Ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ Ἁγίου Ὄρους

Ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ Ἁγίου Ὄρους

Γράφει ὁ Μοναχός Νικόλαος Ἁγιορείτης

Τὸν τελευταῖο καιρὸ ξαφνικὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος γέμισε ἀπὸ τεράστιες σὲ μέγεθος (3 μέτρα × 1.50 μέτρο) ἀφίσσες – πινακίδες μὲ προγράμματα χρηματοδοτήσεως ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση (Ε.Σ.ΠΑ). Βλέποντάς τες θυμήθηκα ὅλα τὰ βδελυρὰ καὶ ἀντεθνικὰ καὶ ἀντίχριστα καὶ σατανικὰ νομοσχέδια, ποὺ ψήφισε ἡ ἄβουλη βουλὴ τῶν Ἑλλήνων τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ κορωνίδα τὴ νομοθέτηση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ μάλιστα ὡς ἰσοτίμου (!)μὲ τὸν εὐλογημένο ἀπὸ τὸν Ποιητὴ καὶ Πλάστη μας Θεό, γάμο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο προῆλθε ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα, καὶ τῆς υἱοθετήσεως τέκνων ἀπό αὐτούς!

Ὅταν οἱ ἄλλοι πολίτες ἀγανακτισμένοι ρωτοῦσαν τοὺς βουλευτὲς «πῶς ψηφίζετε τέτοιους ἀντίχριστους νόμους;», ἄκουγαν σὰν δικαιολογία «Μᾶς τοὺς ἐπιβάλλει ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση»! Εἶναι λοιπόν ὁλοφάνερο ὅτι ἡ πλούσια χρηματοδότηση ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι, καὶ παλαιότερα, ἀλλὰ περισσότερο τελευταῖα μέσῳ τοῦ ἀφορισμένου Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀποσκοπεῖ ἀποκλειστικὰ στὴν φίμωσή μας, καὶ στὴν καταστολὴ ἀντιδράσεων γιὰ ὅλα τὰ ἀντίχριστα καὶ ἀντεθνικὰ νομοθετηθέντα καὶ γιὰ τὰ ἐπερχόμενα χειρότερα! Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ Εὐρωπαϊκὰ κονδύλια δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν δεκτά, στὸ περιβόλι τῆς Παναγίας μας. Αὐτὸ εἶχε συμβουλεύσει καὶ γι’ αὐτὸ εἶχε ἀγωνισθῆ καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ὅπως καὶ ἄλλοι σεβαστοὶ Ἁγιορεῖτες, ποὺ εἶχαν φόβο Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸν θεῖο φωτισμό. Ἀλλὰ καὶ ἡ Παναγία μας ἡ Πορταΐτισσα, μᾶς εἶχε προειδοποιήσει, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ μποῦμε τὸ 1981 στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. (ποὺ τότε ἀκόμη ὀνομάζετο Ε.Ο.Κ.). Τὸ φθινόπωρο τοῦ 1980, ἐπὶ δύο μῆνες, ἐκινεῖτο τὸ Καντήλι της. Γι’ αὐτὸ ὅταν μπῆκε ἡ Ἑλλάδα στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, οἱ ἡγούμενοι καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Ἁγιορειτικῶν Ἱ. Μονῶν ἔκαναν διπλῆ Σύναξη καὶ δήλωσαν κατηγορηματικά: «Ἐμεῖς δὲν πρόκειται νὰ πάρωμε χρήματα ἀπὸ τὴν Ε.Ο.Κ.». Ἀλλὰ δυσ­τυχῶς ἀργότερα οἱ περισσότεροι λησμόνησαν τὴν θεάρεστον αὐτὴ ἀπόφασή τους.

Ἡ «ἀπειλὴ» τοῦ Πατριάρχου

Ἡ «ἀπειλὴ» τοῦ Πατριάρχου

Γράφει ὁ Ἁγιορείτης Μοναχὸς Νικόλαος

Ἡ δήλωση τοῦ οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ὅτι δὲν θὰ ἐπισκεφθῆ τὸ Ἅγιον Ὄρος ὅσον παραμένει ἡ ἀδελφότης τῆς Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου στὸ μοναστήρι τους ἔχει σκοπὸ νὰ διχάση τὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ νὰ ὁδηγήση σὲ διπλὸ ἔγκλημα. Τὸ ἕνα μεγάλο ἔγκλημα εἶναι ἡ βίαιη ἔξωση τῶν συμμοναστῶν μας ἀδελφῶν Ἐσφιγμενιτῶν, ποὺ θὰ κατασκανδαλίση τὸν κόσμο, καὶ ἂν ὑπάρξουν καὶ θύματα, θὰ ὑποχρεώση ὅλους τούς συνεργήσαντας κληρικοὺς νὰ ‘κρεμάσουν’ τὰ ὠμοφόρια καὶ τὰ πετραχήλια τους. Καὶ τὸ δεύτερο- μεγαλύτερο ἔγκλημα εἶναι τὸ νὰ μὴ συνταχθοῦμε οἱ Ἁγιορεῖτες μὲ τὴν προστάτιδά μας Παναγία, ἀλλὰ μὲ τὸν ἀντίχριστο Καίσαρα καὶ μὲ τὸν οἰκουμενιστὴ «πάπα τῆς Ἀνατολῆς». καὶ αὐτό, παρ’ ὅτι ἡ φιλόστοργη Μητέρα μας μᾶς προειδοποιεῖ ἐπὶ δύο καὶ πλέον μῆνες μὲ πρωτοφανεῖς σὲ ἀριθμὸ σεισμικὲς δονήσεις, γιὰ νὰ μᾶς συνετίση καὶ νὰ μᾶς ἀποτρέψη ἀπὸ τὸ μεγάλο αὐτὸ ἔγκλημα.

Νομιμοποίησαν ὅλα τὰ παρὰ φύσιν ἐπὶ ἀρχιερατείας…

Τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου

Ὁ προσφάτως ψηφισθεὶς σατανικὸς καὶ βδελυρὸς νόμος τῆς ντροπῆς (νομιμοποίησις γάμου ὁμοφυλοφίλων καὶ υἱοθεσίας τέκνων ὑπ’ αὐτῶν) ἀπὸ τὰ τσιράκια τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ ἀντιχρίστου, ἔχει ὡς στόχο του, ἀλλὰ καὶ ὡς ἀποτέλεσμα, νὰ στέλνη τὶς αἰώνιες ψυχές τῶν ἀνθρώπων στὴν αἰώνια κόλαση.

Ὁ μέγας ὑποκριτὴς καὶ ἀφωρισμένος Μητσοτάκης φρόντισε μὲ μεγάλη πονηρία νὰ περάση τὸ δυσῶδες νομοσχέδιο, ὅταν τὰ τρακτὲρ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα εἶχαν ἀποκλείσει τοὺς δρόμους καὶ τὰ Πανεπιστήμια ἦταν ὑπὸ κατάληψιν, ὥστε νὰ ἀποδυναμωθοῦν οἱ ἀντιδράσεις τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας. Μετὰ δὲ ἀπὸ τὴν ψήφιση τοῦ βδελυροῦ αὐτοῦ νόμου, τὴν ἑπομένη κιόλας ἡμερα, ὁ Πρωθυπουργὸς εὑρισκόμενος στὸ ἐξωτερικὸ δήλωσε τὰ ἑξῆς: «Ἀποτελεῖ ἡ ἀπόφαση αὐτὴ ὁρόσημο γιὰ τὴν χώρα μου, καὶ εἶμαι πολὺ περήφανος ποὺ τὴν εἰσάγω ὡς Πρωθυπουργός». Ἀπαντοῦμε στὴν δήλωση αὐτή. Ἀντίθετα θὰ ἔπρεπε νὰ ντρέπεσαι, ἄν δὲν ἤσουν ἀδιάντροπος, διότι τὴν εὐσχημοσύνη στὸν ἄνθρωπο τὴν καντήτησες ἀσχημοσύνη, καὶ τὴν κατὰ φύσιν χρήση τὴν διέστρεψες σὲ παρὰ φύσιν (βλ. Ρωμ. α΄, 2627). Ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ψηφίσατε τὸ ἀντίχριστο αὐτὸ νομοσχέδιο ἀποδείξατε ἐμπράκτως ὅτι ἀντιμάχεσθε τὸν Θεόν, καὶ πλέον πατέρας σας εἶναι ὁ ἀρχέκακος καὶ μισόκαλος διάβολος.

Ἀλλὰ καὶ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἆραγε, τί ἀγῶνα ἔκαναν, γιὰ νὰ βάλουν φρένο στὴν προώθηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας, γιὰ τὴν ὁποίαν ἰδίως τὰ τελευταῖα χρόνια, γινόταν καὶ πανελλαδικῶς καὶ παγκόσμια, πρωτοφανὴς προπαγάνδα;

Ἀνάξιοι κληρικοὶ «σιγοντάρουν» τὴν «οἰκογένειαν μαϊμοὺ».

Γράφει ὁ ἁγιορείτης μοναχὸς Νικόλαος

Ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀντιχρίστων νόμων, ποὺ ψηφίστηκαν τὰ τελευταῖα χρόνια ἀπὸ τὰ τσιράκια τῆς Νέας Ἐποχῆς στὴν χριστιανικὴ πατρίδα μας, ἀναμφίβολα ἡ κορύφωση καὶ ἡ κορωνίδα εἶναι ὁ προσφάτως ψηφισθείς νόμος ἀπὸ τὴν ἄβουλη Βουλή, περὶ δῆθεν, – ἄκουσον, ἄκουσον- θεσμοθετήσεως γάμου τῶν ὁμοφύλων ζευγαριῶν, ἰσοτίμου πρὸς τὸν παραδοσιακὸν καὶ εὐλογημένον γάμον καὶ – τὸ φοβερώτερον- μὲ δυνατόητα τεκνοθεσίας!!! Ἡ ψήφιση τοῦ βδελυροῦ νόμου αὐτοῦ γιὰ τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια συνιστᾶ διαστροφὴ καὶ παντελῆ πτώχευση ἠθική, πνευματικὴ καὶ ἐθνική. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἀπὸ πλευρᾶς ἐκκλησιαστικῆς, ἐθνικῆς, ἱστορικῆς καὶ πολιτισμικῆς, ἀντιτάσσομε σθεναρὰ καὶ ἐκφράζω τὸν ἀποτροπιασμό μου, καταγγέλλοντας ἐνώπιον Θεοῦ, ἀνθρώπων καὶ ἱστορίας τοὺς πρωτεργάτες, αὐτουργοὺς καὶ συνεργοὺς τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ ἐκτρώματος, τὸ ὁποῖο μόνον δεινὰ προοιωνίζεται γιὰ τὸ μέλλον τοῦ τόπου καὶ τοῦ πάλαι ποτὲ ἐνδόξου Γένους μας.

Εὐστοχώτατα ὁ προφήτης Δαυϊδ ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων κραυγάζει μὲ θλίψη καὶ ἀπορία: «Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὁμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. ΜΗ). Ἂν καὶ ὕστερα ἀπὸ τὴν πρόσφατη κατάπτωση, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι ἀδικοῦνται ἀπὸ τὸν ψαλμῳδὸ τὰ κτήνη, καὶ ὀρθότερο θὰ ἦταν ὄχι τὸ «καὶ ὁμοιώθη αὐτοῖς» ἀλλὰ τὸ «καὶ τὰ ξεπέρασε στὴν ἀτιμία»!

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος Ἐπίσκοπος Πενταπόλεως ὁμιλεῖ μὲ θαυμαστὸ τρόπο γιὰ τὸ αὐτεξούσιο καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀνθρώπου ὡς ἑξῆς:

Μοναχὸς Νικόλαος Ἁγιορείτης

«Ὁ ἄνθρωπος πλασμένος γιὰ νὰ εἰκονίζη μικρογραφικῶς ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ἀπειρομεγέθη εἰκόνα τοῦ θείου Δημιουργοῦ, ἦταν ἀπαραίτητο νὰ εἶναι προικισμένος μὲ τὶς ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ ὡστε νὰ ἔχῃ τὴν ἀναφορά του σ’ Αὐτόν. Ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος ἔπρεπε νὰ εἶναι ὂν αὐτοσυνείδητον, ἐλεύθερον καὶ αὐτεξούσιον, διότι ὂν χωρὶς συνείδησι τῆς ὑπάρξεώς του, χωρὶς ἐλευθερία, χωρὶς ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ ἑαυτοῦ του εἶναι ἀνάξιο τῆς ὑψηλῆς αὐτῆς κλήσεως, τοῦ ὑψηλοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ ποὺ τοῦ ἐπεφύλαξε ἡ μεγάλη βουλὴ τοῦ Θείου Δημιουργοῦ. Ἡ ἐλευθερία1 ἄρα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀναγκαία συνέπεια τῆς μεγάλης ἀποστολῆς του, τῆς διαπλάσεώς του καὶ τῆς παρουσίας του μέσα στὸν κόσμο, καὶ ἑπομένως προσὸν ἀναγκαῖον καὶ σεβαστόν.

Χωρὶς τὴν ἐλευθερίαν ὁ ἄνθρωπος θὰ ἦταν ἰσότιμος μὲ τὰ λοιπὰ ζῶα· ἡ δουλεία θὰ ὑπέτασσε τὶς ἐνέργειές του καὶ θὰ ὡδηγοῦσε τὶς σκέψεις του μέσα σὲ ἕνα περιωρισμένον κύκλον, ὅπου θὰ περιεστρέφετο· οἱ ἰδέες τοῦ καλοῦ, τοῦ ἀγαθοῦ, θὰ ἦσαν ἄγνωστοι σ’ αὐτόν· θὰ ἀγνοοῦσε τί εἶναι αἰσχρόν, τί κακόν, τί ψευδὲς καὶ δὲν θὰ εἶχε ἐξουσίαν αὐτενεργείας, δυνατότητα νὰ ἐξέλθη ἀπὸ τὸν περιωρισμένον κύκλο τῶν ἐμφύτων ὁρμῶν. Ἡ ἄγνοια τοῦ καλοῦ, τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ ἀληθινοῦ θὰ καθιστοῦσε τὸν ἄνθρωπον ἕνα ὂν ἀνήθικον, θὰ διέγραφε τὴν ἠθικὴν ὡς λέξιν ἐστερημένην νοήματος, ἀφοῦ οἱ πράξεις του θὰ ἦσαν ἠθικῶς ἀδιάφοροι καὶ γι’ αὐτὸ ἀχαρακτήριστοι. Ἡ ἀδιαφορία αὐτὴ καὶ ὁμοιότης τοῦ χαρακτῆρος τῶν πράξεων δὲν θά διήγειρε καμμίαν αἴσθησιν ἢ ἐντύπωσι στὸν νοῦ καὶ στὴν καρδία τοῦ ἀνθρώπου· ἡ ἔλλειψις αὐτὴ θὰ καθιστοῦσε τὴν μὲν καρδίαν ἀσυνείδητον, τὸν δὲ νοῦ νωθρὸ καὶ ἀδρανῆ· ἡ ἀσυνειδησία καὶ ἡ νωθρότης θὰ ἐπέπιπταν ὡς σκιερὰ νέφη καὶ θὰ ἐκάλυπταν τὴν θαυμαστὴν εἰκόνα τοῦ θείου Δημιουργοῦ, ποὺ τὸσο λαμπρῶς καὶ θαυμασίως ἐκαλλιτεχνήθη ἀπὸ τὸ δημιουργικόν του χέρι, στὴν ὁποία διαλάμπει ἡ ἀγαθότης, ἡ σοφία καὶ ἡ δύναμίς του καὶ θὰ τὸν ἠμπόδιζαν νὰ ἰδῆ καὶ νὰ γνωρίση τὸν Πλάστην του καὶ Δημιουργὸν τοῦ σύμπαντος. Θὰ ἀγνοοῦσε τὸν Θεὸν καὶ τὰ θεῖα ἰδιώματά του καὶ ἔτσι ἡ δημιουργία οὐδέποτε θὰ ἐδόξαζε, θὰ ὑμνοῦσε, θὰ ἔψαλλε καὶ θὰ εὐχαριστοῦσε μὲ ἐπίγνωσι καὶ συνείδησι τὸν Θεόν.

Ὁ παράφρων

Ὁ παράφρων

Μοναχὸς Νικόλαος Ἁγιορείτης

Ἐσχάτως εἰς τὴν ζωὴν τῆς ἀνθρωπότητος ἐνέσκηψε ἡ ἐπιδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, ποὺ εἶναι δημιούργημα καὶ ἔργο τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς Ν. Ἐποχῆς. Ἡ Κίνα κατηγορεῖ τὴν Ἀμερικὴ γιὰ τὴν μετάδοση τῆς ἐπιδημίας αὐτῆς, καὶ ἡ Ἀμερικὴ κατηγορεῖ τὴν Κίνα. Ἡ κατευθυνόμενη ἐπιδημία αὐτὴ ἔχει ὡς πρώτιστο σκοπὸ νὰ γονατίση τὴν παγκόσμια οἰκονομία, γιὰ νὰ ὁδηγήση πλέον εὔκολα τὴν παγκόσμια ἀνθρωπότητα στοὺς ὅρους καὶ στὰ πιστεύω τῆς Ν. Ἐποχῆς, ποὺ εἶναι πρῶτον, ἡ παγκόσμια κυβέρνηση, δεύτερον, ἡ ἕνωση ὅλων τῶν θρησκειῶν (πανθρησκεία) καὶ ἕπεται τελευταῖα τὸ θηρίον τῆς ἀποκαλύψεως.

Ἡ πρώτη δοκιμὴ τῶν ἀντιχρίστων σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς Ν. Ἐποχῆς, ἔλαβε χώρα πρὶν λίγα χρόνια στὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ Πατρίδα μας, ποὺ μᾶς ὁδήγησαν καὶ μᾶς ἔριξαν στὰ μνημόνια πτώχευσης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ περάσουν χωρὶς καμία σοβαρὴ ἀντίδραση ὅλα τὰ παρ’ φύσιν ἀντίχριστα νομοσχέδια, καὶ ὁδήγησαν τὴν Ἑλλάδα μας σὲ πλήρη ἀποστασία ἀπὸ τὸν Ποιητὴ καὶ Πλάστη Θεὸ ἡμῶν. Ἀποστασία σημαίνει ὅτι ἀκολουθοῦμε μὲ μεγάλη θρασύτητα τὴν ἀντίθετη ὁδὸ ποὺ μᾶς ἐκήρυξε ὁ ἐνανθρωπήσας καὶ θυσιασθεὶς Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ ἔρχονται σήμερα οἱ ὑποκριτὲς αὐτοί, ποὺ ἰσοπέδωσαν διὰ νόμου κάθε ἠθικὴ ἀξία, ποὺ ἐπιφέρει τὸν ψυχικό μας θάνατο. Κόπτονται τώρα γιὰ τὴν σωματική μας ὑγεία ἀπὸ τὴν ἐπιδημία τοῦ κορωνοϊοῦ!

Δέν ἁρμόζει ἡ διπλωματία εἰς ρασοφόρους

Του Αγιορ. μοναχού Νικολάου

Μετά από εκατό και πλέον χρόνια, εξαπλώσεως και ωριμάνσεως της μάστιγος της παναιρέσεως του επαράτου οικουμενισμού, κρίθηκε αναγκαίο εφέτος να περάσει πανηγυρικά και δια πύλης «Μ. Συνόδου». Για το κλίμα των ημερών αυτών το προ και μετά την «Σύνοδο» αυτή έχω να πω τα εξής:

Ενώ ορισμένες δυνάμεις θα μπορούσαν να σταματήσουν τον κατήφορο της οικουμενιστικής λαίλαπας με το αγωνιστικό τους φρόνημα ως ταγμένοι με την αφιέρωσή τους στην Εκκλησία του Χριστού, δεν το κάνουν η το κάνουν με υποκριτικό φρόνημα.

Ενώ πριν την «Σύνοδο» έδειχναν ότι είναι προβληματιζόμενοι και έκαναν ένα αγώνα διαμαρτυρίας γενικά δια τα θέματα και την λειτουργία της «Συνόδου», μετά από αυτήν (ίσως λόγω αμνησίας) την επικροτούν η τηρούν σιγήν ιχθύος η γράφουν κείμενα γρηφώδη και διπλωματικά. Επάνω σε αυτό το υποκριτικό είδος αγώνος έχω να πω τα εξής:

Μοναχοῦ Νικολάου, Μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἀργύρια χάνοµεν τὴν Ἑλλάδα

Μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἀργύρια χάνοµεν τὴν Ἑλλάδα 

Τοῦ ἁγιορείτου µοναχοῦ Νικολάου 

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ κοινότητα ποὺ µᾶς δίνει ἀφειδῶς τὰ ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, καὶ ποὺ πρώτη αὐτὴ ἐψήφισε τὸ νόµο τῆς ντροπῆς γιὰ τοὺς Σοδοµίτες, καὶ µᾶς συνέστησε καὶ ἐµᾶς νὰ τὴν ἀκολουθήσουµε ὡς πιστὴ παραµάνα µας, ἰδοὺ µᾶς ἑτοιµάζουν καὶ ἕτερο δεινό, ποὺ εἶναι ὁ ἐποικισµὸς τῆς «ψωροκώσταινας» ἀπὸ διάφορες φυλὲς καὶ φουρνιὲς προσφύγων. Πῶς πρέπει νὰ ἀντιµετωπίσουµε τὶς προκλήσεις αὐτές; Νὰ βγάλουµε τοὺς σταυροὺς καὶ τὰ ἐγκόλπια ἀπὸ τὸ στῆθος;

Μοναχός Νικόλαος Ἁγιορείτης, Διακυβεύεται ἡ πίστις ἀπὸ τὴν λαίλαπα τοῦ οἰκουμενισμοῦ

ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΩΜΕΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ 

 

Διακυβεύεται ἡ πίστις ἀπὸ τὴν λαίλαπα τοῦ οἰκουμενισμοῦ

 

Τοῦ μοναχοῦ Νικολάου, Ἁγιορείτου

 

Η ΕΙΣΟΔΟΣ στὴ Μ. Τεσσαρακοστή μᾶς καλεῖ ἐπάνω ἀπ᾽ ὅλα γιὰ ἐξομολόγηση καὶ μετάνοια. Ἀλλὰ ὅταν ἡ πίστη μας κινδυνεύει, ἀπὸ τὰ πυκνὰ καὶ μαῦρα οἰκουμενιστικὰ σύννεφα, ἡ ἐξομολόγηση ἀρχίζει ἀπὸ τὰ ὅσα παράνομα γίνονται στὸ χῶρο τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας, ἀπὸ τὶς συχνὲς παράνομες καὶ προκλητικὲς συμπροσευχὲς τῶν οἰκουμενιστῶν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς παπικούς. Σὰν ἐξομολόγηση ἀναφέρουμε ὅτι μικρὴ μερίδα ρασοφόρων πατέρων ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ συμπροσευχὲς αὐτὲς γίνονται, διότι ὁ Πατριάρχης δέχεται πιέσεις ἀπὸ τὸ παρασκήνιο, ἄλλοι ὑποστηρίζουν ὅτι τὶς κάνει γιὰ λόγους πολιτικῆς, καὶ ἄλλοι ὑποστηρίζουν ὅτι αὐτὰ ἐγίνοντο καὶ παλαιότερα.

Σὲ αὐτὲς τὶς προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις ἡ ἀπάντησή μας εἶναι ἡ ἑξῆς. Πρῶτον σὲ ὅλο τὸ διαρρεῦσαν χριστιανικὸ παρελθόν, οἱ Νεομάρτυρες, οἱ Μάρτυρες, οἱ Ὁμολογητές, οἱ Ἱεράρχες, οἱ Ὅσιοι, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Δίκαιοι καὶ οἱ Προφῆται, ἐδέχοντο ἀφόρητες πιέσεις, ἀπὸ τὸ προσκήνιο καὶ τὸ παρασκήνιο, ἀπὸ τὶς δυνάμεις τῆς ἀνομίας καὶ τοῦ σκότους, ἀλλὰ δὲν ἐνέδιδαν σὲ ὅ,τι ἐπίστευαν στὰ βάθη τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς τους, καὶ μᾶς ἄφησαν ὡς παρακαταθήκη τὴν ἁγία καὶ ἀμώμητο ὀρθόδοξο πίστη. «οὐ χωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς πίστεως».

Μοναχοῦ Νικολάου, Βλασφημία ὑπὸ τῶν φιλοπαπικῶν καὶ φιλοοικουμενιστῶν

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

Βλασφημία ὑπὸ τῶν φιλοπαπικῶν καὶ φιλοοικουμενιστῶν

 

Τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου

 

ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ἐποχὴ τῆς ἀποστασίας, ποὺ σχεδὸν καθημερινὰ ψηφίζονται ἀντιχριστιανικὰ νομοσχέδια, καὶ ἔχουμε βαφτίση τὸ πικρὸ σὲ γλυκό, καὶ τὸ σκότος σὲ φῶς, καὶ τὸ παράνομο σὲ νόμιμο, σὲ αὐτὴ τὴν ἀποστασία ἐντάσσεται καὶ ἡ πρόσφατη συμπροσευχὴ τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα, καὶ αὐτὴ ὀνομάζεται δογματικὴ ἀποστασία. Ὡς πρὸς τὴν ἠθικὴ ἀποστασία ἔχουμε νὰ ποῦμε τὰ ἑξῆς: 

Ὅταν οἱ φύλακες, ποὺ πρέπει νὰ γρηγοροῦν καὶ νὰ κάνουν τὸ καθῆκον τους, προλαβαίνοντας καὶ καυτηριάζοντας κάθε παρανομία, ποὺ εἰσβάλλει μέσα στὸ ποίμνιό τους, δὲν τὸ κάνουν ἢ τὸ κάνουν μὲ δηλώσεις γενικὰ καὶ ἀόριστα, καὶ ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου ἢ κατόπιν ἑορτῆς, τότε βιώνουμε τὰ σημερινὰ δεινὰ τῶν ἁμαρτιῶν μας.

Ὡς πρὸς τὴν δογματικὴ ἀποστασία ἔχουμε νὰ ποῦμε τὰ ἑξῆς:

Ἡ πανορθόδοξος σύναξη ἔδωσε ἐντολὴ γιὰ θεολογικὸ διάλογο ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ὄχι γιὰ συμπροσευχές, μὲ λειτουργικοὺς ἀσπασμούς, μὲ ἀπαγγελία τοῦ πάτερ ἡμῶν καὶ μνημόνευση στὰ εἰρηνικὰ τοῦ αἱρεσιάρχου πάπα. Πότε ἔπαψε στὴν ὀρθόδοξη ἀνατολὴ τὸ συνοδικὸ σύστημα διοίκησης στὴν ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ; Καὶ τώρα διοικεῖται ἀπὸ Πάπα;!

Αἱ τραγικαί ἀντιφάσεις... (Ἑορτασμός μαρτυρήσαντος ὑπό Λατινοφρόνων ἁγίου στό Ἅγιον Ὄρος, ὑποδοχή τοῦ Πάπα στό Φανάρι)

τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ἐμεῖς οἱ ἁγιορεῖτες ζήσαμε μιὰ μεγάλη καὶ τραγικὴ εἰρωνεία. Συγκεκριμένα τὴν ὤρα, ποὺ ἑορτάζαμε στὸν ἱστορικὸ ναὸ τοῦ Πρωτάτου Ἁγίου Ὄρους, τὴν μνήμη τοῦ ὁσιομάρτυρος καὶ ὁμολογητοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ πρώτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ μαρτύρησε ἐπὶ λατινόφρονος (οἰκουμενιστοῦ) Ἰωάννου τοῦ Βέκκου, σχεδὸν ταυτόχρονα, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, δεχόταν μὲ δοξολογικὲς τιμές, μὲ λειτουργικοὺς ἀσπασμοὺς κ.λπ. τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα Φραγκίσκο.

Ἐμεῖς στὸ Πρωτᾶτο ψάλαμε ὕμνους στηλιτεύοντας τὴν παπικὴ κακοδοξία καὶ αἵρεση καὶ ὁ Πατριάρχης μας ἀπὸ τὴν βασιλεύουσα πόλη ἔπλεκε τὰ ἐγκώμια στὸν αἱρεσιάρχη Πάπα. Σὲ αὐτὸ φυσικὰ φταῖμε καὶ ἐμεῖς, γιὰ τὴν χρόνια σιωπή μας καὶ τὴν λευκὴ ἐπιταγή μας. Ἀξίζει λοιπὸν πολὺ αὐτὸ νὰ δημοσιευθῆ στὴ στήλη τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου «Γεγονότα καὶ σχόλια».

Καὶ τώρα ἐπὶ τὸ προκείμενο. Τὰ ὅσα ἔλαβαν χώρα στὸ Φανάρι κατὰ τὴν θρονικὴ ἑορτή, μεταξὺ ὀρθοδοξίας καὶ παπισμοῦ, κατὰ τὴν ἐπίσημο ἐπίσκεψη τοῦ αἱρεσιάρχου Πάπα σὲ αὐτό, ἐφ᾽ ὅσον δὲν ἦταν καὶ δὲν εἶναι καρποὶ τῶν θεολογικῶν διαλόγων, ἀλλὰ τῆς φαναριώτικης διπλωματίας, εἶναι παράνομα, αὐθαίρετα καὶ προκλητικά, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ γίνη μεγάλη διαφήμιση καὶ νὰ ἐξισωθῆ ἡ Ὀρθοδοξία μὲ τὴν παπικὴ κακοδοξία. Τὸ φῶς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως μὲ τὸ σκότος τῆς πλάνης τῶν αἱρέσεων, ἡ ὀρθόδοξος ἀλήθεια μὲ τὸ ψεῦδος τῆς παπικῆς αἱρέσεως.