Ἡ ἀποτείχιση εἶναι κατοχυρωμένη ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί ἀποτείχισης καί διακοπῆς μνημοσύνου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

π. Σάββας Ἁγιορείτης: Ἔχουμε πολὺ μεγάλη πτώση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Ἡ Σύνοδος ζητᾶ ἀπὸ Ἐπίσκοπό της νὰ διαπράξει ἐπιορκία, νὰ αὐτοκαθαιρεθεῖ!

Ομιλεί ο Αρχιμανδρίτης Σάββας Αγιορείτης

Ο Ιερός Κανόνας ο 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου δίνει το δικαίωμα της αποτείχισης και επαινείται αυτός που θα το κάνει. Πριν ακόμα καταδιακαστεί αυτός ο αιρετικός επίσκοπος από μία Σύνοδο. Πριν καταδικαστεί, μπορεί ο ιερέας που είναι κάτω από αυτόν τον επίσκοπο να μην τον μνημονεύει. Είδατε που λέμε «υπέρ του αρχιεπισκόπου ημών τάδε». Εφόσον αυτός ο τάδε αιρετίζει, διδάσκει αιρετικά πράγματα, μπορεί ο ιερέας του να μην τον μνημονεύει. Και πρέπει να επαινεθεί ο ιερέας για αυτό, για το θάρρος του.

Αυτοί τώρα, οι οικουμενιστές, θέλουν να εμφανίσουν αυτό ως αίρεση, καταλύοντας τον Ιερό Κανόνα που λέει ότι πρέπει να επαινεθεί αυτός που θα διακόψει την μνημόνευση του αιρετικού επισκόπου.

Ζητάνε λοιπόν από τον μακάριο αυτόν επίσκοπο, τον Τυχικό, να πάει κόντρα, να αντιταχθεί στις υποσχέσεις του. Γιατί ξέρετε ο κάθε αρχιερέας όταν χειροτονείται δίνει υπόσχεση μπροστά στον Θεό, όρκο δηλαδή μπροστά στον Θεό ότι θα σέβεται, θα τηρεί τους Ιερούς Κανόνες. Του λένε δηλαδή απλά να επιορκήσει. Να καταπατήσει τον όρκο του. Αυτό του λένε τώρα. Και να υπογράψει ότι την αποτείχιση -και μάλιστα είπαμε πονηρά δεν το λένε αποτείχιση, το λένε αποτειχισμό για να το παρουσιάσουνε ως αίρεση- την αποκηρύσσει.

Ἡ ἀπροκάλυπτη διακήρυξη τῆς ψευδοενότητας διὰ στόματος τοῦ ἀντίχριστου Ποντίφικα

Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη 

«Πώς είναι δυνατό να δεχτούμε ένωση με εκείνους, που μιλούν και φρονούν και ενεργούν εναντίον του Θεού, εναντίον των Πατερικών Παραδόσεων;» (Όσιος γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Στις 25 Ιανουαρίου, με την ευκαιρία της λήξης της μιαρής «Εβδομάδας Προσευχής για την ενότητα των Χριστιανών», τελέστηκε Εσπερινός στη Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών, με προεξάρχοντα τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’. Στην ακολουθία των αιρετικών Λατίνων συμμετείχε κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων και ο Μητροπολίτης Ιταλίας και Έξαρχος Νοτίου Ευρώπης Πολύκαρπος.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Πάπας «απηύθυνε θερμό χαιρετισμό» στον Μητροπολίτη Πολύκαρπο, εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στους λοιπούς εκπροσώπους των Ορθοδόξων και των αιρέσεων των Μονοφυσιτών και των Αγγλικανών στους θεολογικούς διαλόγους, καθώς και στους φοιτητές των οικουμενικών θεσμών και στους παρισταμένους προσκυνητές.

Η αντικανονική συμμετοχή ορθοδόξων κληρικών και Ιεραρχών σε παπικές ακολουθίες έχει σχολιαστεί πολλάκις στην ιστοσελίδα Κατάνυξη γενικότερα αλλά και στο πλαίσιο της «εβδομάδας προσευχών» ειδικότερα [1]. Είναι αρκετό να θυμίσουμε τον λόγο του μακαριστού Οσίου γέροντος Αγάθωνος Κωνσταμονίτη «πάπας (=) ίσον διάβολος».

«Ἡ Σύγκρουση Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου (Α΄) καὶ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη».

(Σύνοδος της Ιεραρχίας της Ελλάδος 15-30 Νοεμβρίου 1972)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Η διερεύνηση αυτής της Συνόδου άπτεται και μιας σειράς αναστοχασμών, προκειμένου να κατανοήσουμε τις προσδιοριστικές υφές της σύγκρουσης μεταξύ του τότε (μακαριστού) Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου (Α’) και του (επίσης μακαριστού) επισκόπου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη στη προσπάθειά τους για οριοθέτηση της εκκλησιολογικής νόησης του Καταστατικού Χάρτη της Eκκλησίας της Eλλάδoς, προκειμένου ο Χάρτης αυτός να έχει για πληρότητα oρθότητας∙ εχρειάζετο δηλ. στην περίπτωση αυτή εκ μέρους των επισκόπων υπευθυνότητα στις επιλογές που υιοθετούσαν, αλλά και στις θέσεις-επιλογές που δεν επιχειρούσαν.

Ήμουν στο πρώτο έτος φοιτητής και είχα διαπιστώσει ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν ήταν (πραγματικά) επιθυμητός στην 21η Απριλίου, μιάς και είχε φανερή εξεγερσιακή λειτουργία έναντι της δικτατορίας (λόγω διαμαρτυριών του) για τις φυλακίσεις και βασανισμούς πολιτικών κρατουμένων.

Αυτή την εξεγερσιακή συνείδηση έναντι του καθεστώτος την είχε (έτι περισσότερο) ο π. Γεώργιος Πυρουνάκης, ως συνειδητοποίηση της αδικίας της επιβολής δικτατορίας στον Ελληνικό λαό.

Μιὰ ἠχηρὴ ἀπάντηση σὲ ὅσους συκοφαντοῦν την ἀποτείχιση.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 20η Ιανουαρίου 2026

Όπως είναι γνωστό για μια ακόμη φορά, (στις 8.1.2026), η Ιερά Συνόδος της Εκκλησίας της Κύπρου ασχολήθηκε με το θέμα του εκπτώτου πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Στην έκτακτη αυτή Συνεδρία της, έχοντας υπ’ όψη της τώρα νέα δεδομένα, απεφάσισε να επιβάλει στον κ. Τυχικό την ποινή της επ’ αόριστον αργίας, η άρση της οποίας θα πραγματοποιηθεί, (σύμφωνα με το συνοδικό ανακοινωθέν), μόνον υπό ορισμένους όρους, μόνον δηλαδή εφ’ όσον ο κ. Τυχικός συμμορφωθεί με τις συγκεκριμένες απαιτίσεις τις οποίες θέτει η Σύνοδος σ’ αυτόν. Μία από αυτές είναι η απαίτισή της να «καταδικάσει τον αποτειχισμό από την Εκκλησία».

Η αποτείχιση, ως γνωστόν, έχει θεσπισθεί στην Πρωτοδευτέρα Ιερά Σύνοδο που συγκλήθηκε το 861 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη επί των ημερών του οικ. Πατριάρχη Μεγάλου Φωτίου με τον 15ο Ιερό Κανόνα της. Είναι γνωστόν επίσης ότι οι αποφάσεις της εν λόγω Ιεράς Συνόδου και οι Ιεροί Κανόνες της έγιναν αποδεκτοί από την καθολική συνείδηση της Εκκλησίας ως Κανόνες οικουμενικού κύρους και ως θεοφώτιστοι.

Ωστόσο, ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, με έκπληξη διαπιστώνουμε σήμερα να παρατηρείται για πρώτη φορά στην ιστορία της Εκκλησίας μας, (μετα από παρέλευση 11 αιώνων και πλέον), το θλιβερό φαινόμενο να απαξιώνεται η αποτείχιση και κατ’ επέκταση και η Πρωτοδευτέρα Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας από μια ολόκληρη τοπική Εκκλησία, την Εκκλησία της Κύπρου και να προσδίδεται στον ως άνω Ιερό Κανόνα της η επονομασία «Αποτειχισμός», ωσάν δηλαδή να επρόκειτο για κάποια αίρεση. Διότι ο όρος «Αποτειχισμός», παραπέμπει συνειρμικά σε αιρέσεις του παρελθόντος όπως «Αρειανίσμος», «Νεστοριανισμός», «Μονοφυσιτισμός» κ.λ.π. Επειδή δε οι συνοδικοί αρχιερείς θεώρησαν την αποτείχιση περίπου ως αίρεση, γι’ αυτό και απαίτησαν την καταδίκη της, όπως ήταν φυσικό και επόμενο, από τον κ. Τυχικό.

Ὀκτώ εἰλικρινεῖς ἀπορίες ἁπλῶν πιστῶν πάνω στήν πρόσφατη ἀπόφαση τῆς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τόν μητροπολίτη Πάφου κ.Τυχικό.

1. Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ. Ἡ πρόσφατη σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου συντάχθηκε μέ τήν Ἀλήθεια;

2. Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Ἡ πρόσφατη σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου συντάχθηκε μέ τήν Δικαιοσύνη;

3. Τί χειρότερο ἔκανε ὁ Πόντιος Πιλᾶτος πού ἐνῶ γνώριζε τήν ἀθωότητα τοῦ Χριστοῦ, ἐπέλεξε νά "νίψει τάς χεῖρας του";

4. Γιατί τό Φανάρι δέν τόλμησε κἄν νά προτείνει τό ἐλάχιστο αὐτονόητο; Ἐφόσον ἡ διαδικασία τῆς δίκης ὑπῆρξε διάτρητη νομικά, γιατί δέν ἐπέστρεψε τήν ὑπόθεση στήν ἐκκλησία τῆς Κύπρου για νά γίνει σωστά ἡ ὅλη διαδικασία: Κατηγορητήριο, ἀπολογία, σωστή ἀνακριτική καί ἀκροαματική διαδικασία, αἰτιολογημένη ἀπόφαση μέ βάση τούς ἱερούς κανόνες;

Περὶ Ἀποτείχισης

❈ Ὑπάρχει αὐτή ἡ δυνατότητα ἀπό τούς πιστούς νά μήν μνημονεύουν τόν Ἐπίσκοπό τους. Σύμφωνα μέ τόν 15ο κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅταν ὁ οἰκεῖος Ἐπίσκοπος, ὁ δικός σου Ἐπίσκοπος στήν ἐπαρχία τῆς ὁποίας ἀνήκεις, γυμνή τή κεφαλή δηλ. ἀπροκάλυπτα κηρύσσει αἵρεση, νά βγαίνει γιά παράδειγμα στήν Ὡραία Πύλη καί νά λέει:

- Ὁ Πάπας εἶναι Ὀρθόδοξος! Πρέπει νά εἴμαστε μαζί του καί νά Κοινωνοῦμε μαζί του... κ.λπ.

Τότε σ' αὐτήν τήν περίπτωση, μπορεῖς ἐσύ νά μήν μνημονεύεις αὐτόν τόν Ἐπίσκοπο σέ ἔνδειξη διαμαρτυρίας, γιά νά γίνει μιά καλῇ ταραχή καί νά κινηθεῖ ἡ διαδικασία, αὐτός ὁ Ἐπίσκοπος νά κληθεῖ σέ ἀπολογία. Καί ἐάν ἐπιμένει στήν αἵρεση νά καθαιρεθεῖ. Ἔτσι λειτουργεῖ ἡ Ἐκκλησία.

Τὸ χρονικὸ μιᾶς προαναγγελθείσας καρατόμησης.

Με θλίψη και αγανάκτηση υποδέχτηκαν οι Χριστιανοί πανορθοδόξως την απόφαση για το έκκλητο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Οι ψευδαισθήσεις και τα απατηλά όνειρα ορισμένων υποστηρικτών του Μητροπολίτη διαψεύστηκαν οικτρά.

Μα καλά δεν εγνώριζαν τι εστί Φανάρι; Τώρα το έμαθαν για τα καλά… Ενδεικτικό της περιποιήσεως που έτυχε ο επίσκοπος Τυχικός η δήλωση του περί αποτάξεως της αποτείχισης.

Από κοντά κι ο συμπαθής στους ανά το παγκόσμιο Ορθοδόξους ακροατές του στο διαδίκτυο π.Ευάγγελος. Ωσαύτως και ούτος διεψεύσθην οικτρώς…

Άραγε δια τα διαδραματισθέντα σήμερα και προ πολλού σχεδιασθέντα, θα ακούσουν εκ των χειλέων του λόγο αληθείας οι Χριστιανοί ή θα ακούσουν λόγο οδηγό εις τας αγκάλας του Μορφέως;

Ἡ εἰσήγηση τοῦ κ. Βασιλείου Κερμενιώτη στὴν Ἡμερίδα «Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά» [βίντεο 2025]

 

https://youtu.be/24RZorfN9YY – Katanixi Site

Εισήγηση με θέμα: «Η Αποτείχιση στην ιστορική, αγωνιστική και ομολογητική μητρόπολη Φλωρίνης: Από τον Άγιο Επίσκοπο, π. Αυγουστίνο Καντιώτη, στον ομολογητή Γέροντα Αρχιμ. π. Μάξιμο Καραβά»

Η Ημερίδα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28 Ιουνίου στις 10:00 π.μ., στο Ολυμπιακό Μουσείο Θεσσαλονίκης – Αγίου Δημητρίου με Γ’ Σεπτεμβρίου. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από την Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών και τον Ορθόδοξο Χριστιανικό Σύλλογο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

https://katanixi.gr

Θεολογικὴ Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά»

–https://youtu.be/kp3Ul6_O9hA – katihisis

https://tasthyras.wordpress.com/2025/07/16/θεολογική-ημερίδα-με-θέμα-αποτειχιζ/

Δελτίο Τύπου: Θεολογικὴ Ἡμερίδα «Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά».

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς Σύλλογος Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστὴς καί

ἡ Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων Σπουδῶν,

διοργανώνουν Θεολογικὴ Ἡμερίδα μὲ θέμα:

«Ἀποτειχιζόμενη Ὀρθοδοξία. Ὀκτὼ χρόνια μετά.

Ξεπεράστηκαν οἱ κόκκινες γραμμές»

Σάββατο 28 Ἰουνίου 2025. Ὧρες 10:00 – 14:30

Ὀλυμπιακὸ Μουσεῖο Θεσσαλονίκης – Ἁγίου Δημητρίου μὲ Γ’ Σεπτεμβρίου

Ὅπως σᾶς εἴχαμε προαναγγείλει στὴν ἡμερίδα αὐτὴ θὰ δοθοῦν σαφεῖς Ὀρθόδοξες ἀπαντήσεις σὲ ἐκείνους ποὺ φοβοῦνται την Ἀποτείχιση καὶ γι’ αὐτὸ τὴν συκοφαντοῦν.

Ἐκ τοῦ ΔΣ

Ἐπισυνάπτουμε τὴν ἀφίσα καὶ τὸ πρόγραμμα πρός ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ

τοῦ Θεοῦ.

π. Δῆμος Σερκελίδης: «Καθαιρέθηκα γιατι ἀντιστάθηκα στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ».

 

π. Δήμος Σερκελίδης: Σε αυτή τη συνέντευξη στην Νατάσα Ιωάννου (18/6/25) αποκαλύπτω την αλήθεια πίσω από την άδικη καθαίρεσή μου από το Συνοδικό Δικαστήριο.

Η απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου μέσω της ελαχιστότητάς μου καταδικάζει την Ορθοδοξία και αθωώνει τον Οικουμενισμό Η παρανομία και η προσβολή των Ιερών Κανόνων πλέον γίνεται καθεστώς εντός της Ιεράς Συνόδου απαξιώνοντας το κύρος της. Χωρίς να το συνειδητοποιήσουν έκαναν πασίγνωστη την Ορθόδοξη πρακτική της Αποτείχισης. " Ώρυξαν λάκκον και ενέπεσον εις αυτον"

youtube.com

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ καὶ ΑΠΟΤΕΙΧIΣΗ – Αἵρεση καὶ κανονικότητα.

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας

Μία κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλοί ψυχικά κυρίως ασθενείς είναι και η «Πλασματική διαταραχή». Πλασματική διαταραχή είναι μια κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο, χωρίς κίνητρο προσποίησης, ενεργεί σαν να έχει μια ασθένεια προκαλώντας σκόπιμα, προσποιούμενο ή υπερβάλλοντας συμπτώματα, καθαρά για να επιτύχει (για τον εαυτό του ή για άλλον) τον ρόλο του ασθενούς. (Ο ορισμός από https://el.wikipedia).

Βέβαια αν κάποιος καταφέρει να πείσει την γύρω από αυτόν κοινότητα μεγάλη ή μικρή, για την αλήθεια της κατάστασης τότε διεγείρεται μια ολόκληρη διαδικασία για να αντιμετωπισθεί η «ασθένεια». Αυτό σημαίνει σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και παγκοσμίως, την κατάλυση της νόμιμης τάξης και την εφαρμογή μέτρων που καταλύουν την δικαιοσύνη. Μέτρων που καταλύουν την ελευθερία. Τούτο επιτυγχάνεται με την χρήση φρασεολογίας που συνήθως αντιστρέφει την αλήθεια. Και ούτε λίγο, ούτε πολύ, το ψέμα εμφανίζεται ως αλήθεια και η αλήθεια ως ψέμα. Δυστυχώς η «πλασματική διαταραχή» εμφανίζεται και σε πρόσωπα της Εκκλησίας. Της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της «Πλασματικής διαταραχής» ακούστηκε από χείλη επίσημα, και από στόματα ιερά, ότι η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ είναι αίρεση. Είπαν στο ποίμνιο το οποίο φρόντισαν για χρόνια να μην ενδιαφέρεται για τα τεκταινόμενα εντός της Εκκλησίας, ότι τάχα ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση, ότι δεν κινδυνεύει από την παναίρεση του Οικουμενισμού (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς) αλλά κινδυνεύει από την αίρεση του «Αποτειχισμού».

Έχουμε λοιπόν στο κείμενο αυτό δύο σκοπούς: Κατά πρώτον να θυμίσουμε όχι με δικούς μας λόγους αλλά με λόγους καταξιωμένων θεολόγων και πατέρων της Εκκλησίας ότι Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ. Και κατά δεύτερον να δούμε κατά πόσο η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (δηλαδή η διακοπή της μνημόνευσης του επιχωρίου επισκόπου όταν αυτός ΚΗΡΥΤΤΕΙ ΑΙΡΕΣΗ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ) είναι αίρεση ή αντίθετα μία στάση την οποία καθορίζουν οι κανόνες της Αγίας Εκκλησίας μας, και βεβαίως η εμπειρία της ζωής των Αγίων Πατέρων και Ομολογητών μέσα στους αιώνες.

1. Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΊΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ ΠΟΥ ΥΦΕΡΠΕΙ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Α. Λέγει ο μακαριστός γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος εν έτει 1994: «πρέπει νά ‘χουμε ἐγρήγορση. Καὶ τὰ λέμε αὐτά, γιατὶ δὲν ξέρουμε αὔριο τί ἔρχεται. Ὄχι ἐπὶ θύραις, ἔχει μπεῖ μέσα ὁ ἐχθρός. Δὲν λέω τὶς αἱρέσεις μόνο, δὲν λέω …πάμπολλα. Ἕνα θὰ πῶ μόνο, τὸν Οἰκουμενισμό.

Πρώτ. Στέφανος Στεφόπουλος, «Ὄυκ ἀρνησόμεθά σε φίλη Ὀρθοδοξία»!

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, χαίρετε.

Με αγαλλίαση, χαρά και καύχηση εν Κυρίω μας πλήρωσαν οι δύο τελευταίες γενέθλιες της Εκκλησίας μας ημέρες.

Δεν θα μακρυγορήσω. Μόνο έναν προβληματισμό θα καταθέσω. Κι αυτό γιατί αλλιώς θα με τύπτει η ιερατική μου, Ορθοδόξου – ελέω Θεού – ιερέως, συνείδησή μου.

Με θλίψη και προβληματισμό μεγάλο βιώνουμε τελευταία τα γενόμενα στην Αδελφή (αυτή είναι αληθής Αδελφή Εκκλησία και όχι ψευδεπίγραφος!) Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου και ειδικότερα με στη Μητρόπολη της Πάφου.

Δεν επιθυμώ να καταθέσω προσωπική άποψη αφού θα πρόκειται περί σχολιασμού διοικητικών πράξεων μιάς άλλης Εκκλησίας. Προσευχή, βέβαια, γιά όλους τους εμπλεκομένους, όχι μόνο μπορώ αλλά και μου επιβάλλεται ως Ορθόδοξος κληρικός να κάνω. Επ’ αφορμή, όμως, κάποιων τοποθετήσεων θα ήθελα να καταθέσω 2 ερωτήματα.

Δύο ερωτήματα όχι ρητορικά. Αλλά πραγματικά και ουσιαστικά.

Πρώτον.

Η αποτείχιση μας είπαν ότι είναι αίρεση. Δεν κατάλαβα αν εννοήθηκε με την στενή ή την ευρεία έννοια. Μένω, όμως, στο ερώτημα.

Η αποτείχιση, ας πούμε, είναι αίρεση.

Θὰ ἀκούσουμε «Τυχικὸς οὐχ ὑπέγραψεν, οὐδὲν ἐποιήσαμεν» ἢ ὄχι ;;;

Σήμερα που τα κάτω ήρθανε πάνω ζήσαμε να δούμε και αυτό: Οικουμενιστής επίσκοπος ζητά δημοσίως από Ορθόδοξο Επίσκοπο να αποκηρύξει τους Θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας με λίβελλο! Διότι η αποκήρυξη της ιεροκανονικής αποτειχίσεως σημαίνει καταρχάς αποκήρυξη του Αγίου Φωτίου και όλων των Θεοφόρων Πατέρων της Πρωτοδευτέρας Συνόδου που την θέσπισαν. Σημαίνει επίσης αποκήρυξη όλων των Αγίων που αποτειχίστηκαν από αιρετίζοντες επισκόπους είτε σύμφωνα με τον 15ο της Πρωτοδευτέρας, είτε με τον 31ο τον Αποστολικό.

Φανταστείτε το δράμα του Μητροπολίτη Τυχικού. Να απειλείται με καθαίρεση εάν δεν αποκηρύξει ζωτικό κομμάτι της Ορθόδοξης Παράδοσης για το οποίο η συντριπτική πλειονότητα του ποιμνίου της Κύπρου έχει μαύρα μεσάνυχτα. Τόσο μαύρα, που ο άλλος ο κακόβουλος μπαστουνόβλαχος πήρε την λέξη «αποτείχιση» και την έκανε «αποτειχεισμό». Και εισήχθη στην Κύπρο με τυμπανοκρουσίες μία ξένη λέξη που ουδεμία σχέση έχει με την Παράδοση της Εκκλησίας για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εχθρών της Ορθοδοξίας.

Ἐπιστολὴ Πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση στὸν π. Ματθαῖο Βουλκανέσκου.

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁµότιµος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς, Ἀριστοτελείου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη

Αἰδεσιµολογιώτατον Πρωτοπρεσβύτερον π. Ματθαῖον Vulcănescu, Ὀρθόδοξη Ἐνορία Ἁγίου Ἐδουάρδου τοῦ Μάρτυρα καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ρωµαίας, Λίβερπουλ

Θεσσαλονίκη 31.3.2025

Ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ π. Ματθαῖε,

Σᾶς εὐχαριστῶ θερµά, γιατὶ µὲ ἐνηµερώσατε ἀδελφικά, στέλνοντας τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, γιὰ τὶς διώξεις ποὺ ὑφίστασθε, ἐπειδὴ προχωρήσατε στὴν κατὰ πάντα δικαιολογηµένη ἱεροκανονικὴ ἐνέργεια νὰ διακόψετε τὴν µνηµόνευση τοῦ ὀνόµατος τοῦ οἰκείου µητροπολίτη Σιλουανοῦ, τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας.

Ὑποστηρίζω καὶ ἐπαινῶ τὸ θάρρος σας νὰ ὁµολογήσετε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ Παράδοση, ἀκολουθώντας τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ἐναντίον ὅλων τῶν αἱρέσεων, παλαιῶν καὶ νέων, µεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγονται οἱ ἀντιχαλκηδόνιοι Μονοφυσίτες, µὲ τοὺς ὁποίους δυστυχῶς τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας εὑρίσκεται σὲ κοινωνία ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια, ἀναµειγνύοντας ἔτσι τὰ ἄµικτα, Ὀρθοδοξία καὶ αἵρεση, Ἀλήθεια καὶ πλάνη.

Εἰδικότερα τὴν διακοπὴ µνηµόνευσης τοῦ ὀνόµατος τοῦ αἱρετίζοντος ἐπισκόπου συνιστοῦν καὶ προβάλλουν ὁ 31ος Ἀποστολικὸς Κανόνας καὶ ὁ 15ος τῆς Πρωτοδευτέρας (ΑΒ) Συνόδου τοῦ Μεγάλου Φωτίου (861). Ἡ τελευταία χαρακτηρίζει τοὺς αἱρετίζοντες ἐπισκόπους ὡς ψευδεπισκόπους, καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ὕβρη, ὅπως ἰσχυρίζεται γιὰ σένα ὅτι τὸν ὑβρίζεις ὁ µητροπολίτης Σιλουανός, ἀλλὰ ἔλεγχο τῆς αἵρεσης. Στὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ στὰ συγγράµµατα τῶν Ἁγίων Πατέρων πολὺ συχνὰ γίνεται λόγος γιὰ ψευδοπροφῆτες, ψευδαποστόλους καὶ ψευδοδιδασκάλους. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὕβρις, ἀλλὰ ἔλεγχος πρὸς ἐπιστροφὴν τῶν κακοδόξων καὶ προστασίαν τῶν Ὀρθοδόξων.

Ἀρχικὰ ἀντέδρασε µὲ ὀργὴ καὶ θυµὸ ὁ µητροπολίτης καὶ ὄχι µὲ πατρικὴ κατανόηση. Βιάσθηκε καὶ ἀποφάσισε µόνος τὴν καθαίρεσή σου, ἐνῶ αὐτὸ ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ἀλλὰ ἀκόµη καὶ ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς νόµους, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κατηγορούµενος νὰ ἀποφασίζει γιὰ τὴν κατηγορία, νὰ δικάζει ὁ κατηγορούµενος τὸν ἑαυτό του, αὐτὸς ποὺ κατηγορεῖται νὰ δικάζει αὐτὸν ποὺ τὸν κατηγορεῖ. Ὁ Κανὼν 107 (ΡΖ´) τῆς ἐν Καρθαγένῃ Συνόδου ὁρίζει: «Ἤρεσεν ὥστε ἕνα ἐπίσκοπον µὴ ἐκδικεῖν ἑαυτοῦ διάγνωσιν». Καὶ ὁ Ἅγιος Νικόδηµος Ἁγιορείτης στὸ Πηδάλιο ἑρµηνεύοντας τὸν Κανόνα λέγει: «Ὁ παρὼν κανὼν διορίζει, ὅτι ἕνας Ἐπίσκοπος οὔτε Ἐπίσκοπον ἄλλον δύναται νὰ κρίνῃ, ἔχοντα πρὸς ἄλλον τινα κρίσιν, οὔτε Πρεσβύτερον ἔχοντα κατ᾽ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου διαφοράν τινα, οὔτε ἄλλον τινα κληρικόν, κατὰ τὸν θ´ τῆς δ´, ἀλλὰ οὔτε Πρεσβύτερον κατηγορούµενον παρ᾽ ἄλλου, ἤ διάκονον, δύναται νὰ καθάρῃ εἷς µόνος Ἐπίσκοπος, κατὰ τὸν ιβ´ τῆς παρούσης».

Τώρα βέβαια µὲ νεώτερη ἀπόφασή του, ὅπως σοῦ ἀνακοίνωσε µὲ ἐπιστολή (16.3.2025, ἀριθµὸς ὑποθέσεως 2024-02) σὲ παραπέµπει στὸ δικό του ἐπισκοπικὸ δικαστήριο, τοῦ ὁποίου τὰ µέλη διορίζονται ἀπὸ τὸν ἴδιο καὶ δέχονται ὅ,τι ὁ ἐπίσκοπος ἀποφασίσει. Ἑποµένως δὲν ἀλλάζει τίποτε οὐσιαστικά.

Ἡ ἀποτείχιση εἶναι ἐντός τῆς Ὀρθόδοξης παράδοσης; -Οἱ καθαιρέσεις ὅσων ἀποτειχίστηκαν εἶναι ἔγκυρες;Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Σχολιασμός γιά τήν ἀποτείχιση , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Σχολιασμός γιά τήν ἀποτείχιση , 15-1-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός: «Οὔτε στήν κηδεία οὔτε στό μνημόσυνό μου νά μήν τολμήσει καί πλησιάσει ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως»…

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

Πάτρα 19.1.2020

Όταν ο Άγιος Μάρκος αποτείχισε τον λατινόφρονα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

«Ούτε στην κηδεία ούτε στο μνημόσυνό μου να μην τολμήσει και πλησιάσει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως»…

Ο Αγ. Μάρκος Ευγενικός (+1444) δεν είχε καμία κοινωνία με τον Πατριάρχη Κων/πόλεως Γρηγόριο Μάμα που ήθελε να επιβάλει την ένωση με τους παπικούς μετά τη Σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας. Στην περίφημη «Ἐγκύκλιο τοῖς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς καὶ τῶν νήσων εὑρισκομένοις Χριστιανοις» λέει «Φευκτέον αὐτούς, ὡς φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως, ὡς αὐτοὺς ἐκείνους ἢ κακείνων πολλῷ χείρονας, ὡς χριστοκαπήλους καὶ χριστεμπόρους» (φεύγετε τους λατινόφρονες όπως φευγετε από τα φίδια).

«Πέπεισμαι γὰρ ἀκριβῶς ὅτι ὅσον ἀποδιίσταμαι τούτου καὶ τῶν τοιούτων ἐγγίζω τῷ Θεῷ καὶ πᾶσι τοῖς Ἁγίοις, καί, ὥσπερ τούτων χωρίζομαι, οὕτως ἑνοῦμαι τῇ ἀληθείᾳ καὶ τοῖς Ἁγίοις Πατράσι καὶ Θεολόγοις τῆς Ἐκκλησίας». 

Η τελευταία του υποθήκη, προτού πεθάνει ήταν: