Τό ἀναίμακτο μαρτύριο καί ἡ προετοιμασία μας- ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό ἀναίμακτο μαρτύριο καί ἡ προετοιμασία μας- ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, 10-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, τό μαρτύριο καί ἡ σύγχρονη μαρτυρία- ὁμολογία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, τό μαρτύριο καί ἡ σύγχρονη μαρτυρία- ὁμολογία, 9-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους στόν Ἅγιο Γέροντα Ἰάκωβο τῆς Εὐβοίας

Κάποτε, διηγεῖτο ὁ Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης, «ὅταν ἤμουν μικρὸ παιδί, ἔπαθα τέτοιο σοβαρὸ κρυολόγημα, ποὺ ἔπεσα στό κρεβάτι μἐ μεγάλη δύσπνοια καὶ φοβερὸ πόνο στήν ἀριστερὴ πλευρά τοῦ θώρακα. Γιατρὸς στό χωριὸ δέν ὑπῆρχε καὶ ἡ μόνη καταφυγὴ μας ὁ Θεὸς καὶ οἱ Ἅγιοι Του. Εἴχαμε στό σπίτι μας μιά μικρή ἀσημένια εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπη, θαυματουργή, ἕως ἑξακοσίων ἐτῶν, ποὺ τήν φέραμε ἀπὸ ττήνΜικρὰ Ἀσία πατρογονικό κειμήλιο. Ἡ μητέρα μου λοιπόν, ἔκανε πολλὴ προσευχὴ καὶ μετάνοιες παρακαλώντας τὸν Ἅγιο νά γίνω καλά. Τότε βλέπω ἕνα χέρι Ἱερέως ἀπὸ τὸν καρπὸ καὶ κάτω, νά περνάει πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μου, νά κατεβαίνει στό στῆθος μου στό σημεῖο πού πονοῦσα, ὅπου μέ σταύρωσε καί μέ χάϊδεψε. Ἀμέσως πέρασε ὁ πόνος καὶ ἡ δύσπνοια καὶ ἔγινα καλά.

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος καὶ ἡ ὁμολογία, Ἄγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος καὶ ἡ ὁμολογία, Ἄγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, 9-2-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ θαυματουργός εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους στήν Πόλη

Η θαυματουργός εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους στον φερώνυμο Ναό του Αγίου της Κοινότητος Βεβεκίου, στον Βόσπορο της Κωνσταντινούπολης.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2022/02/blog-post_68.html

Ψηλά τά χέρια. Κάτω τά μαχαίρια. Ἀπόψε ἔγινε θαῦμα τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους!

Θαύμα στον Κωνσταντίνο Λιβαδά, υπάλληλο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όταν ήταν νέος. Να πώς το περιγράφει:

«Τον Ιανουάριο του 1931 νοσηλευόμουν στην Πολυκλινική Αθηνών με απόστημα στο ήπαρ. Επί τέσσερις εβδομάδες με βασάνιζε ο πυρετός. Είχαν νυχθημερόν 38-40 βαθμούς και πόνους φοβερούς. Αποφασίστηκε να γίνει εγχείριση.

Ήταν παραμονή του αγίου Χαραλάμπους, 9 Φεβρουαρίου του 1931. Το απόγευμα και ενώ βρισκόμουν λόγω του μεγάλου πυρετού σε λήθαργο και εξαντλητική κατάσταση, βλέπω να εισέρχεται στο δωμάτιό μου ένας ιερωμένος μεγαλοπρεπής με μακρυά γενειάδα. Πλησίασε εμένα και όχι τον απέναντί μου ασθενή που χαροπάλευε από περιτονίτιδα.

Μου θώπευσε το κεφάλι και μου είπε:

– Μη φοβάσαι… Αύριο θα είσαι τελείως καλά. Είσαι καλό παιδί.

Όταν έφυγε, ρώτησα την Μοναχή Ευανθία που βρισκόταν κοντά μου και τελούσε χρέη νοσοκόμας ποιος ήταν ο κληρικός που ήλθε;

– Δεν είδα κανένα κληρικό, είπε εκείνη.

Της εξιστόρησα κατόπιν το συμβάν. Σταυροκοπήθηκε και μου είπε:

Οἱ αἰτίες τῶν σοβαρών ἀσθενειῶν ἔχουν νά κάνουν μέ τήν παραβίαση τοῦ ἠθικοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ.Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους κατά τή ὥρα τοῦ μαρτυρίου

Πολλές από τις σοβαρές ασθένειες που βασανίζουν τους ανθρώπους έχουν τη ρίζα τους, γνωστή ή άγνωστη, στο παρελθόν. Οι αιτίες των σοβαρών ασθενειών, όπως λόγου χάριν οι πνευματικές διαταραχές, έχουν να κάνουν με την παραβίαση του ηθικού νόμου του Θεού.

Όταν ο άγιος Χαραλάμπης βασανιζόταν από τους δήμιους, ο αυτοκράτορας και διώκτης του πληροφορήθηκε για τη θαυματουργό δύναμη του αγίου. Διέταξε λοιπόν να φέρουν ενώπιον του έναν δαιμονισμένο, για να δει αν ο Χαραλάμπης μπορούσε να τον θεραπεύσει. Ο διάβολος βασάνιζε ήδη τον ταλαίπωρο άνθρωπο επί τριανταπέντε χρόνια, σέρνοντάς τον στα όρη και τις ερήμους, εκσφενδονίζοντάς τον μέσα σε φαράγγια και έλη. Όταν ο παράφρονας αυτός πλησίασε τον Χαραλάμπη, έντρομος ο δαίμονας αισθάνθηκε ευωδιαστό άρωμα να βγαίνει από τον άγιο άνθρωπο και έκραξε:

Ὕμνος στόν Ἅγιο Χαράλαμπο, Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Άσκοπο σπαθί υψώνεται πάνω από τον Χαραλάμπη, άσκοπα χαμηλώνει!

Ο άγιος γονάτισε και ανέπεμψε δέηση στον Θεό:

«Σώσε τους Κύριε!

Συγχώρησε τις αμαρτίες όλων των αμαρτωλών ανθρώπων-

δείξε και πάλι το έλεος Σου.

Ευλόγησε τον μόχθο τους, δώσε άφθονη καρποφορία στους αγρούς τους.

Άνθρωποι είναι, σάρκα και αίμα- ας έχουν κάθε αγαθό-ας Σε υμνούν Κύριε!

Χάριζέ τους υγεία, υγεία και ευφροσύνη-ας Σε μνημονεύουν Κύριε!

Αποδίωξε απ’ αυτούς κάθε κακό, ρύσαι αυτούς από κάθε δυστυχία-ελέησον, Κύριε, άπαντας και, μετά θάνατον, πρόσδεξαι τις ψυχές τους στον Παράδεισο.

Κύριε ελέησον!

Όποιος Εσένα ικετεύει και το όνομά μου επικαλείται, Θεέ μου, χάριν του μαρτυρίου μου, βοήθησε τον, γιά χάρη μου βοήθησέ τον!».

Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους στόν ἅγιο Γέροντα Ἰάκωβο τῆς Εὐβοίας

Κάποτε, διηγείτο ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης, «όταν ήμουν μικρό παιδί, έπαθα τέτοιο σοβαρό κρυολόγημα, που έπεσα στο κρεβάτι με μεγάλη δύσπνοια και φοβερό πόνο στην αριστερή πλευρή του θώρακα. Γιατρός στο χωριό δεν υπήρχε και η μόνη καταφυγή μας ο Θεός και οι Άγιοι Του. Είχαμε στο σπίτι μας μια μικρή ασημένια εικόνα του Αγίου Χαραλάμπη, θαυματουργή, έως εξακοσίων ετών, που τη φέραμε από τη Μικρά Ασία πατρογονικό κειμήλιο. Η μητέρα μου λοιπόν, έκανε πολλή προσευχή και μετάνοιες παρακαλώντας τον Άγιο να γίνω καλά. Τότε βλέπω ένα χέρι Ιερέως από τον καρπό και κάτω, να περνάει πάνω από το κεφάλι μου, να κατεβαίνει στο στήθος μου στο σημείο που πονούσα, όπου με σταύρωσε και με χάιδεψε. Αμέσως πέρασε ο πόνος και η δύσπνοια και έγινα καλά. Λέω τότε στη μητέρα μου:

-Μητέρα, είδα ένα χέρι Ιερέως που με σταύρωσε και με χάιδεψε και είμαι καλά. Όλα πέρασαν. Μάλιστα της είπα, ότι το χέρι ήταν τριχωτό στο καρπό, με τόση λεπτομέρεια το είδα.

-Παιδί μου, μου είπε η μητέρα μου, ήταν ο Άγιος Χαράλαμπος που ήρθε και σε θεράπευσε. Τη σημερινή ημέρα να την τιμάς πάντοτε -ήταν του Αγίου Αποστόλου Θωμά, όταν έγινε το θαύμα- γιατί ήσουν νεκρός και αναστήθηκες».

Η Εμφάνιση του Αγίου Χαραλάμπους στον Άγιο Αρσένιο (Χατζεφεντή) και τον ψάλτη του Πρόδρομο Κορτσινόγλου.

«Μια φορά στην μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους», έλεγε ο Πρόδρομος, «πήγαμε στην Παναγιά (στο Κάντσι) να κάνουμε ολονυκτία. Όταν φτάσαμε στους Αίνους, βγήκε και ο Χατζεφεντής από το Ιερό, για να ψάλλουμε μαζί. Ενώ ψάλαμε στο ίδιο αναλόγιο, βλέπω ξαφνικά έναν Ασπρομάλλη Γέρο στο απέναντι αναλόγι, ο οποίος ήταν σκυφτός και ακουμπούσε στην πατερίτσα του, κι άρχισα να τρέμω από ευλάβεια.

Γιά τόν ἅγιο Χαραλάμπη .Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (†)

Ο άγιος Χαράλαμπος μαρτύρησε υπέργηρος· όταν ήταν σε ηλικία 113 ετών. Επληρούτο σ’ αυτόν το προφητικό· «ανακαινισθήσεται ως αετού η νεότης σου» (Ψαλμ. 102:5), διότι σε αυτή την ηλικία, που ο άνθρωπος χαυνώνεται και παραλύει, ο άγιος Χαράλαμπος είχε νεανικό ενθουσιασμό και νεανικό πόθο και με νεανική ανδρεία ομολόγησε τον Χριστό. Και χαίρεται κανείς· τι ωραίο πράγμα είναι, όταν τη δύση της ζωής του ο άνθρωπος την περνάει με τον Χριστό!

Τα γηρατειά! Και τι ευλογημένα είναι τα γηρατειά του ανθρώπου, όταν είναι εν Χριστώ! Και πόση ειρήνη έχει στην ψυχή του! Και πώς μπορεί ακόμα και τότε που οι σωματικές δυνάμεις τον εγκαταλείπουν, εκείνος να προοδεύει πνευματικά και να αγιάζεται. Και όπως λέει ο θείος Παύλος, «ο έξω άνθρωπος να φθείρεται, αλλά ο έσω άνθρωπος να ανακαινούται» (Β’ Κορ. 4:16) «κατ’ εικόνα του κτίσαντος αυτόν» (Κολ. 3:10).

Αλλά για να είναι τα γηρατειά εν Χριστώ, πρέπει να είναι και τα νιάτα εν Χριστώ. Όποιος δεν έχει εργασία πνευματική από τη νεανική του ηλικία, αυτός δύσκολα θα έχει χριστιανά και ειρηνικά τέλη. Γι’ αυτό λοιπόν από τώρα οι νεώτεροι και εμείς οι μεσήλικες πρέπει να εργαστούμε στον εαυτό μας, για να έχουμε και ελπίδα να έχουμε καλά γηρατειά.

Τότε συνέβη καὶ τὸ ἑξῆς θαυμαστόν...

Ὁ Ἅγιος ὅμως στὸ δρόμο, καθὼς ἔσερνε τὰ κουρασμένα καὶ πληγωμένα καὶ γέρικα πόδια του, προσευχότανε μὲ ψαλμοὺς πρὸς τὸν Κύριον, πού τοὺς ἤξερε ἀπ’ ἔξω. Ἔλεγε μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τὸν 100ο ψαλμὸ: 

«Ἔλεος καὶ κρίσιν ἀσομαί Σοι Κύριε...». 

Ὅταν ὁ Ἅγιος ἔφτασε ἐκεῖ σήκωσε τὰ χέρια του καὶ τὰ μάτια του στὸν οὐρανὸ καὶ προσευχήθηκε: 

— Σ’ εὐχαριστῶ, Κύριε, εἶπε, γιατὶ εἶσαι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος. Σὺ Παντοδύναμε ἐκτύπησες τὸν ἐχθρὸν μας διάβολον. Σὺ ἐκτύπησες καὶ τὸν Ἅδην μὲ τὸ νὰ ἀπαλλάξης ἀπὸ τὸν θάνατο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Μνήσθητὶ μου, Κύριε, ἐν τὴ Βασιλεία Σου. 

Τότε συνέβη καὶ τὸ ἑξῆς θαυμαστόν. Ανοίξα­νε γιὰ μιά στιγμὴ οἱ Οὐρανοί, φάνηκε ὁ Χριστὸς μὲ πλῆθος Ἀγγέλων. Κατέβηκε κοντὰ του καὶ τοῦ λέγει: 

— Ἔλα, προσφιλέστατε καὶ ἀγαπημένε μου Χαράλαμπε, πού τόσο πολὺ κακοπάθησες, γιὰ τ’ Ὄνομὰ Μου. Ζήτησὲ Μου ποίαν χάριν θέλεις καὶ θ’ ἀκούσω τὴν δέησὶν σου. 

— Καὶ τὸ ὅτι ἀξιώθηκα, ἀποκρίθηκε ὁ Μάρτυρας, νὰ ἰδῶ τὴν φοβερὰν δόξαν τῆς παρουσίας Σου, αὐτὸ εἶναι μεγάλο χάρισμα σ’ ἐμένα τὸν ἐλάχιστο.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους.Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ 

1 Σύ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, 2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ' ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. 3 σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. 4 οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. 5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. 6 τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. 7 νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι. 8 Μνημόνευε ᾿Ιησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, 9 ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος· ἀλλ' ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται. 10 διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου. 

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα 

1 Εσύ λοιπόν παιδί μου, αντίθετα με αυτούς που με απαρνήθηκαν, να ενδυναμώνεσαι με τη χάρη που μας δίνει ο Ιησούς Χριστός όταν είμαστε ενωμένοι μαζί Του. 

2. Και όσα άκουσες από μένα μπροστά σε πολλούς μάρτυρες, αυτά να τα εμπιστευτείς ως πολύτιμο θησαυρό σε ανθρώπους πιστούς, που δεν θα τα νοθεύουν, ούτε θα τα προδίδουν, αλλά θα είναι ικανοί να τα διδάξουν και σε άλλους. 

Ἅγιος Χαράλαμπος: «Σὲ ὅποιον τόπο βρεθεῖ τεμάχιο ἀπὸ τὸ λείψανό μου καὶ σ’ ὅποια χώρα γιορτάζουν τὸ μαρτύριό μου, νὰ μὴν γίνει ἐκεῖ ποτὲ πείνα οὔτε πανώλης ποὺ θὰ θανατώνει τοὺς ἀνθρώπους»

«Σὲ ὅποιον τόπο βρεθεῖ τεμάχιο ἀπὸ τὸ λείψανό μου καὶ σ’ ὅποια χώρα γιορτάζουν τὸ μαρτύριό μου, νὰ μὴν γίνει ἐκεῖ ποτὲ πείνα οὔτε πανώλης ποὺ θὰ θανατώνει τοὺς ἀνθρώπους πρόωρα οὔτε πονηρὸς ἄνθρωπος ποὺ νὰ βλάπτει τοὺς καρποὺς , ἀλλὰ νὰ εἶναι σ’ αὐτὸν τὸν τόπον εἰρήνη σταθερὴ , ψυχῶν σωτηρία καὶ σωμάτων θεραπεία. Νὰ εἶναι ἀφθονία σίτου, οἴνου, ἐλαίου, τετραπόδων καὶ ἄλλων χρησίμων πραγμάτων.»

Γράφει ὁ Βαγγέλης Μητράκος 

1753: O Ἅγιος Χαράλαμπος σώζει τὴν Τρύπη ἀπὸ τὴν πανούκλα 

ΘΕΟΣ ΥΨΙΣΤΟΣ ΑΓΙΩ ΧΑΡΑΛΑΜΠΩ 

ΕΠΑΤΑΞΕΝ ΕΝΘΑΔΕ ΕΤΕΙ 1753 

ΠΑΝΩΛΗΝ ΧΩΡΟΥΣΑΝ ΤΡΥΠΗΝ 

ΜΟΡΦΗ ΓΡΑΙΑΣ ΕΠΙΤΑΓΗ ΠΡΟΓΟΝΩΝ 

ΤΗΝ ΔΕ ΑΝΑΤΙΘΕΜΕΝ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΝΤΕΣ 

Τὰ λόγια αὐτὰ εἶναι χαραγμένα πάνω στὴ βάση τοῦ μαρμάρινου Σταυροῦ ποὺ συντροφεύει τὸ εἰκονοστάσι τοῦ Α. Χαραλάμπους , πλάι στὴν ἐκκλησία τῆς Α. Τριάδος, στὴν εἴσοδο τοῦ καταπράσινου χωριοῦ τῆς Τρύπης Λακωνίας , ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει ἡ περίφημη Λαγκάδα τοῦ Ταϋγέτου.

Ἡ ἐπιγραφὴ μνημονεύει ἕνα πραγματικὸ περιστατικὸ , τὸ ὁποῖο - ὡς παράδοση - ἔχει διασωθεῖ στὴν Τρύπη , στόμα μὲ στόμα καὶ ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιὰ , κι ἔχει σχέση μὲ τὴ φοβερὴ ἀρρώστια τῆς πανώλης (πανούκλας) , ἡ ὁποία ὑπῆρξε ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὶς παλιὲς ἐποχὲς , ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε τρόπος νὰ ἀντιμετωπιστεῖ, μεταδιδόταν εὔκολα, δημιουργοῦσε μεγάλες ἐπιδημίες καὶ ὁδηγοῦσε στὸ θάνατο , μαζικὰ , χιλιάδες ἀνθρώπους.

Ἡ πανώλη (τὸ ὄνομά της σημαίνει : «ἡ ἀσθένεια ποὺ καταστρέφει τὰ πάντα») εἶναι λοιμώδης νόσος , ἀνήκει στὶς πέντε σοβαρότερες μεταδιδόμενες ἀσθένειες καὶ μεταδίδεται στὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ τσίμπημα ψύλλων ποὺ παρασιτοῦν σὲ ἄρρωστο μαῦρο ἀρουραῖο . Εἶναι βαριᾶς μορφῆς ἀσθένεια , γνωστὴ ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα. Ὁ λοιμὸς τῶν Ἀθηνῶν ((430 – 426 π.Χ) , κατὰ τὸν πελοποννησιακὸ πόλεμο , ποὺ ἀναφέρει ὁ Θουκυδίδης , μᾶλλον ἦταν ἡ πανώλη. Ἀπὸ τὸν 6ο αἵ. μ.Χ. καὶ σὲ ὅλον τὸν Μεσαίωνα ἐκδηλώνονταν μεγάλες ἐπιδημίες πανώλης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραμείνουν μόνιμα ἐνδημικὲς ἑστίες . Γνωστὴ εἶναι ἡ μεγάλη ἐπιδημία τοῦ 14ου αἰώνα , ἡ ὁποία ὀνομάστηκε Μαῦρος Θάνατος. Μετὰ τὸν 14ο αἰώνα, ἡ νόσος ἔγινε ἐνδημικὴ καὶ γιὰ 300 χρόνια ὑπῆρχαν ἐπιδημικὲς ἐξάρσεις. Στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα, σημειώθηκε πανδημία. 

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος καί ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος καί ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, 11-2-2018, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης (ὁμιλία σέ παιδιά)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, www.HistosPanagia.gr,
http://hristospanagia3.blogspot.gr/, http://www.hristospanagia.gr/
https://www.brighteon.com/a2614875-9611-4cb7-a023-cdd0fad1721d

Ὁ Παπαλεόντιος διάβαζε τόν παράλυτο καί ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος τόν ἔδιωξε ἀπό τό σπίτι του!

Άλλοτε πάλιν του έφεραν έναν παράλυτον εκ Πόντου [το γεγονός συνέβη στην Θεσσαλονίκη μετά την μικρασιατική τραγωδία]. Δεν ηδύνατο ούτε να κινηθή και οι συγγενείς του τον μετακόμισαν εντός φορίου.

Ο Παπαλεόντιος* είπε να τον τοποθετήσουν προ του Αγίου Βήματος του Αγίου Χαραλάμπους [ναός του Μετοχίου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αγίου Όρους] και κάθε βράδυ νήστις, μετέβαινε και του εδιάβαζε διαφόρους ευχάς και προσηύχετο πλησίον του γονυπετής μέχρι πρωίας.

Τεσσαράκοντα ημέρας ο παράλυτος έμενεν εις την ιδίαν κατάστασιν και κάθε νύκτα ο Παπαλεόντιος επήγαινε και του εδιάβαζε τας ευχάς και προσηύχετο πλησίον του γονυπετής διά την ίασίν του.

Την τελευταίαν νύκτα ο ασθενής ενώ εκοιμάτο είδεν όνειρον περίεργον. Του εφάνη ότι ο Άγιος Χαράλαμπος εξήλθεν από την Ωραίαν Πύλην και εγγίσας αυτόν με την βακτηρίαν του είπε:

Ἀσκητές μέσα στόν κόσμο: Ὁ ἅγιος Χαράλαμπος κατέπαυσε τό θανατικό

ΕΝΟΤΗΤΑ Β’ – ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Πε­ρί­που τό ἔ­τος 1930 στό χω­ριό Αὔ­ρα Κα­λα­μπά­κας ἔ­πε­σε λοι­μι­κή νό­σος, ἡ λε­γό­με­νη ὀ­στρα­κιά. Πέ­θα­ναν πολ­λά παι­διά, πε­ρισ­σό­τε­ρα ἀ­πό πε­νήντα. Ὑ­πῆρ­ξαν σπί­τια πού ἔ­χα­σαν δυ­ό καί τρία παι­διά μα­ζί. Δέν προ­λά­βαι­ναν νά τά θά­πτουν. Τά σκα­πα­νι­κά τά ἄ­φη­ναν στό νε­κρο­τα­φεῖ­ο γι­ά νά τά ἔ­χουν πρό­χει­ρα νά ἀ­νοί­γουν τούς τά­φους. Τό­τε οἱ κά­τοι­κοι τοῦ χω­ριοῦ κα­τέ­φυ­γαν στόν ἅγιο Χα­ρά­λαμ­πο τόν θαυ­μα­τουρ­γό, πού ἔ­χει εἰ­δι­κή χά­ρη γι᾿ αὐ­τές τίς ἀρ­ρώ­στι­ες.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Θεσσαλός ἤ Μικρασιάτης ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος;

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Θεσσαλός ἤ Μικρασιάτης ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος;

Κάθε χρόνo στίς δέκα (10) Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους[1] ἤ Χαραλάμπου. Καί κάθε φορά ὅσοι διαβάζομε τόν βίο του στά συναξάρια ἤ σέ ἄλλες πηγές μένομε μετέωροι καί ἐπιφυλακτικοί ὡς πρός τόν τόπο καταγωγῆς του, διότι αὐτός δέν ὁρίζεται μέ ἀκρίβεια, διεκδικεῖται δέ ἀπό περισσότερες τῆς μιᾶς πόλεις ἤ περιοχές. Διατυπώθηκαν κάποια ἐπιχειρήματα σέ ἁγιολογικά συγγράμματα καί ἄρθρα, τά ὁποῖα ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι πειστικά, ἄλλα στοιχεῖα ὅμως γιά τόν ἐρευνητικό καί προσεκτικό ἀναγνώστη ὁδηγοῦν πρός ἄλλη κατεύθυνση. Ἐμεῖς στό παρόν μικρό ἄρθρο δέν πρόκειται νά προβοῦμε σέ ἐνδελεχῆ καί λεπτομερῆ ἁγιολογική ἔρευνα γιά τό θέμα. Ἁπλῶς θά παρουσιάσουμε τήν δική μας τοποθέτηση ἐπί τοῦ θέματος, ἐπί τῇ βάσει κάποιων στοιχείων, τά ὁποῖα δέν ἐγνώριζαν ἴσως ἤ δέν ἐπρόσεξαν ἄλλοι στίς τοποθετήσεις τους, ἐνισχύοντας τήν γνώμη ὅτι ἡ Μαγνησία πού φέρεται ὡς γενέτειρα πόλη τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπου δέν εἶναι ἡ Θεσσαλική Μαγνησία τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά μία ἀπό τίς δύο Μαγνησίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, καί συγκεκριμένα ἡ «πρός Μαιάνδρῳ», ἡ μεταξύ Ἐφέσου καί Τράλλεων Μαγνησία, στίς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Μαιάνδρου, ἀπέναντι ἀπό τήν Σάμο. Ἡ ἄλλη μικρασιασιατική Μαγνησία εἶναι ἡ «πρός Σιπύλῳ», βορείως τῆς Σμύρνης, στούς πρόποδες τοῦ ὄρους Σίπυλον.

Ἄς δοῦμε ὅμως ἀναλυτικώτερα τό θέμα. Στό μηναῖο τοῦ Φεβρουαρίου καί στίς δέκα (10) τοῦ μηνός τό σύντομο συναξάρι λέγει: «Ὁ Ἅγιος Χαραλάμπης ὑπῆρχεν ἐπί τῆς βασιλείας Σεβήρου, τοῦ Λουκιανοῦ ἡγεμονεύοντος ἐν Μαγνησίᾳ τῇ πόλει... τῶν Χριστιανῶν ὤν ἱερεύς». Τά ἴδια περίπου ἐπαναλαμβάνει καί ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης εἰς τόν «Συναξαριστήν τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ»: «Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Χαραλάμπης ἦτο κατά τούς χρόνους τοῦ Βασιλέως Σεβήρου καί Λουκιανοῦ ἡγεμόνος ἐν ἔτει ρϟη´ (198) ἱερεύς τῶν Χριστιανῶν ἐν Μαγνησίᾳ τῇ πόλει»[2]. Στόν «Μεγάλο Συναξαριστή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» τῶν Βίκτωρος μοναχοῦ καί Ματθαίου Λαγγῆ μνημονεύεται πάλιν ἡ Μαγνησία ὡς τόπος καταγωγῆς τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους: «Χαράλαμπος ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς, ὁ χαριέστατος καί λαμπρότατος θύτης καί Ἀθλητής, ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος τό καύχημα καί τῶν πιστῶν τό ἀγαλλίασμα, ἦτο ἀπό τήν Μαγνησίαν καί ἱεράτευεν εἰς αὐτήν ἐπί πολλούς χρόνους»[3].

Ἀπό τό Συναξάρι τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπό τό Συναξάρι τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 10-2-2019 , Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ὁ ἅγιος Χαράλαμπος καί ἕνα σπουδαῖο θαῦμα του

Ο Άγιος Χαράλαμπος και ένα σπουδαίο θαύμα του

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ: Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερέας στη Μαγνησία της Μ. Ασίας. Η ζωή του ήταν μία συνεχὴς υπηρεσία αφοσίωσης στο Χριστὸ και αγάπης προς τον πλησίον. Όταν το 198 ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε διωγμὸ κατὰ των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανὸς έφερε μπροστά του το Χαράλαμπο και τον απείλησε ότι θα τον βασάνιζε πολὺ σκληρά, για να αρνηθεῖ το Χριστό. Ο γέροντας λευίτης χαμογελώντας απάντησε: «Εμείς οι χριστιανοί, ειμαστε εξοικειωμένοι με τους αγώνες και τους πολέμους. Όπως οι γενναίοι στρατιώτες δεν επιθυμούν τον ήσυχο θάνατο στο κρεβάτι, αλλὰ τον δοξασμένο της μάχης. Σε μένα υπάρχουν τα γηρατειά, αλλὰ να μάθετε καλὰ ότι στους δικούς μας αγώνες το παν είναι η ψυχή, η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση. Αυτὰ δεν πέφτουν με την ηλικία, αλλὰ μένουν πάντοτε ανθηρὰ και νέα.». Εκνευρισμένος απὸ τα λόγια αυτὰ ο έπαρχος, διατάζει και τον γδέρνουν ζωντανό. Αυτός, όμως, αντὶ να σπαράζει απὸ τον πόνο, δοξολογούσε το Θεὸ για την αντοχὴ που του έδινε. Τότε πολλοὶ δήμιοι, που έβλεπαν αυτὸ το θαύμα, πίστεψαν στο Χριστό.

Φοβισμένος ο έπαρχος τον άφησε ελεύθερο. Αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη μπορώντας να τα βγάλει πέρα μαζί του, τον αποκεφάλισε μετά από νέα βασανιστήρια, σε ηλικία 113 ετών. Ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του Αγίου είναι το θαύμα στα Φιλιατρά Μεσσηνίας κατά τη γερμανική Κατοχή (1943).

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ: Το 1943 το Γερμανικό Στρατηγείο της Τρίπολης διέταξε τον Γερμανό Διοικητή των Φιλιατρών, Κοντάου, για κάποιο σαμποτάζ που είχαν κάνει οι αντάρτες, να κάψουν τα Φιλιατρά, να σκοτώσουν τους πρόκριτους της πόλης και να συλλάβουνε 1.500 κατοίκους της για να τους στείλουν στη Γερμανία σε στρατόπεδα - κολαστήρια.

Θαῦμα Ἁγίου Χαραλάμπους σέ παράλυτη

 Η Α.Μ. εκ Βόλου είχε καταστεί τελείως παράλυτη και νοσηλευόταν στον Ερυθρό Σταυρό, στο Νευρολογικό τμήμα.

Υπέφερε δέκα πέντε ολόκληρα χρόνια από φρικτούς πόνους και το σώμα της από κατάκλιση ήταν όλο μια πληγή. Δεν ανεχόταν να ακουμπήσει τίποτε επάνω της.

Οι καλύτεροι ιατροί, Έλληνες και ξένοι, που την εξέτασαν, είπαν ότι ηασθένειά της είναι ανίατη και δεν υπήρχε καμμία ελπίδα να θεραπευτεί. Θα ήταν ως το θάνατό της μια ζωντανή νεκρή, κατάκοιτη και ακίνητη.

 Ένα πρωί στις 10, χωρίς κανένα φάρμακο, ούτε από την επίδραση καμιάς δυνατής συγκινήσεως ή συγκλονιστικού γεγονότος – διηγείται μια αυτόπτης μάρτυς του θαύματος, Κοινωνική Λειτουργός και φίλη της – την είδαμε ξαφνικά να σηκώνεται από το κρεββάτι.

 

Είδε τον Άγιο Χαράλαμπο και της έλεγε: