«Ἡ ὅραση καί ἡ γεύση διασκορπίζουν τήν μνήμη τῆς καρδιᾶς, ὅταν τίς χρησιμοποιοῦμε ὑπέρμετρα»...

Ἡ περιπλάνηση τῶν ματιῶν», θά μᾶς πεῖ πάλι ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος, «σέ ἁμαρτωλές ἐπιθυμίες, πονηρεύει τόν ἄκακο νοῦ, διότι στήν ἧττα τῶν ματιῶν, κρύβονται οἱ παγίδες τῶν δαιμόνων». Ἄν νικηθοῦν τά μάτια καί δοῦν ἐμπαθῶς, δοῦν πονηρά μέ σκοπό νά δημιουργηθοῦνε κακές ἐπιθυμίες, τότε ἀπό ἐκεῖ ἀρχίζουν οἱ δαίμονες νά μᾶς παγιδεύουν, νά μᾶς αἰχμαλωτίζουν.

Καί προσέξτε καί κάτι ἀκόμα σχετικά μέ τά μάτια πού λέγει ἕνας μεγάλος ἅγιος, ὁ Ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς.

Ποιά εἶναι ἡ πτώσις τοῦ Ἀδάμ καί ἡ αἰτία τῆς ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου καί σχετικά μέ τούς ἀσκητές (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης)

Αυτή ήταν εκείνη η πολυθρύλητη πτώσι του προπάτορά μας, του παλαιού Αδάμ˙ διότι αφού εγκατέλειψε την τροφή και ηδονή των νοητών, έπεσε, αλλοίμονο, στη σωματική ηδονή των αισθητών, σύμφωνα με τη γνώμη όλων σχεδόν των θείων Πατέρων, από τον οποίο και εμείς κληρονομήσαμε διαδοχικά εκείνη την προγονική ορμή προς τα αισθητά.

Γι’ αυτό και ο Θεόδωρος Ιεροσολύμων είπε: «Ο Αδάμ, κάνοντας κακή χρήσι της αισθήσεως, θαύμασε το αισθητό κάλλος, αφού του φάνηκε ωραίος καρπός στην όρασι και καλός στη γεύσι˙ και αφού το γεύθηκε, εγκατέλειψε την απόλαυσι των νοητών» (Φιλοκαλ. Σελ. 285). «Η γυναίκα είδε ότι οι καρποί του δέντρου ήταν εύγευστοι, ελκυστικοί και ξεσήκωναν την επιθυμία για την απόκτησι της γνώσεως. Πήρε από τους καρπούς του και έφαγε˙ και αφού έδωσε και στον άνδρα της που ήταν μαζί της έφαγε και αυτός» (Γέν. 3,6). Το δένδρο εκείνο της γνώσεως του καλού και του κακού είναι η εμπαθής αίσθησι της φαινομενικής κτίσεως κατά τον άγιο Μάξιμο που λέει: «Ο καρπός της γνώσεως του καλού και του κακού είναι η κτίσις που φαίνεται. Διότι εκ φύσεως έχει την δυνατότητα της συμμετοχής στην ηδονή και την οδύνη». Και πάλι ο ίδιος αλλού λέγει: «Ο καρπός της γνώσεως του καλού και του κακού είναι η αίσθησις του σώματος, στην οποία υπάρχει καθαρά η κίνησι του παραλόγου και την οποία σύμφωνα με την εμπειρία ο άνθρωπος, αφού έλαβε την θεία εντολή να μην αγγίξη μέσω της ενεργείας, δεν την τήρησε» «Κεφ. λβ’ της δ’ εκατοντ. Των θεολ.). Το ίδιο λέγει και ο Νικήτας ο Στηθάτος και οι υπόλοιποι. Και μάλιστα ο θείος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: « Ο καρπός της γνώσεως του καλού και του κακού, (δυνατόν να νοηθή είναι η ηδονική τροφή, η οποία φαίνεται μεν ότι γλυκαίνει, στην πραγματικότητα όμως καθιστά αυτόν που μετέχει σ’ αυτήν, συμμέτοχο κακών. Γιατί ο Θεός λέει, «… από τον καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού μη φάτε. Από την ημέρα που θα φάτε απ’ αυτό, θα πεθαίνετε με φυσικό θάνατο˙ γιατί από τη φύσι η αισθητή τροφή είναι αναπλήρωσι αυτού που αποβάλλεται σιγά – σιγά και προχωρεί προς τον αφεδρώνα και την φθορά και κάνει αδύνατο να μένη άφθαρτος αυτόν που μετέχει της αισθητής βρώσεως» (Βιβλ. β’ κεφ. κη’ περί πίστεως). Γιατί η αίσθησις, αφού γνωρίση, σαν να λέμε, αφού δοκιμάση το καλό, δηλαδή την αισθητή ηδονή, δοκιμάζει ταυτόχρονα μαζί του και το κακό, δηλαδή την αδελφή της ηδονής, την οδύνη˙ και γι’ αυτό από κοινού όλες οι αισθητές ηδονές συνηθίζεται να ονομάζωνται επώδυνες ηδονές.

Ἡ φυλακή τῆς ὁράσεως: Τί εἶναι ἡ ὅρασις καί οἱ ὁφθαλμοί; (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης)

Για να προχωρήση ο λόγος με ειρμό και τάξι, ας σου υπενθυμίσω, αγαπητέ μου, τι είδους είναι και ποια τα ηδονικά αντικείμενα της κάθε αισθήσεως και πώς πρέπει να προφυλάσσης το νου σου απ’ αυτά. Και να, το πρώτο αισθητήριο, το οποίο συναντούμε, είναι εκείνο της οράσεως, της βασιλικώτερης από τις αισθήσεις, σύμφωνα με τους φυσικούς αυτής που εξαρτάται από το ψυχικό πνεύμα και που είναι συγγενής του νου, κατά τους θεολόγους [1]˙

της πιο γνωστικής από τις άλλες και γι’ αυτό της πιο έμπιστης κατά τους μεταφυσικούς αν βέβαια, σύμφωνα με την παροιμία˙ «Τα μάτια είναι πιο έμπιστα από τα αυτιά»˙ και˙ «Τα μάτια είναι τα δύο λυχνάρια του σώματος», σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου (Ματθ. 6,22). Ακόμα, τα μάτια είναι οι δύο φωστήρες του προσώπου, σύμφωνα με τους αστρονόμους οι δυο πρώτοι κλέφτες της αμαρτίας, σύμφωνα με τους ηθικούς φιλοσόφους, τα δυο πλοκάμια της ψυχής, όπως τα ονομάζει κάποιος σοφός, τα οποία απλώνοντάς τα σαν χταπόδι η ψυχή, συλλαμβάνει από μακρυά αυτά που της αρέσουν. Ή, για να μιλήσω σύμφωνα με τον μέγα Βασίλειο˙ τα μάτια είναι τα δύο ασώματα χέρια με τα οποία η ψυχή πιάνει τα αγαπητά ορατά και από μακρυά˙ και όσα από αυτά δεν μπορεί να τα πιάση με τα χέρια (όπως είναι μάλιστα τα ωραία μάτια), αυτά τα πιάνει πάλι με τα μάτια και τα απολαμβάνει. Γιατί και η όρασι, αφή είναι, πιο λεπτή βέβαια από την αφή των χεριών, παχύτερη όμως από την αφή της φαντασίας και του νου, όπως λέει πάλι ο Βασίλειος: «Με την αφή λοιπόν κάποιου και η όψι την ψυχή εξαπατά προς την ηδονή, με τις βολές των ματιών, σαν με κάποια ασώματα χέρια, αγγίζοντας και από μακρυά, όσα θέλει˙ και όσα με τα χέρια του σώματος δεν μπορεί να τα αγγίξη, αυτά με τις βολές των ματιών τα αγκαλιάζει με πάθος» (Λόγ. περί Παρθενίας). Γι’ αυτό και ο θεολόγος Γρηγόριος είπε: «Ψηλαφίζουν τα μάτια και αυτά που δεν μπορούν να ψηλαφισθούν».

Ὅταν στή διάρκεια τῆς προσευχῆς αἰσθάνεσαι κάτι ἀσυνήθιστο μέ μιά ἀπό τίς πέντε αἰσθήσεις σου καί ἡ ψυχή ἐκείνη τήν ὥρα δέν αἰσθάνεται τίποτα, τότε μή δίνεις σημασία σέ αὐτό.

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

Ο Γέροντας Ιωσήφ μάς (τους μαθητές του) έκανε τα εξής μαθήματα διορατικότητας:

-Όταν στη διάρκεια της προσευχής αισθάνεσαι κάτι ασυνήθιστο με μια από τις πέντε αισθήσεις σου και η ψυχή εκείνη την ώρα δεν αισθάνεται τίποτα, τότε μη δίνεις σημασία σε αυτό. Ο Θεός είναι πάνω από τις πέντε αισθήσεις. Όμως, εάν έρχονται η χαρά και η ελπίδα στην ψυχή σου, όταν νιώθεις την ευωδία, βλέπεις το όραμα, ακούς και αισθάνεσαι κάτι άλλο, μην το δέχεσαι, όμως και να μην το αρνείσαι, αλλά αμέσως να το πεις στον πνευματικό σου. Εάν στην αρχή της προσευχής έχεις πίστη, ελπίδα και αγάπη, ας πούμε, στους δέκα βαθμούς, και μετά την προσευχή ο βαθμός τους έχει ανέβει στους 100, τότε αυτή είναι η μεταμόρφωση από τον Θεό.

Ὁ ἀσκητισμὸς τῶν ὀφθαλμῶν

Ὁ ἀσκητισμὸς τῶν ὀφθαλμῶν

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ὅλοι θέλουμε τὶς νίκες, καλοί μου φίλοι. Ὅλοι! Καὶ πόσα δὲν κάνουμε γι’ αὐτές! Ἀκόμη καὶ γιὰ τὶς νίκες τῶν ποδοσφαιρικῶν ὁμάδων πανηγυρίζουμε! Ὅμως ὑπάρχουν καὶ κάποιες ἄλλες νίκες, οἱ πνευματικές, ποὺ – ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε – εἶναι καὶ οἱ οὐσιαστικές. Κι αὐτὸ ἐπειδὴ αὐτὲς εἶναι οἱ ἀνώτερες, οἱ οὐράνιες καὶ οἱ αἰώνιες. Αὐτὲς δὲ οἱ νίκες ἐξασφαλίζονται μὲ πολλοὺς τρόπους, ἕνας ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ὁ ἀσκητισμὸς τῶν ὀφθαλμῶν. Δηλαδή; Τὰ πράγματα εἶναι ἁπλά, δέστε…

* * *

Ἀδιαμφισβήτητα ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τοῦ θεάματος. Ποτὲ τὸ θέαμα δὲν εἶχε κατακλύσει τόσο πολὺ τὸν ἄνθρωπο, ὅσο σήμερα. Οἱ ὀθόνες βρίσκονται πλέον παντοῦ. Ἀκόμη καὶ στὴν τσέπη μας, ὅπως καὶ στὸ ἴδιο μας τὸ χέρι. Καὶ τί διαπιστώνεται πλέον; Ὅτι ἀκόμη καὶ τότε ποὺ βλέπουμε, διαβάζουμε καὶ θαυμάζουμε κάτι πρα-γματικὰ καλὸ μέσα ἀπ’ αὐτὲς τὶς ὀθόνες, ναὶ ἀκόμη καὶ τότε, βομβαρδιζόμαστε ἀπὸ ἄσχημες εἰκόνες, κάποτε δὲ καὶ προκλητικές! Τὰ κοινωνικὰ δίκτυα εἶναι γεμάτα ἀπ’ αὐτές. Ἀπευθύνονται πρὸς ὅλους ἀδιακρίτως. Ἀκόμη καὶ σ’ αὐτὰ τὰ παιδιά!

Ἡ κατάσταση αὐτὴ ἀσφαλῶς εἶναι ἀπαράδεκτη καὶ ἀποτελεῖ μέγα κίνδυνο γιὰ ὅλους, ἰδιαίτερα δὲ γιὰ τὴ νέα γενιά. Δὲν τὸ συζητᾶμε!

Ὡστόσο αὐτὴ ἡ κατάσταση εἶναι καὶ τὸ πεδίο, ἢ καλύτερα τὸ στάδιο, γιὰ νίκες. Γιὰ πνευματικὲς νίκες. Δόξα σοι ὁ Θεός!

Ἡ διασκέδαση ἐρεθίζει τὰ πάθῃ διὰ τῶν αἰσθήσεων. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Οἱ πέντε αἰσθήσεις (Ἀπό τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων)

 

Πρέπει να ξέρουμε, ότι ο άνθρωπος είναι διπλός, δηλαδή από σώμα και ψυχή και έχει διπλές τις αισθήσεις (όπως και τις αρετές) τους. Πέντε αισθήσεις έχει η ψυχή και πέντε το σώμα. Οι ψυχικές αισθήσεις είναι: νους, διάνοια, γνώμη, φαντασία και αίσθηση· οι σοφοί (Πατέρες), τις ονομάζουν και δυνάμεις. Οι σωματικές αισθήσεις είναι τούτες: όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση και αφή.

(Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Όταν η αίσθηση κάνει το νου υποχείριό της, του μαθαίνει την πολυθεΐα, καθώς με την υποδούλωση στα πάθη λατρεύει σαν Θεό διαμέσου κάθε αισθήσεως, το αντίστοιχο αισθητό.

(Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Ο Αδάμ επειδή χρησιμοποίησε άσχημα τις αισθήσεις του, κατέληξε στο να θαυμάζει το αισθητό κάλλος, γιατί του φάνηκε ωραίος ο καρπός και καλός να τον γευτεί. Από την στιγμή που τον γεύτηκε, άφησε ήδη την απόλαυση των νοητών.

(Άγιος Θεόδωρος ο Εδέσσης)

Οἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος εἰσάγουν εὔκολα στήν ψυχή ὅσα αὐτές συλ­λαμβάνουν.

Κανών 100

Η «Σοφία» συμβουλεύει: «Τα μάτια σου να βλέπουν σωστά πράγματα» και «με κάθε φύλαξη να κρατάς την καρδιά σου»· γιατί οι αισθήσεις του σώματος εισάγουν εύκολα στην ψυχή όσα αυτές συλ­λαμβάνουν. Προστάζουμε λοιπόν από τώρα και στο εξής με κανέ­ναν τρόπο να μη ζωγραφίζονται εκτεθειμένες είτε σε πίνακες είτε με άλλο τρόπο οι ζωγραφιές που σαγηνεύουν την όραση και διαφθείρουν το μυαλό και υποκινούν τα ένστικτα των αισχρών ηδονών κι αν κανείς επιχειρήσει να το κάνει αυτό, να αφορίζεται.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 2-11-2021

https://youtu.be/mpVlYn-n39E

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 2-11-2021

Ἀόρατος πόλεμος Ἁγίου Νικοδήμου. Περί διορθώσεως τῶν ἐξωτερικῶν αἰσθήσεων 5. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Π Σάββας 2008 03 27 ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΕΡΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ 5

Ἀόρατος Πόλεμος Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Περί διορθώσεως τῶν ἐξωτερικῶν αἰσθήσεων. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Π Σάββας 2008 03 20 ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΕΡΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ 4
https://www.youtube.com/watch?v=f8-Z3N7VjlM

Ἀόρατος πόλεμος:Περί διορθώσεως τῶν ἐξωτερικῶν αἰσθήσεων 3. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Π Σάββας 2008 03 13 ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΕΡΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ 3
https://www.youtube.com/watch?v=afZcjnQ5v8k

Ἀόρατος πόλεμος Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Περί διορθώσεως τῶν ἐξωτερικῶν αἰσθήσεων 2. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Π Σάββας 2008 03 06 ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΕΡΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ 2

Ἀόρατος πόλεμος Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Περί διορθώσεως τῶν ἐξωτερικῶν αἰσθήσεων 1. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Π Σάββας 2008 02 28 ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΕΡΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ 1

Οἱ θυρίδες τοῦ θανάτου, 15 11 2015, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ θυρίδες τοῦ θανάτου, 15 11 2015, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

Ἐσύ ... Λόγε Τοῦ Θεοῦ, τόν ἔκανες νά Σέ ποθήσει ἔτσι.

Τίποτα δεν ποθούσα περισσότερο από το να κλείσω τη θύρα των αισθήσεων, να εξέλθω της σαρκός και του κόσμου, να συγκεντρωθώ εις εαυτόν, διακόπτοντας κάθε δεσμό με τα ανθρώπινα, πέρα από τα απολύτως αναγκαία, να συνδιαλεχθώ με τον εαυτό μου και μετά του Θεού, ώστε να ζήσω υπεράνω των ορατών, με τρόπο ώστε να φέρω επάνω μου τις θεϊκές εμφάσεις, χωρίς αλλοίωση ή ανάμειξη με τις παγιωμένες μορφές του ενθάδε. Να καταστώ αληθινά και συνεχώς να καθίσταμαι αληθής ακηλίδωτος καθρέπτης του Θεού και των ουρανίων, προσθέτοντας φως στο φως, υποκαθιστώντας την ασάφεια με την ευκρίνεια, απολαμβάνοντας ήδη από τον παρόντα βίο την ελπίδα των αγαθών της μέλλουσας ζωής, ώστε να συνοδοιπορήσω μετά των Αγγέλων, παραμένοντας στη γη, την οποία προηγουμένως άφησα και ανήλθα εις τα άνω διά του Αγίου Πνεύματος.

Ἡ φυλακή τῶν πέντε αἰσθήσεων. Ὁ διάβολος καί ἡ συγγένειά του μέ τήν φαντασία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ φυλακή τῶν πέντε αἰσθήσεων. Ὁ διάβολος καί ἡ συγγένειά του μέ τήν φαντασία, Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο, 12-12-2008, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἅγιος Παΐσιος Ἀγιορείτης: «Ἐγώ ἀγωνίζομαι ὅλο τό εἰκοσιτετράωρο, γιά νά κλείσω ὅλες τίς πόρτες τοῦ Σατανᾶ»

Να κλείνετε τις πόρτες και τα παράθυρα να μην μπαίνει απ' εκεί ο Διάβολος. Εκεί είναι τα αδύνατα σημεία. Εάν αφήσεις μια σχισμή, μπορεί να μπει και να σου κάνει ζημιά. Εγώ αγωνίζομαι όλο το εικοσιτετράωρο, για να κλείσω όλες τις πόρτες του Σατανά («πόρτες και παράθυρα» είναι οι αισθήσεις).

https://paraklisi.blogspot.com/2019/10/blog-post_17.html

Ἅγιος Μάξιμος: Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του τὴν κίνηση πρὸς ἡδονή, ἀλλὰ τί ἡδονή; Τοῦ «ἐράσθαι τὸν Θεόν»!

Τοῦ πρωτοπρεσβύτερου πατρὸς

Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου

 

Εἶναι κάτι πράγματι καταπληκτικό, ποὺ εἶναι γραμμένο ἀπὸ τοὺς μεγάλους πατέρες, τὸν Μάξιμο καὶ τὸν Παλαμά. Νὰ διαβάσω τὸ κείμενο τοῦ Μαξίμου. «Ὁ Θεός», λέει, «ὁ ὁποῖος δημιούργησε τὴν ἀνθρώπινη φύση, δὲν ἔβαλε μέσα της ἡδονὴ» -μὴν τὸ παρεξηγήσετε, ἀκοῦστε πῶς τὸ ἑρμηνεύει- «ἀλλὰ κάποια νοερὴ δύναμη πρὸς ἡδονή». Θέλω νὰ σταθῶ ἕνα λεπτό, ἔχει καίρια σημασία. Εἴμαστε γεμάτοι ἀπὸ αἰσθήσεις. Βλέπουμε, ἀκοῦμε, αἰσθανόμαστε τὰ πάντα, ὅλα εἶναι αἰσθήσεις. Οἱ αἰσθήσεις εἶναι ἀπ' τὸ Θεό, ἀλλὰ ὁ Θεός, λέει, δὲν ἔδωσε ἡδονὴ στὴν κάθε αἴσθηση. Προσέξτε, ἔδωσε κίνηση πρὸς ἡδονὴ πρὸς τὸ Θεό. Ἂν οἱ αἰσθήσεις στραφοῦν στὸν Θεὸ καὶ κινηθοῦν πρὸς τὸν Θεό, ὅλες οἱ αἰσθήσεις -αὐτὸ ποὺ κάνει ἡ Ὀρθοδοξία μας. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του τὴν κίνηση πρὸς ἡδονή, τὸ 'χει μέσα του, ἀλλὰ τί ἡδονή; Αὐτὴ ἡ ἡδονὴ τοῦ «ἐράσθαι τὸν Θεόν», λέει ὁ Μάξιμος, νὰ ἀγαπᾶς τὸ Θεό. Ἂν ἔχουμε τὴν κίνηση πρὸς ἡδονή, ὅλα τ' ἄλλα εἶναι αἰσθήσεις (ἡ γεύση κτλ), ἂν ἡ κίνηση γιὰ ἡδονὴ δὲν πάει στὸν Θεό, ὑπάρχει ὅμως μέσα, τότε στρέφεται καὶ γίνεται ἡδονὴ τῶν αἰσθήσεων καὶ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ ἁμαρτία. 

Βλέπετε, καίριο σημεῖο αὐτὸ σὲ μία ψυχοθεραπευτικὴ διαδικασία καὶ μάλιστα τονίζει ὁ Μάξιμος «καὶ ἐπειδὴ εἶδε ὁ Θεὸς πὼς ὁ ἄνθρωπος ἔτρεψε ὅλη τὴν ἡδονή, τὴν κίνηση πρὸς ἡδονὴ ποὺ εἶχε πρὸς τὸ Θεό, τὴν ἔτρεψε τώρα πρὸς τὶς αἰσθήσεις του, ὁ Θεὸς ἔβαλε ἕνα φάρμακο καὶ...

ἕνα θεραπευτήριο, σπουδαῖο θεραπευτήριο, ἔβαλε τὴν ὀδύνη, ὅπου μὲς τὴν ὀδύνη καὶ τὸν πόνο ἡ ἡδονὴ ποὺ πάει νὰ ξεσπάσει, νὰ γίνει κάτι κυρίαρχο ἀρχίζει καὶ ὑποτάσσεται. Ἔβαλε λοιπὸν τὴν ὀδύνη ὡς φάρμακο. Ἦρθε ἡ ὀδύνη καὶ καλύπτει τὴν ἡδονὴ τοῦ ἀνθρώπου.

Οἱ αἰσθήσεις καί ἡ πνευματική ζωή

Τη βοήθεια του Θεού πρέπει να τη ζητάει ο χριστιανός, χωρίς ν’ αμφιβάλλει. Να έχει εμπιστοσύνη στην πρόνοια και αγάπη του Θεού. 

Ο άγιος Νικόδημος, χρησιμοποιώντας την παραβολή του καλού ποιμένα, μιλάει για τον Ποιμένα Χριστό και για την αγάπη του προς τα πρόβατά του. Λέει συγκεκριμένα: «Πώς είναι δυνατό ο καλός Ποιμένας μας, ο οποίος έτρεχε τριάντα χρόνια ζητώντας το χαμένο πρόβατο, με τόσες δυνατές φωνές που βράχνιασε ο λάρυγγάς του, ο οποίος περπάτησε τόσο κοπιαστικό και ακανθώδη δρόμο, ο οποίος έχυσε το αίμα του κι έδωσε τη ζωή του, πώς είναι δυνατό τώρα που το πρόβατο τον ακολουθεί, φωνάζει και παρακαλεί, να μη γυρίσει σ’ αυτό τα μάτια του; Πώς μπορεί να μην το ακούσει και να μην το βάλει στους θείους ώμους του, κάνοντας γιορτή με όλους τους αγγέλους του ουρανού;».