π. Ἰωάννης Φωτόπουλος: «Κράτει ὅ ἔχεις». «Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας»

 Εἰσήγηση τοῦ π. Ἰωάννου Φωτόπουλου στὸ ΟΤΕ academy γιὰ προσωπικό ἀριθμό 1-11-25.

Ἕνας παγκόσμιος κυκλώνας σαρώνει ἡλεκτρονικὰ τὴν οἰκουμένη μὲ ἀπαίτηση πλήρους ὑποταγῆς τῶν πάντων χωρὶς συζητήσεις καὶ δημοκρατικὲς εὐαισθησίες. Ὅλες οἱ ανθρώπινες ἀντιστάσεις καταρρέουν, οἱ διαμαρτυρίες δὲν βρίσκουν ἀπήχηση, οἱ θεσμοὶ ποδοπατοῦνται, ἡ δικαιοσύνη παραλύει. Δὲν εἶναι τώρα ἡ πρώτη φορὰ ποὺ αὐταρχικὰ καθεστῶτα ἐπιβουλεύονται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι γεμάτη ἡ παγκόσμια ἱστορία ἀπὸ τέτοιες ἀνίερες προσπάθειες. Ἀλλὰ σήμερα ἡ ἡλεκτρονικὴ τεχνολογία παρέχει τὴν δυνατότητα στοὺς κατεχοντες τὴν ἐξουσία πλήρους ἐλέγχου τῆς ζωῆς τοῦ κάθε ἀνθρώπου, τῆς προσωπικῆς του ἱστορίας, ἀλλὰ καὶ παρεμβάσεως στὶς ἐπιλογές του. Τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα ἐξανεμίστηκαν.

Ποῦ εἶναι ἡ ἰδιωτικότητα, τὀ ἰατρικὸ ἀπόρρητο, ἡ ἐλευθερία στὶς συναλλαγές; Ὅλα βρίσκονται ὑπὸ αὐστηρὴ ἐπιτήρηση Πρόκειται γιὰ διαρκῶς καὶ... μεθοδικῶς ἐξελισσόμενη τυραννία. Πρῶτα τὸ ΑΜΚΑ, ὕστερα ἡ «πανδημία», ἕνα δυνατὸ τέστ πειθαρχίας σύμφωνα μὲ ἁγιορείτη γέροντα, καὶ τώρα ταυτότητες-προσωπικός ἀριθμός. Σ’αὐτὴν τὴν τυραννία πού βεβηλώνει τὸ πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου ἐναντιώνεται καὶ ἡ ΕΞΟΔΟΣ καὶ προσκαλεῖ ὅλους ἀνεξαρτήτως τοὺς Ἕλληνες νὰ ἐνημερωθοῦν ὀρθὰ καὶ νά συστρατευθοῦν σ’αὐτὴ τὴ μάχη γιὰ τὴν ἐλευθερία. Ὁ στόχος τοῦ διεθνοῦς συστήματος εἶναι ὁ περιορισμὸς τῆς ἐλευθερίας. Ἀλλὰ ποιὰ εἶναι ἡ ἐλευθερία; ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνο τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἡ δυνατότητα καὶ ἡ ἀπαίτησή μου νὰ κάνω τοῦτο ἢ τὸ ἄλλο, νὰ συμμετέχω σὲ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. «Ἡ ἔννοια τοῦ αὐτεξουσίου» γράφει ὁ γέροντας Ἀθανάσιος προηγούμενος Ἱ. Μ. Μεγάλου Μετεώρου, Ἁγίων Μετεώρων «ὅπως αὐτή διατυπώνεται στήν ὀρθόδοξη θεολογία, συνιστᾶ θεμέλιο τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας. Τό αὐτεξούσιο εἶναι πραγματικά μοναδική καί μεγαλειώδης δωρεά τοῦ Παναγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας πρός τόν ἄνθρωπο. Εἶναι ἡ δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νά ἐξουσιάζει τόν ἑαυτό του, νά ἐπιλέγει ἐλεύθερα καί ἀβίαστα τόν τρόπο τῆς ζωῆς του καί τῆς δραστηριότητάς του».

Οἰκουμενιστικὴ προπαγάνδα καὶ ἡ «γοητεία» τῶν οἰκουμενιστῶν.

Πρωτοπρ. Ἰωάννου Φωτοπούλου

Λέγεται ὅτι ὁ ὑπουργὸς Προπαγάνδας τοῦ Χίτλερ Γιόζεφ Γκαίμπελς βάσιζε τὴν προπαγάνδα του στὴν ἀρχή : «Λέγε, λέγε ὅ,τι θέλεις, στὸ τέλος κάτι μένει». Μόνο ἔτσι μποροῦμε νὰ ἐξηγήσουμε ὅσα εἶπε ὁ ἀρχιμ. Ἰωσήφ Κουτσούρης στὸ video «Ὁ ἀντι-οικουμενισμὸς, δούρειος ἵππος τῆς Ἐκκλησίας». Ἐκεῖ ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς διαχριστιανικὸς καὶ διαθρησκειακός εἶναι ἀνύπαρκτος καὶ ὅτι εἶναι ἐφεύρεση τῶν ἀντιοικουμενιστῶν. Πέραν τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὅλων τῶν ἁγίων Γερόντων καί ἄλλων ταπεινῶν λευϊτῶν, ὅπως π. Γεωργίου Καψάνη, π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, π. Σαράντη Σαράντου καὶ πολλῶν ἀκαδημαϊκῶν θεολόγων (π.χ. π. Γ. Μεταλληνὸς, π. Θ. Ζήσης, K. Mουρατίδης, Μ. Φαράντος, Γ. Μαντζαρίδης), οἱ ἴδιοι οἱ οἰκουμενιστὲς μιλοῦν γιὰ Οἰκουμενισμὸ καὶ οἰκουμενιστὲς καὶ ἐννοοῦν τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς προσπάθεια ἑνοποιήσεως πίστεων καὶ θρησκειῶν. Συνεχῶς συζητοῦν καὶ προσεύχονται γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν (π.χ. Ἀλ. Παπαδερὸς : «Οἰκουμενισμὸς σημαίνει πόνος γιὰ τὶς διαιρέσεις…καὶ ἀγώνας γιὰ τὴν προαγωγὴ καὶ ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητας»[1]. Ἰδοὺ καὶ τὸ μήνυμα τῆς ἑβδόμης γενικῆς συνελεύσεως τοῦ ΠΣΕ (Καμπέρα 1991): «…Δοξάζουμε τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἄνθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ σὲ διάφορα σημεῖα τοῦ κόσμου»[2]. Μιλοῦν γιὰ «ἐξοικουμενισμὸ τῆς θεολογίας»[3] Ἀναφέρεται καὶ λίστα «ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν» ποὺ πέθαναν μεταξύ 1961-1968»[4].

Ἐπιβεβαιώνοντας αὐτὴ τὴν ὁρολογία οἱ οἰκουμενιστὲς ἐνεργοῦν κατὰ τὸ «πιστεύω» τους.Ἔτσι π.χ. στὴ Θεσ/νίκη τὸ ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου 21 Ἰανουαρίου 2023, στὰ πλαίσια της «Παγκόσμιας Ἑβδομάδας Προσευχῆς γιά τήν Ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν, διοργανώθηκε «Οἰκουμενική Βραδιά Συμπροσευχῆς» μὲ τὴν συμμετοχὴ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης καὶ τὴν παρουσία Ὀρθοδόξων, Μονοφυσιτῶν, Παπικῶν, Ἀγγλικανῶν καὶ Εὐαγγελικῶν, σὲ παπικό “Ναό” τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅπως εἶπαν οἱ διοργανωτὲς στόχος ἦταν ἡ “ἀναζήτηση γιὰ τὴν ὁρατή ἑνότητα τῆς ἐκκλησίας”. Σ΄ αὐτήν “οἱ καρδιές ἀγγίζονται καὶ οἱ Χριστιανοί συγκεντρώνονται γιὰ νὰ προσευχηθοῦν γιὰ τὴν ἑνότητά τους. Ἐκκλησίες καὶ ἐνορίες σὲ ὅλο τὸν κόσμο ἀνταλλάσσουν ἱεροκήρυκες ἢ ὀργανώνουν εἰδικούς οἰκουμενικούς ἑορτασμούς καὶ προσευχές”..

«Ἐγὼ εἰμὶ ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι»(Ἀποκ.1,18).

«Ἐγὼ εἰμὶ ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι»(Ἀποκ.1,18).

Πρωτοπρ. Ἰωάννου Φωτοπούλου

Παρατηρήσεις καὶ ἀντιρρήσεις στὶς θέσεις τῆς Ἐγκυκλίου 1-2024 τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περιστερίου κ. Γρηγορίου).

Λυπούμεθα ποὺ ἕως τώρα δὲν ἀσχοληθήκαμε μὲ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἱ. Μητρόπολη Περιστερίου καὶ δὲν συμπαρασταθήκαμε στὸν ἀγῶνα ποὺ συνεχίζουν νὰ κάνουν οἱ Χριστιανοὶ τοῦ Περιστερίου ἀπέναντι σὲ ὅσα βλάσφημα καὶ ἀπαράδεκτα συμβαίνουν στὴ γειτονιά μας, στὴν Ἱ. Μητρόπολη Περιστερίου. Στὸ γεγονὸς δηλαδὴ ὅτι ὁ Μητροπολίτης ἀφαίρεσε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Βῆμα τῶν Ναῶν τῆς Περιφερείας του, ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Χριστὸς, τὸν Σταυρό Του ! Προσπαθεῖ δὲ ἀγωνιωδῶς μὲ συζητήσεις καὶ τὴν περιβόητη Ἐγκύκλιο 1-2024 νὰ μᾶς πείσει γιὰ τὴν ὀρθότητα τοῦ ἐγχειρήματός του. Μὲ εἴκοσι σελίδες ποὺ γέμουν ἀπὸ ἄνευ νοήματος ἐπαναλήψεις ἐπιχειρεῖ νὰ θέσει στὸ περιθώριο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ὄχι τὸν Ἐσταυρωμένο μόνο, ἀλλὰ τὸ σωτήριο γεγονὸς τῆς Σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ. Τὸ Μυστήριο ὅμως τοῦ Σταυροῦ, στὸ ὁποῖο μᾶς παραπέμπει ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸ Μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας τελούμενο ἐπὶ τῆς ἁγίας Τραπέζης. Παρὰ ταῦτα φαίνεται ἀβάσταχτο στὸν Σεβασμιώτατο ἡ ὕπαρξη, λέει, δύο Ἑσταυρωμένων στοὺς Ναούς.

Ἀποροῦμε. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων δὲν βλέπει τοὐλάχιστον τὸν ἔνθεο ζῆλο τοῦ ἱεροῦΧρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος παντοῦ ἀναφέρεται στὴν παρουσία τοῦ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἀκόμη καὶ ἐπί τῆς ἁγίας Τραπέζης; Ἰδοὺ τὸ χωρίο ποὺ ἀνίχνευσε ἡ λέκτωρ τοῦ ΕΚΠΑ κ. Βαρβάρα Γιαννακοπούλου καὶ τὸ ὁποῖο χρησιμοποίησε στὴν ἐργασία της «Ὅπου θυσιαστήριο ἐκεῖ καὶ Ἐσταυρωμένος» : «Οὗτος ἐν τῇ ἱερᾷ τραπέζῃ. Οὗτος ἐν ταῖς τῶν Ἱερέων χειροτονίαις, οὗτος πάλιν μετὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τὸ μυστικὸν δεῖπνον διαλάμπει»(P.G. 48,826). Διερωτώμεθα, ποῦ βρῆκε ὁ Σεβασμιώτατος αὐτὴν τὴν ἀνήκουστη«θεολογία». Θά προσπαθήσουμε νὰ παρακολουθήσουμε τὸ σκεπτικὸ τῆς Ἐγκυκλίου του καὶ τά συμπεράσματά του.

Αὐτονόητος ὁ ἀφορισμὸς τῶν ἀποστατῶν τῆς Ἐκκλησίας

Ιερομάρτυς Ιλαρίων Τρόϊτσκι

Αυτονόητος ο αφορισμός των αποστατών της Εκκλησίας

Από το βιβλίο: Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων Τρόϊτσκι (1886-1929) Ιερομάρτυς και πρόμαχος της Εκκλησίας του Χριστού

π.Ιωάννη Φωτόπουλου

Συμπάθεια στον «Χριστιανισμό», εχθρότητα προς την Εκκλησία

Σε όλη αυτή τη σύγχρονη κενολογία πολύ συχνά εισχωρεί μια θλι­βερή παρανόηση, την οποία μπορούμε να ονομάσουμε χωρισμό του Χριστιανισμού από την Εκκλησία. Γι’ αυτό οι άνθρωποι αρχίζουν να συζητούν με υπερβολική αυτοπεποίθηση για τα θέματα της πίστεως και αποδέχονται τη δυνατότητα να υπάρχει κάποιος Χριστιανι­σμός, όχι μόνο ανεξάρτητος από την Εκκλησία, αλλά και εχθρικός προς αυτήν. Υποθέτουν ότι μπορεί να είναι κανείς χριστιανός και ταυτόχρονα να ενεργεί εχθρικά προς την Εκκλησία. Τώρα φέρο­νται τελείως διαφορετικά προς την Εκκλησία και τον Χριστιανισμό. Άνθρωποι, οι οποίοι ελάχιστα σκέπτονται για τον Θεό και την αιω­νιότητα, θεωρούν παρά ταύτα καθήκον ευπρέπειας, έστω στα λόγια, να εκφέρουν γνώμη για τον Χριστιανισμό με σεβασμό. Δεν έχουμε φθάσει ακόμη μέχρι την πλήρη και ανοιχτή περιφρόνηση προς τον Χριστιανισμό, μέχρι την ανοιχτή εχθρότητα προς αυτόν. Αυτό το όριο έφτασαν μόνο λίγοι «καταδυναστευόμενοι υπό του διαβόλου» (Πράξ. 10, 38), πιο «προχωρημένοι» (αν ασφαλώς το δούμε στην κα­τεύθυνση προς τον Άδη) εξωμότες.

Οι συνηθισμένοι «μικροαστοί», επαναλαμβάνουμε, για τον Χριστιανισμό μιλάνε συνήθως με κάποιο σεβασμό: «Ο Χριστιανισμός, ω!, είναι βέβαια μια υψηλή και μεγάλη διδασκαλία. Ποιος μπορεί να είναι εναντίον της;». Έτσι περίπου εκφράζονται για τον Χριστιανισμό. Ταυτόχρονα όμως θεωρείται σαν δείγμα ευγένειας να έχουν κάποια ανεπαίσθητη εχθρότητα σε κάθε τι εκκλησιαστικό.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της.

Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Φωτόπουλος.

Ἔχοντας ὑπομείνει τή δυσωδία τῶν φρικτῶν συγγραφέων πού παρατίθενται στό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» εἶναι, φρονῶ, ἀναγκαῖο νά παραθέσουμε τή διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων σχετικά μέ τή μανία τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Βέβαια λίγα πράγματα ἀναφέρουν σχετικῶς οἱ Πατέρες ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο πού γράφει «τά γάρ κρυφῇ ὑπ΄αὐτῶν γινόμενα αἰσχρόν ἐστί καί λέγειν». Ὡς βάση θά χρησιμοποιήσουμε τήν προαναφερθεῖσα ἑρμηνεία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή. Πάνω στόν καμβᾶ αὐτόν θά συμπληρώσουμε καί ψηφίδες ἀπό τή διδασκαλία καί ἄλλων Πατέρων.

Ι. Ὁ Θεός ἔθεσε ὅρια ἀπαράβατα στήν ἐρωτική ἐπιθυμία.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης θεωρεῖ τήν ὁμοφυλοφιλία, «τήν κατά τῶν ἀρρένων μανία», ὡς τό πλέον «ἄτιμο» πάθος, πού ἀποτελεῖ «ὕβριν» κατά τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως Αὐτό ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι εἶναι «παρά φύσιν». Κάνει γι΄ αὐτό μία διάκριση. Ἄν καί εἶναι πεσμένη ἡ ἀνθρώπινη φύση, στή φθορά στήν ἁμαρτία καί στό θάνατο ὑπάρχουν καί παραμένουν «ὅρια» στήν ἐρωτική ἐπιθυμία καί τίς σχέσεις ἀνδρός καί γυναικός.

Ὑπάρχει ἕνας νόμος φυσικός στόν ὁποῖο ὑπόκεινται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καί παράλληλα ἕνας νόμος πνευματικός γιά τούς πιστούς. Ὁ φυσικός νόμος εἶναι ὁ νόμος πού εἶναι γραμμένος στή συνείδηση κάθε ἀνθρώπου. Σ’αὐτόν τόν νόμο τόν φυσικό ὑπάγεται καί αὐτό πού λέει ὁ Ἀπ. Παῦλος ἡ «φυσική χρῆσις» τοῦ ἄνδρα ἀπό τή γυναῖκα καί τῆς γυναίκας ἀπό τόν ἄνδρα. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἀνεξαιρέτως γνωρίζουν χωρίς πολλές ἐξηγήσεις ποιά εἶναι καί πῶς πραγματώνεται ἡ «φυσική χρήση», ἡ ἕνωση ἀνδρός καί γυναικός. Εἶναι δέ φυσική γιατί μέ τόν τρόπο αὐτό ὑπάρχουν οἱ προδιαγραφές γιά νά ἐκπληρωθεῖ ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ἔστω κι ἄν τό ἀγνοεῖ ὁ ἄνθρωπος : α) ἑνώνονται ὁ ἄνδρας μέ τή γυναῖκα(«καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα καί προσκολληθήσεται πρός τήν γυναῖκα αὐτοῦ καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν»Γεν. 2, 24) καί β) σπείρεται καί γεννᾶται ἡ ἀνθρώπινη ζωή( «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε»Γεν. 1,28)

Σχόλια στὸ ὁδηγητικό κείμενο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου «Σημεῖα τῶν καιρῶν. 666»

Σχόλια στὸ ὁδηγητικό κείμενο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου «Σημεῖα τῶν καιρῶν. 666»

Ἅγιος Παΐσιος καί ἡ καλή ἀνησυχία τῶν Χριστιανῶν

Πρωτ. Ἰωάννης Φωτόπουλος, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Ἠλεκτρονική ταυτότητα: ἡ πιό κομβική «διευκόλυνσή» μας πρός τό ἀντίχριστο σφράγισμα»

Τοῦτες τὶς μέρες ποὺ ἀπειλεῖται ἡ ἐλευθερία μας ἀπὸ τὴν ἠλεκτρονικὴ τυραννία, εἶναι σημαντικὸ νὰ προσέξουμε τὰ ἁπλά, ἀλλὰ θεοφώτιστα λόγια τοῦ ὁδηγητικοῦ κειμένου τοῦ ἁγίου Παϊσίου «Σημεῖα τῶν καιρῶν. 666».

Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι Γέροντες ποὺ μίλησαν καὶ ἔγραψαν γιὰ τοὺς ἐσχάτους καιρούς. Ὅμως τὸν ἅγιο Παΐσιο τὸν ἐδόξασε πολὺ ὁ Θεὸς καὶ τὸν ἔκανε γνωστὸ στὰ πέρατα τῆς γῆς, ὥστε ὄχι μόνο τὶς διδαχὲς τοῦ ἁγίου Παϊσίου γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴ νά ἀκολουθοῦμε, ὄχι μόνο νὰ χαιρόμαστε μὲ τὰ ἄπειρα θαύματά του, ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὸ κείμενό του νὰ τὸ ἔχουμε ὡς ὁδοδείκτη πορευόμενοι αὐτὲς τὶς δύσκολες ἡμέρες. Κατασυκοφαντεῖται τὸ κείμενο αὐτὸ ἀπὸ κάποιους κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ποὺ θέλουν, ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος, «νὰ φασκιώνουν» τοὺς χριστιανοὺς «σὰν μωρὰ γιὰ νὰ μὴ στενοχωροῦνται» ἀπὸ τὰ ἐπερχόμενα γεγονότα. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο κάποιοι ἄλλοι λένε στὸν κόσμο «Δὲν ἦρθε ἀκόμη ἡ ὥρα. Ὅταν ἔρθει θά…».

Ἐπίσης πολλοὶ κατηγοροῦν τὸν Ἅγιο ὅτι ἀσχολεῖται διαρκῶς μὲ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὸ 666. Ἄς γνωρίζουν, ὅσοι θέλουν νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ «Σημεῖα τῶν καιρῶν» ἐλάχιστα πράγματα εἶναι καταγεγραμμένα στοὺς Τόμους τῶν ἀπομαγνητοφωνημένων λόγων τοῦ ἁγίου, μὲ τοὺς ὁποίους ἀπαντοῦσε σὲ σχετικὰ ἐρωτήματα. Ὅπως καὶ στὴν Κ.Δ. λίγα λέει ὁ Κύριος περὶ Ἀντιχρίστου, λίγα ὁ Ἀπ. Παῦλος στὴ Β΄Ἐπιστολή πρὸς Θεσ/νικεῖς, λίγα ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὶς Ἐπιστολές του καὶ περισσότερα στὴν Ἀποκάλυψη. Ὅμως αὐτὰ εἶναι διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Γι΄αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, γράφει στὶς Κατηχήσεις του : Ἀσφάλιζε, λοιπόν, ἄνθρωπε, τὸν ἑαυτό σου. Γνωρίζεις τὰ σημεῖα τοῦ Ἀντιχρίστου. Καὶ ὄχι μόνο νὰ τὰ φέρεις διαρκῶς στὴ μνήμη σου, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ μεταδίδεις ἄφθονα σὲ ὅλους. Ἂν ἔχεις δικό σου παιδί, ἄρχισε νὰ τὸ νουθετεῖς. Καὶ ἂν ἀναγέννησες κάποιον πνευματικά, καὶ αὐτὸν προστάτευσέ τον γιὰ νὰ μὴ δεχθεῖ τὸν ψεύτη (ψευδόχριστο) τὸν ἀληθινὸν (Χριστό)».

Ἡ ἀποστασία ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἡ παγκόσμια ἠλεκτρονικὴ δικτατορία

α) Πίσω ἀπὸ τὸ κοσμικὸ πνεῦμα τῆς σημερινῆς «ἐλευθερίας», τῆς ἔλλειψης σεβασμοῦ στὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, στοὺς μεγαλυτέρους, γονεῖς καὶ διδασκάλους, ποὺ ἔχουν φόβο Θεοῦ, κρύβεται ἡ πνευματικὴ σκλαβιά, τὸ ἄγχος, καὶ ἡ ἀναρχία, ποὺ ὁδηγοῦν τὸν κόσμο στὸ ἀδιέξοδο, στὴν ψυχικὴ καὶ σωματικὴ καταστροφή.

Ἡ ἀποστασία τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Χριστό, καὶ ἡ ζωὴ τῆς ἀνομίας ποὺ κυριαρχεῖ παντοῦ, ἀποτελοῦν τὴν ψυχικὴ προετοιμασία γιὰ τὰ ἐπερχόμενα δεινά. Καταχρώμενοι τὸ δῶρο τοῦ αὐτεξουσίου, τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἀνθρώπων στεροῦνται τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία καὶ ὑποδουλώνονται στὰ πάθη. Ἔτσι καταλήγουν στὴν ἀποστασία ἀπὸ τὴν πίστη καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, χάνουν τὸ σεβασμό τους πρὸς κάθε θεσμό, κατ΄ἐξοχὴν πρὸς τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς γονεῖς, τοὺς μεγαλυτέρους στὴν ἠλικία καὶ τοὺς καλοὺς δασκάλους ποὺ ὁδηγοῦν τοὺς μαθητές τους πρὸς τὸν Θεό. Πίσω ἀπ΄αὐτὴ τὴν ψευδοελευθερία κρύβεται ἡ πνευματικὴ σκλαβιὰ σ΄ὅλα τὰ πάθη. Αὐτὴ ἡ δουλεία συνοδεύεται ἀπὸ ἄγχος, διότι παρὰ τὴν ἱκανοποίηση ὅλων τῶν ἐπιθυμιῶν ἡ ψυχὴ μένει πεινασμένη καὶ διψασμένη καὶ ὅπως γράφει χαρακτηριστικά ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος «σφαδάζει», κι αὐτὸ καταλήγει σὲ ἄγχος καὶ ἀδιέξοδο, πράγματα ποὺ ζοῦμε μὲ τὴν αὐξανομένη χρήση ψυχοφαρμάκων καὶ τὴν καταφυγὴ ἀμέτρητων συνανθρώπων μας στοὺς ψυχολόγους. Παρόμοια γράφει ὁ Ἀπ. Παῦλος στὴ Β΄πρὸς Τιμόθεο ἐπιστολὴ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν ( Β΄Τιμ.3, 1—5)

Σύντομη ἀναφορά στό ἱστορικό τῆς λειτουργικῆς Ἀναγέννησης

π.Ἰωάννης Κ. Φωτόπουλος

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ:

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ: ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕIA

Ἐντὀς τοῦ πλαισίου τῆς λεγομένης λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως κατά τή 10ετία 1997-2007, ὅπου ἐπιχειρήθηκαν σαρωτικές μεταρρυθμίσεις στά λειτουργικά μας πράγματα, καί ὡς προάγγελος-«λαγός» τῶν σχεδιαζομένων ἀλλαγῶν στήν ὀρθόδοξη λατρεία ἐξεδόθησαν τά τεύχη 71 καί 72 τοῦ περιοδικοῦ ΣΥΝΑΞΙΣ μέ τίτλους : «Λειτουργική ἀναγέννηση : ἀνάγκη ἤ πολυτέλεια» καί «Λειτουργική ἀναγέννηση: Γλώσσα καί συμμετοχή». Οἱ συνεργάτες τῶν τευχῶν αὐτῶν προπαγάνδιζαν ἰσοπεδωτικές ἀλλαγὲς διακηρύσσοντας ὅτι ὑπάρχει ἐπείγουσα ἀνάγκη ἀλλαγῶν στήν τέλεση τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας, πού θά συντελέσει στήν πλέον ἐνεργό συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ στή Λατρεία τοῦ Θεοῦ καί ὅτι αὐτό εἶναι οὐσιαστικά αἴτημα τῶν πιστῶν.

Στήν πραγματικότητα ἡ λεγόμενη «λειτουργική ἀναγέννηση» πού ἐπιχειρεῖται στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄλλοτε ἐμφανῶς καί ἄλλοτε de facto καί λανθανόντως, δέν ἔχει σχέση μέ αἴτημα τοῦ λαοῦ γιά «μαζική» συμμετοχή στήν προσευχή τῆς Ἐκκλησίας.(καθ. Νικόλαος Βασιλειάδης) Σχεδιάζεται μόνο ἀπό κάποιους καθηγητές τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, μεταπατερικῆς χροιᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεασμένοι ἀπό τή λεγομένη «λειτουργική κίνηση» τῶν παπικῶν καί τῶν ἄλλων Ὁμολογιῶν «μετακενώνουν» στόν ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικό χῶρο τίς ἰδέες τους.Ἔτσι συμπαρασύρουν στούς σκοπούς τους, σκοπούς ὄχι πάντοτε μέ ὀρθόδοξο πρόσημο, πολλούς κληρικούς καί θεολόγους, οἱ ὁποῖοι στήν προσπάθειά τους νά προσελκύσουν τούς χριστιανούς στή λειτουργική ζωή ἀγωνιοῦν, δέχονται τά πορίσματά τους καί προωθοῦν αὐθαίρετες ἀλλαγὲς πότε μικρές καί πότε ριζικές οἱ ὁποῖες ἅπτονται τῶν οὐσιαστικῶν στοιχείων τῆς Λατρείας.

Θά ἀναφερθῶ ἐν συντόμῳ στόν κυριώτερο παράγοντα τῆς ἐπιχειρουμένης λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως, τή «λειτουργική κίνηση». Δανείζομαι τά περισσότερα στοιχεῖα ἀπό δύο εἰσηγήσεις πού ἔκανε ἀντιστοίχως ὁ καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν Ἀρχιμ. Νικόδημος Μπαρούσης σέ δύο συνέδρια τὰ ὁποῖα διοργάνωσε ἡ Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων Σπουδῶν τό 2002 καί τό 2004 στή Θεσσαλονίκη[i].

Ἀνίερη συμμαχία κατά τῆς παραδεδομένης Ὀρθοδόξου λατρείας.

πρωτοπρ. Ἰωάννου Φωτοπούλου

ἐφημερίου Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς

Δύο ἀπό τούς ἀμύντορες τοῦ Ἀλεξάνδρου Καρυώτογλου, ὁ π. Βασίλειος Θερμός καί ὁ κ. Θ. Παπαθανασίου, στά ἀτεκμηρίωτα κείμενά τους πού ἀναρτήθηκαν στό anastasiosk.blogspot δέν παραλείπουν νά «στολίζουν» μέ ὕβρεις ὅσους τυχόν διαφωνοῦν μέ τήν παρουσία κοριτσιῶν στή διακονία τῆς Θ. Λειτουργίας. Ὁ π. Θερμός ἀναφωνεῖ στό τέλος τοῦ γραπτοῦ του : «Δέν θά δεχθοῦμε νά ἐπικρατήσουν οἱ ἀστοιχείωτοι»! καί ὁ κ. Παπαθανασίου πρό τῆς ἀρχῆς τοῦ κειμένου του θρηνεῖ : «Να θρηνήσω την ασέβειά τους, ή να σιχαθώ την αγραμματοσύνη τους;».

Εἴμαστε λοιπόν «ἀστοιχείωτοι» καί ἄξιοι νά μᾶς «σιχαίνονται» οἱ δοκησίσοφοι. Βέβαια ὁ κ. Παπαθανασίου, ἐγγράμματος ὤν, παίρνει αὐτή τή φράση ἀπό τά λόγια πού ἀπευθύνει ὁ Μ. Βασίλειος στούς Ἀρειανόφρονες, καί τήν ἐφαρμόζει σέ μᾶς. Ἄς εἶναι!

Ἄς δοῦμε τώρα, ἐφόσον ἐμεῖς εἴμαστε ἀστοιχείωτοι, πόσο ἐνήμερος εἶναι ὁ π. Βασίλειος ὅταν γράφει : Ιερό βήμα στην ουσία δεν υφίσταται (δικές μου ὅλες οἱ ὑπογραμμίσεις). Όσο λειτουργούσε υγιώς η εκκλησιολογία, δηλαδή κατά τους πρώτους 5-6 αιώνες, η καίρια διαχωριστική γραμμή βρισκόταν στην είσοδο του ναού προκειμένου να υποδηλώνει την διαφορά μεταξύ βαπτισμένων και αβαπτίστων. Όταν ολόκληρη η κοινωνία έγινε (κατ’ όνομα) χριστιανική, υψώθηκε τέμπλο και εισήχθη ο κληρικαλισμός[1], δηλαδή η διαχωριστική γραμμή κατάντησε να είναι μεταξύ κληρικών και λαϊκών!

Ἀλήθεια, ὑπάρχει σοβαρότητα καί ὑπευθυνότητα σέ ἱερέα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅταν ἐκφέρει τέτοιες ἀπόψεις;

«Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν»: Ἀπαντήσεις στίς οἰκουμενιστικές θεωρίες περί τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

 

«Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν»

Ἡ διαδικτυακή ἐκπομπή τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν

Μὲ τὸν Χαράλαμπο Ἂνδραλη

https://enromiosini.gr/arthrografia/yper-vomon-kai-estion23/

Εἰλικρινεῖς ἀπαντήσεις σέ ἐσχατολογικές ἐρωτήσεις (B')

Πρωτοπρεσβυτέρου Π. Ιωάννη Φωτόπουλου

Εφημέριου του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Αττικής

Ερώτηση 2η:

Ἡ ἐνασχόληση μέ τόν Ἀντίχριστο, τίς μεγάλες δυσκολίες καί τό πιθανό μαρτύριο που θά ὑποστοῦν οἱ Χριστιανοί, δημιουργοῦν φόβο, ἄγχος καί ἀνασφάλεια σέ ὅσους τά ἀκοῦνε. Μερικοί δέν μποροῦν νά κοιμηθοῦν καί ἄλλοι θεωροῦν μάταιο νά ἀσχοληθοῦν μέ τή δουλειά τους, τή μόρφωση καί ἀποκατάσταση τῶν παιδιῶν τους. Μήπως, λοιπόν θά ἦταν σκόπιμο νά μή γίνονται αὐτές οἱ συζητήσεις ἀλλά νά δοθεῖ ἔμφαση στήν πνευματική ζωή;

Ἀπάντηση:

Ὡς ἕνα βαθμό τά προαναφερθέντα εἶναι ἀληθινά. Κάτι τέτοιες στιγμές σκέπτομαι ἕνα λαϊκό ἀνέκδοτο πού ἐκφράζει τήν ἰσορροπία τοῦ ἑλληνορθοδόξου λαοῦ μας. Ρώτησαν, λέει, μιά φορτωμένη γκαμήλα: "Τί προτιμᾶς; Ἀνηφόρα ἤ κατηφόρα; " Καί ἐκείνη : "Γιατί ; Χάθηκε τό ἴσωμα ; "

Θέλω νά πῶ μ' αὐτό ὅτι χρειαζόμαστε τή μεσαία καί εὐαγγελική ὁδό : Οὔτε ἀδιαφορία καί περιφρόνηση γιά τά αὐξανόμενα σημεῖα τῶν καιρῶν, οὔτε ἄγχος καί φόβο γιά τά ἐπερχόμενα δεινά.

Ὑπάρχουν καί πολλοί εὐαίσθητοι ἄνθρωποι πού τρομοκρατοῦνται καί γι'αὐτό χρειάζεται διάκριση καί προσοχή ὅταν μιλοῦμε γιά τά ζητήματα αὐτά. Αὐτή ἡ διάκριση προϋποθέτει νήψη, ἐγρήγορση καί καθαρό νοῦ πού ἐπιτυγχάνονται μέ τήν ἀδιάλειπτη προσευχή καί ὅλη τήν πνευματική ζωή.

Μεγάλη Παρασκευή 13 Ἀπριλιου 1947: Τό διά Σταυροῦ μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Γεωργίου Σκρέκα

Τοῦ Πρωτ. Φωτοπούλου Ἰωάννου

Εἰσερχόμενοι στήν Μ. Ἑβδομάδα τῶν Ἀχράντων Παθῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καλούμαστε νά «συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν καί νεκρωθῶμεν δι’Αὐτόν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς ἵνα καί συζήσωμεν Αὐτῷ». Αὐτό ἀκριβῶς παριστάνει μιά τοιχογραφία στήν ἱ. Μονή Διονυσίου στό ἅγιο Ὄρος, ὅπου εἰκονίζεται ὁ Ἑσταυρωμένος μοναχός. Ἕνας μοναχός πάνω στό σταυρό μέ τά χέρια ἁπλωμένα καρτερικός δέχεται τά βέλη τῶν ἐπιθέσεων τῶν παθῶν πού ὑποβάλλουν οἱ δαίμονες: ὑπερηφάνεια, πορνεία, φιλαργυρία φθόνος κατάκριση. Μένει ὅμως στό σταυρό ἀκολουθώντας τόν Χριστό, συσταυρούμενος μέ Αὐτόν πού ανῆλθε στόν Σταυρό νεκρώνοντας τόν παλαιό ἄνθρωπο, χύνοντας τό πανάχραντο αἷμα Του πεθαίνοντας καί ἀναπλάθοντας τόν ἄνθρωπο. Ὅμως ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά... συμμετάσχει σ΄αὐτό τον Σταυρό πολεμώντας τά πάθη γιά νά κάνει δική του τή νίκη τοῦ Χριστοῦ, νά γίνει καινούργιος ἄνθρωπος.

Ριζική πάντως καί τελειωτική νίκη κατά τῶν τριῶν αὐτῶν ἐχθρῶν τοῦ χριστιανοῦ, τῆς σάρκας τοῦ κόσμου καί τοῦ διαβόλου ἐπιτυγχάνουν οἱ ἅγιοι Μάρτυρες. Ἀψηφοῦν τή «γλυκειά» ζωή, τήν ὁποία ὡς εὐάρεστη θυσία τήν προσφέρουν στόν Θεό καταλαμβανόμενοι ἀπό θεῖον ἔρωτα. Δίνουν τήν ὁμολογία τῆς πίστεως στόν Θεάνθρωπο Χριστό ἐλπίζοντας στά ἀγαθά πού νοῦς δέν τό φαντάστηκε, μάτι δέν εἶδε κι αὐτί δέν ἄκουσε. Κατά τή διάρκεια τοῦ μαρτυρίου τους ἤ καί μετά τήν τελείωσή τους συμβαίνουν θαυμαστά γεγονότα. Ἀκολουθοῦν θαύματα τά ὁποῖα ἐπιτελεῖ ὁ Κύριος μέ τά ἐνδύματά τους, μέ τό αἷμα τους μέ τά τίμια λείψανά τους. Ἄλλοτε Θεῖο φῶς, ἄκτιστο καταλάμπει μετά τό μαρτύριο τά σώματα τῶν μαρτύρων, καί ἄρρητη, ὑπερκόσμια εὐωδία πλημμυρίζει τούς προσκυνοῦντας τά Ἅγιά τους λείψανα.

Εἶναι σέ ὅλους γνωστοί οἱ παλαιοί μάρτυρες, τῶν ὁποίων πολλοί ἐξ ἡμῶν φέρουμε τά ὀνόματά τους. Ὅμως ὁ καλός Θεός γιά νά δυναμώνει, νά θερμαίνει τήν πίστη τῶν ὀρθοδόξων οἰκονομεῖ καί τήν παρουσία καί ἄλλων νεωτέρων μαρτύρων. Πάρα πολλοί οἱ νεομάρτυρες τήν ἐποχή τῆς Τουρκοκρατίας, ὅπως ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁὙδραῖος, ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ ἐν Ἰωαννίνοις, ὁ ἅγιος Θεόδωρος τῆς μιτυλήνης, ἠ ἁγία ὁσιομάρτυς Φιλοθέη καί ἄλλοι γνωστοί καί ἄγνωστοι. Πολλῶν τά μαρτύρια ἔχει καταγράψει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στό Νέο Μαρτυρολόγιο.

Τρεῖς Καππαδόκες ἑρμηνεύουν τήν Ἀποκάλυψη

(ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας, Ἀρέθας Καισαρείας, Ὅσιος Παΐσιος ἀπό τήν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας)

Πρωτ. Ἰωάννου Φωτοπούλου

Εἶναι ἐντυπωσιακό τό γεγονός ὅτι μέ ἀφορμή τόν κορωνοϊό καί τά προβλήματα πού δημιούργησε ἡ μέθοδος ἀντιμετωπίσεώς του στήν ὑγεία καί τὴν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων, σπεύδουν ὅλοι νά τοποθετηθοῦν ἔναντι τοῦ Ἀντιχρίστου καί τοῦ χαράγματός του.

Οἱ πιστοί στήν Ἀλήθεια τῆς ἁγίας Γραφῆς καί τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως βιώνοντας μια παγκόσμια ὀργανωμένη... ἐπίθεση κατά τοῦ ἀνθρώπου, ζώντας καθημερινά τούς περιορισμούς καί τόν ἀποκλεισμό πού ἐπιβάλλονται δυναστικά μέ ἀφορμή τά «μέτρα» καί τά ἐμβόλια, βλέπουν ἀναλογίες μεταξύ τῆς σημερινῆς καταπατήσεως τῆς ἐλευθερίας καί τῶν «μέτρων» πού θά ἐπιβάλλει ὁ Ἀντίχριστος τίς Ἔσχατες Ἡμέρες σέ ὅσους δέν λάβουν τό χάραγμά του.

Ὅσοι ἀπό τήν ἄλλη βλέπουν φυσιολογικά τά ὅσα συμβαίνουν, καί ὅσοι ταυτίζονται μέ ὅσα κάνει τό διεθνές Σύστημα, νιώθουν ὅτι πρέπει νά ποῦν κάτι γιά τόν Ἀντίχριστο καί τό χάραγμα μέ τόν δυσώνυμο ἀριθμό του, τόν ἀριθμό 666. Νιώθουν ὅτι κάτι κακό συμβαίνει ὅτι «βράζει τό καζάνι» τρομοκρατοῦνται. Kαί θέλοντας νά ἀπωθήσουν τό ζήτημα μακριά ἀπό τή συνείδηση καί τόν ὁρίζοντα τῆς σκέψεώς τους, βιαστικά καί πρόχειρα, χωρίς ἁγιογραφική καί πατερική κατοχύρωση ἤ μέ ἐλλιπῆ καί διαστρεβλωμένα ἐπιχειρήματα χλευάζουν τό χάραγμα καί τά περί τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἔτσι διαβάζεις φαιδρότητες ἀπό ἐκκλησιαστικούς ἄνδρες ὅπως π.χ. «Η λέξη Αντίχριστος… δεν υπάρχει πουθενά στην Αποκάλυψη, ο αριθμός 666… κι αυτός δεν υπάρχει – στο κείμενο γράφεται όχι με αραβική αλλά ελληνική γραφή», ἤ ὅτι ἡ Ἀποκάλυψη «δεν μιλάει γιά σφραγίσματα καί …τέτοια» καί ὅτι δέν πρέπει νά ἀσχολούμαστε μ΄αὐτά, ἀλλά νά ἀκολουθοῦμε «τή γραμμή τῆς γιαγιᾶς μας, νά κάνουμε τήν προσευχούλα μας….»!

Πρέπει νά εἶναι κανείς πανικόβλητος γιά νά μή βλέπει ὅτι στήν Ἀποκάλυψη «τό θηρίο» εἶναι ὁ Ἀντίχριστος ( ἔτσι θέλουν ὅλοι οἱ Ἑρμηνευτές)· ὅτι θέλει νά σφραγίσει τούς ἀνθρώπους καί ὅτι τό χάραγμα εἶναι εἴτε τό ὄνομά του εἴτε ὁ ἀριθμός τοῦ ὀνόματός του, τό 666, ὅπως κι’ ἄν εἶναι γραμμένος.

Προκειμένου λοιπόν νά ἀποφευχθεῖ μια κακή, ἀγχώδης ἀνησυχία στούς χριστιανούς καί μια σύγχυση σχετικά μέ τήν Ἀποκάλυψη καί μέ ὅσα μέλλουν νά συμβοῦν ἀναφερόμαστε στή συνέχεια περιληπτικά στό πρόσωπο καί τή δράση τοῦ Ἀντιχρίστου, σύμφωνα μέ τό κείμενο τοῦ βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως καί τήν ἑρμηνεία τῶν ἁγίων Πατέρων. Σέ προηγούμενο κείμενό μας (Πορεία πρός τό χάραγμα-Πορεία πρός τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία καί τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ) ἔχουμε γράψει σχετικά μέ τόν Ἀντίχριστο καί τό χάραγμα σέ συνάρτηση μέ τίς μεθοδεύσεις τῆς παγκόσμιας ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης. Στό παρόν κείμενο ἐξηγοῦμε μέ βάση τήν πατερική ἑρμηνεία πῶς θά μεθοδεύσει χρονικά τή δράση του ὁ Ἀντίχριστος καί ὁ πρόδρομός του ὁ Ψευδοπροφήτης προκειμένου νά ὑποδουλώσουν τούς ἀνθρώπους[1].

Ὁ Ἀντίχριστος καί οἱ δύο φάσεις κυριαρχίας του.

Ὁ Νεκτάριος Ἀργολίδος ἀπαντάει στόν Ἀργολίδος Νεκτάριο.Ὅταν σέ τιμωροῦν τά ἴδια σου τά λόγια…

Σχόλιο Χρήστου Βλαμάκη για το orthopraxia.gr (πάνω στο κείμενο του π. Ιωάννη Φωτόπουλου – που ακολουθεί)

Πολλά και μεγάλα τα λόγια, λόγος εριστικός και τάχα μου θεολογικός, από έναν Ιεράρχη που έχει ξεχάσει την αποστολή του. Βέβαια, μπορεί να δουλεύει για άλλον «κύριο» και δεν μπορεί να το κάνει για τον Χριστό πλέον. Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος, αλλά να μην μας το παίζει και τόσο σίγουρος για τα όσα, εντελώς, πλανεμένα μας λέει τώρα τελευταία. 

Ξέρετε γιατί; Διότι στα βιβλία που έγραφε, μέχρι πολύ πρόσφατα, μας έλεγε τα ακριβώς ανάποδα απ’ όσα μας λέει τώρα. Το βιβλίο «Ἡ ἱερή ἀρρώστια», είναι γραμμένο το 2017, όχι το 1980. Τον εκθέτει, λοιπόν, ίσως και ανεπανόρθωτα, ο ίδιος του ο εαυτός!

Στο εξαιρετικό κείμενο που έχει γράψει ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος, θα δείτε ότι ο Σεβασμιώτατος έλεγε ακριβώς αυτά που σήμερα θεωρεί πλάνες.

Και έρχεται στο μυαλό τώρα ένα τραγούδι που έλεγε…

Ἐπίκαιρες σκέψεις μέ ἀφορμή τό κείμενο τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀργολίδος κ. Νεκταρίου μέ τίτλο «Ἡ γῆ εἶναι τετράγωνη!»

Ἐπίκαιρες σκέψεις μέ ἀφορμή τό κείμενο τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀργολίδος κ. Νεκταρίου μέ τίτλο «Ἡ γῆ εἶναι τετράγωνη!»

Πρωτοπρεσβυτέρου Ἰωάννου Φωτοπούλου, ἐφημερίου τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς

Οἱ «ροπαλοφόροι», οἱ «φωνασκοῦντες ὁμολογητές» και τό... «γλυφιτζούρι περί σφραγίσματος τοῦ Ἀντι-χρίστου».

Ὁ μῦθος τῆς πανδημίας

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι μᾶς ἔπιασαν στόν ὕπνο. Μᾶς ἔκαναν, ἔστω καί πρός στιγμήν, νά πιστέψουμε τόν τερατώδη μῦθο τῆς πανδημίας. Ἦταν τόση μεγάλη ἡ ἔκταση τῆς ...πανδημίας, ὥστε ἀνάμεσα στούς 170 νεκρούς συμπολίτες μας τό κρατικό τρομοδελτίο περιέλαβε καί ὅσους ἁπλῶς ἔπασχαν ἀπό Covid 19 χωρίς ὁ coronavirus νά εἶναι ἡ αἰτία θανάτου τους. Βάλε κι αὐτούς πού ἦσαν 80, 90 χρονῶν καί ἄνω, βάλε κι ὅσους εἶχαν ὑποκείμενα νοσήματα καί ...πάει λέγοντας. Στήν Ἰταλία ἀμφισβητεῖται σοβαρά ὁ ἐπίσημος ἀριθμός νεκρῶν ἀπό κορωνοϊό. Στήν Ἀμερική ὁ κόσμος βγῆκε στούς δρόμους. Μεγάλοι ἐπιστήμονες παγκοσμίως ἀμφισβητοῦν τήν ὕπαρξη πανδημίας. Ἰσχυρίζονται ὅτι πρόκειται γιά κάποιου εἶδους ἐπιδημία ἑνός ἀπό τούς κάθε χρόνο μεταλασσομένους κορωνοϊούς. Ἐδῶ ὅμως, στήν ταλαιπωρημένη πατρίδα μας, ἀκόμη μᾶς τρομοκρατοῦν μέ τά μέτρα πού παρατείνονται. «Ὁ κίνδυνος δέν μᾶς ξέχασε καί ἐμεῖς νά μήν τόν ξεχάσουμε...νά τηροῦμε τίς ἀποστάσεις...κλπ.» Ἀπό τήν ἄλλη ὁ πρωθυπουργός καί οἱ συνεργάτες του βγῆκαν ὁ ἕνας κολλημένος στόν ἄλλο χωρίς τήν κοροϊδία τῶν μασκῶν τῶν γαντιῶν καί τῶν ἀντισηπτικῶν γιά νά.... χαροῦν τήν ἐπιφανῆ τραγουδίστρια. Κόμματα καί φορεῖς ἔκαναν διαδηλώσεις. Οἱ παραλίες, τά πάρκα, οἱ πλατεῖες οἱ δρόμοι εἶναι γεμᾶτοι κόσμο πού τό…γλεντάει! Μόνο οἱ πειθήνιοι χριστιανοί ἀναγκάστηκαν νά στέκονται σέ ἀποστάσεις μέσα καί ἔξω ἀπό τίς ἐκκλησιές, καί πολλές φορές μασκοφόροι, ἕνα κωμικοτραγικό φαινόμενο. Ἀλλά ἄς ἀφήσουμε τά γενικά καί ἄς ἔρθουμε στά καθ΄ ἡμᾶς, σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν Ἐκκλησία μας. 

Θλίψη καί ἀγανάκτηση τῶν πιστῶν

Τέσσερεις γρήγορες ....«κατραπακιές» στή Νέα Τάξη καί τή Νέα Ἐποχή

Πρωτοπρ. Ἰωάννη Φωτοπούλου

ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς 

«Ἐπιτέλους νά γελάσει καί λίγο τά χειλάκι μας...», εἶπε ἕνας καλός φίλος καί ἀδελφός μετά τήν ἀπαξιωτική ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας γιά τό νεοεποχήτικο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἀλλά δέν εἶναι μόνο αὐτή ἡ ἀπόφαση πού μᾶς ἔκανε ἐμᾶς τούς ἁπλούς Ἕλληνες νά ἀναθαρρήσουμε. Τέσσερα ἠχηρά χαστούκια δέχθηκε τό νεοταξικό-νεοεποχήτικο σύστημα αὐτές τίς μέρες:

Α) τό συλλαλητήριο γιά τή Μακεδονία. Ὁ κυρίαρχος ἑλληνικός λαός μέ τόν Θούριο τοῦ Μίκη Θεοδωράκη ἔδειξε στήν ναζιστική μπότα τῆς Νέας Τάξης πού ποδοπατᾶ ὅλον τόν κόσμο ὅτι αὐτός ὁ καταφρονούμενος συστηματικά λαός παρά τήν ἐξωτερική γύμνια του εἶναι ντυμένος μέ τήν ρωμαίϊκη δόξα του καί τήν ἑλληνική λεβεντιά του. Διεκήρυξε παντοῦ urbietorbi ὅτι παρά τίς φανερές καί ἀόρατες ἀπειλές δέν ἐκποιεῖ τόν πολύτιμο τόπο του, τήν πατρίδα του, τήν ἱστορία του.

Β) ἡ ἀπόφαση τοῦ Πλημμελειοδικείου Αἰγείου πού ἀθώωσε τόν Σεβ. Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὁ ὁποῖος λόγῳ κάποιας ἀναρτήσεώς του στό διαδίκτυο- ἀρκετά ὀξείας εἶναι ἀλήθεια-πούμιλοῦσε αὐστηρά καί «τά ἔψελνε» στούς ὁμοφυλόφιλους κατηγορήθηκε γιά παράβαση τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νόμου. Διαβάζοντας κανείς τή δικαστική ἀπόφαση«ἀνάμεσα στίς γραμμές» διακρίνει ἕνα βαθύτερο πνεῦμα· καί πιό συγκεκριμένα δύο στόχους : α) Δέν δέχθηκε τό δικαστήριο τόν περιορισμό στήν ἐλεύθερη ἔκφραση, τήν ὁποία ὑπονομεύει ὁ ἀντιρατσιστικός νόμος, κάνοντας κακή ἀρχή στόν περιορισμό τῶν συνταγματικά κατοχυρωμένων ἐλευθεριῶν καί β) ἀπαξίωσε τή φιλοσοφία τοῦ νόμου, πού προσπαθεῖ μέ τό πρόσχημα τῆς καταπολεμήσεως τῆς δῆθεν «ἐχθροπάθειας» νά ἐπιβάλει τήν ὁμοφυλοφιλία στήν κοινωνία μας σάν μιά πλήρως ἀποδεκτή καί ἐπαινούμενη κατάσταση ἐνάντια στά χρηστά ἤθη πού ἀποτελοῦν τήν σπονδυλική στήλη τῆς ἑλληνικῆς ἔννομης τάξης, τοῦ ἀληθινά νομικοῦ μας πολιτισμοῦ.

π. Ἰωάννης Φωτοπούλος: Μάθημα Θρησκευτικῶν ἤ Νεοεποχίτικη Ἀγωγή

 Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον παρουσιάζει ἡ ἱστορική –θεολογική ἔρευνα γιά τό ἰδεολογικό ὑπόβαθρο τῆς σημερινῆς ὁμάδος, πού προώθησε τήν ἀλλαγή στό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.

Ἡ προσπάθεια τῶν νέων Θεολόγων τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽60 γιά ἀπελευθέρωση τῆς ἀκαδημαϊκῆς θεολογίας ἀπό τόν δυτικό εὐσεβισμό καί σχολαστικισμό δημιουργεῖ μεταξύ ἄλλων τό περιοδικό ΣΥΝΟΡΟ. Ἄν καί οἱ προθέσεις εἶναι εἰλικρινεῖς ὅλη αὐτή ἡ προσπάθεια παίρνει τή μορφή μιᾶς θεολογικῆς «ἐλίτ», (πρόκειται γιά ἕνα νέο εὐσεβισμό), ἡ ὁποία ἐπηρεάζεται ἀπό τή θεολογία τῆς ρωσικῆς διασπορᾶς καί ἀνοίγεται στόν μοντερνισμό καί τόν Οἰκουμενισμό. Αὐτή ἡ εὐσεβιστική ἐλίτ, πού συσκέπτεται καί δρᾶ ἀνεξάρτητα ἀπό τά θεσμικά ὄργανα τῆς Ἐκκλησίας στά πρότυπα τοῦ εὐσεβισμοῦ, θά μποροῦσε νά ἐκφρασθεῖ ὡς ἑξῆς: «Ἐμεῖς οἱ θεολογικά μορφωμένοι γνωρίζουμε τήν ἀλήθεια, ἐμεῖς θά σᾶς διδάξουμε –στήν Ἐκκλησία, στούς πιστούς– πῶς νά πιστεύετε καί πῶς νά ζεῖτε». Ἡ ἐλίτ αὐτή εἰσχωρεῖ στόν ... 

ἀκαδημαϊκό χῶρο καί χρησιμοποιώντας τρεῖς πυλῶνες, τήν Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν, τό περιοδικό ΣΥΝΑΞΗ καί τόν θεολογικό σύνδεσμο ΚΑΙΡΟΣ ἐνδύεται τόν μανδύα τῆς λεγομένης «μεταπατερικῆς θεολογίας» καί ταυτίζεται μέ τίς ἐπιδιώξεις τῆς κρατικῆς ἐξουσίας. Μετά ἀπό μακροχρόνιο πόλεμο πρός τόν καθαρά ὀρθόδοξο χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν κατηγορεῖται πλέον γιά «ἰδεολογική μονομέρεια», γιά «κατηχητισμό», «φρονηματισμό» «μονοφωνία» καί «διαποτισμό» (indoctrination).

Ὁ ΚΑΙΡΟΣ προτείνει στό Ὑπουργεῖο Παιδείας διαθρησκειακό χαρακτήρα γιά τό μάθημα. Τό μάθημα μ᾽ αὐτή τή μορφή ἐφαρμόζεται πιλοτικά κατά τά ἔτη 2011-2014. Ἡ Ἱερά Σύνοδος κάνει προσπάθειες, γιά νά κρατηθεῖ ὁ ὀρθόδοξος προσανατολισμός τοῦ μαθήματος. Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος εἰσηγεῖται στή Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας νά γίνουν συζητήσεις μέ τό Ὑπουργεῖο Παιδείας ἐπί τῇ βάσει τῶν παλαιῶν βιβλίων τῶν Θρησκευτικῶν. Οἱ συζητήσεις τελικά γίνονται βάσει τοῦ Νέου Προγράμματος χωρίς οὐσιαστικό ἀποτέλεσμα. Τό Νέο Πρόγραμμα υἱοθετεῖται τελικά τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2016 καί τό 2017 ἐκδίδονται οἱ λεγόμενοι Φάκελοι τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

 

Ἄς δοῦμε λοιπόν τώρα τά νέα βιβλία.

Τό Παγκόσμιο Συμβούλιο τοῦ Ἐωσφόρου (Π.Σ.Ε.) καί ἡ αἱρετική δύση

 

Ο Άγιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος (1647-1707) υπήρξε φωνή αληθεστάτη διά μέσου τών αιώνων διά τήν Αγίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν.

Εις τό έργον τού «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ» στή σελ. 4 γράφει: «Τέσσερα μεγάλα θηρία εγέννησεν ο ΙΣΤαιών: Τήν αίρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αίρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αίρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν (Ιησουïτῶν: Τάγμα θανάτου τού πάπα· σκοπός του η διάδοσις τοῦ παπισμοῦ καί η υποταγή όλων υπό τόν πάπα) καί τήν αίρεσιν τοῦ Νέου Καλενδαρίου. Κατά δέ τῆς αιρέσεως τοῦ Νέου Καλενδαρίου απεφάνθη η εν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλη Οικουμενική Σύνοδος τώ 1593» (Εκκλησιολογικά Θέματα Αθήναι 1980, Τόμος Α, σελ. 61).

Τά κριτήρια γιά τήν επανένωση τῶν διηρημένων Χριστιανῶν δέν μπορεί νά είναι διαφορετικά απ’ όσα ισχύουν γιά τήν ένωση τῶν σωματείων καί οργανώσεων τῶν διαφόρων επιστημονικῶν κλάδων. Οι αστρονόμοι θά συγκλονίζοντο στήν ιδέα ότι θά έπρεπε νά ενωθούν μέ τούς αστρολόγους. Οι τελευταίοι θά πρέπει νά γίνουν αστρονόμοι, ώστε νά μπορέσουν νά γίνουν δεκτοί. Τά μέλη ενός συγχρόνου ιατρικού σωματείου θά συγκλονίζοντο εξ’ ίσου μέ τήν σύσταση, ότι πρέπει νά γίνουν ένα μέ τούς κομπογιαννίτες καί σφετεριστές τοῦ ιατρικοῦ επαγγέλματος. Μέ τόν ίδιο τρόπο οι Πατέρες θά κατεπλήσσοντο μέ τήν ιδέα μιάς ενώσεως τῆς παραδόσεώς των μέ ομολογίες, πού έχουν ελάχιστη ή καμμία κατανόηση γιά τήν Θεραπεία, τῆς Καθάρσεως, ελλάμψεως καί δοξασμοῦ καί έχουν παράσχει ιδρυματική αυθεντία στά χέρια ψευδοθεραπευτῶν. Τό αίτημα τῆς επανενώσεως είναι αίτημα επιτυχίας τῶν ομολογιῶν στό νά παραγάγουν τα αποτελέσματα γιά τά οποία υποτίθεται, ότι υπάρχει τό « Μακάριοι οι καθαροί τή καρδία, ότι αυτοί τόν Θεόν όψονται ».

Πιστεύουμε λοιπόν ότι η διαφορά τῆς Ορθοδοξίας από άλλες ομολογίες καί άλλες θρησκείες βρίσκεται, κυρίως στό θέμα τῆς θεραπείας. Η Ορθοδοξία έχει τέλειο θεραπευτικό σύστημα. Γνωρίζει τήν υγεία, βλέπει μέ ειλικρίνεια τά τραύματα τοῦ ανθρώπου καί συνιστά τέλειο θεραπευτικό τρόπο αγωγής. Έτσι ισχυριζόμαστε ότι, όταν αλλοιώνεται η πίστη, τότε αλλοιώνεται καί η θεραπεία τοῦ ανθρώπου. Οι Άγιοι Πατέρες υποδεικνύουν καί παρουσιάζουν αυτήν τήν θεραπευτική αγωγή. Οι αγώνες γιά τήν διαφύλαξη τῆς πίστεως έγιναν γιά νά διασωθή η μέθοδος θεραπείας.

Ὁ θρυμματισμός τοῦ Προτεσταντισμοῦ (Ἱερομάρτυς Ἰλαρίων Τρόιτσκι)

 

Μ’ αυτή την ίδια νέκρα ρεζιλεύεται και η προτεσταντική ψευδοδιδασκαλία. Τι κατάφεραν οι προτεστάντες ατιμάζοντας με τις σοφιστείες τους την ιδέα της Εκκλησίας; Κατάφεραν μόνο τον διαμελισμό και μάλιστα ένα διαμελισμό χωρίς καμιά ελπίδα. Ο Προτεσταντισμός συνεχώς θραύεται σε σέκτες. Εκκλησιαστική προτεσταντική ζωή δεν υπάρχει. Υπάρχει κάποια «μισο-ζωή» χωρισμένων σεκτών και κοινοτήτων. Την κοινή εκκλησιαστική ζωή, για την οποία προσευχήθηκε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην Αρχιερατική προσευ­χή, ο Προτεσταντισμός τη φόνευσε. Πράγματι, οι ακραίοι «ορθό­δοξοι» προτεστάντες στέκονται πολύ εγγύτερα στους ορθοδόξους χριστιανούς παρά στους προτεστάντες των ακραίων ορθολογιστικών ομάδων, οι οποίες τίποτε κοινό δεν έχουν μεταξύ τους εκτός από αυθαίρετη, και χωρίς καμιά βάση, ιδιοποίηση απ’ αυτούς της ονο­μασίας «προτεστάντες» μιας και γι’ αυτό κανείς δεν θα τους διώξει δικαστικώς. Ποια ενότητα είναι δυνατή μεταξύ τους; Ποια κοινή ζωή μπορεί να υπάρχει σ’ αυτούς;

Ἡ Καινή Διαθήκη ἀνατρέπει τούς ἰσχυρισμούς τοῦ βιβλίου «Ἕλξη καί πάθος» ὅτι ἡ καταστροφή τῶν Σοδόμων εἶναι ἄσχετη ἀπό τήν ὁμοφυλόφιλη μανία τῶν κατοίκων της.

Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Φωτόπουλος

«ὁρισμένα ἐπιχειρήματα τους [τῶν φιλελεύθερων προτεσταντῶν] ὀφείλει κανείς νά μήν τά προσπεράσει ἀβασάνιστα, ἀκόμη καί ἄν καταρρίπτουν στερεότυπα μέ τά ὁποῖα πορεύθηκαν γιά αἰῶνες οἱ χριστιανοί.  Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ περίπτωση τῶν βιβλικῶν χωρίων γιά τά Σὀδομα. Πουθενά στήν Ἁγία Γραφή δέν συνδέονται μέ τήν ὁμοφυλοφιλία!»(δική μου ἡ ὑπογράμμιση)

( π. Βασ. Θερμός, Ἕλξη καί πάθος σ.361)

    Ἀρέσουν οἱ ταμπέλες στόν π. Βασίλειο, οἱ ταμπέλες μέ τίς ὁποῖες ἡ Νέα Ἐποχή προσπαθεῖ νά ἐξουδετερώσει ὄχι μόνο κάθε ἀντίθετη ἄποψη, ἀλλά καί, τήν ἐπικίνδυνη γι΄ αὐτήν, κριτική σκέψη.  Μιλώντας ὡς ἐάν  εἶναι ξένος ἀπό τήν ὀρθόδοξη χριστιανική παράδοση ὁ π. Β. μᾶς κατηγορεῖ ὅτι γιά αἰῶνες πορευόμαστε οἱ χριστιανοί  μέ «στερεότυπα»( ἰδού ἡ ταμπέλα!), μέ παγιωμένες δηλαδή, ἀναπόδεικτες καί ἐσφαλμένες ἰδέες.  Ποιό θεωρεῖ ἐδῶ «στερεότυπο»; Τήν γνώμη τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Ἁγίων Πατέρων ὅτι τά Σοδομα καταστράφηκαν ἐξ αἰτίας τῆς ὁμοφυλοφιλίας.  Ἰσχυρίζεται μαζί μέ τούς φιλελεύθερους προτεστάντες ὅτι αὐτή ἡ γνώμη δέν στηρίζεται στήν Ἁγία Γραφή.

Σέ προηγούμενο κείμενό μας ἀποδείξαμε ὅτι τά χωρία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης πού ἐπικαλεῖται ὁ π. Β. Θερμός ἑρμηνευόμενα μέ νηφαλιότητα, ἀποδεικνύουν ἤ ὅτι δέν σχετίζονται ἄμεσα μέ τό ζήτημα πού μᾶς ἀπασχολεῖ ἤ ὅτι σαφῶς ὑπονοοῦν ὅτι ἡ φωτιά καί τό θειάφι ἔπεσε ἀπό τόν οὐρανό γιά νά ἐξαφανίσει τούς Σοδομῖτες ὡς λυσσώδεις ὁμοφυλοφίλους.

Ἀκολουθώντας τήν διάταξη τῶν ἑνοτήτων πού ὁρίσαμε στό προηγούμενο κείμενο ἀναφερόμαστε τώρα σέ χωρία τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Παραχάραξη τῶν θείων Γραφῶν γιά ἀμνήστευση τῆς ὁμοφυλοφιλίας στό βιβλίο « Ἕλξη καί πάθος».

Παραχάραξη τῶν θείων Γραφῶν

γιά ἀμνήστευση τῆς ὁμοφυλοφιλίας

στό βιβλίο « Ἕλξη καί πάθος».

Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Φωτόπουλος

Οὐαί οἱ τιθέντες τό σκότος φῶς καί τό φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τό πικρόν γλυκύ καί τό γλυκύ πικρόν. Οὐαί οἱ συνετοί ἐν ἑαυτοῖς καί ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες.

(Ἡσαΐας, 5, 20-21)

     Ὁ π. Βασ. Θερμός βάλθηκε μέσα ἀπό τό βιβλίο του «Ἕλξη καί πάθος» νά «κατηχήσει» τούς ἀναγνῶστες του στήν ἀμφισβήτηση τῆς Ἁγίας Γραφῆς, προβάλλοντας ἑρμηνεῖες ἀπό τό φιλικό του «ἑπιστημονικό» περιβάλλον.   Ἀθετώντας τήν ἑρμηνεία καί διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων  φθάνει στήν στρέβλωση τῶν νοημάτων καί σ΄αὐτή τήν ἀμφισβήτηση τῶν ἁγίων Γραφῶν.  Στήν ἑνότητα πού ἀκολουθεῖ  ἀσχολούμεθα  ὄχι μέ τήν ἁγιογραφική  ἑρμηνεία τῶν ἁγίων Πατέρων- θά τό κάνουμε ἀργότερα -   ἀλλά μέ τήν φιλελεύθερη ἑρμηνευτική τῶν προτεσταντῶν πού οἰκειοποιεῖται ὁ π. Βασίλειος. Θά προσπαθήσουμε  ἀπό αὐτό τό ἴδιο κείμενο τῶν ἁγίων Γραφῶν νά ἀναιρέσουμε τίς ἐσφαλμένες θέσεις του.

Α) Δέν ἦταν ἡ ὁμοφυλοφιλία αἲτία τῆς καταστροφῆς τῶν Σοδόμων, ἰσχυρίζεται ὁ π. Βασ. Θερμός!

Γιά νά εἴμαστε δίκαιοι μέ τήν φιλελεύθερη ἑρμηνευτική, θά πρέπει νά παραδεχθοῦμε ὅτι στό σύνολό της ἡ Ἁγία Γραφή δέν στηρίζει αὐτή τήν αὐτονόητη θεωρούμενη σήμερα ὡς παγκόσμιο στερεότυπο, συνειρμική σύνδεση τῶν Σοδόμων μέ τήν ὁμοφυλοφιλία!   (Β. Θερμός, Ἕλξη καί πάθος, σ. 358)

Μέ ἁπλᾶ λόγια ὁ π. Βασίλειος ἰσχυρίζεται μέ τά παραπάνω ὅτι μέσα ἀπό τό ἱερό κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς δέ προκύπτει αὐτό πού φρονεῖ ἡ Ἐκκλησία (αὐτό τό λέμε τώρα «στερεότυπο»!) δηλ. ὅτι ἡ καταστροφή τῶν Σοδόμων μέ φωτιά καί θειάφι σχετίζονται μέ τήν ὁμοφυλοφιλία τῶν Σοδομιτῶν!   Ἀγωνίζεται δέ ὁ π. Β. μέ ὑπερβολικό ἄγχος νά ἀποδείξει ὅτι ἡ καταστροφή αὐτή ὀφείλεται στήν ἀφιλόξενη διάθεση καί γενικῶς σέ ἄλλες ἁμαρτίες τῶν κατοίκων τῆς πόλεως τῶν Σοδόμων.