ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 28-5-2022

https://youtu.be/lSKIE4TdhKU
Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 28-5-2022

Ὁ σαρκικός νοῦς

Ό σαρκικός νους

Στην ειδωλολατρία συνήθως εκπίπτουν όλοι εκείνοι που έχουν ως οδηγό στην ζωή τους το σαρκικό φρόνημα, «τον νου της σαρκός». Αυτό είναι αναμενόμενο, αφού το φρόνημα των αισθήσεων σταθμίζει τους πάντες και τα πάντα με τα δικά της πενιχρά μέτρα. Μήπως τάχα, έχοντας ως μέτρο αυτό το φρόνημα, μπορεί να μετρηθεί ο Αμέτρητος; Ενώ Αυτός είναι εκεί, πλάι του, στο θεανθρώπινο σώμα Του, στην Εκκλησία, ο δούλος του σαρκικού φρονήματος ταλανίζεται και αυτοκτονεί με την ίδια του την πλάνη «εἰκῆ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ» Ωστόσο, κάθε άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει την αλήθεια και να επιτύχει την ανάπτυξη του σε όλες τις τελειότητες της αληθείας, αν με όλο του το είναι οικοδομηθεί στο θεανθρώπινο σώμα της Εκκλησίας και ενωθεί παντοτινά με την κεφαλή Της, τον Θεάνθρωπο Χριστό, διότι «οὐ κρατῶν τὴν Κεφαλήν, ἐξ οὗ τὸ πᾶν σῶμα ἐπιχορηγούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ τῶν ἁφῶν καὶ συνδέσμων αὔξει τὴν τοῦ Θεοῦ». Με την ίδια ανάπτυξη αυξάνονται, προοδεύουν και όλοι εκείνοι που συναποτελούν αυτό το σώμα, δηλαδή τα μέλη της Εκκλησίας, που αναπτύσσονται, καθένας κατά το μέτρο του ζήλου του, «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ».

Ἀποτελέσματα τῆς λατρείας τοῦ εἰδώλου τῆς ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ.

†…Ξέρετε στην εποχή του Νώε υπήρχε ευημερία, πολλή ευημερία και οι άνθρωποι έτρωγαν και έπιναν και αμάρταναν. Και ήρθε ξαφνική η καταστροφή.

Το διαβάζουμε στην Αγία Γραφή. Το επαναλαμβάνει ο Κύριος στην Καινή Διαθήκη, «όπως στις ημέρες του Νώε έτρωγαν, έπιναν παντρευόντουσαν αμέριμνοι μέσα εις την πολλή τους ευημερία και ήρθε ξαφνική η καταστροφή τους», ο όλεθρος ο Κατακλυσμός.

Βεβαίως δεν ήταν αιφνίδιος ο κατακλυσμός. Ξέρετε πόσο καιρό έκανε ο Νώε να φτιάξει την Κιβωτόν; 120 χρόνια. Και αυτό όχι επειδή τα μέσα της εποχής ήταν ατελή και για να γίνει ένα τεράστιο κατασκεύασμα όπως εκείνη η Κιβωτός της οποίας τα μέτρα μας δίνει η Αγία Γραφή πόσο μεγάλη ήτο εκείνη η Κιβωτός υπερωκεάνιο ολόκληρο ήταν, όχι μόνο για αυτό αλλά διότι ο Θεός μακροθυμούσε 120 χρόνια.

Όχι μόνον αυτό, εκείνη η κατασκευή της Κιβωτού εγίνετο ένα κήρυγμα μετανοίας. (Οι άνθρωποι ρωτούσαν τον Νώε):

-«Νώε τι φτιάχνεις;» 

-«Μία Κιβωτό» (απαντούσε ο Νώε)

-Σε τί θα σου χρειαστεί; 

-Ο Θεός θα καταστρέψει τον κόσμο, διότι ο κόσμος έγινε σαρκικός.

Τέτοιοι εἶναι

Όποιος αγαπά τον κόσμο δεν αγαπά τον Θεό, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αποστόλου: «Αν κάποιος αγαπά τον κόσμο, δεν έχει μέσα του την αγάπη προς τον Πατέρα» (Α’ Ιω. Β΄,15). 

Τέτοιοι είναι όσοι θέλουν να ζουν στη ζωή αυτή με πολυτέλεια, να κατοικούν σε βίλες, να κυκλοφορούν με πλούσιες άμαξες, να ντύνονται με βαρύτιμα ρούχα, να δοξάζονται και να τιμώνται απ’ όλους. 

Ὁμιλία γιά τήν κρίση κατά τήν σάρκα καί τήν κρίση κατά τό πνεῦμα. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ . ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

 υμείς κατά την σάρκα κρίνετε (Ίωάν. 8:15)

Έτσι μίλησε ο πάνσοφος Κύριος στους μοχθηρούς Ιουδαίους: υμείς κατά την σάρκα κρίνετε. Είχαν συλλάβει μια γυναίκα για μοιχεία και ήθελαν να τη λιθοβολήσουν, επειδή διέπραξε σαρκικό αμάρτημα. Όμως ο Καρδιογνώστης Κύριος, ο Οποίος καταλάβαινε την ψυχή της γυναίκας κι έβλεπε ότι αυτή μπορούσε να σωθεί και να αλλάξει, τήν έφερε σε μετάνοια και τη λύτρωσε. Μολονότι η γυναίκα αυτή είχε διαπράξει μοιχεία, όμως η ψυχή της δεν ήταν μοιχός ολοκληρωτικά. Οι Φαρισαίοι, από τήν άλλη πλευρά, έφεραν συνεχώς στήν καρδιά τους το αμάρτημα της μοιχείας, αλλά το απέκρυπταν επιδέξια. Δεν καταδίκαζαν τήν καρδιακή μοιχεία, αλλά μόνον τήν πράξη της σαρκικής μοιχείας εκείνων πού έπιαναν επ’ αυτοφώρω.

Οι πνευματικοί άνθρωποι κρίνουν κατά το πνεύμα και οι σαρκικοί άνθρωποι κρίνουν κατά τη σάρκα. Ακόμη και σήμερα οι Εβραίοι, διασκορπισμένοι σε όλο τον κόσμο και «τιμωρημένοι», είναι ανίκανοι να σκεφτούν πνευματικά και να κρίνουν πνευματικά. Ακόμα σκέπτονται και κρίνουν μόνον κατά τη σάρκα και μόνον εξωτερικά, σύμφωνα με τις επιταγές τού νόμου πού είναι γραμμένος σε χαρτί αποτυπωμένος στη φύση, αλλα ακόμη όχι κατά το πνεύμα. Διότι, αν είχαν μάθει να κρίνουν τούς ανθρώπους και τα έργα κατά το πνεύμα, θά αναγνώρισαν αμέσως τον Κύριο Ιησού ως Μεσσία και Σωτήρα.

Ὁ γάμος δέν εἶναι ἀνεξέλεγκτη καί ἀπειθάρχητη μορφή ζωῆς (Γέρων Ἀναστάσιος Κουδουμιανός)

+ Γέρων Ἀναστάσιος:

«Τό γενετήσιο ἔνστικτο δέν εἶναι προηγούμενο θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀλλά ἑπόμενο. Δέν εἶναι δηλαδή ἀρχική χορηγία τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο ἀλλά ἀποτέλεσμα τῆς παρακοῆς. Ὅπως λειτουργεῖ σήμερα μέσα στόν εὐλογημένο γάμο γίνεται θεραπευτικό μέσο, φάρμακο, καί ὄχι αἰώνιο γνώρισμα καί συστατικό τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλοι οἱ Πατέρες λέγουν ὅτι "ἐν παραδείσῳ ἡ παρθενία ἐπολιτεύετο". Γι’ αὐτό καί ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ Χριστός, ὅπως καί ὁ πρῶτος Ἀδάμ, δέν γεννήθηκε ἀπό σπέρμα ἀνδρός, ἀλλά συνελήφθηκε ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί ἄνευ μεσολαβήσεως ἀνδρός καί ἔμεινε διά βίου παρθένος, γιά νά ἀνοίξει τόν νέο αἰῶνα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Σ' αὐτός τόν αἰῶνα τά πρωτεῖα δέν θά τά ἔχει ὁ γάμος, ἀλλά ἡ παρθενία, χωρίς βέβαια νά παραγνωρίζεται ὁ θεραπευτικός καί θετικός χαρακτήρας τοῦ γάμου γιά τούς ἀσθενεῖς στόν λογισμό καί τούς ἀδύνατους στή σάρκα. Ἑπομένως, γιά νά γίνουμε μέλη τῆς Θείας Βασιλείας ὅλοι ἀνεξαιρέτως πρέπει νά ὑπερβοῦμε τήν σάρκα.

Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, Γιά τήν ἀνάγκη μιᾶς δεύτερης πνευματικὴς γεννήσεως

Αυτά είπε ο Κύριος απευθυνόμενος στο Νικόδημο, άρχοντα των Ιουδαίων και ο Νικόδημος απάντησε έκπληκτος: «πώς δύναται γεννηθήναι γέρων ων;» (Ιωάν. 3,4). Δηλαδή πώς μπορεί ένας άνθρωπος να γεννηθεί ξανά;

Μέχρι σήμερα πολλοί ρωτούν: «Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με σαρκικό φρόνημα να γίνει πνευματικός άνθρωπος; Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός να γίνει δίκαιος; Πώς μπορεί η χάρη του Θεού να εισέλθει σ’ έναν άνθρωπο και να αντικαταστήσει το σαρκικό φρόνημά του και τη σαρκική θέλησή του; Πώς μπορεί το Άγιο Πνεύμα να φωτίσει την καρδιά ενός ανθρώπου; Πώς μπορεί το νερό να μεταβληθεί σε κρασί;».

Γνωρίζουμε πως, όταν το Πνεύμα του Θεού κατήλθε επί των αποστόλων, αυτοί έγιναν διαφορετικοί άνθρωποι, καινοί, αναγεννημένοι άνθρωποι. Επίσης, μέσα από χιλιάδες παραδείγματα, γνωρίζουμε ότι άνθρωποι με σαρκικό βίο και πολιτεία μεταβλήθηκαν σε πνευματικούς, ανακαινισμένους ανθρώπους.

Συνεπώς γνωρίζουμε ότι, όπως τότε έτσι και τώρα συμβαίνει αυτό, με την ενέργεια της Χάριτος του Θεού, του Παρακλήτου Πνεύματος. Εμείς δεν χρειάζεται να ρωτήσουμε πώς συμβαίνει αυτό! Για μας αρκεί να γνωρίζουμε ότι συμβαίνει· και να αγωνιζόμαστε να συμβεί και σ’ εμάς, καθότι η Χάρη του Θεού δίνεται σε όποιον τη ζητάει και προετοιμάζεται να γίνει άξιος για να τη λάβει!

Ζοῦμε σέ μιά κοινωνία ὂχι μονάχα ἐδῶ, ὃλη ἡ κοινωνία ἡ παγκόσμια ἒχει γίνει σαρκική. ΠΑΤΉΡ ΕΥΣΕΒΊΟΥ ΒΙΤΤΗ

 Ζοῦμε σέ μιά κοινωνία ὂχι μονάχα ἐδῶ, ὃλη ἡ κοινωνία ἡ παγκόσμια ἒχει γίνει σαρκική. "Οὐ μή καταμείνει τό πνεῦμα μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τόν αἰώνα διά τό εἶναι αὐτούς σάρκας" δηλαδή δέν θά παραμείνη στούς ἀνθρώπους αὐτούς τό πνεῦμα μου γιατί ἒγιναν δοῦλοι τῆς σαρκός (Γέν.6-3). Νά τό ποῦμε ἁπλᾶ τί θά πεῖ σάρξ. Εἶναι ἡ κατάσταση ἐκείνη, στήν ὁποία ἒχουμε πλέον γίνει ὁλόκληροι, ψυχῆ τε καί σώματι, ἓνα κομμάτι τοῦ ἀνθρώπου.

««Ὑπερορᾶν μέν σαρκός, παρέρχεται γάρ»....»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Μέ τήν προσκόλληση στή σάρκα καί τίς ἐπιθυμίες της ἤ μέ τήν ὑπερβολική φροντίδα τῆς σάρκας καί κάθε σαρκικοῦ, στήν καρδιά μας κυριαρχεῖ ὁ διάβολος κι ἐπιβάλλει τό δυσεβές θέλημά του. Ἀπομακρύνει τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀπό μέσα μας καί καταστρέφει τό ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τήν ἄνοδό μας στόν οὐρανό. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. «Ὑπερορᾶν μέν σαρκός, παρέρχεται γάρ», διαβάζουμε στά ἀπολυτίκια τῶν Ὁσίων.

Στήν ἐποχή μας, ὅμως οἱ ἄνθρωποι αὐτοῦ τοῦ κόσμου δίνουν ἀξία καί ρίχνουν ὅλο τό βάρος τους στή σάρκα καί τά σαρκικά πράγματα. Τό πνεῦμα καί τά πνευματικά θέματα, ὅπως ἡ πίστη κι ἡ ἀρετή, τά ἀγνοοῦν τελείως.

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ὁ ἄνθρωπος ὡς λογικός πού εἶναι, συγγενεύει μὲ τὴν ἄρρητη καὶ Θεία δύναμη, τὸν Θεό. Ὡς πρὸς τὸ σωματικὸ πάλι μέρος, συγγενεύει μὲ τὰ ζῶα. Εἶναι ὅμως λίγοι ἐκεῖνοι πού ὄντας τέλειοι καὶ λογικοὶ ἄνθρωποι, φροντίζουν νά διατηροῦν τὸ φρόνημα καὶ τή συγγένειά τους σύμφωνη μὲ τὸν Θεὸ καὶ Σωτῆρα, καὶ νά τὸ ἀποδεικνύουν αὐτὸ μὲ τὰ ἔργα τους καὶ τὴν ἐνάρετη ζωὴ τους.

Σῶμα καί σαρκικό φρόνημα

«Πνεύματι περιπατείτε και επιθυμίαν σαρκός ου μη τελέσητε. Η γαρ σαρξ επιθυμεί κατά του Πνεύματος, το δε Πνεύμα κατά της σαρκός ταύτα δε αντίκειται αλλήλοις, ίνα μη α αν θελητε, ταύτα ποιήτε» (Γαλ. 5, 16-17). 

(Να καθορίζει το Πνεύμα τη διαγωγή σας και τότε δεν θ' ακολουθείτε τις αμαρτωλές επιθυμίες σας γιατί οι αμαρτωλές επιθυμίες είναι αντίθετες με το Πνεύμα και το Πνεύμα αντίθετο με τις αμαρτωλές επιθυμίες).
Εδώ μερικοί εκφράζουν αντίθετη γνώμη, υποστηρίζοντας ότι έτσι ο Απόστολος χωρίζει στα δύο τον άνθρωπο, γιατί τον παρουσιάζει σαν να είναι δημιουργημένος από αντιμαχόμενα στοιχεία και δείχνει έτσι ότι υπάρχει διαμάχη ανάμεσα στο σώμα και στη ψυχή.

Αυτά όμως δεν είναι σωστά· δεν είναι, γιατί εδώ σάρκα δεν ονομάζει το σώμα· αν με τη λέξη σάρκα εννοούσε το σώμα, τότε τί σημαίνει το «επιθυμεί κατά του πνεύματος», αφού το σώμα δεν ανήκει σ' αυτά που κινούν, αλλά σ' αυτά που κινούνται, δεν ανήκει σ' αυτά που ενεργούν, αλλά που ενεργούνται;

Τί δείχνει ἡ ἀξίωση αὐτή

• Τί ζητοῦσαν οἱ Φαρισαῖοι; Εἰσαγωγή

Τι μας δείχνει η κοινή αυτή αξίωση, που πρόβαλλαν στον Κύριο άνθρωποι με τόσο διαφορετικές αρχές; Τι μας δείχνει η αξίωση αυτή, που ήταν έκφραση μιας περιφρόνησης προς τα καταπληκτικά θαύματα, που είχε κάμει ο Κύριος; Η αξίωση αυτή μας δείχνει, την αντίληψη της σαρκική σοφίας. Μας δείχνει πως σκέπτονται για τα θαύματα, εκείνοι που έχουν σαρκικό φρόνημα.

Τι είναι όμως το σαρκικό φρόνημα; Είναι ο τρόπος, με τον οποίο σκέπτεται ο άνθρωπος για το Θεό και για κάθε το πνευματικό, με βάση όχι το λόγο του Θεού, αλλά την αμαρτωλή του κατάσταση, στην οποία ευρίσκεται εξ αιτίας της πτώσεως.

Πότε ζητοῦμε τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ

Από αυτές τις σκέψεις του αγίου, βγαίνει το συμπέρασμα ότι• εκείνοι που θέλουν να κάνουν θαύματα, το θέλουν από σαρκική πύρωση• παρασυρόμενοι από πάθη, που οι ίδιοι δεν τα καταλαβαίνουν• έστω και αν τους φαίνεται, πως τους κυβερνάει ο ζήλος για το έργο του Θεού. Στην ίδια κατάσταση φιλαυτίας και σαρκικής πυρώσεως ευρίσκονται και εκείνοι που θέλουν να ιδούν θαύματα. Δεν επιτρέπεται ποτέ κανείς και σε καμμιά περίσταση να πειράζη τον Κύριο και να ξεχνάη την οφειλομένη σ’ Αυτόν ευλάβεια. Μας επιτρέπεται να ζητάμε την βοήθεια του Θεού στις μεγάλες μας ανάγκες, όταν μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνωμε τίποτε.

«Ἡ σάρκα, ἐχθρός τῆς ψυχῆς»

Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Γνώριζε, ὅτι σφοδροί λογισμοί καί σαρκικοί πειρασμοί θά σέ πολεμοῦν, γιά νά μολύνουν τό σῶμα σου καί τήν ψυχή σου. Γιά νά νικήσεις τό πάθος αὐτό πρέπει ν᾿ ἀποφεύγεις συστηματικά τίς κοσμικές συναναστροφές. Μή ξεχνᾶς ὅτι ἡ φύση μας ἔχει μέσα της τήν ὁρμή γιά τεκνογονία, πού φουντώνει ἀπό τήν ἀπρόσεκτη συμπεριφορά μας μέ τίς γυναῖκες.

Ἄλλη ζημιά προκαλοῦν στήν ψυχή οἱ πειρασμοί πού ἔρχονται ἀπό πράγματα πού βρίσκονται μακρυά μας, καί ἄλλη, πολύ σοβαρότερη βλάβη, προξενοῦν στήν ψυχή μας οἱ λογισμοί πού μᾶς ἔρχονται ὅταν ὁ πειρασμός εἶναι κοντά μας. Ὅταν ἡ φωτιά εἶναι μακρυά δέν μᾶς βλάπτει πολύ, ὅταν ὅμως εἶναι κοντά, τότε ἡ ζημιά εἶναι σίγουρη.

«Οἱ Χριστιανοί μέσα στόν κόσμο» μέρος ι

ΟΜΙΛΙΑ 2η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Οἱ Χριστιανοί ἔχουν σάρκα, ἀλλά δέν ζοῦν σαρκικά.

Ἕκτο. «Ἐν σαρκί τυγχάνουσιν –οἱ Χριστιανοί– ἀλλ᾿ οὐ κατά σάρκα ζῶσιν»¹. Αὐτή εἶναι, θά λέγαμε, μιά περιληπτική ἔκφραση τοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου. Οἱ Χριστιανοί βρίσκονται ἐν σαρκί, «ἐν σαρκί τυγχάνουσιν», εἶναι μέ σάρκα, ὅπως τώρα δηλαδή κι ἐγώ κι ἐσεῖς εἴμαστε μέ τό σῶμα μας καί ἔχουμε τήν ὕπαρξή μας, «ἀλλ᾿ οὐ κατά σάρκα ζῶσιν», δέν ζοῦν ὅμως σαρκικά.

Ὁ Θεός δημιούργησε τήν ὕλη καί τό σῶμα, γιά νά ὑψώνεται ὅμως πρός τόν Θεό. Ἀλλά ἀπό τή στιγμή πού αὐτό δέν γίνεται καί τό σῶμα ἀποκόπτεται ἀπό τόν Θεό, τότε τό σῶμα γίνεται ψυχικό, γίνεται βιολογικό, γίνεται σαρκικό.

«Σάρκα καί αἷμα δέν μποροῦν νά κληρονομήσουν τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ»

                 

Α΄ Κορ. ιε΄: 50

«”Σάρκα καί αἷμα” ἐδῶ ὁ Ἀπόστολος ὀνομάζει τίς πονηρές πράξεις, ὅπως λέγει, “σεῖς δέν εἴσασθε σαρκικοί”. Καί πάλι· “ἐκεῖνοι πού εἶναι σαρκικοί δέν μποροῦν ν᾿ ἀρέσουν στόν Θεό”».

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ,

Εἰς τήν Α΄ πρός Κορινθίους ΕΠΕ 11, 429

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν

Περί τῶν ὀκτώ λογισμῶν τῆς κακίας.Περί τοῦ πνεύματος τῆς πορνείας καί τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας

 ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ
 τόμος Α'

ΑΓΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ Ο ΡΩΜΑΙΟΣ
  περί των οκτώ λογισμών της κακίας 

 Δεῖτε ἐδῶ:Περί τῶν ὀκτώ λογισμῶν τῆς κακίας. Γιά τήν ἐγκράτεια τῆς κοιλίας

2. Περί του πνεύματος της πορνείας και της σαρκικής επιθυμίας 

     Δεύτερος αγώνας που έχομε να κάνομε είναι εναντίον του πνεύματος της πορνείας και της σαρκικής επιθυμίας, η οποία επιθυμία αρχίζει από τη μικρή ηλικία να ενοχλεί τον άνθρωπο. Ο αγώνας αυτός είναι μεγάλος και δύσκολος και έχει δύο μέτωπα. Γιατί ενώ τα άλλα ελαττώματα κάνουν τη μάχη μόνο μέσα στην ψυχή, ο σαρκικός πόλεμος είναι διπλός, και στην ψυχή και στο σώμα. Και γι' αυτό πρέπει να αναλάβομε διπλό πόλεμο. Γιατί δεν είναι αρκετή η σωματική νηστεία για να αποκτήσομε την τέλεια σωφροσύνη και αληθινή αγνεία, αν δεν ακολουθεί και συντριβή καρδιάς και πυκνή προσευχή προς τον Θεό και συχνή μελέτη των Γραφών και κόπος και εργασία των χεριών, τα οποία μπορούν να αναστέλλουν τις ακατάστατες ορμές της ψυχής και να ανακαλούν την ψυχή από τις αισχρές φαντασίες.

Τά ὀνόματα τῶν παθῶν ( Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος )

Όταν θέλουμε να ονομάσουμε όλα τα πάθη μαζί, τα λέμε «κόσμο». Και όταν θέλουμε να ξεχωρίσουμε και να δώσουμε στο καθένα το όνομά του, τα ονομάζουμε «πάθη». Και τα πάθη, καθώς διαδέχονται το ένα το άλλο, σχηματίζουν το δρόμο του κόσμου, και οπού τελειώνουν τα πάθη, εκεί παύει να υπάρχει ό δρόμος του κόσμου.
Τα πάθη είναι τα εξής:
Ό πόθος του πλούτου το να μαζεύει ό μοναχός γήινα και μη αναγκαία πράγματα
Η τρυφή του σώματος, από την οποία έρχεται το πορνικό πάθος.
Ο πόθος της τιμής, από τον όποιο προκύπτει ό φθόνος.
Ο πόθος της εξουσίας, ή φιλαρχία.
Ο στολισμός και ή ανόητη επίδειξη .
Η ανθρώπινη δόξα, πού είναι αιτία της μνησικακίας.
Ο φόβος ότι θα πάθει κάτι κακό το σώμα μας.
Όπου πάψει ή ενέργεια των παθών, εκεί πεθαίνει μαζί τους και ό κόσμος. Είπε κάποιος σοφός για τους αγίους, ότι όταν ζούσαν, ήταν ήδη πεθαμένοι διότι, ενώ ζούσαν με το σώμα τους, δε ζούσαν ζωή σαρκική. Και συ πρόσεξε να δεις ποια πάθη ζούνε μέσα σου, για να καταλάβεις πόσο ανήκεις στον κόσμο και για ποια πάθη είσαι δεμένος μαζί του και από ποια ελευθερώθηκες. Με δυο λόγια, κόσμος είναι ή εμπαθής ζωή και το σαρκικό φρόνημα Όποιος απαλλαγεί από τα πάθη του, έχει εξέλθει από τον κόσμο.

Ἡ θεραπεία τῆς ψυχῆς καί ἡ διαχρονική μας πορεία

Ὅλοι μποροῦν νά ἐπιτύχουν τήν θεραπεία· oἱ «ἐν τῷ κόσμῳ» λίγο δυσκολώτερα σέ σχέση μέ τούς μοναχούς.

Οἱ ἐντολές, οἱ θεραπευτικές πρακτικές τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, εἶναι κοινές γιά ὅλους (καί γιά τούς μοναχούς καί γιά τούς κοσμικούς). Μποροῦν ὅλοι, ἐάν ὑπάρξει βούληση, ἐπιθυμία καί μετά-νοια  νά καθαρθοῦν, νά φωτιστοῦν καί νά θεωθοῦν.

«Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς μιλώντας γιὰ τὴν καρδιακὴ καθαρότητα, λέει ὅτι καὶ οἱ ἔγγαμοι μποροῦν νὰ τὴν ἐπιμεληθοῦν, ἀλλὰ φυσικὰ μὲ περισσότερη δυσκολία. Ἄλλωστε ἡ ὕπαρξη πολλῶν ἐγγάμων ἁγίων στὴν Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη ποὺ εἶχαν νοερὰ προσευχὴ ὅπως ἡ προφῆτις Ἄννα, δείχνει πὼς εἶναι δυνατὸν ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ συγκροτοῦν τὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα, νὰ τὰ βιώσουν καὶ οἱ ἔγγαμοι.

 Ἡ προφῆτις Ἄννα μητέρα τοῦ προφήτου Σαμουήλ, εἶχε τὴν νοερὰ προσευχὴ μέσα στὴν καρδιά της καὶ προσευχόταν τόσο ἀφοσιωμένα, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ μεγάλου της πόνου, ὥστε τὴν πέρασαν γιὰ μεθυσμένη.

 Ἔτσι κατὰ τὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα οἱ ἄνθρωποι δὲν χωρίζονται σὲ ἄγαμους καὶ ἔγγαμους, σὲ μοναχοὺς καὶ κοσμικούς. Διακρίνονται σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐνεργὸ μέσα τους καὶ σὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν Τὸ ἔχουν ἐνεργό.

 Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσουν- καθοδηγούμενοι ἀπὸ Πνευματικὸ Πατέρα- τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ βιώσουν τὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα. Δὲν ὑπάρχουν ἀριστοκράτες καὶ μή, προνομιοῦχοι καὶ μὴ στὴν ὀρθόδοξη παράδοση.

 Ὑπῆρξαν καί ὑπάρχουν πολλοὶ ἔγγαμοι ἅγιοι. Μπόρεσαν σηκώνοντας τὸ σταυρὸ τοῦ γάμου, νὰ τελειοποιηθοῦν....

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με σαρκικό φρόνημα να γίνει πνευματικός άνθρωπος;

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με σαρκικό φρόνημα να γίνει πνευματικός άνθρωπος; Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός να γίνει δίκαιος;

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με σαρκικό φρόνημα να γίνει πνευματικός άνθρωπος; Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός να γίνει δίκαιος; Πώς μπορεί η χάρη του Θεού να εισέλθει σ’ έναν άνθρωπο και να αντικαταστήσει το σαρκικό φρόνημά του και τη σαρκική θέλησή του; Πώς μπορεί το Άγιο Πνεύμα να φωτίσει την καρδιά ενός ανθρώπου; Πώς μπορεί το νερό να μεταβληθεί σε κρασί;».