Συγκλονιστική ἐμπειρία θεοπτίας ἁγιασμένης γερόντισσας ἀπό τήν Κρήτη

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΘΕΟΠΤΙΑΣ ΑΓΙΑΣΜΕΝΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΚΡΗΤΗ :

Στὴ συνάφεια αὐτή, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Πανιερωτάτου θὰ καταθέσουμε μία σύγχρονη σχετικὴ ἐμπειρία θεοπτίας καὶ κοινωνίας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μίας ἁγιασμένης Γερόντισσας ἀπὸ τὴν Κρήτη, ὅπως τὴν κοινοποίησε πρόσφατα στὸν Πανιερώτατο γνωστὸς εὐλαβὴς κληρικός. «Ὅταν κλαίω καὶ στενάζω γιὰ τὶς ἁμαρτίες μου, βαθαίνει ἡ καρδιά μου. Ἀναστενάζω ἀπὸ τὰ τρίσβαθα τῆς ψυχῆς μου καὶ ἀνακουφίζομαι. Ἡ εὐχὴ τρέχει, τρέχει... καί, σὲ ἀνύποπτο χρόνο, δὲν ξέρω πῶς, μὲ τὰ ‘‘κυάλια’’ τῆς καρδιᾶς βλέπω τὸ ἄπλετον ἐκεῖνο Φῶς, ποὺ νοῦς δὲν χωράει καὶ γλῶσσα δὲν διηγᾶται...

Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ περιγράψει τὸ μεγαλεῖο τοῦ οὐρανοῦ! Ὁ οὐρανὸς κρύβει πολλὰ μυστήρια... Τὸ Φῶς εἶναι ἄπλετον, δὲν ἔχει ἀρχὴ, μέση καὶ τέλος. Εἶναι ἀσχημάτιστο, ὅμοιο. Εἶναι γεμάτο πληροφορίες. Πολλὰ ἀνεξήγητα ἐξηγοῦντα μέσα σ᾽ αὐτό. Κάποια μπορεῖς νὰ διηγηθεῖς, ἀλλὰ τὰ περισσότερα ὄχι. Εἶναι τὸ Φῶς τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Σ᾽ ἕνα Φῶς φαίνονται καὶ οἱ Τρεῖς, ἀλλὰ διακρίνονται καὶ σὰν τρία Φῶτα, ποὺ εἶναι ἕνα Φῶς! Δὲν ξέρω νὰ σᾶς τὸ περιγράψω... Ὁ ἄναρχος Πατέρας δὲν φαίνεται...

Μηνύματα ἀπό ἰδιόχειρο σημείωμα τῆς Γερόντισσας τῆς Κρήτης

ΑΠΟ ΙΔΙΟΧΕΙΡΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

19-5-2012

«Μέ πόση εὐκολία λένε ὁρισμένοι, κυρίως γυναῖκες, ὅτι βλέπουν Ἁγίους ἀκόμη καί τόν Χριστό καί τήν Παναγία Μητέρα Του... Λένε ὅτι παίρνουν πληροφορίες ἀπ’ αὐτούς καί ἕνα σωρό ἀνόητα πράματα. Μᾶς χορεύει ὁ διάβολος στό ‘ταψί’ τοῦ μαγειριοῦ του! Δέν καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ φαντασία καί ἡ σκέψη εἶναι οἱ καλύτεροι σύμμαχοι τοῦ σατανᾶ. Ἡ καθαρή καρδιά εἶναι τοῦ Χριστοῦ. Κάνουμε λίγη νηστεία, λίγη ἀγρυπνία καί λίγη προσευχή καί ἀρχίζει ὁ κρυφός ἐγωισμός ὅτι φθάσαμε καί τόν Μέγα Ἀντώνιο! Αὐτήν τήν χαραμάδα τήν ἐκμεταλλεύεται ὁ πειρασμός καί μπαίνει στήν ψυχή μας, στό μυαλό μας καί ἀρχίζει δικές του φανερώσεις... Αὐτός πού μπόρεσε καί εἶδε τό πλῆθος τῶν ἁμαρτημάτων του καί ἔκλαψε γι’ αὐτές καί ὅποιος μπόρεσε εἰλικρινά νά συγχωρήσει τούς ἐχθρούς του καί νά τούς εὐεργετήσει, εἶναι ἀνώτερος ἀπό αὐτούς πού κουβέντιασαν μέ ἀγγέλους...».

«Τά καλύτερα παιδιά τοῦ Χριστοῦ εἶναι αὐτά πού γλυκάθηκαν πολύ στην ἁμαρτία καί μπόρεσαν καί τήν ἀποστράφηκαν, γιατί εἴχανε γεύση καί τήν ξέχασαν μέ τήν μετάνοια, τήν ἐξομολόγηση...».