Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, μέρος γ'

“Τάς θύρας, τάς θύρας!...

Μετά τήν ἐκφώνησι αὐτή ἀρχίζει ἡ ἀπαγγελία τῆς ὁμολογίας:

“Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα...

Πιστεύω καί εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν...

Πιστεύω καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον...

Πιστεύω καί ὁμολογῶ ἕν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν...

Πιστεύω εἰς μίαν ἁγίαν, καθολικήν καί ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν...

Πιστεύω καί προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν...

Πιστεύω καί εἰς τήν ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν. “

Ἀποκαλύπτονται τά Τίμια Δῶρα καί κινεῖται τό κάλυμμα τοῦ “Ἀέρος”, ἐνῶ συγχρόνως ἀπαγγέλλεται τό ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ, ἀφ᾿ ἑνός μέν γιά νά δηλωθῆ ὁ θρίαμβος τῆς πίστεως, τῆς Ἀναστάσεως ἐκ τῶν νεκρῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέ τά σημεῖα τοῦ σεισμοῦ, τοῦ κυλίσματος τοῦ λίθου καί τοῦ κενοῦ μνημείου, καί ἀφ᾿ ἑτέρου γιά νά ἀποκαλυφθῆ στήν Στρατευομένη Ἐκκλησία ὁ ἀκατάληπτος καί ἀπερίγραπτος κατά τήν Θεότητα Χριστός Κύριος.

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑ ΖΩΗ» (π. Διον. Τάτσης)

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

Τοῦ πρωτ. π. Διονυσίου Τάτση

.         Οἱ χριστιανοὶ πρέπει νά ἀποδεχτοῦν ἀνεπιφύλακτα τή διαπίστωση τοῦ ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὅτι «ὁ Χριστός εἶναι νέα ζωή. Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή, εἶναι τό φῶς, τό φῶς τό ἀληθινόν, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά χαίρεται, νά πετάει, νά τά βλέπει ὅλα, νά τούς βλέπει ὅλους, νά πονάει γιά ὅλους, νά τούς θέλει ὅλους μαζί του, ὅλους κοντά στόν Χριστό». Τότε θά εἶναι μακάριοι, γιατί θά ἔχουν βρεῖ τό μεγαλύτερο θησαυρό πού ὑπάρχει πάνω στή γῆ, ὁ ὁποῖος, χωρίς νά μειωθεῖ ἡ ἀξία του, μπορεῖ νά γίνει κτῆμα τοῦ καθενός.
.         Γιά νά φτάσει ὅμως κάποιος σέ αὐτή τήν κατάσταση χρειάζεται σταθερή ἀφοσίωση στό θέλημα τοῦ Χριστοῦ. Δέν εἶναι δυνατόν νά μιλάει κανείς γιά τήν ἀγάπη καί νά εἶναι ἐμπαθής.

Διδαχές τής ἀείμνηστης Γερόντισσας Μακρίνας

31 Δεκεμβρίου 1983

Ἅμα δέν χύσωμε αἷμα, δέν λαβαίνομε πνεῦμα. Γι᾿ αὐτό πρέπει νά βιάζουμε τόν ἑαυτό μας. Θά κερδήσουμε πνευματικές καταστάσεις, ὅταν θυσιάζουμε τόν ἑαυτόν μας. Τό σῶμα μας εἶναι σάν τό ἄλογο, θέλει νά κοιμηθῆ, θέλει νά φάη, θέλει περιποίησι, θέλει καλοπέρασι. Βαριέται νά κάνη τό ἕνα, βαριέται νά κάνη τό ἄλλο καί ὀκνεύει ὁ ἄνθρωπος καί δέν ἔχει προθυμία οὔτε στά σωματικά οὔτε στά πνευματικα. Γι᾿ αὐτό λοιπόν, νά ἀγνιζώμαστε νά κάνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά ἀγαπᾶμε πολύ τόν Χριστό καί τήν Παναγία μας. Ἅμα θά κρεμασθοῦμε στά κροσσάκια τῆς Παναγίας μας, θά μᾶς πάη στόν Παράδεισο. Στά κροσσάκια Της νά κρεμασθοῦμε καί νά ἀγαπήσουμε πολύ τόν Χριστό. «Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου...». Τί ὡραῖο πρᾶγμα, τί μεγαλεῖο, νά ἀγαπήσουμε τόν Θεό μας τόσο πολύ, ὥστε νά «ξεψυχᾶμε»!

Ἡ θαυμαστή ἐμφάνιση τῆς Παναγίας στόν Ὅσιο Σέργιο τοῦ Ραντονέζ

Μιὰ νύκτα, ὁ Ὅσιος Σέργιος στεκόταν μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ προσευχόταν: -Παναγία, Μητέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐλπίδα καὶ προστασία τῶν πιστῶν, γίνε μεσίτρια γιὰ μᾶς τοὺς ἀναξίους. Ἱκέτευε τὸν Υἱὸ καὶ Θεό Σου νὰ ἐκδηλώνει τὴν εὐσπλαγχνία του στὸν ἅγιο αὐτὸ τόπο. Ἐσένα, τὴν Μητέρα τοῦ γλυκύτατου Χριστοῦ, καλοῦμε σὲ βοήθεια οἱ δοῦλοί Σου, γιατὶ ἐσὺ εἶσαι γιὰ ὅλους μας καταφυγή, καὶ δύναμις. Τελειώνοντας τὴν προσευχὴ αὐτή, καθὼς καὶ τὸν εὐχαριστήριο κανόνα πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, κάθησε γιὰ λίγο νὰ πάρει μία ἀνάσα. Ξαφνικά, λέει στὸν μαθητή του Μιχαία: -Παιδί μου, μεῖνε ἄγρυπνος καὶ νηφάλιος. Σὲ λίγο θὰ ἔχουμε μία θαυμαστὴ ἐπίσκεψη. Μόλις πρόλαβε νὰ προφέρει τὰ λόγια αὐτά, ἀκούσθηκε μία φωνή: -Ἰδού, ἔρχεται ἡ Πανάχραντη.

Χαράλαμπος Ἄνδραλης, Τό ἀθεϊστικό κράτος καί ἡ δική μας χλιαρότητα.

Το αθεϊστικό κράτος και η δική μας χλιαρότητα.

 

Χαράλαμπος Άνδραλης

 

«Πολλοί ξεκινούν από λανθασμένη βάση: Πως συμβαίνουν αυτά, αφού ζούμε σ’ ένα χριστιανικό κράτος; Ενώ πρέπει να θεωρούμε ότι εμείς οι σημερινοί χριστιανοί ζούμε σ’ ένα κράτος ειδωλολατρικό, αθεϊστικό, μασσωνικό κ.λπ. και να είμαστε ευχαριστημένοι που ακόμη δεν μας έχουν πετροβολήσει και δεν μας έχουν σταυρώσει. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια!» Γέρων Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (+1989)

Λίγα χρόνια μετά την εποχή της ευμάρειας και του υλιστικού «παραδείσου», φθάσαμε χωρίς να καλά-καλά να το συνειδητοποιήσουμε, σε μέρες σοβαρών εξελίξεων.

Από την Ανατολή έρχεται η Ισλαμική Επανάσταση, η οποία φαντάζει σχεδόν αδύνατο να μη δράσει και στην Ελλάδα. Τα εκατομμύρια των μουσουλμάνων μεταναστών αποτελούν μια ωρολογιακή βόμβα στα σπλάχνα της πατρίδας μας, η οποία αργά η γρήγορα θα εκραγεί με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Από την άλλη μεριά, τα εσκοτισμένα φώτα της Εσπερίας, που με καθυστέρηση κάποιων αιώνων κατέφθασαν με «επηρμένην οφρύν» για να μας «εκπολιτίσουν» και να μετατρέψουν το κάστρο της Ορθοδοξίας, την Ελλάδα, σε ένα άθρησκο κράτος, όπου, στο όνομα της λογικής, βασιλεύει το παράλογο.

Ἐπιστροφή στήν Κωνσταντινούπολη, κεφ.δ μέρος γ'

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ *

ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΥΛΟΣ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Ἐν τῷ μεταξύ ἄρχισε ἡ συμπλοκή. Οἱ Χριστιανοί δέν εἶχαν σιδηρές ἀσπίδες, ὅπως οἱ στρατιῶτες. Μοναδική ἀσπίδα εἶχαν τήν ἀγάπη καί τήν ἀνδρεία τῆς ψυχῆς τους.

Ὁ θεῖος Παῦλος, ὅταν εἶδε τή σκηνή, κινήθηκε πρός τό μέρος τῶν στρατιωτῶν, μέ σκοπό νά παραδοθῆ στά χέρια τους γιά νά προλάβη τήν αἱματοχυσία πού ἔβλεπε νά πλησιάζη. Τό ἀνθρώπινο τεῖχος ὅμως δέν τόν ἄφηνε νά προχωρήση.

Ἡ μανία τῶν στρατιωτῶν τοῦ Ἑρμογένους γρήγορα ξέσπασε. Χωρίς κανένα σεβασμό οὔτε πρός τόν ἱερό χῶρο, οὔτε πρός τό αἰδέσιμο πρόσωπο τοῦ Πατριάρχη, οὔτε πρός τήν θέληση τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, ἄρχισαν νά σπρώχνουν καί νά χτυποῦν ἀδίστακτα. Ὁ λαός ὅμως μέ ἀτσάλινη ἀποφασιστικότητα ἀντιστεκόταν μέ μόνη δύναμη τή δύναμη τῆς ψυχῆς του. Γρήγορα τό αἷμα ἄρχισε νά βάφη τίς πλάκες τῆς Ἐκκλησίας!

Θέλει, ὅπου σέ βρεῖ ἡ Χάρις, ἐκεῖ νά σταθεῖς. Γέροντος Ἰωσήφ Ἡσυχαστοῦ

Αποσπάσματα από 35 και 36^η Επιστολή

Πρόσεξε λοιπόν αυτό το  μαθηματάκι «ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ»:

Όταν βλέπεις την Χάριν να ενεργεί και ευφραίνεται η ψυχή σου και σταλάζουν χωρίς βία τα δάκρυα – για τα ελέη που σου χάρισε  ο Θεός – αν είσαι στην προσευχή ΣΤΑΣΟΥ.

ΟΡΘΙΑ όταν είσαι ΜΗΝ ΚΙΝΕΙΣΑΙ.

Όπου κάθεσαι ΚΑΘΟΥ.

Εάν εύχεσαι ΕΥΧΟΥ χωρίς νηπιακό λογισμό και να δέχεσαι τη ραγδαία βροχή του Πνεύματος σε σένα όσο κρατήσει.

Διότι και στην εργασία  αν σου έρθει, αν σηκωθείς για την ευχή ΔΙΑΚΟΠΤΕΤΑΙ.

ΘΕΛΕΙ  ΟΠΟΥ  ΣΕ  ΒΡΗΚΕ  ΕΚΕΙ  ΝΑ  ΣΤΑΘΕΙΣ.

Να μη γίνεις εσύ τεχνίτης σε αυτή.

Ἡ εὐχή μέ τό στόμα τῶν ἁγίων γερόντων

http://agiopneymatika.blogspot.gr/2014/10/blog-post_65.html

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας, Τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Γενικά περί τοῦ δόγματος

TO ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Γενικά περί τοῦ δόγματος

 

1. Ἄν μᾶς ρωτήσουν τί πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας, ἄς ἑνώσουμε τά τρία δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ μας χεριοῦ, ὅπως ὅταν κάνουμε τόν Σταυρό μας, καί νά ποῦμε: Αὐτό πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας. Τά τρία δάκτυλα δηλώνουν τά τρία Πρόσωπα τῆς θεότητος· εἶναι διαφορετικά πρόσωπα, ἀλλά ἑνωμένα. Ὁ Θεός μας εἶναι ἡ Ἁγία Τριάδα: Ὁ Πατέρας, Ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιος καί ἀχώριστος. Στόν Θεό μας, λέει ὁ ἐπίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, ὑπάρχει «πραγματική διαφοροποίηση καί ἀληθινή ἑνότητα». Ἀκόμη στόν Θεός μας ἔχουμε ὄχι μόνο ἑνότητα, ἀλλά καί «κοινωνία». Στόν Θεό μας ἔχουμε ἑνότητα τριῶν Προσώπων μέ κοινωνία μεταξύ τους. Εἶναι τρία ἴσα Πρόσωπα, πού τό καθένα κατοικεῖ μέσα στά ἄλλα δύο.

Τό μυστικό γιά νά ἀκουστεῖ ἡ προσευχή σου...

Θέλεις ν’ ακούει παρευθύς ο Θεός την προσευχή σου, αδερφέ;
Λέγει ο αββάς Ζήνων:
- Σαν σηκώνεις τα χέρια σου στον ουρανό, προσευχήσου πρώτα απ’ όλα, με την καρδιά σου για τους εχθρούς σου και ο Θεός θα σου δώσει γρήγορα ό,τι άλλο του ζητήσεις. 
http://psigmataorthodoxias.blogspot.gr/2014/06/blog-post_24.html

Περί κενοδοξίας καί ἄλλων πνευματικῶν θεμάτων-Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου

Περί κενοδοξίας καί ἄλλων πνευματικῶν θεμάτων-Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου-Συζήτηση στίς 22-06-2014 μέ Προσκυνητές στήν Τῆνο.

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

Τό σύμβολο τῆς πίστεως, μέρος β'

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

μέρος β΄

“Τάς θύρας, τάς θύρας!...

Φωνάζοντας ὁ ἱερεύς “τάς θύρας, τάς θύρας...” ἀλληγορικά προτρέπει νά προσέξουμε τίς αἰσθήσεις μας, τό μυαλό μας, τίς σκέψεις μας, διότι διά μέσου αὐτῶν περνᾶ ὁ θάνατος. Τό βεβαιώνει καί ἡ Ἁγία Γραφή: ὁ θάνατος εἰσέρχεται “διά τῶν θυρίδων”¹. Οἱ “θυρίδες” εἶναι οἱ αἰσθήσεις τοῦ ἀνθρώπου καί οἱ λογισμοί του. Εἶναι ἔγκλημα νά εἴμεθα μέσα στό Ναό καί τό μυαλό μας νά ταξιδεύει ἀκόμα καί σέ πονηρές παραστάσεις. Κλείσιμο λοιπόν καί σφράγισμα ὅλων τῶν αἰσθήσεων διά τῆς προσοχῆς καί προσευχῆς “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”.

Ἄν ὁ χριστιανός πού ἐκκλησιάζεται, καταφέρη ν᾿ ἀπομονωθῆ ἀπό τόν ὑλικό κόσμο, πού τόν περιβάλλει, τότε μπορεῖ – μέ τή Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος – νά φθάση (ἐν ἐκστάσει ψυχῆς) στή θέα τῆς Θριαμβεύουσας Ἐκκλησίας καί τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων τοῦ Θεοῦ.....

Τό Ἅγιον Ὄρος καί ἡ συνέχεια τῆς παραδόσεως

Του Πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Μεταλληνού

Είναι γεγονός, ότι στη χριστιανική αρχαιότητα υπήρξαν διάφορα μεγάλα μοναστικά κέντρα, στην Αίγυπτο, την Παλαιστίνη, τη Μικρασία, την Μεγάλη Ελλάδα. Με τον καιρό όμως παρήκμασαν. Από τον 10ο αιώνα το Άγιον Όρος αναζωογόνησε το μοναχικό βίο των άλλων παρηκμασμένων κέντρων και απέβη αυτό μοναστικός χώρος πανορθόδοξος και επισημότατος, που εφείλκυε το θαυμασμό όχι μόνο των Ρωμηών, αλλά και «των γύρωθεν εθνών», όπως παρατηρεί ο Αλέξιος A’ ο Κομνηνός, τα οποία «εσεμνύνοντο διά το μοναδικόν εις τα όρη της οικουμένης άγιον Όρος». Δίκαια, έτσι, σημειώνει ο π. Γεώργιος Καψάνης:Είναι μεγάλη ευλογία, ότι εν μέσω της Εκκλησίας ο Παντελεήμων Κύριος εφύτευσε τον παράδεισο του περιβολιού της Παναγίας, το άγιον Όρος, για να ζωογονεί όλη την Εκκλησία με τη μυστική ακτινοβολία της Χάριτος του Θεού, που σκηνώνει στους παλαιούς και νέους αγίους του, στα ιερά θεομητοροβάδιστα σκηνώματά του, στην αδιάκοπο και ζώσα μέχρι σήμερα αγιοπατερική παράδοσή του».

Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι: α)Συμμετοχή στή δοξολογία ὅλης τῆς κτίσεως καί β)ὁ τρόπος ὅλης μας τῆς ζωῆς_mp3+κείμενο.

Π. Σάββας 2011-01-13_Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι: α)Συμμετοχή στή δοξολογία ὅλης τῆς κτίσεως καί β)ὁ τρόπος ὅλης μας τῆς ζωῆς_Ἁγίου Νικοδήμου_Ἀόρατος πόλεμος_mp3

 
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-1-11 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

Κείμενο Στ΄ καί Ζ΄Συνάξεως.

Σύναξις Στ΄
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ

ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΕΤΟΣ 2010-2011

Βιβλίο πρός μελέτην: ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ,

Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, PG 150, 368-492.

ΣΥΝΑΞΙΣ ΣΤ’

ΠΟΙΕΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ

Στούς Ἀποστολικούς χρόνους ἡ Θ. Λειτουργία περιελάμβανε μόνο τόν ἁγιασμό τῶν Τιμίων Δώρων καί τήν Θεία Κοινωνία τῶν πιστῶν. Ἡ σύντομη αὐτή τελετή περιελάμβανε ἐπίσης κήρυγμα ἀπό τόν «Προεστῶτα» καί μερικούς ὕμνους καί εὐχές κατά τήν κρίση τοῦ ἐπισκόπου. Στήν ἀρχή, τό μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας γίνονταν μετά   τό   Κοινό   Δεῖπνο    ὅλων    τῶν πιστῶν,   πού  ἔμεινε  στήν   ἱστορία μέ τό ὄνομα Ἀ γ ά π η. Πολύ ἐνωρίς ὅμως, ἐνῶ ἀκόμη ζοῦσαν οἱ Ἀπόστολοι, ἐπειδή παρετηροῦντο μεγάλες ἀταξίες στήν ὥρα τῆς Ἀγάπης, χωρίστηκε τό μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας ἀπό τό κοινό δεῖπνο. Στό ἑξῆς, ἡ μέν Θ. Εὐχαριστία γίνονταν τίς πρωινές πλέον ὧρες, ἡ δέ τελετή τῆς Ἀγάπης, πού λέγονταν καί «Κυριακόν Δεῖπνον», ἔμεινε γιά τό βράδυ.

Μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου, καθώς οἱ πιστοί πλήθαιναν καί ἦταν σκορπισμένοι σέ διάφορα μέρη, ἄρχισαν νά διαμορφώνονται διάφοροι τύποι Λειτουργιῶν, πού εἶχαν τόν ἴδιο κεντρικό πυρήνα, τό μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας, διέφεραν ὅμως ὡς πρός τήν ἕκταση καί τήν διάταξη. Ἀπό ὅλους αὐτούς τούς τύπους τῶν Λειτουργιῶν σήμερα χρησιμοποιοῦμε μόνον τέσσαρες, πού τελοῦνται ἀπό ὅλες τίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες στήν μητρική γλώσσα κάθε λαοῦ. Εἶναι δέ αὐτές οἱ ἑξῆς: