Περί τῶν γνωρισμάτων τῆς ταπεινώσεως καί τοῦ ταπεινόφρονος καί τῆς τελειότητας τῆς ταπεινοφροσύνης, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-6γ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Περί τῶν γνωρισμάτων τῆς ταπεινώσεως καί τοῦ ταπεινόφρονος καί τῆς τελειότητας τῆς ταπεινοφροσύνης, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-6γ, 24-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Μακαριστός γέρων Εὐσέβιος Βίττης. Εἶναι λοιπόν ψέμα;

ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΨΕΜΑ; 

Είπες, Κύριε, πώς είσαι η Αγάπη. Γύρω μου όμως τό μίσος βασιλεύει.

Είναι, λοιπόν, ψέμα η δύναμη της αγάπης;

Είπες, Κύριε πώς είσαι τό Φώς. Γύρω μου βασιλεύει τό σκοτάδι. Είναι, λοιπόν, ψέμα η σημασία τού φωτός;

Είπες, Κύριε πώς είσαι η οδός. Γύρω μου όμως ελάχιστοι Σέ ακολουθούν. Είναι, λοιπόν, ψέμα η αληθινή οδός;

Είπες, Κύριε, "Ειρήνην τήν εμήν δίδωμι υμίν". Ομως γύρω μου μόνο πραγματική ειρήνη δέν βλέπουμε τόσο στίς καρδιές, όσο καί ανάμεσα στα άτομα, αλλά καί σέ μεγάλη κλίμακα ανάμεσα στούς λαούς. Παύουν οι πόλεμοι σέ κάποια μέρη της γης, για ν ανάψουν καινούργιες πυρκαγιές σέ άλλα μέρη με όλα τα φοβερά επακόλουθα, πού αυτές οι καταστάσεις συνεπάγονται. Είναι λοιπόν ψέμα η προσφορά της ειρήνης σου;

Είπες, Κύριε, πώς είσαι ή αλήθεια. Γύρω μου βλέπω νά λατρεύεται "εμμανώς" τό ψέμα.

Είναι λοιπόν ψέμα η γοητεία της αλήθειας;

Διάφορα περιστατικά. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ. ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Διάφορα θαυμαστά .

(1)Κάποιος πολύ ἐνάρετος καί μεγάλος ἀσκητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γνωστός σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί ὄχι µόνο, ἔκανε πολλή προσευχή γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τοῦ Γέροντός του πού εἶχε πρόσφατα κοιμηθεῖ. Σύντομα ἄρχισε νά τοῦ παρουσιάζεται ζωντανά μέσα στο κελλί ο πεθαμένος Γέροντας του και σχεδόν κάθε βράδυ συνομιλουσανε.

Ο Άγιος Πορφύριος έστειλε κάποιον γνωστό μου μοναχό νά τόν συνάντηση και νά τού μεταφέρει το εξής μήνυμα.

Μου είπε ο ο. Πορφύριος ότι αυτός που έρχεται κάθε βράδυ στο Κελλί σου μετά τήν προσευχή δέν είναι ο γέροντας σου, αλλά ο διάβολος μεταμορφωμένος!

Πω,πω... τί θά πάθαινα; Πώς τό γνώριζε αυτό; Δεν τό είχα πει σέ κανέναν!!

Ο ερημίτης έμεινε εμβρόντητος και παραμιλουσε. Από εκείνη τήν ημέρα δεν του ξαναπαρουσιάστηκε ο διάβολος πού ήθελε να τον πλανέψει και να τον καταστρέψει.

(2] Ἔμαθα πώς κάποιοι μοναχοί, μὲ μεγάλο ἀγωνιστικό φρόνημα καὶ αὐταπάρνηση, ὅταν ἀντιμετώπιζαν πειρασμό μέ αἰσχρούς σαρκικούς λογισμούς, δέρνανε τό σῶμα τους. Προβληματισµένος, ρώτησα τόν Ἅγιο καὶ μοῦ ἀπάντησε: «Ἔεε.., ὄχι, ὄχι. Ἄλλα χρειάζονται.., θἐλει ταπείνωση, περιφρόνηση».

Βαδίζουμε πρὸς μιὰ ἐποχὴ ὁλοκληρωτικῆς ψηφιακῆς ἐπιτήρησης!

 

Ενημερώνει και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Σχολιασμένα αποστάγματα από την τελευταία συνέντευξη-φωτιά του Φρεντερίκο Καρράσκο στον Γιώργο Σαχίνη

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΙΙ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΦΟΔΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ;

ΙΙΙ. ΕΣΩΚΛΕΙΣΤΟΙ ΣΕ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ

IV. ORWELL VS HUXLEY

V. ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ

A. ΠΡΩΤΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

B. ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

Γ. ΤΡΙΤΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ

Δ. ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ

VI. ΠΗΤΕΡ ΤΙΛ

VII. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΕΧΝΟΘΕΟΛΟΓΙΑ

VIII. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ VS ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΘΕΙΑ

IX. ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ: ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

X. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟ «ΕΙΔΙΚΟΥΣ»

XI. Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΡΖΕΖΙΝΣΚΙ

XII. ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΤΩΝ

XIII. Η ΨΕΥΤΟΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ COVID

XIV. ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ: ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ ΕΝ ΟΨΕΙ

XV. ΔΙΑΒΛΗΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

A. ΣΤΟ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΑΔΙΟ

B. ΣΤΟ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΑΔΙΟ

XVI. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ;

XVII. H ΚΗΛΙΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί εμπλουτισμένη εκδοχή του άρθρου που δημοσιεύθηκε στς 10 Ιουλίου 2026 στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ. 

Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πριν από λίγο καιρό εδόθη μια πολύ σημαντική συνέντευξη από τον επιστήμονα πληροφορικής Φρεντερίκο Καρράσκο (Federico Carrasco) στον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη (ΚΡΗΤΗ TV).

Προκειμένου να διευκολύνω τους αναγνώστες να αντιληφθούν την ύψιστη σημασία που έχουν για καθέναν από εμάς ξεχωριστά, αλλά και συνολικά για την ανθρωπότητα, οι διαπιστώσεις του Καρράσκο, στην συνέχεια σταχυολογώ (με εν μέρει δική μου διατύπωση και εμβόλιμα δικά μου σχόλια) τα κυριότερα σημεία από αυτήν την συνέντευξη (το βίντεο παρατίθεται στο τέλος του παρόντος κειμένου), την οποία θα ήταν καλό να παρακολουθήσουν όλοι οι Έλληνες, ώστε να συνειδητοποιήσουν πόσο επικίνδυνη είναι η παρούσα κυβέρνηση της μητσοτακικής Νέας Δικτατορίας. 

ΙΙ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΦΟΔΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ;

Διότι, σε πλήρη αντίθεση με ό,τι επισημαίνει ο Φρεντερίκο Καρράσκο για τους κινδύνους που, εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης της τεχνολογίας, και, ιδίως, της ανεξέλεγκτης χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης, ελλοχεύουν εναντίον κάθε Έλληνα αλλά και κάθε πολίτη αυτού του δύσμοιρου πλανήτη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι τεχνομανιακοί υπουργοί του, προεξάρχοντος του υπουργού ψηφιακής διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου, προσποιούνται και, ταυτοχρόνως, υπερηφανεύονται ότι η τεχνολογία θα κάνει τον καθημερινό μας βίο γρηγορότερο, ευκολότερο και ασφαλέστερο .

Χριστῷ συνεσταύρωμαι, Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωση.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 19η Σεπτεμβρίου 2026

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Κυριακή μετά την Ύψωση, επειδή επακολουθεί, έπεται της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, την οποία εορτάσαμε μόλις πριν από λίγες ημέρες. Γι’ αυτό και τόσο το ευαγγελικό, όπως και το αποστολικό ανάγνωσμα, έχουν σχέση, δηλαδή αναφέρονται στην προηγηθείσα μεγάλη εορτή. Η ευαγγελική περικοπή είναι από το κατά Μάρκον ευαγγέλιο, ενώ η αποστολική, με την οποία και θα ασχοληθούμε, είναι από το 2ο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής του αποστόλου Παύλου.

Στην περικοπή αυτή ο απόστολος έρχεται να αποκαλύψει στους Γαλάτες, πως ο ίδιος βιώνει το γεγονός της σταυρικής θυσίας του Κυρίου. Αφού προηγουμένως απέδειξε ότι η δικαίωσή μας και η σωτηρία μας προέρχεται από την πίστη μας στο Χριστό και όχι από την τήρηση των διατάξεων του Μωσαϊκού Νόμου, στη συνέχεια προσθέσει: «Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός· ό δε νυν ζω εν σαρκί, εν πίστει ζω τη του υιού του Θεού του αγαπήσαντός με και παραδόντος εαυτόν υπέρ εμού». Δηλαδή έχω συσταυρωθή μαζί με τον Χριστό και δεν ζω πλέον εγώ, ο παλαιός άνθρωπος, που υπηρετεί την αμαρτία, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός. Αυτή δε την ζωή που ζω μέσα στο σώμα μου τώρα, την ζω με την Χάρη και τη δύναμη της πίστεως στον Υιό του Θεού, ο οποίος με έχει αγαπήσει και παρέδωκε τον εαυτό του σε σταυρικό θάνατο για τη σωτηρία μου.

Η φράση του Παύλου «έχω συσταυρωθεί μαζί με τον Χριστό, έτσι ώστε τώρα δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ζη μέσα μου ο Χριστός» δεν σημαίνει, βέβαια, τον βιολογικό θάνατο, αλλά κάποιου άλλου είδους θάνατο. Σημαίνει ότι είχε πεθάνει πλέον μέσα του ο παλαιός άνθρωπος. Ότι δεν ενεργούσαν μέσα του τα πάθη και οι κακίες. Μόνον ο Χριστός υπήρχε και ενεργούσε μέσα του, ο Οποίος τον ενέπνεε, τον καθοδηγούσε και τον ενδυνάμωνε. Η ζωή του Παύλου έγινε ένα με τη ζωή του Χριστού. Το εγώ του έγινε ένα με το εγώ του Χριστού. Το θέλημά του ταυτίστηκε με το θέλημα του Χριστού. Δεν ανήκε στον εαυτό του, αλλά στον Χριστό. Ο εαυτός του, το σώμα του, έγινε ο ναός, όπου κατοικεί ο Χριστός. Οι αρετές του Παύλου δεν ήταν δικές του, αλλά του Χριστού. Ο λόγος του δεν ήταν δικός του, αλλά του Χριστού. Η αγάπη του δεν ήταν δική του, αλλά του Χριστού. Η ταπείνωσή του δεν ήταν δική του, αλλά του Χριστού. Αγαπούσε με όλες τις δυνάμεις του τον Χριστό. Τον είχε κλείσει βαθιά και ολοκληρωτικά στην καρδιά του. Ένοιωθε ότι όλη η καταπληκτική του δραστηριότητα, η αντοχή του στις θλίψεις και στις δοκιμασίες, οι επιτυχίες του στα έθνη, η δύναμη και η αγιότητά του, οφειλόταν στον Κύριο. Όπως ένα άγριο δέντρο μπολιάζεται σε ένα άλλο ήμερο, έτσι και αυτός με τη συσταύρωσή του με το Χριστό μπολιάστηκε στο Χριστό και έγινε ένα μ’ αυτόν.

Χέρι χέρι στο κενό

Χέρι χέρι στό κενό

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος

Ἡ εἴδηση ἔπεσε σάν κεραυνός καί πάγωσε τίς καρδιές μας. Στήν Ἀθήνα δύο 17χρονα κορίτσια, φίλες μεταξύ τους, ἀνέβηκαν ὅσο μποροῦσαν πιό ψηλά, γιά νά πετάξουν μακριά μας. Ἔπεσαν πιασμένες χέρι χέρι ἀπό τόν ἕκτο ὄροφο πολυκατοικίας, ὄχι γιά νά περπατήσουν τή ζωή, ὅπως πρόσταζε ἡ τρυφερή τους ἡλικία, ἀλλά γιά νά ἀνταμωθοῦν σέ μιά βουτιά θανάτου. Ἡ μία κοπέλα ξεψύχησε ἀκαριαῖα, ἀφήνοντας τήν τελευταία της πνοή στό κρύο τσιμέντο. Ἡ δεύτερη, ἀφοῦ νοσηλεύτηκε μερικές ἡμέρες, ὑπέκυψε κι αὐτή. Λίγες ἑβδομάδες πρίν, ἄλλη 17χρονη ἔπεφτε στόν Ἰσθμό τῆς Κορίνθου, ἐνῶ μιά 15χρονη σωζόταν ἀπό θαῦμα μέσα στά ἴδια νερά.

Ματώνει ἡ ψυχή μας, καθώς τό ἀναλογιζόμαστε! Δέν τό χωρᾶ ἀνθρώπινος νοῦς! Τί συμβαίνει στίς ψυχές τῶν παιδιῶν μας; Γιατί οἱ νέοι μας, μέ ὁλόκληρη τή ζωή μπροστά τους, νιώθουν τόσο νικημένοι, τόσο ἀπογοητευμένοι, πού δέν περιμένουν τίποτα αἰσιόδοξο ἀπό τό αὔριο; Τά δύο κορίτσια ὅρμησαν στό κενό, γιά νά ἀφήσουν πίσω τους τά δικά μας ἀθεράπευτα κενά, σέ ἕναν κόσμο πού συνθλίβεται ἀπό τή βαρύτητα τῆς ἀπόγνωσης. Ψυχές εὐαίσθητες σάν πορσελάνη, πού ραγίζουν στό πρῶτο ταρακούνημα. Παιδιά ἀπροστάτευτα ἀπό τήν πολλή «προστασία» καί ἀνήμπορα ἀπό τά τόσα «πρέπει» καί «μπορῶ» πού ἡ κοινωνία μας φορτώνει ἀλύπητα στίς πλάτες τους.

Τά νούμερα τοῦ Παρατηρητηρίου Αὐτοκτονιῶν τῆς «ΚΛΙΜΑΚΑ», τοῦ ἁρμόδιου φορέα γιά τήν πρόληψη τῆς αὐτοχειρίας, ἔρχονται νά ἐπιβεβαιώσουν αὐτό πού ἡ καρδιά μας ἤδη ψιθυρίζει μέ τρόμο: Τό 2025 σημειώθηκε ἐκρηκτική, σοκαριστική αὔξηση τῶν αὐτοκτονιῶν στήν Ἑλλάδα, φτάνοντας τίς 579· περίπου 1,6 αὐτοκτονίες τήν ἡμέρα, μία αὐτοκτονία ἀνά 15 ὧρες στήν «προοδευμένη» πατρίδα μας! Καί ἀναρωτιόμαστε: Πῶς γίνεται σέ μιά ἐποχή πού ἀνθεῖ ὁ καταναλωτισμός, ἡ σεξουαλική ἀπελευθέρωση καί ἡ διαδικτυακή ἔκθεση στά social media, τά παιδιά νά βουλιάζουν ἔτσι στή δυστυχία; Ἔχουμε στά χέρια μας ὅλα τά ὑποτιθέμενα ἀντίμετρα τῆς κατάθλιψης -χάπια, ψυχολόγους, ὀθόνες- ὄχι ὅμως καί νόημα ζωῆς. Καταναλώνουμε 1,5 φορά περισσότερα ἀντικαταθλιπτικά σέ σχέση μέ τήν προηγούμενη δεκαετία, ξοδεύοντας μισό δισεκατομμύριο εὐρώ τόν χρόνο γιά ψυχοτρόπα φάρμακα, ἀλλά ἡ ἐσωτερική θηλιά συνεχίζει νά μᾶς πνίγει.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι σκληρή: Ὁ ἄνθρωπος θέλησε νά καταχραστεῖ τά ἀνθρώπινα μακριά ἀπό τόν Θεό· καί κατέληξε νά μείνει ἀνοχύρωτος, ἔρημος καί ἀπό Θεό καί ἀπό ἄνθρωπο. Φτιάξαμε ἕναν κόσμο -κλουβί ἀπό φωτισμένες ὀθόνες. Ἀπαιτήσαμε ἀπό τά παιδιά μας νά καλύψουν τά δικά μας κενά, νά διορθώσουν τίς δικές μας ἀποτυχίες καί νά κολυμπήσουν ἐκεῖ ὅπου ἐμεῖς οἱ ἴδιοι πνιγήκαμε. Παραλείψαμε ὅμως νά τά ἑτοιμάσουμε κατάλληλα, γιά νά διαχειριστοῦν λελογισμένα τό ἄγχος τῶν Πανελληνίων Ἐξετάσεων· καί τώρα δρέπουμε τούς καρπούς. Κι ὅταν ἕνα παιδί ἀποτυγχάνει στό κυνήγι τῆς ἐπίδοσης καί δέν διαθέτει πνευματικές ἄμυνες, ὁ στρεβλός λογισμός του -αὐτό τό φαρμακερό φίδι- μπορεῖ νά τό ὁδηγήσει στήν ὁλοκληρωτική ἀπόγνωση.

Ἐπιπλέον, οἱ νέοι μας ἀφήνουν σημειώματα αὐτοκτονίας, ζητώντας συγγνώμη. Ὅμως, τήν οὐσιαστική συγγνώμη ὀφείλουμε νά τή ζητήσουμε ἐμεῖς. Ἀποτύχαμε! Ἀποτύχαμε, γιατί δέν μεταγγίσαμε στά παιδιά μας τήν ἐσταυρωμένη Ἀγάπη. Γιατί δέν τούς μάθαμε ὅτι ἡ ζωή εἶναι ἕνα ἀνεκτίμητο καί ἀδιαπραγμάτευτο δῶρο τοῦ Θεοῦ, πού δέν παραδίδεται σέ καμία ἐπίγεια θλίψη. Τούς μάθαμε νά κοιτάζουν τό «ἔξω» καί νά ἀγνοοῦν τό «μέσα». Τούς ἀφήσαμε νά πιστεύουν ὅτι μετά τόν τάφο ὑπάρχει μόνο τό μηδέν καί ἡ ἀνυπαρξία, μέ ἀποτέλεσμα νά τρέχουν πανικόβλητοι νά προλάβουν τήν ἀχόρταγη ἱκανοποίηση τῆς σάρκας, ἐγκλωβίζοντας τίς βλέψεις τους σέ ἕναν αἰώνα – ἀπατεώνα.

Ἀσφαλῶς ἡ αὐτοχειρία ἑνός νέου δέν ἀποτελεῖ μόνο στατιστικό μέγεθος οὔτε ἁπλῶς θέμα γιά ἠθικολογική κριτική. Εἶναι προσωπικός, αἱματηρός Γολγοθᾶς. Κάθε ἀνθρώπινη ὕπαρξη εἶναι μοναδική, ἀνεπανάληπτη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, πλασμένη γιά τήν αἰωνιότητα. Ὁ Χριστός δέν ἀπέφυγε τόν πόνο. Εἰσῆλθε μέσα του, βίωσε τήν ἀπόλυτη μοναξιά καί τήν ἐγκατάλειψη ἐπάνω στόν Σταυρό, γιά νά γίνει ὁ κατεξοχήν συνοδοιπόρος κάθε πληγωμένης καί συντετριμμένης ψυχῆς. Ὅταν δέν ὑπάρχει κανείς στόν κόσμο νά νιώσει ἕνα παιδί, ὑπάρχει πάντα Ἐκεῖνος πού μέ στοργή προσκαλεῖ: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι» (Μθ 11,28).

Ἀναντίλεκτα, ἡ λύση δέν θά ἔρθει ἀπό τό τέλειο κράτος οὔτε ἀπό τήν τέλεια κοινωνία. Ἡ ρίζα καί ἡ αἰτία τοῦ κακοῦ εἶναι ὅτι μᾶς λείπει ἡ μετάνοια καί τό πνευματικό φιλότιμο. Λείπει ὁ Χριστός ἀπό τό κέντρο τῆς ζωῆς μας. Ἄν θέλουμε νά ἀνακοπεῖ αὐτή ἡ ἐλεύθερη πτώση καί νά σταματήσει ἡ καταστροφική ἁλυσίδα, ἐπιβάλλεται νά μετατρέψουμε τήν ἀνθρωποκεντρική μας κοινωνία σέ θεοκεντρική. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό πνευματικό νοσοκομεῖο, ἡ ζεστή, ἀνοιχτή ἀγκαλιά, πού μπορεῖ νά ἀκούσει τόν θυμό, τόν φόβο καί τήν ἀμφισβήτηση τῶν ἐφήβων, χωρίς νά τούς κρίνει ἤ νά τούς ἐνοχοποιεῖ.

Ἄς ἐγκαταλείψουμε, λοιπόν, τά μεγάλα λόγια! Οἱ ἔφηβοι σήμερα ἔχουν ἀπίστευτους ἀνιχνευτές ἐντοπισμοῦ τῆς ὑποκρισίας. Δέν θά πειστοῦν γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἐπειδή τούς διαβάσαμε κάποιο ὡραῖο κείμενο. Θά πειστοῦν μόνον, ἄν δοῦν αὐτή τήν ἀγάπη νά παίρνει σάρκα καί ὀστά στά δικά μας μάτια, στήν ὑπομονή μας, στή θυσιαστική σιωπή μας, στή δική μας ζωή.

Ὁ Χριστός μᾶς ἄφησε τήν Ἐκκλησία του, τό σῶμα του. Ἄν ἕνας ἔφηβος φτάνει στό σημεῖο νά νιώθει ἐντελῶς μόνος, ἡ ἀποτυχία εἶναι δική μας, γιατί δέν καταφέραμε νά γίνουμε ἡ ὁρατή παρουσία τοῦ Χριστοῦ στή ζωή του. Ἡ σωτηρία τῆς ζωῆς τοῦ ἐφήβου δέν ἀπαιτεῖ θεολογικές ἤ ἄλλες περγαμηνές· ἀπαιτεῖ τή δύναμη νά καθίσουμε μαζί του μέσα στό σκοτάδι του καί νά μή φύγουμε, μέχρις ὅτου βγεῖ ὁ ἥλιος!

https://aktines.blogspot.com/2026/09/blog-post_127.html#more

Ποιά εἶναι ἡ σχέση τοῦ νῦν Μητροπολίτη Καλαμαριὰς Ἰουστίνου Μπαρδάκα μὲ τοὺς Σκοπιανοὺς ποὺ διασπείρουν ἀνθελληνικὴ προπαγάνδα σὲ Ἑλληνικὸ ἔδαφος;

σ.σ. Σοβαρότατη πληροφορία / καταγγελία από την πνευματική κόρη του αγιασμένου ομολογητή Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου, κ. Ανδρονίκη Κ., για την συνεργασία του νυν Νέας Κρήνης & Καλαμαριάς Ιουστίνου με τους Σκοπιανούς, οι οποίοι σήμερα οργιάζουν στην Μελίτη, διασπείροντας επιθετική ανθελληνική προπαγάνδα κατά της Μακεδονίας μας.

«ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ! Σλαβόφωνοι στὴν Μελίτη Φλωρίνης έβριζαν την Ελλαδα 2) ΠΟΙΟΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑΝΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ & ΕΚΑΝΑΝ ΕΔΡΑ ΤΗΝ ΜΕΛΙΤΗ; Ο ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΔΑΚΑΣ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, ΩΣ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΡΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Ι. Ν. ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΟΥ. ΕΤΣΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΑ.

Ποῖος ἄνοιξε τὴν πόρτα στὴ Φλώρινα, ποὺ οἱ Σκοπιανοί τὴν ἔβλεπαν μὲ τὰ κυάλια καὶ ἀπειλουσαν τὸν Μητροπολίτη Φλωρίνης Αὐγουστῖνο Καντιώτη ὅτι θὰ τὸν σκοτώσουν;

Ἂν ὁ ἄνθρωπος ἤξερε πόσο τὸν ἀγαπᾶ ὁ Θεός, θὰ ἔκλαιγε ἀπὸ χαρὰ κάθε μέρα.

Αν ο άνθρωπος ήξερε πόσο τον αγαπά ο Θεός, θα έκλαιγε από χαρά κάθε μέρα. Αλλά επειδή δεν το ξέρει, δεν κλαίει... Ο Θεός μας καλεί σε Αυτόν κάθε στιγμή. Και αν στραφούμε λίγο με την καρδιά μας προς Αυτόν, έρχεται με όλη Του την αγάπη και μας γεμίζει με τη χάρη Του.

25 Σεπτεμβρίου. Εὐφροσύνης ὁσίας καὶ Παφνουτίου τοῦ πατρὸς αὐτῆς (ε΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ιζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. δ´ 17-25).

Εφ. 4,17            Τοῦτο οὖν λέγω καὶ μαρτύρομαι ἐν Κυρίῳ, μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη περιπατεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν,

Εφ. 4,17                    Αυτό, λοιπόν, τονίζω και λέγω και διαμαρτύρομαι ενώπιον του Κυρίου, να μη πορεύεσθε και συμπεριφέρεσθε πλέον σεις, όπως ζουν και συμπεριφέρονται οι άλλοι εθνικοί, οι οποίοι πορεύονται σύμφωνα με τας ψευδείς και επιβλαβείς επινοήσστου νου των.

Περί τῶν ἰδιωμάτων τῆς ταπεινώσεως κσί τοῦ ταπεινόφρονος καί τῆς τελειότητας τῆς ταπεινοφροσύνης, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-6γ, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῶν ἰδιωμάτων τῆς ταπεινώσεως κσί τοῦ ταπεινόφρονος καί τῆς τελειότητας τῆς ταπεινοφροσύνης, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-6γ, 23-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί τῆς ταπεινοφροσύνης, ταπεινώσεως, τοῦ ταπεινόφρονος καί τῆς τελειότητος τῆς ταπεινοφροσύνης, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-6, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῆς ταπεινοφροσύνης, ταπεινώσεως, τοῦ ταπεινόφρονος καί τῆς τελειότητος τῆς ταπεινοφροσύνης, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-6, 23-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Φανούριος ὁ Νεοφανής.

Άγιος Μεγαλομάρτυς Φανούριος ο Νεοφανής.

Μια ομάδα Αγίων η Εκκλησία μας τους ονομάζει Νεοφανείς. Είναι Άγιοι άνδρες ή γυναίκες των οποίων την ύπαρξη αγνοούσαν οι άνθρωποι. Είχαν ζήσει με τρόπο Χριστιανικό και κοιμήθηκαν μαρτυρικά ή ειρηνικά. Ο Θεός τους είχε στεφανώσει με τον στέφανο της αγιότητας και αυτοί παρέμειναν «κρυμμένοι» κατά το σχέδιο του Θεού.

Φανερώθηκαν στους ανθρώπους, κατά το σχέδιο του Θεού, π.χ. κατά «τύχη» στο σκάψιμο ενός χώρου και βρέθηκε εικόνα ή εμφανίστηκε ο ίδιος ο Άγιος σε όραμα ή στον ύπνο ενός ανθρώπου και του υπέδειξε το σημείο που βρίσκεται το λείψανό του ή εικόνα του. Αν ανοίξουμε το συναξάρι της εκκλησίας μας θα συναντήσουμε πολλούς νεοφανείς Αγίους. Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στον Νεοφανή Άγιο Φανούριο. Γνωστός και λαοφιλής Άγιος στην πίστη του ελληνικού λαού. Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με την εύρεση χαμένων αντικειμένων και την φανουρόπιτα. Για την ζωή του Αγίου δεν υπάρχουν πληροφορίες καταγεγραμμένες.

«Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ... Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

«Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ...

Μαρτυρία π. Ιωακείμ ἱερομονάχου, Ἱ. Κ. Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου, Ἱ. Μ. Σιµωνόπετρας, Ἅγιον Ὄρος

(Ὁ ἐνάρετος Γέροντας Ἰωακείμ ἀπό νέος, μόλις 18 ἐτῶν, ἀφιέρωσε τή ζωή του στόν Θεό. Ἐγκαταβίωσε στήν Ἱ. Μονή Γενέθλιο τῆς Θεοτόκου καί 84 χρόνια µετά, στίς 8 Σεπτεµβρίου 2019 (νέο ἡμερολόγιο), ἡμέρα ἑορτῆς τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, σάν γνήσιο παιδί της, τόν παρέλαβε ἡ Θεοτόκος κοντά της. Κοιμήθηκε µέσα στό περιβόλι της, στό Ἅγιον Ὄρος, στό Ἱ. Κελλί Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου.)

Σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν πῆγα στήν Ἱ. Μ. Κατερινούς (Γενέθλιο τῆς Θεοτόκου) στή Γαβαλού χωρίς νά γνωρίζω τίποτα περί μοναχισμοῦ. Δέν εἶχα ούτε βιβλία, οὔτε ἕναν ἄνθρωπο νά μοῦ πεῖ κάποιο πνευματικό λόγο. Στό Μοναστήρι πού πῆγα ἥμουν ἐγώ καί ὁ Γέροντάς µου, ὁ π. Χρυσόστομος, πού µέ ἔκανε ἀμέσως μοναχό.

Ἀπό κάποια παρεξήγηση ἔφυγα καί τόν κατηγοροῦσα χωρίς νά γνωρίζω τήν ἁμαρτία τῆς κατάκρισης. Λίγο ἀργότερα ἐπέστρεψα, ἀλλά ἤδη οἱ κομμουνιστές εἶχαν σκοτώσει 144 ἀνθρώπους καί εἶχαν συλλάβει τόν Γέροντά µου. Ἀναστατωμένος ἐγκατέλειψα τή Μονή καί ἔγινα παπάς στὀ Ἀγρίνιο.

Ἕνα βράδυ, πρίν κοιμηθῶ, µία µεγάλη φλόγα κατέβηκε καί μπῆκε µέσα στό στῆθος µου, καί χωρίς νά καταλάβω πῶς γίνεται αὐτό, ἄρχισα νά λέω τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν µε..!». Μέχρι ἐκείνη τή στιγµή, ὄχι µόνο δέν γνώριζα ὅτι ὑπάρχει τέτοια εὐχή, ἀλλά δέν ἤξερα οὔτε καί νά προσεύχοµαι σωστά. Μία φωνή µέσα στήν καρδιά µου, ἀνεξάρτητη ἀπό΄᾽µένα, ἐπαναλάμβανε ἀσταμάτητα, ἀκόμη καί τή νύχτα πού κοιµόμουν: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...!» καί ἄρχισα νά περιφρονῶ ὅλες τς µάταιες Κοσμικές µέρινες.

Ὁλοταχῶς πρὸς Οὐνία;

Νικολάου Μάννη στην Romfea.gr

Εκπαιδευτικού

«Παρ’ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὑπερασπιστής τῆς Θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός «Εγκύκλιος Επιστολή των Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής (1848)

Η στιγμή που πολλοί από εμάς προβλέπαμε πλησιάζει.

Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος στη δύση της ζωής του αποφάσισε να κάνει το μεγάλο του βήμα προς τη Δύση· ένα βήμα στα χνάρια της πορείας του ινδάλματός του (του Αθηναγόρα) και σχεδιασμένο ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, κατά την οποία σπούδαζε στα έδρανα του «Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών Ρώμης».

Το εν λόγω «Ινστιτούτο», το οποίο, όπως το ίδιο αποκαλύπτει, αναλαμβάνει «την εκπαίδευση και την προετοιμασία μιας νέας γενιάς ηγετών» αφού «οι απόφοιτοι υπηρετούν ως επίσκοποι τόσο στην Ορθόδοξη όσο και στην Καθολική Εκκλησία» [1] ιδρύθηκε το 1917 και έχει εξαιρετική ομοιότητα με το περίφημο «Collegium Graecum» που είχε ιδρύσει ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ το 1577 ως προς τα εξής: α) και τα δύο είχαν ως σκοπό την εκπαίδευση «σχισματικών» που θα επιστρέφουν στις χώρες τους ως κήρυκες της Ουνίας [2] και β) αμφότερα συνδέονται οργανικά με το διαβόητο τάγμα των Ιησουιτών, οι οποίοι τα διοικούσαν (το Ινστιτούτο μέχρι και σήμερα, το Κολλέγιο μέχρι το 1897 που περιήλθε στη διοίκηση των Βενεδικτίνων).

Δεν προκαλεί λοιπόν καμία εντύπωση η κατάληξη της πορείας του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος προσφάτως (4 Σεπτεμβρίου 2026) ανέπτυξε δημοσίως τις θέσεις του και το σχέδιό του για το βήμα προς την Ουνία, στην ομιλία του στο 27ο Διεθνές Συνέδριο της Εταιρείας για το Δίκαιο των Ανατολικών Εκκλησιών στο Κέντρο Ορθόδοξου Χριστιανικού Διαλόγου «ΦΑΝΑΡΙΟΝ» στη Βουδαπέστη [3].