Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Νεκτάριος Δαπέργολας

«Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν· καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον· καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων…Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν. Καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν καὶ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ μισοῦντες αὐτούς. Καὶ ἔθλιψαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Πλεονάκις ἐρρύσατο αὐτούς, αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν…» (Ψαλμ. 105, 35-43)

Γιατί συκοφαντοῦνται δίκαιοι ἄνθρωποι...

Επειδή θα γεννηθή ίσως το ερώτημα σε μερικούς ανθρώπους, γιατί να επιτρέπη ο Θεός να ταλαιπωρούνται με δοκιμασίες, συκοφαντίες κ.τ.λ. δίκαιοι άνθρωποι, όπως και ο άνθρωπος του Θεού Χατζη-Γεώργης, ενώ ήταν εξαγνισμένη ψυχή κι από μικρό παιδάκι, θεώρησα καλό να γράψω αυτό που νιώθω.

Φυσικά τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος· αλλά μια από τις πολλές περιπτώσεις ίσως να είναι και αυτή, κατά τον λογισμό μου. Εάν δεν επέτρεπε ο Θεός να συκοφαντηθούν και ορισμένοι δίκαιοι, πώς θα μπορούσαν να καλυφθούν ορισμένοι ένοχοι, που δεν μπορούν να σηκώσουν το σφάλμα τους από εγωισμό; Η μεν γη δεν τους χωράει, και οι δαίμονες ευκαιρία ζητάνε να τους φέρουν σε απόγνωση, να κάνουν κακό στον εαυτό τους, να κολασθούν.

Η πολλή όμως αγάπη του Θεού, για να μην απωλεσθή καμμιά αδύνατη ψυχή, επιτρέπει να κατηγορούνται και να συκοφαντούνται και δίκαιοι, άδικα, αλλά στο τέλος φανερώνεται η αλήθεια.

Μ’ αυτόν δε τον τρόπο βοηθάει και εμάς να φέρουμε καλούς λογισμούς πάντα, για ό,τι κακό ακούμε να διαδίδεται για τον πλησίον μας και να αναρρωτιώμαστε· «μήπως είναι συκοφαντία;» Τότε φυσικά παρηγορούνται και οι ένοχοι και σιγά – σιγά αισθάνονται την ενοχή τους, ελέγχονται από την συνείδηση τους και διορθώνονται, εάν έχουν καλή διάθεση. Με λίγα λόγια, ορισμένες φορές ο Θεός ελαφρώνει το βάρος των ενόχων με το να συκοφαντηθούν δυνατοί δίκαιοι.

Φυσικά οι αδικημένοι, είναι τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού. Οι ίδιοι όμως, κατά τον λογισμό μου, δεν έχουν τέτοιους λογισμούς. Αντιθέτως πιστεύουν ότι μπορούσε να ήταν και οι ίδιοι ένοχοι, εάν τους εγκατέλειπε η Χάρις του Θεού, και να ήταν ακόμη και σε φυλακή ως ένοχοι και να τους έτρωγε και το σαράκι, ο έλεγχος της συνειδήσεως. Ενώ σαν αδικημένοι, έχουν στην καρδιά τους τον αδικημένο Χριστό και αγάλλονται στην εξορία και στην φυλακή σαν στον Παράδεισο, διότι όπου Χριστός εκεί Παράδεισος.

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ «Πρὸς τοὺς δοκιμαζομένους (ἐκ τῶν Σεισμῶν) κατοίκους τῶν Νήσων ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ καὶ ΑΜΟΡΓΟΥ»

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Αγαπητοί αδελφοί εν Χριστώ – Συνέλληνες

Στις κρίσιμες αυτές ημέρες που βιώνετε (όλοι μας) την απειλή «της παντελούς εκ του σεισμού καταστροφής», παίρνω το θάρρος (εξ αγάπης) να σας τονίσω μια άλλη όψη της «παραδόσεως» των Σεισμών, ενθυμούμενος τον Ψαλμό (103) που διαβάζεται κατανυκτικά στην Ακολουθία του Εσπερινού: «Ητω η δόξα Κυρίου εις τους αιώνας, ευφρανθήσεται Κύριος επί τοις έργοις αυτού. Ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν, ο απτόμενος των ορέων, και καπνίζονται».

Ως απάντηση ακούω, συνήθως, ότι αιτία των Σεισμών είναι ένα πηγμένο δεδομένο της Επιστήμης, τα ρήγματα κ.λ.π.

Στο βιβλίο «Η πορεία του Πνεύματος» του καθηγητού Ε. Μουτσόπουλου, υπογραμμίζουμε: «όσον περισσότερον η επιστήμη προσπαθεί να καθορίσει την πραγματικότητα ως προς την φύσιν της, τόσον περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι όπισθεν της αισθητής υλικής φαινομενικότητά της κρύπτεται ένας πυρήν πνευματικός». Στη γλώσσα της Αγίας Γραφής, της Εκκλησίας, των αγίων, αυτό σημαίνει: «Μπροστά από κάθε αιτία βρίσκεται το θέλημα του Θεού».

Ὁ πνευματικός νόμος κατά τόν Ὅσιο Παΐσιο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Σὲ κατάσταση συναγερμοῦ ἡ χώρα

Σε κατάσταση συναγερμού η χώρα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στα τέλη του παρελθόντος Μαΐου το 100% του εδάφους της χώρας μας χαρακτηρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο της Ξηρασίας «σε κατάσταση συναγερμού», την ώρα που μέρος της βρισκόταν ήδη σε κατάσταση «πορτοκαλί συναγερμού», το προτελευταίο στάδιο πριν από τον «συναγερμό ερυθρού χρώματος», που σημαίνει συνθήκες ερήμου. Επίσης σύμφωνα με τον ΟΗΕ η Ελλάδα αντιμετωπίζει εξαιρετικά υψηλά επίπεδα λειψυδρίας, που έως το 2050 θα ξεπεράσουν το 80% του πληθυσμού, αν δεν ληφθούν μέτρα.

Είναι γεγονός πως στη χώρα μας λόγω του παρατεταμένου καύσωνα, της ελλείψεως βροχοπτώσεων και των εκτεταμένων πυρκαγιών κατά τα πρόσφατα χρόνια η έλλειψη ύδατος για την κοινή χρήση και την τροφοδοσία της αγροτικής και της κτηνοτροφικής παραγωγής σε πολλές περιοχές της χώρας ξεπέρασε το όριο του συναγερμού και περιήλθε στην κατάσταση της έλλειψης. Στην Αττική η ΕΥΔΑΠ, που τροφοδοτεί 5.000.000 νοικοκυριά, βλέπει τα αποθέματα νερού να κατεβαίνουν σε επικίνδυνα επίπεδα. Στις 19 Αυγούστου 2024 τα αποθέματα ήσαν 706.625.000 μ3, έναντι των περσινών 962.434.000 μ3, ήτοι σε ένα μόνο χρόνο μειώθηκαν κατά 26,6%, χωρίς να προβλέπεται ότι θα σταματήσει αυτή η μείωση. Στις άλλες περιοχές, κυρίως στα νησιά μας, αλλά και σε περιοχές, όπως της Αρκαδίας, της Κορινθίας, της Ξάνθης και της Αλεξανδρούπολης, η λειψυδρία είναι στο κόκκινο. Η λίμνη Πλαστήρα έχει κτυπήσει «κόκκινο», η λίμνη Δοϊράνη το ίδιο…

Προς επίρρωση των ευθυνών της Πολιτείας για την απραξία της ως προς τα μέτρα που θα έπρεπε να έχει λάβει προς αντιμετώπιση της ανομβρίας και της ξηρασίας αναφέρεται ότι το 2001, 23 χρόνια πριν, ο τότε Ευρωβουλευτής Αλέκος Αλαβάνος κατέθεσε γραπτή ερώτηση προς την Επιτροπή. Σε αυτήν περιέγραψε την κατάσταση από την ανομβρία και την ξηρασία σε πολλές περιοχές της Ελλάδος και ρώτησε τί έχει προγραμματισθεί από το Γ΄ ΚΠΣ για διαρθρωτικές ενέργειες προς αποδοτικότερη και οικονομικότερη διαχείριση των υδρολογικών πόρων…

Πῶς λειτουργοῦν οἱ πνευματικοὶ νόμοι, (Ἁγ. Παϊσίου) , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: "Πὼς λειτουργοῦν οἱ πνευματικοὶ νόμοι;"

Ὁ Ἅγιος γέροντας Παϊσιος μιλᾶ σὲ πνευματικό του τέκνο γιὰ τοὺς νόμους τῆς φύσης ἀλλὰ καὶ τοὺς πνευματικοὺς νόμους ποὺ διέπουν τὴ σχέση τῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ Θεοῦ.

– Γέροντα, ποιοὶ νόμοι λέγονται πνευματικοί;

– Θὰ σοὺ ἐξηγήσω: Ὅπως στὴν φύση ὑπάρχουν οἱ φυσικοὶ νόμοι, ἔτσι καὶ στὴν πνευματικὴ ζωὴ ὑπάρχουν οἱ πνευματικοὶ νόμοι. Ἂς ποῦμε,ὅταν πετάει κανεὶς ἕνα βαρὺ ἀντικείμενο ψηλά, μὲ ὅσο περισσότερη ὁρμὴ καὶ ὅσο πιὸ ψηλὰ τὸ πετάξει, μὲ τόσο μεγαλύτερη δύναμη θὰ πέσει κάτω καὶ θὰ συντριβεῖ. Αὐτὸς εἶναι φυσικὸς νόμος.

Στὴν πνευματικὴ ζωή, ὅσο περισσότερο ὑψώνεται κανεὶς μὲ τὴν ὑπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θὰ εἶναι καὶ ἡ πνευματική του πτώση καὶ ἀνάλογα μὲ τὸ ὕψος τῆς ὑπερηφάνειάς του θὰ συντριβεῖ.

Γιατί ὁ ὑπερήφανος ἀνεβαίνει, φθάνει σὲ ἕνα σημεῖο...

καὶ μετὰ πέφτει καὶ σπάζει τὰ μοῦτρα τοῦ – «ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται». Αὐτὸς εἶναι πνευματικὸς νόμος.

«Πνευματικοί νόμοι» (Β' μέρος) , 10-10-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΜΑΣ "ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ" ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ. ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ κλικ εδώ https://www.youtube.com/channel/UC1VN... https://www.facebook.com/patir.savvas (γιά ἐπικοινωνία)

«Πνευματικοί νόμοι» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Πνευματικοί νόμοι»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 3/10/21

Ἐλπίζω νὰ πάρουμε ὅλοι τὸ μήνυμα ποὺ μᾶς ἦρθε ἀπὸ τὴν Κρήτη, ἀπὸ τὸν φοβερὸ αὐτὸ μεγάλο σεισμὸ, τὰ 5.8 Richter, ποὺ ἔγινε σὲ ἕνα μέρος ποὺ ὅπως ὁμολογοῦν οἱ ἐπιστήμονες οἱ σεισμολόγοι, δὲν ὑπῆρχε ρῆγμα, γνωστὸ ρῆγμα τὸ ὁποῖο θὰ μποροῦσε νὰ προκαλέσει ἕνα τόσο μεγάλο σεισμὸ, ποὺ ὅπως ὁμολογεῖται, ἄν ἤτανε λίγο πιὸ κοντὰ, τὸ Ἡράκλειο ἴσως νὰ μὴν ὑπῆρχε σήμερα· ἄν ἦταν λίγο πιὸ κοντὰ στὴν πόλη αυτή.

Νά πάρουμε τὸ μήνυμα! Ποιὸ μήνυμα νὰ πάρουμε ἀπ’ αὐτὸν τὸν σεισμὸ; Ὅτι ὁ Κύριος σείει τὴ Γῆ, ὄχι γιὰ νὰ μᾶς τιμωρήσει, νὰ μᾶς ἐκδικηθεῖ, ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς ἐπιστρέψει σὲ μετάνοια. Καὶ ὁ τόπος, ὅπου ἔγινε αὐτὸς ὁ σεισμὸς, ὁ μὴ ἀναμενόμενος ὅπως εἴπαμε, εἶναι ἕνας τόπος, ὅπου ἔγιναν κάποια πράγματα ἀντίθετα μὲ τὴν πίστη μας. Ὅπως εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους, ἐκεῖ ὑπῆρχε στὴν περιοχὴ ἕνα ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, τὸ ὁποῖο τὸ ἔθαψαν κάτω ἀπὸ τὰ μπάζα γιὰ νὰ περάσει ἐκεῖ κάποιος δρόμος γιὰ τὸ καινούργιο ἀεροδρόμιο. Καὶ πρὶν ἀπ’ αὐτὸ, εἴδαμε δυστυχῶς ἕνα video, ὅπου ὁ τοπικὸς ἐπίσκοπος καὶ οἱ ἱερεῖς τρυποῦν μὲ τρυπάνια, κ.λ.π., σκάβουν τὴν Ἁγία Τράπεζα, καὶ ἀπὸ μέσα ἀφαιροῦν τὰ Ἅγια Λείψανα, κάτι πολὺ φοβερὸ, τὸ ὁποῖο δὲν ἐπιτρέπεται νά γίνει ποτὲ γιατὶ ὁ τόπος εἶναι ἀφιερωμένος στὸν Θεὸ. Καὶ ὅ,τι ἀφιερώνεται στὸν Θεὸ, σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν τὸ ξαναπαίρνουμε πίσω· πολὺ περισσότερο, ἕνα Ναὸ ὁλόκληρο.

Ἡ ἀποστασια τῶν καιρῶν μας.π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ – Ο ΣΟΛΟΜΩΝ ΛΕΓΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ. ΤΙ ΛΕΕΙ; «ΟΛΗ Η ΓΗ ΘΑ ΕΡΗΜΩΣΗ» ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΗ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (ΒΛ. Σ. ΣΟΛ. 5,23). ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ; ΑΠΑΝΤΑ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ·

«Καὶ ἐρημώσει πᾶσαν τὴν γῆν ἀνομία» (Σ. Σολ. 5,23)

ΟΜΟΙΑΖΟΜΕΝ, ἀγαπητοί μου, μὲ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ πιάνει στὰ χέρια του ἕνα ὄμορφο βιβλίο, κ᾿ ἐπειδὴ δὲν ξέρει γράμματα, τὸ ξεφυλλίζει τὸ ξεφυλλίζει, ἀλλὰ δὲν γνωρίζει τί λέει μέσα.

Εἶδα κάποτε σ᾿ ἕνα βουνὸ ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ εἶχε στὰ χέρια του ἕνα βιβλίο καὶ τὸ κοιτοῦσε.

―Μπαρμπα-Γιῶργο, τοῦ λέω, τί λέει τὸ βιβλίο;

―Ποῦ νὰ ξέρω, παιδάκι μου; μοῦ ἀπαντᾷ· κάτι βλέπω μέσα, ἀλλὰ δὲν καταλαβαίνω τίποτα.

Ἀκριβῶς τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μ᾿ ἐμᾶς. Ἡ Ἐκκλησία μας, οἱ ἀκολουθίες, ὁ ὄρθρος, ὁ ἑσπερινός, ἡ θεία λειτουργία, εἶνε ἕνα βιβλίο, τὸ ὡραιότερο βιβλίο ποὺ ὑπάρχει στὸν κόσμο. Ἀλλὰ πᾶμε στὴν ἐκκλησία καὶ δὲν καταλαβαίνουμε τίποτα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀκοῦμε. Τί συμβαίνει; Ποιά νά ᾿νε ἡ αἰτία; Μήπως εἶνε ἡ γλῶσσα; Ἔ, κατά τι, συντελεῖ καὶ ἡ γλῶσσα. Δὲν εἶνε ὅμως ἡ γλῶσσα. Γνώρισα στὴ ζωή μου τσοπαναραίους καὶ γεωργοὺς καὶ ἀγραμμάτους ἀνθρώπους, ποὺ ξέρανε ἀπ᾿ ἔξω τὸν ἑξάψαλμο· γνώρισα καὶ δικηγόρους καὶ γιατροὺς καὶ μεγάλους ἐπιστήμονας καὶ καθηγητὰς πανεπιστημίου, ποὺ οὔτε τὸ «Πάτερ ἡμῶν» δὲν γνωρίζανε.

Ἄρα λοιπὸν δὲν εἶνε τόσο ἡ δυσκολία τῆς γλώσσης· εἶνε ἡ ἔλλειψις ἀγάπης στὸ Θεό. Δὲν ἔχομε αἰσθανθῆ τὸ μεγαλεῖον αὐτὸ τῆς ποιήσεως, τὸ μεγαλεῖον τῶν ἀκολουθιῶν μας· καὶ οἱ σκέψεις μας καὶ τὰ αἰσθήματά μας εἶνε ξένα πρὸς τὰ μεγαλεῖα τῆς ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν.

Γι᾿ αὐτὸ ἀπόψε θὰ θελήσω κ᾿ ἐγώ, ἀπὸ τὰ χίλια χρυσᾶ λόγια τὰ ὁποῖα ἠκούσατε εἰς τὰ ἀναγνώσματα τοῦ ἑσπερινοῦ, συντόμως νὰ δοῦμε ἕνα χρυσοῦν λόγον, ἀνεκτίμητον λόγον, ποὺ εἶπε ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους σοφοὺς ―ὄχι ἁπλῶς σοφούς, ἀλλὰ θεοπνεύστους― συγγραφεῖς τῆς ἁγίας Γραφῆς, ὁ περίφημος Σολομῶν.

Ὁ Σολομῶν λέγει μιὰ προφητεία, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Λέγει κάτι ποὺ γίνεται σήμερα. Τί λέει;

«Ὅλη ἡ γῆ θὰ ἐρημώσῃ» καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος στὸν κόσμο (βλ. Σ. Σολ. 5,23).

Καὶ ποιά ἡ αἰτία τῆς ἐρημώσεως;

Ἀπαντᾶ ὁ προφήτης· Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐρημώσῃ ὁλόκληρον τὴν γῆν εἶνε ἡ ἀνομία.

Μὰ ποιά εἶνε αὐτὴ ἡ ἀνομία; Σ᾿ αὐτὸ συντόμως θὰ ἀπαντήσωμε.

Ὑπάρχει ἕνας τέτοιος πνευματικός νόμος...

Ὑπάρχει ἕνας τέτοιος πνευματικός νόμος: ὁ Θεός βοηθᾶ ἐκείνους πού βοηθοῦν τούς ἄλλους. 

Ο Αρχιμανδρίτης Κιρίλ (Παβλόφ)


https://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/09/blog-post_88.html

Ἡ κουβαρίστρα

ΕΊΠΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. Ο κάθε άνθρωπος είναι σαν μια μικρή κουβαρίστρα...
'Οταν σου μιλά και σου λέει πως αδικήθηκε από τους συνανθρώπους του , μη βιαστείς να τον δικαιώσεις ...

Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου.

Το παιδί αυνανιζόταν συνεχώς κάθε μέρα.

Από την πράξη αυτή δεν είχε πια το κουράγιο να πράξει την όποια ανάγκη της καθημερινότητός του.

Λύση δε βρισκόταν.

Πήγαν τελικά το παιδί στον άγιο Πα'ί'σιο τον Αγιορείτη.

'Οταν το είδε το παιδί ο άγιος , φωτισμένος από το 'Αγιο Πνεύμα είπε :

Ὁ Πνευματικὸς Νόμος στὶς Ἐνδοοικογενειακὲς Σχέσεις

 

Ἁγίου Χρυσοστόμου

Πολλοί ἔχουν πολέμους στήν οἰκία τους καί ἄλλος μέν πολεμᾶται ἀπό τήν γυναῖκα του, ἄλλος πολιορκεῖται ἀπό τό τέκνο του, ἄλλος ἀπό τόν ἀδελφό του καί ἄλλος ταπεινώνεται ἀπό τόν ὑπηρέτη του καί ὁ καθένας λυπᾶται καί δυσανασχετεῖ καί μάχεται καί πολεμᾶ καί πολεμᾶται καί κανείς δέν σκέπτεται ὅτι ἐάν δέν ἔσπειρε ἁμαρτίες δέν θά ἦταν δυνατόν νά φυτρώσουν στήν οἰκία του ἀγκάθια καί τριβόλια· ἐάν δέν ἔκρυβε σπινθῆρες ἁμαρτιῶν, δέν θά ἄναβε φωτιά στήν οἰκία του. Τό ὅτι βέβαια τά κακά πού μᾶς συμβαίνουν εἶναι καρποί τῶν ἁμαρτιῶν μας καί ὁ Θεός ὁρίζει συγγενεῖς δημίους ἐναντίον τοῦ ἁμαρτάνοντος, μάρτυς εἶναι ἡ θεία Γραφή ἀπό τήν ὁποία τίποτε δέν ὑπάρχει ἰσχυρότερον.

Σέ πολεμᾶ ἡ γυναῖκα σου; σέ ὑποδέχεται ὅταν εἰσέρχεσαι στήν οἰκία σου σάν θηρίο; ἀκονίζει τήν γλῶσσα της σάν μάχαιρα; Εἶναι μέν λυπηρό τό πρᾶγμα, διότι ὁ βοηθός σου ἔγινε ἀντίπαλος, ὅμως ἐρεύνησε τόν ἑαυτό σου, μήπως κατά τήν νεανική ἡλικία σου ἔβλαψες γυναῖκα καί τό τραῦμα πού προξένησες στήν γυναῖκα θεραπεύεται μέ γυναῖκα καί αὐτή χειρουργεῖ τήν ξένη σαπίλα. Καί ἄν ἀκόμη δέν τό γνωρίζη αὐτό αὐτή πού χειρουργεῖ, ἀλλά τό γνωρίζει ὁ ἰατρός Θεός. Διότι αὐτός χρησιμοποίησε αὐτήν ἐναντίον σου σάν σίδηρο· καί ὅπως ἀκριβῶς τό σίδηρο δέν γνωρίζει αὐτό πού κάνει, τήν δέ θεραπεία διά τοῦ σιδήρου τήν γνωρίζει ὁ ἰατρός, ἔτσι καί ἄν ἀκόμη δέν τό γνωρίζη ἡ γυναῖκα πού προξενεῖ τά πλήγματα καί ὁ ἄνδρας πού δέχεται τά πλήγματα δέν γνωρίζει τήν αἰτία τῶν πληγμάτων, ὅμως ὁ Θεός σάν ἰατρός γνωρίζει τό 

συμφέρον.

 

»Τό ὅτι δέ ἡ πονηρή γυναῖκα γίνεται τιμωρός διά τῆς ἁμαρτίας, μάρτυς εἶναι ἡ θεία Γραφή. Διότι ἄκουσε τί λέγει: «Εἰς τὸν ἁμαρτωλὸ ἄνδρα θὰ δοθῆ κακὴ γυναῖκα». Θά δοθῆ σ᾿ αὐτόν σάν πικρό ἀντίδοτο γιά νά ἀπορροφήση τούς χυμούς τῶν ἁμαρτιῶν. Τό ὅτι δέ καί τό νά πολιορκῆται κανείς ἀπό τά τέκνα του ἀποτελεῖ τιμωρία γιά τίς ἁμαρτίες του, μάρτυς εἶναι ὁ Δαυΐδ, ὁ ὁποῖος ὅπως ἀπέδειξε ὁ λόγος, ἐπολεμᾶτο ἀπό τόν υἱό του τόν Ἀβεσσαλώμ γιά τήν παράνομο σαρκική μείξη.

Θεομηνία καί οργή Θεοῦ (Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου)

Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου

Μετά τη μεγάλη φωτιά του καλοκαιριού στο Άγιον Όρος, είχα πάει να δω το γέροντα. Ήταν «θυμωμένος» και φώναζε. 

«Σκαμπίλι από την Παναγία ήταν. Άρχισε την πρώτη μέρα της νηστείας και τελείωσε την τελευταία (με το παλιό εορτολόγιο που γιορτάζει το Όρος). Λέγανε ότι θα σβήσει πιο μπροστά, γιατί δε φυσούσε και όμως έσβησε την τελευταία μέρα κι ας είχε αέρα. 

Λες και την οδηγούσε ένα χέρι, πήγαινε γύρω-γύρω από ‘κεί που δεν την περιμένανε και παρέκαμπτε τις ζώνες ασφαλείας. 

Κάηκαν τα δάση! Κάηκε το κοσμικό φρόνημα; 

Ένα μοναστήρι ζητούσε ενίσχυση. 

Αυτοί πάλι δεν κατάλαβαν τίποτα πνευματικό. Μια κοσμική εξυπνάδα έχουν. (Θύμωσε). Γίνονται αιτία να βλασφημείται το όνομα του Θεού. Παντού έβρεχε, σ’ όλη την Ελλάδα!!

Μόνο στο Άγιον Όρος δεν έβρεχε!! Για να λέει ο κόσμος που είναι η Παναγία τους; Γιατί δεν τους βοηθάει; Που να γνωρίζει ο κόσμος ότι αυτό είναι χαστούκι της Παναγίας;

Είναι μερικοί άνθρωποι που συμφωνούν με την οργή του Θεού και δεν κάνουν ούτε ένα κομποσχοίνι για τη φωτιά (εννοούσε τον εαυτό του). 

-Γέροντα, φοβάμαι, πως τα λέτε έτσι! 

-Τι θα μου κάνουν πόλεμο και οι καλόγεροι; 

-Ναι, γέροντα! 

-Εμ, ας μου κάνουν… Εγώ από αγάπη τα λέω. Ξέρεις τι είπε ο π. Ηρωδίωνας, όταν του είπαν να κάνει προσευχή για τη φωτιά; 

-Τι είπε; 

-Όχι προσευχή για τη φωτιά. Πολύ πράσινο, πολύ καλαμπαλίκι οι καλόγεροι.

 Λίγο πράσινο, όχι καλαμπαλίκι (= αργολογία). 

Εἶπε μοναχός. Ὑπάρχει ὁ νόμος τοῦ σταυροῦ.

Είπε μοναχός. Υπάρχει ο νόμος του σταυρού.

 Αν ξεφύγετε από αυτόν τον σταυρό, τότε σε άλλο σημείο ο Κύριος θα σας δώσει ένα ακόμα μεγαλύτερο σταυρό, ακόμα βαρύτερο, σύμφωνα με τον πνευματικό νόμο.

 Στην πραγματικότητα, θα είναι το ίδιο – δεν θα  μπορείτε να ξεφύγετε από τον εαυτό σας. 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/02/blog-post_50.html

Οἱ πνευματικοί νόμοι καί πῶς λειτουργοῦν (ἉγίουΓέροντος Παϊσίου).

Οι πνευματικοί νόμοι[34]

 Πως λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι

            - Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

            - Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι. Ας πούμε, όταν πετάη κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξη, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέση κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος. Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφανείας του θα συντριβή. Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται»[35]. Αυτός είναι πνευματικός νόμος.

            Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στους φυσικούς και στους πνευματικούς νόμους: Ενώ οι φυσικοί νόμοι δεν έχουν σπλάχνα και ο άνθρωπος δεν μπορεί να τους αλλάξη, οι πνευματικοί νόμοι έχουν σπλάχνα και ο άνθρωπος μπορεί να τους αλλάξη, γιατί έχει να κάνη με τον Δημιουργό και Πλάστη του, τον Πολυεύσπλαχνο Θεό. Αν δηλαδή καταλάβη αμέσως το ανέβασμα της υπερηφανείας του και πη: «Θεέ μου, εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου και υπερηφανεύομαι· συγχώρεσέ με!», αμέσως τα σπλαχνικά χέρια του Θεού τον αρπάζουν και τον κατεβάζουν απαλά κάτω, χωρίς να γίνη αντιληπτή η πτώση του. Έτσι δεν συντρίβεται, αφού προηγήθηκε η καρδιακή συντριβή με την μετάνοια που έδειξε.

Πῶς λειτούργησαν οἱ πνευματικοί νόμοι στόν ἰατρό - Ὁσίου Παϊσίου Ἁγιορείτου "Ὡφέλιμες Διηγήσεις"

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_433.html

Οἱ ἀδικίες καί οἱ ἁμαρτίες μας ταλαιπωροῦν τά παιδιά καί τά ἐγγόνια μας!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης 

– Γέροντα, όταν έφυγα για μοναχή, οι δικοί μου φέρθηκαν άδικα. Μπορώ να ζητήσω αυτό που μου δίνεται από τον νόμο; – Όχι, δεν ταιριάζει. – Φοβάμαι μήπως τους βρη κανένα κακό από την αδικία.

 – Να, αυτό είναι το καθαρό φιλότιμο! Αν ήμουν εγώ στην θέση σου, θα τους έλεγα: “Εγώ για τον εαυτό μου δεν θέλω τίποτε. Το μερίδιο όμως που μου ανήκει, θα ήθελα να το μοιράσετε με τα χέρια σας στους φτωχούς. Δώστε πρώτα στους φτωχούς συγγενείς. Σας το λέω αυτό, για να μη φθάση στα παιδιά σας η οργή του Θεού”. Γιατί μπορεί καμμιά φορά ο πατέρας να δώση κάτι για την ψυχή του, για να γίνη λ.χ. ένα Ίδρυμα, και να μην αφήση κάτι στο παιδί του.

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ-Ἡ ἀχαριστία τῶν ἀνθρώπων-Οἱ πνευματικοί νόμοι

Παρά τίς τόσες ἐπαναλαμβανόμενες εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ πρός τούς Ἰσραηλίτας καί τήν ἀκαταμάχητον προστασίαν Του κάτω ἀπό τήν Παντοκρατορικήν Του σκέπην, ὁ ἀχάριστος αὐτός λαός τοῦ Ἰσραήλ, πού μέ τήν ὅλην του στάσιν προσωποποιεῖ τήν ἀγνωμοσύνην, δέν ἀνταποκρίθηκε οὔτε εἰς τό ἐλάχιστον εἰς ἐκείνην τήν Θεϊκήν ἀγάπην.

Θαυμάζει κανείς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ ἀφ᾽ ἑνός, καί ἀφ᾽ ἑτέρου μένει ἔκπληκτος διά τήν περιφρόνησιν αὐτῆς τῆς Θείας προστασίας ἡ ὁποία κατήντησε τελικῶς παραφροσύνη. Δι᾽ αὐτό καί ἐπειδή οἱ ἴδιοι οἱ ἀγνώμονες Ἰουδαῖοι δέν Τόν θέλησαν, ὁ Χριστός ἀπέσυρε τήν εὔνοιάν Του καί τούς ἐγκατέλειψε εἰς τάς ἀγρίας διαθέσεις τῶν ἐχθρῶν των Ρωμαίων (70 μ.Χ.).

Κάτι παρόμοιον συμβαίνει καί σήμερον μέ τό ἰδικόν μας ἔθνος, ἀφοῦ κι ἐμεῖς δεχώμεθα, ὅπως καί ὁ παλαιός Ἰσραήλ, τήν Χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ, ὄχι ἁπλῶς δαψιλῶς, ἀλλά κατά κυριολεξίαν σκανδαλωδῶς.