.λπ. ἐκ τῶν 70 (α΄ αἰ.)· ᾿Ορέστου μάρτ. τοῦ Τυανέως (†304). Ἀρσενίου ὁσίου τοῦ Καππαδόκου (†1924). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας κγ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Θεσ. α΄ 1-5).

Α Θεσ. 1,1         Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Α Θεσ. 1,1                  Ο Παύλος και ο Σιλουανός και ο Τιμόθεος προς την Εκκλησίαν των Θεσσαλονικέων, η οποία ιδρύθη και υπάρχει εν τω Θεώ και Πατρί και εν τω Κυρίω Ιησούς Χριστώ· είθε να είναι εις σας η χάρις και η ειρήνη και αι άλλαι δωρεαί από τον Θεόν Πατέρα ημών και από τον Κυριον Ιησούν Χριστόν.

Ὁ Κυθήρων Σεραφεὶμ πρός τόν ἄνευ τῆς προβλεπομένης νομοκανονικῆς διαδικασίας καταδικασθέντα Πάφου Τυχικόν!

 

Μὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Πάφου κ. Τυχικό, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων κ. Σεραφεὶμ παίρνει θέση ὑπὲρ τοῦ Κυπρίου Ἱεράρχου, ἀμφισβητῶντας μὲ σαφήνεια τὴν νομιμότητα καὶ τὸ ἦθος τῆς διαδικασίας ποὺ ὁδήγησε στὴν καταδίκη του! Μὲ λόγο στιβαρό, ὁ Σεβασμιῶτος Σεραφεὶμ κάνει λόγο γιὰ ἀνάγκη «φιλάνθρωπης ψήφου» καὶ τήρησης τῶν ἱερῶν κανόνων - μιὰ ἔμμεση ἀλλὰ εὐθεῖα βολὴ πρὸς ὅλους ὅσοι, ὅπως ὑπονοεῖ, ἑρμηνεύουν τὸ κανονικὸ δίκαιο «κατὰ τὸ δοκοῦν».

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων κ. Σεραφεὶμ πρός τόν ἄνευ τῆς προβλεπομένης νομοκανονικῆς διαδικασίας καταδικασθέντα Πανιερώτατον Μητροπολίτην Πάφου κ. Τυχικόν:

«Ἕως θανάτου ἀγώνισαι ὑπέρ τῆς ἀληθείας καί Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν πολεμήσει ὑπέρ σοῦ» (Σοφία Σειράχ).

Πανιερώτατε καί προσφιλέστατε ἅγιε Αδελφέ,

Εὐλογεῖτε,

Πρό ἡμερῶν «ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα» (γρ. Κωνσταντινούπολιν) μοῦ ἐστείλατε μήνυμα ζητοῦντες εὐχάς καί προσευχάς ἀπό τήν ταπεινότητά μου. Ὁλοκαρδίως ηὐχόμην, ηὐχήθην καί εὔχομαι διά τήν εμπερίστατον... Πανιερότητά Σας.

Φασιστοφρένεια

Αύγουστο τους φταίει η Παναγία.

Σεπτέμβριο ο Αγιασμός.

18. Περὶ του τί είναι ο κόσμος καί τά πάθη, Αββά Ἰσαάκ- Ασκητικά, Κεφ. Γ...

18.«Νοήσατε, ἄκακοι, πανουργίαν...ἔνθεσθε καρδίαν»,Παροιμίαι Σολομῶντος,...

13/26 Ὀκτωβρίου 2020.Κοίμηση μίας ἁγίας μορφῆς της Ὄπτινα,του ἱεροδιακόνου Ἤλιοδώρου (Γαϊριγιάντς)

Τον ιεροδιάκονο Ηλιόδωρο τον πρωτοσυνάντησα στο βιβλίο της Νίνας Πάβλοβα ''Η ημέρα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ''(Εκδ.''Πορφύρα'').Πραγματικά μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το χάρισμα αυτού του ανθρώπου.Με τρόπο θαυμαστό κατάφερε και έφερε στην ορθόδοξη πίστη χιλιάδες ανθρώπους,κάποτε με έναν μόνο λόγο του.Παραθέτω το κεφάλαιο από το βιβλίο το οποίο αναφέρεται στον ιεροδιάκονο Ηλιόδωρο.

Θα το βρείτε σε αυτό το λίνκ:

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ.Αληθινή ιστορία από τον «κήπο της Όπτινα»

**ΔΙΔΑΧΕΣ του Οσίου ιεροδιακόνου Ηλιοδώρου-ΕΔΩ

Μια γυναίκα ρώτησε τον όσιο στάρετς Ηλία της Όπτινα : «Υπάρχουν άγιοι σήμερα;».

«Να αυτός», είπε ο στάρετς, δείχνοντας με το κεφάλι προς τον πατέρα Ηλιόδωρο καθώς περνούσε τρέχοντας πηγαίνοντας όπως συνήθως, να βοηθήσει κάποιον. Είναι μάλλον δύσκολο να αναγνωρίσεις κάποιον που γνωρίζεις, ως άγιο. Όταν ζεις δίπλα-δίπλα. Οι πρώτοι Χριστιανοί όμως είχαν μεγάλη οικειότητα με αυτή τη έννοια.

Πάντα προσπαθούσε να ταΐσει κάποιον

– “Έφαγες; Έφαγες; Πάμε, να σου δώσω να φας, πάμε για τσάι, πάμε στην τραπεζαρία.

” Ποιός πήγε για πρώτη φορά στην Όπτινα και δεν σκεπάστηκε από την ζεστασιά της αγάπη του. Τι άρτοι, τι εικονάκια, τι βιβλιαράκια με τους χαιρετισμούς δεν έβγαιναν από τις απύθμενες τσέπες του, έδινε ό,τι χρειαζόταν η κάθε ψυχή. Ακόμα και λίγα απλά λόγια γεμάτα αγάπη και στοργή, έλεγαν αργότερα οι ίδιοι, ”σαν να μας ανάστησε, δεν είχαμε ξανακούσει τέτοια λόγια”.

”Πως πάτε στο σπίτι; Χρειάζεστε χρήματα; Πάρε. Έχεις σύζυγο, παιδιά; Πως ζείτε; Πάρε αυτό, πάρτο, σε παρακαλώ μην αρνηθείς.”

Υπήρχε μια αίσθηση ότι έδινε περισσότερα από όσα έπαιρνε, λες και τα χρήματα στα χέρια του πολλαπλασιάζονταν. Μια ατελείωτη πηγή μητρικής αγάπης και δώρων γέμιζε τον προσκυνητή που έφταναν στην καρδιά του, και φτάνοντας στην εκκλησία συνέχιζε με τον Ακάθιστο στη Θεοτόκο, ”πηγαίναμε στον άνθρωπο και φτάναμε στην Μητέρα του Θεού”.

Να θυμιάζεις έτσι, να ψέλνεις έτσι, να ζεις έτσι ώστε να ζεις με τον Χριστό. Προσεύχου συνεχώς. Ήταν σαν μια ανεξάντλητη πηγή. Η αγαπημένη του Μητέρα του Θεού. ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ και γη.

Ἐμεῖς ἐδῶ ἔχουμε δικό μας γιατρό, τὴν ἁγία Ἀναστασία τὴ Ρωμαία μὲ τὰ λείψανα καὶ τὸ παρεκκλήσι της.

Διήγηση Γέροντα Ιωακείμ Γρηγοριάτη:

Πριν πάω στο στρατό, προσεβλήθην από υπεροξεία ισχιαλγία, περιοδική μεν, μα αφόρητη.Δεν μπορούσα να σταθώ στα πόδια μου, όταν μ’ έπιανε, κι έπεφτα κάτω, όπου κι αν βρισκόμουν.Κανένα ιατροφαρμακευτικό μέσον, ούτε θερμόλουτρα, ούτε ο στρατός μπόρεσαν να με θεραπεύσουν.

Μόνιμη, μαρτυρική η κατάσταση.

Κάποια μέρα έφεραν σιτάρι στην παραλία [στην Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου όπου ήταν Μοναχός], και κατά τη συνήθεια έπρεπε όλοι να το ξεφορτώσουμε.

Σαν άρχισε το ξεφόρτωμα, μ’ έπιασε ξαφνικά το μόνιμο βάσανό μου, κι έπεσα κατάχαμα, συστρεφόμουν σπασμωδικά, βογκούσα από τους πόνους.

Έτρεξαν δύο-τρεις πατέρες, κοντά σ’ αυτούς κι ένα σεβάσμιο ενάρετο γεροντάκι. Αρσένιος, Αρτέμιος, δεν θυμάμαι.

Με ρώτησαν τι έχω.

Όταν τους είπα το πάθημά μου, το μετέφεραν στους άλλους και άρχισαν τα σχόλια.

Πολλοί με λυπήθηκαν, άλλοι ταλαντεύονταν να με πιστέψουν, άλλοι απιστούσαν.

Μερικοί νόμιζαν ότι το κάνω για ν’ αποφύγω τον κόπο.

Κάποιοι μ’ εχαρακτήρισαν υπερβολικά ως «μάγκα πειραιώτη».

Κυριακή Ζ Λουκᾶ. «'Η παγγνωσία τοῦ Θεοῦ. Ἀναφορά στόν Ἅγιο Νεκτάριο» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8, 40-56]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΓΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1980]

(Β 38)

Το κύριον περιστατικό της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, αγαπητοί μου, είναι η ανάστασις της κόρης του Ιαείρου. Όταν ο Κύριος παρεκλήθη από τον Ιάειρον να θεραπεύσει την κόρη του και ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου να την θεραπεύσει. Φυσικά εν τω μεταξύ απέθανε η κοπέλα και την ανέστησε. Αυτό είναι το κύριον θέμα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

Όμως, παρεμβάλλεται μέσα εις αυτό το κύριον θέμα ένα άλλο μικρότερον θέμα, το οποίον δεν είναι καθόλου μικράς σημασίας. Ενώ ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου, στον δρόμο όχλος πολύς Τον ακολουθεί. Τόσος πολύς, ώστε τον συνθλίβουν εις τον δρόμον. Μία αιμορροούσα γυναίκα, η οποία δώδεκα χρόνια ηνάλωσε όλον της τον βίο, την περιουσία, για να θεραπευθεί από τους ιατρούς, επίστεψε ότι εάν ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, θα εθεραπεύετο. Και πράγματι η γυναίκα αυτή κατάφερε να εισχωρήσει μέσα εις το πλήθος, να προσεγγίσει τον Κύριον και με πολλήν πίστιν να εγγίσει το κράσπεδο του ιματίου Του. Και αμέσως, όπως μας σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «ἔστη ἡ ῥύσις αὐτῆς». Δηλαδή εσταμάτησε η αιμορραγία και πλέον δεν είχε τίποτε. Εθεραπεύθη παραχρήμα, αμέσως.

Κυριακή Ζ Λουκᾶ. Ὑπομνηματισμός τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8,41-56]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

«Καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ὑπ᾿ οὐδενὸς θεραπευθῆναι, προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς.Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· τίς ὁ ἁψάμενός μου;(: Τότε λοιπόν κάποια γυναίκα που υπέφερε από αιμορραγία εδώ και δώδεκα χρόνια, η οποία μαζί με τα άλλα βάσανα της αρρώστιας της είχε ξοδέψει και όλη την περιουσία της σε γιατρούς και δεν μπόρεσε να θεραπευθεί από κανέναν, αφού πλησίασε τον Ιησού από πίσω, ώστε να μην την αντιληφθεί κανείς, επειδή ντρεπόταν να γίνει φανερή η αρρώστιά της, άγγιξε την άκρη του εξωτερικού ενδύματός του κι αμέσως σταμάτησε η αιμορραγία της. Και είπε ο Ιησούς: “Ποιος είναι αυτός που με άγγιξε;”)»[Λουκ.8, 43-45].

Δεν αγνοήθηκε όμως το παράδοξο, γιατί αν και ο Σωτήρας γνωρίζει τα πάντα, ερωτά σαν να μη γνωρίζει και λέγει: «Ποιος με άγγιξε;». Και ενώ οι άγιοι απόστολοι είπαν με πειστικότητα «Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι, καὶ λέγεις τίς ὁ ἁψάμενός μου;(:Διδάσκαλε, τα πλήθη του λαού σε περικύκλωσαν και σε πιέζουν ασφυκτικά˙ κι εσύ λες, ποιος με άγγιξε; )», πράγμα που είναι μεγίστη απόδειξη ότι Αυτός και αληθινή σάρκα φέρει, και καταπατεί κάθε υπερηφάνεια, γιατί δεν Τον ακολουθούσαν από μακριά, αλλά Τον είχαν περικυκλωμένο από παντού, Αυτός φέρει στη μέση και επικεντρώνει την προσοχή τους σε αυτό που έγινε και λέγει επιμένοντας ότι «ἥψατό μού τις· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ᾿ ἐμοῦ(:Κάποιος με άγγιξε. Διότι εγώ κατάλαβα ότι βγήκε από πάνω μου δύναμη θαυματουργική)»[Λουκ.8,46].

Άραγε λοιπόν ο Κύριος από φιλοδοξία δεν άφησε να διαφύγει η απόδειξη της θεοπρεπούς ενέργειάς Του, δηλαδή το παράδοξο που συνέβη με τη γυναίκα; Δεν λέμε αυτό· γιατί πώς θα το έκανε αυτό Αυτός που σε πολλές περιπτώσεις συνιστούσε να σιωπούν; Αλλά μάλλον λέμε εκείνο: ότι δηλαδή παντού αποβλέπει στην ωφέλεια αυτών που καλούνται στη χάρη μέσω της πίστεως. Άρα πολλούς θα έβλαπτε το θαύμα αυτό μένοντας άγνωστο, με το να γίνει όμως γνωστό ωφέλησε όχι και λίγο, εκτός από τους άλλους, και τον άρχοντα της συναγωγής· γιατί του έκανε πιο ασφαλή την ελπίδα για τον αναμενόμενο, και του έδινε ακλόνητο θάρρος ότι ο Χριστός θα αρπάξει τη θυγατέρα του και από τις παγίδες του θανάτου -γιατί δεν επιτρεπόταν στους μη καθαρούς να αγγίξουν κάποιον από τους αγίους ή να πλησιάσουν άνδρα ιερό.