Περί φιλαυτίας Κεφ.23 Κεφ.24.Μικρός Εὐεργετινός. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περί φιλαυτίας Κεφ.23 Κεφ.24.Μικρός Εὐεργετινός.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία π. Σάββα στίς 24-01-2009 στήν Θεσσαλονίκη.
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Περί ζήλου καί ζηλωτή (Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως)

Περί ζήλου αγαθού

Ζήλος είναι η θέρμη της ψυχής, που εκδηλώνεται σαν ορμή ή σαν πάθος και επιθυμία. Ζήλο λίγο-πολύ διακρίνουμε και στους καλούς και στους κακούς ανθρώπους. Ο ζήλος είναι αγαθός όταν η ορμή του κινείται και εργάζεται προς το καλό. Όταν όμως εκδηλώνεται προς τα χυδαία και τα τιποτένια, είναι πονηρός. Ο αγαθός ζήλος ζητά την επικράτηση της βασιλείας του Θεού πάνω στη γη. Ζητά την τελειότητα της αρετής, μιμείται το καλό και ποθεί η ψυχή του το αγαθό. Ο αγαθός ζήλος γεννιέται μέσα στην αγαθή ψυχή σαν καλή επιθυμία, χωρίς ίχνος ζήλιας· είναι εκδήλωση της αγάπης προς το αγαθό και εκφράζει τη διάθεση για πρόοδο. Ο αγαθός ζήλος επιθυμεί πάντοτε τα ανώτερα.

Περί του κατ’ επίγνωση ζηλωτή

Ο χαρακτήρας του κατ’ επίγνωση ζηλωτή είναι αυτός που λατρεύει, γεμάτος ενθουσιασμό για την πίστη του, τον Θεό. Πράγματι είναι ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στον Θεό και φυλάει με αυστηρότητα τον νόμο Του. Ακολουθεί ευλαβικά τις πατρικές παραδόσεις και εργάζεται με πολλή θέρμη για τη δόξα του ονόματός Του. Είναι εραστής των έργων που αξίζουν τον έπαινο και γεμάτος πόθο βιάζεται να μιμηθεί τα καλά. Βαδίζει με πολλή προθυμία τον δρόμο της αρετής και επιδιώκει με ζήλο τις άριστες των ασχολιών.

«Θά σᾶς περιμένω στό SAMTAVRO», Ἕνα θαῦμα τοῦ Γέροντα Γαβριήλ (Urgebadze)

Καταγραφή:Κωνσταντίνος Tsertsvadze

 Γνώρισα την Έλενα Getsadze στο αεροδρόμιο της Τιφλίδας καθαρά από σύμπτωση. Η γυναίκα τράβηξε την προσοχή μου, επειδή σταυροκοπιόταν και προσκυνούσε την εικόνα του Γέροντα Γαβριήλ. Αυτό έγινε το 2015. 

Πήγα κοντά της, της έδωσα τα εικονάκια και λάδι ευλογημένο στα ιερά λείψανα του Γέροντα Γαβριήλ και άρχισα μια συνομιλία μαζί της. 

«Όλοι τον αγαπούν (τον γέροντα Γαβριήλ) τόσο πολύ! της είπα, «δεν μπορεί να γίνει αλλιώς». Η Έλενα απάντησε με ένα χαμόγελο. Και τότε μου είπε την ιστορία της, η οποία άφησε μέσα μου μια αξέχαστη εντύπωση, και έγινε αιτία να ενισχυθεί η πίστη μου στο μεγαλείο του Κυρίου. Έρχομαι λοιπόν να μοιραστώ αυτή την ιστορία μαζί σας, αγαπητοί μου αναγνώστες.

Η Έλενα Getsadze διηγήθηκε: Τον Φεβρουάριο του 2010 ο νεότερος γιος μου λιποθύμησε κατά την διάρκεια ενός μαθήματος στο σχολείο (αυτό συνέβη στην Τιφλίδα). Οι εκπαιδευτικοί κάλεσαν την ιατρική ομάδα έκτακτης ανάγκης (κάτι αντίστοιχο του ΕΚΑΒ στην Ελλάδα) και το παιδί αμέσως μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Οἱ μυστικές φωνές ἀποφασίζουν γιά τήν μοίρα τοῦ φωτιστή τῆς Ἰρλανδίας

 

Οι μυστικές φωνές αποφασίζουν γιά τή μοίρα του φωτιστή της Ιρλανδίας

Στο βίο του Αγίου Πατρικίου, φωτιστή της Ιρλανδίας, αναφέρεται πώς έζησε γιά πολλά χρόνια στη Βρετανία μελετώντας την Αγία Γραφή. Ξαφνικά άρχισε ν’ ακούει κάποιες φωνές που τόν καλούσαν να επιστρέψει στήν Ιρλανδία. Άκουγε συχνά φωνές από πολλές γλώσσες, που φώναζαν σάν από ένα στόμα: «Σε παρακαλούμε, έλα καί ζήσε μαζί μας». Άκουγε τόσο συχνά τέτοιες φωνές, που τόν καλούσαν στήν Ιρλανδία, ώστε τις συνήθισε εντελώς. Ό Άγιος Πατρίκιος έλεγε ότι μπορούσε ν’ αναγνωρίσει τίς φωνές πού τόν καλούσαν.

Ἡ ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν εἶναι ἀδύνατη, διότι οἱ παπικοί εἶναι ἑνάντιοι στό εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί τίς πατερικές παραδόσεις

Η ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ,

ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

(Απαντητική επιστολή προς τον Καθολικό κ. Morellο, Μάρτιος 1964)

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος

Αγαπητέ κ. Morello,

Έλαβα την επιστολή σας και τη διάβασα με προσοχή. Μας γράφετε να μην εμποδίζουμε την ένωση με τον Τοποτηρητή του θρόνου του Πρωτοκορυφαίου Πέτρου, Πάπα Παύλο τον ΣΤ, διότι θα μετανοιώσουμε αιωνίως. Σάς απαντούμε ότι δε λέει την αλήθεια. Εμείς θέλουμε την ένωση και ευχόμαστε διαρκώς «υπέρ της των πάντων ενώσεως». Ουσιαστικά την εμποδίζετε σεις οι Παπικοί. Και αν δε μετανοήσετε εδώ, στην πρόσκαιρη ζωή, θα μετανοήσετε στον Άδη, όπου όμως «ουκ εστί μετάνοια»!

Εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες θέλουμε την ένωση όπως ορίζει ο Χριστός, ενώ εσείς οι Λατίνοι την θέλετε όπως ορίζει ο Πάπας.

«Ὁ Γέροντας ὡς διδάσκαλος»

Παπαχαράλαμπος Διονυσιάτης

Ἀφοῦ ἀκροαζόταν ὁ Γέροντας τόν ἐξομολογούμενον, δέν ἀρκεῖτο μόνο στήν ἄφεσιν. «Ἔκκλινον ἀπό κακοῦ καί ποίησον ἀγαθόν», λέγει ὁ Δαυΐδ (Ψαλμ. Λγ΄: 15, Α΄ Πέτρ. Γ΄ : 11). Ἀμέσως μετά τήν ἄφεσιν ἀκολουθοῦσεν ἡ ἀνάλογη συνταγή καί τά φάρμακα. Στούς ἐγγάμους ἔριχνε τό βάρος στήν ἁρμονικήν συμβίωσιν, τήν καλήν ἀνατροφήν τῶν παιδιῶν, τακτικήν ἐξομολόγησιν, ἐκκλησιασμόν, Θ. Κοινωνίαν, κατά δύναμιν νηστείαν κλπ. Ἦταν πολύ αὐστηρός ὡς πρός τό ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων, τό ὁποῖο θεωροῦσε φόνον ἐν ψυχρῶ, μάλιστα σέ ἀνυπεράσπιστα πλάσματα. Ἀλλά καί τήν ἀποφυγήν τῆς τεκνογονίας ἐπίσης τήν ἔκρινε ἁμάρτημα, θεωρῶντας ἀνάξιους τῶν Θ. Μυστηρίων, ὅσους ἀπέφευγαν τήν τεκνογονίαν μέ τεχνητά μέσα. «Ὁ Θεός, ἔλεγε, ξέρει πόσα θά δώση καί ὅσα δώσει ἔχει καί τήν φροντίδα τους».

«Ὁ Ἐκκλησιασμός» μέρος θ΄

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Μετὰ τὸν ἐκκλησιασμὸ

Ἐμεῖς ἂς ἀναχωροῦμε ἀπὸ τὴ θεία Λειτουργία σὰν λιοντάρια ποὺ βγάζουν φωτιά, ἔχοντας γίνει φοβεροὶ ἀκόμα καὶ στὸ διάβολο. Γιατὶ τὸ ἅγιο αἷμα τοῦ Κυρίου ποὺ κοινωνοῦμε, ποτίζει τὴν ψυχή μας καὶ τῆς δίνει μεγάλη δύναμη. Ὅταν τὸ μεταλαβαίνουμε ἄξια, διώχνει τοὺς δαίμονες μακριὰ καὶ φέρνει κοντά μας τοὺς ἀγγέλους καὶ τὸν Κύριο τῶν ἀγγέλων. Αὐτὸ τὸ αἷμα εἶναι ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν μας, μ᾿ αὐτὸ λούζεται ἡ ψυχή, μ᾿ αὐτὸ στολίζεται. Αὐτὸ τὸ αἷμα κάνει τὸ νοῦ μας λαμπρότερο ἀπὸ τὴ φωτιά, αὐτὸ κάνει τὴν ψυχή μας λαμπρότερη ἀπὸ τὸ χρυσάφι.
Προσελκύστε, λοιπόν, τοὺς ἀδελφούς μας στὴν ἐκκλησία, προτρέψτε τοὺς πλανημένους, συμβουλέψτε τους ὄχι μόνο μὲ λόγια, ἀλλὰ καὶ μὲ ἔργα.

Λάμπρος Σκόντζος, Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης: Ὁ ἀσυμβίβαστος ὁμολογητής τῆς Ἐκκλησίας μας

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ: Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

 

     Μια από τις πιο σεβαστές τάξεις των αγίων της Εκκλησίας μας είναι οι ομολογητές. Σε αυτή την τάξη ανήκουν οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι οποίοι έδωσαν τη μαρτυρία της πίστεώς τους, χωρίς να υπολογίσουν τις συνέπειες της ομολογίας τους αυτής. Δε θα ήταν υπερβολικό να υποστηρίξουμε πως η Εκκλησία μας είναι απόλυτα στηριγμένη στους αγώνες των αγίων ομολογητών Της, στη δισχιλιόχρονη πορεία Της στην ιστορία.

    Ένας από τους μεγάλους ομολογητές της Ορθοδοξίας είναι και ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο οποίος έδρασε σε μια πολύ ταραγμένη για την Εκκλησία ιστορική περίοδο. Πρόκειται για την φοβερή εικονομαχική έριδα, η οποία συντάραξε τη βυζαντινή κοινωνία για περισσότερο από έναν αιώνα, με αφόρητες διώξεις των ορθοδόξων από τους εικονομάχους αυτοκράτορες (726-843). Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759 από ευγενείς και ευσεβείς γονείς, οι οποίοι φρόντισαν να του δώσουν εκτός από την ευσέβεια και κατά κόσμον παιδεία, την οποία ο ίδιος αργότερα την χρησιμοποίησε για την Εκκλησία. Σπούδασε με επιμέλεια την ελληνική φιλοσοφία και τους Πατέρες της Εκκλησίας. 

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν:Τό κλάμα.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τό κλάμα

Τό κλάμα, ὅταν δέν ἀντιμετωπιστεῖ ἐξ ἀρχῆς σωστά, μπορεῖ νά γίνει μέσο πίεσης πρός τούς γονεῖς, ἐπιβολῆς καί ἱκανοποίησης τῶν ἐγωιστικῶν θελημάτων τοῦ μωροῦ.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Δευτέρας 14-11-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κορινθίους Α΄ κεφ. δ΄ 9 - 16

δ΄ 9 - 16

Ευαγγέλιον: Κατά Ιωάννην κεφ. Α΄ 44 - 52

Α΄ 44 - 52

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Σκέψεις γιά τήν ἔξοδο. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης. Π. Σωφρονίου. 80ο Μέρος.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Σκέψεις γιά τήν ἔξοδο. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης.
Π. Σωφρονίου. 80ο Μέρος.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-06-2016 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι
στόν Ἱ.Ν.Ἁγίων Ἀναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν).
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ἀλαζονεία καί κενοδοξία

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ να συνετίσεις έναν υπερήφανο άνθρωπο, μη μεταχειριστείς  πολλά λόγια. Θύμισέ του μόνο την ανθρώπινη φύση του και τη ρήση του σοφού Σειράχ: «Γιατί έχει τόση αλαζονεία το χώμα και η στάχτη;» ( 10: 9) . Κι αν εκείνος σου πει, ότι χώμα και στάχτη θα γίνει μετά το θάνατό του, δώσ’ του να καταλάβει ότι και τώρα, που ζει, δεν είναι τίποτα περισσότερο. Ας μην ξεγελιέται, βλέποντας την ομορφιά του, έχοντας την υγεία του, νιώθοντας τη δύναμή του, απολαμβάνοντας τις χαρές της σύντομης επίγειας ζωής. Χώμα και στάχτη είναι , «αφού , και όσο ακόμα ζει, αρχίζει η φθορά του» ( Σοφ. Σειρ. 10: 9 ) .

Ας παρατηρήσει ο καθένας μας, πόσο ασήμαντη είναι η ύπαρξή μας . Ας μην περιμένει τη μέρα του θανάτου του, για να συνειδητοποιήσει τη μηδαμινότητά του. Ας την αντιληφθεί  από τώρα, στρέφοντας φιλοσοφημένα τη σκέψη του μέσα του και γύρω του, στον εαυτό του και στους άλλους. Ας μη χάσει, όμως, το θάρρος του, διαπιστώνοντας την ανθρώπινη φθαρτότητα.

Ἡ φωνή τῶν ἀγγέλων στόν Ἱερό Ναό τῶν Ἀρχαγγέλων στό Λονδίνο

Πρώτη διήγηση:

Υπάρχει ένα ωραίο βιβλίο γραμμένο από έναν εγγλέζο ιερέα τόν πατέρα Κύριλλο Αγγελικό (FATHER CYRILL OF THE ANGELS) Αυτός ο ιερέας είναι σύγχρονός μας. Πριν λίγο κοιμήθηκε. Ιερουργούσε σε μια εκκλησία του Λονδίνου αφιερωμένη στούς Αγίους Αρχαγγέλους. Καί είχε συχνά οράματα αγγέλων. Εμείς θα αναφερθούμε εδώ σε δύο περιπτώσεις πού δε μάς παρουσιάζουν τά οράματα, αλλά τή φωνή καί τή δράση των αγγέλων. Ο π. Κύριλλος περνούσε όλο τό χρόνο της ημέρας του στις Ακολουθίες, ή στη διακονία ασθενών καί φτωχών. Κάποια στιγμή στάθηκε μπροστά απ’ τό σπίτι του καί σκεπτόταν σε ποιου τό σπίτι τώρα να επισκεφτεί. Τότε ακούει μια φωνή -φωνή φύλακα Αγγέλου: «Πήγαινε να δεις τή γιαγιά εκεί κι εκεί». Αμέσως υπάκουσε καί πήγε. Όταν μπήκε στο σπίτι εκείνης της γυναίκας, έκθαμβη εκείνη φώναξε απ’ τό κρεβάτι πώς ακριβώς λίγο πριν προσευχόταν στον Άγγελο του Θεού να της φέρει τον π. Κύριλλο. «Να, είπε, είμαι άρρωστη καί δεν έχω ποιόν να στείλω να σας φωνάξει.

«Ὁ μπαρμπα-Γιάννης ὁ ψαρᾶς μέ τήν βαρκούλα»

Παπαχαράλαμπος Διονυσιάτης

Ἐκεῖ πού ψάρευε κάπου-κάπου ὁ ἀδελφός αὐτός μέ καμμιά μπετονιά στούς πιό ἀπόκρημνους θαλασσινούς βράχους τῆς Ν. Σκήτης, ἔτυχε νά γνωρίση ἕνα γεροντάκι, πού ἦταν στό ἐπάγγελμα ψαρᾶς. Εἶχε καί μιά ὡραία βαρκούλα, ἀλλά λόγω γήρατος, ἀδυνατοῦσε νά τήν μεταχειριστῆ.

Ὁ ψαρᾶς λοιπόν τῆς συνοδείας π. Ν., λίγο ἄς ποῦμε λυπήθηκε τό γεροντάκι πού δέν εἶχε κανένα νά τόν κοιτάξη, λίγο ἄς ποῦμε ὅτι ὀρέχθηκε καί τήν βαρκούλα, τί σκέφτηκε;

Πάει στόν Γέροντα Ἰωσήφ καί τόν ἐκλιπαρεῖ νά γηροκομήσουν τό γεροντάκι, μέ μόνο ἀντάλλαγμα νά κερδίσουν τήν βαρκούλα, πού τόσον εἶχαν ἀνάγκη. Ὁ σοφός ὅμως Γέροντας τοῦ ἀπαντᾶ:

• Λεῖψε ἀπό τό ψυχικό, νά μή σέ βρῆ τό κρῖμα.

Ὁ ἄλλος ὅμως δέν τό βάζει καί κάτω.

• Ἄντε, Γέροντα, τί ὡραῖα! θά σᾶς φέρνω καί φρέσκα ψαράκια ....