Πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως

 

(Εβρ. ΙΑ' 9-10, 32-40)

Άρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ήδη φθάνουμε στη μεγάλη εορτή. «Προεόρτιος ημέρα σήμερον της ενανθρωπήσεως Χριστού του Θεού»! Όπως ψάλλει και η Αγία μας Εκκλησία.

Έτσι λοιπόν, όλα τα μέλη του Σώματος «προεορτάσωμεν Χριστού τα Γενέθλια». Αυτό δηλ. που δε θα μπορούσε ποτέ άνθρωπος με τις δικές του δυνάμεις να διανοηθεί.

Όμως, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, δεν έχει μόνο ιστορία. Έχει και προϊστορία. Έχει ακόμα και προγόνους, οι οποίοι ήταν άνθρωποι πολλής φλογερής πίστεως, αλλά και άλλους με ανθρώπινες αδυναμίες, δίχως αυτό να θίγει τον ενανθρωπήσαντα. Αντιθέτως μάλιστα, αποδεικνύει ότι ο Χριστός δέχεται να σαρκωθεί και να σώσει όλο το γένος των ανθρώπων. Γι' αυτό και το Αποστολικό ανάγνωσμα, μας προετοιμάζει για το μεγάλο γεγονός της «κατά σάρκα γεννήσεως», προβάλλοντας αυτούς τους κατά σάρκα προγόνους του Ιησού. Και επόμενο είναι, ως πρώτος απ' όλους ν' αναφέρεται ο Γενάρχης. Ο Πατριάρχης Αβραάμ. Προβάλλεται η μεγάλη του πίστη, η οποία αποτελεί παράδειγμα προς όλους τους κατά πνεύμα απογόνους του, οι οποίοι πιστεύουν και σώζονται διά του Ιησού.

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Θέλω = καί μπορῶ μόνο ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς στ' Λουκᾶ

(Γαλάτας β' 16-20)

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος

Πόσοι άραγε από τους ανθρώπους σκέπτονται σοβαρά τον λόγο της υπάρξεως και παρουσίας μας στην ζωή και πόσοι από όσους ισχυρίζονται ότι δέχονται την Χριστιανική Πίστη έχουν συνειδητοποιήσει ότι η καλλιέργεια της πνευματικής ζωής προϋποθέτει την νέκρωση κάθε μορφής κακού που φύεται μέσα στον ψυχικό μας κόσμο;

Με άλλα λόγια έχουμε ενστερνιστεί ότι η μεταμόρφωσις της εσωτερικής ζωής του ανθρώπου, που εκδηλώνεται ως αγία συμπεριφορά, είναι ένας καθημερινός σταυρός που πρέπει να λιτανεύουμε από τα μικρότερα έως και τα μεγαλύτερα; Αυτό ακριβώς κηρύσσει ο Απ. Παύλος όταν γράφει “Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός”. Και ναι μεν η στάση αυτή ζωής, που βιώνεται με την ελεύθερη επιλογή και αποδοχή του ανθρώπου, δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι όμως δυνατή δια της Χάριτος, όπως βλέπουμε στο Αποστολικό κήρυγμα, αλλά και στη ζωή των Αγίων.

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Δέν εἶναι ὁ Θεός αἰτία τοῦ κακοῦ

http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/08/blog-post_88.html

Ἀρχιμ. ἸΙωήλ Κωνστάνταρος, Πονηρά πνεύματα - Ὁ Ἐωσφόρος

 ΠΟΝΗΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΩΣΦΟΡΟΣ
http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/07/blog-post_70.html

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Δημιουργία Ἁγίων Ἀγγέλων

 ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΗΓΑΠΗΣΑΣ 8η εκπομπη - ΑΟΡΑΤΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ - ( ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ)
https://www.youtube.com/watch?v=6vuXuITkAHo
http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/07/blog-post_96.html

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου

 https://www.youtube.com/watch?v=z0XOAtoV89c
http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/07/blog-post_32.html

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, "...ποιητήν οὐρανοῦ καί γῆς"

ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΗΓΑΠΗΣΑΣ (Μερος 5ον).

http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/06/blog-post_93.html

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Ἡ ἀγάπη καί ἡ διάκρισις τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής ΣΤ' Ματθαίου

Οσίου Παϊσίου τού Αγιορείτου

(Ρωμ. ιβ' 6-14)

Γράφει ο Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος,

Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. &Κονίτσης
e-mail: ioil.konitsa@gmail.com

Ποιες αρετές πρέπει να έχει ο πιστός Χριστιανός; Ερωτούν αρκετοί άνθρωποι. Την απάντηση μάς την δίνει το Αποστολικό Ανάγνωσμα αλλά την βλέπουμε και στο πρόσωπο του μεγάλου Αγίου, του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου τού Αγιορείτου τού οποίου η Ορθόδοξος Εκκλησία μας θα τιμά  την ιεράν του μνήμην  εφ' εξής κάθε έτος κατά την ΙΒ' τού μηνός Ιουλίου.

Αποδεικνύεται λοιπόν εκ των πραγμάτων α) ότι ουδέποτε θα παύσουν να υπάρχουν οι Άγιοι, β) ότι οι Άγιοι είναι οι ευλογημένοι καρποί που ανθούν μόνο στον λειμώνα τής Εκκλησίας και γ) ότι αποτελούν τα φωτεινά παραδείγματα αλλά και τους οδηγούς μας στην ουρανοδρόμον πορεία μας.

Εάν μελετήσουμε τον βίο και την πολιτεία τού Οσίου πατρός ημών Παϊσίου θα διαπιστώσουμε ότι διέθετε κατά τρόπο καταπληκτικόν τον καρπόν τού Αγίου Πνεύματος με όλες του τις εκφάνσεις που ξεκινούσε με την ρίζα τής Ορθοδόξου πίστεως και εκάλυπτε ολόκληρη την κτίση με επιστέγασμα την αγάπη. Την αγάπη τής εικόνος του Θεού δηλ. τον άνθρωπον.

Αυτό ακριβώς τον έκαμε να λησμονεί κόπους, ταλαιπωρίες και ασθένειες και να δίνεται ολοκληρωτικά στην διακονία τού εν Χριστώ αδελφού. Αν και δεν κατείχε κάποια θέση στην διοίκηση· δεν είχε επιδείξει πτυχία και διάφορα άλλα προσόντα που θαμπώνουν τούς πολλούς· δεν είχε “κοσμικά προσόντα”, όμως για να έχει φθάσει χάριτι Θεού στην θέωση όσο ελάχιστοι Άγιοι, είχε καταστεί το κέντρο όλων των Πιστών στην πτωχική του καλύβη εις το περιβόλι τής Παναγίας. Ακριβώς δε για όσους ήσαν άγευστοι της Πνευματικής ζωής, ο Γέροντας ήταν ένα φαινόμενο ανεξήγητο.  Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις κάποιοι άγγιζαν τα όρια και αυτής της συκοφαντίας.

π. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος: "Πιστεύω εἰς ἕνα Θεὸν" (5η ἐκπομπὴ)

ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΗΓΑΠΗΣΑΣ - ΕΙΣ ΕΝΑ ΘΕΟΝ (5η εκπομπη)

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2015/06/5.html

Π. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος:Ἀποδείξεις περί τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ

https://www.youtube.com/watch?v=HtGkkTjArIs

Κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ

Γράφει ὁ πατὴρ Ἰωὴλ Κωνστάνταρος

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Γ΄ Κυριακῆς Ματθαίου (Ρωμ. ε' 1-11)

 

Πολλὲς εἶναι οἱ παγίδες τοῦ ἐχθροῦ μας, ἀλλὰ δύο εἶναι αὐτὲς ποὺ χρησιμοποιεῖ περισσότερο ὁ διάβολος γιὰ νὰ παρασύρει τὸν ἄνθρωπο στὸν ὄλεθρο. Ἡ πρώτη ὀνομάζεται ἀπελπισία καὶ ἡ δεύτερη ἀναισθησία. Μὲ τὴν ἀπελπισία εἰσηγεῖται ὅτι λόγω τῶν ἁμαρτιῶν του ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλέον χαμένος. Ὅτι δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Μὲ τὴν πνευματικὴ ἀναισθησία ἀφήνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ζεῖ μέσα στὴν πλάνη καὶ στὴν αἵρεση καὶ νὰ πιστεύει ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται θὰ σωθεῖ. Ἂν καὶ ἐντελῶς ἀντίθετη ἡ μία κατάσταση τῆς ἄλλης, ἔχουν ὅμως κοινὴ βάση καὶ κοινὰ τὰ ἀποτελέσματα, ἀφοῦ καὶ οἱ δύο ἀπορρίπτουν τὴν σώζουσα μετάνοια καὶ τὴν ἐκζήτηση τῆς σωτηρίας ποὺ ἀπέρρευσε ἀπὸ τὸν Σταυρικὸ θάνατο τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἀρχιμ.Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Πίστις ἐστί ἐλπιζομένων ὑπόστασις

ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΗΓΑΠΗΣΑΣ

http://thriskeftika.blogspot.gr/2015/06/blog-post_39.html

Ἁπλῶς ἡ πλειοψηφία τῆς Συνόδου ἢ οἱ Θεούμενοι;

Γράφει ὁ πατὴρ Ἰωὴλ Κωνστάνταρος

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα  Κυριακῆς τῶν Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (Πράξ. Ἀποστ. Κ΄ 16-18 & 28-36)

Τὴν Κυριακὴ πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τὴν μνήμη τῶν 318 θεοφόρων Πατέρων ποὺ συγκρότησαν τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 325 στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας.

Ὁ Ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ὁ συγγραφέας τοῦ Βιβλίου τῶν Πράξεων, καταγράφει ἐπακριβῶς καὶ μὲ δέος τοὺς τελευταίους αὐτοὺς λόγους τοῦ Ἀπ. Παύλου, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ προφητικοί, ἀφοῦ ἀναφέρεται στὴν ἔλευση τῶν λύκων, «λύκοι βαρεῖς» μετὰ τὴν ἄφιξή μου.

Ἐπισημαίνει πὼς ὀφείλουν καὶ ὅτι πρέπει νὰ παραμένουν ἄγρυπνοι οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ προστατεύουν τὸ ποίμνιο.

Αὐτὸ λοιπὸν τὸ δυναμικὸ ἀπὸ κάθε ἄποψη κείμενο, καλεῖ τὸν κάθε πιστὸ χριστιανό, ἀφ' ἑνὸς νὰ γνωρίσει σωστὰ τὴν Ἀποστολική μας πίστη, ἀφ' ἑτέρου νὰ προσέχει ὥστε νὰ μὴ βαδίζει ἀμέριμνος στὴν πνευματική του στράτα. Ἡ ἀμεριμνησία στὰ πνευματικὰ ἀποτελεῖ μεγάλο κακὸ καὶ τοῦτο διότι καιροφυλακτοῦν οἱ «βαρεῖς λύκοι» γιὰ νὰ ἀποσπάσουν τὴν ψυχὴ ἀπὸ τὸ λογικὸ ποίμνιο καὶ φυσικὰ νὰ τὴν κατασπαράξουν.

Ὅμως, εἴπαμε στὴν ἀρχὴ ὅτι, αὐτὸ τὸ Ἀποστολικό μας ἀνάγνωσμα εἶναι ἀφιερωμένο στὴν τιμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ θυμόμαστε καὶ κυρίως νὰ διδασκόμαστε ἀπὸ τοὺς ἱερούς τους ἀγῶνες.

πατὴρ Ἰωὴλ Κωνστάνταρος: «Ἀλήθειαν ἠγάπησας» (1η ἐκπομπὴ)

Ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος, στήν 1η του τηλεοπτική ἐκπομπὴ μέ θέμα: «Ἀλήθειαν ἠγάπησας», ἀναλύει με πολλὴ σαφήνεια Ὀρθόδοξα Θεολογικὰ θέματα ἀπὸ ἀντιαιρετικὴ σκοπιά.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2015/05/1.html

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Μόνον συσσίτια;

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής των Μυροφόρων

(Πραξ. στ' 1-7)

Γράφει ο Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος,

Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. &Κονίτσης
e-mail: ioil.konitsa@gmail.com

Ποίο είναι το έργο τής Εκκλησίας; Γιατί υπάρχει η Εκκλησία; Στα ερωτήματα αυτά πολλές απαντήσεις δίδουν οι άνθρωποι. Όμως, στο Αποστολικό Ανάγνωσμα ακούμε θεοπνεύστως ποίο είναι το έργο τής Εκκλησίας.

Αφορμή για το όλον θέμα έδωσε η ακριβοδίκαιη διανομή των τροφίμων στα κοινά συσσίτια. Είχαν δημιουργηθεί παράπονα κατά την Αποστολική εποχή. Μπροστά σε αυτό το πρακτικό πρόβλημα, τι θα έκαμαν οι Απόστολοι; Θα εμοίραζαν οι ίδιοι τα τρόφιμα ή θα συνέχιζαν απερίσπαστοι την εντολή τού Χριστού, “Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη”;

Φυσικά έκαναν εκείνο που έπρεπε να κάνουν. “Ουκ αρεστόν εστιν ημάς καταλείψαντας τον λόγον τού Θεού διακονείν τραπέζαις”. Γι' αυτό, αδελφοί, εκλέξατε άνδρες “πλήρεις Πνεύματος Αγίου και σοφίας” και αυτοί ας αναλάβουν την τακτοποίηση του οικονομικού και πρακτικού αυτού ζητήματος. Εμείς δε “τη προσευχή και τη διακονία τού λόγου προσκαρτερήσομεν”. Έτσι, το ζήτημα διά την Εκκλησία λύθηκε αυθεντικώς και διά παντός.

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (ΚΟΝΙΤΣΑ ΚΑΙ Ι.Μ. ΣΤΟΜΙΟΥ) - ΑΡΧΙΜ. ΙΩΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΟΣ

“Τι είναι η Εκκλησία μας;” Ερωτούσε ένας άγιος. Και απαντούσε ο ίδιος: “Ένας πνευματικός λειμών όπου παράγεται ο ευλογημένος καρπός τής αγιότητος”!

Ναι, αυτή την μεγάλη αλήθεια όσον αφορά τον Γέροντα Παϊσιο, την αγιότητα δηλαδή του ανδρός, εφεξής δια της επισήμου πράξεως της αγιοκατατάξεώς του, θα την ζούμε ως ευλογημένη πραγματικότητα, ψάλλοντας και τονίζοντας στον λειτουργικό και όχι μόνον χώρο το “ Όσιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών ”!

Αλλά το να ομιλεί ή το να γράφει κανείς περί του Οσίου πατρός ημών Παϊσίου τού Αγιορείτου, δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση, έστω κι αν έχουν τόσα γραφεί και οπωσδήποτε θα γραφούν, αφού θα συνεχίσει η παραγωγή των εκδόσεων του βίου, της πολιτείας αλλά και των λόγων τού μεγάλου αυτού Αγίου. Και δεν είναι εύκολο να μιλάει κανείς διότι είναι αδύνατον όσο κι αν έχει γνωρίσει έναν άγιο να αποτυπώσει όλες τις εκφάνσεις τής αγίας του ζωής. Ο κύριος όγκος των αγώνων του και της πολιτείας του παραμένει άγνωστος κατά κόσμον και γνωστός μόνο εις τον Θεόν ο οποίος είναι “ο ετάζων νεφρούς και καρδίας”.

“Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;”-Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος

Αποστολικό ανάγνωσμα

Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου

(Ρωμ. η' 28-39)

Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή τού πιστού που φαίνεται να θλίβεται υπερβολικά, να στενοχωρείται και να δοκιμάζεται η πίστις του. Οι αιτίες τής καταστάσεως αυτής είναι τόσο εσωτερικές, όσο και εξωτερικές. Ο δε εχθρός τού Θεού και του ανθρώπου ο “αντίδικος ημών διάβολος” προσπαθεί να εκμεταλλευθεί αυτές τις περιστάσεις ώστε να χτυπήσει και να κλονίσει την πίστη τού Χριστού στις καρδιές των πιστών.

Γι' αυτές ακριβώς τις περιστάσεις, ο Απόστολος των εθνών θα γράψει ότι δεν πρέπει να τα χάνουμε και να υποχωρούμε στον αγώνα μας, αφού το Άγιον Πνεύμα είναι βοηθός στις αδυναμίες των τέκνων τού Θεού. Άλλωστε, δια της αποδοχής τής Ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως, γίναμε κλητοί. Και θα μας τονίσει : “οίδαμε δε ότι τοις αγαπώσι τον Θεόν πάντα συνεργεί εις αγαθόν, τοις κατά πρόθεσιν κλητοίς ούσιν” (Ρωμ. Η' 28). Δηλ. σε κείνους που αγαπούν τον Θεό, τα πάντα συνεργούν για το καλό τους. Αλλά για να συμβαίνει αυτό, προαπαιτείται η αγνή προαίρεσις και το ναι τού ανθρώπου στην κλήση τού Θεού.

Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος, Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής - Γρηγορίου του Θεολόγου

(Εβρ. ζ' 26 - η' 2)

 

Γράφει ο Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος,

Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. &Κονίτσης

e-mail: ioil.konitsa@gmail.com

 

Ο κατ' εξοχήν Αρχιερέας τής σωτηρίας μας που αποτελεί και την κεφαλή τής Εκκλησίας μας είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Τα προσόντα τού αιωνίου αυτού αρχιερέως παρουσιάζει στους πιστούς αναλυτικά ο θείος Απόστολος μέσω του αποστολικού αναγνώσματος της προς Εβραίους επιστολής που θα αναγνωστεί στους Ιερούς μας ναούς.

Με κατάνυξη και προσοχή ας παρακολουθήσουμε τον θεοκίνητο συγγραφέα.

Γράφει λοιπόν ότι ο αιώνιος αυτός Αρχιερεύς που μας έπρεπε είναι “όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών”. Ο Κύριος υπήρξε Όσιος, δηλ. εξ' ολοκλήρου αφοσιωμένος εις τον Θεό Πατέρα και απολύτως άγιος. Επίσης είναι και ως άνθρωπος άκακος, αλλά και αμίαντος.

Απαλλαγμένος δηλ. από τον οποιοδήποτε μολυσμό και το παραμικρό ίχνος πονηρίας. Αυτήν ακριβώς την αλήθεια εκφράζει και ο πρ. Ησαΐας όταν τονίζει ότι “ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού” (Ησ. νγ' 9). Και φυσικά ο Χριστός ως αναμάρτητος ουδένα δεσμόν είχε προς την ανθρωπίνη αμαρτωλότητα, γι' αυτό και ήταν “κεχωρισμένος από των αμαρτωλών”. Ναι, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός υπήρξε αμίαντος αν και ανέλαβε αφ' εαυτού την δική μας ενοχή. Την ενοχή όλου τού γένους των ανθρώπων απ' αρχής έως τέλους.

Ἅγιος Μάρκος Εὐγενικὸς (ποίημα)

Τοῦ πατρός Ἰωὴλ Κωνστάνταρου

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Ίδετε πάντες οἱ πιστοί
τόν Μέγαν Ποιμενάρχην,
Ὀρθοδοξίας ἅπασας
Μεγάλον κανονάρχην.

Ὡς τήν πανσέληνον γλυκύς
φώτισε εἰς Φεράραν,
ταπείνωσε ποντίφικος
τήν παπικήν τιάραν.

«Οὐ χωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως»

Γράφει ὁ πατὴρ Ἰωὴλ Κωνστάνταρος

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Ἁγίων Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου (Ἑβρ. ΙΓ' 7-16)

Τὸ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διδασκόμεθα ἀπὸ τὴν ζωὴ τῶν Ἁγίων μας, ἀπὸ τὴν ζωὴ δηλαδὴ τῶν προσώπων ποὺ μέσα στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας κατέκτησαν τὸν φωτισμὸ καὶ ἔφθασαν στὴ θέωση, αὐτὸ διακηρύσσετε ξεκάθαρα στὴν ἀρχὴ τοῦ Ἀποστολικοῦ μας ἀναγνώσματος. “Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμὶν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς, μιμεῖσθε τὴν πίστιν”.

Οἱ ἅγιοι Ἀθανάσιος καὶ Κύριλλος, ἀνήκουν στὴ χορεία τῶν “ἠγουμένων”, τῶν μεγάλων Πατέρων καὶ Διδασκάλων τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας, γι' αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία μας τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς προβάλλει ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση ἀπ' ὅλους τούς πιστούς, κυρίως ὅμως ἀπὸ τοὺς ποιμένες ποὺ εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν σωστὴ καθοδήγηση τοῦ ποιμνίου.

Ὑπῆρξαν μεγάλοι Ἱεράρχες, ἀκατάβλητοι ἀγωνιστὲς τῆς Ἀποστολικῆς παραδόσεως καὶ σοφοὶ διδάσκαλοι τῆς πίστεως. Ὀρθοτόμησαν μέσα στὶς ἅγιες Οἰκουμενικὲς συνόδους, ὁ μὲν Ἅγιος Ἀθανάσιος στὴν Α', ὁ δὲ ἅγιος Κύριλλος στὴν Γ' καὶ ὁ δυναμικός τους χαρακτήρας ἀποδεικνύει τί ἦθος ἀλλὰ καὶ τί ἀγωνιστικότητα χρειάζεται σὲ κάθε ἐποχὴ νὰ φέρουν οἱ ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας. Μάλιστα, ὁ Μ. Ἀθανάσιος, χαρακτηρίζεται ὡς ὁ...

“ἁγιώτερος τῶν ἡρώων καὶ ὁ ἠρωϊκότερος τῶν ἁγίων”!